zaterdag werd de tentoonstelling "Illud Mane..." in het klooster van de zusters in ruiselede, onder grote belangstelling geopend. vorig jaar konden we de werken van willem vermandere bewonderen. dit jaar waren het werken van drie kunstenaars. en het woord "kunstenaar" was hier zeker op zijn plaats. bij het binnenkomen staan twee prachtige bronzen beelden , die je de weg lijken te tonen naar de koepelzaal. deze beelden zijn van monique mol. nog meer van haar prachtige beelden zijn te bewonderen, grote en kleine. de schilderijen van jenny heyman, in prachtige, lichte kleuren, doen je even wegdromen en bezinnen. de werken van rudyraes zijn dan met veel meer contrast en ook heel mooi. het is echt een bezoek waard. ik kon nog een babbeltje slaan met zuster cécile, die reeds enkele weken in het gips zit. ze vertelde mij dat zuster noëlla in het ziekenhuis verblijft voor wat onderzoeken. binnen enkele weken mag ik een flink pak dekens halen en kunnen we nog eens wat napraten over de tentoonstelling, die nog loopt tot 30 september.
zondag stond mij dan een leuke taak te wachten. ik vertelde een paar maand geleden dat ik meter zou worden van arthur. hij is geboren op 13 mei, dit jaar juist moederdag, en zondag werd hij gedoopt. ik mocht dus eigenlijk een beetje met hem en de peter in de belangstelling staan. doordat hij zo ver van mij woon ( tis toch een klein uurke rijden en ook door de zorg voor fien ) zie ik hem momenteel niet zo veel. hij is dan ook enorm veranderd . ondertussen weegt hij al 8 kg en meet 68cm. niet slecht voor een baby van 4 maanden!!!! tis een heel mooi jongetje, en zijn mama had een prachtig pakje gekocht speciaal voor het doopsel. hij was heel rustig tijdens de ganse dienst die doorging in de sint petrus en paulus kerk in rumbeke. een maaltijd nadien maakte de dag compleet. het was ook een gezellig samenzijn voor de familie. 's avonds bracht inge fientje, die bijna de ganse week bij ons verblijft. spijtiggenoeg hebben we al twee voormiddagen in het ziekenhuis doorgebracht. ik hoop dat dit alles toch stillaan betert voor haar, want je zou voor minder de moed laten vallen. hopelijk kunnen we de rest van de week een beetje leuke dingen doen samen.
deze week is er eigenlijk niet veel te vertellen daar fientje opgenomen is in het uz , hopelijk één van de laatste keren met overnachting. zaterdag ben ik uitgenodigd door de zusters van ruiselede voor de plechtige opening van de tentoonstelling naar aanleiding van Illud Mane (die morgen...). vorig jaar stond dat in het teken van de werken van Willem Vermandere. dit jaar worden werken van Monique Mol, RudyRaes en Jenny Heyman tentoongesteld.
de tentoonstelling loopt van 9 tot 30 september. openingsuren : elke dag (behalve maandag) van 14 tot 18 u de vrijdag doorlopend van 14 tot 21u de zaterdag van 9.30 tot 12u en van 14 tot 18u
het is een aanrader voor iedereen die van kunst houd. groepen kunnen de tentoonstelling begeleid bezoeken, maar graag een seintje vooraf 051 68 81 84.
het zal alleszins een blij weerzien zijn voor mij . het is weer al een tijdje geleden dat ik zuster noëlla en zuster cécile zag. onlangs lieten ze me weten dat ze weer al wat dekentjes klaar hebben.
zopas kreeg ik een mailke van annie. je kent annie nog wel, zij is degene die alles in drongen bij mekaar houd. sinds het begin is daar een "clubje" ontstaan rond het breien. de wol van martine, annie en vriendinnen die breien, en raf die het bij mij brengt..... maar ondertussen is er een heel hechte vriendschap ontstaan tussen ons en zien we mekaar af en toe voor een gezellige babbel. een collega van annie, liliane, breit ook lapjes voor de dekens. vorig jaar vermeldde ik al eens met kerst dat ze al 1000 lapjes gebreid had ! maar nu staat de teller op 2000!!!!! zomaar in haar eentje ! je moet het maar doen hé... proficiat liliane !!!!! en dank voor je medewerking aan onze actie.
en dan wou ik het ook nog eens over mariette hebben. die vrouw is al 83 jaar en breit ook nog veel. ze hoorde over griet van hove die naar senegal gaat om de moedertjes daar te helpen bevallen, en is steevast al aan een mooi mutsje begonnen voor de babies. annie vertelt dat het heel mooi is, en ik ben echt wel benieuwd om te zien !
tis echt wel hartverwarmend om te horen hoe de mensen zich blijven inzetten en er zelf veel plezier aan beleven.
ook de school van drongen gaat dit schooljaar weer breien. ondertussen is het breiwerk van vorig schooljaar vertrokken naar kinsjhasa met wereldmissiehulp !
en dan wil ik zeker nog eens annie in de bloemetjes zetten, want zonder haar was al wat ik hierboven vermeldde, niet tot stand gekomen ! ze is een vrouw uit de duizend... dank je annie !
omdat CREA , de hobbyclub van vinkt onder impuls van antoinette, sinds het begin van mijn actie helpt om te breien, lapjes aan elkaar te zetten... wil ik hun derde hobbytentoonstelling even in de verf zetten.
U wordt vriendelijk uitgenodigd op hun 3de HOBBYTENTOONSTELLING die doorgaat op zaterdagnamiddag 25/8/2007 van 14 tot 18 uur
zondagnamiddag 26/8/2007 van 13 tot 20 uur demonstratie "pergamano" van 14 tot 16 uur
maandag 27/8/2007 van 11 tot 19 uur demonstratie "pergamano" van 14 tot 16 uur
je kan er hun werken komen bezichtigen en genieten van een kop koffie met taart of pannekoek en een drankje
er is ook een standje van onze dekens voor pakistan
inkom gratis !!!
dit gaat door in de turnzaal van de vrije basisschool, heerdeweg 15 te Vinkt
voor inlichtingen : antoinette van huffel 09/386 51 94 mireille sengier 09/386 13 15
ik kan het iedereen aanraden. ze voorspellen mooi weer en tis een uitstap naar vinkt zeker waard ! geniet van de zon, die we nog niet veel te zien kregen, en maak er een fijn weekend van. groetjes, dino
een blogvriendin had een mailtje opgestuurd naar het laatste nieuws om te vragen aan de mensen om een kaartje naar fientje te sturen. daar kwam nogal wat reactie op . eigenlijk was ik blij want in plaats van maandag chemo te krijgen kon de kuur niet doorgaan, daar haar mondje vol stond met aftjes, heel pijnlijk, en daardoor moet ze gans de week in het ziekenhuis blijven. alle kaartjes staan uitgestald op haar kamertje. ze komen zowat van overal. ze kleurt tal van tekeningen nu want praten lukt bijna niet, eten en drinken ook niet. hopelijk wordt ze snel beter.
deze namiddag moet ik naar integraal in brugge. zuster noëlla heeft me uitgenodigd en ook de breisters. ik zie er al naar uit. antoinette zou mij vergezellen maar haar schoondochter gaat vandaag bevallen en haar kleindochtertje is bij haar. zodra de nieuwe baby er is gaan ze kijken. dat gaat natuurlijk voor hé, dus ga ik alleen. k ben ook benieuwd naar het kleinkindje van antoinette, want zij wordt de meter ! weer een klein mensje dat het levenslicht gaat zien....
antoinette is mijn rechterhand in de actie van de dekens. zonder haar zou ik dit niet aankunnen. als goede vriendinnen leef je echt met mekaar mee. haar zoon wouter en schoondochter lotte verwachtten hun tweede kindje. de geboorte was voorzien voor 18 augustus , maar de natuur kan je niet dwingen. vandaag, 22 augustus was het dan toch zo ver. rond 16 uur werd antoinette haar metekindje geboren : Zoé , zusje van Arwen. het is een flink meisje van meer dan 3 kilo en 53 cm.
bij Integraal was het ook een gezellig samenzijn. we hebben genoten van de cake met banaan van zusternoëlla. hij was echt superlekker !!! met de auto volgeladen kon ik weer naar huis.
een fijne namiddag was echt eens wat ik nodig had. nu vanavond nog wat lapjes aan elkaar zetten en het komt allemaal in orde.
mensjes worden geboren, oude mensen gaan... maar van een kind kan je dat niet verstaan... amper vijf jaar oud, werd bij hem die verschrikkelijke ziekte vastgesteld. samen met zijn ouders bond hij de strijd aan een lange weg, een onbekende route zonder compas of landkaart onverwachte hindernissen en uiteindelijk loopt de weg gewoon dood ondertussen zes jaar geworden, is er geen hoop geen toekomst meer voor deze lieve jongen.... een kind dat nog zoveel kon beleven dat nog zoveel dromen had...
vandaag wordt arcon in het crematorium gecremeerd. zijn ouders, zus , familie en vrienden zullen hem missen. maanden was hij daar ook in het uz waar fientje verbleef. ouders onder elkaar spreken over hun kinderen die een zware strijd leveren, over de problemen die dit alles met zich meebrengt... ook de andere kinderen uit zo'n gezin ondervinden de gevolgen hiervan. ze kunnen al veel kinderen helpen, maar soms, zoals nu, staan de dokters machteloos. dan vraag je je af : waarom????? twee weken geleden was hij nog in het uz. zijn ouders kregen te horen dat er geen hoop meer was. hij mocht naar huis. we worden er stil van....
wie net als ik houd van die prachtige amerikaanse wagens kan morgen, zondag, terecht op de scheldekaaien in antwerpen. de mooiste wagens zijn er samen, echt genieten is dat..... het doet ons ook terugdenken aan onze jeugdjaren, de oudere films waar ze heel dikwijls te zien zijn, de wagen van de cheriff, pick-ups op de ranches.... noem maar op. een uitstap méér dan waard !
"als vroedvrouw aan de poort van het leven te mogen staan, is een geschenk, een zeldzame parel, telkens opnieuw een uitdaging om verder te gaan... of je nu blank bent of zwart, iedereen heeft recht op een menswaardig bestaan, recht op leven... alleen is dit niet voor iedereen gelijkwaardig verdeeld...."
als je met vrijwilligerswerk bezig bent, kom je steeds méér toffe mensen tegen die zich inzetten voor anderen. zo trokken antoinette en ik deze namiddag naar deinze. we hadden daar in het dienstencentrum " de bosrank" een afspraak met trees van hove. trees is vroedvrouw en geeft les in kortrijk. haar man is huisarts. in 2002 vertrekt trees met twee studenten vroedkunde en drie afgestudeerde vroedvrouwen op medische hulpactie naar senegal. ze werken daar in de materniteit van Tefess, gelegen in een klein stadje M'Bour. maar wat ze daar allemaal zien is allesbehalve de modern uitgeruste verloskamers van bij ons. het is er eerst en vooral heel warm , zo'n 43 gr. , vrouwen liggen in bonte doeken op blote matras, kamers zitten vol vliegen, geen ventilatie, de baby's liggen bij de mama's in bonte doeken die vol vliegen zitten.....leidingwater komt uit plastiek kroezen. voor de nazorg van de baby geen verzorgingskussen, geen badje : baby's worden over de uitgietbak onder de kraanafgespoeld, geen luiers of kleertjes nodig, ze worden in doeken gewikkeld ! trees verteld honderduit over haar ervaringen in senegal. je zou zin krijgen om mee te gaan en daar te helpen. wat me opvalt is dat ze zegt dat de mensen daar zo vriendelijk zijn en heelgelukkig met de kleinste dingen. als ze onze truitjes en mutsjes en dekentjes ziet in mooie kleuren is ze heel gelukkig. "als ik dat meebreng en dat aan een moedertje geef, doet ze een vreugdedansje" zegt ze. vooral de mooie felle kleurtjes staan die zwarte baby's heel mooi. op 23 december vertrekt ze weer voor twee weken naar senegal, en ditmaal vergezelt haar man haar. wij zullen mutsjes breien, kleinere dekentjes maken en truitjes, om haar mee te geven. maar zoals bij ieder project zoals het onze ontbreekt de nodige financiële steun. ikvind het spijtig dat in ons land zoveel geld aan prestigeprojecten besteed wordt, en dat mensen die zich zo inzetten voor levensnoodzakelijke dingen bij de medemensen op hun honger blijven zitten. het enige wat we weten is dat we ons als vrijwilliger goed voelen bij elkaar. we willen allen hetzelfde , het zijn ook allemaal mensen met een groot hart. heel toffe , lieve mensen die ons weer méér leren over de noden in de wereld. elke van het dienstencentrum heeft een powerpoint gemaakt van de fotos van trees uit senegal, en samen bekijken we deze. gewoonweg prachtig.... ze moet hem nog definitief afwerken, maar het is nu al heel mooi. het toont ook nog eens de miserabele leefomstandigheden, en ook de kamer waar de moedertjes in primitieveomstandigheden moeten bevallen. dit zou iedereen eens moeten zien ! antoinette en ik waren in elk geval heel blij dat we elke en trees leerden kennen. we houden contact en zorgen dat trees één en ander kan meenemen voor de baby's van M'Bour. dank je trees en elke.
dit berichtje moet ik in naam van fientje op mijn blog zetten :
dankjewel voor het mooie kaartje die ik mocht ontvangen van een lieve dame, die dikwijls op bezoek komt op de blog van mémé. het is een heel leuk kaartje en staat naast mijn bedje op mijn kastje. dikke knuffel. fien
het doet mezelf ook zoveel deugd dat fientje af en toe eens een kaartje krijgt. je staat er versteld van hoeveel ze daaraan hebben, ook al kent ze de persoon zelf niet, als het een vriendin van mémé is, vind ze dat ook goed hoor. gisteren was de voorlaatste keer van deze kuur nu. volgende week maandag en dinsdag weer naar uz en daarna zijn het maar dagopnames , niet meer in het ziekenhuis slapen... als alles goed gaat mag ze op 5 november weer naar school. daar kijkt ze echt naar uit, ook al zal ze toch nog af en toe een dag naar het uz moeten, ze zit toch weer in een klas met haar vriendinnetjes, en heeft ze weer dat contact met andere kinderen. morgen ga ik met antoinette op bezoek bij een vroedvrouw diebinnenkort naar senegal vertrekt met haar man . ze wil kennis maken met ons en ook eens onze dekentjes en truitjes zien. ben eens benieuwd wat ze ervan zal vinden. deze week kreeg ik ook bericht van iemand die 600 !!! lapjes klaar heeft. vandaag vertrekt een lading van wereldmissiehulp met onze dekens en truitjes naar kinsjhasa, voor pater tailleu. al wat de kinderen in drongen gemaakt hebben is er ook bij. nu is het weer werken voor een volgende levering. het is echt een doel geworden in mijn leven en in dat van vele breisters. gisteren toonden ze nog een kindje op tv waarvan de vader en moeder vermoord waren. de moeder had het kindje op een vuilnisbelt gelegd net voor ze vermoord werd.. de baby is verzorgd in een amerikaans ziekenhuis, want het was volledig ondervoed maar is nu aan de beterhand. wanneer ik al die beelden zie, weet ik dat we goed bezig zijn. er zijn nog zoveel mensen die armoe en honger hebben , wij hebben hier alles.
mijn jongste dochter tamara en haar man sven zijn echte hondenliefhebbers. na Tommy, een amerikaanse cocker, kwam er ook Tiegan, een engelse cocker. de twee kunnen het heel goed met elkaar vinden en worden echt in de watten gelegd. maar tamara en sven hadden er nog graag eentje bijgehad, en zo is vorige week Maya erbij gekomen : een weimaraner van negen weken oud. ze is superlief net als de andere twee honden, maar zo'n klein puppietje hééft toch iets hé. daarom wou ik jullie haar even voorstellen. is ze niet prachtig?
gisteren bracht ik een bezoek aan de hobbytentoonstelling in Beke, bij Waarschoot. reeds van in het begin van mijn aktie breien ook daar de dames vierkantjes. later vroeg ik hen , indien mogelijk deze ook aan elkaar te naaien. ze breiden zelfs schattige truitjes. voor hun hobbytentoonstelling hadden ze gevraagd om wat informatie te bezorgen om bij de afgewerkte dekens te leggen. ik heb een kaft klaargemaakt met onder andere de brief van de koning en fotos van onze eerste levering van 500 kg dekens in de militaire luchthaven van melsbroek, fotos van scholen en andere groepen die breien, enz... gans de hobbytentoonstelling draait eigenlijk meest rondom dieren. er is een stand met kaarsen in de vorm van dieren, schilderijen, boetseerwerk, houten speelgoed, wenskaarten ten voordele van ziekenzorg, handwerken, kantklossen, compostverwerking, ook een heel mooie stand van spreuken in kalligrafie.... de tentoonstelling gaat door in de parochiekring juist naast de kerk, vandaag en morgen nog van 14u tot 18u. je kan er ook genieten van het taartenbuffet, een koffie, pannekoeken of gewoon frisdrank. als je per fiets gaat, kan je er ook een mooie uitstap van maken rond beke, waarschoot, zomergem waar het heerlijk fietsen is langs de landelijke wegen, zeker met dit mooie weer ! deze tentoonstelling toont nog maar eens dat heel gewone mensen, die niet bekend zijn, toch mooie kunstwerkjes kunnen maken. sommige zijn gewoonweg prachtig. de hobbytentoonstelling in Beke....zeker een bezoekje waard !
vorige week was niet de makkelijkste sinds enige tijd. waar ik de week ervoor echt zo blij was dat de dekens weer zullen vertrekken, was het vorige week een beetje minder door de toestand van ons fientje. ze zou een nieuwe chemo krijgen , die niet altijd verdragen wordt door de patiënt en dat was het geval bij fien. het was een moment waarop je hart even stilstaat, wanneer je ziet dat je kleinkind geen lucht meer krijgt en dan zuurstof toegediend krijgt, en ondertussen helse pijnen lijdt. dan vraag je je af : waarom moet een kind van amper zeven jaar zoveel meemaken????? van sabine, begeleidster van de patiëntjes kreeg ze nadien een supergrote knuffelbeer omdat ze zich zo moedig had gehouden. die beer heeft ze steeds bij zich. dinsdag hebben ze haar dan andere chemo gegeven, en die krijgt ze nu nog om de twee dagen tot vrijdag. nog driemaal moet ze maandag en dinsdag opgenomen worden en dan even pauze. daarna beginnen de 75 weken nabehandeling. ik hoop dat ze eind oktober, begin november weer naar school kan, en dat alles goed komt.
bij een ander leukemiepatiëntje die een maand later ziek werd, is het niet zo goed. de dokters zien geen genezing meer... voor de dokters en verplegend personeel moet dat ook zwaar zijn. zij hopen ook altijd op een goede afloop, ze bouwen een goede band op en dan gaat het plots verkeerd .
als wij het eens lastig hebben, denken we aan die kleine kinderen in 3K6 van uz Gent die vechten voor hun leven, die een groot deel van hun kind-zijn overslaan, die nooit meer een zorgeloze dag hebben. het heeft ons al heel veel bijgeleerd over het leven, en we beleven alles op een heel andere manier.
neem je tijd om gelukkig te zijn je bent een wandelend wonder op deze aarde je bent enig, uniek en onvervangbaar weet je dat? waarom sta je niet verstomd, ben je niet blij, verbaasd over jezelf? en over al die anderen om je heen? vind je het zo gewoon , zo vanzelfsprekend, dat je leeft, dat je leven mag,dat je tijd krijgt om te zingen en te dansen, om gelukkig te zijn? waarom al je tijd verliezen in een zinloze jacht naar geld en bezit? waarom je een massa zorgen maken om dingen van morgen en overmorgen? waarom ruziemaken, je vervelen, je verdrinken in zinloos amusement en slapen als de zon schijnt? neem rustig je tijd om gelukkig te zijn...
tis weer vrijdag en vanmorgen was ik vroeg uit de veren. ik had een afspraak met antoinette want vandaag kwamen ze van wereldmissiehulp onze voorraad dekens en truitjes halen. daar zitten ook de breiwerkjes van de school in drongen bij. alles gaat mee naar kinsjhasa naar pater tailleu. deze pater verblijft al lang aldaar, is teruggeroepen naar belgië, maar ging uiteindelijk terug naar zijn missiepost. hij heeft gevraagd om dekens en kleding voor de kinderen op te sturen. antoinette en ik waren benieuwd hoeveel we nu hadden. de maanden die passeerden stapelde we alles op , maar we hadden er echt geen idee van hoeveel het uiteindelijk samen was. we staken alles zorgvuldig in grote zakken , we wogen ze en het uiteindelijk resultaat is....250 KILO !!!!! en het is nog maar van maart geleden dat we een zending meegaven naar roemenië, dus dan zijn we weer van 0 begonnen. onvoorstelbaar dat we op die aantal maanden weer zoveel samen hebben. dat bewijst toch dat onze aktie goed gaat. koen van wereldmissiehulp stond er ook versteld van dat we weer zoveel hadden om mee te geven, en dit is dankzij de vele breisters én naaisters, die allesaaneenzetten, dat dit allemaal mogelijk is. de kindjes van de missiepost zullen heel blij zijn, niet in het minst pater tailleu. bij een kopje koffie vertelde antoinette me dat ze in deinze ook contact heeft met iemand die met haar man, een dokter, naar senegal gaat en daar de jonge moedertjes gaan helpen bevallen. naar het schijnt is daar van de meest noodzakelijke dingen geen sprake. daardoor sterven ook veel borelingskes. we gaan nu voor hen dekentjes maken en mutsjes en kleine truitjes. ook proberen we uit witte katoen doeken te maken om de kindjes proper te maken na de bevalling. wéér iets om ons voor in te zetten. de mensen die naar senegal gaan mogen maar elk 80 kilo meenemen, dat is niet zo heel veel, maar wat er mee kan, kan ginder helpen. dat is het grote probleem : het verzenden kost heel veel geld. dat hebben we niet, dus we moeten hopen dat we ons gerief kunnen meegeven aan een organisatie of aan mensen die zelf terplekke gaan. tegen de winter lukt het misschien weer om een zending naar pakistan te versturen via shelter holland. sowieso, we doen verder, en zo'n zending kunnen meegeven geeft weer nieuwe moed. dat was het dan voor vandaag. ik wens jullie allemaal een mooi weekend.
k heb al verteld dat ik zo'n lieve poes heb :floorke. we haalden ze uit het asiel toen ze vier jaar was. eigenlijk is ze een brit , maar bij haar voorouders zat een pers, en daardoor heeft ze halflang haar. en dat haar wordt precies met jaren dikker. vorige week ging ik met haar naar de veearts voor haar jaarlijkse spuitjes en toen ik daar in de wachtzaal zat trok een pakje kaartjes mijn aandacht : toska, kattenhotel en toilettage .... ik wist niet dat toilettage voor katten bestond, en dan nog niet eens zo ver van mijn deur. dus ik een kijkje gaan nemen. danny en conny bleken zelfs bekenden te zijn. het was altijd conny haar droom om iets met katten te doen, en het resultaat mag er wezen. als jullie willen kan je ook een kijkje nemen op www.kattenhotel-toska.be .eigenlijk zou het misschien een oplossing zijn voor ons floorke als wij eens een korte trip zouden maken. maar waarvoor ik eigenlijk ging was de kattentoilettage. ik heb meteen een afspraak gemaakt voor volgende week en ben echt benieuwd naar het resultaat. ik vertel je dan wel hoe mijn floorke eruit ziet.
gisteren nam ik even de tijd om mijn mand met tijdschriften eens op te ruimen. voor ik de tijdschriften weggooi, kijk ik nog altijd even of er niets instaat dat ik wil bewaren en knip dat dan uit. bij één van de libelles zat een klein boekje : het ultieme decoplan. daar ik van plan ben om binnenkort te schilderen, bladerde ik vluchtig... tot op een blad ik een fotootje zag van een kleurig lappendekentje ! eronder stond : patchworkplaid op kindermaat voor een wintermiddagje op de bank... prijs : 45 het was een kopie van onze dekentjes. zo zie je maar wat prachtige kunstwerkjes wij maken. ik was echt trots en ik denk al wie van jullie me meehelpt ook. als ik dan ook bedenk dat zelfs kinderen ons helpen, ja, dan mogen zij ook terecht fier zijn. en we doen voort... zo kunnen ze in die arme landen ook geniet hebben van zo'n leuk hebbedingetje, maar gratis en voor niks en met héél véél liefde gemaakt. dat maakt ze zo uniek !!!!!
dit wilde ik jullie toch niet ontzeggen en hierbij dank ik nog eens iedereen die me helpt om dit alles te verwezenlijken.
iedereen zal nu ongeveer wel al vakantie hebben of vertrekt toch binnenkort naar één of andere bestemming. dat is echt wel een tijd van rust en ontspanning, ontstressen..... na een druk werkjaar is dat zeker geen overbodige luxe. ik zou zeggen geniet allemaal en hopelijk hebben jullie mooi weer. maar toch wil ik een kleine boodschap meegeven voor al de mensen die huisdierenhebben : zorg voor een gepaste opvang. elk jaar worden honden en katten gedumpt in een asiel of gewoon uitgezet. dit is echt verschrikkelijk. de dieren hechten zich aan hun baasjes en worden door sommigen gewoon achtergelaten. ik ben er zeker van dat één of ander buur of familielid zich wel over de huisdieren zal ontfermen. er zijn ook talrijke honden - en kattenhotels, waar onze viervoeters lekker verwend worden. leuk dat zoiets bestaat eigenlijk.
mensen die niet weg gaan met vakantie en verkiezen om hier te blijven kan ik alleen maar goed weer wensen. we hebben al wat kwakkelweer gehad, maar dat zal toch wel eens gaan veranderen hoop ik. ik doe een kaarsje branden voor mooier weer !!!!
sowieso staat er weer een weekend voor de deur en dat is toch ook niet mis. ik wens jullie allemaal een schitterend weekend.
deze week moest ik niet met fien naar het uz maar toch is hij voorbijgevlogen. maar ik heb nuttig werk gedaan. vooraan in de week was ik in Beke, dat is bij Waarschoot. daar word naarstig gebreid en angèle had me gebeld dat ik mocht langskomen om het gerief op te halen. en het was de moeite ! ze maken er echt een punt van om alles heel netjes af te werken. meteen werd ik ook uitgenodigd op hun hobbytentoonstelling in augustus. ze gaan ook truitjes en dekentjes tentoonstellen. woensdag ben ik even langsgeweest bij antoinette. de dag ervoor was ze jarig maar dan kwam haar familie. we konden ook nog eens gezellig bijbabbelen, en ze toonde me een krantenknipsel . blijkbaar zijn ze in deinze ook bezig met dekentjes te maken, op dinsdag komen ze samen. antoinette gaat eens kijken hoe het daar aan toegaat. donderdag ben ik dan naar annie geweest in drongen. het was al heel lang geleden dat ik er was, en het deed me echt deugd haar terug te zien. we zijn twee zielen op één buik. vandaag was ik dan te gast in integraal in brugge bij zuster noëlla en régine, die de lapjes in brugge ophaalt. zuster maria goretti naait de lapjes aan elkaar. gelukkig kon alles in mijn auto. maar t wordt stillaan tijd dat we nog eens een zending kunnen doen. daar ga ik me de volgende week eens mee bezig houden. zuster noëlla vertelde dat ze nog altijd met veel plezier breien. we spraken een datum af om weer eens samen te komen met de mensen die breien. nog een weekje vrij voor een nieuwe chemokuur begint voor fien. ze voorspellen een mooi weekend dus geniet er maar van en tot volgende week !
Ik ben nadine, en gebruik soms ook wel de schuilnaam dino.
Ik ben een vrouw en woon in eeklo (belgië) en mijn beroep is huisvrouw.
Ik ben geboren op 24/09/1953 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: handwerken, kaartjes maken en lezen.
ik wou met mijn blogje mensen op de hoogte houden van mijn actie "deken voor pakistan" maar ik vertel er ook over mijn gezinnetje en over wat ik voel en denk bij de actualiteit.
laat ons een beetje meer rondom ons kijken en beseffen hoe goed we het hier hebben, dat we ondanks onze bescheiden bijdrage toch verandering teweeg kunnen brengen in deze wereld. laat ons er iets moois van maken, deel geluk, liefde en warmte, daar worden we allemaal beter van. dino