Organisatie van het onderwijs in Vlaanderen
Traditioneel onderscheidt men in Vlaanderen drie onderwijsnetten die erkend worden door de Vlaamse gemeenschap.
Het gemeenschapsonderwijs (GO) is het officieel onderwijs.
Het officieel gesubsidieerd onderwijs (OGO) omvat het onderwijs georganiseerd door steden en gemeenten en het provinciaal onderwijs.
Het vrij gesubsidieerd onderwijs (VGO) bestaat hoofdzakelijk uit katholieke scholen maar er zijn ook protestantse, joodse, orthodoxe en islamitische scholen.
Het gewoon onderwijs in Vlaanderen is gestructureerd op drie niveaus: het basis-, het secundair en het hoger onderwijs.
Het basisonderwijs wordt onderverdeeld in lager onderwijs en kleuteronderwijs.

Welk onderwijsaanbod bestaat er in Middelkerke?
Ik zal het verder uitsluitend hebben over het basisonderwijs omdat er hier geen instellingen zijn voor gewoon secundair onderwijs, noch in het gemeenschapsonderwijs noch in het vrij onderwijs. Daarvoor moeten onze kinderen noodgedwongen naar Nieuwpoort, Veurne of naar Oostende.
Er zijn wel twee scholen voor buitengewoon secundair onderwijs, ‘Ter Strepe’ en ‘De Zeeparel’.
Ik zal het daar later eens over hebben in een aparte bijdrage.

Onze gemeente telt, zoals hieronder gedetailleerd 5 gemeentescholen en 5 vrije scholen. Jullie kunnen hieronder ook zien waar ze gevestigd zijn. De basisscholen bieden lager onderwijs en kleuteronderwijs aan, behalve de gemeentelijke basisschool in Slijpe die geen kleuters onder zijn leerlingen telt.
Elke school heeft één vestigingsplaats die fungeert als hoofdzetel (administratieve zetel).

Gemeentescholen

Vrije scholen

21-05-2012, 10:42 Geschreven door stammer
Reageren (0)

De kerk van Westende-dorp heet de Sint-Laurentiuskerk omdat Laurentius de patroonheilige van de parochie is.
Ik wilde daar wat meer over weten. Ziehier het resultaat van mijn opzoekingen.

Ik maakte me weinig illusies omdat ik besef dat er slechts weinig getuigenissen bestaan over de eerste eeuwen van onze tijdrekening. Ik heb ook gelezen dat heiligen vaak beter voorgesteld werden dan ze in werkelijkheid waren.
Op elke ernstige website die je raadpleegt, wordt ervoor gewaarschuwd dat geschiedschrijvers het vaak niet al te nauw nemen met de geschiedkundige waarheid en dat datums wel eens bij het haar gegrepen zijn, dat namen van keizers en pausen wel eens verwisseld worden en dat legenden over bepaalde personen wel eens toegepast worden op andere personen of in een verkeerde tijdsperiode geplaatst worden.
De legende probeert soms een aantal zaken te combineren die historisch gesproken niet gecombineerd kunnen worden.
Je kunt dus bijna zeggen dat niets uit dat verre verleden (200-300) met absolute zekerheid kan/mag beweerd worden.

De ‘Legenda Aurea’ is een bundeling van allerlei verhalen, legenden en wetenswaardigheden rond heiligen en kerkelijke feesten die in de middeleeuwen de ronde deden.
De samensteller, de dominicaan Jacobus de Voragine, bisschop van Genua († 1298), steunde daarbij op tientallen verschillende bronnen.
Als goede middeleeuwer zocht Jacobus overal een religieuze betekenis achter; soms plaatste hij een kritische aantekening.
Zijn werk heeft een zeer grote invloed gekregen op de vroomheid en op de kerkelijke beeldende kunst van de late middeleeuwen.
Wie dus wil schrijven over een heilige zoals Sint-Laurentius, kan best zo dicht mogelijk aanleunen bij Voragine.

Hoe lang bestaat de parochie Westende reeds?
Vermits er reeds sprake is van de “prochie van Westhende” in een oorkonde van 1196, mag redelijkerwijs aangenomen worden dat de kerk reeds bestond in dat jaar.
Volgens oude schrijvers (aldus R. de Beaucourt, blad 58) zou zij nog vóór Robrecht de Fries gesticht geweest zijn, vermoedelijk in of rond 1070, dus onder het bewind van Arnold, graaf van Vlaanderen van 1070 tot 1072 of van zijn voorganger Boudewijn van Bergen, graaf van Vlaanderen van 1067 tot 1070.
Het ‘patronaat’ ervan was namelijk aan de graven voorbehouden. Dit blijkt uit het feit dat hun nazaten nog op het einde van de 15^de eeuw de pastoors van de parochie aanstelden of minstens hun benoeming voorstelden. Dit oeroud recht was gewoonlijk gebonden aan het ‘patronaat’ dat aan de stichters en hun nakomelingen voorbehouden bleef.

In de oude oorkonden wordt spijtig genoeg de parochietitel niet vermeld. Het is dus niet bekend sinds wanneer Sint-Laurentius de patroon is van de parochie. Het lijkt onwaarschijnlijk dat onze kerk reeds in de 13^de of zelfs in het begin van de 14^de eeuw gewijd was aan deze heilige. Er bestond immers reeds een gelijknamige kerk op korte afstand, namelijk waar nu nog de ruines van de Duivelstoren in Nieuwpoort te zien zijn.
Deze kerk werd herbouwd in 1281 maar tijdens de belegering van Nieuwpoort door de Engelsen in 1383 zodanig geschonden dat zij niet verder gebruikt kon worden (zie ‘Geschiedenis van Nieuwpoort’ door K. Loppens)
Ze werd in 1387 door Philips de Stoute als versterkt kasteel ingericht. Het is mogelijk dat na de vernieling de relikwieën van de kerk overgebracht werden naar het naburige Westende en dat onze kerk vanaf dat ogenblik gewijd werd aan de H. Laurentius.

Wie was nu die heilige Laurentius?
Laurentius werd geboren in Spanje omstreeks 225. Zijn naam betekent zo veel als ‘lauream tenens’: degene die de lauwerkrans in handen heeft.
Het was paus (toen zei men nog ‘bisschop van Rome’) Sixtus II die hem naar Rome overbracht. Er wordt verteld dat Sixtus eens door Spanje reisde en langs de kant van de weg twee jongemannen zag: Laurentius en diens familielid Vincentius. Ze waren ‘goed opgevoed en hielden er een keurige levenswandel op na’. Ze wilden wel priester worden en daarom nam Sixtus ze mee naar Rome.
Laurentius ontwikkelde zich tot een kerkman met veel eerbied voor de armen, en gaandeweg schopte hij het tot penningmeester van de kerk.
In die tijd had Rome al een aardige kerkelijke structuur. Naast priesters waren er 7 diakens, voor elk van de zeven stadswijken (de zeven heuvelen!) één. De Kerk had toen al een goed georganiseerde bijstandsregeling, de diaconie.
Laurentius werd aartsdiaken, dat is de eerste in rang van de diakens. Hij had naast kerkelijk administratieve taken ook het beheer over de giften die binnenkwamen voor de armen, zijnde weduwen en wezen, vondelingen en vreemdelingen.

Van 253 tot 260 was Valerianus I Romeins keizer.
Hij vond dat het maar eens uit moest zijn met dat ketterse christelijke gedoe. Daarom zon hij op een methode om de kerkelijke bezittingen verbeurd te verklaren en de kerkelijke leiders te vermoorden.
In het jaar 257 ontnam hij de christenen niet alleen het recht van vergadering, maar sloot hij hun godshuizen en verbood ze de eigen begraafplaatsen te gebruiken. In 258 droeg paus Sixtus II toch het misoffer op in de catacomben, hetgeen dus tegen de wet van de keizer inging. Sixtus werd verraden en op 6 augustus samen met vier van de zeven diakens ter dood gebracht.
Laurentius werd wel gevangengenomen, maar niet meteen gedood. Hij weende omdat hij niet samen met de heilige vader mocht sterven. De paus troostte hem met de woorden 'Ween niet, mijn zoon, na drie dagen zult gij mij volgen.' En zo gebeurde het ook. De stadsprefect van Rome wist, dat de kerk gouden en zilveren vaten en sieraden bezat en gelden tot ondersteuning der armen; hij eiste, dat Laurentius hem die schatten zou overleveren, samen met de heilige boeken. De keizer had namelijk veel geld nodig om het grote rijk te verdedigen tegen aanvallen van Germanen en andere vreemde volkeren, en ook de keizerlijke eredienst kostte veel geld. De aartsdiaken beloofde, dat hij hem na drie dagen de rijkdommen van de kerk zou voorstellen. De kerkschatten die hij moest inleveren, verkocht hij echter ten bate van de armen.
Hieronder zien jullie, links hoe paus Sixtus II de schatten van de kerk overhandigt aan Laurentius en, rechts, hoe deze de armen van het nodige voorziet.

                       1448/50. Fresco door Fra Angelico. Rome, Museum van het Vatikaan, Capella Niccolina.

Hij vergaderde dan de armen, blinden, lammen en ongelukkige, en ze aan de prefect tonend zei hij : 'Het goud, dat gij zoekt, heeft geen waarde vergeleken bij deze schatten. Doe hun goed, en gij zult de keizer en de staat meer bevoordelen dan door alle schatten en kostbaarheden'. De rechter was woedend. Hij liet Laurentius naakt vastbinden op een rooster waaronder een langzaam vuur brandde.
Met vreugde aanhoorde Laurentius het vonnis. Te midden van de hevige foltering, die een uur duurde, schitterde zijn gelaat van hemelse blijdschap. 'Laat mij omkeren', riep hij uit, 'aan ene zijde ben ik genoeg gebraden. Gij kunt van mij eten.'

Verering en Cultuur
Er zijn geleerden die menen dat het niet Laurentius was die op een rooster de marteldood stierf, maar zijn Spaanse landgenoot Vincentius, eveneens diaken. Laurentius zou dan met het zwaard om het leven zijn gebracht. Wat er ook van zij, Laurentius is de geschiedenis ingegaan als de heilige met het rooster. Zo vinden we hem door de eeuwen heen afgebeeld in vele kerken over de hele wereld.
Hij wordt vereerd als patroon van de armen; van diakens en bedienend personeel (een diaken was immers een kerkelijke bediende van de bisschop!), dus ook van wasvrouwen, strijksters en daardoor ook weer van textielarbeiders, alsmede van traiteurs, herbergiers en hotelhouders; van bibliothecarissen en archivarissen (omdat hij als diaken de heilige boeken in bewaring diende te houden); van andere beroepen die met boeken te maken hebben, zoals scholieren, studenten en informatici (ook vanwege zijn rooster?), advocaten, rechtsgeleerden, schrijvers, klerken, administrateurs en boekhouders; van bierbrouwers en kroegbazen (vanwege zijn jolige humor?); van beroepen waar vuur een rol bij speelt, zoals brandweerlieden, glazeniers en glasblazers, kolenbranders, koks en koekenbakkers.
Hij wordt aangeroepen tegen appendicitis, brandwonden, huiduitslag, huidziekten, ischias, jeuk, kiespijn, koorts, pest, puisten, rugpijn, spit. Zijn voorspraak wordt ook gevraagd voor de zielen in het vagevuur (omdat hij weet wat branden is!); tegen aardappelziekten, en voor een goede groei van de wijnoogst...

Hij wordt afgebeeld met een braadrooster, met een vuur en een martelaarspalm.

Weerspreuken
Een weerspreuk is uiteraard een gezegde of een spreekwoord dat betrekking heeft op het weer. Vroeger observeerden de mensen het weer goed. Na jaren werden vele van deze observaties omgezet in weerspreuken. Men mag dus wel zeggen dat veel daarvan volkswijsheid of volksgeloof zijn en niet wetenschappelijk bewezen. In deze over het weer op de korte termijn en deze over het weer in een vaste periode van het jaar zit echter dikwijls een kern van waarheid, terwijl voorspellingen voor de lange termijn doorgaans onjuist zijn.

Naar Laurentius genoemd in Westende
Het strand van Westende-dorp heet het Sint-Laureinsstrand. Op enkele tientallen meters daar vandaan, staat het hotel ‘Sint-Laureins’.
De zijstraat van de Duinenlaan achter de kerk heet de Sint-Laureinsstraat.

Bronnen
http://www.heiligen.net/heiligen/08/10/08-10-0258-laurentius.php
Fonds Emile De Riddere

14-05-2012, 10:19 Geschreven door stammer
Reageren (0)

Het is nog steeds te vroeg voor volledige lijsten van de partijen die op 14 oktober 2012 de degens zullen kruisen om de volgende zes jaar de plak te mogen zwaaien in Middelkerke en om er te kunnen beschikken over de al dan niet vermeende vetpotten.
Er is echter wel één en ander gebeurd in de voorbije weken en ik wil jullie de samenvatting daarvan niet onthouden. Zoals steeds voeg ik daar mijn persoonlijke visie aan toe.

Storm bij de N-VA
De partij die het meest in de belangstelling kwam, was natuurlijk de N-VA.
Hoewel zij niet beschikken over een vertrouwenwekkende lijsttrekker, verwacht iedereen wel dat zij kunnen profiteren van de gunstige wind die Bart Dewever overal doet waaien.
Maar wat horen we? Ze zijn met vuur aan het spelen!

Op 4 mei 2012,hebben 9 van de 12 in februari 2011 rechtmatig verkozen bestuursleden van de partij ontslag genomen. Het gaat om: André Clarysse, Chris Niville, Bianca Ryckewaert, Jan Vandenberghen, Eddy Weerbrouck, Kristof Vandenbroucke, Mike Weerbrouck.
Koen Dierendonck en Wendy Denecker deden dit reeds eerder.
Volgens de statuten van de partij zouden nu nieuwe bestuursverkiezingen moeten gehouden worden.
De ‘negen’ aanvaarden de dictatoriale houding van voorzitter en zelf benoemde lijsttrekker Dany Van Den Broucke niet. Ze spreken van ‘opportunisten met een eigen agenda’ en beweren dat er in de opgestelde lijst geen plaats meer is voor enkele verdienstelijke leden met een lange staat van dienst in de partij, ten voordele van jongere nieuwkomers. Dat betekent niet dat de hele ontslagnemende groep zou miskend zijn. De onvrede, die al enkele maanden aansleept, betreft vooral het eigengereid optreden van Van Den Broucke en bijkomend het feit dat men in het Vlaams bestuur in Brussel geen oren zou hebben naar de kritiek op diens leiding van de lokale afdeling.
Het is aandoenlijk te zien dat enkel nog de voorzitter de website van de Middelkerkse partij siert.

De voorzitter-lijsttrekker wil niet reageren en daarom deed bestuurslid en persverantwoordelijke Freddy Carlier het maar in zijn plaats. Die wijt de onenigheid wel aan de lijstsamenstelling: ‘Het is betreurenswaardig dat enkelingen hun ontslag hebben gegeven, maar het bestuur van N-VA Middelkerke heeft een klare en duidelijke beleidslijn ontwikkeld. Sommige postjesjagers ten spijt koos de afdeling resoluut voor jonge en dynamische kandidaten. De lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen kwam met een grote meerderheid van stemmen tot stand en daar kunnen sommigen zich blijkbaar niet bij neerleggen.'

Daar zitten dus wel wat tegenstrijdigheden in beide standpunten!

Freddy Carlier, 12 jaar lang korpschef bij de Gentse politie tot in september 2008, staat ook op die lijst op de tiende plaats. Deze 64 – jarige heeft een zeer verdienstelijke loopbaan achter de rug. Hij zou dus kunnen beschouwd worden als een grote aanwinst voor de N-VA., die hij al één jaar ondersteunt.
Hij is eigenlijk een overloper die het eerst even geprobeerd heeft als bestuurslid bij de Lijst Dedecker.
In het dagbladartikel waarin ik dat allemaal las, staat echter ook dat hij geen mandaat ambieert in de gemeente- of OCMW-raad. 'Dat laat ik over aan de jonge mensen. Met mijn ervaring wil ik hen adviseren en ondersteunen.' Waarom zegt die man zoiets? Waarom zou er nu nog iemand voor hem moeten stemmen?
Als hem daarbij nog veel genot gewenst wordt bij zijn op rust stelling in ‘La douce France’, dan begrijp ik dat hij zijn advies en steun enkel per email zal geven.

Ook de lijst Dedecker zorgde voor leesgenot
Zoals ik reeds vermoed had in een vorig blogartikel zal de 35 – jarige Rosalie Verlinde op de tweede plaats staan op de Lijst Dedecker, na kopman Jean-Marie.
Rosalie is de dochter van Frank Verlinde die hier tien jaar burgemeester was. Zij werkt bij de gemeentelijke toeristische dienst en nam in 2009 deel aan de Vlaamse verkiezingen met de LDD en kreeg toen 3064 voorkeurstemmen. Zij maakt sinds de oprichting van de LDD- afdeling in Middelkerke in 2008 deel uit van het bestuur.

Wij konden in de voorbije weken ook overal lezen dat LDD niet deelneemt aan de provincieraadverkiezingen. Jean-Marie Dedecker: 'Vijf jaar geleden kwamen we op voor de afschaffing van de provincies en dat doen we nog altijd. De verdeling stamt uit de tijd van Napoleon, en het provinciaal niveau moet zowel politiek als administratief volledig verdwijnen.'

Jean-Marie vindt dat de afschaffing een aanzienlijke besparing zou betekenen en dat een intergemeentelijke structuur niet enkel goedkoper en efficiënter zou zijn, maar dat het de vrije associatie zou bevorderen.
Zijn partijgenoot en Vlaams volksvertegenwoordiger Ivan Sabbe beweert dat de provinciestructuren met 11 gouverneurs, 60 gedeputeerden, 10 griffiers, 678 raadsleden en 17.000 ambtenaren ons jaarlijks 2 miljard euro kosten, wat 135 euro per Vlaming betekent.
De Vlaamse regering wil de provincies afslanken maar Dedecker en Sabbe vinden dat dit alleen maar uitholling betekent en dat enkel de volledige afschaffing zinvol zou zijn.

Maar, dat is wel geen programmapunt voor de verkiezingen van 14 oktober 2012.

CD&V
Tatiana Claeys, een 21-jarige uit Middelkerke, afgestudeerd als logopediste, zal straks op de lijst van de CD&V staan. Zij schijnt een veelzijdige vrouw te zijn.
Ze kwam in de belangstelling toen ze in 2010 deelnam aan het VTM – programma ‘Boer zoekt vrouw’. Ze moest toen onder het oog van de camera’s de Vlaamse Gert, die in Amerika een boerderij leidt, verleiden. Dat lukte wonderwel want zij werden smoorverliefd op elkaar.
Tatiana vond Gert immers een stoere superaantrekkelijke man met een klein hartje. Zij werd vooral aangetrokken door zijn hoog knuffelgehalte. Het sprookje duurde echter maar enkele maanden omdat beide geen heil zagen in een lange afstandsrelatie.
Tatiana is ook sportief want ze verdedigt al elf jaar de kleuren van het succesrijke damesvoetbalteam DV Leffinge.
Beroepshalve werkt ze voor het ogenblik als kelner in het casino van Middelkerke.
Dat ze nu haar kans waagt in de politiek kan men bezwaarlijk een verrassing noemen. Haar beide grootvaders, Maurice Claeys en Emiel Vanderbeken, waren vroeger politiek actief binnen de toenmalige CVP.

Bronnen
http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=DO3OA6S3
Artikel ‘Het Nieuwsblad’ van 5 mei 2012 door Dany Van Loo ‘Bom barst bij N-VA Middelkerke’
Persbericht van N-VA Middelkerke
Artikel ‘Het Nieuwsblad’ van 13 april 2012 door Dany Van Loo ‘Rosalie Verlinde krijgt tweede plaats bij LDD’
Artikel ‘Het Nieuwsblad’ van 21 april 2012 door edm ‘Lijst Dedecker neemt niet deel aan provincieraadverkiezingen‘
http://middelkerke.n-va.be/bestuur
http://ivansabbe.typepad.com/PDF/120203_afschaffen%20van%20de%20provincies.pdf
http://entertainment.be.msn.com/boerzktvrouw/artikel.aspx?cp-documentid=155259425

07-05-2012, 11:48 Geschreven door stammer
Reageren (0)

Naar aanleiding van de doodslag op een toezichter van de Brusselse MIVB, werd niet enkel in Brussel geklaagd over een tekort aan politiepersoneel. Er zou een dringende noodzaak bestaan aan 3000 agenten voor de lokale en federale politie samen. Ook de kustgemeente Koksijde met het grootste tekort op kop, schreeuwt moord en brand. Er is geen nieuws van het Middelkerks front.

De organisatie van de politie
Het Octopusakkoord, geconcretiseerd met de wet van 7 december 1998, creëerde een geïntegreerde politie, gestructureerd op twee niveaus. Het federale niveau bracht de voormalige centrale diensten van de rijkswacht en de voormalige gerechtelijke politie bij de parketten samen. Het lokaal niveau verenigde de voormalige territoriale brigades van de rijkswacht en de voormalige korpsen van de gemeentepolitie.

De lokale politie bestaat uit 195 politiezones, werkzaam over één of meer gemeenten. Daarvan vinden we er 18 in West-Vlaanderen waarvan 6 voor de kustgemeenten, waarvan één die uitsluitend Middelkerke en zijn deelgemeenten omvat. Men noemt dat een ééngemeentezone.
Onze zone ging effectief van start op 1 januari 2002. Dat statuut heeft de gemeente, onder andere, te danken aan het feit dat het qua oppervlakte de grootste kustgemeente is. Aangezien men echter van plan is het aantal politiezones te verminderen, stelt zich de vraag hoe lang de huidige toestand nog zal bewaard blijven. Hieronder zien jullie in de laatste kolom het aantal politiemensen dat ontbreekt in de kustzones.

De burgemeester is het bevoegde gezag voor het uitvoeren van de opdrachten van bestuurlijke politie en de procureur des Konings voor wat de opdrachten van gerechtelijke politie betreft.
In een ééngemeentezone is het college van burgemeester en schepenen bevoegd voor de organisatie en het beheer van het lokaal politiekorps. De burgemeester legt verantwoording af over zijn politiebeleid aan de gemeenteraad.
De dagelijkse leiding van de lokale politie is in handen van de korpschef (ook zonechef genoemd). Hij is verantwoordelijk voor de uitvoering van het lokaal politiebeleid. Op zijn beurt staat de korpschef onder het gezag van een burgemeester. Sinds de opstartdatum van het korps is hoofdcommissaris Joos DUCHI zonechef in Middelkerke. Zijn mandaat werd dit jaar verlengd.

Hoe kan je het verschil zien tussen de lokale en de federale politie?
De lokale politie heeft kenmerkende blauwe strepen op voertuigen en uniform. Bij de federale politie zijn die strepen oker, een soort oranje.

          

Hoe wordt de nodige sterkte aan personeel in een politiezone bepaald?
Na de politiehervorming in 2001 werd besloten op basis van tientallen parameters een zogenaamde KUL-norm op te stellen: het aantal aspiranten, inspecteurs, hoofdinspecteurs, commissarissen en hoofdcommissarissen nodig om de werking van een korps te garanderen. Zeg maar, een minimale bezetting. Deze cijfers werden opgenomen in het repertorium van de lokale politie 2011.
Volgens de eigen website van onze lokale politie, telt de politiezone Middelkerke 73 personeelsleden en is daarmee één van de kleinere zones van het land. Het personeelsbestandomvat op volle getalsterkte 81 medewerkers maar is momenteelsamengesteld uit9 burgerpersoneelsleden en 64 operationele. Het burgerpersoneel wordt vaak aangeduid met de term CALog, wat staat voor 'cadre administratif et logistique', voor de Vlamingen het administratief en logistiek kader.
De politiezone Middelkerke wordt geleid door 1 hoofdcommissaris en 4 commissarissen. Daarnaast is één commissaris vanuit Brussel structureel afgedeeld om hier de rol van beleidsadviseur te vervullen.

Waarom is er een tekort? De mening van Brice De Ruyver
Volgens criminoloog Brice De Ruyver is dat te wijten aan het feit dat het de overheid ontbreekt aan een langetermijnvisie. De regering moet volgens hem het probleem niet impulsief maar wel structureel aanpakken. Het tekort zou grotendeels het gevolg zijn van foute keuzes in het verleden.
Dat klinkt natuurlijk raar uit de mond van een professor die veiligheidsadviseur was van Guy Verhofstadt, premier van 1999 tot 2008, maar goed… laten we toch maar eens nagaan welke zijn conclusies zijn.

Van de 30.556 minimaal begrote agenten zouden er slechts 28.663 voorhanden zijn. Er zouden ook 1.200 federale agenten minder zijn dan nodig, wat het totaal tekort op meer dan 3.000 agenten brengt.
Bovendien moet je er rekening mee houden dat 6% van een politiecorps niet aan het werk is wegens ziekteverlof, zwangerschap of loopbaanonderbreking.
De Ruyver wijt dat in eerste instantie aan de massale uitstroom van de babyboomers (geboortegolf die optrad vlak na de Tweede Wereldoorlog tussen 1946 en 1964).
Bovendien wordt sinds 2008 (dus niet in de periode dat hij Verhofstadt adviseerde, natuurlijk) bewust een politiek gevoerd, uit budgettaire redenen, waarbij amper duizend agenten per jaar geselecteerd werden, in plaats van de 1.500 die blijkens een studie van 2009 (!!) in dienst hadden moeten genomen worden.
Hoge werkdruk doet agenten vlugger afhaken, maar die is aan de kust minder hoog dan in de grote steden.
In plaats van zich aan te passen aan de noden, heeft de regering, sinds de politiehervorming, steeds gekozen voor een budgettaire benadering. Kandidaten zijn er genoeg want de politie wordt goed betaald. De Ruyver zegt er wel niet bij dat veel van hen niet slagen in de selectieproeven, vaak omdat ze niet een minimum aan onze taalkennis hebben.

En nu komt het…
De geëerde professor vindt dat de maatschappelijke uitdagingen veel groter geworden zijn. Er moet volgens hem meer geïnvesteerd worden in een beter sociaal weefsel, in het handhaven van waarden en normen, een betere opvoeding, kortom er moet een algehele mentaliteitswijziging gecreëerd worden, gekoppeld aan het grondig bijstellen van de falende strafuitvoering.

Spijtig dat hij daar geen tien jaar vroeger aan gedacht heeft en zich toen wat kritischer opstelde tegenover, onder andere, de snelbelgwet en de algemene regularisaties!!

De mening van Joëlle Milquet, minister van binnenlandse zaken (cdH in regering sedert 2007)
Vice-eerste minister en minister van Binnenlandse Zaken en Gelijke kansen Joëlle Milquet relativeert de cijfers over het tekort van politiebeambten in de verschillende politiezones.
Het tekort van 3.000 politiebeambten vloeit voort uit een theoretische toepassing van de KUL norm die niet correspondeert met de organieke tabellen. De norm zou bovendien sterk bekritiseerd worden door de zones en wordt momenteel herzien. Onder leiding van de federale politie, in samenwerking met de Vaste Commissie van de lokale politie, is men in december 2011 gestart met de identificatie van de behoeften van de zones voor de jaren 2012 en 2013. Deze studie werd beëindigd eind februari 2012. Daaruit blijkt dat de lokale politie een jaarlijks tekort heeft van 1.015 eenheden en dat de reële nood van de federale politie 385 eenheden bedraagt, wat in totaal neerkomt op 1.400. Welnu, de vorige ministers van Binnenlandse Zaken hebben het globale engagement van aanwervingen van politiebeambten per jaar verminderd van 1400 naar 1035, dus een tekort van 365 structurele eenheden per jaar. Een tekort dat werd bevestigd door de federale politieraad.
Voor 2012 zullen er 400 bijkomende aanwervingen zijn op basis van de beslissing van de minister, dus minimaal 1435 eenheden.
De studies ‘Persepolis’ en ‘Vitruvius’ omvatten een overzicht van de belangrijkste uitstromen van ervaren politiebeambten die in de toekomst met pensioen zullen gaan en die niet gecompenseerd worden volgens de actuele normen.
De minister heeft bovendien vanaf het aantreden van de nieuwe commissaris-generaal van de federale politie gevraagd om een analyse te maken van de optimalisatie van de politie binnen de schoot van de federale politie die moet toelaten om bijkomende capaciteit te genereren onder meer op basis van een snelle audit die binnenkort gelanceerd zal worden. Andere maatregelen zoals de vermindering van de administratieve last van politiebeambten, zijn in voorbereiding. Er wordt een lijst opgesteld van de kerntaken en er wordt nagezien welke daarvan overgelaten kunnen worden aan administratieve medewerkers of eventueel burgerwachten. Ze wil ‘de juiste man/ vrouw’ op de juiste plaats.
Ze wil meer mensen op het veld. Dat kan volgens haar, omdat de bureaus nu vaak overbevolkt zijn met chefs en souschefs.
Ze vindt dat het budget moet gestroomlijnd worden. Ze wil niet meer dat er nog uitgaven gedaan worden omdat men dat zo gewend is. Ze bedoelt daar vooral mee dat de openbare aanbestedingen niet steeds goed verlopen.

Tot eenieders verbazing vindt Milquet dat het politietekort te maken heeft met de grote maatschappelijke kwesties. Over waarden, over een gebrek aan respect, over zelfbeheersing, over alcoholmisbruik: “Het is een beschavingsprobleem. De tolerantiedrempel in de grote steden wordt steeds kleiner. Er zijn problemen door de verarming van de bevolking, door een mislukkende integratie, door een mank lopend onderwijs, door een gebrek aan jobs. Iedereen denkt aan zichzelf en vergeet het collectief. We leven in een individualistische en hedonistische samenleving. Je veux, j’ai, je prend.”

Dat haar partij in het verleden vaak/ meestal deel uitgemaakt heeft van de regering en dat ze in de voorbije legislatuur minister van werk was, dat schijnt ze gemakshalve te vergeten.

“De politiehervorming moet grondig geëvalueerd worden. De subsidieregels moeten herzien worden. Extra mensen alleen volstaan niet, het politiewerk moet ook anders georganiseerd en gestructureerd worden. Onze agenten verliezen te veel tijd met administratief werk."

Termont haalde onder meer het voorbeeld aan van agenten die huisbezoeken moeten doen om mensen die hun boetes niet betaald hebben te ondervragen. "Dat zijn zaken die ook door gerechtsdeurwaarders kunnen gebeuren."

De mening van burgemeester Vandenbussche van Koksijde
Het tekort van de politiezone ‘Westkust’ waartoe Koksijde behoort, werd drie maanden geleden als ‘dringend probleem’ erkend. Vandenbussche: “Het wordt alleen maar erger. De instroom verloopt moeilijker en veel agenten gaan met pensioen. In de winter hebben we genoeg manschappen, maar in de zomer verviervoudigt onze bevolking. En dan hebben we handen te kort. Soms krijgen we een paar mannen ter beschikking maar lang niet genoeg om ons te behelpen. We doen alles wat we kunnen om volk aan te trekken maar kandidaten worden afgeschrikt door de scholing. Voor een opleiding tot agent krijg je namelijk geen volwaardig diploma, terwijl er voor zowat alle andere beroepen wel bacheloropleidingen bestaan.”

Waar is de tijd (1949 – 1959) dat ‘in het badseizoen’ (eerst drie, later 2 maanden) in Westende tijdelijke agenten aangeworven werden? Ze moesten medisch geschikt zijn (groot genoeg zijn!) en ze moesten een ‘mondje Frans spreken’. Ze kregen daarvoor per dag 150 Belgische francs. Als ze voldeden kregen ze een contract voor meerdere seizoenen. Zo herinner ik mij dat René Lanssens dat gedurende 10 jaar deed.
De kustgemeenten halen toch allemaal miljoenen euro’s uit de taks op de tweede verblijven en Koksijde en De Panne heffen zelfs geen aanvullende taks op de personenbelasting! Dus, geld genoeg! Waar wachten ze op?

Hoeveel kost zo’n ééngemeentepolitiezone?
De federale politie wordt integraal nationaal gefinancierd. De financiële middelen voor de lokale politie komen primair uit het lokale budget (61% of 1,51 miljard euro) en bijkomend uit het federale budget (38% of 942,6 miljoen euro). Daarvan gaan 85,2 procent naar het personeel en 11,2 procent wordt besteed aan de werking.
In een ééngemeentezone wordt de begroting van de politie niet in de gemeentebegroting geïntegreerd. Het is een duidelijk afgescheiden beleidsdocument. De gemeenteraad speelt echter ook de rol van politieraad.
In 2011 zou elke Vlaming 204 euro betaald hebben voor de werking van de lokale politie.
De Middelkerkse politiezone heeft dus verleden jaar 18.893 inwoners x 204 euro/ inwoner = 3.854.172 euro gekost.

Besluit
Het mag verbazend genoemd worden en dat zal voor het eerst zijn in de voorbije decennia, dat politici van enige betekenis, van mening zijn dat het deze keer niet zal volstaan om er wat/veel miljoenen tegenaan te gooien.
Samen met hen ben ik natuurlijk van mening dat vooral maatschappelijke problemen aan de basis liggen van de steeds groeiende behoefte aan politiemensen. Volgens mij speelt de voorbeeldfunctie van de overheid of het onvoldoende vervullen ervan, ook een niet te onderschatten rol.
Natuurlijk zijn ook wel wat structurele problemen mee verantwoordelijk.

De vraag is echter of die politici ook echt van plan zijn om er iets aan te doen.

Bronnen
Artikels in ‘Het Nieuwsblad’ ‘3000 agenten dringend nodig’ en ‘Dat is vragen om problemen’ van donderdag 12 april 2012 door Pieter Huyberechts
Artikel in ‘Het Nieuwsblad’ ‘Tekort wordt alleen maar erger’ van donderdag 12 april 2012 door gpr
Artikel in ‘Het Nieuwsblad’ ‘Wijkagenten mogen meer verdienen’ door fle
http://www.politeia.be/PDF/PJV/Wegwijs%20in%20politiezone.pdf
http://www.infozone.be/biblio/fedpol/cg/2009-05-28/2009-05-28-advies-5-n.pdf
http://www.lokalepolitie.be/5451/het-korps.html

30-04-2012, 09:35 Geschreven door stammer
Reageren (2)

Op 22 april 2012 werd voor de twaalfde keer een ‘Erfgoeddag’ ingericht. Naar goede traditie is dat steeds op de eerste zondag na de paasvakantie.

Welke is de betekenis van die dag?
Op die dag wil men publiek, pers en beleid in Vlaanderen en Brussel sensibiliseren rond cultureel erfgoed opdat iedereen op een eigentijdse, kwalitatieve en zinvolle manier zou omgaan met het cultureel erfgoed in zijn dagelijkse omgeving.
Erfgoeddag is een initiatief van FARO, Vlaams steunpunt voor cultureel erfgoed vzw, in samenwerking met de erfgoedgemeenschappen in Vlaanderen en Brussel, met volle steun van de Vlaamse overheid.
Elk jaar wordt rond een welbepaald thema gewerkt. In 2012 was dat ‘Helden’.
Erfgoed is een zeer ruim begrip en het thema kan/mag ook ruim geïnterpreteerd worden. Erfgoeddag mag niet verward worden met ‘Open monumentendag’ waarop het publiek kennis kan maken met het bouwkundig, landschappelijk en archeologisch erfgoed. Op erfgoeddag wordt eerder het cultureel, dus roerend of niet-materieel erfgoed in de kijker geplaatst.

Vanwaar die titel van mijn artikel?
Misschien herinneren sommige onder jullie zich misschien nog dat ik in 2011 een artikel schreef met als titel “Heeft Middelkerke misschien geen cultureel erfgoed?”. Ik verwonderde me er toen namelijk over dat de gemeente niet deelnam aan de erfgoeddag met als thema ‘Armoe troef’. Ze lagen daar natuurlijk wel mee in de lijn van dat thema. De toen opgegeven redenen ‘Het thema lag ons niet te best’ en ‘Vrees dat de prestaties van vorige jaren niet zouden geëvenaard/ verbeterd kunnen worden’ en ‘Zowel deelnemen aan monumentendag EN aan erfgoeddag is te veel voor Middelkerke’ konden mij niet overtuigen.
Ik keek dus vol verwachting uit naar de editie 2012 en ik werd absoluut niet teleurgesteld.

Wat deed de gemeente in het verleden?
Dergelijke organisaties interesseren mij namelijk geweldig en Middelkerke kan ook bogen op enkele merkwaardige organisaties ter gelegenheid van ‘Erfgoeddag’ in het verleden. Laten we ze even overlopen.
Ik herinner mij vooral twee edities. De eerste is deze van 2008 waarbij onderzocht werd hoe men in het verleden tegen de toekomst aankeek, met de slogan 'Wordt verwacht'. Dat werd hier ‘Een halve eeuw kamperen’, een unieke tentoonstelling in de camping ‘Westende’.
De tweede, van 2010, ging over vervalsingen, constructies, kopieën en imitaties, met de roepnaam FAKE?’
In De Branding stelden toen 7 privé personen hun verzameling ten toon met uiteenlopende thema’s zoals o.a. schommelpaardjes, vlinders, ricard-attributen, oorlogsmaterialen en .... Fernand Feys met een klein deel van zijn verzameling over Freddy Maertens.

Aan de eerste editie in 2002 schijnt Middelkerke niet deelgenomen te hebben. De reeds bestaande Museum- en Archievendag werden toen samengevoegd tot een Erfgoedweekend, onder de slogan Ontdek mijn verleden. Het eerste thema werd ‘Verzamelen, verzamelaars, verzamelingen’.
De volgende editie van 2003 stond in het teken van Op reis. In de ‘Oude Post’, nu ‘Het Strandhuis’ genoemd, organiseerde de heemkring Graningate, in samenwerking met het gemeentebestuur, de eerste dag een tentoonstelling over 200 jaar pastoors te Middelkerke ‘Van Soutane tot burgerpak’. In de inkomhal van het gemeentehuis kon men de tweede dag een selectie bekijken uit de verzameling van het historisch project over het kusttoerisme. Tevens werden de boeken over Dokter Casse en ‘Massaal naar Middelkerke’ voorgesteld.
Vanaf 2004 werd het ‘weekend’ een ‘dag’. Het thema dat jaar was 't Zit in de familie. In ‘De Zwerver’ in Leffinge werd toen een tentoonstelling gehouden gebaseerd op Middelkerkse archieven over misdaden. In de namiddag vertelde Roland Desnerck pittige Middelkerkse volksverhalen.
Verschillende expo’s in 2005 stonden in het teken van Gevaar!: ‘Toeristen in gevaar’ in Ter Duinen, ‘Vissers in gevaar’ in de kerk van Lombardsijde, ‘Gevaren op zee’ in de mess voor officieren verteld door Julien Desseyn en reddersactiviteiten in het gemeentelijk zwembad.
Op 23 april 2006 kon het publiek terecht bij honderden erfgoedorganisaties voor een editie In kleur. Volgens ‘De Sirene’ nummer 92 van januari-februari 2006 zou Middelkerke daaraan deelgenomen hebben, maar ik heb daar verder niets over gevonden. Volgens de dienst ‘Erfgoed’ van de gemeente werd toen een kleine tentoonstelling gehouden in de lokalen van de heemkring met alle mogelijke vormen van gekleurd drukwerk.
In 2007 werden de vele waarden (financieel, emotioneel, enzovoort) van cultureel erfgoed aangehaald.
Er werden doorlopend originele archiefdocumenten en foto’s uit het boek ‘Middelkerke: ‘Van duindorp tot badplaats 1800-1914’ door Julien Desseyn tentoongesteld in De Branding.
De negende editie in 2009 behandelde de vriendschap. In de Branding werd een filmmontage getoond met unieke beelden uit privé-bezit, over het toeristisch gebeuren, over de Ezelstoet in Lombardsijde, over de O-L-V processie in Leffinge, over de viering van het honderdjarig bestaan van de badplaats Westende, over 1000 jaar Leffinge en over 800 jaar Schore.
Een bakker aan het werk in Westende en de boer op het land waren eveneens op de beelden te zien.

Zoals jullie ook kunnen vaststellen hebben de meeste activiteiten plaats in Middelkerke. Is dat enkel en alleen omdat zij een cultureel centrum hebben?
De verdiensten van de heemkring ‘Graningate’, daarbij volop ondersteund door het gemeentebestuur, wens ik hier dik te onderstrepen.

En nu naar onze Brandweer in 2012
De brandweerkazerne is gelegen in de Klein Kasteelstraat, naast het containerpark. Ze werd ingehuldigd op 30 augustus 1997. Het is een zeer ruim gebouw dat alle mogelijke faciliteiten biedt aan garages en pleinen. Multimediamateriaal is er in al zijn vormen aanwezig. Voor zover ik dat kan beoordelen is het modernste en meest gesofistikeerd materiaal aanwezig.
Het korps telt vier officieren en een vrouwelijke dokter en 39 manschappen, alle vrijwilligers.

Affiche
Bij mijn aankomst kon ik het onderstaand programma raadplegen.

Boekje
De heemkring Graningate maakte een themanummer van 60 pagina’s over de Middelkerkse brandweer, met een historische reconstructie van alle korpsen, ook die van Leffinge en Westende. Men kon die ter plaatse aanschaffen voor de prijs van 8 euro. Ik kan jullie dit nummer 125 van het tijdschrift van de heemkring enkel maar aanbevelen. Voor de Westendenaars die niet wisten dat er in Westende-bad ooit (1927 – 1937) een vrijwillig pompierkorps bestaan heeft, staat er een interessant artikel in van de hand van Els Bloes. Hieronder zien jullie de opengevouwen kaft rond het tijdschrift.

Wat was er allemaal te zien?
Vooreerst was er een tentoonstelling over de brandweerman en zijn gevecht met de grote en kleine ongelukken die mensen in doordeweekse situaties tegenkomen, uit onhandigheid, vergetelheid, dommigheid, maar ook door toeval, tegenslag en andere wetten van Murphy.
Aan de hand van uniek film- en fotomateriaal en persoonlijke verhalen leren we onze brandweer kennen: soms kleine helden, soms grote helden. Doorlopend.
In de voormiddag waren er ook demonstraties door de jeugdbrandweer. ’s Namiddags kon men oefeningen blusbehendigheid voor de ganse familie bijwonen. Twee voorbeelden: geblinddoekt en uitgerust met een persluchttoestel een rokerige ruimte binnengaan of op de correcte wijze een brandende frietpot blussen.
De brandweer stelde natuurlijk ook zijn uitrusting tentoon, o.a. met een duikersstand en twee oldtimers! De eerste was een tankwagen, gebouwd in 1944, in leen gekregen van de garage Lamerant in Middelkerke en de tweede een jeep.
Er was ook een expo van uniek brandweermateriaal en een schitterende collectie miniatuurbrandweerwagentjes, door de jaren heen verzameld door mensen van de brandweer zelf.

Besluit
Graningate, de brandweer en de gemeentediensten die erbij betrokken waren, verdienen een hartelijk applaus voor deze organisatie. Marc De Jonghe, die korpschef is sinds 1987 (25 jaar op 20 oktober 2012!), mag fier zijn op zijn korps van idealisten, die een zeer gewaardeerde bijdrage leveren aan onze veiligheid.

23-04-2012, 19:52 Geschreven door stammer
Reageren (0)

Een handelaar ben ik niet, een bouwpromotor of een gemeenteambtenaar evenmin. Ik ben slechts een autochtone gepensioneerde bewoner van Westende, waar ik geboren en getogen ben.
Ik vertegenwoordig geen enkele groep of partij en spreek dus in mijn persoonlijke naam.
Het zou dus best kunnen, of straffer nog, ik ben er zeker van dat mijn ideeën/wensen/verlangens niet altijd stroken met die van mijn nog actieve medebewoners of met die van aanhangers van een politieke partij of van mensen die rechtstreeks, vooral financieel, belang hebben bij projecten die ik niet zeer genegen ben.
Ik ben ook een vrij man, die dankbaar gebruik maakt van de moderne communicatiemiddelen waarvan deze blog er één is, om mijn ontboezemingen een deeltje van de wereld in te sturen.
Niemand zal mij moeten overtuigen van het feit dat een gemeentebestuur nooit iedereen tevreden zal kunnen stellen, dat er vaak moet geschipperd worden. De kerk in het midden houden, noemt men dit dan.
Toch wil ik hierna eens uit de doeken doen, wat ik persoonlijk graag in de programma’s van de partijen zou zien verschijnen.

Visie
Een partij die geen visie ontwikkelt zal natuurlijk nooit genade vinden in mijn ogen. Of ze die visie ook waarmaakt, zullen we natuurlijk pas in 2018, bij leven en welzijn, kunnen beoordelen.
Bij de Open VLD die het nu al 12 jaar voor het zeggen heeft, heb ik dat het meest gemist.
Die visie moet zeker slaan op de toekomst van de Vlaamse kust en de kuststeden. Kan toerisme zoals we dat vandaag kennen nog wel? Of is de kust verzadigd? Moeten we nog meer (ondergrondse) parkings en nog meer betere (?) toegangswegen of rotondes aanleggen? Moeten er nog meer sportmanifestaties georganiseerd worden, waarbij de wegen moeten afgezet worden? Moeten er nog meer muziekmanifestaties bijkomen? Middelkerke moet daar samen met de andere kustgemeenten en met de provinciale en Vlaamse overheid diep over nadenken en desnoods een voortrekkersrol vervullen.
En het vooral durven over een andere boeg gooien!
Waarom zouden we er eens niet van uitgaan dat de toerist ook tevreden kan zijn met een rustige vakantie, met wandelen en fietsen, met het strand en met de zee? Vooral omdat hier zoveel ouderen verblijven, die al tevreden zijn met sociaal contact.
Of vinden jullie dat we Tokio achterna kunnen gaan?

Goed bestuur
De regelmatige lezer van deze blog zal nu wel al weten dat ik een hevig tegenstander ben van projecten, die getuigen van grootheidswaanzin. Jullie kennen nu ook al mijn mening over subsidies. De mogelijkheid om ze te bekomen mag geen reden zijn om niet onontbeerlijke projecten uit te voeren.
De gemeente kan de bestaande subsidies natuurlijk niet aan de anderen laten, maar moet ervoor ijveren om de hogere overheid te doen aanvaarden dat een subsidiesysteem geen goede zaak is. Het kan hoogstens ertoe dienen om een weinig succesrijk maar nuttig initiatief wat op weg te helpen.
De deelnemende partijen moeten niet enkel zeggen dat ze zullen besturen als een goede huisvader, in eer en geweten. Ze moeten eerst goed nagedacht hebben over wat dat juist inhoudt en er zich vooral strikt aan houden.
Het is niet omdat men over een dikke portefeuille kan beschikken dat men domme dingen moet doen.
Als er dan toch een groot project moet uitgevoerd worden, moet er allereerst een kosten- batenanalyse uitgevoerd worden. Als men er dan toch niet in kan slagen om een tamelijk precieze raming uit te voeren, dan moet het bestuur die meerkost incalculeren zodat men achteraf niet voor verrassingen komt te staan.
Er mag niet toegegeven worden aan drukkingsgroepen! De belangen van de gewone burger mogen niet genegeerd worden, bijvoorbeeld om bouwpromotoren ter wille te zijn.
Ik heb een hekel aan zelfvoldane/ arrogante mensen en ik verwacht dus van een politicus/politica dat hij/ zij zichzelf steeds weer in vraag stelt. Ja, ik weet het: “ ’t is moeilijk bescheiden te blijven voor kerels met zoveel t…..” (!)

Werken
Mijn allereerste prioriteit bij het uitvoeren van werken betreft het herstellen en veilig maken van bestaande wegen. Men moet dagelijks onderweg zijn met de fiets om er zich rekenschap van te kunnen geven hoeveel wegen in de gemeente in slechte of minder goede staat verkeren. En dat zijn er heel wat!
Ik denk dat de pleintjes/ pleinen nu wel allemaal een (niet steeds even geslaagde maar zeer dure) opknapbeurt gekregen hebben.
Als er toch nieuwe wegen moeten komen, bijvoorbeeld om nieuwe gas- en elektriciteitsleidingen veilig onder de grond te stoppen, dan moet er, waar mogelijk, gedacht worden aan fiets- en voetgangerspaden. Op bestaande wegen kunnen die vaak met witte lijnen afgebakend worden, zonder grote kosten. Groen moet overal voorzien worden en niet enkel in de private tuintjes.
De bewoners van de straat moeten schriftelijk geconsulteerd worden.
Het bestuur moet een consequente houding aannemen bij het verlenen van bouwvergunningen en in elk geval rekening houden met het advies van de stedenbouwkundige ambtenaar, ook al is dat soms strijdig met de mening van het college.
De allesomvattende rol van de studiebureaus bij het ontwerpen, ramen, plannen en beheren van projecten moet beperkt worden. Het technisch personeel van de gemeente moet daarin een grotere rol spelen. Dat zal niet enkel de zeer hoge kosten drukken maar de invloed op het werk verhogen. Ik weet wel dat die bureaus er personeel met de nodige en betere know-how voor hebben, maar door alles aan hen over te laten, wordt het geheel oncontroleerbaar. Geen eenvoudige opgave dus, maar moeilijk gaat ook.

Verminderen van de uitgaven
De gemeentelijke schuld moet drastisch afgebouwd worden. Het gemeentepersoneel moet verminderd worden zonder afdankingen. Het wagenpark van de gemeente moet op een aanvaardbare manier gereduceerd worden. Natuurlijk is het aangenamer voor het personeel als elke dienst over eigen wagens kan beschikken, maar een goed georganiseerd systeem van carpooling zou enorm kostenbesparend zijn bij de aankoop en bij het onderhoud. De uitbreiding van het gemeentehuis door het huren van private woningen, mag slechts in noodgevallen.
Het in stand houden van een buurthuis, is een zware financiële post en kan enkel gerechtvaardigd worden als het OCMW, Calidris, De Branding of een andere lokale instantie niet aan de behoefte kunnen voldoen.

Bescherming van ons erfgoed en van de natuur
Wie zich inzet voor het bewaren van ons erfgoed en wie de natuur wil beschermd zien, maakt zich daarmee niet sympathiek en zal daar niet steeds voor beloond worden. Meestal komt men daarmee in botsing met de financiële belangen van anderen.
Wie toch de nodige moed opbrengt om toch zijn gezonde principes te verdedigen, verdient in mijn ogen een medaille.

Als de partij oppositie moet voeren
Het schepencollege krijgt steeds meer macht, ten nadele van de gemeenteraad. De partijen die veroordeeld werden tot een oppositiekuur, mogen zich daar niet slaafs aan onderwerpen.
Een gemeenteraadslid moet met een bijzondere aandacht de verslagen van het college bestuderen. De uitgaven ten voordele van het schepencollege, gemeentepersoneel, de politie, de brandweer en de scholen moeten aan een streng kritisch onderzoek onderworpen worden. Dat geldt nog meer voor het gunnen van opdrachten.
De verkozene moeten blijk geven van een grote beschikbaarheid: zeer aandachtig de gemeentelijke dossiers bestuderen, de gemeente grondig kennen, spreken met de inwoners.
Hij/ Zij mag zich in geen geval beperken tot de maandelijkse zitting van de gemeenteraad of tot recepties.
De mandataris mag niet toegeven aan het Stockholmsyndroom! Dat betekent dat men niet mag aarzelen om de meerderheid het vuur aan de schenen te leggen, ook al wordt dat niet in dank afgenomen.
De partijen moeten erop letten dat de deelgemeenten op gelijke manier behandeld worden. De concentratie van alle diensten en bureaus in Middelkerke moet afgeremd worden en waar mogelijk moet er een spreiding gebeuren.

Lokale economie, huisvesting, werkgelegenheid, bejaarden- en gehandicaptenbeleid, criminaliteit, veiligheid, …
In al deze domeinen moeten de partijen zich bijzonder hard inzetten om de levenskwaliteit van de inwoners te verbeteren. Deze laatste moeten ook zelf initiatieven nemen en niet altijd rekenen op de overheid, die wel zijn volledige steun daarbij moet verlenen, in de juiste mate, zonder overdrijven.

OCMW
Wie een uitkering krijgt moet een job aangeboden krijgen, die past bij zijn of haar kwaliteiten. We denken dan onder andere aan het onderhoud van het groen, straatvegers, boodschappers, mensen die bejaarden gezelschap houden, …
Voor wat hoort wat!!
Ook hier zijn besparingen mogelijk. De bedeling van warme maaltijden, bijvoorbeeld, moet efficiënt georganiseerd worden. Vooral in de ver afgelegen deelgemeenten moet de solidariteit aangewakkerd worden om te bekomen dat de lokale inwoner bereid gevonden wordt om hulpbehoevenden bij te staan.

Besluit
Misschien heb ik de kandidaten die in aanmerking komen om mijn voorkeur weg te dragen, te perfect afgeschilderd. Is dat een utopie? Misschien wel, maar wie naar dat ideaalbeeld streeft, mag alvast op mijn volle waardering rekenen.

Bron
http://www.skynet.be/jack-nl/fun/dossier_veel-veel?articleId=857046#main

16-04-2012, 09:59 Geschreven door stammer
Reageren (0)

Werden jullie ooit beledigd of bekritiseerd door jullie partner?
Of weigerde jullie partner soms nog te praten of te overleggen?
Hebben jullie toen de politie verwittigd? Of vonden jullie dat niet erg genoeg?
Nochtans staat dat in de statistieken als partnergeweld.

Wat verstaan we onder ‘partnergeweld’?
Het betreft fysiek, seksueel en psychisch geweld binnen een relatie. Het is elk gedrag in een intieme relatie dat aangewend wordt om controle en macht te winnen over de partner.
Dat is natuurlijk in de meeste gevallen erger dan in de twee voorbeelden hierboven.
Hieronder vinden jullie daarvan de volledige lijst, opgesteld door het instituut voor gelijkheid van man en vrouw.

*Wordt vaak aangezien als onderdeel van psychisch en fysiek geweld. Verkrachting binnen de partnerrelatie komt vaak voor en wordt weinig gerapporteerd omwille van maatschappelijke taboes en vooroordelen. Vrouwen ervaren seksueel geweld als bijzonder vernederend en voelen zich daarbij als vrouw gebruikt en miskend. (dwingen tot seksuele handelingen die de vrouw niet wil, dwingen tot seksuele handelingen met derden, verplicht worden tot het bekijken van pornolectuur, -video's, seksueel geweld ten aanzien van de kinderen,…)

Met als titel ‘Eén vrouw op zes slachtoffer van partnergeweld’ verscheen in ‘Het Nieuwsblad’ van 4 november 2011 een artikel daarover van sdg. En waar minder over gepraat wordt … ook één op de tien mannen is een slachtoffer van partnergeweld, maar eerder van psychisch geweld.

En in Middelkerke?
Uit het dagbladartikel konden wij vernemen hoeveel gevallen van partnergeweld zich van 2007 tot en met 2010 hebben voorgedaan in Middelkerke.
Daar waar het partnergeweld overal fors toeneemt, gaat het in Middelkerke toch wel drastisch naar beneden, zeker?
Bij het lezen van het dagbladartikel, krijg je inderdaad een zeer gunstige indruk over Middelkerke.
Er staat immers: “Waar er in 2007 nog 101 gevallen waren, bleven daarvan in 2010 nog slechts 69 over of een daling met 32%. Dat komt op1,24gevallen van partnergeweld op 100 huishoudens in 2010.” Hieronder zien jullie de cijfers van 2000 tot en met 2010, zowel voor het fysisch als voor het psychisch geweld. Die “69” is de som voor 2010 van beide vormen van geweld.

Fysisch

Psychisch

* = Eerste kwartaal van 2011

Zo zie je maar weer dat je met cijfers alles kunt uitleggen zodat het voor jou het beste uitkomt.
Ik kan dus even goed zeggen “Waar er in 2009 slechts 60 gevallen waren, steeg dat in 2010 naar 69, een stijging met 15%”.
Het hangt er maar van af hoe je zulke cijfers interpreteert. De overheid doet dat meestal in haar voordeel.

In welke milieus doet zich partnergeweld voor?
Partnergeweld komt voor in alle socio-economische milieus, ongeacht de sociale status, de leeftijd, het opleidingsniveau, het beroep, de herkomst of het geloof.

Getuigenissen van slachtoffers
De getuigenissen van slachtoffers van partnergeweld, op internet, zijn legio. Telkens komen dezelfde feiten of vaststellingen aan bod.
In veel gevallen waren er reeds vermoedens van gewelddadige neigingen of signalen daartoe vóór het huwelijk of het samenwonen: snel omslaande stemmingen, kwaad worden zonder aanleiding, losweken van familie en vriendenkring, eis tot overdreven aandacht, jaloersheid, ….
Tijdens de relatie gaat het van kwaad naar erger en dat vaak voor kleine dingen. Steeds wordt de schuld op de andere gestoken. De dader heeft daarna spijt en belooft dat het nooit meer zal gebeuren. Kleine geschenken en bloemen moeten dat staven maar doen het geweld daarna niet ophouden.
Het slachtoffer praat zichzelf de schuld toe, wordt minder zelfzeker, schaamt zich en … zwijgt. Nooit wordt de kans geboden om met de dader over het geweld te praten. De behoefte om het aan iemand te vertellen is wel zeer groot.
Het slachtoffer beweert uiteindelijk de moed gevonden te hebben om een einde te maken aan de relatie, vaak na overleg met familie of vriend(in). De dader reageert met dreiging tot zelfmoord, met een nieuw pak rammel, met dreiging de partner op droog zaad te zetten of … nog maar eens met bloemen.
Uiteindelijk komen de slachtoffers dan toch tot het besluit ‘Slaan uit liefde bestaat niet’

Waar kunnen de slachtoffers geholpen worden?
Huisartsen en urgentiediensten zijn vaak de eersten die geconfronteerd worden met slachtoffers van partnergeweld. Deze vertonen ofwel verwondingen of kneuzingen ten gevolge van de toegebrachte slagen of vertonen psychologische problemen ten gevolge van het (seksueel) geweld. Ze niet altijd bereid de ware toedracht van de feiten te vertellen uit schaamte, schuldgevoel of uit pure angst voor de mogelijke gevolgen (nog meer slagen of uit economische overwegingen/financiële afhankelijkheid van de partner).
Een eerste vraag om hulp kan bestaan in het praten over het geweld. Slachtoffers willen vooral dat het geweld thuis ophoudt. Niet allemaal willen ze meteen ook een punt zetten achter de relatie.
Met wie kan men praten?
Zoals gezegd, eerst met de huisarts, als die de juiste ingesteldheid heeft. Het is nuttig hem/ haar een medisch certificaat te vragen vanje letsels.

Bij de lokale politie kan klacht ingediend worden.Ook hier is het aangewezen dat telkens een proces-verbaal opgemaakt wordt en dit toe te voegen aan een eventueel reeds bestaand dossier.
Het vergt vaak veel moed van het slachtoffer om de stap naar de politiediensten te zetten. Diegenen die toch hun weg vinden naar het politiebureau zijn meestal vergezeld van een vertrouwenspersoon op wie ze kunnen terugvallen en steun vinden bij moeilijke momenten. Deze vertrouwenspersoon is vaak een vriend(in) die op de hoogte is van de gezinssituatie of een familielid (ouder, broer/zus).
Eens bij de politiediensten zal het slachtoffer worden verhoord door een politieman of – vrouw en zal men haar/hem de mogelijkheid aanbieden om een beroep te doen op de dienst slachtofferbejegening van de politie. Bekijk hiervoor http://www.ethesis.net/politiestructuur/politiestructuur.htm

Bij seksueel geweld zal op vraag van de magistraat en met akkoord van het slachtoffer overgegaan worden tot het gebruik van de set seksuele agressie.

Bekijk hiervoor http://www.scholieren.com/werkstukken/7526 

Wil men anoniem zijn verhaal vertellen aan de telefoon, dan kan dat bij Tele-onthaal. Op het gratis telefoonnummer 106 is dag en nacht een opgeleide vrijwilliger bereikbaar, zeven dagen op zeven.
Ook de centra voor algemeen welzijn (CAW) zijn gratis beschikbaar voor een discreet gesprek, tijdens de kantooruren. Zij verschaffen ook juridische informatie, zorgen eventueel voor een plaats om te verblijven of voor een andere vorm van begeleiding.Wanneer het geweld niet te erg uit de hand gelopen is, leren zij koppels om op een andere manier met elkaar om te gaan. In één of meerdere gesprekken met jou, je partner en/of jullie kinderen, proberen hulpverleners van het CAW te zoeken naar de meest gepaste hulp.
Daar wordt samen bekeken hoe je voor veiligheid kan zorgen voor jezelf en je kinderen, hoe spanning zich opbouwt, hoe je kwaad kan worden zonder geweld te gebruiken, hoe jij en je partner op een andere manier problemen kunnen uitpraten, hoe praktische problemen, die misschien aan de basis van het geweld liggen, kunnen opgelost worden, hoe jij en je partner, indien jullie dit wensen, op een rustige en overwogen manier uit elkaar kunnen gaan.

De dichtstbijzijnde centra bevinden zich in Oostende en Veurne.

Is het plegen van geweld op de partner strafbaar?
De erkenning van geweld binnen een liefdesrelatie als een maatschappelijk en strafrechtelijk probleem is nog tamelijk recent. Het heeft geduurd tot 1997 alvorens partnergeweld in België als een misdrijf werd erkend en tot 1998 alvorens het echt strafbaar was.

De wet van 24 november 1997 (verschenen in het staatsblad van 6 februari 1998) is een belangrijke etappe geweest in de strijd tegen dit soort geweld. De wet past een aantal artikelen in het Strafwetboek aan en maakt geen onderscheid tussen geweld tegen mannen of tegen vrouwen.
Enerzijds introduceert de wet de partnerrelatie als verzwarende omstandigheid in geval van opzettelijke slagen en verwondingen. Onder partner verstaat de wet 'de echtgenoot of de persoon met wie iemand samenleeft of heeft samengeleefd en een duurzame affectieve en seksuele relatie heeft of gehad heeft'.
Anderzijds wijzigt deze wet de procedure van strafvervolging voor partnergeweld waardoor de gerechtelijke instanties meer bevoegdheden krijgen. Nochtans was het bijvoorbeeld nog steeds niet mogelijk om een aanhoudingsmandaat af te leveren. In België was de wet van 1997 aldus de eerste belangrijke stap, maar ze volstond niet. Vandaar dat de regering een wetsontwerp indiende dat leidde tot de nieuwe wet op het partnergeweld.
De wet van 28 januari 2003 tot toewijzing van de gezinswoning aan de echtgenoot of aan de wettelijk samenwonende die het slachtoffer is van fysieke gewelddaden vanwege zijn partner en tot aanvulling van artikel 410 van het Strafwetboek. (staatsblad 12 februari 2003).

Bronnen
http://www.nieuwsblad.be/extra/partnergeweld
http://www.horenzienenpraten.be/partnergeweld.htm
http://www.caw.be/Geweldinhetgezin/Partnergeweld/tabid/291/Default.aspx
http://www.cawdelta.be/Deelwerkingen/Partnergeweld/tabid/1877/Default.aspx
http://www.goedgevoel.be/gg/nl/521/Partnergeweld/index.dhtml

09-04-2012, 11:00 Geschreven door stammer
Reageren (0)

Met Beaufort04 is de ‘Triënnale voor Hedendaagse Kunst aan Zee’, van 31 maart tot 30 september 2012, aan haar vierde editie toe.
Knokke-Heist neemt evenwel deze keer niet deel omdat ze geen inspraak kregen over de kunstwerken die in hun gemeente zouden opgesteld worden. Alle andere kustgemeenten nemen wel deel, met andere woorden ze ondersteunen het fors/gul op financieel gebied.
Het is een initiatief van vzw Ku(n)st en haar partners onder de hoge bescherming van Herman Van Rompuy, Voorzitter van de Europese Raad.
Tot de doelstellingen behoren het versterken van de onderlinge contacten en het samen organiseren van tentoonstellingen, om een breed publiek op een bijzondere manier kennis te laten maken met kunst.
Op de website van Beaufort04 wordt de gebeurtenis (met nogal hoogdravende woorden, vind ik) als volgt aangekondigd.
“De Vlaamse kust en de hedendaagse kunst vinden elkaar opnieuw via monumentale installaties en intrigerende werken, ingebed in de unieke biotoop van de dynamische kustgemeenten. Ongetwijfeld zal dat opnieuw zorgen voor zomerse beroering en kunstzinnige reflecties langs de Vlaamse kust.
Beaufort04 schotelt opnieuw een staalkaart (= bonte mengeling) van Europese hedendaagse kunst voor.”

De kunstenaars
Voor Beaufort04 maakte een artistieke commissie onder de leiding van curator Phillip Van den Bossche en intendant Jan Moeyaert een selectie van hedendaagse Europese kunstenaars.
Ik laat de organisatoren best zelf aan het woord met een nogal verwarde zinsbouw.
“De kunstenaars in de groep hebben reeds allemaal hun sporen verdiend door regelmatig afzonderlijke tentoonstellingen te doen en te demonstreren. Toch zien wij nieuwe mogelijkheden. Ook het opkomen voor de belangen van de kunstenaars en gezamenlijk kun je die belangen beter onder de aandacht brengen. De kunstenaarsgroep bestaat uit beeldhouwers, schilders, keramisten, glaskunst, edelsmid, juwelen, pyrogravure, fotografie, grafisch design, sculpturen, tekenaars, stoelvlechters, weven, spinnen, houtdraaien, dichters, schrijvers, acteren teveel om op te noemen…”
Het zijn, voor wat Middelkerke betreft, drie kunstenaars uit het voormalig Oostblok. Dat zou de indruk kunnen wekken dat Vlaanderen geen kunstenaars van formaat heeft. Dat klopt natuurlijk niet! Er zijn er trouwens al heel wat die een kunstwerk leverden/ leveren voor een vroegere of voor de huidige editie.
Hier volgen hun namen.

Aan Beaufort 01: Wim Delvoye, Jan Fabre, Maria Roosen, William Sweetlove, Johan Muyle, Panamarenko, Koen Van Mechelen, Berlinde De Bruyckere, Dirk Braeckman, Johan Tahon

Aan Beaufort 02: Marie-Jo Lafontaine, Luk Van Soom, Bart De Zutter , Jan Van Imschoot, Luc Zeebroek, Jan Fabre, Koen Van den Broek, Jean Belquin.

Aan Beaufort 03: Valérie Mannaerts, Philip Aguirre y Olégui, Sven ’t Jolle, Tim Segers, Lili Dujourie, Louis De Cordier, Luc Deleu, Peter Rogiers, Jan Vercruysse.

Aan Beaufort 04: Arne Quinze, Hans Op de Beeck, Nick Ervinck

We stellen dus wel vast dat hun aantal deze keer een dieptepunt bereikt heeft: nog slechts drie in 2012!
Ziehier de afbeeldingen van wat in Middelkerke tentoongesteld werd tijdens de vorige edities:

Beaufort 01: van links naar rechts: ‘Caterpillar’ van Wim Delvoye **, ‘Ballman’ van Lars Siltberg, ‘Cité de Sable’ van Christian Meynen

Beaufort 02: van links naar rechts: ‘Job’ van Luc Zeebroek (Kamagurka), ‘Chill Out Room’ van Marie-Jo Lafontaine, ‘Babies’ van David Cerny **
** nadien aangekocht door de gemeente Blankenberge

Beaufort 03: van links naar rechts: ‘No more boring art’ van John Baldessari, ‘Salacia’ van Tamar Frank *, ‘Untitled’ van Aneas Wilder.
*gekocht door de gemeente Middelkerke voor de prijs van 36.300 €, inclusief BTW.

De kunstwerken van Beaufort04
De selectie kunstwerken wil een weerspiegeling zijn van wat zich op het hedendaagse Europese kunstplatform afspeelt. De kunstenaars spelen met nieuw of bestaand werk in op de omgeving buiten de musea en willen de ku(n)stbezoekers deelgenoot maken van een fantasierijke en imaginaire wereld.
Middelkerke kreeg 3 kunstwerken waarvan 2 monumentale.
Deze keer heb ik er mij eens grondig in verdiept en daarvoor nogal wat opzoekingen gedaan.
Op het strand nabij het Grand Hotel Bellevue stelt Ivars Drulle 'I can hear it' voor. Het staat niet vlak tegen de dijk, maar naar het schijnt was schepen Devey daar blij mee omdat het optreden van Frank Bauer en van radio 2, deze zomer, er niet door zullen gehinderd worden.
In de Sint-Theresiakapel hangt een schilderwerk van Adrian Ghenie, getiteld 'Self-portrait Darwin II'.
Op het Sint-Laureinsstrand presenteert Magdalena Abakanowicz '2 schilden in cortenstaal'. Ze staan wat ver van de dijk maar wel op een geschikt duin.
Westende krijgt dus de eer om alle kunstwerken tentoon te stellen!
Burgemeester Michel Landuyt (Open VLD): “Dit biedt als voordeel voor de bezoekers dat ze zich niet ver hoeven te verplaatsen. Westende en Beaufort is eerder overigens al een goed huwelijk gebleken. Denk maar aan het werk ‘Caterpillar’ van Wim Delvoye dat de gemeente (???) eerder aanschafte en op de zeedijk in Westende staat. Of aan de lichtinstallatie van Tamar Frank op de watertoren. Westende heeft met onder meer de beschermde vakantiewoning ‘Les Zéphyrs’ op cultureel vlak nog heel wat meer te bieden. Zowel Les Zéhpyrs als de Beaufort-kunstwerken bevinden zich komende zomer op een boogscheut van elkaar. Hiermee versterken we straks het kunstminnende en culturele karakter van Westende-bad.”

Bedankt, Michel, dat je dat fijne onderscheid tussen Westende en Middelkerke nogmaals benadrukt!
Elk zijn deel, dat is goed! Middelkerke zijn bierfeesten en wielerwedstrijden, Westende zijn kunst en cultuur!

Ivars Drulle: ‘I can hear it’ (aan ‘La Rotonde’)

De kunstenaar
Drulle is een Let. Hij beschouwt het jaar 1998 als de start van zijn creatieve activiteit. In dat jaar werd hij immers toegelaten tot de kunststudies aan de Humboldt universiteit in de Verenigde Staten.
Een jaar later won hij al wedstrijden. Hij bleef gedurende vier jaar studeren in de Verenigde Staten, onder andere aan de Montana universiteit waar hij de ‘Master of Arts’ titel behaalde en bekroond werd tot één van de beste 15 studenten (op 16.000).
Hij kreeg verschillende waardevolle onderscheidingen, te veel om ze allemaal op te noemen. Jullie kunnen ze terugvinden op zijn website, die naarstig en stipt bijgehouden wordt.

Zijn kunstwerk ‘I can hear it’
In september 2011 vermeldt de kunstenaar op zijn website http://www.ivarsdrulle.com/index.php/news dat hij uitgenodigd werd om een publiek kunstwerk te creëren dat in België zal tentoongesteld worden in het kader van "Triennal for Contemporary Art by the Sea".
Op 6 februari 2012 gaf de kunstenaar mij, op mijn vraag, wat meer uitleg over zijn werk.
“De idee voor de hoornen kwam bij me op toen ik wat opzoekingen deed in archieven voor industriële en militaire machines. Ik vond het interessant dat de legers destijds, toen het radarapparaat nog niet uitgevonden was, speciale luisterapparaten gebruikten om vijandelijke vliegtuigen te detecteren.
Hieronder enkele voorbeelden daarvan. (nota stammer: Ik heb er zelf de jaartallen aan toegevoegd)

Ziehier enkele prachtige afbeeldingen, vind ik, van het bronzen beeld gemaakt in het atelier van Drulle.

Ziehier de foto van het kunstwerk die zowat op alle websites over Beaufort04 verscheen: op die van de kunstenaar en ook op die van de gemeente http://www.middelkerke.be/page59020053.aspx en http://www.toerismemiddelkerke.be/toerisme/beaufort-04.aspx

De gemeente koopt het kunstwerk van Drulle
Het schepencollege heeft beslist het werk van Drulle aan te kopen, voor de prijs van 75.000 euro zonder BTW. Inclusief 6% BTW wordt dat 79.500 euro of 3 miljoen 180.000 Belgische ‘frankskens’.
Wie het breed heeft, laat het breed hangen, natuurlijk.
Schepen van cultuur Carine De Jonghe (Open VLD): “Iedereen die op het strand wandelt kent wel het overweldigende en tegelijk rustgevende geluid van de zee. Het kunstwerk van Ivars Drulle legt hier heel sterk de nadruk op. Het wordt zeker één van de absolute blikvangers van Beaufort04.”
Ziehier twee keer het kunstwerk, dat ik trouwens geslaagd vind, met de Rotonde op de achtergrond en met rechts het luisterende meisje. Ik hoop dat ze het lang volhoudt. Daarmee bedoel ik dat ze hopelijk niet volledig verzandt en dat het brons waaruit ze gemaakt is, geen dieven aantrekt.

          

Magdalena Abakanowicz: “Two corten armors’

De kunstenares
Magdalena Abakanowicz werd geboren in 1930 in Polen uit aristocratische Pools-Russische ouders waarvan het fortuin erg te lijden had onder de repressieve Russische bezettingsperiode en onder de moeilijke oorlogsjaren. Zij studeerde af aan het Kunstcollege in Warschau in 1954. Ze vond er alles ‘stijf en conservatief’ – tijdens een periode waarin het enig aanvaardbaar kunsttype het sociaal realisme was. Zij werd er gedwongen les te volgen in textiel – ontwerpen, hetgeen haar verder werk geweldig beïnvloedde.

Haar kunstwerk: ‘Two Corten Armours’
De titel van het kunstwerk slaat onder andere op het materiaal waarin het gemaakt is. Dat gebeurde in 1998-1999.
Cortenstaal, ook bekend als weervast staal is een metaallegering, bestaande uit ijzer waaraan koper, fosfor, silicium, nikkel en chroom zijn toegevoegd. De sterkte is vergelijkbaar met die van andere gelegeerde staalsoorten zoals roestvrij staal.
De bruine roestkleur is het uiterlijk meest typische kenmerk.  dat wel want we

          

          

Adrian Ghenie, 'Self-portrait as Charles Darwin II’

De kunstenaar
Hij werd geboren in 1977 in Roemenië. Hij was nog een kind toen dictator Ceausescu aan de macht was en een tiener bij de regimewissel. Ghenie werd getekend door het regime, door de stortvloed van westerse impulsen na diens val en door het naziverleden.
Hoewel hij pas 35 jaar jong is, kan men zijn werken reeds terugvinden in de grote internationale collecties. Hij is één van de boeiendste kunstenaars van zijn generatie. Zowel het Museum voor Hedendaagse Kunst Antwerpen als het S.M.A.K. in Gent (‘Dada Room’, zo heet het) hebben een werk van hem in hun verzameling.
Uit zijn werken blijkt dat hij gefascineerd is door de geschiedenis en door het trauma van de dictatuur. De bronnen voor zijn schilderijen zijn een combinatie van zijn persoonlijke herinneringen en van geschiedenisboeken, archieven en zowel documentaire als fictiefilms.
Uit die bronnen plukt hij beelden waarmee hij en collage maakt die daarna bewerkt wordt met verf om die mooier te maken.

Het kunstwerk
Dit is een merkwaardig verhaal. Hoe een aangekondigd ‘werk op grote schaal, ‘interieur vullend’ of ‘enorm’ schilderwerk ‘Self-portrait as Charles Darwin I’, geschilderd in 2011, plots een eerder klein kladschilderij ‘Self-portrait as Charles Darwin II’ werd, geschilderd in 2012.
Ik begon weken geleden aan het huidig artikel. Op alle mogelijke websites kon ik lezen en zien dat voor de Sint-Theresia kapel in Westende-bad het schilderij ‘Self-portrait as Charles Darwin (1911)’ voorzien was. Ziehier dat kunstwerk.

Ik keek dus vol verwachting uit naar de dag waarop het werk in de kapel zou opgesteld worden. En toen was het zo ver! Groot was mijn verbazing toen ik in de middengang volgend werk zag hangen.
Was dat wel Charles Darwin? Schijnbaar wel als ik vergelijk met zijn foto, hoewel minder herkenbaar dan op het groot schilderij.

Maar het verhaal is nog niet af.
Op 28.03.2012 zag ik dat bij elk kunstwerk een drieluik geplaatst was: een soort affiche met de duur van de tentoonstelling, een plannetje waar de Westendse kunstwerken juist opgesteld staan en tenslotte, specifiek voor elke opstelplaats, een afbeelding van het tentoongesteld werk.
Ziehier wat aan de kapel staat.

Is de toekomst van het kunstproject Beaufort in gevaar?
Gunter Pertry, gedeputeerde en voorzitter van de organiserende vzw Ku(n)st: 'We kregen een negatief artistiek advies van de Commissie Beeldende Kunst'. Deze adviseert de bevoegde minister Joke Schauvliege bij het toekennen van de subsidies. “Als zij dat advies volgt, kunnen wij onze toelage vanuit Vlaanderen, 190.000 euro per jaar, verliezen en dat zou zonder meer rampzalig zijn voor het verder voortbestaan van Beaufort.”
De leden van de commissie vinden Beaufortte veel toeristisch en te weinig cultuur.
Pertry: “We hebben de voorbije jaren bespaard op zaken als personeel, administratie en communicatie, maar nooit op het artistieke. Want dan snijd je in de ziel van Beaufort en zonder de Vlaamse centen zou zoiets zeker het geval zijn. Dit wordt dus de editie van de waarheid en het zou wel eens de laatste kunnen zijn. We kunnen echt niet aan de partners, zoals de kustgemeenten, nog meer financiële steun vragen.”

Inderdaad! Jullie moeten namelijk weten dat Middelkerke, alleen al voor Beaufort 04 de som van 85.737,44 euro bijdraagt. Die beslissing werd genomen door het schepencollege d.d. 21/12/2011 - punt 103. Dat bedrag werd als volgt ingedeeld: een eerste schijf van € 23.815,96 in de begroting van 2010, een tweede schijf van € 26.198 in de begroting van 2011 en een derde schijf van € 35.723,48 in de begroting van 2012.
Samen met de driejaarlijkse aankoop van een kunstwerk (behalve in 2006 maar als de Vlaamse overheid betaalt, dan is dat ook met ons geld) is dat dus een enorme financiële bijdrage voor een project dat in zijn geheel eigenlijk niet zo hoog scoort.
Laat mij vooreerst duidelijk zijn: de twee beeldhouwwerken die dit jaar in Westende tentoongesteld worden zijn van een zeer goede kwaliteit.
Als men echter de vier edities overloopt, dan zitten daar verschillende werken bij van lage tot zeer lage kwaliteit, zeer vaak ‘bij het haar getrokken’.

Is Beaufort te toeristisch? Ik heb hierboven al aangeklaagd dat twee werken geïnterpreteerd worden in functie van de lokale toestand, … dus toeristisch, wat volgens mij ongepast is.
Als men bovendien in de gemeenten andere kunstwerken begint op te stellen dan de aangekondigde, dan moet men niet verwonderd zijn dat sommige wenkbrauwen gefronst worden.

Men kan zich eveneens afvragen of de kustgemeenten misschien niet voor te veel kunstprojecten uitgenodigd worden. Knokke-Heist werkt nog samen met de commissie ‘Beelden in de stad' en Koksijde neemt ook deel aan het project ‘Getij-Dingen’.
In 2009 opende het Kunstmuseum aan Zee, of kortweg Mu.ZEE, zijn deuren. Dit jonge museum is een samensmelting van het Provinciaal Museum voor Moderne Kunst (PMMK) en het Stedelijk Museum voor Schone Kunsten, zij het dan dat daar ook talrijke andere exposities gehouden worden.

Tenslotte wil ik nogmaals benadrukken dat de Vlaamse subsidies steeds minder naar Vlaamse kunstenaars gaan.

Bronnen
http://www.douglas-self.com/MUSEUM/COMMS/ear/ear.htm#pers
http://www.beaufort04.be
http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/cultuur%2Ben%2Bmedia/kunsten/1.917976 Ghenie
Artikel in ‘Het Nieuwsblad’ van 25.02.2012 ‘Toekomst kunstproject Beaufort is in gevaar?’ van Dany Van Loo
http://beeldenpark.beaufort04.be/nl/pagina/6/b01.html

02-04-2012, 00:00 Geschreven door stammer
Reageren (0)

Alsof het nog niet duur genoeg was
In een vorig artikel heb ik het reeds gehad over het geschenk, ter waarde van € 1.115.952,31(incl BTW), dat de gemeente aanbood aan voetbalploeg S.C. Lombardsijde, wat mij deed vermoeden dat de ploeg heel hoge ambities koesterde. Spijtig genoeg weerspiegelt zich dat niet in de rangschikking van de vierde provinciale reeks West-Vlaanderen (lager bestaat niet!) waar een weinig benijdenswaardige 13^e plaats bekleed wordt.
Het hierboven vermeld bedrag sloeg ‘enkel’ op de tribune, kleedkamers, sanitair, kantine en omheining en het geheel werd lot 1 genoemd.
Op mijn vraag deelde de technische dienst van de gemeente mij zojuist mede dat de buitenaanleg, zijnde lot 2, toegewezen werd aan ‘Timo-tuin’ voor de eerbiedwaardige prijs van 475.810,56 euro (incl BTW).
De uiteindelijke kostprijs zal nog wel wat hoger oplopen.
De werken, die ondertussen beëindigd zijn, omvatten de afbraak van het huis Dedecker, de aanleg van een speelplein, een parking en petanquevelden. Daar zit echter nog een minivoetbalterrein bij dat ook door de club kan gebruikt worden.
We zitten dus reeds aan 1.115.952,31 + 475.810,56 = 1.591.762,87 euro of ca 63,7 miljoen oude Belgische francs. Waanzin!!!! Daar is geen ander woord voor.
Het zou ook nog de bedoeling zijn, onder de benaming ‘lot3’, een houten jeugdhuis te bouwen. Bij de aanbesteding waren daarvoor geen inschrijvingen. De gemeente weet dus zelf nog niet welke kosten er nog zullen bijkomen.
En, wordt het voetbalterrein niet afgeschermd? Mogen de supporters achter de goal gratis naar de matchen kijken? Welk bedrag moeten we daarvoor nog verwachten?

          

Had men dat muurtje niet liever afgebroken?
Het zal jullie, als voetganger of fietser, die doorheen een stofwolk moesten, natuurlijk niet ontgaan zijn dat er belangrijke renovatiewerken uitgevoerd werden aan de muur rond het kerkhof van Lombardsijde … aan het gedeelte dat zichtbaar is vanaf de Dorpplaats, wel te verstaan. De rest ziet toch niemand en daar kan weinig eer voor geoogst worden!
Er werden stenen uitgekapt, er werd gezandstraald dat het een lieve lust was. De werken zijn nu zo al een drietal weken bezig, weliswaar met in acht nemen van een lange onderbreking.
Ik vroeg mij af of men niet eerder een nieuw muurtje had kunnen bouwen. Naar het schijnt ben ik niet de enige voorbijganger die deze vraag stelde. Een specialist ben ik natuurlijk niet!

          

Sociale woning Bamburgstraat
Weten jullie waar deze woning staat? Ze behoort toe aan de gemeente en zal gerenoveerd en daarna verhuurd worden als sociale woning.

Hoe ziet het natuurgebied op de site van de camping Cosmos er vandaag uit?
Wie het goed meent met onze duinen of met de natuur in het algemeen en met ons erfgoed, kan nu niet ontkennen dat de Vlaamse overheid voor een serieuze opsteker gezorgd heeft.
Waar de campings ‘Cosmos’ en ‘Jacques Jr’ schandvlekken waren op het groot- Westends grondgebied, wordt nu de laatste hand gelegd aan één van de grote troeven voor de toekomst van ons dorp.
Een natuurgebied toegankelijk maken voor wandelaars (en fietsers?) is immers geen vanzelfsprekende opdracht. De fauna en flora mogen er natuurlijk niet onder lijden.
En toch mogen we hier spreken van een geslaagde combinatie.
De voorgeschiedenis kunnen jullie lezen in de map ‘Duinen’ onder ‘Inrichtingsplan voor de duinen in Westende en Lombardsijde (23.09.2007) en in de map ‘Natuur’ onder ‘Cristal Place: terug naar de natuur’ (08.11.2009)
De Vlaamse overheid kocht de site in 2004 en besteedde kort daarna ruim één miljoen euro aan het opruimen van het gebied. Het zand werd gezeefd om zoveel mogelijk puin te verwijderen en de duinen in hun oorspronkelijke en natuurlijke toestand te herstellen. Ook uit de beschermde bunkers op het terrein werd een pak rommel gehaald, zelfs asbest. Ze werden nu afgesloten met deuren.
De hoofdopdracht was om de natuurlijke zeewering te herstellen. Daarvoor werd een duinpanne uitgegraven. Het zand daarvan is gebruikt voor de aanleg van nieuwe duinen. Naast zeewering is ook geïnvesteerd in natuurontwikkeling. In de duinpanne zijn poelen voor vogels en planten aangelegd. Dat zorgt voor een grote diversiteit van flora en fauna. Ook de wandelaar komt aan zijn trekken. Doorheen het gebied zijn tal van wandelpaden aangelegd. Wat te smal, naar mijn oordeel. En, zullen die niet te gemakkelijk verzanden? Houten omheiningen moeten ervoor zorgen dat kwetsbare plaatsen niet kunnen betreden worden.
Een groot uitkijkplatform biedt een prachtig zicht op het gebied.

     

Wat mogen we nog verwachten?
Er zouden infoborden komen die op de waarde van de zone en van de historische bunkers zullen wijzen.
In een volgende fase zou de aanpalende site van de voormalige camping Jacques Junior op eenzelfde manier aangepakt worden. De twee duinenzones zouden door een pad met elkaar verbonden worden.

Een hartelijk proficiat aan de Vlaamse overheid is hier wel degelijk op zijn plaats!

Bronnen
Artikel ‘Het Nieuwsblad’ van 25 januari 2012 door Dany Van Loo

26-03-2012, 10:31 Geschreven door stammer
Reageren (0)

Open VLD
Dat de Open VLD-lijst voor de gemeenteraadverkiezingen in oktober stilaan vorm krijgt en dat die partij daarmee de voorloper is in het verstrekken van informatie daarover, is eigenlijk niet ongewoon. Een partij met een grote aanhang, die al twee legislaturen aan de macht is, heeft meer keuzemogelijkheden en ook meer succes bij de opportunisten.
Eerder raakte reeds bekend dat eerste schepen Janna Rommel-Opstaele de eerste en burgemeester Michel Landuyt de tweede plaats zal bekleden. Ik heb reeds voldoende geprobeerd om uit te leggen dat Janna daar volgens mij geen recht op had, enkel en alleen omdat ze de vorige keer een paar honderdtallen voorkeurstemmen meer behaalde dan Landuyt. Ik heb nu echter vernomen dat de vork wat anders in de steel zit. Het zou Bart Tommelein zijn die daarachter steekt. Tommelein is naast voorzitter van de Oostendse Gemeenteraad ook fractievoorzitter in de Senaat voor Open VLD, Vlaams Volksvertegenwoordiger in het Vlaams Parlement , bestuurder van het Autonoom gemeentebedrijf Haven Oostende AG, bestuurder Open VLD (plaatselijke afdeling), bestuurder Open VLD Provincie West-Vlaanderen en ook ondervoorzitter van de Interparlementaire Beneluxraad.
Houdt Bart misschien meer van Janna dan van Michel? Ik zou het niet weten.
De plaatsen 3, 4 en 5 zouden bezet worden door de uittredende schepenen, in de volgorde Johnny Devey, Carine De Jonghe en Geert Galle, als het aantal behaalde voorkeurstemmen in 2006 gerespecteerd wordt.
Het ritsen man-vrouw moet enkel toegepast worden voor de eerste twee plaatsen. In 2018 zal dat voor de ganse lijst het geval zijn.
Bart Vandekerckhove wordt lijstduwer terwijl vier nieuwe kandidaten hun opwachting maken: Natacha Lejaeghere (36 j. - verzekeringsmakelaar) uit Westende, Eddy Viaene (59 j. - schooldirecteur) uit Lombardsijde, Sara Peere (25 j. - kinesiste) uit Middelkerke en Isabelle Depla (37 j. – restaurantuitbater) uit Westende.
Wie zullen die drie vrouwen en één man vervangen? Eerst en vooral Tom Dedecker natuurlijk! Verder zullen diegene die het minste aantal voorkeurstemmen behaalden in 2006 waarschijnlijk voor hun plaats moeten vrezen: Karin Nollet (487), Chantal Hogie-Couwet (522), Philip Pattyn (557), Daniël Bonte (565), Rita Jonckheere (603), Cecile Bulcke-Vandenbussche (603) en Inge Demoen (631). Maar misschien heeft de een/ ene of andere wel (gedegouteerd?) afgehaakt? Of misschien zit hier wel een protégé bij?
Er moeten evenveel mannen als vrouwen op de lijst staan. Bij ons is dat 13+12 of 12+13.
De volledige lijst wordt op 19 mei bekendgemaakt.

Alvast één belangrijke bemerking: de kern Middelkerke bekleedt weer al de topplaatsen die een plaats in het schepencollege opleveren.
Westendenaars, ontwaakt,!!!

CD&V
Hier dus ook een spectaculaire machtswissel. Het jarenlange boegbeeld van de partij Liliane Dewulf, maakt plaats aan de kop voor Dirk Gilliaert. Ze zal nog wel aan de kar blijven duwen.
Lieve Landuyt verdwijnt van de lijst uit onvrede met de partij.
Er zullen heel wat verschillen zijn met de lijst van 2006: Freddy Van den Bussche werd onderweg reeds vervangen door Andre Mollet. CD&V en N-VA komen niet meer op in een kartel, zodat andere kandidaten moeten gezocht worden om Henk Dierendonck (naar LDD), Dany Van den Broucke, Bianca Ryckewaert en Nadige Ramoudt te vervangen. Grote stemmentrekkers waren het trouwens niet want niemand van hen werd rechtstreeks verkozen.

Spijtig genoeg werd de partij nog niet bereid gevonden mij wat meer over de lijstvorming te vertellen.

Lijst Dedecker
De verrassing van de week was natuurlijk het nieuws dat Jean-Marie Dedecker in de loop van de maand maart verhuist naar Middelkerke en zich hier definitief gaat vestigen.
Hij wil tevens proberen de burgemeesterssjerp te veroveren. De lokale politiek zou hem namelijk evenveel boeien als de nationale. Volgens zijn partij is Middelkerke voor Jean-Marie Dedecker zeer bekend terrein, “een groot deel van zijn familie woont er trouwens al jaren, en bepaalt er mee het sociale leven, ook in de politiek. Hij zou er terug kunnen vallen op een uitgebreide vriendenkring, die op zijn parlementaire ervaring kan rekenen om de gemeente een nieuwe toekomst te bieden.”
Als dat zou lukken, dan zou hij safe zitten tot 2018. Tegen die tijd is hij 66 jaar en kan hij met pensioen.
Op zijn website drukt hij zelf zijn ambities als volgt uit:

“Hoe graag ik mijn federale collega’s Vande Lanotte, Crombez, Tommelein en De Vriendt in Oostende zou willen bekampen, zie ik daarvan af omdat mijn toekomst niet meer bij die stad ligt. Met hetzelfde vuur zal ik me inzetten voor de bevolking van de kleinere gemeente Middelkerke, waar ik de rest van mijn leven wil slijten. Ik heb er een fijn huis ingericht, en van daaruit wil ik meestrijden voor een welvarende, veilige en mooie gemeente.
Het is bijna twintig jaar geleden dat er in de gemeenteraad van Middelkerke nog een nationale politicus heeft gezeten. Het spreekt vanzelf dat een gemeente daar belang bij heeft, al was het maar om in de parlementen de eigen problemen van een kleine kustgemeente op de agenda te brengen. Het is natuurlijk ook met ‘Lijst Dedecker’ dat we naar de kiezer trekken, met een programma vol gezond verstand waar de eigen bewoners centraal staan, en waar de werkelijke problemen worden benoemd en opgelost.”

En hoe zou die ‘Lijst Dedecker’ er dan wel uitzien?
Heel binnenkort zal de partij haar programma bekend maken. Ze staat nog open voor mensen met gezond verstand, die zich willen inzetten om hun gemeente welvarend, veilig en aangenaam om wonen te maken.
Tom, zoon van zijn broer Luc en lokaal voorzitter van de partij , die de Open VLD verliet en nu als onafhankelijke zetelt, zal er alvast deel van uitmaken. Jean-Marie en Tom mogen ook samen zetelen want ze zijn slechts verwant in de derde graad. Van Luc, broer en vader, is voorlopig geen sprake, waarschijnlijk wegens zijn gezinstoestand (gezondheid echtgenote).
Als we de samenstelling van het bestuur overlopen, dan vinden we daar namen, die we waarschijnlijk ook op de lijst zullen terugvinden: Rosalie Verlinde, Diego Demarcke, Henk Dierendonck, Albert Deramoudt, Hendrik Dilien, Dirk De Poortere en Eddy Van Muysewinkel.
Zoals jullie ook vaststellen, zijn dat vooral mannen. Jean-Marie zal dus nog aardig wat vrouwen moeten ‘verleiden’. Lieve Landuyt zou er wel eens één kunnen van zijn. Misschien tovert hij ook nog wel de één of de andere verrassing uit zijn hoge hoed.
Ik heb reeds twee blogartikels geschreven over Jean-Marie. Jullie kunnen ze terugvinden in de linkse kolom van deze blog, in de map ‘Politieke partijen’.
Op 24 mei 2009 werd dat “Wil jij op Jean-Marie Dedecker stemmen? Ben je wel zeker?” terwijl de titel op 15 augustus 2010 luidde: “Ik hou van hem, ik hou niet van hem”.
Jullie kunnen er lezen dat ik niet hoog oploop met de nieuwe kandidaat-burgemeester. Hij heeft er natuurlijk wel de invloed, het verstand, de energie en de figuur voor. Misschien zien veel Middelkerkenaars, die Michel en Janna beu zijn, er wel een alternatief in?

Vlaams Belang
Door het afhaken van Jan Lacombe en van zijn echtgenote is de partij natuurlijk onthoofd.
Voorzitter Alfons Deley, die zelf de lijst zal trekken, maakt zich echter sterk dat zijn partij een valabele lijst zal presenteren. Ann Ameele zal ook wel vooraan staan. Na Lacombe haalde zij in 2006 de meeste voorkeurstemmen. Binnenkort zou een voorlopige lijst gepubliceerd worden.

Progressief kartel
Waar iedereen verwachtte dat Lode Maesen zijn tenten zou opslaan bij het N-VA, besloot hij verrassend, samen met Geert Verdonck (SP-a) en Erika Blomme (Groen), waarmee hij schijnbaar goed kan samenwerken, verder de kar te trekken bij het kartel. Hij stelt zich daarin op als ‘onafhankelijke’, dus niet als SP-a’er noch als Groene.
Zodra de lijst volledig is samengesteld, zullen ook de namen van de andere kandidaten worden bekend gemaakt. Volgens schepen Geert Verdonck zou de lijstvorming ‘uitstekend vlotten'.
Ik vroeg hem nu reeds een tipje van de sluier op te lichten, maar ik mocht geen antwoord ontvangen.

N-VA
“Er zal in de Wetstraat pas echt naar de Dorpsstraat geluisterd worden als men ook in die Dorpsstraat massaal op de N-VA stemt." Met die woorden lanceerde partijvoorzitter Bart De Wever de slogan waarmee de N-VA in oktober naar de lokale verkiezingen trekt: "De kracht van verandering".
Persoonlijk denk ik dat het Vlaams en federaal succes van de partij, zuiver aan De Wever te danken is. Waarom, kan ik ook niet verklaren. Hij is lid van de Vlaamse Raad en hij is ook Senator. Hebben jullie al een tussenkomst van hem gezien en gehoord? Hij heeft het land in de handen van Elio achtergelaten maar blijft verder aan de zijlijn staan.
Durft hij niet of kan hij het niet?
Hij zou nu ook geen burgemeester van Antwerpen willen worden.
In de gemeenten zal hij wel een lichte invloed hebben omdat er veel proteststemmen naar de partij zullen gaan, maar ik vrees dat lokale euforie misplaatst zou zijn.
Wie zal er op de lijst figureren? Ik zie voorzitter Dany Van Den Broucke, ondervoorzitter Koen Dierendonck, secretaris Chris Niville, Jan Gebbert, die na passages bij ‘Idee 21’, ‘Spirit’, ‘SLP’, ‘SVHV’ een nieuwe thuishaven gevonden heeft, Bianca Ryckewaert, Mike Weerbrouck, Jens Niville, Wendy Denecker, Jan Vandenbergh, Isabel De Soete (OCMW raadslid), Eddy Weerbrouck Christophe Vandenbroucke, André Clarysse, Anthony Goethaels en de jongeren Stefanie Gebbert en Philippe Verlinden. Weinig vrouwen dus en toch zullen ze er moeten zijn!
Ook van de N-VA mocht ik geen antwoord ontvangen op mijn vraag naar wat meer duidelijkheid.

Welke kwaliteiten moeten de kandidaten bezitten?
Natuurlijk wordt niet iedereen verkozen. Een partij met uitvoeringsambities moet een goede mix vinden van populaire kandidaten en van kandidaten met bestuurderskwaliteiten. Elke lijst heeft inderdaad nood aan geëngageerde mensen, die via hun verenigingen kiezers aantrekken. De uitzondering bevestigt de regel, maar het is algemeen geweten dat familie voor familie stemt. Een grote familie binnen de gemeente, is dus ook belangrijk. Zijn die populaire kandidaten eigenlijk niet bekwaam en worden ze toch verkozen, dan staan de kopstukken wel klaar om hun houding te dicteren. Die kandidaten moeten dus ook volgzaam zijn en gedurende de ganse legislatuur mooi in de pas lopen. Dossierkennis is niet zo belangrijk.
Dat belet echter niet dat mensen met een hoge dosis gezond verstand en veel ervaring goede bestuurders kunnen worden.
In deze tijd waar veel dossiers een hoog technisch gehalte vertonen (financiën, milieu, cultuur, onderwijs, openbare werken, …..) is een goede achtergrond natuurlijk niet te versmaden.
Dat betekent niet noodzakelijk dat universitair - geschoolden goede kandidaten zijn, want ze zijn vaak niet zo populair.

Maar … de ambtenaren en de studiebureaus zullen de boel wel rechthouden als het bestuur er niet veel van bakt.

Bronnen
Artikel ‘Het Nieuwsblad’ van 19 februari 2012 door Dany Van Loo

Reacties
Ik had aan de partijen gevraagd om een tipje van de sluier over de lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen op te lichten; Ik verwachtte natuurlijk niet de volledige lijst te krijgen en ik begrijp best dat daar nog hard aan gewerkt wordt.

Eén dag na het verschijnen van dit blogartikel, kreeg ik toch al een paar reacties.

Van N-VA

Nog een beetje geduld, het zal voor halverwege april zijn...

Van de voorzitter van CD&V (een weinig ingekort)

Onze kopman en onze lijstduwer zijn gekend.  Wat de 23 andere namen betreft, moet ik vragen nog wat geduld te oefenen.

Wel staat vast dat we de lijst evenredig over de verschillende deelgemeenten, over de verschillende leeftijdsklassen en over de verschillende beroepsklassen verspreid hebben.

Tevens zullen we met een aantal verrassingen uitpakken… en ja… die worden op tijd en stond bekend gemaakt…

Daarnaast hebben een aantal vaste waarden en ook een reeks nieuwe mensen hun medewerking betuigd.

Onze definitieve lijst zal ten laatste tegen 14 juli 2012 bekend zijn…

In het Nieuwsblad van 20.03.2012 lees ik dat Lieve Landuyt, zoals verwacht en zoals ik al twee keer geschreven heb, inderdaad op de lijst Dedecker zal staan. Na SP-a en kartel CD&V – N-VA was haar keuze beperkt.

19-03-2012, 00:00 Geschreven door stammer
Reageren (0)