NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Westendse Blik op Middelkerke
Inhoud blog
  • Wisten jullie dit reeds? Of hebben jullie dit zelf ooit al eens meegemaakt?
  • Middelkerke wil zich nog veel meer profileren als stripgemeente
  • Middelkerke: Dood … maar niet vergeten!? Maar ook dood en verwaarloosd!
  • En nu maar hopen dat alle mountainbikers en alle wandelaars wel enig respect kunnen opbrengen voor de natuur
  • Lombardsijde had ook een strand (deel 3)
    Zoeken in blog

    Categorieën
  • Allerlei (35)
  • Atlantikwal (3)
  • Brandweer (3)
  • Burgemeester (13)
  • Casino (2)
  • De Post (1)
  • Dialect (8)
  • Die goeie oude tijd (9)
  • Dijk en Strand (14)
  • Duinen (2)
  • Emigratie (2)
  • Energie (2)
  • Erfgoed (22)
  • Evenementen (15)
  • Fusies (4)
  • Gemeentebestuur (31)
  • Gemeentediensten (8)
  • Gemeentefinancies (6)
  • Godsdienst - Kerken (12)
  • Horeca (16)
  • ImmobiliŽn (11)
  • Jeugd (5)
  • Kamperen (4)
  • Kunst (8)
  • Landbouw (3)
  • Leger (2)
  • Medisch (5)
  • Mijn blog (16)
  • Milieu (13)
  • Natuur (11)
  • Oorlogen (9)
  • Openbaar vervoer (1)
  • Openbare werken (3)
  • Pleinen en straten - staat en netheid (21)
  • Politieke partijen (39)
  • Scholen - Onderwijs (7)
  • Sociale woningen (2)
  • Sport (27)
  • Strand (0)
  • Uitzicht gemeente (7)
  • Veiligheid - Politie (10)
  • Verkeer (19)
  • Verkiezingen (27)
  • Zon en Zee (11)
  • Persoonlijke Kijk op mijn Gemeente
    25-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Wisten jullie dit reeds? Of hebben jullie dit zelf ooit al eens meegemaakt?

    Verkeerslichten! Goed, maar toch maar beter goed oppassen!
    Wie voor een rood verkeerslicht komt, moet stoppen en bij groen mag je doorrijden.
    Een waarheid als een koe! En dat deed ik dus ook, komende van Middelkerke, in Westende-bad, op het kruispunt Henri Jasparlaan – Badenlaan - Arendlaan. Toen heb ik even verschoten, want je ziet dat toch niet elke dag: er kwam vlak voor mijn neus een auto uit de Badenlaan gereden!

    Het was wel niet de eerste keer dat chauffeurs zich onwennig voelen op dat kruispunt. Voor wie uit de Badenlaan of uit de Arendlaan komt, is er namelijk geen verkeerslicht maar staat een ‘Stop – bord B5’. Die kerel moest dus stoppen! Wie dat niet doet is verstrooid of dom, in elk geval verkeerd. Het dient gezegd dat wanneer er niemand op de Henri Jasparlaan uit de richting Westende-dorp gereden komt, is de verleiding groot om wel even te stoppen, maar dan toch maar door te rijden.
    Zo’n verkeerssituatie is toch wel ongewoon en gevaarlijk! Waarom moet dat? Wie doet er iets aan? Of vindt men dat daarmee niets verkeerd is?

    Ziehier het overzicht van dat kruispunt

    Tram met tekst ‘Op het strand hoort enkel zand’
    Zelfs al heeft ze er geen benul van waar het verzadigingspunt ergens ligt (wie wel?), beleeft de burgemeester van Middelkerke naar het schijnt mooie dromen waarin steeds meer toeristen in massa de weg naar Middelkerke inslaan. Ze voert er zelfs campagnes voor in de centrumsteden. Zij en haar schepen van toerisme, vinden dat daarin nooit genoeg kan geïnvesteerd worden.
    Immobiliënkantoren moeten volgens hen, om ter snelst en om ter meest, nieuwe appartementen bouwen. Er kunnen geen Beaufort’s genoeg georganiseerd worden om kunstwerken aan te kopen die de toeristen (en sommige inwoners ook weliswaar) kunnen bewonderen.
    Middelkerke moet één groot stripdorp worden omdat ze weten dat de toeristen toch zo houden van stripfestivals, striprommelmarkten, stripbeelden en straks ook stripgevels.
    Dat de wegen en de parkings hun maximum capaciteit beginnen te benaderen (of al bereikt hebben?), dat moet iedereen er maar bijnemen. Die toeristen, vooral dan de tweedeverblijvers brengen immers zaad in het bakje.
    De kusttram wordt beschilderd om het strip-paradepaardje te bewieroken. Dat is niet goedkoop, maar nu haalt dat toch wel de wind uit de zeilen van Janna en Michel, zeker!.
    Op zondag 10 juli 2016 zag ik namelijk een tram voorbijrijden die beschilderd was met een ongelooflijke leuze. Zie hieronder wat ik bedoel.

    Spijtig genoeg moest ik al te rap een foto nemen en er stond zo veel volk voor de tram, dat ik de volledige leuze miste.
    Ik vroeg daarom of ‘De Lijn’ mij soms geen foto wilde opsturen en ja, dat gebeurde. Bedankt daarvoor!

    'Op het strand hoort alleen zand!'

    Je zou je misschien kunnen afvragen of de toeristen dan nog wel welkom zijn op het strand en … dat is uiteraard nog het geval.

    Voor wie daar mocht aan twijfelen: ik weet natuurlijk dat dit deel uitmaakt van een campagne tegen zwerfvuil op het strand!


    Enkele vaststellingen/berichten/mededelingen

    Wijziging aan mountainbikeroute
    Op de nieuwe mountainbikeroute werd nog maar pas het glas geheven of de omloop werd al gewijzigd. Het is juist dat die maar bitter weinig weg heeft van een echte MTB – route, wegens te veel verharde weg. Nu stelde ik vast dat bijkomend ook de duinen tussen de Doornstraat en de Grossettilaan over een 150 meter doorkruist worden vanaf de Essex Scottishlaan tot aan de Doornstraat om dan via die straat terug te keren naar de vroegere route via de Bassevillestraat.
    En nu had ik altijd gedacht dat aan dat deel van de duinen niet mocht geraakt worden!

    Vier strandbars, toen waren ze nog met twee en half!!
    Op 16.3.2015 heb ik een blogartikel gepubliceerd met als titel “Middelkerke en Westende: Provincie keurt plannen goed voor ‘hippe’ bars op onze stranden”. Jullie kunnen dat lezen in de map ‘Strand en Dijk’.
    Er werden bij de start vier vergunningen gegeven voor Westendse strand: op de Koning Ridderdijk één ter hoogte van de Meeuwenlaan en één ter hoogte van de Flandrialaan, op de Zeedijk één ter hoogte van de samenkomst van Reigerslaan en Wulpenlaan en één in de verlenging van de Ooievaarslaan.
    Vanaf de start heb ik mijn vrees uitgesproken dat wie niet in het centrum van de badplaats lag, het moeilijk zou krijgen om te overleven. De eerste die afviel was rechtover de Wulpen – en Reigerslaan, die bovendien niet uitblonk op het gebied van meubilair en uitrusting.
    Op 8 augustus 2015 stelde ik een vraag om wat uitleg aan de concessionaris Piet Dobbels, omdat zijn ene bar er nog niet gekomen was en de andere er niet meer was.
    Hij antwoordde mij:

    De reden dat de flandrialaan niet gekomen is door tijdsgebrek. De reden dat de 2de is afgebroken is omdat het financieel niet haalbaar was om uit te baten en na de storm afgelopen zaterdag de schade te groot was om te herstellen.”

    De geschiedenis herhaalt zich dus weer want gemeenteraadslid Lode Maesen stelde terecht vast dat het niet kan dat een beachbar op 11 juli 2016 nog steeds in opbouw is en dat verroeste containers ons strand bevuilen. (zie foto links)

    Is men daarop in actie geschoten? Op 18 juli 2016 kreeg ik al een halve strandbar te zien (zie foto rechts), vandaar mijn aantal van twee en een half in het totaal.
    Volgens de website van de gemeente zijn er nog maar twee overgebleven in Westende.
    Het zal toch geen ‘Tien kleine negers … en toen waren ze nog met …’ – verhaal worden, zeker?
    Het is toch merkwaardig dat een concessionaris die een langlopend contract heeft met de gemeente en daarvoor 2.800 euro per seizoen betaalt, zich pas later realiseert waaraan hij begonnen is en zich kan veroorloven om een strandbar zo te verwaarlozen!!

    Werken in Westende-dorp
    Wat een luxe! Wat een verademing! Wat een opluchting!
    Sinds 16 juli 2016 is de Westendelaan weer open voor het doorgaand verkeer. Dat betekent vooral dat het kruispunt aan de kerk/markt weer open is. Iedereen spreekt met lof over de inzet van de werklieden, die daarna met bouwverlof mochten vertrekken van 18 juli tot en met 5 augustus.
    Spijtig genoeg is de luxe daarna weer voorbij en wordt het stuk tussen de kerk en de Essex Scottishlaan aangepakt, wat ook het afsluiten van de Langestraat en de Duinenlaan betekent. Je zou haast hopen dat het bouwverlof langer mag duren.
    Boutade, natuurlijk
    !

    25-07-2016, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Allerlei
    18-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Middelkerke wil zich nog veel meer profileren als stripgemeente

    Wie regelmatig gebruik maakt van het openbaar vervoer of wie ze ziet voorbijrijden, weet dat de trams, die onze kuststrook op en af rijden, tegenwoordig reclame maken voor allerlei bedrijven en dat in allerlei kleuren.
    Middelkerke investeert ook in deze vorm van publiciteit om nog meer  (!) toeristen naar hier te lokken. Van mei tot eind september 2016 rijdt er een kusttram, met volgende advertentie.

    De kusttram is een ideale manier om veel toeristen te bereiken. Wie aan de kust verblijft, kan op een goedkope en vlotte manier de kusttram nemen en afstappen aan een halte in Middelkerke of Westende", zegt burgemeester Janna Rommel-Opstaele. “Tijdens de zomer rijden er ook bussen in een vijftal centrumsteden met dezelfde bestickering. Wie een bus of tram ziet rijden, mag gerust een foto nemen en doorsturen naar onze digitale kanalen", aldus nog de burgemeester.

    Het stripfestival
    Elke zomer en dat sinds 1987, grijpt een stripfestival plaats. In 2016 is dat van 15 tot en met 25 juli, dus voor de dertigste keer (!!). Een dubbel jubileum! Het staat namelijk deze keer ook nog in het teken van 70 jaar Lucky Luke. Jullie kunnen er meer over vernemen op http://stripfestivalmiddelkerke.be/index.php/nl/
    Hieronder zien jullie de affiche met de sponsors

    Het festival wordt georganiseerd door de vzw Stripfestival met als bestuurders Chris Cordier, diens echtgenote Martine Verhaeghe, beide tewerkgesteld door de gemeente, respectievelijk bij de ‘schilderdienst’ en bij de ‘dienst bevolking’ en hun zoon Jens.
    De organisatoren konden vanaf de start rekenen op een vlotte medewerking van de gemeente, destijds bestuurd door een Volksunie - burgemeester, partij waartoe Chris zelf ook behoorde. Dat was zeker geen nadeel.
    Ook onder het huidig bestuur zijn de samenwerking en medewerking optimaal.
    Een succesvolle organisatie mag daar natuurlijk eerder op rekenen, maar het zal iedereen wel opvallen dat voor het stripfestival (ongewoon) veel reclame gemaakt wordt, soms drie reclameborden op 100 meter.
    Ik wil niet beweren dat de gemeente die borden betaalt of plaatst, dat weet ik niet, maar sommige tekens wijzen er toch op dat we hier te doen hebben met het troetelkindje van ons gemeentebestuur.
    Voor de komende drie jaar gaat het festival, samen met de gemeente Middelkerke, waarschijnlijk in zee met de 3D events van Patrick Mortier.

    Striprommelmarkt
    Van 30 juli tot en met 6 augustus 2016 van 7 uur tot 18 uur staat vanaf de Alexandre Ponchonstraat tot aan de Louis Logierlaan ook nog een striprommelmarkt. Meer info daarover heb ik niet gevonden.

    De stripbeelden
    Iedere toerist die in onze gemeente verblijft of er even op bezoek is en ja, misschien ook elke inwoner, zal wel al de 17 stripbeelden op de zeedijk, het ene al mooier of sprekender dan het andere, bewonderd hebben. ‘Zeedijk’ betekent Middelkerks gedeelte van de dijk en ja, de traditie (?) wil volgens Michel Landuyt dat ze daar geposteerd werden sinds 1997 waardoor ons bestuur onze gemeente nu al bijna 20 jaar ‘een stripgemeente’ wil/mag/kan/durft noemen.
    Is de reeks stripfiguren nu misschien uitgeput geraakt? Helemaal niet! Om er slechts enkele te noemen: ‘Asterix en Obelix’, de ‘Kampioenen’, ‘Kuifje’, ‘Sjors en Sjimmie’, ‘Knabbel en Babbel’, ‘De Blauwbloezen’, ‘Kwik en Flupke’, …
    De volledige alfabetische lijst van alle stripfiguren vinden jullie op https://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_stripfiguren
    Waarom ‘Filiberke en Pekkie’, aangekondigd door de artieste Monique Mol op 15 mei 2015 er nog steeds niet staat, dat weet ik niet.
    Nu komt dus jaarlijks een bedrag van circa 25.000 euro vrij. Wie alle beelden wil bekijken, vindt er een afbeelding van op http://users.skynet.be/martinod/stripbeeld-nl.html of op de website van de gemeente http://www.middelkerke.be/nl/stripstandbeelden

    De stripgevels
    Origineel is de idee nu wel niet want Antwerpen en vooral Brussel hebben het voorgedaan: gevels van gebouwen en huizen beschilderen met stripfiguren. Zie op http://users.skynet.be/martinod/stripmuur-nl.html hoe die gevels er in onze hoofdstad uitzien.
    Een voorbeeld: Antwerpen (links) en Brussel (rechts)

    Volgens Janna Rommel-Opstaele brengen duizenden toeristen daarvoor een bezoek aan Brussel en daarom hoopt ze ‘dat heel wat stripliefhebbers ook een ommetje naar Middelkerke zullen maken om onze stripgevels te bewonderen’.
    Zowel de gemeente Middelkerke als Toerisme Middelkerke vzw trekken de komende jaren belangrijke budgetten uit om te investeren in het stripgebeuren. Zie je wel?
    Nog dit jaar worden de eerste twee stripgevels beschilderd. Daarmee start het gemeentebestuur een nieuwe traditie, zeg maar ‘gewoonte’, waarbij er jaarlijks een nieuwe gevel zal worden onthuld. Daarop zal telkens een tafereel staan met een bekende stripfiguur. Daarna zullen ze met elkaar verbonden worden door een kindvriendelijke fietsroute. De eerste gevelschildering (op de gevel van ‘De Branding’) zal Lucky Luke als onderwerp hebben als nog een bijkomend eerbetoon aan de 70ste verjaardag van het wereldwijd bekende strippersonage van Morris.

    De tweede wordt Robbedoes, op de muur van de ‘Calidris’.
    Dat laatste is merkwaardig want dat is in Westende! Daarmee wordt dus afgestapt van die fameuze zogenaamde traditie dat het stripgebeuren beperkt moest blijven tot Middelkerke.
    Deze nieuwe projecten zullen weer niet goedkoop zijn. “We willen een kwalitatief verhaal vertellen dat jaren mee gaat. Een stripgevel kost ongeveer evenveel als een stripstandbeeld op de dijk. Voorlopig komen er geen stripstandbeelden bij. Het budget dat zo vrij komt, wordt besteed aan de stripmuren.” aldus schepen van toerisme Michel Landuyt, die verder uitlegt dat zowel de muur als het schilderwerk behandeld worden met graffitiwerend product.
    Ik neem aan dat het niet de bedoeling is dat Michel zelf de handen uit de mouwen zal steken om de kosten te drukken, alhoewel ik hem op de website van wtv klaar zie staan met de verfborstel in de hand. Maar ja, wat doet een politicus niet allemaal om sympathie op te wekken bij de toekomstige kandidaat-kiezers?

    Zijn ze nu misschien wat aan het overdrijven?
    Laat mij vooreerst nogmaals duidelijk maken dat ik de stripbeelden op de zeedijk echt mooi werk vind, dat ik het inrichten van een stripfestival altijd al een goed initiatief gevonden heb. En ja, waarom ook geen striprommelmarkt?
    Maar ... nu er wat kon gespaard worden, willen de (te?) ambitieuze Janna en Michel niet van opgeven weten. Als het nog bij die twee bovengenoemde gevels zou blijven, tot daar toe, maar als er elk jaar weer een beschilderde gevel bijkomt, zal Middelkerke er dan straks niet uitzien als een kinderdorp?
    Je kunt je natuurlijk ook zodanig proberen te profileren dat het niet leuk en ook niet ernstig meer is.

    Toch nog verder profileren? Nieuwe ideetjes nodig?
    Misschien kunnen de straten in de nieuwe verkaveling tussen de Zeelaan en de Schoolstraat in Lombardsijde de naam van een stripfiguur krijgen: de Marsupilamistraat de Kwabbernootstraat, de Rode Ridderstraat, de Kiekeboestraat, het Robbedoesplein, …?
    Misschien kunnen straks historische spelen ingericht worden waarin een spannende strijd geleverd wordt tussen Nero en Lambik in het drinkbuswerpen en tussen Jommeke en Urbanus in een ongenadige strijd in het gsm-werpen?
    Misschien kan vanaf nu aan elke pasgeborene de naam van een stripfiguur gegeven worden? Wie geeft het voorbeeld?
    Wat vinden jullie van Cedric Maes of van de ééneiige tweeling Annemieke en Rosemieke Verkest of de twee-eiige tweeling Suske en Wiske Smet of van Fanny Debolle of van Natasja Spilbeen of Smurfin Peeters?
    Hopelijk krijgt ons politiekorps de microbe niet te pakken! Ze kunnen zich toch niet gedragen als die dikke ‘Agent 212’ of als Lucky Luke die de ‘Dalton Brothers’ achterna zit op Jolly Jumper?

    Bronnen
    http://www.wtv.be/nieuws/na-stripstandbeelden-nu-stripgevels-middelkerke
    http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20160621_02350372
    http://www.middelkerke.be/nl/stripmuren
    http://www.hln.be/regio/nieuws-uit-middelkerke/na-stripstandbeelden-nu-ook-stripgevels-a2757772/

    18-07-2016, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (1)


    Categorie:Uitzicht gemeente
    11-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Middelkerke: Dood … maar niet vergeten!? Maar ook dood en verwaarloosd!

    We lezen het zeer vaak op bidprentjes: “Dood maar niet vergeten”. Is dat gemeend? Over het algemeen wel natuurlijk. Niet iedereen onderhoudt echter het graf van het familielid door regelmatig onkruid te verwijderen of door het graf te ontmossen of de kalkaanslag op de arduinen graven te verwijderen of ze gewoon eens af te kuisen, of er zelfs eens een plantje of een bloemetje bij te zetten. Sommige doen dat één keer per jaar vóór Allerheiligen.
    Nog andere kijken er niet meer naar om en zo kan het graf terechtkomen op de gemeentelijke lijst van ‘verwaarloosde en te verwijderen graven’.
    Lezen jullie daarover maar eens mijn artikel van 3.11.2014 in de map ‘Godsdienst – Kerken’ met als titel “Kerkhof Westende: oude graven in ere houden of niet?”
    Ja, de gemeente wenst absoluut dat haar kerkhoven er altijd verzorgd en proper bijliggen. Ze doet dat, onder andere, om aan regelmatige of toevallige bezoekers (bij begrafenissen) te bewijzen dat ze de laatste rustplaats van haar overleden inwoners in ere wil houden.
    Om dat te bereiken heeft het bestuur aan de ingang van het kerkhof van Westende en van Lombardsijde een bord geplaatst met enkele regels voor de bezoekers.

    Maar niet enkel de graven moeten onderhouden worden. Dat vergt van de groendienst van de gemeente die de begraafplaats in zijn geheel proper moet houden, heel wat werk: de bloemenweiden en de parkjes moeten regelmatig onder handen genomen worden. De bomen, struiken en gazons moeten gesnoeid, bemest en gemaaid worden. Schadelijke en hinderlijke planten moeten uitgeroeid worden. Columbariumnissen, strooiweiden en urnegraven vragen wel minder werk, maar ze moeten er altijd verzorgd uitzien.


    Mooi, zou ik zeggen maar wat komt er daarvan terecht?
    En, wat stelde ik vast? Al dat werk wordt schijnbaar niet meer uitgevoerd want de door mij bezochte begraafplaatsen van Lombardsijde en Westende bieden een zeer verwaarloosde aanblik. Waarom toch?
    Insecten of onkruiden werden vanouds bestreden met chemische middelen, maar die zijn wel schadelijk voor het milieu en voor onze gezondheid. Met de campagne “Zonder is gezonder” richt de Vlaamse overheid zich naar openbare diensten, huisgezinnen en land- en tuinbouwers. Omdat openbare diensten een voorbeeldfunctie hebben, verbiedt de Vlaamse overheid hen om vanaf 1 januari 2004 nog gebruik te maken van chemische bestrijdingsmiddelen, tenzij een goedgekeurd afbouwplan kan worden voorgelegd.
    Dat maakt de taak van de groendienst natuurlijk niet gemakkelijker.

    Vooreerst staan de bordjes waarover ik het had in bovengenoemd artikel, er in Westende nog steeds, maar de regen en de wind, hebben de teksten verwijderd. De bordjes hebben dus geen enkel nut meer.
    Zie hieronder rechts een voorbeeld:

    Het onkruid tiert welig in de paden, de hagen werden al een hele tijd niet meer gesnoeid en de grasoppervlakken niet meer gemaaid zodat de klaver en de ‘beddepissers’ er ondertussen bezit konden van nemen. Iemand heeft zelfs een gieter en een emmer achtergelaten bij een graf.
    Ziehier de toestand op het kerkhof van Westende (op 1 juli 2016)

    Wat ooit het dodenhuisje was, nu het bergkot, heeft dringend een schilderbeurt nodig voor de ramen. Ook de omgeving ervan, aan de zijde van het toilet, ziet er niet te best uit.

    In Lombardsijde is het iets minder erg, maar toch…
    De gazonstukken op het nieuw stuk zijn wel afgemaaid, maar naar het onkruid in de paden wordt niet meer omgekeken. Ziehier ook enkele afbeeldingen:

    Zonder dat er een verwittigingsbordje bijstaat, zijn ook hier enkele graven in een lamentabele staat.

    Als de overheid het voorbeeld niet geeft, dan vrees ik dat al deze nalatigheden een weerslag zullen hebben op het werk van familieleden die verondersteld worden het graf van hun geliefde afgestorvene te onderhouden en te versieren

    Ja maar, zeggen de verdedigers
    In de Facebookgroep ‘Je bent van Lombardsijde’ werd in de voorbije maanden al enkele keren van gedachten gewisseld over de toestand van het kerkhof van Lombardsijde en eigenaardig genoeg niet in de groep ‘Je bent van Westende als’, tenzij ik het overzien heb.
    Dat de burgemeester die berichten ook leest, dat lijkt me nogal vanzelfsprekend. Wordt er daarom aan het probleem gewerkt? Het is er voor het ogenblik nog niet aan te zien.
    Iemand suggereerde zelfs dat enkele vrijwilligers die klus eens zouden moeten aanpakken. Dat bleek niet in goede aarde te vallen. Terecht vind ik!
    Iemand (lid van gemeentepersoneel of aanbidder van de schepen voor Groen Francine Ampe – Duron?) meende de verdediging van zijn idool of idolen te moeten opnemen. Er zou personeel te kort zijn! Zo plots? Werd er dan afgedankt? Toen ik op 4 oktober 2015 tijdens de ‘Open Bedrijvendag’ een bezoek bracht aan de technische dienst van de gemeente werd mij meegedeeld dat daar 100 mensen tewerkgesteld zijn en dat het er 160 zouden worden als de lokale afdelingen van Leffinge en Westende zouden verdwijnen.

    Hebben jullie ook reeds de kunstwerken bewonderd in een bloemperk tegenover ‘La Rotonde’ langs de Parklaan en aan het rond kruispunt van de Oostendelaan en de Kalkaartweg? Naar wat ik in 'Bruisend Middelkerke' lees, zou de groendienst ook een rotonde 'omgetoverd' hebben tot Jurassic Park. Mooie reclame voor de uitbaters, natuurlijk., maar ...
    Hieronder zien jullie twee van die kunstwerken.
    In Westende-bad:

    Aan de Rotonde Oostendelaan – Kalkaartweg:

    Met alle respect voor de mensen die dat allemaal ontwierpen en aanmaakten, maar ... het normale werk mag daarvoor toch niet verwaarloosd worden!
    Of wordt er te veel gemeentepersoneel ingezet voor evenementen, wielerwedstrijden of tenniswedstrijden?
    Ik hoop dat voor het gemeentebestuur het basiswerk van de technische dienst ten voordele van de lokale bevolking niet op de laatste plaats komt. Men zou het haast denken!

    Stelt dat onkruidprobleem zich dan enkel in Middelkerke?
    Schijnbaar niet, want ik lees in ‘Het Nieuwsblad’ van 6 juli 2016: “Veel klachten over welig tierend onkruid in Veurne’.
    Daar wordt het verbod op het gebruik van pesticiden natuurlijk ook als de schuldige aangewezen. De tweede schuldige zou de overvloedige regen van de voorbije weken zijn, gecombineerd met zon, waardoor het onkruid sneller bloeit.
    Eigenlijk gaat het in het bewust artikel over straten en goten en niet over kerkhoven.
    De verantwoordelijke schepen aldaar zegt dat het bestrijden van onkruid voortaan op een nieuwe, milieuvriendelijke gezondere manier gebeurt. Ze zegt niet hoe, maar ze stelt de inwoners gerust want ze hebben een veeg-borstelmachine op voertuig aangekocht om de aarde op de straten en in de goten weg te vegen om aldus de voedingsodem van het onkruid weg te nemen.
    En om te eindigen wil ze de inwoners ook aanmoedigen om het onkruid voor de eigen deur te verwijderen. Misschien moeten die dan geen gemeentebelasting meer betalen?

    11-07-2016, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Godsdienst - Kerken
    04-07-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.En nu maar hopen dat alle mountainbikers en alle wandelaars wel enig respect kunnen opbrengen voor de natuur

    Deden ze dat dan niet, misschien?
    Daar kan ik gerust en met nadruk NEEN op antwoorden, althans sommige.
    Ik schreef daar al drie artikels over
    23.3.2013 ‘Duinen van Westende: Natuurgebied of Oefenterrein voor Mountainbikers?’ (23.3.2013) in de map ‘Natuur’
    Wat is het toch spijtig dat de natuur zo geringschattend bejegend wordt!” in de map ‘Milieu’ (23.12.2013)
    Natuurbescherming op een laag pitje in Middelkerke. Mountainbikers maken duinen proper’ in de map ‘Natuur’ (18.4.2015)
    Telkens ik een artikel over dit onderwerp lanceer, stel ik vast dat het wekelijks aantal lezers van de blog gevoelig naar beneden gaat. Ik besluit daaruit, (ten onrechte, hoop ik) dat de Middelkerkenaar niet echt van de natuur houdt. Daarom laat ik dat onderwerp natuurlijk niet los, vandaar mijn vierde artikel.

    Wat stond daar zo allemaal in mijn vorige artikels?
    Ik had samen met andere natuurliefhebbers vastgesteld dat sommige mountainbikers kriskras door de duinen reden en dat sommige wandelaars de duinen beschouwden als een stortplaats voor blikjes, bierflesjes en chipszakjes (beide leeg natuurlijk), hondenpoepzakjes, kortom alles wat er niet thuishoort.
    Dat leidde zelfs tot een opruimactie op 18 april 2015 door twee Middelkerkse mountainbikeclubs onder het motto 'De mountainbikers gebruiken de duinen, maar misbruiken ze niet". Ze wilden namelijk aantonen dat ze wel degelijk respect hebben voor de duinen en dat zij geen afval achterlaten.
    De clubs kregen de medewerking van de sportdienst en van het gemeentebestuur.

    Bovendien was en ben ik er nog steeds niet over te spreken dat het beschermend helmgras vertrappeld werd en dat struiken een langzame dood stierven omdat de één of andere onverlaat het nodig vond takken af te breken.
    Wat mij verder nogal zuur opbrak was de onverschillige houding van het gemeentebestuur, dat beweerde dat de duinen niet tot hun verantwoordelijkheid behoorden en dat zij dus hun handen in de onschuld mochten wassen.

    Mountainbiken … wat houdt dat eigenlijk in?
    Mountainbiken is een tak van de wielersport, waarbij men over ruige terreinen fietst, meestal met een speciaal daarvoor ontworpen fiets of mountainbike. Het is zowel een wedstrijd- als recreatieve sport, die ontstaan is in de late jaren 60 in Californië.
    De rijders gebruikten luchtbanden voor op het strand en voorzagen de fiets van versnellingen en een stuur, dat in de motorcross wordt gebruikt. Ze konden daarmee over paden in de bergen afdalen.
    Pas een tiental jaren later kwam de industriële productie van mountainbikes op gang. Hierbij maakte men gebruik van lichtgewichtmaterialen. Inmiddels lijken ze minder op normale wegfietsen.

    Bestond er al een mountainbikeroute in Middelkerke?
    Op de website van ‘Sport Vlaanderen’ (het vroegere Bloso) http://www.bloso.be/sportpromotie/Natuursporten/MountainbikeroutesSite/mountainbikeroutes/Pages/zoeken.aspx worden alle in Vlaanderen bestaande routes vermeld. Men kan er zijn gemeente kiezen en wat zag ik: “GEEN route in Middelkerke’.
    En toch vond ik ergens een route. Jullie vinden die hieronder.

    Deze omloop werd als volgt beschreven: “De roodomrande gedeeltes van de duinen (vroegere camping ‘Cosmos’ en het gedeelte tussen de Essex-Scottishlaan, de Doornstraat en de H. Jasparlaan blijven gevrijwaard.
    Het parcours (zwarte lijn) begint ter hoogte van de ‘ surfclub’, gaat daar de St. Laureinsduinen in, een lus vormend via het wandelpad en zo naar de Koninklijke baan, dan verder bijna parallel met de baan in de duinen, voorbij camping Albatros tot aan de ‘trambocht’ in Lombardsijde. Vervolgens gaat het weer de baan over naar de ‘ cristal palace duinen’ en dan via het strand terug naar Westende-bad.”
    Nergens stond een bord dat aangeeft waar wel mag (en moet) gereden worden en dat het verboden is daarvan af te wijken. Ook aan wandelaars werd niet gevraagd wat respect op te brengen voor de natuur. De andere door 'Sport Vlaanderen' uitgestippelde routes daarentegen werden wel zeer herkenbaar bewegwijzerd met behulp van witte bordjes met een gekleurde (groen, blauw, rood of zwart) driehoek.

    Eindelijk …. !!!! Middelkerke hoort er nu ook bij!
    Middelkerke - Natuurpunt heeft samen met verschillende partners de realisatie van een mountainbikeparcours van 30 km mogelijk gemaakt. Op het parcours, dat onder meer de door Natuurpunt beheerde natuurgebieden ‘de Schapenweide’ en de ‘Warandeduinen’ aandoet, worden fietsers nu gescheiden van wandelaars. De duinen in Westende zijn naamloos gebleven.
    Doordat mountainbikers nu beschikken over een duidelijk parcours, zou de impact van het mountainbiken op de kwetsbare duingebieden moeten verminderd worden.

    De verenigingen en de gemeente Middelkerke hebben zich in een overeenkomst geëngageerd om komaf te maken met het wild rijden in de duinen. Hierdoor zouden deze weer kunnen/moeten ontwikkelen tot waardevolle natuur.

    Het parcours werd uitgetekend met de verschillende betrokken partijen: Natuurpunt, sport Vlaanderen, de gemeente Middelkerke, het Agentschap Maritieme Dienstverlening en Kust, WMF koepel, het Agentschap voor Natuur en Bos en de mountainbike clubs van Middelkerke.
    Hugo Desmet van Natuurpunt Middenkust: “Mountainbikers willen ook kunnen genieten van de natuur in Vlaanderen. Maar in kleine natuurgebieden met kwetsbare orchideeën en in combinatie met wandelaars is dat niet altijd evident. Met deze route, die uitgestippeld werd in overleg met alle terreinbeheerders en de mountainbikeclubs, willen we tonen dat mountainbike en natuur mits duidelijke afspraken samen kunnen gaan.”

    Gedeputeerde van Sport Carl Vereecke (Open VLD): Deze route heeft heel wat voeten in de aarde gehad. Hier is al jaren over onderhandeld en veel werk ingestoken. De bedoeling van dit alles was uiteraard om te zorgen voor duidelijke afspraken en om een oplossing te bieden aan het wildrijden en de navenante problemen dat zoiets met zich meebrengt. Maar daarom was het ook absoluut nodig om de mountainbikers een alternatief te bieden. Maar langs de kust liggen veel beschermde gebieden, zoals de zeewerende duinen en natuurzones. Daarom moesten we – naast de badplaatsen en sommige particulieren – ook een compromis uitwerken met de natuurorganisaties en Vlaamse overheid.”

    Op sommige stroken zal je ook mogen wandelen. “Dat mag met de gepaste aanduidingen geen probleem zijn”, zegt Vereecke. “Overtredingen zullen beboet worden. De verschillende mountainbikeclubs aan zee waren meer dan vragende partij en werden ook nauw in het overleg betrokken.”

    De route werd genoemd naar wijlen Norbert Dedeckere, ex-wereldkampioen veldrijden uit Middelkerke.

    Ik begrijp niet waarom dat zolang moest duren! Blijven discussiëren en ambtenaren die het been maar blijven stijf houden terwijl de natuur verwoest wordt!!! Maar een overeenkomst sluiten waarbij enkele paadjes moesten afgebakend worden en enkele borden moesten geplaatst worden, neen dat niet!!!

    Ik ben die route (of een groot deel ervan) eens gaan bekijken en …
    Ziehier vooreerst het routeplan gepubliceerd door de gemeente:

    In onze contreien zijn er nauwelijks routes voor MTB. Echte MTB - routes schijnen zelfs voor onze topveldrijders geen spek voor de bek te zijn. 'Onze' omlopen zijn eerder omlopen voor veldrijden. Dat betekent echter geenszins dat het niet lastig is. Voor iemand van mijn leeftijd op een ouderwets vehikel moest ik wel toegeven dat sommige stukken in de duinen mijn mogelijkheden te buiten gaan.
    Voor een gedeelte wordt er gereden op de omloop van de Noordzeecross.
    Er wordt beweerd dat 54% van de wegen onverhard zijn.
    Het strand wordt daarin niet meegeteld, toch? Of rijden ze dan in het mulle zand?
    Van 15.9 tot 15.6 mag immers op het strand gereden worden, in plaats van op de dijk!
    Om een zekere lengte van de afgelegde weg te bereiken, zal er wel geen andere oplossing geweest zijn, zeker?
    Ik stelde dus vast dat de omloop (die van Middelkerke wordt ‘de blauwe omloop’ genoemd) bewegwijzerd is met behulp van paaltjes waarop in Middelkerke dus blauwe pijlsymbolen aangebracht zijn om de te volgen richting aan te geven. Die cirkeltjes/banden staan voor de wielen van de MTB; dit is het internationaal symbool voor de mountainbikers.

    De mountainbikers mogen de voor hen voorbehouden paadjes niet verlaten. Om hen dat te beletten werden draden gespannen en takken opgehoogd vóór een verboden pad.

    Zouden die draden echt volstaan? En hoe lang zullen ze hun rol kunnen vervullen? Ik ben daarover nogal pessimistisch! Hopelijk onterecht!

    Mountainbikeroute maakt deel uit van het creatieve fietsnetwerk van de gemeente
    De route wordt beschouwd als een onderdeel van het fietsnetwerk van Middelkerke, dat al meerdere routes voor gewone fietsers omvat.
    Ik wil daar toch ook wat tekst aan besteden. Niet aan de kwaliteiten van die routes maar aan het feit dat we veel van de bewegwijzering ervan terugvinden op kruispunten waar ook de te volgen weg van de mountainbikers aangeduid staat. Ziehier een voorbeeld, op de hoek van de Essex Scottishlaan en de Doornstraat.

    De getallen geven, op de groene achtergrond, (81) het knooppunt aan, een kruising van 2 fietsroutes, in dit geval van de routes 12 en 73 (links) en van de routes 60 en 73 (rechts)
    Op het kaartje hieronder staan de knooppunten.


    En dat verdiende vanwege de provincie West-Vlaanderen een receptie en een plechtig moment ‘met speeches’ op 12 juni 2016!!!
    Dat mocht ik mij niet laten ontgaan, natuurlijk! Alleen moest ik nog het programma van de feestelijkheden kennen. En je moest ervoor via http://www.west-vlaanderen.be/inschrijven/Paginas/20160612_mountainbike.aspx inschrijven door het invullen van een formulier dat er zo uitzag, naast je naam en organisatie en e-mailadres:


    Met hoeveel personen zal je aanwezig zijn?
                        Ik zal met …..  (max. 2) persoon/personen aanwezig zijn.
    Wanneer zal je aanwezig zijn?
                       Ik zal aanwezig zijn om 8u30 en neem dan deel aan de rit.
                      Ik zal aanwezig zijn om 11u30 om deel te nemen aan het officieel
                                  programma.

    Eerst had ik een site gevonden waarop als startuur 11 uur aangegeven werd.
    Voor alle veiligheid begaf ik mij dus om 11 uur naar ‘De Branding’. Daar stonden drie mensen aan de toog en 1 persoon stipte de aankomende aan op een lijst. Wat was er gaande? Het feestje begon pas om 12 uur! Van verwarrende informatie gesproken!
    Zo lang, tot op het uur van de maaltijd, ben ik ook niet gebleven.
    Er werd ondertussen al een slideshow uitgetest waarin een oproep gedaan wordt om ook andere MTB – clubs en wandelaars te sensibiliseren om toch maar de regels op te volgen en de natuur te respecteren.
    Naar het schijnt werd de gouverneur verwacht en dan vooral door Jean-Marie Dedecker. Die wilde namelijk een boekje opendoen over de beslissing van het schepencollege om het 2,5 meter brede historisch jaagpad dwars door het natuurreservaat ‘De Schuddebeurze’, dat er sinds 1640 ongeschonden bijligt, te betonneren met ‘stabilisé’.
    In hun ‘Uze gazette’ laat de LDD zien hoe het pad er dan zou kunnen uitzien.

    Ik heb dat pad eens gevolgd … met mijn gewone Middeleeuwse fiets. Je moet wel af en toe uitwijken voor een plas of een put vol slijk en de berijdbare sporen zijn echt smal, maar al bij al is het pad uitstekend berijdbaar en het kan nauwelijks enige moeilijkheid opleveren voor een mountainbiker.
    En de totale mountainbikeroute omvat nu al zoveel (te veel eigenlijk) asfalt!
    De bewoners langs die zijde van de vaart zijn er natuurlijk geen voorstander van, ook de boeren niet die het pad berijden met hun tractor. Wie wil dat dan wel? De lijnvissers? Of alleen de gemeente? Of alleen het college? Of alleen een deel daarvan? Of enkel Liliane Pylyser-Dewulf?

    Besluit
    De scheppers van de route hebben er weliswaar uitgehaald wat er in zit. Hier zijn nu éénmaal geen ‘mountains’, hier en daar een duin die men geen grote hindernis kan noemen voor een geoefend rijder, maar voor de rest …
    We kunnen nu enkel hopen dat alle gebruikers hun beloften zullen nakomen en dat iedereen zal meewerken aan de bescherming van de natuur.
    Maar tenslotte de hoofdvraag: wie zal dat controleren?????


    Bronnen
    Artikel “Na jarenlang onderhandelen heeft provincie mountainbikeroute langs kust af “ van Dany Van Loo in ‘Het Nieuwsblad’ 30.3.2016
    http://www.middelkerke.be/nl/mountainbikeroute-norbert-dedeckere

    04-07-2016, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Sport
    27-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lombardsijde had ook een strand (deel 3)

    De camping 'Cosmos'

    De camping bevond zich sinds de jaren 60 onrechtmatig in natuurgebied en niet in recreatiegebied. Ze leunde tegen het strand aan en dat was natuurlijk een grote troef, maar de site is altijd een doorn in het oog van de natuurliefhebbers geweest.
    De roemruchte camping verwierf internationale bekendheid door de film met de gelijknamige titel, gemaakt door filmrebel Jan Bucquoy en met de rondborstige Lolo Ferrari in de hoofdrol.

    Andere campings
    Vandaag de dag is Lombardsijde zeer rijk aan campings.
    Het is niet eenvoudig te achterhalen wanneer ze er juist gekomen zijn. De ‘Albatros’ en de ‘Evergreen’ (langs de Lombardsijdelaan) werden gesticht in 1963.
    Elke politieke partij zag brood in dit modern vermaak of anders gezegd ‘sociale vakanties’ Zo kwamen er de ‘Kompas’ (CD&V), ‘Zomerzon’ (Open VLD) en ‘De Lombarde’ (communisten).
    Daar zijn ook nog de militaire camping (nu nog de enige tegen het strand), de ‘Riviera’ en de ‘R.A.C.B. Het is logisch dat de opkomst van al die campings, gespreid over meerdere jaren in Lombardsijde, een duidelijke invloed had op de bloei van het toerisme in het algemeen en op het strandleven, in het bijzonder, zelfs al werd door veel kampeerders het strand van Westende verkozen (zie verder)

    Deze vorm van sociaal toerisme werd voor de gemeente een belangrijke vorm van inkomsten.

    1959
    Ik wil hier niet opnieuw uitweiden over de toenmalige koude oorlog tussen Westende en Lombardsijde, maar ik moet het toch even hebben over de discussie in verband met de stranden van de beide gemeenten en hun reddingsdienst. Lombardsijde wilde een stuk van Westende en beweerde toen, als zij geen gelijk kregen, dat de gemeente geen toekomst meer had als badplaats.
    Twee van de aangevoerde argumenten waren:
    1. Het gemeentebestuur van L. is verplicht een badendienst in te richten op het strand
       aldaar, bijna uitsluitend voor badgasten die logeren in hotels en appartementen op
       Westende gelegen

    2. De kazerne ligt op het grondgebied van L. en breidt zich steeds verder uit langsheen
        het strand.

    Westende vond daarentegen (hoe kan het ook anders?) dat er wat de badendienst aangaat, nog slechts heel weinig inwoners of zomergasten van W. naar het strand van L. gingen maar dat veel Lombardsijdenaars en honderden badgasten verblijvende in appartementen en op kampeerterreinen van L. ’s zomers dagelijks het Sint-Laureinsstrand bezochten, er aan alle strandspelen deelnamen en er baadden. De reden daarvoor zou geweest zijn dat er op het Sint-Laureinsstrand een degelijke reddingsdienst ingericht was, met twee ervaren baders-redders, reddingsboot, verbandkast en reanimatietoestel. Iedere zomer zouden die redders personen gered hebben op het nabijliggend onbewaakt strand van L. Dat werd weliswaar erkend door Lombardsijde dat daar ook dankbaar voor was.
    Stonden er dan misschien geen borden die het baden op bepaalde plaatsen verboden? Natuurlijk wel, maar gezien de veldwachter als enig lid van de politie van Lombardsijde, niet in staat geacht werd daar toezicht op te houden, werd daar niet naar omgekeken. Toch zou het gemeentebestuur van L. stelselmatig de tussenkomst van de Westendse politie op dit gedeelte van haar grondgebied verboden hebben. De agenten mochten zelfs geen toezicht houden op de zedelijkheid in de aanpalende duinen wat naar het scheen wel degelijk nodig was.
    Wat de kazerne betreft, zou het gemeentebestuur van L. destijds zelf alle mogelijke stappen aangewend hebben om deze op haar grondgebied te krijgen, vermits het de mening toegedaan was dat, waar er militairen zijn, er steeds nering is.

    De reddingsdienst aan het Lombardsijdse strand
    Ik heb het in het eerste deel van mijn artikel maar terloops gehad over de reddingsdienst, over de uitrusting van de redders dan. Hiervoor kunnen jullie lezen dat Westende wel eens moest inspringen omdat hun dienst beter bemand en uitgerust was. Zij zouden verschillende baders gered hebben, maar betekent dit dat het onveilig baden was in Lombardsijde?
    Jerome Coulier: “Al bij al had Lombardsijde een veilig strand.”
    Beginnend op een dichterlijke toon, bespreekt hij de verdrinkingen die hem bekend waren omdat hij ze van nabij meemaakte, als volgt (zonder datums):
    Op die snikhete zomerdag was de zee als één groot meer: de golfjes hadden moeite om te slaan. De zon had er genoeg van en zou dra de kim naken, toen vijf jongelui, bezweet na een zware dagtaak nog rap een pintje kwamen drinken en zich dan in één, twee, drie in badkostuum zetten. Een run naar ’t ebbende water!
    ‘k Zou de Cristal sluiten, want de toeristen trokken stilaan huiswaarts. En terwijl ik de plooistoelen toeklapte en op ’t terras schikte zag ik de stoeiende zwemmers plots wadend in het water rondspeuren. Eén van hun maats was verdwenen. Hulpgeroep! Al wie benen had snelde toe en zocht mee.
    Een half uur later dreef Schachtje boven, de broer van onze latere redder Gerard Deschacht. Verdronken door bloedaandrang. Als tienjarige heb ik een hele week ’s nachts dat blauwpurperen gezicht met beschuimde lippen vóór ogen gehad.
    Een paar jaar later is een Luxemburgse rijkswachter verdronken. Zelfde oorzaak.
    Kort na het middageten ging hij zwemmen en ’t water reikte pas over de knieën toen hij getroffen werd. Men bracht het lijk in ’t Cristal binnen. Het duurde wel een uur eer hij weggebracht werd. De klanten hebben tot zo lang moeten wachten om hun eten besteld te krijgen.

    Siesta voor een ouderpaar, in een strandstoel aan de boord van ’t ebbende tij, terwijl de dochter van 14 op een autoband gezeten in ’t water ploeterde.
    Ze werden gewekt door een ver hulpgeroep. Het meisje was al een paar honderd meter afgedreven, ’t zeegat in! Niemand kon zwemmen, geen reddingsboot, de redder was gaan noenmalen, geen baders in zee! Radeloos ijlden ze naar ’t Cristal.
    Vader sprong de fiets op naar ’t dorp en belde de rijkswacht op. Intussen waren band en kind nog slechts een stipje aan de einder.
    Naderhand vernamen we dat twee vissersboten haar passeerden. Ze had immers onbewust door haar armgezwaai te kennen gegeven dat alles OK was.
    Een boot van het loodswezen heeft haar dan opgepikt, verkleumd en klappertandend.

    Dus twee drenkelingen in zoveel jaren en dan nog buiten bewakingstijd.

    Maar dan brak WO II uit! Door de slag bij Duinkerke werden veel boten gekelderd. Enkele Engelse soldaten spoelden hier aan .
    Een griezelige aanblik, zo’n huidsliert die in ’t water zweeft, nog juist aan de vingernagels vast aan ’t lijk. Ze liggen allen begraven achter onze kerk’.
    .
    En wie waren de redders?

    Hierboven zien jullie Frans Maes. ‘Sissen’ was eigenlijk velomaker in ’t dorp, maar trad tijdens het seizoen op als redder en toezichter op de badhokjes.

    Zijn materiaal: een boei, een trompet en een kurken ‘korset’. Bij slecht weer of weinig baders speelde hij deuntjes op zijn viool in ’t Cristal Palace. Zijn ‘Stradivarius’ heeft hem een aardig centje opgebracht en tevens veel pintjes.
    Naast Sissen zien we Molly, de rattenpakker.
    Andere redders waren, vóór Sissen, Hector Annoot uit de Bassevillestraat en na hem Louis Raecke uit Nieuwpoort en Gerard Deschacht die in die tijd ook café ‘De mooie molen’ uitbaatte.
    Heden ten dage is er nog steeds mogelijkheid tot baden aan het strand van Lombardsijde. Er is een reddingsdienst tijdens de maanden juli en augustus.

    Lambardsijde-bad heet u welkom
    In 1965 kreeg Lombardsijde, in navolging van Westende, ook een welkomboog.

    1971: Fusie met Westende
    En daar hoort (natuurlijk!) een nieuw welkomstbord bij!

    1974: er moesten dringend golfbrekers gebouwd worden op de kritieke plaatsen
    Omdat de regressie van de duinen steeds toenam moest het gemeentebestuur zich voortdurend bekommeren om een afdoende zeewering. De meest kritieke plaatsen waren tussen het Sint-Laureinsstrand, de campings Cosmos en Cristal Palace (ca 200 m) en voor het militair domein (dit over een lengte van ca 2 km).
    Felle stormen hadden elkaar opgevolgd. Zo waren er de hierboven reeds besproken giertij van 1 februari 1953 maar ook in 1956, in maart 1961, in december 1965, in maart en november 1967, in 1973 en in 1974 hielden stormen lelijk huis.
    Op de meest kwetsbare plaatsen bedroeg de jaarlijkse gemiddelde regressie en afslag van de duinen ruim drie meter, in tegenstelling met het algemeen gemiddelde van circa 1 meter.
    Bij de overstromingen van 1953 was al gebleken dat juist daar de zeewering de minste weerstand geboden had, wat voor gevolg had dat, van gans de Belgische kust, het erachter liggend gebied het zwaarst getroffen werd door overstromingen.
    Het ontbreken van een behoorlijke zeewering was er ook de oorzaak van dat, veel vroeger nog, verschillende villa’s (o.a. Madoux) door de zee werden meegesleurd.

    Een periode van strijd, stormen, de zee en het zand
    Men zou gaan denken dat er in de periode 1974 – 2004 niets gebeurde. Het tegendeel is echter waar. Het was één lange strijd tegen de wind en de zee.
    Er werd al heel vroeg gesproken over de aanleg van golfbrekers, maar …
    Er kwam maar geen schot in omdat een gedeelte van de duinengordel in privébezit was. Er moest dus een onteigening gebeuren. Een werk van lange adem!
    De hele zaak werd nog ingewikkelder door het feit dat de Cristal Palace, dat midden in de bedreigde zone lag, geen exploitatievergunning had. Door de aanleg van een zeewering zou Openbare Werken een illegale camping beschermen.

    In 1976 kwamen zelfs bunkerbodems bloot te liggen (foto1 hieronder). De omheining van de camping werd weggesleurd (foto 2), ondergrondse verbindingsgangen tussen bunkers braken door (foto 3), puin werd blootgelegd, grote rotsblokken die achter de duinen aangebracht werden, rolden op het strand, de wering met eiken balken kwam bloot te liggen, het strandpeil zakte met 1 meter omdat tonnen zand wegspoelden (foto 4).

    Voor de zoveelste keer moest de schade hersteld worden. Dat houdt in: puin weghalen en achter de wering dumpen, zware grond aanvoeren en bedekken met een laan duinenzand (foto 6 hierboven).
    Om de vrachtwagens doorgang te verlenen, moest tussen de chalets een weg aangelegd worden. Daarom moest eerst de grond verhard worden. (foto 5 hierboven).
    Omdat het opwaaiende zand zich ophoopte tussen de chalets, moest een kraan ingezet worden. Waar die kraan niet bij kon moest de kampeerder zelf een handje toesteken met schop en kruiwagen.

    Ook de militaire camping, de buur van de Cristal Palace, liep zware schade op. Zes daken van appartementen werden afgerukt en vielen op twee chalets van de Cristal.

    Wat wordt daaraan gedaan?

    Uiteindelijk werden dan toch twee golfbrekers aangelegd.

    2004: Vlaamse overheid koopt de site Cosmos
    Waarom? 'De zonevreemde inplanting van die camping was niet alleen ongelukkig maar bracht ook de natuurlijke functie van de duinen, om de zee tegen te houden, in het gedrang', legt Nathalie Balcaen van de Afdeling Kust uit
    De Vlaamse overheid kocht de site in 2004 en besteedde kort daarna ruim één miljoen euro aan het opruimen van het gebied. Het zand werd gezeefd om zoveel mogelijk puin te verwijderen en de duinen in hun oorspronkelijke en natuurlijke toestand te herstellen. Ook uit de beschermde bunkers op het terrein werd een pak rommel gehaald, zelfs asbest.

    Na de opruiming kon de herinrichting beginnen en die moest tegen maart af zijn. 'Dan begint immers het broedseizoen.' Erg veel moest er niet meer gebeuren. De hoofdopdracht was om de natuurlijke zeewering te herstellen. Daarvoor werd een duinpanne uitgegraven. Het zand daarvan is gebruikt voor de aanleg van nieuwe duinen. Naast zeewering is ook geïnvesteerd in natuurontwikkeling. In de duinpanne zijn poelen voor vogels en planten aangelegd. 'Dat zorgt voor een grote diversiteit van flora en fauna. Een groot uitkijkplatform biedt een prachtig zicht op het gebied', legt Balcaen uit.
    Vanaf maart 2012 kon de nieuwe natuursite een grote aanwinst, op de plaats van de schandvlek ‘Camping Cosmos’, bezocht en bewonderd worden. Wandelpaden doorheen het domein maken dat mogelijk.

    Cristal Palace houdt op te bestaan
    Omdat het kampeertoerisme zich steeds verder uitbreidde, werden de duinen te veel betreden en na een aantal jaren verstoorde dat grondig de doelstellingen van zeewering en het uitzicht van de duinenzone. In de verste verten niet te vergelijken met de ‘Cosmos’, een doorn in eenieders oog , was de ‘Cristal Palace’ bovendien ook niet de meest ordelijke.
    Het heeft jaren aangesleept vooraleer de camping, ondertussen eigendom van Jacques ‘Botte’ en toen ‘Camping Jacques Junior’ genaamd, eindelijk dicht ging. De laatste jaren was het één grote puinhoop.
    Ziehier een paar van de laatste foto’s, op 23 april 2007 en op 3 mei 2007.

    Eind 2008: Vlaamse overheid koopt de site Cristal Palace
    Op 10 februari 2009 startte de opruiming van de site en op 11 februari 2009 startte de herstelling en vergroting van de zeewerende functie. Net zoals bij de Cosmos moest dit een natuurherstellend project worden. De kosten voor de opruiming werden op 1 miljoen euro geraamd.
    De duinmassieven werden versterkt als natuurlijke afweer tegen de zee en tegen de stormvloeden, gevolgd door het opruimen van puin en afval. In november 2009 kon de site ‘teruggegeven worden aan de natuur’.
    De cafetaria werd afgebroken, de bunkers die niet of nauwelijks nog boven de grond uitstaken, werden zo goed mogelijk bedolven onder duinenzand waarin helmgras geplant werd.

    Hieronder krijgen jullie een idee van wat de site ‘Cristal Palace’ uiteindelijk geworden is.

    Vorige artikels over het onderwerp
    Terug naar de natuur (camping Cristal Palace)” 8.11.2009 in map ‘Natuur’
    Hoe is het gesteld met Cristal Palace” 13.8.2012 in map ‘Allerlei’
    Atlantikwal en natuur in eer hersteld in Westende” 24.4.2011 in map ‘Atlantikwal’
    Inrichtingsplan voor de duinen in Westende en Lombardsijde” 23.9.2007 in map ‘Duinen’


    Bronnen
    CONSTANDT M., Het toeristisch verhaal van Westende en Lombardsijde, Middelkerke, 1988.
    ‘Lombardsijde graag gezien’ De Oudste prentkaartenuitgegeven door ‘De klaproos’ en verzameld door Jules en Berthe Callenaere-Dehouck en Siegfried Debaeke
    ‘Lombardsijde-bad in de Belle Epoque’ door Marc Constandt
    ‘Toeristisch verhaal van Westende en Lombardsijde’ door Marc Constandt
    100 jaar toerisme ‘Een eeuw vakantie in West-Vlaanderen’ door Marc Constandt
    ‘Lombardsijde in de Branding’ 1914-1920 door René Coulier
    ‘Lombardsijde – 7 eeuwen historiek’ door Eddy Viaene
    Uittreksels uit verslagen Gemeenteraad Westende
    Wikipedia

    27-06-2016, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Dijk en Strand
    20-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lombardsijde had ook een strand

    Beste bloglezer,
    Ik had mij voorgenomen mijn tekst over Lombardsijde-strand op te delen in twee artikels. Maar … ik vond nog heel wat meer documentatie (en fotos). Ik weet ook dat sommige bloglezers niet zo houden van heel lange artikels en daarom heb ik dan maar beslist er drie delen van te maken; Het derde deel zal dus verschijnen op 27 juni 2016.
    Het zal handelen over de opruiming van een paar campings (Cristal Palace en Cosmos) met de bedoeling terug te keren naar de natuur en de zeewering te versterken.
    Ook over de gemengde gevoelens waarmee dat gepaard ging. Enerzijds waren de natuurliefhebbers daarmee erg in hun nopjes, maar anderzijds betekende dat een mokerslag voor de zelfstandigen die moeten leven van toerisme waarin de campings een grote rol spelen.


    Deel 2


    In april 1941 spoelde plots haring aan op het strand om zich in de dagen daarna oostwaarts te verspreiden. Onvoorstelbare hoeveelheden paling belandden aldus op onze stranden. Men kon de haring zomaar te voet vanuit de “kellen" met emmers opscheppen!
    Ook alles wat enigszins kon drijven werd ingezet. De haring voedde de gezinnen (gelukkig!!!) en gaf hen werk.
    Het seizoen 42-43, van december 42 tot 15 maart 43, was nog beter.
    Het volgend seizoen deed alle vangsten van de vorige jaren in het niets verzinken. Tussen december 1943 en 15 maart 1944 werd 58.119.500 kilo haring afgewogen. Alle vis moest afgegeven worden aan de corporatie die de vissers dan op basis van hun vangst uitbetaalde. Er werd heel wat gesjoemeld. Zo werd sprot zelf opgeconsumeerd, niet afgeleverd en of verkocht op de zwarte markt.
    Uiteraard was de strandvisserij niet zo belangrijk als de zeevisserij. Toch slaagden de strandvissers er in 1943 in 1.335.546 kilo vis te leveren. Zo’n 95% was haring. Wie over een roeibootje beschikte, ving er zoveel hij wilde onder het wakend oog van de Duitsers die vreesden dat er enkelen naar Engeland zouden vluchten.

    Jerome Coulier zegt dat ook zij in 1942 en 1943 haring vervoerden naar hun klanten in ’t binnenland.
    Hij beweert ook dat Maurice Denolf op 26 november 1945 op haringvangst zijn bootje overlaadde waardoor het kantelde zodat Maurice verdronk.
    Was de wonderbare haringvangst toen nog aan de gang? Ik betwijfel het! Feit is dat Maurice toen samen met zijn schoonbroer Fernand Dalle, echtgenoot van Clara Denolf, verdronk. Volgens hun bidprentje ‘kantelde hun bootje door een rukwind, in het zicht van de kust.’

    Kort na de oorlog verloor de familie Guilbert twee van haar zonen op het strand. Ze hadden al veel koper en lood kunnen recupereren van de mijnen die de Duitsers aan de versperringen aan zee bevestigden. Maar die dag liep het mis, bij het ontmantelen ontploften er een hele reeks en twee van de gebroeders Guilbert werden op slag gedood, de derde (‘Botte’) was enkele tientallen meters verder aan het werk en ontsnapte aan de dood.

    De firma Soete had tijdens de voorbije oorlog heel wat lokale arbeiders tewerkgesteld om bunkers te bouwen voor de Duitsers. Zodra de geallieerden ons bevrijd hadden, kwam er uiteraard een einde aan die werken. Maar er was hier werk genoeg bij de wederopbouw en zo hadden onze arbeiders snel een nieuwe broodwinning.

    Een nieuwe start voor de Cristal Palace
    De Coulier’s, vooral onder de druk van moeder Marie, wilden een nieuwe start voor het ‘Cristal Palace’. En ze kregen het geluk aan hun kant.
    Vercnocke, die voor de oorlog een frituurtje naast het Cristal uitbaatte had Amerikaanse vliegers uit zee gered en kreeg wegens bewezen diensten, een voorkeurbehandeling. Hij vroeg en kreeg de toelating en de nodige materialen om weer een ‘brakke’ op te zetten, bij de kazerne, waar ze vroeger stond, wat voor anderen toen niet mogelijk was.
    Toen die barak goed en wel opgebouwd was, sprak hij moeder Coulier aan op straat.
    Hij had namelijk een brief ontvangen van zijn schoonbroer Omer uit Amerika en hij wilde daarheen met heel zijn gezin omdat men daar schijnbaar rapper en meer meer geld kon verdienen. Vercnocke wilde daarom zijn barak verkopen. Zijn vraagprijs was 25.000 BFr. Vijf minuten later was de zaak geklonken.
    Barak 2 van de ‘Cristal’ was geboren.

    De barak werd opgesmukt en Gaston Coulier en Marie Roye konden, eerder dan verwacht, met de hulp van een dienstmeisje en een keukenhulp, de draad van hun vooroorlogs leven weer opnemen.
    Ziehier barak 2 uit 1946-1948

    Foto3: rechts patattenkotje tevens WC
    Foto4: Interieur - verjaardagsfeestje
    Foto5: dienster Nicole Ottevaere tussen de keukenpieten mevrouw Christiaens en
               Lea 
    Levecque.
    Foto6: zittend Marie Roye met vriendin, staande links kokkin Jeanne Dedeystere en
         rechts opdienster 
    Marie Osaer

    Lombardsijde-bad in de jaren vijftig
    Er werd een campagne opgezet om Lombardsijde op toeristisch vlak een grotere bekendheid te geven. Ziehier de eerste maar ook enige folder en sticker die de gemeente uitgegeven heeft.

    Barak 3
    In 1952 liet het ministerie van Landsverdediging de toegang naar de zee via de Zeelaan afsluiten. De grond van de Cristal Palace werd onteigend en de familie Coulier moest verhuizen en dat vóór 1 oktober 1952. Drie honderd duizend frank kregen ze als schadevergoeding aangeboden maar na onderhandeling werd het dubbele uitbetaald en ze mochten zelfs de barak en de inboedel meenemen.
    Ziehier een herinnering uit dat laatste jaar ‘met zicht op zee’: Elisabeth, dochter van Gaston, bij een groep militairen

    Er werd toen op zoek gegaan naar de volgende standplaats voor de barak.
    Ze wilden zo dicht mogelijk bij de militairen blijven om winter-zomer de zaak draaiende te houden. Zo werd gekozen voor een terrein, op 60 m van het militair domein, gescheiden van het strand door een duin van 45 meter breed, aan het einde van een betonwegje van amper drie meter breed, dat leidde naar drie bunkers van de ‘Atlantikwall’. ‘s Anderendaags al werd met deurwaarder Brys, de zaakwaarnemer van Crombez, de koop afgesloten. Landmeter Etienne Gerard deed de opmetingen en gaf aan de betonweg de naam ‘Idyllenlaan’.
    Architect Vandemeulebroucke en bouwheer en burgemeester Titeca voerden het project van de Coulier’s uit.
    Naast de barak werd deze keer ook een camping voorzien.
    Moeder Marie wilde absoluut dat alles klaar was tegen het nieuw seizoen. En dat lukte ook! Met Pinksteren 1953 was het al zover. De eerste pinten konden getapt worden terwijl timmerman Julien Gunst nog de laatste deurposten aan het plaatsen was en Albert Minne zorgde voor de laatste elektrische leidingen.
    Ziehier de barak in 1953.

    Onderaan links: rechts de grote citerne voor regenwater, links Duitse bunkers die als logement gebruikt werden.
    Onderaan rechts: “Wat een luxe: reclame op de voorgevel”

    De kazerne draait op volle toeren
    Vanaf 1952-53 kwamen honderden militairen naar het Kamp van Lombardsijde.
    De bezetting van het kamp bereikte een hoogtepunt in de jaren 1953-1955. Wie herinnert zich niet de weekendrappels van de ‘kampmannen’. Waren ze misschien geen aanwinst voor het toerisme, dan vaarde de horeca er wel bij. Ze bezochten de talrijke cafés in het dorp, maakten er vaak ‘ambras’ maar brachten ook zaad in het gemeentelijk bakje. Veel toeristen stoorden zich aan het geluid van de schietoefeningen tot op het ogenblik dat officieel beslist werd het schieten op te schorten tijdens het seizoen, van 15 juni tot 15 september.
    Een anekdote: elk jaar liet de burgemeester van Nieuwpoort, Georges Mommerency, in de krant verschijnen dat het dank zij zijn tussenkomst was dat de schietoefeningen gestaakt werden.
    De Cristal Palace haalde groot voordeel uit de kazerne.

    De overstroming op 1 februari 1953
    Daar waar de zee elke winter 1 meter duin afknaagde, bracht de springtij van 1.2.1953 een verlies van 15 meter duinen mee. De laatste beschermende duinenrug was daardoor verdwenen.

    Dat de zee weer eens een deel van de duinen weggenomen had, bracht veel werk mee: strand proper maken, zware grond aanvoeren en bedekken met overgewaaid duinenzand. Een eeuwig herbeginnen! Tevens een dure grap!

    Dat mocht zeker niet te vaak gebeuren anders zou het Cristal Palace nog in gevaar gekomen zijn. Er waren toen nog geen golfbrekers op het strand!!!
    De gronden van veel hoveniers, zoals die tussen de Zeelaan en de Schoolstraat waar straks woningen zullen verrijzen, werden onder water gezet. De schuld daarvoor werd op het ministerie van landsverdediging gelegd doordat in het kamp de beschermende dijk weggenomen werd.

    De moord op Claudine Vandervloet
    Twee wandelaars, Albert Terwe uit Lombardsijde en Van Rompaey uit Geel, vonden op dinsdag 30 juli 1957, om 5u30 ’s morgens, het lijk van een vrouw op het strand van Lombardsijde.
    Bij de ontdekking liep nog bloed uit de oren, neus en ogen. Een sjaal was rond haar mond gebonden. Het slachtoffer had geen papieren bij, alleen een trouwring met inschrift "André - Claudine 1955". Ze was gekleed in een nylon avondtoilet. Kousen, schoenen en mantel ontbraken. Ze werd waarschijnlijk op het hoofd geslagen.
    Het bleek te gaan om Claudine Vander Vloet, geboren in Oostende op 16 juni 1934, enige dochter van Eduard Vander Vloet en van Marcella Cornette.
    Zij ligt begraven op het kerkhof van Lombardsijde. Er doen verhalen de ronde dat haar lijk met een kruiwagen afgevoerd werd. De misdaad werd nooit opgehelderd.

    De camping ‘Cristal Palace’
    Zoals gezegd bracht barak 3 ook de aanleg van de gelijknamige camping mee. Het zal wel de trend van de tijd geweest zijn, die aan de basis lag van het initiatief.
    1953 – 1960: De camping in de kinderschoenen
    Bij de start was de tent koning.
    Opdat de kampeerder met de auto in het mulle zand tot bij zijn tent zou geraken, werd traliedraad (treillarmé) gelegd. Later sprongen lassen los. Die veroorzaakten verwondingen en schade aan de voertuigen. Er zat dus later niets anders op dan de draad met tarmac beleggen.

    Een voorloper van de chalet werd ineengeknutseld met behulp van aangespoelde planken en hout van sinaasappelkisten.
    Twee bunkers uit WO 2 maakten deel uit van de camping.
    Toen kwamen de caravans. Eerst bleven de tenten nog in de meerderheid maar het aantal caravans groeide voortdurend.

    Uiteindelijk kwamen er ook chalets.

    In zijn ‘mémoires’ slaat Jerome zich op de borst: “Te laat… Er kwamen nog 20 chalets bij, verschillend van grootte en uitzicht. Geen fraai uitzicht. Jammer! ‘k Had vroeger moeten ingrijpen. Mea culpa…”

    Hier zien jullie nog een samenvattende mozaïekkaart, zoals ze in de Cristal Palace verkocht werden.

    Een grote aanwinst was een legerautobus.. Die diende eerst als wasplaats, naast de pomp, daarna zelfs als woonst met garage en tenslotte zuiver als woonst.

    20-06-2016, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Dijk en Strand
    13-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Deze week uitzonderlijk geen artikel

    Beste bloglezer,

    Tot mijn grote spijt moet ik het vervolg van mijn artikel over Lombardsijde-strand een week uitstellen.
    Een oogoperatie en het overlijden van mijn zus beletten mij namelijk de gebruikelijke zorg aan mijn artikel te besteden. Jullie weten .... uitgesteld is niet verloren!!!
    Tot volgende week, graag.

    13-06-2016, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (2)


    06-06-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lombardsijde had ook een strand!! (deel 1)

    ,Bedankt!!!
    In één van mijn vorige artikels heb ik mijn verzamelde gegevens over het Westends Sint-Laureinsstrand weergegeven, aangevuld met getuigenissen van Westendenaars die het allemaal vanop de eerste rij meemaakten. Ik wil nu hetzelfde doen over het strand van Lombardsijde met die verstande dat ik de vele (helaas op een sisser uitgelopen) initiatieven om van de badplaats een toeristische voltreffer te maken, niet kan negeren.
    Jullie en dan denk ik daarbij in de eerste plaats aan de Westendenaars en de Lombardsijdenaars, kennen toch wel de boeken die daarover reeds geschreven werden door beter geïnformeerde en bevoegder auteurs?
    Die zijn namelijk, in de eerste plaats van Marc Constandt en Eddy Viaene.
    Marc schreef ‘Lombardsijde-bad in de Belle Epoque’, zoals hij dat ook deed voor Westende-bad en ‘Het toeristisch verhaal van Westende en Lombardsijde’.
    Eddy Viaene is de auteur van ‘Lombardsijde zeven eeuwen historiek’.
    Ik kan de drie boeken alleen maar aanbevelen.
    Het ligt geenszins in mijn bedoeling te proberen deze beide bekwame mensen te overtroeven.
    Ik ben integendeel dankbaar dat ik hier en daar een beroep heb kunnen doen op hun informatie, voor zover die handelde over Lombardsijde-bad en over het strand aldaar.
    Wat jullie waarschijnlijk niet weten is dat ‘meester’ Jerome Coulier (1922-2004), veel van zijn belevenissen als zoon van de uitbaters Gaston en Marie Joye en later zelf uitbater van de ‘Cristal Palace’, neergeschreven heeft. Zijn pennenvrucht werd niet uitgegeven en ik bedank daarom zijn weduwe, Lisette Houthoofdt, omdat ze mij toeliet één en ander in te kijken en zelfs te kopiëren.
    Wie Armand Coulier kent, weet dat hij de gave bezit om krantenartikels en foto’s over een bepaald onderwerp, die hij met volharding verzameld of zelf gemaakt heeft, op een uiterst verzorgde manier onder te brengen in een album. Hij deed dat eveneens voor de Cristal Palace en ook hem ben ik dankbaar dat ik daaruit mocht putten om mijn artikel vollediger te maken en op te smukken.

    Lombardsijde tijdens de ‘Belle Epoque’
    De belle époque is een benaming voor de periode 1870-1914 uit de Franse en bij uitbreiding de Europese geschiedenis. De naam werd geboren na de Eerste Wereldoorlog toen men, getraumatiseerd door de slachtingen, met nostalgie terugkeek op een schijnbaar gouden tijdperk vóór het uitbreken van de oorlog, een tijd waarin onbezorgdheid en grote ontdekkingen Europa in de ban hielden.
    Zoals gezegd handelt het boek van Marc Constandt over die periode. Hij schrijft in zijn inleiding dat de meeste bronnen tijdens de eerste oorlog vernield werden en dat zijn relaas vooral gebaseerd is op de talrijke prentbriefkaarten, die in grote hoeveelheid teruggevonden werden.
    Nochtans schrijft René Coulier, ex- gemeentesecretaris bij het begin van WO 1, in het voorjaar van 1959, op pagina 15 van zijn boek ‘Lombardsijde in de branding 1914-1920”: “De bevolkingsboeken, registers der beraadslagingen van de gemeenteraad, schepencollege en armbestuur, alsmede de waardevolle archieven van de gemeente werden in der haast en in bijzijn van de burgemeester, in oude eiken koffers gesloten en omhuld van een dikke laag stro weggedolven in een dikke zandberm in de moestuin van mijn ouders, alwaar zij bewaard bleven.”
    Hij voegt er aan toe “deze schat werd door de burgemeester, die als vluchteling te Oostende verbleef, en mijn oudere broer, die te Oostende woonde, met toelating van de Duitsers en onder hun geleide in 1916 van uit haar schuilplaats weggehaald en overgebracht naar Oostende, ten huize van mijn broeder. Als bij wonder was alles onaangeroerd gebleven. Het nut en het gemak dat deze documenten na de bevrijding aan het gemeentebestuur verschaft hebben zijn van buitengewoon belang geweest”.

    Waar of wanneer mogen die dan wel verdwenen zijn? In 1959 waren ze er nog! Toch niet vernietigd bij de fusie met Westende, zeker?

    Het boek van Marc Constandt bevat dus inderdaad veel prentbriefkaarten en nogal weinig tekst, maar dat belet geenszins dat het een goed beeld geeft van wat zich in de ‘Belle Epoque’ in Lombardsijde, en dan vooral op de badplaats, afspeelde. De naam Crombez is daarbij de rode draad.

    Wat er toen zo allemaal aangelegd en gebouwd werd
    Benoit Crombez kocht in 1839 het duinengebied op de rechter IJzeroever. De dorpskern was sinds 1885 bereikbaar met de stoomtram vanuit Oostende en Veurne. Vooreerst liet Crombez een verbindingsweg aanleggen tussen bad en dorp: de ‘avenue Benoit’ of de ‘avenue de la Reine, de ‘Polderdreef’ en tenslotte de ‘Zeelaan’. Crombez wilde van Nieuwpoort-bad en Lombardsijde-bad één grote badplaats maken. Een brug over de IJzermonding zou beide verbinden.
    Aan het einde van de Zeelaan werd in 1899 een villa gebouwd door Alfred Madoux (1838 – 1904), een brouwer en directeur van de liberale krant ‘L’ étoile belge’ . Er werd hier zelfs een straat naar hem genoemd en die bestaat nog steeds. Op het straatbord staat ‘stichter van de badplaats’. Dat is wat overdreven. Men kan hem wel 'de eerste toerist in Lombardsijde-bad' noemen omdat hij er als eerste een villa bouwde.

    26 april 1900 is een andere mijlpaal in de start van het toerisme. Toen keurde de gemeenteraad namelijk het reglement van de reddingsdienst goed. Jules Vanhille zorgde voor de veiligheid van de baders en voor 50 centiemen konden bij hem een badkostuum en een handdoek gehuurd worden.
    De redder was uitgerust met een hoorn, een vlag en een reddingsgordel.
    In 1904 kreeg Jules bij contract de stranduitbating toegewezen. Gregoor Vansteeger, één van de toonaangevende figuren in Lombardsijde in die tijd, bakker, schepen, eigenaar van vier huizen in de Dorpplaats en uitgever van prentbriefkaarten over Lombardsijde, stond borg voor zijn familielid Vanhille. Die verkocht ook in een ‘buvette’ met als opschrift ‘Café La Bienvenue aux Etrangers’ verfrissingen aan de strandgangers. Die barak was tevens het ‘Bureau des Coupons’ want de baders die in zee wilden gaan konden of moesten daar een kaartje kopen. Ja, dat was dus niet gratis!
    Het gebouwtje was gelegen in ‘Lombardsijde Bains’. Alles in het Frans dus!!!
    Vansteeger in het dorp en Vanhille op de badplaats, ze deden goeie zaken maar ze speelden daardoor beide ook een belangrijke rol in de ontwikkeling van Lombardsijde..

    Langs de Zeelaan werden in die periode nog verschillende andere villa’s gebouwd. Om er een bouwgrond te verwerven, moest Crombez je genegen zijn en uiteraard waren dat niet de armen die er bouwden. Ik wil ze niet allemaal opsommen noch foto’s ervan tonen. Die kunnen jullie trouwens bekijken in het boekje met oude postkaarten ‘Lombardsijde graag gezien’. Die prestigieuze villa’s gaven natuurlijk een bijzondere uitstraling aan de badplaats en ze speelden een grote rol voor de ontwikkeling en de bloei ervan.
    Er was ook een Westendenaar, Pietje Rosseel, die dat inzag en die zette er in 1906 de ‘Patisserie Boulangerie bruxelloise’ neer, een bakkerij met verbruikzaal.

    In 1910 installeerde de gemeente 34 cabines op het strand en in 1911 werd een houten trap gebouwd.

    In 1908 startten Engelse specialisten in opdracht van Crombez met de aanleg in diens duinen van een golfterrein, bedoeld als bijkomende attractie voor Nieuwpoort-bad. In dezelfde omgeving stond al sedert 1881 een vuurtoren, die er vandaag nog steeds staat maar dan onder een andere gedaante, dit na twee vernielingen. Daar had Crombez ook al zijn villa gebouwd.
    Na het in gebruik nemen van het golfterrein kwam het veerbootje heel goed van pas. Het meerde aan nabij het oosterstaketsel.

    Dat was een groot succes en uiteraard dus een belangrijke bijdrage voor het toerisme.

    Vóor het huis liep de ‘Blauwe Kassei’ vanaf de Zeelaan tot aan het staketsel. De baan was namelijk in blauwe klinkers. Ze wordt vandaag door de militairen in de kazerne nog steeds ‘De blauwe baan’ genoemd, hoewel ze nu uit beton bestaat.
    Een hele vroege realisatie was ook de houten ‘Villa scolaire de la ville de Bruxelles’ die gebouwd werd midden in de duinen in Lombardsijde als schoolkolonie.
    Er was een slaapkamer met 40 bedden, een speelkamer, een eetzaal en een keuken. 
    Niet te verwarren met ‘Les Marçunvins’ die op het grondgebied van Westende stond/staat.

    Die kinderen speelden natuurlijk niet enkel in de duinen, maar bezochten ook het strand van Lombardsijde-bad.

    Lombardsijde tijdens de eerste wereldoorlog
    Alhoewel dat buiten het betoog valt van mijn artikel over Lombardsijde-bad en over het strandtoerisme, wil ik hier toch het bovengenoemd boek van René Coulier aanbevelen. Het werd in maart 2003 uitgegeven door de Dorpsraad Lombardsijde. Het bevindt zich niet in de bibliotheek!!!
    Hier wil ik nog aan toevoegen dat Lombardsijde-bad vanzelfsprekend ook een onderdeel was van de Atlantikwal. De ‘Heeres Küstenbatterie‘ 3/HKAA 823 bezette het terrein van de ex-camping Cosmos.
    De site werd een tijdje geleden gerestaureerd.
    Ter hoogte van de ex-camping Cristal Palace en van de militaire camping bevond zich het steunpunt ‘von Seeckt’. Ook daar treffen we nog enkele bunkers aan maar bij het opruimen van de camping Cristal Palace om er opnieuw een natuurgebied van te maken, vielen de meeste onder de sloophamer. In de militaire camping zijn nog slechts een paar bunkers bewaard gebleven.
    Op de strook vóór de kazerne tot tegen de havengeul bevond zich de site ‘Ramien’, een andere Duitse eenheid.

    Lombardsijde na de terugkeer van de gevluchte bevolking
    Na WO 1 had Lombardsijde veel troeven in handen om op toeristisch vlak een belangrijke badplaats te worden. Dank zij de snelle wederopbouw van het dorp, kan men dus ook van een vlugge heropstart van het toerisme spreken. De toeristen, de ‘vreemden’ zoals ze werden genoemd, konden dan ook snel weer onderdak vinden.
    Het waren meestal gegoede personen, uit de onderwijzerswereld, kolonialen, groothandelaars, renteniers en beursspeculanten, die hier één of twee maanden verbleven. Van betaald verlof van de ‘kleine man’ was er nog geen sprake! Trein en tram brachten de badgasten aan. Zeer weinigen beschikten over een auto.
    De golf werd heraangelegd vanaf 1923 en heropend in juli 1929. Een nieuw clubhuis, tevens hotel-restaurant, werd gebouwd ten zuiden van de huidige blauwe baan ter hoogte van het natuurreservaat. In het dorp waren twee hotels, “A la Belle Vue’ en ‘Hotel de l’Yser’. De uitbater van dat laatste, Philibert Ramoudt, legde een busdienst in naar het strand met een autocar van de firma Ramoudt uit Oostende.
    In 1927 liepen de geruchten dat de koning te Lombardsijde zijn zomerresidentie zou vestigen, wat zeker de aantrekking van gegoed cliënteel zou verhogen.

    De eerste in gebruik genomen herberg na de oorlog, toen nog in de vorm van een barak, verscheen op de Dorpplaats en kreeg de naam ‘De Wedergeboorte’. René Coulier werd de eerste uitbater, maar na nauwelijks een jaar werd hij opgevolgd door zijn broer Gaston en diens vrouw Marie. De barak bleek echter niet bijster goed opgewassen tegen de verschillende weersomstandigheden. Maar Gaston bleef niet bij de pakken zitten. In 1924 werd het huidig gebouw opgetrokken, met achteraan een feestzaal voor dansavonden en toneelopvoeringen.

    Barak 1
    De Zeelaan liep van het dorp recht tot aan het strand. Aan het einde daarvan liet de waard van ‘De wedergeboorte’ in 1922 – 1924, al naargelang de bron, op het strand door de gebroeders Gunst eveneens een barak optimmeren, met zicht op zee. Die kreeg de naam ‘A La Renaissance’, gewoon de vertaling van de naam van de herberg van dezelfde eigenaar, in het dorp. In de volksmond sprak men van de ‘Brakke’. In het verder verloop zal dat ‘Barak 1’ genoemd worden. De opschriften in beide landstalen werden erop geschilderd door Charles Dufour.

    Van Sinksen tot september deed zij dienst als herberg en als verhuurlokaal van ‘costumes de bains’.
    Naast de dorstige laven moest men er ook de innerlijke mens sterken. Frieten werden er toen gebakken op een Leuvense stoof.. Later werd het menu uitgebreid met soep, boterkoeken, pistolets en boterhammen met hesp en kaas. Slaapgelegenheid was er niet maar een toerist die naar zee was afgezakt en geen slaapgelegenheid vond, kon er wel overnachten in een ligstoel of in open lucht tussen de strandcabines. Men kon er ook prentbriefkaarten kopen.
    Vóór 14-18 stonden de cabines en zo’n barak beneden op ’t droge strand. Na de oorlog naderde de zee te dicht de duinvoet en de cabines werden dan maar op de eerste duinenrij geplaatst uit vrees weggespoeld te worden.
    Wie niet rijk genoeg was om een eigen badhuisje te hebben kon zich omkleden in één van de zes gemeentehokjes met daarnaast zelfs een toilet.

    Meer nog dan in het dorp moesten de uitbaters van de barak optornen tegen de weersomstandigheden.
    De brakke kon de nijdige rukwinden bij storm moeilijk verdragen. Om scherven te vermijden, moesten de melkkannetjes regelmatig van de tafels gehaald worden. In zo’n geval was er ook al geen sprake van je sigaret op de boord van de tafel te leggen. De klanten hielpen soms de wankelende wanden rechthouden tot enkele steunpalen het ergste voorkwamen. Ook de dakbedekking liet lang te wensen over. De regen sijpelde soms hier en daar door de golfplaten. De klanten hielden dan maar een tafel of een stoel als paraplu boven het hoofd. Ze wachtten vrolijk en gelaten het einde van de bui af! Probeer dat nu maar eens!!!!!
    Maar de grootste vijand was de noordwestenwind! Van uit het zeegat blies hij het zand het duin op en via de openingen van de golfplaten, het café binnen. De pintjes werden dan maar afgedekt tegen het stuifzand met bierkaartjes.
    Voor de noenmalen moest een andere oplossing gevonden worden. De borden werden onderste boven op tafel geplaatst. Toen het eten klaar was om op te dienen, draaiden de klanten ze weer om. Tijdens de maaltijd hielden ze hun hoofd zoveel mogelijk boven hun teljoor. Zo werd de zandmiserie opgelost!!! En toch bleven de klanten trouw!
    Proppen dagbladpapier stopten de gaten maar ze krompen bij regen en belandden op de vloer. De zandperikelen bleven voortbestaan tot in 1933-34.

    Verlichting was er niet gedurende jaren en dus werden wel eens kaarsen gebruikt, zij het dan dat de ‘brakke’ tegen valavond gesloten werd.
    Water was er genoeg ... maar drinkbaar water! De voorraad die de brouwer 1 maal per week bracht moest door de negenjarige Jerome in kruiken met de fietskar ’s morgens uit het dorp meegebracht worden.
    De gegalvaniseerde golfplaten van ‘t dak lieten de zonnewarmte gemakkelijk door en alle dranken moesten dus uit de kelder komen, wilde men ze enigszins koel opdienen.
    Die kelder, dat was eigenlijk een met schoppen uitgegraven put van twee meter op drie en anderhalve meter diep. Met houten palen en planken werd het instorten belet.

    De zee wrat iedere winter de duinen aan. Daarom werden de cabines en de brakke afgebroken en ondergebracht in schuren, stallen of zolders, wachtend op de volgende meimaand.
    Bij het terugplaatsen van de barak, moest die elk jaar wat meer achteruit geplaatst worden. Dat betekende tevens dat ook de kelder elk jaar opnieuw moest uitgegraven worden.

    De ratten waren een ander niet te miskennen probleem. Ze waren in grote getale aanwezig en zaten zowel onder de strandcabines als onder de brakke. Aangetrokken door de reuk van droogvis en etensresten, knaagden ze gaten dwars door de plankenvloer. Hoeveel van de beestjes in Gaston’s klemmen ook het leven lieten, toch slonk hun aantal niet! En ‘rentokil’ bestond toen nog niet!
    ‘Kleine’ Jerome vertelt dat hij geen schrik had als er al eens een rat over hem liep in zijn slaap: “het volstond om even je been te bewegen en het beest was al weg’. (!!!!)

    Diefstal met inbraak!
    De barak was ’s nachts niet bemand. Dieven die eropuit waren sigaretten en drank of ook als eens een badkostuum te stelen, maakten daarvan gebruik.
    Inbreken in de brakke was kinderspel. Het volstond een eternitplaat in te stampen om binnen te geraken. Meestal waren het de douaniers, op dienst tegen alcoholsmokkel van uit zee, die de eigenaars in ’t dorp gingen verwittigen.
    Tot aan het einde van het seizoen werd dan een bord voor de opening getimmerd. De tienjarige (!!) Jerome Coulier moest dan, met zijn vaders matrak onder het hoofdkussen, enkele tijd in de barak slapen om de dieven af te schrikken.

    “Lombardsijde en avant”
    De villabewoners staken de hoofden bij elkaar. Er moest een oplossing gevonden worden om meer verstrooiing te bieden en de opkomende jeugd vooral over dag en bij slecht weer bezig te houden.
    Ze richtten een vriendenkring op die ze ‘Lombartzijde en avant!’ noemden met ‘De Wedergeboorte’ als lokaal en Gaston Coulier als bestuurslid.
    Van meet af aan kende dit clubje grote bijval met volgend programma:
    -iedere voor- en namiddag zwemmen in groep op een vast bepaald uur
    -strandspelen met prijzen ééns per week voor groot en klein
    -samenkomst in de feestzaal bij slecht weer met spel-, en dansmogelijkheid bij de
       klanken van een tingeltangel

    -twee fakkeltochten per seizoen: start in ’t lokaal, de Zeelaan op tot beneden strand,
      dansen en zingen en ontbinding in de brakke. De hele tocht werd opgeluisterd door
      accordeon, trom en trompet

    -tenslotte nog een bal met orkest op elke zaterdag, uitsluitend toegankelijk voor de
      toeristen.

    In 1929 uitte de vereniging haar ongenoegen ten opzichte van de naburige gemeente Westende. Het gedeelte tussen de Lombardsijdelaan en de Bassevillestraat, was toen grondgebied Westende. Het Westends gemeentebestuur gaf dit stukje weg de naam ‘Polderdreef’. Volgens Lombardsijde Vooruit zou dit de ‘reizigers afschrikken , welke den weg naar zee wenschten te vinden’.
    ‘Lombardsijde en avant’ is in de jaren dertig uiteengevallen bij gebrek aan nieuwe bestuursleden.
    De ene na de andere villa-eigenaar verkocht zijn eigendom. Hun kinderen raakten immers uitgetrouwd. Het doel was bereikt!
    Toch bleven Gaston en Jerome Coulier de strandspelen verder inrichten.

    Strandkermis
    Elke derde zondag van juli werd op het strand een kermis georganiseerd. Je kon er aan allerhande volkspelen deelnemen. De ‘haantjeskoers’ of ‘kiekenvangen’ boekte het grootste succes.
    Op het strand kregen een aantal hennen, na dagenlange opsluiting in een duivenmand, hun vrijheid terug. Na vijf tellen konden de deelnemers van start gaan. Wie één der dieren bemachtigde, kon het behouden en kreeg het dubbele van het inschrijvingsgeld terug. Het werd een dolle achtervolging op het strand en in de duinen. Soms werd maar één kieken weer buitgemaakt of sukkelde tegen de avond een kiekenvanger doodop de barak binnen. Zo belandde eens Hector Deconinck tegen middernacht, goed aangeschoten, de ‘A la Renaissance’ binnen met een hen aan zijn knoopsgaten gebonden.

    Worstelclub
    Lombardsijde had een eigen worstelclub ‘De Verenigde Krachters (?)’. Ze trainden in ‘De Wedergeboorte’ onder de leiding van de Gentenaar Minnaert, kampioen van beide Vlaanderen. Met groot succes werden ook worsteldemonstraties in open lucht georganiseerd, op het strand. Ziehier een paar foto’s

    Zowel Lombardsijde als Westende hadden een lokale vedette, respectievelijk Charles Levecque (foto hierboven in 1937) en Medard Tottie.(foto hierboven rechts)
    Op de foto links: Angèle Dierendonck met haar crèmekarretje.

    Koninklijk bezoek!
    Hiervoor laat ik Jerome Coulier aan het woord: (hij voegt er geen jaartal aan toe, maar koning Albert I stierf in 1934)
    “Drie, vier tafels waren bezet door keuvelende mensen en kaarters en ‘k was van dienst.
    Een kloek gebouwd persoon kwam binnen “Goeie dag, een grote fles limonade, aub”
    De man betaalde en vertrok, iedereen groetend.
    De kaarters, Brusselaars, draaiden het hoofd om: “Mais, c’est le roi!” riep er één verrast. Ongelovig legde elk zijn kaarten neer en oogden hem na. En zowaar, koningin Elisabeth stond hem buiten op te wachten! Ze namen elk een slok uit de fles en liepen het duin af naar zee toe.
    ’t Was laagtij. Koning Albert nam zijn vrouwtje in zijn armen en waadde door de kellen zonder zijn schoeisels uit te doen. Hand in hand wandelden ze verder richting staketsel.
    Tu vois” stelde een der klanten vast “même le roi adore notre plage!””

    'A la Renaissance' wordt 'Cristal Palace'
    In 1932 wordt vastgesteld dat er minder Franse toeristen komen maar meer Engelse. Die vergelijken 'De Brakke' met 'Crystal Palace', een glazen gebouw ontworpen voor de wereldtentoonstelling van 1851 in Hyde Park (Londen). Het was gebouwd in Victoriaanse stijl en bestond uit hout, gietijzer en glassegmenten.
    De barak krijgt dan maar de nieuwe naam 'Cristal Palace'.


    Er komt een nieuwe buur: een militair kamp!
    In 1934-35 heerste een koortsachtige bedrijvigheid op de onteigende gronden van de huidige kazerne. Er werd een betonnen schietstand gebouwd en zolang de kazernegebouwen niet voltooid waren, logeerden de artilleristen tijdens de schietperioden in tenten.
    Gaston Couler besloot zijn Cristal Palace vijftig meter meer achteruit te plaatsen om er 's winters en 's zomers te kunnen blijven. De soldaten bleken immers goede klanten zowel voor wat drank als eten betrof.. Hij trok met zakken bier en limo de duinen in om de dorstige werklui te laven. Tijdens zijn vrije dagen loste zijn zoon Jerome hem af.
    De rust van de toeristen werd wel erg gestoord door ’t ratelen van de mitrailleusen of ’t gebulder van de kanonnen, die mikten op de ‘zak’ van een ronkende vlieger. Maar ze bleven toch naar hun geliefd “Lombardsijde-Bains” komen. 
    Cristal Palace kreeg natuurlijk wel concurrenten: Alex Maene, Vercnocke, Lucien Hessel plaatsten ook een brakke of een frietkraam maar iedereen had toch het hele jaar zijn handen vol.
    Zelfs na zonsondergang bleef de barak open want toen waren de militairen vrij van dienst. Er werden een paar petroleumlampen opgehangen en de tafels van de kaarters werden verlicht met kaarsen. Werd het kouder, dan werd een grote kolenkachel in ’t midden van ’t café geplaatst. 

    De laatste dagen van Cristal Palace I
    1940! WO II brak uit. De familie Coulier vluchtte over de IJzer naar Oostduinkerke. Tien dagen later – reed Jerome naar de Cristal, maar hij mocht van de Duitsers niet meer binnen! Geen maand later was er van de brakke niets meer te zien: de gevelpanelen overdekten smalle loopgraven, waar bovenop ‘vaderlanders’ (zandzakjes) gelegd werden.
    ’t Cristal was van de aarde weggeveegd!, tot zijn groot verdriet.

    (Wordt vervolgd)


    Bronnen
    CONSTANDT M., Het toeristisch verhaal van Westende en Lombardsijde, Middelkerke, 1988.
    Lombardsijde graag gezien’ De Oudste prentkaartenuitgegeven door ‘De klaproos’ en verzameld door Jules en Berthe Callenaere-Dehouck en Siegfried Debaeke postkaarten 55,70
    Lombardsijde-bad in de Belle Epoque’ door Marc Constandt
    Toeristisch verhaal van Westende en Lombardsijde’ door Marc Constandt
    100 jaar toerisme ‘Een eeuw vakantie in West-Vlaanderen’ door Marc Constandt
    ‘Lombardsijde in de Branding’ 1914-1920 door René Coulier
    ‘Lombardsijde – 7 eeuwen historiek’ door Eddy Viaene
    Wikipedia

    06-06-2016, 09:43 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Dijk en Strand
    30-05-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fusioneren? Geen sprake van!

    In een nieuwe studie van het Vlaams Instituut voor Economie en Samenleving aan de KU Leuven (Vives) wordt een voorstel naar voren geschoven om het aantal Vlaamse gemeenten te verminderen van 308 tot 152. In West-Vlaanderen zouden er nog 27 overblijven van de 64.
    Een gemeente met minder dan 15.000 inwoners zou volgens de studie van VIVES moeten fuseren/ fusioneren met een grotere, zeker als er veel mensen uit die kleine gemeente gaan werken naar de grotere buurgemeente. VIVES maakte gebruik van data over het aantal pendelaars om te berekenen hoeveel en welke gemeenten zouden kunnen fuseren.
    De gemeenten in onze regio zijn bijna allemaal tegen een fusie. Enkel de burgemeester van Oostende en natuurlijk die van Koksijde met zijn klassieke onmetelijke drang naar expansie, zijn er voorstander van. Deze laatste vindt zelfs dat de studie nog niet ver genoeg gaat. Hij zou ook nog Nieuwpoort willen inpalmen.

    Zo zouden de gefusioneerde gemeenten er uitzien.

    Groot-Middelkerke
    Het ‘kleine’ Nieuwpoort zou dus opgeslorpt, geannexeerd, ingelijfd moeten worden door het ‘grote’ Middelkerke. Toch staan ze ook hier niet te springen voor het idee. "We zijn wel voorstander om nauwer samen te werken met Nieuwpoort, maar we zijn niet overtuigd dat een fusie kostenbesparend zou werken", zegt burgemeester Janna Rommel-Opstaele.
    Dat verwondert mij wel een beetje, gezien de tomeloze eerzucht die ze gewoonlijk koestert.
    Ziehier hoe de nieuwe gemeente er zou uitzien.

    Inwoners
       2015
    Oppervlakte
          km²
    Middelkerke  19.302      75,5
    Nieuwpoort  11.411      31,0
    Groot-Middelkerke  30.713    106,65

    Ziehier een voorsmaakje: mijn voorstel voor een logo van de fusiestad. Misschien wordt dat wel de ‘torenstad’!

    Wat wil de Vlaamse regering eigenlijk juist?
    De Vlaamse Regering streeft naar sterke lokale besturen. Schaalvergroting van gemeenten is een manier om dat te realiseren. Lokale gemeenten die vrijwillig willen fuseren worden gestimuleerd en ondersteund. De krijtlijnen voor dit beleid werden vastgelegd in een conceptnota die goedgekeurd werd op 17 juli 2015.
    Die krijtlijnen werden nu verankerd in een voorontwerp van decreet (eerste principiële goedkeuring) waarin volgende stimuleringsmaatregelen worden uitgewerkt:
    • een fusiebonus onder de vorm van een schuldovername ten belope van 500
      euro schuld per inwoner voor gemeenten die fuseren op 1 januari 2019 met een
      maximum van 20.000.000 euro

    • een uitbreiding van de waarborgregeling van het Gemeentefonds zodat de nieuwe
      gemeente niet minder zal ontvangen dan de som van de aandelen van de samen te
      voegen gemeenten;

    • de mogelijkheid om tijdelijk een groter aantal schepenen te voorzien voor de
      fusiegemeente.

    In juli 2016 moeten er reeds politieke beslissingen vallen over concrete fusies. In september van datzelfde jaar starten de lokale voorbereidingstrajecten. In oktober 2018 zijn er de gemeentelijke verkiezingen en in januari 2019 starten de eerste fusiegemeenten.
    Wensen jullie daar meer over te lezen?
         Conceptnota van 17 juli 2015
         Voorontwerp van decreet houdende de regels voor de vrijwillige samenvoeging van gemeenten (eerste
             principiële goedkeuring door de Vlaamse Regering op 18 december 2015)
        Memorie van toelichting bij het decreet houdende de regels voor de vrijwillige samenvoeging van
             gemeenten
        Toelichtende nota
        Bestuurskrachtmonitor en ondersteuningsaanbod


    Hebben hun pogingen enig resultaat opgeleverd?
    Van het dertigtal gemeenten dat geïnteresseerd was in een zelfevaluatie, kregen er negentien een brief in de bus. 
    Zij kregen groen licht om deels op kosten van de Vlaamse regering de komende weken en maanden grondig geëvalueerd te worden. Die evaluatie moet de voordelen aantonen van een verregaande samenwerking of eventuele fusie met de buurtgemeenten. Het is met andere woorden de eerste concrete aanzet naar een mogelijke vrijwillige gemeentefusie in de toekomst.

    Deze 19 gemeentes zijn Schilde, Sint-Katelijne-Waver, Essen, Heist-op-den-Berg, Wijnegem, Borsbeek, Puurs, Ranst, Hemiksem (Antwerpen), Zutendaal, Meeuwen-Gruitrode (met Opglabbeek), Neerpelt (Limburg), Kaprijke, Eeklo, Knesselare, Wachtebeke (Oost-Vlaanderen), Tienen. Londerzeel (Vlaams-Brabant), Diksmuide
    Diksmuide is dus de enige West-Vlaamse.

    Resultaten in het ‘Gemeenterapport’ over fusies na bevraging van Middelkerkenaars en Nieuwpoortenaars (in %)

    Middel-
    kerke 
    Nieuw-
    poort

    Wil u uw gemeente laten fuseren?
    Ja, met grotere gemeentes
    Ja, met kleinere gemeentes
    Neen, NIET fuseren


    Redenen tegen fusie

      10,1
        2,5
      59,7

        2,8
        5,2
      64,6
    Mijn gemeente/stad is reeds groot genoeg  61,7  60,8
    De identiteit van mijn (deel)gemeente/buurt zal verloren gaan door de fusie  35,3  17,0
    Een kleine gemeente heeft beter zicht op de problemen op het terrein  26,1  30,8
    Bovenlokale samenwerking moet aangemoedigd worden in plaats van fusie  25,4   6,1
    Er zijn nu al veel problemen die niet worden aangepakt, wat gaat dat zijn als we nog groter worden?  22,0  12,8
    De stem van de inwoners van mijn buurt zal minder belangrijk worden in een groter geheel  21,6  29,6
    We gaan ons verder moeten verplaatsen voor bepaalde dingen  21,2  21,4
    Fusies van gemeentes zal enkel leiden tot meer conflicten  15,7  27,6
    Andere reden  12,8  11,8
    We gaan niet meer meetellen in een groter geheel

    Redenen voor een fusie
     12,1  15,9
    Een grotere gemeente kan beter de problemen aanpakken  60,9  22,9
    Er zal een grotere organisatie ontstaan die meer kwaliteit kan bieden  52,8  33,9
     Provincies kunnen afgeschaft worden als de gemeentes groter worden  50,5  22,9
    We zullen meer meetellen als we een grotere gemeente /stad zijn  39,7   0
    Het zal helpen om het aantal ambtenaren te verminderen  28,8  18,9
    We zullen als burger meer waar krijgen voor ons geld  26,7  22,9
    Fusie zal zorgen voor meer budgetten voor de nieuwe gemeentes/steden  23,6  54,2
    Mijn gemeente/stad mag groter worden    5,2  43,2
    Andere reden    5,2  35,3

    Als je de cijfers op een gele achtergrond bekijkt, zou je haast denken dat men in Middelkerke wel een fusie wenst!

    Wat stellen wij vast na 39 jaar fusie tussen Middelkerke en Westende?
    De fusie Middelkerke - Westende heeft duidelijk gemaakt wat er na een fusie zo allemaal gebeurt.
    Alle gemeentediensten zijn gecentraliseerd in Middelkerke. Dat geldt niet enkel voor het gemeentehuis, maar ook voor de politie, het OCMW met rusthuis ‘De Ril’, het gemeentepark, de brandweer, de technische diensten en het containerpark.
    Men kan rustig stellen dat de centralisatie algemeen is. Neem nu de sport: de sportinstallaties (zwembad, sportpark ‘De Krokodiel’, zaal ‘De Branding’), sportploegen (zoals jeugdvoetbal, volleybal, enz, sportmanifestaties (zoals Noordzeecross, proloog en start Driedaagse)

    Ook de cultuuractiviteit speelt zich vooral in de kerngemeente af: de bibliotheek (luxegebouw in Middelkerke tegenover kleine aanhangsels in de deelgemeenten) en de culturele centra (toneel, zangkoor, muziekschool, stripfestival, feestzaal, …).

    Ook de private dienstverlening situeert zich in de kern: de markten (donderdagmarkt en boerenmarkt op zaterdag), kind en gezin, de postdiensten (enkel nog een kantoor in de kerngemeente), de shoppingzone en -centra uitgezonderd een Okay en een Delhaize), grote firma’s, ….

    Op Janna na (Leffinge) zijn de opeenvolgende burgemeesters (Inghelram, Desseyn, Verlinde, Landuyt) steeds van Middelkerkse oorsprong geweest. De politici van de deelgemeenten, veel minder in aantal, kunnen niet optornen tegen de overmacht van de talrijke Middelkerkenaars (bovendien ook nog een familieclan!) en wensen/ durven dat vaak ook niet.
    Het is moeilijk om daar verandering in te brengen … als de politici van deelgemeenten geen gunstiger plaats krijgen op de lijst!

    Er bleef dus na de fusie niets over in de deelgemeenten! Zo gaat het meestal!

    Welke zijn de voor- en nadelen van een fusie? (verzamelde meningen van internet gehaald, die niet reeds of onvolledig aangehaald werden in gemeenterapport
    Voordelen
    1. De hogere overheid kan beter een kleiner aantal gemeenten beheren. Er kunnen meer
        bevoegdheden van Vlaanderen naar de gemeenten overgeheveld worden.
        De provincies zouden kunnen afgeschaft worden.

    2. Er zijn minder intergemeentelijke samenwerkingsregelingen nodig.
    3. De spreiding van de kosten van diensten of processen over meer burgers, doet de
        kosten per eenheid dalen.

    4. Meer budget betekent meer ruimte voor bestuurlijke ambities. Het wegennet, ook in
        de schaars bevolkte landelijke gemeenten, kan verbeterd worden.

    5. De bestuurlijke drukte in een regio neemt af doordat minder gemeenten aan tafel
        zitten.

    6. Grotere lokale overheden kunnen meer gewicht in de schaal leggen. De kans dat je als
        grote stad wordt gehoord in ‘politiek Brussel’ is groter.

    7. Het totaal aantal bestuurders neemt af wat de bestuurslasten doet dalen.
    8. Het aantal ambtenaren op een afdeling stijgt waardoor ook een betere
        arbeidsverdeling mogelijk wordt. Vervanging bij afwezigheid bij verlof en ziekte is
        soepeler. De diensten blijven continu verzekerd.

    9. De vorming van het personeel kan verbeterd worden. Specialisatie wordt mogelijk.
        De capaciteit en de competentie zullen stijgen. Daardoor kan een betere en
        efficiëntere dienstverlening aangeboden worden.

    9. Nieuwe of complexere opdrachten en uitdagingen, die tijdens de afgelopen jaren
        ontstonden, kunnen doeltreffender vervuld worden. Denk bijvoorbeeld aan de
        organisatie van kinderopvang, cultuur, jeugd, sport, mobiliteit, erfgoed,
        duurzaamheid, ontwikkelingssamenwerking, vergrijzing, enzovoort.

    Nadelen
    1. Een gemeentebestuur kan beter een kleiner aantal deelgemeenten beheren.
    2. Deelgemeenten zijn na de fusie minder of zelfs niet vertegenwoordigd in de gemeenteraad
    3. Aangehechte gemeenten verliezen aan belang en uitstraling.
    4. Een groot stuk van de fierheid die de inwoners vroeger koesterden voor hun gemeente valt
        weg.

    5. Intergemeentelijke samenwerking, bijvoorbeeld voor brandweer, huisvuilverwerking en
        politie, 
    zodat op die vlakken hetzelfde kon bereikt worden als bij een fusie.
    6. Fusies doen de bestuurlijke ambities alleen maar stijgen.
        Stijgende ambities kunnen na fusie uitlopen op bestuurlijke grootheidswaan. Het maatgevoel
        daalt. 
    Fusies leiden vaak direct tot de roep om een nieuw, meestal duur gemeentehuis.
    7. Fusies zijn niet kostenbesparend, in het beste geval verbetert enkel de kwaliteit
    8. Een financieel gezonde gemeente heeft geen fusie nodig om zich te verbeteren.
    9. Fusie leidt niet tot belastingverlaging voor burgers of dalende ambtelijke kosten. Er wordt
        niemand 
    ontslagen.
    10. Schaalvergroting brengt een zeker democratisch probleem met zich mee. De afstand burger
          – 
    bestuur neemt toe en velen vrezen dat hun stem niet meer gehoord zal worden.
          De inwoners voelen 
    zich in een grote gemeente minder betrokken. Het vertrouwen in het
          gemeentebestuur daalt. 
    Er bestaan minder contacten omdat men elkaar niet kent.
    11. Het is een bekend gegeven dat voorbij 30.000 inwoners de politieke participatie van burgers
          daalt

    12. Fusies leidt tot een rupsje-nooit-genoeg syndroom: gemeenten blijven na fusie ook weer te
          klein 
    voor bepaalde kwesties (en te groot voor een ander). De ene goede schaal bestaat
          namelijk niet. 
    Fusie is per definitie een ‘Unvollendete’. Na fusie zullen nieuwe pleidooien
          voor fusie volgen.


    Nog enkele persoonlijke reflexies
    Er wordt gezegd dat er best een goede basis voor een fusie bestaat tussen twee kandidaat-gemeenten en dat beide best nu reeds verbonden zijn door een druk werkverkeer.
    Dat is zeker niet het geval tussen Middelkerke en Nieuwpoort. Men zou zelfs kunnen zeggen dat het elkaars tegenpolen zijn, op veel gebieden: geschiedenis, mentaliteit, politieke voorkeuren, erfgoed, …

    Stel u voor ‘u woont in de Simili in Nieuwpoort-bad en u moet naar het gemeentehuis in Middelkerke!!!!!' Een klein reisje!

    Kunnen jullie zich de markt in Nieuwpoort voorstellen zonder stadhuis?

    Werd er rekening gehouden met het feit dat de bevolkingsaantallen van Middelkerke en Nieuwpoort in de zomer en steeds meer ook tijdens de schoolverloven en de weekends vermenigvuldigd worden?

    Wordt Middelkerke dan ook een stad als er een fusie komt met de stad Nieuwpoort?

    Ik hernieuw mijn voorstellen voor een volgende fusie
    Westende, Lombardsijde, Mannekensvere, Sint-Pieterskapelle en Schore zouden bij Nieuwpoort kunnen aansluiten terwijl Middelkerke , Wilskerke, Slijpe en Leffinge bij Oostende kunnen gevoegd worden.
    Dat is een fusie die rekening houdt met de intenties van de Vlaamse regering maar ook met de fouten van de vorige fusie en die meer inspeelt op factoren zoals affiniteit tussen inwoners, afstand naar kern.
    Waarom Groot-Middelkerke en NIET Groot-Nieuwpoort? Of anders de naam veranderen in Middelpoort of Nieuwkerke-aan-zee? Het centraal gelegen Westende zou toch minstens in de naam moeten opgenomen worden. Wat denken jullie van Westmiddelpoort?

    Besluit
    Ik heb het onderwerp bewust wat luchtig opgevat. Het zal jullie wel duidelijk zijn dat ik een hevig tegenstander zou zijn van een gebeurlijke fusie Middelkerke - Nieuwpoort.

    Mijn vorige artikels over het onderwerp
    14.3.2010 “Koude oorlog tussen Westende en Lombardsijde, gevolgd door fusie in 1971
    24.7.2010 ‘Waarom mocht Westende in 1976 niet zelfstandig blijven?
    22.8.2010 ‘Kunnen we na 33 jaar spreken van een gelukkig huwelijk tussen Middelkerke en Westende?


    Bronnen
    Artikel van LEEN BELPAEME, TIMMY VAN ASSCHE: ‘FUSIONEREN? GEEN SPRAKE VAN” http://www.arnokorsten.nl/PDF/Bestuurskracht,%20Gemeente/Voordelen%20en%20nadelen%20van%20fusie.pdf
    http://feb.kuleuven.be/VIVES/publicaties/briefings/BRIEFINGS/briefing-10072014.pdf

    30-05-2016, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Fusies
    23-05-2016
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is: vinkenzetting in Lombardsijde

    Een vinkenzetting? Al veel over gehoord maar nog nooit meegemaakt! Jullie wel? Toen ik vernam dat er één zou gehouden worden op een boogscheut van mijn voordeur, mocht ik die gelegenheid niet missen. Op 14 ,15 en 16 mei 2016 organiseerden de paradijsvogels uit Veurne namelijk 3 vinkenzettingen in Lombardsijde.


    Wat houdt dat eigenlijk in?
    Een vinkenzetting, kortweg zetting genoemd, is een wedstrijd waarbij de vinkeniers (vinkenhouders) gedurende een uur het aantal liedjes van de vink tellen.
    Deze wedstrijden worden in de periode tussen 1 april en 31 augustus georganiseerd. Dan zingen de mannetjes namelijk om het hardst om zo hun territorium te verdedigen en wijfjes (de "popjes") te lokken. Het liedje duurt maximaal vijf seconden en de mannetjes herhalen het gemakkelijk tot tien keer per minuut.
    Bij het begin van een vinkenzangwedstrijd, wordt met een vlag gezwaaid als signaal: “Teken de geldige zangen!”. Een uur later wordt opnieuw met de vlag gewapperd om aan te geven dat de wedstrijd beëindigd is.
    De zetting zelf verloopt volgens een bepaald stramien. Eerst brengen de vinkeniers hun gekooide vinken ‘in reke’. Dat betekent dat ze de kooien met de vogels op een rij zetten op een afstand van ongeveer 2m40 van elkaar, de vinkenier telkens dat mogelijk is, kijkend naar de zon, wind in de rug. Bij een wedstrijd is het de bedoeling dat een vink zoveel mogelijk geldige fluitsignalen (liedjes) laat horen. Telkens de vogel een liedje zingt, maakt de zetter met een krijtje een aantekening op een zwarte houten telstok, die ook wel de ‘regel’ wordt genoemd en die 800 streepjes kan bevatten.

    De vinkenier gaat voor de kooi zitten rechts van zijn eigen vogel, luistert en noteert de geldige zangen. Hij moet dus de slagen van de vink van zijn gebuur noteren. Alhoewel alles gebaseerd is op vertrouwen, heeft hij/zij tezelfdertijd een zekere controle over het tellen van de liedjes van zijn/haar eigen vogel.
    De vink die in 1 uur tijd de meeste liedjes zingt, wint de wedstrijd. Enkel liedjes die op de juiste manier gezongen worden, zijn geldig. Het gezongen lied moet volledig zijn en eindigen op suskewiet (dit gedeelte wordt de vinkenslag genoemd).


    Aan sommige wedstrijden nemen meer dan 1000 deelnemers deel. Dergelijke wedstrijd kan dan ook erg indrukwekkend zijn en voor buitenstaanders een bevreemdend schouwspel vormen. Met de zetting is geen winstbejag gemoeid. Het winnen van een felbegeerde titel in de vinkensport brengt weinig, of zelfs geen geld in het laatje. De vinkenier gaat meestal met een ruiker of een beker naar huis. Er wordt dus vooral om de eer gespeeld. Een titel geeft de zetter wel aanzien bij de andere vinkeniers. Bovendien is het uniek dat er in de eerste plaats op vertrouwen wordt gespeeld. De deelnemers moeten er van uitgaan dat hun concurrenten niet vals spelen. Vriendschap staat hier dan ook hoog aangeschreven. De buitensporige bedragen die bijvoorbeeld in de duivensport neergeteld worden, komen in deze sport niet voor. Vinkeniers kweken hun vinken zelf of kopen ze voor een klein bedrag. Soms worden er ook vinken geruild.

    Geschiedenis
    De vinkensport is een Vlaamse volkssport met een eeuwenlange traditie.
    Ze is ontstaan uit de vroegere vogelvangersgilden uit de Middeleeuwen. Om (roof)vogels te vangen werden goede lokvogels ingezet. Buiten het vangseizoen werden deze in gevangenschap gehouden tot de volgende vangstperiode. De vogelvangers startten met het houden van wedstrijden om te bepalen welke lokvogels het snelste konden zingen. De eerste grote vinkenzettingen in Vlaanderen vonden plaats in de 16e eeuw en werden slechts eenmaal per jaar gehouden. Eén van de vroegste vermeldingen dateert uit 1593 over een vinkeniersgilde in Ieper .

    Vanaf de 17de eeuw nam het aantal vinkeniers sterk toe. Vinkeniersgilden waren aanvankelijk vooral een stedelijk fenomeen, omdat het vangen van vogels op het platteland sterk aan banden lag. Vanaf de 19de eeuw werd de vinkensport ook op het platteland zeer populair. Veel vogelsoorten (spreeuwen, leeuweriken, enz.) werden vroeger enkel gevangen om op te eten. Met de vinken was dat echter niet het geval: de gilden vingen ze uitsluitend om vinkenzangwedstrijden te kunnen houden. Met de populariteit van de vinkensport nam ook het aantal vinkenierslokalen sterk toe vanaf de 19de eeuw. Velen waren traditioneel verbonden aan volkscafés.

    De vinkensport vandaag
    De vinkensport valt onder het ministerie van cultuur en van de cel cultureel erfgoed
    De sport is vooral populair in West-Vlaanderen en delen van Oost-Vlaanderen. Naar schatting zijn er nog zo’n 13.000 vinkenzetters actief. Vooral A.Vi.Bo (Koninklijke Nationale Federatie Algemene Vinkeniersbond) behartigt de belangen van de vinkeniers. Ze stellen uniformiteit in hun sport voorop. Sommige verenigingen, die een lokale variant van de vinkensport beoefenden, konden zich niet vinden in de reglementering die Avibo opstelde. Zo kwam er in de jaren 1970 een afsplitsing, Vi.Mi.Bel (Vinkeniers Midden-België), die zo’n 700 leden telt. .De individuele vinkenzetters zijn gegroepeerd in vinkenlokalen of maatschappijen. Sommige van die verenigingen bestaan al sinds de 19de eeuw. Voorbeelden daarvan zijn “Verheugd in de Zang” uit Aarsele (°1838), “De Lustige Zangers” uit Ardooie (°1897), “Niet Rijk Maar Recht” uit Meulebeke (°1849) en “De Paradijsvogels” uit Veurne (°1840). De verenigingen staan in voor de organisatie van de wedstrijden. De vinkeniers hebben via de vereniging contact met elkaar en blijven na de vinkenzetting vaak nog wat hangen om bij te praten en ervaringen uit te wisselen.

    Hoe zien de vinken eruit?
    De vink (Fringilla coelebs), die de grootte heeft van een mus, wordt ook wel botvink, boekvink of charlotte genoemd. Het is een zangvogel die bekend staat om zijn strijdlust.
    Je kan twee verschillende groepen botvinken onderscheiden. Enerzijds is er de inheemse boomgaardvink, anderzijds de trekvink. Die laatste zoekt in de herfst vanuit de stamgebieden in Noorwegen, Zweden, Rusland, Finland, Denemarken en Duitsland warmere oorden op. Het opmerkelijkste verschil tussen de twee groepen ligt in de zang. Het liedje van de boomgaardvink eindigt steevast op "sieskewiet" of "suskewiet". Een vink wordt daarom in de volksmond ook wel een ‘suskewiet’ genoemd.
    Alle vinken zijn gekenmerkt door een dubbele witte vleugelband en witte buitenste staartpinnen.
    Mannelijke vinken zingen het mooiste lied en hebben ook de mooiste kleuren. Ze hebben een blauwgrijze kop en roodbruine wangen. De onderzijde is wijnrood, de achterhals en een deel van de zijhals zijn leiblauw en het voorhoofd is zwart.

    Het vrouwtje is bruiner en de onderzijde is licht grijsbruin, de rug is olijfbruin.

    De liedjes van de vink
    Trekvinken hebben een gezang dat eindigt op "weeuw" of "beeuw". De zang van de inheemse boomgaardvink wordt door de vinkeniers ook wel "Vlaamse zang" genoemd. Alles wat daarvan afwijkt, wordt "Waalse zang" genoemd. "Waals" verwijst hier niet naar Wallonië, maar naar het Oudnederlandse woord voor alles wat vreemd en uitheems is.
    Jonge vinken kunnen het liedje leren door te luisteren naar een ervaren oudere vink. Heel wat vinkeniers leren de liedjes echter aan door een compact disk met het liedje te laten afspelen in de nabijheid van de kooien.

    Blinde vinken
    Vanaf de 19de eeuw tot aan het begin van de 20ste eeuw werden wedstrijdvinken doorgaans blind gemaakt, omdat er van uit gegaan werd dat ze dan beter konden zingen. Het blinden van vinken gebeurde door de oogleden van de dieren dicht te schroeien. De ingreep was meestal omkeerbaar, maar allesbehalve diervriendelijk. In 1920 maakte de overheid dan ook een einde aan dit gebruik. Het verbod werd ingegeven door protest van oud-strijders, die tijdens WOI blind waren geraakt bij gasaanvallen aan het oorlogsfront.

    Vinken vangen
    Het vinkenzetten was traditioneel verbonden aan het vangen van vinken. Dat heeft niet alleen met de zangwedstrijden op zich te maken, maar ook met het feit dat vinken kweken geen sinecure is. Ieder jaar moesten er dus nieuwe vinken uit de natuur komen om verder te kunnen kweken. Lange tijd mochten de vinkenbonden Avibo en Vi.Mi.Bel vinken vangen volgens bepaalde quota. Om te kunnen kweken, moesten er vooral voldoende vrouwelijke vinken gevangen worden. Sinds 2003 is de vinkenvangst verboden. Om het aantal vinken op peil te houden en zo de vinkensport te behoeden voor de teloorgang, worden er nu kweekprogramma’s voor vinken opgezet.

    Kooi
    Een vinkenier zorgt er voor dat zijn vinken thuis in een volière over voldoende bewegingsvrijheid beschikken. Enkel tijdens de wedstrijden wordt een vink tijdelijk in een kleine kooi of ‘renne’ opgesloten. Na het verbod op het blinden van de vinken kwam er een nieuw kooitype in gebruik, dat tot op de dag van vandaag in gebruik is. Die kooi is geblindeerd door melkglas zodat de vink er enkel licht en donker in kan onderscheiden en niet afgeleid wordt. In het duister kan het diertje zich ongestoord volop toeleggen op het zingen van zo veel mogelijk liedjes. (in de volkstaal wordt dit ook wel kwinkelen, schuifelen of vedelen genoemd Er wordt ook voor gezorgd dat er voldoende luchtcirculatie in de kooi is. ).

    Op onderstaand filmpje zien jullie een gekooide vink en kunnen jullie talloze liedjes beluisteren.
    https://www.youtube.com/watch?v=cTzSRKrKB_w

    Vinkenzetten: een passie
    Het vinkenzetten is een intensieve bezigheid: een vinkenier moet eerst heel wat tijd en moeite in zijn vinken investeren voor hij de vruchten van zijn arbeid kan plukken. Eerst moeten de dieren gekweekt, goed gevoed en ‘opgeleerd’ worden. Net zoals in de duivensport besteedt een vinkenier veel aandacht aan de verzorging van zijn vogels en geeft hij ze een naam. Pas na enkele jaren zingt een vink op volle kracht om te kampen in de wedstrijden. Vinkeniers raken in die tijd dan ook echt gehecht aan hun dieren. Vroeger werden er soms zelfs overlijdensberichten geplaatst in het contactblad van de vinkeniers als een goede zangvogel stierf.

    Familietraditie
    Vaak is het houden van vinken en het spelen met vinken een familietraditie. De meeste vinkenzetters leerden het vinkenzetten als kind en geven de kennis en de passie vandaag door aan hun eigen kinderen of kleinkinderen. Omdat vinkenzetten geen kracht of uithouding vergt, vinden vele actieve ouderen/gepensioneerden het een aangenaam tijdverdrijf. Net zoals in de meeste volkssporten zijn vrouwen ook bij het vinkenzetten in de minderheid, al neemt hun aantal en invloed wel toe.

    De paradijsvogels uit Veurne organiseerden in Lombardsijde
    De zettingen vonden plaats in de Bamburgstraat te Westende. Inschrijven kon in de voetbalkantine van SC Lombardsijde.
    Ziehier het volledig programma
    Zaterdag 14 mei: zetting om 9 uur, inschrijving vanaf 07u15.
    Prijzen:
    Kleine attentie voor iedere deelnemer bij de inschrijving
    100 euro vooruit + de inleg en ongeveer 50 euro natura
    Onder de leiding van Alain Calcoen, voorzitter van ‘De Paradijsvogels’ met Belgische vlag in de hand, trotseerden 29 dappere vinkeniers, waarvan één uit Westende-bad en één uit Lombardsijde de ijzige koude en de wind. Er waren er zelfs die op geen kilometer keken om deel te nemen, namelijk uit Wervik, Roeselare, Meulebeke, Denderhoutem, Jabbeke, Zerkegem, Lebbeke, …Er waren ook twee vrouwelijke deelnemers.
    Natuurlijk durfde ik geen kik geven om de vogels niet te storen in hun gezang. Alain keek daar trouwens streng op toe.

    De trofee werd uitgereikt door schepen Bart Vandekerckhove.

    Zondag 15 mei om 16 uur: de grote prijs ‘Jean-Marie Dedecker en Alain Calcoen’.
    Prijzen: 150 euro vooruit + de inleg en 350 euro natura..
    Winnaar ontving een trofee uit handen van Jean-Marie Dedecker.
    Na de zetting werd de innerlijke mens versterkt.


    Maandag 16 mei om 9 uur: grote prijs ‘Gebroeders Chris en Lucien Niville uit Westende’.
    Prijzen:
    100 euro vooruit + de inleg en 50 euro natura.
    Winnaar ontving een trofee uit handen van de Niville Brothers.
    Elke dag ontving de eerste vrouw een prachtig juweeltje terwijl er tevens een prijs voorzien was voor de eerste jeugdspeler met eigen speelkaart.
    Er werd een globale rangschikking opgemaakt van de 3 zettingen. De winnaar van de driedaagse was Daniël Pieters uit Oostduinkerke. Eerste Middelkerkenaar was Arthur Coopman. De eerste 5 van die rangschikking ontvingen een prijs. Men was niet verplicht om met dezelfde vogel deel te nemen.

    Het bestuur van de paradijsvogels Veurne dankte het gemeentebestuur van Middelkerke en het bestuur van voetbalclub SC Lombardsijde en alle sponsors: Jean-Marie Dedecker, Immo S Westende, Bart Vandekerckhove Middelkerke, Sanitair Eddy Deroo Middelkerke, gebroeders Niville Westende, Ressen Nelly Genk, Argenta Lombardsijde, Jan Gebert Middelkerke, Coopman Arthur en dagbladhandel Laetitia Lombardsijde.


    Bronnen
    http://www.lecavzw.be/tradities/rituelen/vinkenzetten
    Facebookpagina Alain Calcoen

    23-05-2016, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Erfgoed
    Archief per week
  • 25/07-31/07 2016
  • 18/07-24/07 2016
  • 11/07-17/07 2016
  • 04/07-10/07 2016
  • 27/06-03/07 2016
  • 20/06-26/06 2016
  • 13/06-19/06 2016
  • 06/06-12/06 2016
  • 30/05-05/06 2016
  • 23/05-29/05 2016
  • 16/05-22/05 2016
  • 09/05-15/05 2016
  • 02/05-08/05 2016
  • 25/04-01/05 2016
  • 18/04-24/04 2016
  • 11/04-17/04 2016
  • 04/04-10/04 2016
  • 28/03-03/04 2016
  • 21/03-27/03 2016
  • 14/03-20/03 2016
  • 07/03-13/03 2016
  • 29/02-06/03 2016
  • 22/02-28/02 2016
  • 15/02-21/02 2016
  • 08/02-14/02 2016
  • 01/02-07/02 2016
  • 25/01-31/01 2016
  • 18/01-24/01 2016
  • 11/01-17/01 2016
  • 04/01-10/01 2016
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2015
  • 14/12-20/12 2015
  • 07/12-13/12 2015
  • 30/11-06/12 2015
  • 23/11-29/11 2015
  • 16/11-22/11 2015
  • 09/11-15/11 2015
  • 02/11-08/11 2015
  • 26/10-01/11 2015
  • 19/10-25/10 2015
  • 12/10-18/10 2015
  • 05/10-11/10 2015
  • 28/09-04/10 2015
  • 21/09-27/09 2015
  • 14/09-20/09 2015
  • 07/09-13/09 2015
  • 31/08-06/09 2015
  • 24/08-30/08 2015
  • 17/08-23/08 2015
  • 10/08-16/08 2015
  • 03/08-09/08 2015
  • 27/07-02/08 2015
  • 20/07-26/07 2015
  • 13/07-19/07 2015
  • 06/07-12/07 2015
  • 29/06-05/07 2015
  • 22/06-28/06 2015
  • 15/06-21/06 2015
  • 08/06-14/06 2015
  • 01/06-07/06 2015
  • 25/05-31/05 2015
  • 18/05-24/05 2015
  • 11/05-17/05 2015
  • 04/05-10/05 2015
  • 27/04-03/05 2015
  • 20/04-26/04 2015
  • 13/04-19/04 2015
  • 06/04-12/04 2015
  • 30/03-05/04 2015
  • 23/03-29/03 2015
  • 16/03-22/03 2015
  • 09/03-15/03 2015
  • 02/03-08/03 2015
  • 23/02-01/03 2015
  • 16/02-22/02 2015
  • 09/02-15/02 2015
  • 02/02-08/02 2015
  • 26/01-01/02 2015
  • 19/01-25/01 2015
  • 12/01-18/01 2015
  • 05/01-11/01 2015
  • 30/12-05/01 2014
  • 22/12-28/12 2014
  • 15/12-21/12 2014
  • 08/12-14/12 2014
  • 01/12-07/12 2014
  • 24/11-30/11 2014
  • 17/11-23/11 2014
  • 10/11-16/11 2014
  • 03/11-09/11 2014
  • 27/10-02/11 2014
  • 20/10-26/10 2014
  • 13/10-19/10 2014
  • 06/10-12/10 2014
  • 29/09-05/10 2014
  • 22/09-28/09 2014
  • 15/09-21/09 2014
  • 08/09-14/09 2014
  • 01/09-07/09 2014
  • 25/08-31/08 2014
  • 18/08-24/08 2014
  • 11/08-17/08 2014
  • 04/08-10/08 2014
  • 28/07-03/08 2014
  • 21/07-27/07 2014
  • 14/07-20/07 2014
  • 07/07-13/07 2014
  • 30/06-06/07 2014
  • 23/06-29/06 2014
  • 16/06-22/06 2014
  • 09/06-15/06 2014
  • 02/06-08/06 2014
  • 26/05-01/06 2014
  • 19/05-25/05 2014
  • 12/05-18/05 2014
  • 05/05-11/05 2014
  • 28/04-04/05 2014
  • 21/04-27/04 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 31/12-06/01 2013
  • 23/12-29/12 2013
  • 16/12-22/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 18/11-24/11 2013
  • 11/11-17/11 2013
  • 04/11-10/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 07/10-13/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 16/09-22/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 02/09-08/09 2013
  • 26/08-01/09 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 05/08-11/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 22/07-28/07 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 17/06-23/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 27/05-02/06 2013
  • 20/05-26/05 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 22/04-28/04 2013
  • 15/04-21/04 2013
  • 08/04-14/04 2013
  • 01/04-07/04 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 11/02-17/02 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 14/01-20/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 02/01-08/01 2012
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 17/09-23/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 27/08-02/09 2012
  • 20/08-26/08 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 16/07-22/07 2012
  • 09/07-15/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 21/05-27/05 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 06/02-12/02 2012
  • 30/01-05/02 2012
  • 23/01-29/01 2012
  • 16/01-22/01 2012
  • 09/01-15/01 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/06-12/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 23/05-29/05 2011
  • 16/05-22/05 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 28/02-06/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 14/02-20/02 2011
  • 07/02-13/02 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 10/01-16/01 2011
  • 03/01-09/01 2011
  • 26/12-01/01 2012
  • 20/12-26/12 2010
  • 13/12-19/12 2010
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 17/08-23/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 03/08-09/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 29/12-04/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Websites over Middelkerke
  • Gemeente Middelkerke
  • Middelkerke.2link
  • Handelaars Westende-dorp
  • Westende


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!