gisteren of vandaag heeft iedereen wel de foto van het kleine jongetje Aylan, aangespoeld aan de kust van Bodrum, gezien..... HARTVERSCHEUREND..... dit beeld is de wereld rondgegaan en laat NIEMAND onberoerd..... een jonge vrouw plaatste volgende tekst op internet :
Aylan, 3 jaar en dood aangespoeld... Een beeld dat me kippenvel deed krijgen, mijn adem even deed stokken, een traan over mijn gezicht deed rollen...
Mensen op de vlucht, ik heb medelijden... Aanranding en geweld tegenover hulpeloze slachtoffer blijft onbestraft... Ik treur... Twitter, Facebook en andere sociale media die ik nauwlettend volg vormen hun mening, ik verstar... 'Katholieke' Vlamingen palaveren, ik voel schaamte... 'Echte' Belgen die hun eigen leed in de media gooien en zichzelf boven anderen verheven, mijn maag keert om... Leerlingen die ze benoemen als 'die buitenlanders', ik walg... Mensen die zeggen: 'ik ben geen racist, maar'... Ik kots het uit...
Ik kom stilaan weer bij mijn positieven en plots besef ik het. De positieve cirkel wordt kleiner, de eigen-volk-mentaliteit groeit opnieuw... Vele goede bedoelingen ten spijt, meningen zijn al gevormd, woorden zijn al gebruikt, tweets en statussen werden al de wereld ingestuurd... En ik denk en hoe meer ik denk hoe minder ik 'mijn volk' begrijp, hoe triestiger ik word en hoe meer ik wil vluchten... Vluchten van mijn geboorteland, mijn taalgenoten, 'mijn volk'... Want ik schaam me en weiger deel uit te maken van deze samenleving die geen greintje inlevingsvermogen toont, die niet treurt om een kind dat dood aanspoelt, die niet wakker ligt van duizenden mensen die ergens onderweg zijn en overleven op hoop... Hoop op een toekomst voor hun kinderen zoals wij deze bieden aan onze kinderen...
Mijn bovenkamer draait verder. Wat verstaat men onder: ze gaan met ons belastingsgeld lopen, ze pakken ons werk af of ze nemen onze huizen in?
Ik voel me dom want ik begrijp het niet... Beste twittervriend: ik betaal ook belastingsgeld zodat jouw zoon of dochter kan gaan studeren of omdat u niet zonder geld zou vallen bij een ziekte. Beste facebookvriend: mogelijks ben ik met een job gaan lopen die u misschien ook wel wou. Beste medemens: heeft u geen onderdak omdat mensen die op de vlucht zijn worden opvangen?
Beste 'landgenoot': wat als het jouw kind is dat dood aanspoelt... Wat als het jouw lijf is dat stinkt omdat je al dagen niet in staat was om je op te frissen... Wat als het jouw kleinkind is dat sterft onderweg naar een betere toekomst... Wat als jij het bent die een familielid voor de ogen zag doodgeschoten worden...
Aylan, sorry dat wij onszelf belangrijker vinden dan jouw leven, dat wij meedogenloos blijven tegenover jouw overlijden, dat wij egoïstische wezens zijn en blijven...
dit bericht heeft eigenlijk niets met onze actie te maken, maar het treft me zo diep, dat ik er hier toch even wil over schrijven.....
zondag werden Johanna, en haar driejarig dochtertje uit Maldegem van de voetpad gereden in Nieuwekerken bij Aalst, toen ze op weg waren naar een feest, door een dronken chauffeur......
Axelle overleed ter plaatse, haar mama vocht nog drie dagen voor haar leven, maar verloor gisteren de strijd.....
ik vind het zo oneerlijk.... zo erg.... dat zo'n mooi gezinnetje uit elkaar gerukt word.....
vanavond is er een mars voor hen in Maldegem, bij het afsluiten worden heel veel ballonnen opgelaten..... een heel mooi gebaar.... maar voor de familie breekt een periode aan van immens verdriet.......
het einde van de zomervakantie in zicht.... wat gaat de tijd snel.....
twee weken geleden hadden Annie en ik het geluk dat we een ontmoeting hadden met Bert Spaans van de Stichting Hulp aan Oost Europa ! we hadden al heel veel gemaild... ons breiwerk gingen we afgeven bij een medewerker van de Stichting, maar dé Bert Spaans hadden we nog nooit ontmoet. toen Bert me enige maanden terug vroeg of er in de buurt van Aardenburg, Nederland geen mooie camping was, gaf ik hem terstond het adres door van Camping-Boerderij-Aspergekwekerij SPITSBROEK (in Eede, Nederland) door.... deze mensen ken ik heel goed en ze hebben een fantastische camping. en zo arriveerde Bert en zijn vrouw Wil voor een mooie vakantie in Zeeland. we gingen een namiddag op bezoek en praatten honderd uit over de Stichting . Bert gaat zo'n drie à vier keer per jaar naar Roemenië. daar helpen ze in het dorpje Calafendesti en omstreken... ze bouwden er een schooltje en bijbehorend speelplein ... ze geven pakketten aan de bewoners met zaden zodat ze zelf groentjes kunnen kweken.... doen ook ons breiwerk en ander gerief mee (schoolbanken, stoelen....)
hij vertelde de ook dat ze met de Stichting enkele goed studerenden helpen om hun studies te bekostigen....
ik weet niet of U het zich nog herinnert dat ze ons gevraag hadden om 90 kleurrijke dekens te maken voor een weeshuis? wel hij vertelde dat dit een weeshuis was voor "weggeefkinderen" ????? dat zijn kinderen die geboren worden in een huisgezin waar al vijf, zes... kinderen zijn, en dat laatste is er net teveel aan... en dan "geven ze dat kind aan dat weeshuis" !!!! stel je voor !!!! Annie en ik waren echt helemaal ontsteld toen we dit hoorden, maar wel blij dat we met onze actie toch een beetje kleur konden brengen in het leven van deze "weggeefkinderen".....
we waren echt diep onder de indruk van wat we allemaal van Bert hoorden, en zijn nu nog meer gedreven om breiwerk mee te geven.
we hebben dan ook vier pakketten , goed voor zo'n 55 kg breiwerk aangemaakt om mee te geven. eind september vertrekt ons breiwerk (mutsen, sjaals, sokken, dekens...) mee naar Roemenië. het zal zeker goed van pas komen voor de winter !!!
vorige week was het dan de beurt aan de KVLV van Hoogstraten. we hebben er een gewoonte van gemaakt om elk jaar in augustus naar Katty te gaan op bezoek.Katty is de bezielster van onze actie in Hoogstraten, en ze nodigt dan breisters uit, we praten over waar alles naartoe gaat, wat de vooruitzichten zijn, wisselen tips uit, zij geven heel veel mooi breiwerk mee.... kortom , het is een dag waar we met heel veel plezier aan terugdenken, en eigenlijk al uitkijken om volgend jaar terug te gaan.
ik dank langs deze weg nog eens Katty voor de fijne ontvangst en al het mooie breiwerk !!!!
gisteren waren Annie, Patricia en ik bij de Missiekring van Ruiselede, die vorige maand niet samenkwam vanwege het verlof. maar niet getreurd : de dames hadden heel hard gewerkt en er lag weer heel veel breiwerk klaar. er was ook een nieuw lid bijgekomen, dus weer een extra breister !!! ze gaan nu wat truitjes breien voor de winter.... we proberen elke maand naar de bijeenkomst te gaan , want elke keer zit mijn (grote) wagen vol met breiwerk als ik huiswaarts keer....
ik wil nog eens de aandacht vragen voor de Hobbytentoonstelling die Antoinette met haar Creaclub organiseert volgend weekend. je kan er hun werkjes gaan bewonderen op zaterdag van 13 tot 20uur ook de zondag en maandag van 10 tot 18 uur... er zal ook een hele hoek zijn waar werken van onze breisters voor het goede doel uitgestald word. je kan er genieten van een pannekoek en een frisdrank of koffie, én de inkom is gratis !!!
het zou ons een groot plezier doen als jullie langskomen..... alleszins hartelijk welkom !!!! de tentoonstelling gaat door in de Sporthal in Vinkt.
het is tevens een steuntje in de rug voor de hobbyisten....
wat ik nu doe, doe ik eigenlijk nooit.... maar ik kreeg van Suzy Bochi, van SOS Syrian Children een heel dringende oproep , en wil jullie deze toch meedelen :
Help ! we kregen een dringende oproep voor WATER. in de geïmproviseerde vluchtelingenkampen rond Idlyb lopen kinderen groot gevaar. uitdroging kan leiden tot de dood. bij temperaturen boven 40 graden moeten de families soms 30 km verder water halen. dit is levensgevaarlijk in oorlogstijden. toon je hart en geef water aan een kind ! Red een leven !
Suzy kreeg de vraag of het geld effectief naar hulp voor de kinderen gaat. zij antwoordde het volgende :
we zijn er fier op te kunnen zeggen dat alle geld naar de hulp voor de kinderen gaat. als kleine vzw werken we uitsluitend met vrijwilligers. inplaats van betaald te worden, steken ze met heel veel passie al hun vrije tjd en betalen meestal hun eigen kosten. ELK project dat we willen ondersteunen wordt heel zorgvuldig gescreend. we geven géén geld als we niet 100 procent zeker zijn !! dat vraagt veel telefoontjes, mails en opzoekwerk. de donaties die we krijgen zijn zeer beperkt en hebben ons bloed, zweet en tranen gekost. daarmee wllen we alleen de kinderen helpen en zeker geen profiteurs of oplichters.
zoals ik al zei hebben de kinderen dringend water nodig en via SOS Syrian Children kan je steunen : een watertank van 5000 liter water kost 14 euro.
als je je steentje wil bijdragen :
Sos Syrian Children
BE79 7360 0284 8733
KREDBEBB
Paypal sossyrianchildren@hotmail.com
ik leerde Suzy kennen omdat ze zich inzette voor deze kinderen. we gaven al twee keer heel veel breiwerk mee met haar naar Syrië . Wereldmissiehulp deed het transport onder leiding van Hamid, de echtgenoot van Suzy. we kregen fotos waarop we duidelijk zagen dat onze hulp daar ter plaatse aan de kinderen werd overhandigd.... ik heb alle vertrouwen in Suzy en ben blij dat ik via haar, deze kinderen toch een heel klein beetje kan helpen.....
ik schrijf dit hier gewoon op, maar indien jullie er net zo over denken, en je steentje wil bijdragen : dit komt echt goed terecht en je helpt er deze kinderen mee.
ik leerde Rosette van Watervliet kennen heel in het begin van onze actie. heel wat vrouwen uit deze wondermooie gemeente op de grens met Nederland, komen iedere maand samen in het Dorpshuis. dat is het vroegere gemeentehuis, maar door de fusie vallen zij onder de gemeente Sint Laureins en had het gemeentehuis in Watervliet geen funktie meer.... daar is verandering in gekomen door daar workshops te geven, informatievergaderingen en zo.... en ook dus samenkomst van de breidames. ze noemen hun breiclub 'de Vierkantjes' !!! één keer per maand komen ze samen, brengen ze hun breiwerk mee, breien ze een namiddag samen, drinken een kopje koffie en zo passeert hun namiddag op een heel gezellige manier; ieder jaar ook mochten we enkele dames van Watervliet verwelkomen op onze Samennaaidag. het is op onze Samennaaidag dat Rosette (ondertussen al in de 80!) het idee opdeed om met haar enorme hoeveelheid stofjes, een verzorgingstas te maken. vorige week ging ik breiwerk ophalen bij haar en ze verraste me met drie mooie zakken, waarvan U er hier één ziet. ze is van plan om iedere week eentje te maken. ze knipt de stofjes in reepjes van 5 cm en zet ze aan elkaar, tot een grote lap stof en dan maakt ze er een tas van !!! ik wou dit toch eens aan jullie tonen.
2 juli..... de vakantie is begonnen voor onze kinderen en/of kleinkinderen..... ook voor de leraars en leraressen, en straks ook voor heel veel werknemers en zelfstandigen..... iedereen kijkt wel heel erg uit naar een beetje vakantie. met het warme weer van de laatste dagen, kijk je daar nog meer naar uit.....
ook voor onze breisters komt er een rustige periode aan.... in zo'n weer breien, lukt amper..... en velen gaan ook graag eens fietsen, in de tuin werken of op reis ....
dinsdag was ik in Maldegem-Kleit en bij de missiekring in Ruiselede om breiwerk op te halen. de meeste van onze breigroepen komen minstens één maand tijdens de zomer, niet samen. daarom wens ik iedereen, in naam van Antoinette, Annie, Patricia en mezelf een heel aangename en rustige vakantie toe met hopelijk heel mooi weer......
zelf moet ik hier en daar nog breiwerk ophalen. eind deze maand komt Bert Spaans van de Stichting Hulp aan Oost Europa hier in de buurt kamperen, en ik ga van de gelegenheid gebruik maken om hem te bezoeken . via hem hebben we al heel veel breiwerk kunnen meegeven naar Oost Europa. ik zal hem dan graag weer heel veel gerief meegeven.
ik wil ook nog vertellen dat ze in Vinkt al heel wat sokken gebreid hebben voor Roemenië en Oekraïne , ook voor daklozen zullen die zeker van pas komen.
zo is ons assortiment weer uitgebreid met nog een artikel : sokken !
samen met alle andere breiwerken, kunnen we heel veel mensen helpen in binnen en buitenland, en dat is onze missie !!!! en wij zijn dan ook bijzonder dankbaar dat zovele breisters hieraan meewerken.
een heel fijne vakantie toegewenst en tot binnenkort!!!
gelukkig zijn, daar weten wij alles van !!!met ons breiwerk hebben we al hééééééééél véééééél mensen gelukkig en blij gemaakt... en ik heb het al honderden keren gezegd : deze mensen hebben bijna niets en zijn gelukkig met wat wij hen geven. ze waarderen ten volle onze inzet, en wij maken ook het tikkeltje verschil voor hen.....
en door dit alles voelen wij ons ook heel gelukkig..... men kan wel zeggen dat we de wereld niet kunnen veranderen, maar we kunnen wel een klein steentje bijdragen....
daarom wil ik iedereen die breit, haakt, samennaait, naait of wat dan ook voor onze actie doet, nog eens heel hartelijk bedanken en benadrukken hoe belangrijk jullie voor ons en voor de vele mensen die ons breiwerk krijgen, zijn....
ieder jaar krijgen we nieuwe mensen bij, die ons vonden via internet, facebook of op een andere manier kennis met ons maken en het zo mooi vinden wat we doen !!! en als ik dan langsga en vertel over wat we doen... voor wie.... dan zijn ze onmiddelijk overtuigd om mee te doen.... en zo groeit ons aantal gestaag aan...... en kunnen we steeds meer mensen helpen.
ondertussen is het toch al 10 jaar !!!! en dank zij drie vrouwen die met heel veel energie en inzet aan mijn zijde staan, kon het allemaal zo ver komen !!!
van in het begin belde Antoinette me op, om te vragen of ze mij kon helpen met haar Creaclub. kort daarna kwam Annie erbij, en daarna Patricia die de website aanmaakte. samen vormen we een klavertje vier : vier vriendinnen voor het leven met het hart op de juiste plaats ! daarom wil ik ook Antoinette, Annie en Patricia speciaal bedanken !!!!
ik hoop dat we samen met jullie allemaal, nog heel veel mensen kunnen helpen en ons daarbij HEEL GELUKKIG VOELEN !!!!!
vorige week donderdag waren Annie en ik uitgenodigd bij een groep breisters in Hulst, Nederland. vorig jaar waren we al eens bij Marijke in Ter Hole, om breiwerk op te halen, maar omdat Marijke samen met nog een aantal vrouwen elke week samenkomt in Brasserie Le Retour in het hartje van Hulst, had ze gevraagd om eens naar daar te komen...... al van toen we het stadje binnenreden werden we getroffen door de gezelligheid, de schoonheid van dit stadje ! het is gewoonweg prachtig !!!!
Hulst profileert zich als "de meest Vlaamse stad" van Nederland. het ligt op 30 km van Antwerpen, dicht tegen Sint Niklaas. het trekt enorm veel Belgische toeristen. op maandag en donderdag is er markt . er zijn heel wat bezienswaardigen waaronder de Sint Willibrordusbasiliek, het Stadhuis, de Stadsmolen, het Reynaertmonument.... maar je kan er ook eindeloze wandelingen maken op de wallen rond de stad...... zeker een bezoek waard.
zo komen we door onze actie eens op plaatsen die we niet zo goed kennen maar waar we zeker nog zullen teruggaan.....
we kwamen dus in Brasserie Le Retour waar de dames al naarstig aan het breien waren, er is zelfs een dame bij van 103 jaar !!!!
bij een kopje koffie en lekkere honingkoeken, en al breiend.... praatten we over onze actie : wat we allemaal breien en voor wie, want dat interesseerde hen heel erg.
het was er echt gezellig en de dames breien heel mooie sokken, truitjes....
na een gezellige namiddag kregen we heel wat breiwerk, maar ook wol mee naar huis. we gaan zeker nog terug naar hun breinamiddag.
langs deze weg wil ik Liliane, in naam van Antoinette, Annie, Patricia en mezelf vertellen hoe fantastisch we het vinden dat jij, die voor ons breit van heel in het begin, en nu in het UZ Gent revalideert, zich zo inzet voor onze actie !!!! Liliane, jij bent zo'n moedige vrouw, die ondanks je beperkingen toch weer breit voor de minderbedeelden..... wij bewonderen jouw enorme wilskracht en levenslust !!!! je bent een voorbeeld voor heel veel mensen , en wij zijn blij dat we door onze actie jou een doel geven om je voor in te zetten !!!! we wensen je van harte heel veel beterschap en ook breiplezier !!!
ik weet niet of deze vreemd klinkende naam jullie iets zegt...... tot deze week zei deze naam mij ook niets, maar mijn dochter Tamara, die leerkracht is in de verpleegsterschool in Eeklo, had ingetekend op een boek van deze man. 20 van de intekenaars kregen het bezoek van Ish, die hen persoonlijk zijn nieuwe boek kwam overhandigen en signeren. toen ze mijn dochter opbelden om het bezoek te regelen en ze zei dat ze lesgaf in de verpleegsterschool, stelden ze voor om het daar te brengen.... tot heel grote vreugde van haar leerlingen, die een bezoek van deze innemende jonge man zeker zagen zitten.... en zo gebeurde..... savonds in het nieuws op Eén, ook in Reyers Laat toonden ze fragmenten van het bezoek.
zo ben ik eens gaan kijken op de site van deze jonge man van Marokkaanse afkomst, maar wonende in ons land. hij begon als choreograaf, kwam zo terecht in het programma So You Can Think You Can Dance.... eerst als choreograaf, dit jaar als jurylid..... (vandaar dat hij zo bekend is bij het brede publiek!) maar hij schrijft ook boeken ! voor het schrijven van zijn tweede boek "Cécile" trok hij met zijn vader naar het geboortedorp van zijn vader in Marokko, om daar met de mensen te praten, informatie te verzamelen en ideeën voor zijn boek. woensdag lag dit boek in de winkels en het is een immens succes !!!
in één van zijn interviews las ik het volgende :
in het zuiden van Marokko hebben de mensen de aarde, de zon, vruchten, liefde... wat wij méér hebben is meestal net wat ons ongelukkig maakt.
deze woorden brachten mij naar de vele momenten dat wij met onze Breimadammen dekens en ander breiwerk afgeven aan mensen die het minder hebben als wij, aan organisaties die het meenemen naar derdewereldlanden..... : die mensen hebben bijna niets en zijn zo blij met het weinige dat wij hen geven.... als wij naar Huize Triest gaan met breiwerk, staan ze met grote ogen te kijken wat we brengen, en je ziet ze stralen.......
we zouden er een voorbeeld kunnen aan nemen, want menige mensen die NIETS tekort hebben, eigenlijk heel veel hebben, zijn nooit tevreden en soms zelfs heel ongelukkig.....
dit wou ik hier toch eens neerschrijven....... ik wens jullie een fijne zondag toe !
ja, Mieke , das echt een bijzonder iemand !!!!!!!!!!!! ik ben zo blij dat we haar leerden kennen, want wat zij al allemaal verwezenlijkt heeft, dat is niet te schatten !!! we kregen een geweldige mail van haar wat er daar allemaal gebeurd rond Leuven : ze zijn daar in Leuven een project begonnen : Kirikou. het is een soort Babynest . Mieke, Kathleen en Pascale hebben zich opgegeven als vrijwilliger en gaan nu om de 2 weken op maandagnamiddag helpen om alles te sorteren, en met hun ervaringen van de Breimadammen en Babynest in Gent, zijn ze een grote hulp voor Valerie, de verantwoordelijke.
de stoffen die Mieke meekreeg op onze Samennaaidag zijn al allemaal verknipt en op hoopjes gelegd voor dekens en voor verzorgingstassen. haar mama doet de fiberfill in de dekens en de vriendinnen helpen stikken... op 2 dagen hadden ze 90 dekentjes klaar, die ze meenamen naar leuven alsook 24 verzorgingstassen. ze waren er daar heel blij mee !!! ondertussen hebben ze weer al 30 verzorgingstassen gemaakt en die zijn voor Babynest. ze kunnen daar gewoonweg niet stoppen, ze vinden het zo plezant om te maken !!!! vorige week is Mieke ook breiwerk gaan afgeven in Genk in de Passerel.
Sint Camillus van Bierbeek en het rusthuis van Keerbergen leveren nu ook lapjes.... ze breiden al lapjes maar wisten niet wat te doen ermee, maar nu ze onze dekens gezien hebben, willen ze graag meewerken !!
dat is toch super hé !!!
Kathleen maakt hele mooie kleedjes die verdeeld worden waar nodig....
DAT IS WEER BIJZONDER GOED NIEUWS VAN MIEKE EN HAAR VRIENDINNEN !!!! en wij kunnen alleen maar zeggen : VAN HARTE BEDANKT MIEKE EN AL JE MENSEN DIE JE AANZET OM DIT ALLES TE VERWEZENLIJKEN !!!!!!!!!!!!!!!
vandaag is het Earth Day ! een dag waar we eens stilstaan bij wat de Aarde ons allemaal geeft ..... en ook wat we kunnen doen om deze Aarde te bewaren, te koesteren...... we leven hier met zijn allen op deze mooie Aarde maar we beseffen niet altijd goed, wat deze Aarde ons te bieden heeft, hoe mooi, hoe goed het hier is..... de natuur, de lucht, al het leven op Aarde krijgen we gratis..... maar om deze Aarde te bewaren zullen we er zuiniger moeten mee omspringen, onze manier van leven beter aanpassen, de natuur beschermen, afval sorteren...... dat gebeurt nu nog te weinig...... daarom deze dag, dat wou ik jullie eens in herinnering brengen !
vorige week waren Patricia en ik in Brugge bij Integraal. dat is een "welzijnsschakel", er werken heel wat vrijwilligers die mensen van vreemde origine helpen zich te integreren, taallessen geven, kinderen helpen met hun huiswerk na school..... en er zijn heel wat van die vrijwilligers die breien voor onze actie. via zuster Noëlla die de dagelijkse leiding heeft over Integraal, leerde ik Jef Sneppe kennen van de Werkgroep voor Oekraïne. Jef gaat al jaren enkele keren per jaar naar Oekraïne met hulpgoederen. ze steunen daar verschillende projecten en ook enkele internaten. in Brugge zelf hebben ze een tweedehandswinkel en ze doen ook rommelmarkten.... met de opbrengst van die twee, steunen ze dan al hun hulp aan Oekraïne. ieder jaar ook schrijft Jef bedelbrieven naar zelfstandigen, maar ook naar de bisschop om financiële hulp te vragen. Jef kwam vorige week vertellen over Oekraïne. sinds hij in 1992 naar Oekraïne begon te gaan, verbeterde de toestand daar geleidelijk aan.... maar nu, sinds er daar weer oorlog is, gaat de toestand weer erg achteruit.... de mensen lijden enorm, ze hebben echt heel veel armoede..... via Integraal konden we al heel veel breiwerk meegeven met Jef : dekens, truien, mutsen.... voor de koude winters daar. dit keer geven we ook sokken mee, en zoals bij vele organisaties vragen ze ook wanten. het is altijd interessant om zo'n mensen te horen praten. we vroegen Jef ook of het nog veilig is daar.... maar de streek waar hij gaat is nog veilig en hij hoopt dat het zo blijft..... we hebben heel veel bewondering voor deze kranige zeventiger !!! die man leeft gewoon om de mensen daar te helpen.... ik hoop dat hij dit nog een tijd kan blijven doen en zijn gezondheid het toelaat. zolang kunnen we nog breiwerk meegeven naar Oekraïne.
in Vinkt breien ze ondertussen sokken, die we dan tegen de winter kunnen meegeven naar Roemenië met Bert Spaans, en met Jef naar Oekraïne. ondertussen liet Bert Spaans weten dat de dekens die we onlangs meegaven voor een weeshuis in Roemenië al afgeleverd zijn en dat de kinderen heel enthousiast waren !!! zo'n dingen doen echt deugd, en ik wil al onze breisters en samennaaisters er heel hartelijk voor bedanken !!!!
vandaag wil ik het nog eens hebben over Suzy Bochi, dit is een heel bijzondere vrouw die ik leerde kennen via een artikel in Libelle over 'Vrouwen met een missie'. drie jaar geleden raakten Suzy en haar man Hamid (die Syriër is) zwaar aangegrepen door het lot van de mensen in de oorlogschaos van Syrië. impulsief beslisten ze zelf iets te doen.. intussen hebben Suzy en haar man Hamid met succes hulpgoederen tot in het de zwaar getroffen stad Aleppo kunnen brengen met de steun van Wereldmissiehulp. wij konden hen heel veel breiwerk meegeven.....op dit moment zamelen ze fondsen in voor de psychologische opvang van ernstig getraumatiseerde kinderen in Turkse vluchtelingenkampen. Suzy is ook met een internetwinkel gestart om geld bij elkaar te krijgen waarmee ze in Turkije voedselpakketten kunnen aankopen. in november vorig jaar zijn Suzy en Hamid naar het turkse stadje Reyhanli gereisd, aan de syrische grens. ze hebben er aan dokter Tamador Alomar, de drijvende kracht achter het traumacentrum daar, ingezameld geld overhandigd en warme mutsen en handschoenen uitgedeeld aan de kinderen van het centrum voor psychologische begeleiding. met geld worden ter plekke medicijnen, voedsel, luiers, melkpoeder en kleding aangekocht. en kinderen die niet naar het centrum kunnen komen, krijgen hulp en begeleiding op de plek waar ze verblijven.
hierna een kort interview met Suzy :
hoe merk je dat de kinderen getraumatiseerd zijn?Suzy : "ze zonderen zich vaak af. ze kijken je niet aan en ze functioneren moeilijk in groep. ze zijn schichtig, bang. naast groepstherapieën krijgen ze ook individuele begeleiding. "
merk je een verschil tussen de situatie van kinderen in de stad Reyhanli en de vluchtelingenkampen?
Suzy : " het ergste zijn de buitenwijken van de stad. als kleuters, blootvoets en nauwelijks gekleed in de modderige straten in de kou zien rondploeteren... dat zijn schrijnende beelden die ons niet loslaten. veel vluchtelingen hebben zich in de buitenwijken geïnstalleerd, in verlaten huize, appartementen.... in natte koude ruimtes en zonder enige begeleiding. in de kampen is de toestand iets beter, want er is materiële steun en voedselvoorziening van de Turkse regering en privé-organisaties"
geef je soms de moed niet op als je zoveel leed ziet?
Suzy : " nee, wij geven onze hulpverlening zeker niet op. onze vzw zou heel wat helpers en fundraisers kunnen gebruiken, zodat de taken wat vlotter verdeeld kunnen worden. bovendien zouden wij graag zien dat de hele oorlog weer meer onder de aandacht komt en in de media. want nu lijkt het een vergeten oorlog te worden, terwijl er in drie jaar tijd helemaal niets veranderd is in Syrië....."
hoe kan jij helpen?
Suzy en Hamid konden hun behoefte om te helpen realiseren onder meer door de logistieke en financiële hulp van Wereldmissiehulp. wil jij ook helpen? neem dan eens een kijkje op hun site www.sossyrianchildren.be en ontdek de mogelijkheden om de acties van Suzy en Hamid te steunen
ik kon het niet laten om dit even onder Uw aandacht te brengen.... groetjes, Nadine
maandag was het eindelijk weer zo ver : onze zevende (!!!!) samennaaidag vond plaats in de zaal van de oude jongensschool in Vinkt. Antoinette, Annie, Patricia en ik waren er al vroeg bij om de zaal klaar te zetten. Annie had soep meegebracht en ook een bakplaat met crumble die haar buurvrouw Rita voor ons had gebakken. Monique uit Eeklo had twee vlaaien gebakken, en Fiona uit Vlissingen (Nederland) had twee taarten gebakken, en ons Patricia had twee heerlijke frangipannetaarten gebakken.... Antoinette had de gebruikelijke boodschappen gedaan (brood, toespijs, frisdrank....) ja... er komt heel wat kijken bij zo'n Samennaaidag.
Antoinette kwam een 8-tal jaren geleden met dit idee voor de proppen, en de eerste Samennaaidag was zo'n succes, dat er ieder jaar meer aanwezigen waren... dit jaar mochten we zo'n zestig tal mensen verwelkomen. en die kwamen niet alleen uit de streek, maar zoals U hierboven al kon lezen komt Fiona uit Vlissingen (Nederland) ondertussen al voor de tweede keer.... Mieke, Kathleen en Pascale uit Linden kwamen ook al enkele keren. enige weken terug was ik in het H. Hartrusthuis in Grimbergen om over onze actie te vertellen, en de KVLV was toen ook uitgenodigd om te luisteren. Rita van KVLV vond onze actie zo mooi en toen ze hoorde over de Samennaaidag wilde ze er absoluut eens bij zijn, dus kwam ze samen met haar vriendin naar Vinkt ! er waren heel veel leden van de Crea van Vinkt, de breiclub van Watervliet, de missiekring van Ruiselede, een vrouw uit Beselare, Jaklien en haar zoon uit Merelbeke, verschillende mensen van rond Gent..... ik hoop dat ik niemand vergeet want het zijn er zoveel..... gans de dag werd er druk aan elkaar genaaid, tips gewisseld, wol uitgedeeld, foto's genomen.... in de namiddag kwam Griet van de Viertorre, een sociaal huis in Oostende, vertellen over wat zij doen : vorig jaar konden zij 500 (!) kansarme gezinnen helpen. ons breiwerk vinden ze super. maar niet alleen het breiwerk. ook de verzorgingskussens, die Mieke en haar vriendinnen maken vinden ze echt de max ! en ik moet zeggen dat iedereen die aanwezig was op onze Samennaaidag met heel veel bewondering de verzorgingskussens en bijhorende tassen, bekeek. de Viertorre geeft aan aanstaande moeders zo'n verzorgingskussen en een tas met een basispakket (pampertjes, eerste kleedjes...). ik plaats hierbij een foto van zo'n verzorgingskussen zodat jullie ze ook kunnen bewonderen !
rond 17 uur was iedereen naar huis en konden we de zaal opkuisen en weer netjes achterlaten voor de Crea bijeenkomst van vandaag.
weer was een meer dan geslaagde Samennaaidag voorbij en kunnen we al weer beginnen denken aan de volgende......
vanavond 1 april (en dit is geen aprilgrap !!!!!) is er bij WIBRA FAMILIEKOOPAVOND van 18.30u tot 21 u krijg je aan de kassa 25 procent korting, dus ook op de WOL !!!! dit is een unieke kans om een voorraad wol op te slaan.
op de site www.wibra.be/familiekoopavond vind je al de adressen terug van de winkels die open zijn vanavond, en je kan er ook je uitnodiging afdrukken.
donderdag was het zo ver : na woensdag vele dekens te hebben opgehaald, kon ik vertrekken naar Mechelen waar ik bij Karen en Gerrit van de Stichting Hulp aan Oost-Europa, de lading kon afgeven. ze vonden de dekens prachtig, en zullen zeker fotos doorsturen, eens ze in Roemenië zijn afgegeven.
na de middag ging het richting Grimbergen ! Martine, die ons leerde kennen via de site van Ravelry, werkt sedert 4,5 jaar in het rusthuis van Grimbergen. deze jonge vrouw is "verslaafd" aan breien, zo zegt ze . samen met Marie-Luis, deed ze een oproep in het rusthuis, maar ook naar de KVLV van Grimbergen om te breien voor het goede doel ! en omdat ik toch in de buurt was (Mechelen is dichtbij Grimbergen) had ze gevraagd of langs wilde komen om te vertellen over onze actie : wat we breien, en waar het naartoe gaat.....
heel veel dames waren aanwezig en luisterden heel aandachtig en bekeken ook met heel veel bewondering de fotoboek die ik meehad over onze actie en ons breiwerk. eigenlijk breiden ze wel al eens voor één of ander goed doel. er waren ook een paar vrijwilligers die helpen bij de voedselbank en andere instanties. één vrouw van de KVLV gaat proberen naar onze samennaaidag te komen op maandag 30 maart !
na een gezellig babbel kon ik heel gelukkig weer naar huis toe. dit zijn van die dagen die ik koester . je leert steeds nieuwe, lieve mensen kennen die het hart op de juiste plaats hebben. Martine gaf me ook heel mooi breiwerk mee (zie foto). ik hou contact met Martine, en we zullen zeker nog eens afspreken.
en zoals ik al zei is er op maandag 30 maart onze SAMENNAAIDAG !!! wil je er nog bij zijn... je kan een halve dag of een ganse dag komen om samen met ons lapjes aan elkaar te zetten. smiddags is er soep en boterhammen en toespijs, in de namiddag is er koffie en taart. liefst een seintje vooraf . alles is gratis, we vragen alleen om stopnaald of haaknaald (voor diegenen die de lapjes aan elkaar haken), een schaartje en jullie goed humeur mee te brengen. we kijken er heel erg naar uit !!!!!
via Ravelry kwam Marijke onze grote hoeveelheid breisters vervoegen..... haar dekentjes en ander breiwerk deed ze zelf naar Babynest, en daar is een heel mooie samenwerking uit voortgekomen : voortaan gaat Marijke elke donderdag helpen bij Babynest !!!! dat zijn twee goeie dingen ineens : ze helpt ons met haar brei- en haakwerk, en gaat dan nog eens helpen bij Babynest . dank U, Marijke voor je inzet !
vorige week was ik uitgenodigd bij De Bremstruik in Roeselare. vorig jaar had Christine me eens gevraagd om over onze actie te komen vertellen, en wat breiwerk mee te brengen, zodat ze een idee hadden van wat wij allemaal doen. verder hadden we niet afgesproken tot Christine een maand geleden contact opnam en vertelde dat er heel wat breiwerk klaarlag.... en of ik op de samenkomstnamiddag wilde komen. heel wat dekentjes, babysokjes, truitjes, mutsjes.... lagen klaar. het was allemaal heel mooi breiwerk, en zoals altijd : met héél véél liefde gebreid ! na een koffietje en een gezellige babbel vertrok ik huiswaarts.
vandaag was het de beurt aan Militza, gelegen aan de Damse Vaart in Brugge, waar ik al enkele keren bij de bewoners van dit prachtige complex met serviceflats, mocht komen om hun breiwerk op te halen. de breisters zaten in de cafetaria te wachten, en het breiwerk van iedereen werd eens bovengehaald en getoond. alle breisters zijn het erover eens, dat dit een heel deugddoend tijdverdrijf is..... sommigen breien zelfs 's nachts, als ze niet meer kunnen slapen....! er was ook bewoonster die kwam vragen wat we allemaal breiden, en besloot om ook mee te doen. dan was er nog een mevrouw die heel veel lapjes bracht die haar vriendin uit Brussel gebreid had. we staan iedere keer versteld van wat die oudere mensen nog breien.....
morgen breng ik dat vele breiwerk naar Annie, die het dan zorgvuldig sorteert en naar Babynest voert.
morgen ga ik bij Antoinette dekens laden voor Roemenië. Bert Spaans deed een oproep : 95 dekens voor een weeshuis in Roemenië waar kinderen in mensonwaardige omstandigheden leven...... het doet mijn hart zo'n pijn dat dit allemaal bestaat.... welke toekomst hebben die kinderen ? zij ervaren nooit de liefde van ouders zoals wij die kennen? zij krijgen waarschijnlijk nooit een schouderklopje, een zoen, een knuffel...... he is misschien maar een heel klein gebaar, maar ik weet zeker dat onze mooie, warme dekentjes hen toch een beetje "warmte" gaan geven...... en ik ben ook heel dankbaar dat we Bert leerden kennen, en dat heel veel breiwerk van ons, met zijn Stichting meekan naar dit arme land....... hééééééééél vééééééééééél dank voor Bert en de Stichting Hulp aan Oost-Europa !!!!!
eindelijk is het zo ver !!! op maandag 30 maart heeft onze jaarlijkse Samennaaidag plaats, en daar kijken we echt naar uit !!!!!!!!!! Antoinette kwam jaren geleden op het idee, om elk jaar een dag te organiseren, waarop we met zoveel mogelijk breisters, lapjes aan elkaar zetten, en dat idee was een schot in de roos !!!!!
we maken er een heerlijke dag van : we starten om 9.30u, in de voormiddag nemen we een kopje koffie, rond de middag eten we soep en boterhammen, en in de namiddag drinken we nog een lekker kopje koffie met een stukje taart... en ondertussen zetten we naarstig lapjes aan elkaar, wisselen we tips uit, vertellen we over onze actie en waar het allemaal naartoe gaat..... kortom , een dag om naar uit te kijken !!!!
deze samennaaidag gaat door in de zaal van de oude jongensschool, in Vinkt. graag op voorhand inschrijven via onze site van de breimadammen of via deze blog .
ondertussen zijn we druk bezig met breien voor Roemenië, Oekraïne maar ook voor Babynest, De Tinten, Huize Triest, de Passerel, de Viertorre.....
het is heel druk nu om alles op te halen, te verdelen.... maar het is met heel veel enthousiasme dat we dit doen. meer dan ooit is er armoede, hier en in het buitenland. in oorlogsgebieden komt daar nog de angst, de gruwel bij..... je kan het nieuws niet meer bekijken, of je realiseert je dat wij het hier eigenlijk, ondanks de 'crisis' goed hebben.... daarom is het niet meer dan normaal dat we ons uiterste best doen, om op onze bescheiden manier hulp te bieden....
toen ik deze week zag hoe de vluchtelingen van Syrië in de tentenkampen leven..... dat is echt verschrikkelijk.... kinderen lopen er blootsvoets... hebben heel veel koude.... hebben angst..... Sos Syrian Children ging vorig jaar, in samenwerking met Wereldmissiehulp, naar Syrië en de tentenkampen.... wij gaven hen heel veel breiwerk mee ! nu is het te gevaarlijk om nog naar daar te gaan, maar Sos Syrian Children heeft nu een online-shop waar je kan bestellen voor de mensen in de kampen of geld storten. neem gerust een kijkje op de site als U dat zou interesseren...
we breien zoveel, en we weten dat het goed terechtkomt maar we zijn altijd blij als we eens een woordje van dankbaarheid horen, of een mooi verhaal.... de Viertorre uit Oostende blikt tevreden terug op het voorbije jaar, Patricia leverde er heel veel breiwerk af van de Breimadammen :
in 2014 bereikten we 482 kwetsbare gezinnen waaronder 88 zwangere vrouwen met ons aanbod : onthaal, individuele ondersteuning, groepswerk, het Ruilhoekje, ontmoeting, Pamperbank. een groot deel van die gezinnen maakte gebruik van het Ruilhoekje voor kinderkledij en babymateriaal en van de Pamperbank.
1400 keer deden (aanstaande) ouders beroep op het Ruilhoekje. naast de vaste openingsmomenten (2x per maand op maandag) kon men vanaf dit jaar ook komen op afspraak. tijdens Het Ruilhoekje konden ouders terecht in de Ontmoetingsplaats voor een gezellige babbel.
er werden drie vormen van groepswerk georganiseerd : Nederlandstalige moedergroep, Franstalige moedergroep en Nederlandstalige moedergroep voor anderstaligen, die telkens 1x om de 2 weken samengekomen zijn. doorheen het jaar werden uitstappen gedaan naar de binnenspeeltuin, naar het Kakelend Kippenmuseum en werkten we rond het project 'Samen aan Tafel'; 72 mama's namen deel aan de groepswerkingen.
in september kregen we er dankzij het Fonds Bernard en Gonda Vergnes (beheerd door de Koning Boudewijnstichting) een nieuwe collega, Salima, bij. zij staat vooral in voor een warme ontvangst van ouders in het Ruilhoekje en de dagdagelijkse werking van het Ruilhoekje.
heel tof om dit eens te horen, want ons breiwerk word daar heel graag aanvaard !
SOS Syrian Children liet weten dat ze heel blij zijn met de steun die ze krijgen, zij zijn een kleine hulporganisatie maar kiezen hun projecten heel nauwkeurig uit. wij gaven twee keer, via Suzy Bochi en Wereldmissiehulp heel veel breiwerk mee naar Syrië, waar de oorlog binnenkort het vierde (!) jaar ingaat..... duizenden kinderen leven in vluchtelingenkampen in Syrië, Turkije en Jordanië.... SOS Syrian Children probeert hen een klein beetje hoop te geven... ze danken alle mensen die op één of andere manier steun bieden. je kan altijd eens kijken op hun facebookpagina of op hun website ....
ik kreeg een mail van Christine uit Roeselare, waar ze in de Arme Klarenstraat in het klooster breien. ik was daar vorig jaar om uitleg te geven over onze actie. ik had niets meer van hen gehoord en veronderstelde dat ze hun breiwerk in Roeselare zouden uitdelen aan armen, want ook daar is zo'n opvang en werking voorzien.... maar blijkbaar willen ze ook onze actie verwennen met hun breisels... dus nodigen ze me uit om eens langs te komen op hun breinamiddag en hun breiwerk op te halen. ik maak dan van de gelegenheid gebruik om bij Antoinette in Rumbeke langs te gaan. deze kranige dame breit al van heel in het begin van onze actie ! ondertussen is ze weduwe geworden, en ze is altijd superblij als ik zelf eens langskom om haar lapjes op te halen....
vorige week was ons Antoinette op een vergadering en daar kwamen de mensen van de voedselbank uitleg geven. het was heel interessant om te horen hoe alles in zijn werk gaat. Antoinette heeft met die mensen een afspraak gemaakt om dekens te gaan afgeven, alsook sjaals en mutsen.... de mensen van de voedselbank kenden Babynest niet, en Antoinette heeft hen daar over verteld en uitgelegd hoe daar gewerkt wordt, ze zouden misschien contacten leggen.... in groot Deinze zijn momenteel 93 gezinnen hulpbehoevend, naar personen toe zijn dat 380 kinderen en volwassenen..... toen de vrijwilligers daar over spraken werd het even stil.....
er is heel dicht bij ons ook heel veel armoede !!! mensen komen daar niet graag voor uit... en gelukkig dat daar zo initiatieven zijn, die deze mensen helpen, voedsel bedelen, kledij geven... wij trachten deze instellingen te helpen met ons breiwerk. zo hebben we al sociale huizen in Oostende (de Viertorre) en in Genk en Hasselt (de Passerel) en in Gent (Huize Triest, de Tinten en Babynest)... allemaal zijn ze heel blij met ons mooi breiwerk, en dat stimuleert om ons werk verder te zetten. iedereen bedankt ons ook voor onze inzet, en dit geef ik jullie hierbij door !!!!
Ik ben nadine, en gebruik soms ook wel de schuilnaam dino.
Ik ben een vrouw en woon in eeklo (belgië) en mijn beroep is huisvrouw.
Ik ben geboren op 24/09/1953 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: handwerken, kaartjes maken en lezen.
ik wou met mijn blogje mensen op de hoogte houden van mijn actie "deken voor pakistan" maar ik vertel er ook over mijn gezinnetje en over wat ik voel en denk bij de actualiteit.
laat ons een beetje meer rondom ons kijken en beseffen hoe goed we het hier hebben, dat we ondanks onze bescheiden bijdrage toch verandering teweeg kunnen brengen in deze wereld. laat ons er iets moois van maken, deel geluk, liefde en warmte, daar worden we allemaal beter van. dino