ik geloof..... dat onze achtergrond en omstandigheden misschien wel van invloed zijn geweest op wie we zijn, maar dat wij verantwoordelijk zijn voor wie we worden dat hoe goed vrienden ook mogen zijn, zij je af en toe kwetsen en dat je hen dat vergeven moet dat als iemand niet van je houdt zoals je dat zou willen, het niet betekent dat ze niet van je houden met alles wat ze hebben dat ware vriendschap blijft groeien, zelfs op de grootste afstand. hetzelfde geldt voor ware liefde dat je altijd met liefdevolle woorden weg moet gaan bij hen waar je van houdt, het zou de laatste keer kunnen zijn dat je hen ziet dat je door kunt gaan, lang nadat je denkt dat je het niet meer kan dat we verantwoordelijk zijn voor wat we doen, hoe we ons ook mogen voelen dat helden mensen zijn die doen wat ze moeten doen als het gedaan moet worden, ongeacht de gevolgen dat geld een beroerde middel is om de afstand van zaken te bepalen dat mijn beste vrienden en ik wel of niet iets kunnen doen, en toch de tijd van ons leven hebben dat soms mensen waarvan je vindt dat ze je een trap geven als je down bent, juist diegenen zijn die je helpen om weer op de been te komen dat ik soms, als ik boos ben, het recht heb om boos te zijn, maar dat geeft me niet het recht om wreed te zijn dat volwassenheid soms meer te maken heeft met het soort ervaringen die je gehad hebt en waaruit je geleerd hebt, en minder met het aantal verjaardagen die je gevierd hebt dat het niet altijd voldoende is door anderen vergeving te krijgen, soms moet je leren om je zelf vergeving te schenken dat hoe zeer je hart ook gebroken is, de wereld niet stopt vanwege jouw verdriet dat als twee mensen ruzie maken met elkaar dat niet betekent dat ze niet meer van elkaar houden, en dat als ze geen ruzie maken, dat zou betekenen dat ze dat wel doen dat je er niet zo happig op moet zijn om achter een geheim te komen, het zou je leven voor altijd kunnen veranderen dat twee mensen naar precies hetzelfde kunnen kijken , en toch iets totaal anders kunnen zien dat je leven in een paar uur tijd kan veranderen door mensen die jou niet eens kennen dat zelfs als je denkt, dat je niets meer te geven hebt, en een vriend doet een beroep op jou, je de kracht zult vinden om te helpen dat diploma's aan de muur je niet tot een fatsoenlijk wezen maken dat de mensen waar je in het leven het meeste om geeft vaak veel te vroeg van je weggenomen worden dat het leven waardevoller is, dan geld ooit zal kunnen zijn
ik heb zojuist vernomen van de dokter dat ik maandag aanstaande mijn voorlaatstechemokuur mag starten. dat is dan toch goed nieuws. het is ondertussen al een week na pasen, en voor tom en fien is de vakantie al bijna de helft voorbij. deze namiddag is het paaseierenraap in het uz gent voor de kankerpatiëntjes en hun familie. ze keken er geweldig naar uit. volgende week verblijven ze bij hun papa. morgennacht schakelen we dan over naar zomeruur. voor degenen die moeten werken wordt dat een uurtje minder werken , maar voor ons wordt dat een uurtje minder slapen. we zullen savonds een beetje langer kunnen genieten van een terrasje, of van de tuin. hopelijk laat de zon zich wat méér zien en dan zit dat goed hé. nu is het misschien niet zo best buiten, maar daar komt verandering in. ik wens iedereen een prettig weekend en tot later. dino
zopas kreeg ik een berichtje van Lien in mijn gastenboek met een vraag over het weeshuis in senegal. graag zou ik je een antwoord sturen , maar heb geen e-mail adres van je. via mijn blogje kan je ook mailen naar mij, zou je dat eens willen doen, dan kan ik je antwoorden. ik wil al meteen zeggen dat ik het niet ben die naar dat weeshuis geweest ben, maar trees uit deinze. wij hebben wel dekens en mutsjes en truitjes meegegeven, die zij daar bezorgd heeft. ik wil je altijd in contact brengen met trees. zij gaat elk jaar rond kerst naar senegal, naar Mbour. ik kijk uit naar je mail, Lien. groetjes, dino
deze morgen was ik al vroeg op en nam even de tijd om de nieuwe "dag allemaal" te lezen. een bijzonder onderwerp trok mijn aandacht : de nieuwe vlaamseschande, honderden kinderen leven op straat!!!!! het is een artikel die iedereen van ons eens zou moeten lezen. men toont van overal op de wereld schrijnende toestanden, maar héél dicht bij ons ( het gaat in het artikel over de stad gent ) bestaan ook dergelijke toestanden. het gentse opvangcentrum "huize triest" doet zijn best om mensen een onderdak of een maaltijd te geven. maar het probleem is te groot geworden : huize triest barst uit zijn voegen, ze hebben veel te weinig plaats om al die mensen te helpen. een kernteam van ministers gaat het daklozenprobleem aanpakken, maar.... het is nog niet bekend, en zelfs nog niet afgesproken wanneer ze de eerste keer samenkomen.....!!!!! ondertussen brengen honderden kinderen de nacht door op straat, velen zelfs jonger dan twaalf jaar. het gaat hem voornamelijk over romakinderen uit de oostbloklanden. werner van de weghe , de coördinator van huize triest is de situatie van die mensen ginder in hun thuisland gaan bekijken. hij heeft ginder zo'n extreme vorm van racisme moeten ervaren , zodat hij begrijpt waarom ze liever hier in een vlaams park slapen en uit de vuilnisbakken eten . de toestand ginder voor die mensen is moeilijk te beschrijven zegt hij. als ik dat allemaal las, en bedenk dat wij hier maar naar de supermarkt moeten gaan, en kunnen kopen wat we willen, soms veel te veel. onlangs trof hij een gezin aan in een kraakpand, de mensen waren uitgehongerd. al snel reed hij naar huize triest en bracht twee broden uit de diepvries mee. de kinderen aten het brood op zonder te laten ontdooien, zoveel honger hadden ze. dat is maar één voorval, maar zo zijn er meerdere. ik nodig jullie allemaal uit om eens naar de website te gaan www.huizetriest.be . je ziet er beeldmateriaal en veel informatie. het is echt de moeite èn ontnuchterend dat zo'n toestanden bestaan. ik schrijf liever eens leuke dingen, maar dit moest eens van mijn hart.
de laatste week is al heel wat inkt gevloeid over het onderwerp euthanasie. er is voor en tegen... ieder heeft er zijn idee over.
hoe een koppel er over dacht :
een koppel zat een eind weg te filosoferen tot ze bij het onderwerp "euthanasie" belandden. bij dit delicate onderwerp over de keuze tussen leven en dood zei de man : "laat mij nooit leven als een plant waarbij ik afhankelijk ben van machines en in leven moet gehouden worden met vloeibaar voedsel. als je mij zo ziet aftakelen, koppel dan die toestellen maar af die mij in leven houden." de vrouw stond recht, trok de stekker van tv en de computer uit en goot al zijne palm weg.
na tom en fien, gaëlle en estée, frauke, marte en amber werd gisteren het achtste achterkleinkind van mijn ouders geboren : NATHAN, 2kg 850 en 47 cm, drie weken te vroeg , maar toch kerngezond ter wereld gekomen. het was een mooie gebeurtenis op paasmaandag. en ondertussen kan ik verklappen dat nummer negen ook al onderweg is, maar dat is maar tegen oktober. de familie wordt steeds groter en we zijn altijd blij als er eentje bijkomt. mijn pa wordt in augustus 80 ! en mijn ma , ook in augustus, 77 jaar. ze zijn gelukkig dat ze dit nog allemaal mogen meemaken. het zijn ook eens toffe momenten tussen de mindere leuke die we het laatste jaar te verwerken kregen.
morgen wordt in assenede LIEN begraven. zij is 16 jaar en had leukemie. ze verbleef in het uz gent en had regelmatig contact met fientje. we hebben het fien niet verteld, zeker nu niet. ik denk aan die ouders , die na al die tijd van onzekerheid, toch hun kind verliezen. het is onmenselijk wat die mensen nu meemaken : een meisje voor wie het allemaal nog moest beginnen.... het leven kan soms héél hard zijn.
na witte donderdag en goede vrijdag is het vandaag stille zaterdag. voor de gelovige mensen onder ons is de goede week, en zeker de laatste dagen ervan, een bijzondere week. morgen is het pasen. de kinderen zullen hierbij zeker aan de paaseieren denken. in het provinciaal domein van wachtebeke was er vandaag een grote paaseierenraap . tom en fien zijn er naartoe geweest. de paasvakantie is voor velen een welkome tijd. duizenden mensen zijn in zaventem richting "zon" vertrokken, op de snelwegen was het weer druk richting oostenrijk, zwitserland waar men naar hartelust kan skiën... in ons belgenland is het momenteel niet echt "vakantieweer" maar toch zal ik het volgende week rustig aan doen : de chemo die ik normaal gezien moet krijgen volgende week is uitgesteld doordat mijn bloed niet goed is. volgende vrijdag gaan ze beslissen, na een nieuwe bloedafname, of het op maandag 31 maart kan doorgaan. fientje haar ruggemergpunctie deze week was dan wel goed verlopen. ze is blij dat het vakantie is en ze een beetje meer tijd met haar mama en papa kan doorbrengen. voor tom kocht ik deze week een boek over de ruimte. hij doet niets liever dan op zijn kamer boeken lezen. boeken over dieren genieten zijn voorkeur. op 12 april is het "brussendag" in bobbejaanland. brussendag is een dag die het kankerfonds organiseert voor de broers en zussen van kankerpatiëntjes. (vandaar brussen) die kinderen moeten soms heel wat aan aandacht van de ouders inboeten door de ziekte van hun broer of zus. en daar doet het kankerfonds wat aan. zij weten dat er nood is aan zo'n bijzondere dag ! tom kijkt er echt naar uit, en ik ben blij voor hem. hopelijk zal de zon van de partij zijn... maar bij dit alles zouden we vergeten wat wij in de goede week en pasen herdenken : het lijden en de dood van christus. in een tijd dat we niets te kort hebben, vergeten we dit wel eens allemaal. mensen klagen dat het slechte tijd is, en dat de koopkracht daalt... maar als je dan ziet hoeveel mensen er op reis gaan.... en niet één keer , maar meerdere keren per jaar... dan hebben we het toch zo slecht niet. moeten we ook niet eens denken aan onze medemensen, die het minder goed hebben, of ronduit niet goed. ik denk daarbij aan bejaarden met een klein pensioentje, mensen die door omstandigheden in problemen geraakt zijn, zieke mensen en alle anderen die zich geen paaseieren, uitstapjes en zo kunnen veroorloven. het is niet alleen in de derde wereld dat er armoede is, ook in eigen land is er veel "verdoken"armoede... laat ons tijdens deze paasdagen ook eens aan die mensen denken, en niet gewoon tevreden zijn als wij maar niets tekort hebben. ik heb veel bewondering voor mensen die , als ze toch met vakantie gaan, deze gebruiken om andere mensen te helpen zoals jacques braet uit maldegem die deze week weer vertrokken is naar roemenië met hulpgoederen voor de mensen daar. dit jaar gaan ze hem daar huldigen, terecht !!!!
IK WIL IEDEREEN EEN ZALIG PAASFEEST TOEWENSEN EN HOOP DAT ALLE MENSEN MEER AANDACHT ZULLEN HEBBEN VOOR DE ECHTE PROBLEMEN IN DEZE WERELD.
morgen begint de lente... wij wonen in een knus appartementje dat uitkijkt op een pleintje. het is echt een gezellig pleintje, waar veel studenten na school, maar ook gewone mensen komen vertoeven. er staan enkele bomen die nu zo mooi getooid zijn met bloesems. dat vertelt dat de lente in aantocht is. toen we hier kwamen wonen, tien jaar geleden, werden de bomen geplant en ik heb ze jaar na jaar zien groeien van klein tot wat ze nu zijn. ik geniet ervan om alles hier zo te zien veranderen. het overlijden van de vrouw van patriek zijn vriendin heeft ons allebei heel erg aangegrepen. het stemt tot nadenken, zo'n plotse triestige gebeurtenis. maar tevens besef je hoe broos het leven is, hoe gelukkig je eigenlijk bent dat je smorgens naast je liefste wakker wordt, elkaar eens kan knuffelen om met volle moed de dag te beginnen. elke morgen , als de wekker afloopt, blijven we nog even liggen en terwijl patriek zijn werkkledij aantrekt , dek ik al de tafel. hoe vroeg hij ook moet opstaan, altijd sta ik mee op om samen te ontbijten en nog wat te praten. deze momenten koester ik. ik zei het deze morgen nog tegen patriek : "nu zal je vriend elke morgen alleen moeten opstaan, alleen aan tafel zitten, niemand om mee te praten. ze hebben een prachtige tuin, waar hij nu alleen kan zitten..... " je mag er niet aan denken ! langs de andere kant zijn er dan koppels die soms dagen niet met elkaar praten, dikwijls om een stom iets, die ruzie maken... voor de tijd dat we hier soms maar zijn. proberen genieten van het leven, van elke dag is de boodschap ! we vergeten het soms. dinsdag ben ik met fientje naar het uz geweest voor haar ruggemergpunctie. ze had goed geslapen en zag het helemaal zitten. in de namiddag was rita, een vrijwilligster, daar. iedere week de dinsdagnamiddag komt ze vers fruitsap maken voor alle kinderkankerpatiëntjesén bezoekers. fien is haar gaan helpen om de appelsienen te persen, en met de kar rond te rijden. tussendoor moest ze eens naar de kamer komen omdat de verpleegster emla-zalf op haar rug moest doen. iedereen daar vind het bewonderenswaardig hoe fien met haar ziekte omgaat. haar ruggemergpunctie is goed verlopen, gelukkig ! gisterenmorgen mocht ze weer naar huis om in de namiddag eens langs te gaan bij de kapper : ze heeft nu een mooi golvend kopje haar en de kapster ging er weer wat model in steken. ben benieuwd om mijn prinsesje te zien. vandaag mag ik voor mezelf naar het ziekenhuis voor bloedafname, zodat ze kunnen zien of ik volgende week chemo mag of niet. het zal dan de voorlaatste kuur zijn, als alles naar wens verloopt. ondertussen zullen alle bloemen al in bloei staan, zal het wel wat warmer zijn en kan ik genieten op ons terras. zalige lente !
sinds donderdag gaat fientje terug naar school. haar bloedwaarden waren weer beter , en ze was voldoende aangesterkt. schoolgaan is voor fien een echt plezier, ze is heel sociaal, heeft een heel toffe juf en klasgenootjes en dat zorgt ervoor dat ze graag gaat. maar nu dinsdag moet ze naar het uz gent voor een ruggemergpunctie . tegen 11 uur moet ik met haar daar zijn. dan volgen bloedafname en in de namiddag doen ze dan de punctie. daarna moet ze plat liggen, en daar blijven slapen. hopelijk verloopt alles goed. het is zeer pijnlijk en het is al gebeurd dat ze verkeerd prikken, en dat is de hel ! ze is heel blij dat ik meega. savonds komt haar papa bij haar slapen en in de loop van woensdag mag ze dan weer naar huis. dan nog twee dagjes school en de vakantie kan beginnen. laten we hopen dat de zon van de partij zal zijn. voor iedereen een aangename week gewenst en tot later. dino
het weekend is bijna voorbij. deze namiddag maakten we een wandeling, het zag er redelijk goed uit maar na een tijdje begon het weer te regenen. ik vond het eigenlijk niet erg hoor. toen we klein waren en het regende zei mijn ma altijd : "jullie haar zal rapper groeien... " ook de regen heeft zijn charmes. gisteren overleed de vrouw van een goede vriend van ons. het heeft ons allebei heel erg aangegrepen. het koppel had geen kinderen, en was altijd samen. ze kwamen zo goed overeen, en dan worden ze plots uit mekaar gerukt : een herseninfarct, coma... en plots is het voorbij. vandaag was het dan bomen planten voor het onderzoek tegen kanker. gisteren stond er een hoopgevend artikel in de krant :
Mogelijke doorbraak in afremmen groei kankercellen
Wetenschappers hebben een belangrijk deel van het chemisch proces ontdekt waardoor kankercellen zo gevaarlijk zijn. Het zou volgens hen mogelijk zijn om het proces te beïnvloeden en zo de groei van een tumor tegen te houden. Dat schrijft de Britse zender BBC op zijn website.
Kankercellen nemen heel veel brandstof, glucose, op die ze heel efficiënt gebruiken. Daardoor kunnen kankercellen ontzettend snel groeien. Onderzoekers van de Harvard Medical School in Boston zijn er nu in geslaagd het enzym dat kankercellen toelaat om enorme hoeveelheden glucose te verbruiken, te identificeren.
Dat enzym, pyruvaat kinase, komt in twee vormen voor, maar de onderzoekers stelden vast dat slechts één vorm - PKM2 - kankercellen toelaat om aan een snel tempo glucose te verbruiken. Om uit te maken of die variant van het enzym van cruciaal belang is bij kanker schakelden de onderzoekers PKM2 uit bij muizen. Daardoor konden de muizen alleen nog de andere vorm van het enzym aanmaken, waardoor tumoren niet meer bleken te groeien.
Tot nu toe was het chemisch proces achter dat glucosemetabolisme niet goed gekend, omdat gedacht werd dat het afhankelijk was van het soort kanker. 'Nochtans werd PKM2 aangetroffen in alle kankercellen die we onderzochten', zegt professor Lewis Cantley. 'Omdat het bovendien niet voorkomt in de meeste normale volwassen weefsels en omdat het noodzakelijk is voor tumorvorming, zou deze vorm van pyruvaat kinase een rol kunnen spelen bij de behandeling van kanker.'
Eerst moet nog onderzocht worden of de bevindingen op kankers bij mensen kunnen worden toegepast.
dit is héél hoopgevend voor alle kankerpatiënten maar eigenlijk voor iedereen !
ondanks het mindere weer is het toch een tof weekend geweest. zaterdag moest patriek werken en ben ik eens meegereden met de nieuwe vrachtwagen. gisteren zijn we, samen met mijn pa en ma , frietjes gaan eten bij mijn nichtje en haar man die een frituur openden in ruddervoorde : "de berehap". mijn neef en zijn vriendin waren er ook, en het was een gezellig samenzijn. we dronken eerst een aperitiefje, en annelies en pieter kondigden aan dat hun dochtertje marte in oktober een broertje of zusje bijkrijgt. dat zal dan het achtste achterkleinkind voor mijn ouders worden, want in april nu wordt het zevende verwacht.... gisteravond kwam fientje weer op logement. zij vertelde honderduit over zaterdagnamiddag. van het kinderkankerfonds mocht ze met haar mama en broer naar "disney on ice" in antwerpen. het was een hele belevenis voor haar en tom. ze zag er ook verschillende kankerpatiëntjes terug die met haar in het ziekenhuis verbleven. weer een heel mooi initiatief van het kinderkankerfonds. vandaag start dan weer een nieuwe week, al de tiende van het nieuwe jaar, en binnen twee weken zitten we al aan pasen !!!! gisteren las ik in "pasc@l over pierre huysman en zijn organisatie "children in india ". ik ben van plan om ook eens met hem contact op te nemen om te zien of hij geen dekentjes of zo kan gebruiken. pierre huysman is een eekloonaar en ik wist niets van dit project af... zo zie je maar. verder heb ik ook nog heel interessante artikels gelezen in pasc@l. ook dat van het kangoeroewonen trok mijn aandacht. het is echt een maandblad voor ons, en door ons.... lezen dus....
na een ganse week met mijn kleindochter fien, is daar nu een eind aan gekomen. het was geweldig leuk, en ze heeft zich creatief kunnen uitleven. ze schildert enorm graag. voor mij was het ook een enorme verademing eens niet gans de dag alleen te zijn. fien is heel braaf, ze is rustig en kan zich goed bezighouden. straks voer ik haar naar huis, en waarschijnlijk maandag, dinsdag en woensdag komt ze terug. woensdag volgt dan weer een bloedafname en aan de hand van die resultaten, wordt er dan beslist of ze weer naar school kan. k zal haar wel missen dit weekend. dan is er groot nieuws : mijn patriek is vandaag om zijn nieuwe camion ! k wou dat ik erbij was, hij heeft hem al gezien maar pas vandaag is hij klaar en mag hij ermee rijden. ik denk dat iedere truckchauffeur daar trots op is. gisteren kreeg ik een mailtje dat ik hier eens neerschrijf :
de heer Porsche, beroemd ontwerper van auto's, overlijdt en komt bij de hemelpoort. petrus vangt hem op en zegt : "vanwege uw grote verdienste voor de ontwikkeling van de auto mag u een wens doen" porsche denkt even na en zegt : "goed, laat me dan een uurtje met God babbelen" petrus knikt, brengt hem naar de troonkamer en stelt hem voor aan God. "beste God, uw ontwerp "de vrouw" , waar zat u met uw hoofd toen u haar uitvond? " God : "hoe bedoel je?" Porsche : "nou , je ontwerp stikt van de fouten, ga maar na : - voorkant is niet aerodynamisch -maakt veel te veel lawaai -de onderhoudskosten lopen veel te hoog op -het is vijf à zes dagen per maand volkomen nutteloos -het moet constant opnieuw geverfd en afgewerkt worden -de uitlaat zit veel te dicht bij de inlaat -de koplampen zijn vaak te klein -het brandstofverbruik ligt veel te hoog God denkt na en antwoordt dan : "meneer Porsche, dat mag dan misschien wel zo zijn, maar volgens de statistieken rijden er meer mannen met mijn uitvinding dan met de jouwe."
zo, dat was het, ik wens iedereen een tof weekend toe en tot volgende week. dino
al tweemaal gaf ik dekens mee naar roemenië met jacques braet, een man uit maldegem die op 19 maart voor de 18de keer naar roemenië trekt met hulpgoederen voor de arme bevolking . zelf adopteerde hij twee weeskinderen uit roemenië, die ondertussen heel goed ingeburgerd zijn bij ons. door hem kwam ik op het idee om truitjes te maken, nadat hij vertelde dat weeskinderen daar naakt in een bedje liggen, soms met drie samen. we herinneren ons ook wel de bewuste documentaire die onlangs op tv uitgezonden werd, en waar chris duchausoit het voortouw nam om iets aan de toestand van die kinderen te veranderen. de oostbloklanden kennen nog heel veel armoede . jacques gaat dit jaar vooral wasmiddelen en houdbare voedingsprodukten meedoen naar roemenië. wasprodukten zijn schandalig duur in roemenië : hij gaat dus afwasmiddel, waspoeder en reinigingsmiddel verzamelen en ook houdbare voedingsmiddelen zoals koffie, pasta en rijst.
wie van deze producten met jacques wil meegeven kan ze naar maldegem bij hem thuisbrengen of laten bezorgen. jacques woont aan de aardenburgkalseide 351 te maldegem, dat is langs de baan die van maldegem naar aardenburg gaat, een beetje voor tuincenter decuyper, dat aan een kruispunt van de n49 ligt. u kan hem telefonisch bereiken via gsm 0497/377978 of via mailjacques.braet@telenet.be op 19 maart vertrekt hij dan met een convooi zelf naar oreada in roemenië om daar de goederen te verdelen. de bevolking kent hem daar ondertussen en hij heeft vernomen dat hij dit jaar zal gehuldigd worden door de notabelen van de stad. dat is echt tof!!!
dan wil jacques nog van 18 juli tot 17 augustus roemeense kinderen naar hierhalen om een maand in een gezin hier te verblijven en zo ook eens een leuke ,zorgeloze vakantie te bezorgen. hij plant 60 kinderen naar vlaanderen te halen, vanaf vijf jaar tot echte tieners. nu al heeft hij 35 gezinnen die zo'n kind willen opvangen, dus zoekt hij nog gezinnen. als iemand zich aangesproken voelt door dit initiatief van jacques , kan je altijd contact met hem opnemen.
ik heb echt bewondering voor deze mens die zoveel goed doet. het is een initiatief die hij nu al al die jaren in stand houd, en iedereen in maldegem kent hem. de kinderen van de maldegemse scholen verzamelden vorige keer tandpasta en tandenborstel en bekertje voor de roemeense kinderen. ik ben heel blij dat wij met onze actie ook al veel dekens en sinds vorig jaar ook truitjes kunnen meegeven met hem. ik doe een oproep aan alle bloggers, familie en vrienden van bloggers om, als zij dat willen deze mens te steunen. je kan er dus goederen gaan afgeven of als je zo'n roemeens kindje eens wil opnemen voor een vakantie in je gezin, contact opnemen met hem. dank u .
nu ik het de laatste week toch over dieren had inverband met de dood van ons tiegan, wilde ik iets merkwaardigs aan jullie tonen. in de klas van tom, mijn kleinzoon, hadden ze het over huisdieren. iedereen die een huisdier had mocht het eens meebrengen naar school : de één had een konijn mee, de andere een rat, de andere een vogel.... maar aïcha had haar hond mee, en daar is iets speciaals mee. de hond is al zeven jaar gehandicapt. die mensen zagen die hond zo graag en zorgden ervoor dat de hond toch een gelukkig leven kan leiden. een speciaal gemaakt karretje, maakt zijn leven beter . zo zie je maar dat er nog echt fantastische mensen bestaan, die alles doen voor hun huisdier, en dat mag ook eens gezegd worden, en die mensen verdienen echt een pluim !!!!!!
gisteren zijn fien en ik afscheid gaan nemen van tiegan, de cocker van tamara en sven die vorige week overleden is. ze ligt opgebaard in tielt bij ann en luc. vanuit haar liefde voor dieren is ann met dit funerarium gestart, uniek in onze streken. je kan er je lievelingsdier dat gestorven is naartoe brengen en het wordt daar mooi opgebaard, jij kan er naartoe komen om er nog enkele momenten samen door te brengen . na enkele dagen wordt je dier dan gecremeerd. je kan dan de as in een urne bij je thuis bewaren, zo blijft je lievelingsdier steeds in je midden. ann zorgt werkelijk voor alles, ze leeft ook enorm met je mee, omdat ze zelf maar al te goed weet wat het is. "hier worden echt gemeende tranen gelaten" zei ze, en dat is wel zo. we werden er alleen gelaten in een ruimte waar tiegan als het ware lag te slapen in haar mandje met enkele knuffels bij zich, een paar brandende kaarsjes, wat bloemen. fien had een mooie tekening gemaakt voor tiegan en die hebben we dan ook bij haar in haar mandje gelegd. door haar leukemie mocht fien niet meer in contact komen met dieren, en ze was heel blij dat ze toch nog afscheid kon nemen van tiegan. ann vroeg of de tekening mee gecremeerd mocht worden? natuurlijk , zei fien. ze was heel geëmotioneerd, ons fientje , maar de ganse avond was ze heel blij en vertelde ze erover tegen patriek. ze koestert ook een envelopje die ze kreeg van ann, met wat "haar" van tiegan.
zo'n dingen doen je wel eens nadenken, vooral als je "dierenleed" ziet op tv. dan kom je in dit funerarium waar je dier met alle respect en eerbied wordt behandelt.... dat doet een mens deugd ! ik weet zeker dat bij veel mensen, veel senioren, waarvoor hun hondje, poes of een ander dier zoveel betekent, blij zouden zijn, op die manier afscheid te kunnen nemen van hun schat. je kan zelf eens een kijkje nemen op www.dierenuitvaart.be het is echt iets om over na te denken.
dank je ann om wat je voor ons betekende gisteren. nadine en fientje
na een vrij turbulente week volgt nu nog eens een stormachtig weekend.... het was me het weekje wel : gans de week chemo, daarbij nog het verlies van onze schat "tiegan", en met ons fientje gaat het minder goed.... woensdag , bij de wekelijkse bloedafname, waren haar bloedwaarden niet goed. ze moest een nacht en dag in het ziekenhuis blijven voor verdere onderzoeken. er werd niets bijzonders gevonden maar de bloedwaarden zakten verder. we hebben dan besloten om fientje thuis te houden tot ze weer helemaal beter is. volgende week blijft ze een week bij mij. de week na de chemo ben ik altijd nogal moe en samen gaan we er eens een "rustweekje" van maken : slapen en knutselen, heb ik haar gezegd. want dat heeft fien wel van mij geërfd : dat ze creatief is. het zal ons allebei deugd doen. dinsdag wordt tiegan gecremeerd. nu kunnen we haar nog eens gaan bezoeken en dat ben ik vast van plan. ik herinner me nu de mooie momenten met deze fantastische knuffelhond, want dat was ze wel en ze voelde als geen ander aan , dat je een mindere dag had. ze kroop tegen je aan, als wilde ze zeggen : k begrijp je wel ! ze hebben eigenlijk juist de taal te kort, maar verder krijg je er soms meer vriendschap van dan van sommige mensen. ondertussen zijn we al in maart, en deze maand begint de lente !!!! en pasen valt ook al in maart !!!! het jaar gaat goed vooruit. geniet alvast van dit weekend, hoe hard het ook waait, iedere dag is uniek, en brengt ons iets bij....
wat gisteren als een mooie zonnige dag begon, sloeg plots om in een tragedie. gistermorgen verloor ons tamara en haar man sven één van hun lievelingsdieren : TIEGAN. een plotse inwendige bloeding werd haar fataal. tiegan kwam er doordat het kindje in het gezin waar ze als puppy kwam, allergisch was voor honden. de eigenares, een vriendin van tamara , vroeg of zij het puppietje niet wilden. ze hadden al een amerikaanse cocker, dus deze engelse cocker zou daar best bij passen. en het werden inderdaad goeie maatjes, bijna vier jaar lang. tot gisteren... al is het een dier, veel bloggers zullen wel beseffen dat het net een kind verliezen is. tamara en sven hebben geen kinderen , en hun honden waren "hun kinderen" ! het leed is onnoemelijk, ik heb verdriet tamara en sven zo te zien lijden. daarom wilde ik vandaag speciaal over tiegan schrijven. hierbij voeg ik een foto van het ganse gezinnetje met op de voorgrond , tiegan, hun mooie beige cocker.
....dekens en truitjes ! vorige week donderdag was ik uitgenodigd in beke om hun dekens en truitjes op te halen, en de vrijdagmorgen ging het dan weer naar meulebeke bij angèle perdu, voorzitster van ocra. die mensen breien daar dat het een lust is. zakken !!!!met vierkantjes mocht ik er in ontvangst nemen. mijn wagen zat werkelijk vol geladen. gelukkig dat er niemand mee moest , want die zou geen plaats meer gehad hebben. en met al dag gerief ben ik dan naar antoinette gereden. zij sorteert alles en de lapjes worden door de leden van haar hobbyclub aan elkaar genaaid. ik wilde alles nog ophalen omdat ik deze week weer chemo krijg, en nog een paaronderzoeken. zo zal de week ook weer vlug voorbij zijn.
dan wou ik gewoon nog even wat kwijt wat ik deze morgen in de krant las in een interview met peter van de veire. de jonge mensen kennen hem wel allemaal van de radio, en ondertussen leerden nog meer mensen hem kennen van de Grote PeterVan De Veire Ochtendshow op Studio Brussel. toevallig enkele jaren geleden volgde ik een cursus om met de pc te leren werken. daar leerde ik een koppel uit waarschoot kennen, mensen van mijn leeftijd. het waren echt toffe mensen, we hebben heel wat afgelachen. in een bepaald gesprek vroeg ik of ze kinderen hadden, en toen vertelde annie dat haar zoon Peter Van De Veire was. op dat moment begon hij echt bekendheid te krijgen. en nu deze morgen lees ik wat hij zegt over zijn ouders : hij zegt dat hij heel veel bewondering heeft voor zijn ouders die heel eenvoudige arbeiders zijn. ze hebben hem altijd gerespecteerd in zijn keuzes, ook al hadden ze in zijn puberteit geregeld conflicten. maar zijn beroepskeuzes en privébeslissingen hebben ze altijd gerespecteerd, hem in zijn waarde gelaten. hij zegt dat het zo belangrijk is voor een kind : zijn eigen weg laten zoeken , maar er toch altijd zijn om het op te vangen. dit vind ik nu eens zo mooi gezegd, dat is de essentie in de opvoeding van een kind, vind ik. en walter en annie kennende, kan ik dat helemaal geloven. ik vind het tof om dit nu eens te lezen van hun zoon. het is een toffe kerel, die leeft voor de muziek. we zullen er nog veel van horen. en zijn ouders die zullen wel superfier op hem zijn !!!!
zowel de ziekte als de behandeling van kanker hebben soms onaangename veranderingen van het uiterlijk tot gevolg : een kwetsbare, gevlekte of uitgedroogde huid, verlies van hoofdhaar, wenkbrauwen, wimpers.... als je er minder goed uitziet, voel je je ook soms minder goed. het maakt je onzeker... daarom heeft de stichting tegen kanker schoonheidsconsulenten opgeleid, die de problemen van mensen met kanker begrijpen en hen kunnen helpen met het terugvinden van een positief "zelfbeeld". het programma "goed verzorgd, beter gevoel" bestaat uit een eenvoudige, aangename gelaatsverzorging. dit was dan gisteren mijn verwenmoment, want zo kan ik het wel noemen. ik keek er echt naar uit. eerst was er een reiniging van mijn gelaat, dan een gezichtsmassage. een masker werd opgelegd, en ondertussen kreeg ik een handenmassage. dat was heel aangenaam. na het verwijderen van het masker kreeg ik nog een dagcrème ingemasseerd en ik was klaar. we hadden ook nog een gesprek over mijn gezondheidstoestand, en hoe ik me voelde en zo. dat hoort er ook allemaal bij. het is een verpleegster die daarvoor opgeleid is, dus kan ze ook meespreken over de ongemakken en gevolgen van je ziekte. het is echt super wat ze van de stichting allemaal doen voor de patiënten. ik wil hier wel eventjes vermelden wat de stichting tegen kanker allemaal doet : ° kanker helpen voorkomen en de behandeling helpen verbeteren. ° zich ervoor inspannen dat mensen die toch met kanker af te rekenen krijgen met de beste zorg omringd worden ° de kansen op genezing en de levenskwaliteit van kankerpatiënten bevorderen Méér dan 40 pct van haar totale uitgaven worden gereserveerd voor het wetenschappelijk en klinisch kankeronderzoek aan de belgische universiteiten. we mogen van geluk spreken dat zo'n instanties bestaan. DIT MAG OOK EENS GEZEGD WORDEN.
dan wou ik ook nog iets neerschrijven wat ik gelezen heb in libelle : lang(er) zal je leven ! het is iedereen gegund, oud worden, maar het lukt vlotter als je gezond leeft. deze vier gewoonten leveren je veertien jaar langer leven op, volgens de britse wetenschapper Kay-Tee Khaw. . niet roken : 5 jaar erbij . weinig alcohol : 3 jaar erbij . sporten : 3 jaar erbij . 5 porties groenten en fruit per dag : nog eens 3 jaar erbij.
anti-ziek-sapje versgeperste sapjes zijn niet alleen lekker, ze beschermen ook tegen ziektes. appelsap bijvoorbeeld zorgt ervoor dat uw hersenen beter bestand zijn tegen oxiderende stress. dat is het type stress dat je hersencellen beschadigt, met geheugenverlies tot gevolg. hoe minder helder het sap, hoe beter ! citroensap helpt dan weer astma en huidkanker te voorkomen. en kersensap gaat artritis en spierontstekingen tegen. proost !
vorige week was voor mij een drukke week. tom en fien waren ziek en verbleven enkele dagen bij mij. ik was dus niet alleen en het is een echt feest voor mij als ze hier zijn. ze vertelden over hun verblijf in villa pardoes, en over school... fien gaf me huiswerk, doet ze altijd als ze hier is. ze schrijft dan rekensommen op en zinnetjes die ik moet vervolledigen of overschrijven. dan kijkt ze alles na en krijg ik punten. ze genieten ook echt om hier eens bij mij te zijn. donderdagavond gingen ze naar huis omdat hun mama op vrijdag niet moet werken. vrijdag was ik afgesproken met antoinette om er eens ons dagje van te maken. het was opendeur in de hobbywinkel, dus wij daar naartoe. er waren verschillende demonstraties. één ervan was met fimo klei. die vrouw maakte prachtige parels ermee, die moesten dan gebakken worden in een gewone oven . je kon er alle soorten juwelen mee maken : halssnoer, armbandjes, ringen... gewoonweg uniek ! we genoten er allebei van om zo eens samen op stap te gaan. om 16.30u was er op het herbakkersplein in eeklo gratis glühwein voor de bewoners van eeklo naar aanleiding van dikke truitendag. en de glüwein was echt lekker !!!! gisteren was er de finale van de diamond games in antwerpen en onze trots justine henin moest het opnemen tegen karin knapp, een tamelijk onbekende, tot nu toe. justine won en mocht de prachtige trofee even vasthouden. als ze drie keer op vijf jaar tijd het tornooi wint, is deze met diamanten bezette raket, de hare. ik miste kim clysters wel, ze geeft ook zoveel gepresteerd, en belgië op de kaart gezet, want wie kende ons kleine landje vroeger.... gelukkig hebben we justine , die nu nog wel niet denkt aan stoppen. eigenlijk hebben we goeie sporters in belgië , die op de olympische spelen inpeking onze kleuren gaan verdedigen. het was ook prachtig weer dit weekend en dat kon je zien, het was een drukte naar de kust . vandaag gaat fien met de ganse klas naar het uz in gent. daar worden ze rondgeleid en krijgen ze uitleg over wat er allemaal in het ziekenhuis gebeurt. ze kijkt er echt naar uit en hoopt dat ze even langsgaan op de dienst waar ze zoveel dagen doorbracht en nog regelmatig moet zijn om haar leukemie op te volgen. morgen volgt een verwenmoment voor mij : ze gaan mij in het ziekenhuis leren om mijn gezicht te verzorgen, zodat ik beter voor de dag komt. je bent als kankerpatiënt nogal bleek, en ziet er soms ziek uit. een goede gezichtsverzorging kan wonderen doen, schijnt het. dus zal ik me maar eens laten soigneren hé. ik kijk er al naar uit.
Ik ben nadine, en gebruik soms ook wel de schuilnaam dino.
Ik ben een vrouw en woon in eeklo (belgië) en mijn beroep is huisvrouw.
Ik ben geboren op 24/09/1953 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: handwerken, kaartjes maken en lezen.
ik wou met mijn blogje mensen op de hoogte houden van mijn actie "deken voor pakistan" maar ik vertel er ook over mijn gezinnetje en over wat ik voel en denk bij de actualiteit.
laat ons een beetje meer rondom ons kijken en beseffen hoe goed we het hier hebben, dat we ondanks onze bescheiden bijdrage toch verandering teweeg kunnen brengen in deze wereld. laat ons er iets moois van maken, deel geluk, liefde en warmte, daar worden we allemaal beter van. dino