NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Westendse Blik op Middelkerke
Inhoud blog
  • De zoveelste 'parel' aan de kroon van Middelkerke?
  • Middelkerke: Is jouw GSM ook verouderd? Werp hem dan toch weg! Maar ver genoeg!
  • Westende/Middelkerke: Belangrijke verbindingswegen in het nieuw
  • Middelkerke: Michel Landuyt benoemd tot ere-burgemeester
  • 25 mei 2014, de moeder van alle verkiezingen. Doet Middelkerke ook mee?
    Zoeken in blog

    Categorieën
  • Allerlei (22)
  • Atlantikwal (2)
  • Brandweer (1)
  • Burgemeester (12)
  • Casino (2)
  • De Post (1)
  • Dialect (6)
  • Die goeie oude tijd (7)
  • Dijk en Strand (8)
  • Duinen (1)
  • Emigratie (2)
  • Energie (2)
  • Erfgoed (16)
  • Evenementen (9)
  • Fusies (3)
  • Gemeentebestuur (19)
  • Gemeentediensten (6)
  • Gemeentefinancies (6)
  • Godsdienst - Kerken (8)
  • Horeca (11)
  • Immobiliën (8)
  • Jeugd (5)
  • Kamperen (3)
  • Kunst (6)
  • Landbouw (2)
  • Leger (2)
  • Medisch (4)
  • Mijn blog (13)
  • Milieu (11)
  • Natuur (7)
  • Oorlogen (8)
  • Openbaar vervoer (1)
  • Openbare werken (3)
  • Pleinen en straten - staat en netheid (17)
  • Politieke partijen (30)
  • Scholen - Onderwijs (7)
  • Sociale woningen (1)
  • Sport (16)
  • Strand (0)
  • Uitzicht gemeente (3)
  • Veiligheid - Politie (9)
  • Verkeer (16)
  • Verkiezingen (24)
  • Zon en Zee (9)
  • Persoonlijke Kijk op mijn Gemeente
    17-03-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Westende/ Middelkerke: ‘Zitten’ jullie ook op Facebook?

    In het onderwijs sta je, bij het leger lig je, bij het gerecht sta je of zit je. Dat laatste is ook het geval in de gevangenis maar blijkbaar ook bij Facebook.

    Wat is eigenlijk precies de betekenis en de bedoeling van Facebook?
    Facebook beroert sinds de start in 2004 de gemoederen van miljoenen particulieren en ondernemers.
    Het idee kwam van de Amerikaan Mark Zuckerberg. Zijn bedoeling?   In een plezierige internet-omgeving privé en zakelijk met elkaar in contact komen en dat over de ganse wereld, arm en rijk, oud en jong.

    Informele sfeer
    Zuckerberg zocht een eenvoudige manier om via internet met zijn studievrienden in contact te blijven in een informele, bijna gezellige sfeer die uitnodigt om jouw ‘ding’ te melden en zo online vrienden te maken en hen te volgen. Met teksten, foto’s filmpjes, verwijzingen naar websites legt men contacten (“vrienden”). Die beoordelen deze posting positief (“like”) en/of sturen hem weer door aan hun Facebook vrienden.
    Iedere deelnemer hoopt natuurlijk dat zijn of haar ‘dingetje’ ook wordt gewaardeerd en wordt door-gedeeld. Al met al ontstaat al snel een groep vrienden die informatie uitwisselen over familie, hobby, school, het dorp, de wereldpolitiek etc.

    Persoonsgegevens
    De manier waarop Facebook gebruikers gemakkelijk bijna al hun persoonlijke gegevens vrijgeven, is eigenlijk niet zo vanzelfsprekend: voor- en achternamen, adressen, url’s, telefoonnummers, leeftijden, geslachten, hobby’s en voorkeuren op seksueel, politiek, literair, auto of voetbalgebied. Hiermee presenteren de facebookers zich zo mooi mogelijk aan hun vrienden en creëren ze (haast onwetend) een aantrekkelijke visvijver, waarin de marketeer zeer gericht zijn hengeltje kan uitwerpen. Zo kan die heel gericht doelgroepen selecteren en bereiken met een advertentie.

    Waar vind je Middelkerke op Facebook?
    Ziehier enkele URL’s van facebookpagina’s waarop Middelkerkse personen en/of verenigingen zich manifesteren. Er zijn er heel zeker nog veel meer.
    Gemeente Middelkerke op https://www.facebook.com/Middelkerke
    ‘Westende en Lombardsijde’ op https://www.facebook.com/pages/Westende-en-lombardsijde/126396147495009?hc_location=timeline
    ‘Welkom op Bruisend Middelkerke’ voor alle inwoners van Groot-Middelkerke op https://www.facebook.com/BruisendMiddelkerke
    ‘Weg met de tram in Lombardsijde Dorp!’ ophttps://www.facebook.com/pages/Weg-met-de-tram-in-Lombardsijde-Dorp/301294339451 maar geen bericht meer sinds 11 april 2013.
    ‘De Stoete Middelkerkenoare’ op https://www.facebook.com/pages/De-Stoete-Middelkerkenoare/65420730981

    Verder kan men pagina’s vinden van scholen (Duinpieper, Sint-Lutgardis, Sint-Jozef), sportploegen (DAVO, MIBAC, turnclub Sirene, SK Spermalie), campings (Westende), bedrijven (De Kegel X-treme), verenigingen (Chiro Westende), gemeentediensten (cultuurraad, jeugddienst), horecazaken (Zon en Zee Appartementenhotel), … te veel om allemaal op te noemen.

    Een groep maken
    Ik wil het hier verder speciaal hebben over de initiatieven zoals ‘Je bent van Westende als …’. Hoe maak je zo’n groep?
    De belangrijkste keuze die je voor je groep moet maken gaat over privacy. Indien je wil dat de hele wereld de berichten in je groep kan zien, dan kies je voor openbaar. Enkel de groepsleden zullen berichten kunnen posten, maar iedereen zal deze berichten kunnen zien. Wil je dat de berichten alleen voor de groepsleden zichtbaar zijn, dan kies je voor gesloten. Wanneer je het bestaan van de groep zelf wil verbergen dan kan je nog een stapje verder gaan en kiezen voor geheim. Zelfs de naam van je groep zal dan nergens binnen Facebook zichtbaar zijn. Ook zal niemand kunnen zien wie er lid is van de groep (buiten de leden zelf, uiteraard).
    Je kunt een groep maken door jouw ‘vrienden’ uit te nodigen om er deel van uit te maken.

    Chris Niville is de oprichter van de openbare groep “Je bent van ‘Westende’ als ….”. Pas gestart op 12 februari 2014, telt de groep nu al niet minder dan 381 (op 11.03.2014) leden, de ene al actiever dan de andere.
    Na een paar dagen waren er al enkele honderden berichten geplaatst en dat succes houdt nu nog steeds aan.
    ‘Je bent van Lombardsijde als …’ telt ook reeds 241 leden. (op 13.3.2014)
    ‘Je bent van Middelkerke als …’ schiet echter de hoofdvogel af met 1431 leden. (op 13.3.2014)

    Waarom zo’n groep?
    Natuurlijk vind ik dit, met mijn neiging tot nostalgie, een mooi initiatief. Dergelijke groepen verenigen blijkbaar vooral nostalgische mensen en die zijn dus talrijk.
    Ik heb al kunnen vaststellen dat heel wat mensen nog beschikken over foto’s van schoolklassen, van beide Westendse scholen, waar ik reeds zo lang naar op zoek ben. Zeer oud zijn die foto’s meestal niet maar daarvoor zouden nog meer oudere mensen zich bij de groep moeten aansluiten.
    Je vindt familieleden of vrienden terug waarvan je al lang niet meer gehoord had. Ik juich ook het feit toe dat men op die manier heel wat informatie over Westende kan verzamelen.
    Je kunt er herinneringen ophalen aan vroeger. Hoe ouder je bent, hoe verder je kunt teruggaan.
    Sommige leden posten hun berichten in het dialect, andere in het algemeen nederlands.
    Als ze maar zo goed mogelijk de schoonheidsfouten vermijden!

    De ‘voorwaarden’ om ‘van Westende te zijn’ geven natuurlijk geen zekerheid dat wie eraan beantwoordt inderdaad ook van hier is. Dat hoeft ook niet absoluut zo te zijn. Hier geboren zijn, hier gewoond hebben of één of andere binding hebben met Westende moet zeker volstaan.
    Of zoals iemand het zo mooi uitdrukte: “Als je vele jaren later terug komt en het gevoel hebt thuis te komen”

    De geposte berichten moeten zo goed mogelijk beantwoorden aan de voor de groep gestelde doelen, namelijk vragen of de leden zich op de één of andere manier verbonden voelen met Westende, door gebeurtenissen, namen van personen of handelszaken op te rakelen.

    Is een dergelijk initiatief een lang leven beschoren?
    Hoe lang kan zoiets meegaan?
    Ik hoop dat fantasierijke leden van de groep nog lang hun geheugen mogen aanspreken en met leuke herinneringen voor de dag komen.
    Zo’n groep kan zich inderdaad ook negatief ontwikkelen. Ik lees dat de Kortrijkse stichter van de stedelijke groep niet tevreden is met hoe de inhoud van ‘zijn’ pagina evolueert. ‘Het was boeiend om tezien hoe een kleine groep heel snel kon groeien. Maar de pagina is nu een soort ordinaire feestzaal waar iedereen door elkaar roept.’

    Over heel wat onderwerpen heb ik reeds een artikel geschreven in deze blog: de Lac-aux-Dames, de meesters August Dewulf en de gebroeders Albert en Georges Bloes, Jerome de Niengelsman, Vacarsa, landschapspark in de Hofstraat, DAVO en de onmisbare gebroeders Renty, Monique en Eddy en hun dagbladwinkel, Zon en Zee, kermis in Westende, …

    Ik heb er uit de vele geposte berichten enkele leuke gehaald. Misschien vind ik ze bijzonder omdat ik er als oudere, speciale herinneringen aan overgehouden heb. Hier zijn ze:

    ‘Je bent van Westende als…’
    je ‘vital’ nog gekend hebt’: vital boogie live haha: natuurlijk heb ik Vital met zijn krullen goed gekend. Je moet daarvoor eigenlijk al wat ouder zijn. Hij was de straatzanger in Nieuwpoort en in Westende en natuurlijk in ‘zijn’ Lombardsijde. Hij begeleidde zichzelf op een ingebeelde guitaar die hij inderdaad altijd eerst moest stemmen. Zijn favoriete tekst was ‘Met de kl…. in de wei … en Vital erbij’.
    Hij werd door jong en oud opgejut om te zingen en hij was bijzonder in vorm als hij daarbij een pint aangeboden kreeg.
    Hij kende nochtans goed de waarde van geld en op dat gebied kon je hem niets wijsmaken.

    je nog naar de tap geweest bent. Natuurlijk ben ik ook nog naar de tap geweest, waar de voorloper van de chirojeugd ons inderdaad aangename namiddagen bezorgde, onder de leiding van de geestelijkheid van Westende; ik herinner me dat Gilbert Cappelle , later pastoor van Lombardsijde, onze leider was. Het jaarlijks kamp was een bijzondere attractie. Zo herinner ik mij speciaal een verblijf in het kasteel van Beernem.

    je neetje verbanck nog gekend hebt. Hij werd ‘sneeuwitje’ genoemd omdat hij altijd zo ‘proper’ gewassen was.
    Hij woonde in het nog bestaande kleine huisje in de Noordstraat, in het stuk tussen de Hofstraat en de Langestraat. Ik heb er eens zijn bidprentje op na gelezen. Interessant!!
    “Hij was een kind van de natuur;Zovele zaken in het leven, datgene wat wij uiterlijk fatsoen noemen en waar wij zo aan vast zitten, waren voor hem van het alleminste belang. Daarentegen was hij gehecht aan de vrije natuur, aan zijn dieren. Met welke toewijding verzorgde hij zijn duiven niet. Hij deed een beetje denken aan de grote Sint Franciscus die ook een man van de vrije natuur was en een grote dierenvriend. Ook René wilde vrij zijn als een vogel in de lucht.”

     je nog mo kiekt naar je vulzakken en dat ie scheurt...   er zouden er nu nieuwe komen

    je de velo- en billekarreverhuur gekend hebt van Camiel Vermoortel in de Essex Scottishlaan. Dat is lang geleden en ik had nooit meer iets van die familie vernomen. Ik ging destijds nochtans regelmatig om met de zoon Daniël.

    Ik vond ook enkele berichten waardoor ik plots niet meer van Westende was, omdat ik de gebeurtenissen niet meegemaakt heb of er niet van op de hoogte was:

    je nog geschaatst hebt op de putten van doeninge Claeys waar later Bouve zijn villa heeft gebouwd!

    je nog gezwommen hebt in de putten die ze graafden voor het stort aan de Kerkhofstraat!

    Besluit
    Doe zo voort, huidige en vroegere Westendenaars en alle sympathisanten!

    17-03-2014, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Die goeie oude tijd
    20-01-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De afrekening: het boek van Jaak Maes

    Jaak Maes heeft een merkwaardig boek geschreven. Het heet ‘De Afrekening’ en omdat hij het ook op internet gezet heeft, op zijn website http://www.bloggen.be/deafrekening/ kan iedereen het daar lezen.
    Ik kan de lectuur ervan alleen maar aanraden vooral aan al diegene die geïnteresseerd zijn in Westende.

    Hoewel de auteur al bijna 70 jaar in Antwerpen woont, is hij steeds een Westendenaar gebleven, in hart en nieren.

    Niemand zal ontkennen dat die man een bewogen jeugd gekend heeft. Omdat die zich voor een groot deel in Westende afspeelde, heb ik daaraan op 7 oktober 2013 al een artikel gewijd.

    Deze week heb ik de bedoeling jullie wat meer te vertellen over het boek zelf.

    Het is echt een monumentaal werk. Het beslaat vijftien boekdelen van elk meer dan honderd A4-tjes ! In totaal zijn dat ongeveer duizend zevenhonderd bladzijden.Jullie zullen dat misschien (terecht) nogal omvangrijk vinden en daarom heeft de auteur voor het leesgemak elk boekdeel samengesteld uit een kleine twintig hoofdstukken van acht à tien bladen.

    Ik heb natuurlijk niet de bedoeling het boek voor jullie te resumeren. Ik wil jullie enkel duidelijk maken waarom het een interessant boek is. De periode waarin de beschreven gebeurtenissen zich afspelen, loopt van maart 1938 tot december 1947.
    De auteur beweert dat het berust op drie pijlers: waargebeurde feiten uit zijn eigen jeugd, een strikt historisch kader en tenslotte een ‘pikante saus’, ontsproten aan zijn verbeelding.

    Waargebeurde feiten uit zijn eigen jeugd
    In mijn vorig artikel heb ik het relaas van de betroffen jeugdperiode van de auteur weergegeven, zoals hij mij die in privébriefwisseling beschreef. Met zijn toestemming, uiteraard! In het boek zelf verweeft hij zijn jeugdervaringen met die van echte Westendenaars en met die van verzonnen personages of van bestaande personages die onder een andere gedaante optraden in een Westends en verderop in een Berlijns decor.

    De historische achtergrond
    De auteur laat zijn lezers zo waarheidsgetrouw als mogelijk de historische achtergrond bij zijn verhaal beleven.

    Hij vond dat nodig omdat de meeste onder ons, de beschreven periode niet aan den lijve beleefd of bewust meegemaakt hebben. Hij was ook van oordeel dat de handelwijze van de personages in het boek in grote mate door die historische gebeurtenissen beïnvloed werden, alhoewel ze geen flauw benul hadden van hoe de vork in de steel zat op hoog niveau.

    De boeken waaraan hij zich daarvoor inspireerde, zijn niet van de minste.

    Vooreerst is er de bestseller ‘La Guerre d’ Espagne’ van Hugh Thomas. De auteur laat ons verder kennismaken met de keerzijde van het sovjetparadijs, uit ‘De Goelag-archipel’ van Solzjenitsyn, als tegenhanger van de naziconcentratiekampen. En voor de verdediging van Moskou maakte hij gebruik van ‘La Chaussée de Volokolamsk’ van Alekzandr Beck. Allemaal zeer leerzame stof, de moeite om te lezen…

    In alle bescheidenheid wil de auteur de lezer niet verplichten om dat te doen. Daarom brengt hij alle beschrijvingen van historische feiten onder in aparte hoofdstukken. Toch lezen, zou ik zeggen, ook al vraagt het tijd en ook al is dat niet altijd gemakkelijk omdat de vermelde Spaanse en Russische namen ons meestal niet vertrouwd in de oren klinken.

    De ‘Spaanse burgeroorlog’ (17.7.1936 – 01.04.1939) komt inderdaad uitvoerig aan bod. Dat was een strijd gestart door generaal Franco tegen de gevestigde republikeinse regering, die door een staatsgreep aan de macht kwam, met de steun van nazi-Duitsland, Italië en Portugal. De Sovjet-Unie en Mexico steunden de republikeinse regering. Het was een oorlog van de controversiële soort. Men kan zich afvragen waarom linkse sympathisanten uit de hele wereld zich daarin geëngageerd hebben op gevaar voor hun leven voor een zaak waaraan hun eigen regeringen weigerden hun steun te verlenen.
    De auteur wijdt verschillende hoofdstukken aan deze oorlog. Als ‘kapstok’ om dit historisch drama aan op te hangen, heeft hij de figuur van de anarchistische schoenlapper Rudy Steiner verzonnen, die gedurende de crisisjaren ’36-’38 wel effectief in de dorpskom van Westende gewerkt heeft, maar die op een bepaald moment verdwenen is om in Spanje te gaan vechten bij de ‘Rooien’. Steiner neemt ons ook nog mee, na het einde van die oorlog, door de naweeën daarvan en uiteindelijk ook bij de Duitse veldtocht naar Rusland, maar dan aan de Russische kant om tenslotte een laatste verschijning te doen bij de ‘Witte Brigade’ in Westende.

    Wie een beter inzicht wil krijgen in de collaboratie tijdens de tweede wereldoorlog en het verloop van de oorlog zelf, komt in het boek uitstekend aan zijn trekken. De belangrijke rol en invloed daarin van André Inghelram en zijn lidmaatschap van het Verdinaso worden in het lang en het breed uitgesmeerd. De auteur maakt duidelijk een onderscheid tussen diegene die collaboreerden uit overtuiging en andere die er persoonlijk voordeel meenden uit te kunnen halen.

    De kennis over de achttiendaagse veldtocht wordt ons op leerzame wijze bijgebracht. De perfect gedocumenteerde auteur schildert op pijnlijk juiste manier hoe wanordelijk en onvoorbereid de mobilisatie verliep. Hij geeft ook de redenen aan waarom een zwak Belgisch leger niet kon optornen tegen een machtig Duits leger dat dus weinig weerstand ondervond in zijn wedloop naar de zee. Het Belgisch leger verschanste zich tenslotte achter de Leie en heeft daar zijn enige echte slag geleverd. Van 23 mei tot aan de capitulatie gaf het slechts enkele kilometers terrein prijs, maar de overgave leek tenslotte toch de enige logische oplossing.

    Ook de landing in Normandië komt aan bod, zij het in mindere mate dan de gevechten aan het Oostfront waarbij de auteur het vooral heeft over de Vlamingen die er vrijwillig gingen vechten met het ‘Vlaams Legioen’ of met de ‘divisie Langemarck’. Hij steunde daarvoor op het boek ‘Vlamingen aan het Oostfront’, die hij de Bijbel noemt voor ‘al wie de waarheid achter de mythe wil leren kennen’.

    Hij beschrijft ook de overlevingsstrijd in Berlijn, de vernieling van de stad, het sneuvelen van kindsoldaten, het ophangen van deserteurs en uiteindelijk de dood van Hitler. Hij heeft het natuurlijk ook over de bezetting door de Russen die de bevolking ‘dierlijke angst’ aanjaagden en later door de Amerikanen, die volgens Jaak Maes gehaat werden door hun bombardementen die ‘blinde vernieling van kunstschatten’ en ‘laffe slachtingen onder de burgerbevolking’ veroorzaakten. De auteur is daar namelijk als tiener persoonlijk getuige van geweest.

    Ook de laatste stuiptrekkingen, waarin enkel de heel optimistische Duitsers nog hun hoop stelden, het von Rundstedtoffensief in de Ardennen, worden in het lang en in het breed uiteengezet.

    Het verzet, vaak met goede bedoelingen, maar dat soms uit de hand liep door onterechte verklikkingen en waarbij veel opportunisten aansloten toen de oorlog bijna op zijn einde liep, blijft evenmin onbesproken.

    Jaak Maes heeft er een interessant leesstuk van gemaakt. Hij geeft de gebeurtenissen weer op minutieuze wijze en met een treffende, schilderachtige en vaak verrassende taal, soms opgesmukt met een erotisch tintje (‘het pikante sausje’) dat eigen was aan dat soort leven, met echtgenoten aan het front en rondzwervende soldaten, die het niet te nauw namen met de normen en waarden.

    Even het verhaal in de Westendse historische context plaatsen
    Het verhaal speelt zich dus af tussen maart 1938 en december 1947.

    Inghelram was oorlogsburgemeester van Middelkerke maar hij was wel jaren onderwijzer in onze gemeenteschool tot hij afgezet werd wegens ‘onwaardig gedrag tijdens de ganse duur van de bezetting, wegens het bekleden van een leidende positie en als een hevig propagandist voor groeperingen die onvaderlandse en antinationale doelen nastreefden.

    Het was de tijd dat Westende-bains beheerst werd door de Franstaligen en waar weinig Vlaams te horen was. Ik herinner mij dat ‘Avenue des Chardons’, ‘Avenue de l’Eté’, ‘Avenue du Soleil’, ‘Avenue des Mouettes’, ‘Avenue des Hirondelles’ als vanzelfsprekend als straatnamen gebruikt werden. In dezelfde zin kan men in het boek lezen over de ‘Société’, Jean de Peerdepoot, alias ‘monsieur Jean’, de autoritaire heerser van de tennis. Die was niet de enige die de dorpsbewoners als ‘boerenpummels’ afschilderde en ze als dusdanig ook behandelde.

    Wie van onze generatie heeft geen herinneringen aan de Lac-aux-Dames met restaurant, (ik heb er zelfs leren zwemmen!) aan de stille badplaats in de winter en het ontwaken met Pasen of bij de start van het seizoen, aan de turnclub ‘Papa Ours’ ijsberen? Wie was nooit getuige van het leggen van haakjes op het strand? Wie had geen (meestal vrouwelijk) familielid dat villa’s ging kuisen en/of verwarmen in de badplaats zodat de rijke eigenaars er met de feestdagen of bij het begin van het seizoen op comfortabele manier hun intrek konden nemen?

    Misschien waren sommige lezers wel bij de vele jongens en meisjes die een vakantiejob hadden als ballenraper in de tennis of als loopjongen in een ‘agence immobilière’ of bij de bakker, beenhouwer of kruidenier? Zelf was ik er ook één van tijdens al mijn schoolvakanties.

    Ook stukken uit de geschiedenis van Westende-dorp (Rustoord) worden behandeld, vooral de rol van de collaborerende meester Enghelborghs.

    En ook feiten uit de kleine geschiedenis worden opgerakeld. Wie van onze generatie heeft nooit loden bollen of geel of rood koper opgeraapt en ze daarna verkocht aan ‘Stanten’ (Waeyaert) voor wat drinkgeld? Wie is nooit naar een filmvoorstelling of toneelstuk of zangcrochet geweest in ‘De Tap’, onze toenmalige feestzaal?

    Het zijn allemaal onderdelen die het boek interessant maken voor Westendenaars. Misschien herinnerden jullie zich dat ook nog maar vaag of zelfs helemaal niet? Jaak Maes heeft het ook uitvoerig over de gevluchte en daarna gedeporteerde Joden maar ik moet toegeven dat ik daar nauwelijks herinneringen aan heb. Ik was toen nog te jong.

    De auteur waarschuwt er zelf voor dat de lezer niet uit het oog mag verliezen dat het boek een straffe cocktail is van waarheid en fictie, die met verstand moet gedronken worden.
    Hij is er echter in geslaagd om ook de fictieve gebeurtenissen zo voor te stellen dat ik regelmatig problemen had om het onderscheid te zien tussen fictief en waargebeurd.  

    De auteur over de West-Vlamingen uit de crisisjaren van de vorige eeuw
    De auteur beschrijft op enige wijze, met soms wat rauwe bewoording, ‘zo natuurgetrouw mogelijk’ de eenvoudige mensen tijdens de crisisjaren van de vorige eeuw: “Zatlapperij op straat was dagelijkse kost en op alle kermissen werd nog regelmatig het mes getrokken...Een rauwe tijd ,waarin heel wat ouders niet konden lezen of schrijven, de radio nauwelijks bestond en men nog kranten bijeenzocht om ze tot A-5 formaat te versnijden voor het schijthuis op de koer...

    Destijds hadden de ‘Schone Vlaamse gezinnen’ – bij de gratie van een domme meneer pastoor en een dokter die ook niet beter wist – tien ‘jong’ nog in leven en vijf vroeg gestorven aan TBC of kinkhoest... Uit pure frustratie voor deze overwoekerende vruchtbaarheid spaarden de ouders – onder het goedkeurend oog van de buren – de roede niet, wat de zaken meestal nog erger maakte...Veel van deze dompelaars moesten iedere dag zwaar travakken om het hoofd boven water te houden, want op enigerlei financiële steun uit de gemeenschap konden ze toen nauwelijks rekenen...

    Het soort West-Vlaming dat ik in mijn verhaal aan het woord laat, is ondertussen godzijdank uitgestorven. En als ik genadig zeg dat ik hen ‘aan-het-woord-laat’ dan is dat natuurlijk een eufemisme. Want die mensen stonden nooit – en ook nu nog niet – erg bekend voor hun taalvaardigheid. Hun dialect was wat het was: een stort van allerlei buitenlandse verbasteringen, overgoten met gutturale uitwassen en compleet onverstaanbaar voor niet-ingewijden. Omdat die sukkels met zo’n taaltje alle drie woorden over hun eigen tong struikelden, kregen ze het er zélf nogal rap van op hun heupen. En riepen ze in hun wanhoop doorlopend om goddelijke hulp.”

    De Westendse personages
    Onder de vermelde Westendenaars kennen wij natuurlijk de families Couneye, Hosten, Quartier, Renty, Deny en de (jonge)heren Jacky Legein, Kamiel Maene, Victor Gunst, Robert Dewyse of Omer Huygebaert...

    Een paar generatienoten uit de jeugd van Jaak Maes hebben model gestaan voor de karakters van dit verhaal. Hij schrijft erover op zeer herkenbare manier. Zelfs al worden ze niet altijd bij naam genoemd of met een licht vervormde naam, toch weten wij duidelijk over wie het gaat. Zo zijn daar: de meesters Bloesaert, Denolf en Enghelborghs, Dokter Loenders, de familie Erte met Roland, Robert, Olga en hun vader Briek, Erna en Nadine Devuyst /De Handt, Solange en Huguette Lemot/Mollet. In de nog bestaande boerderij in de Duinenlaan (vroeger ‘-weg’) woonde toen boer Deputter waar we melk konden halen. De ‘agence Rayée’ en de ‘groentenwinkel Lansens’ zijn voor velen onder ons vertrouwde namen.

    Ook baron Crommelinckx, alias Crombez, speelt een rol.

    Alhoewel de firma Byttebier, ‘Berebiet’ genoemd in het boek, in Kortrijk gevestigd was, is ze voor veel oudere Westendenaars een begrip. Naast aannemer Georges Soete, verschafte ze vooral bij de bouwwerken van de Atlantikwal werk aan veel van onze dorpsbewoners, weliswaar in opdrachten voor het Duits leger. De firma’s werden daarvoor trouwens na de oorlog ter verantwoording geroepen.

    De verzonnen personages
    Veel personages worden ‘verzonnen’ genoemd hoewel ze dat eigenlijk niet echt zijn. Vele hebben ergens het leven van de auteur doorkruist, soms in een andere rol.

    De hoofdpersonen in het boek zijn de broers Jef en Leon Petré en hun moeder Marie.

    Rond de kleurrijke persoonlijkheid van de eerste en zijn tragische belevenissen aan het Oostfront is het boek opgebouwd. Veel heeft de auteur daarvoor, volgens hem, niet moeten verzinnen om hun rol in zijn verhaal op te vullen: bij hun samenleven in Berlijn zou Jef hem alles al voorgekauwd hebben.

    Voor de andere personages, die zijn verhaal kleur moesten geven, heeft de auteur zwaarder moeten fantaseren, ook al hebben echte dorpsgenoten voor hen model gestaan. Misschien zijn er lezers voor wie de moeder Marie, wel een lichtje doet branden. Zij hielp tijdens het vooroorlogse toeristenseizoen in de keuken van de pleegouders van de auteur. Zij had toevallig twee zonen waarvan er één effectief is gaan vechten in Rusland. Zij woonde in een armzalige barak vlak bij de ‘Tap’ aan de huidige Vakantiestraat. Ze verloor haar man in volle crisistijd bij het stropen van oude obussen en had het niet altijd breed. Maar tijdens de bezetting werkte zij als kokkin in de kazerne van ‘Ons Rustoord’, en was er gekend als Vlaamsgezinde. Daarenboven werd ze de ‘vriendin’ van haar Duitse baas. Haar ‘beschermheer’ kreeg in de blog de naam ‘Jupp Deutinger’ en alles wat die twee in het verhaal verder uitspoken is compleet verzonnen !

    Ook de figuren van Paul Hazard en Jean ‘Peerdepoot’ zijn nauwelijks opgesmukt uit ons badplaatsleven geplukt. Voor de figuur van ‘de garde’ zou er wat meer fantasie nodig geweest zijn.

    De drie meesters van het gemeentelijke jongensschooltje speelden vanzelfsprekend een voorname rol. Wat zij in het verhaal onderling bespraken of bekokstoofden, beweert de auteur uit zijn duim gezogen te hebben. ‘Meester Engelborghs’ zou natuurlijk ook nooit zijn diepste gedachten aan hem toevertrouwd hebben.

    Waarom ‘De Afrekening’?
    Het hoofdpersonage Jef Petré is steeds op zoek gebleven naar zichzelf en naar zijn echte vader en werd uiteindelijk een verbitterd man. De dank die hij verwachtte voor zijn strijd tegen het bolsjevisme, kwam er uiteraard niet. Hij leverde een barbaarse strijd aan het Oostfront met verlies van een been. Zijn liefdesavonturen schonken hem weinig of nauwelijks voldoening, van zijn familie vervreemdde hij en hij kende heel wat ontbering. Hij nam zich dan ook voor zich te wreken op diegene die verantwoordelijk waren voor al zijn miserie. Wie dat waren en wat van die afrekening terechtgekomen is, wil ik jullie niet verklappen.

    Besluit
    Jaak Maes geeft blijk van een onuitputtelijke verbeelding. Met veel schrijverstalent heeft hij 17 jaar aan het boek gewerkt en hij heeft dan ook geen facet van de oorlog onbesproken gelaten. Er wordt soms beweerd dat ‘de wereld klein is’. Is dat de reden voor het heel groot aantal toevalligheden met steeds terugkerende ontmoetingen door dezelfde personen, die het verhaal aaneensmeden?

    Misschien was deze wereld wel ‘een beetje te klein’. Eens dat de lezer in gang geschoten is, blijkt het groot aantal bladzijden met soms spannende ontknopingen geen hinderpaal meer. Komt het door zijn persoonlijke levenservaring die zwaar op zijn maag bleef liggen, maar zijn zoektocht naar de stamboom van de hoofdpersonages vind ik wel wat te lang uitgesponnen.

    Hoewel de auteur als tiener leefde in een milieu van collaboratie, was hij niet Duitsgezind. Zijn boek lijkt nochtans vaak geschreven door iemand van ‘de andere zijde’ die wel nog een onderscheid kan maken tussen de goede en de slechte Duitser, de goede en slechte Rus en de goede en slechte Amerikaan.

    Veel leesgenot!

    20-01-2014, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Die goeie oude tijd
    16-12-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oud worden in Middelkerke

     

    Iedereen wil oud worden maar niemand wil het zijn.


    De levensverwachting van de Belgen
    In 2011 bedroeg de levensverwachting bij de geboorte voor de hele Belgische bevolking 80,4 jaar. Voor vrouwen bedraagt die 82,9 jaar, voor mannen 77,8 jaar.

    Op gewestelijk niveau heeft het Vlaams Gewest de hoogste levensverwachting (81,2 jaar). Ook daarin verschillen wij van het Waals Gewest dat het met 78,7 jaar moet doen. 

    Op Europees niveau staat België op de 13de plaats.

    Deze hogere verwachtingen mogen we natuurlijk in de eerste plaats koesteren dank zij de
    vooruitgang van de geneeskunde. Mijn ouders werden helaas niet ouder dan 50 jaar omdat er in 1950 nog geen medicatie tegen hoge bloeddruk bestond en omdat toen nog geen ‘overbruggingen’ uitgevoerd konden worden.

    Ook een verbeterde hygiëne en gezonder voeding spelen een belangrijke rol.

    Wat betekent ‘oud worden’?
    Er moet een onderscheid gemaakt worden tussen chronologisch en biologisch ouder worden. Bij chronologisch ouder worden kijkt men naar de traditionele leeftijd, dus vanaf de geboorte. Bij de biologische leeftijd richt men zich op de lichaamscellen. Deze zijn biologisch gezien soms jonger of ouder dan de persoon in kwestie is.

    Waarom wordt de ene mens ouder dan de andere?
    Het zijn kleine verschillen die van ons unieke individuen maken. Alleen één-eiige tweelingen vertonen dezelfde erfelijke factoren. Ieder mens heeft een persoonlijke samenstelling van Genvarianten. Die bepaalt de kleur van onze ogen en van ons haar en gedeeltelijk ook van onze persoonlijkheid. De Genvarianten maken ons eventueel ook kwetsbaar voor ziekten of beïnvloeden de doeltreffendheid van medikamenten. Ze zijn ervoor verantwoordelijk dat iemand lijdt aan overgewicht of neiging heeft tot astma of hoe wij reageren op medikatie.

    Het grootste gedeelte van deze individuele Gen-verschillen is gebaseerd op afwijkingen in de erfelijke factoren, met andere woorden op een verschillende karakter in het DNA – alfabet.

    Wetenschappers hebben genetische varianten gevonden die geassocieerd worden met ouder worden. Ze ontdekten dat mensen met twee kopieën van een zekere DNA-variant meer biologische tekenen van ouderdom vertonen dan mensen die van dezelfde leeftijd zijn en dit DNA-deeltje niet hebben. Biologisch gezien kan het verschil in leeftijd tussen deze twee groepen tot acht jaar oplopen. Gemiddeld gezien is de groep met het DNA-deeltje vier biologische jaren ouder dan hun leeftijdsgenoten zonder het stukje DNA. Het onderzoek toont aan dat ouder worden niet alleen te maken heeft met levensstijl (roken, drinken), maar ook samenhangt met de genen. Sommige mensen zijn nu eenmaal zo ‘geprogrammeerd’ dat ze sneller ouder worden.

     Er jong blijven uitzien en je jong blijven voelen, dat is de boodschap - Oud maar niet out!
    Je moet eerst gezond blijven, dan kan je die boodschap vervullen.

    Vooral de dames hechten een groot belang aan ‘er goed uitzien’. Ze zijn als de dood voor het eerste grijs haar of voor de eerste rimpel. Lees maar de levensles op het einde van dit artikel.

    Over één ding zijn allen het eens: je bent maar zo oud als je je van binnen voelt.

    De beleving ervan is natuurlijk verschillend.

    Het komt er op aan je steeds goed te blijven verzorgen: geen mond zonder tanden, geen vuile grijze baard, geen slordige kledij, niet steeds klagen over gezondheidstoestand,… kortom ‘Waardig ouder worden’.

    We moeten zo goed mogelijk meegaan met onze tijd: surfen op het internet, e-mailen, tablet, ipad, gps, gsm, ipod, facebook, twitter of linkedin, anders kom je in een wereld terecht waar je de weg niet meer vindt of niet meer thuishoort.

    Dat mag nochtans voldoende beweging niet in de weg staan. Zoals steeds zal het compromis hier de gulden middenweg moeten zijn.

    Men hoort soms dat iemand bij het op pensioen gaan ‘in een zwart gat’ valt. Wie daarmee geconfronteerd wordt, moet beseffen dat nu toch heel wat druk van haar of hem afgevallen is, dat zij en/of hij nu eindelijk tijd krijgen voor dingen waar ze tijdens hun ‘actief leven’ nooit aan toegekomen zijn: reizen, hobby’s, meer tijd voor het gezin, voor kinderen en kleinkinderen, …


    Hoe worden wij oud of hoe zijn wij oud geworden in deze gemeente?

    Grosso modo zoals overal elders natuurlijk, of zijn er misschien toch enkele verschillen? Laat ons eens kijken wat de gemeente aan zijn ouderen of bejaarden aanbiedt.
    Middelkerke wordt als kustgemeente geconfronteerd met een steeds toenemende vergrijzing. Veel van onze inwijkelingen zijn senioren die ervoor kiezen om aan de kust van hun pensioen te genieten. Zij bouwen hier dus een nieuw leven op en moeten als volwaardige inwoners van Middelkerke ook kunnen genieten van ouderenzorg in de eigen regio. Dit fenomeen legt natuurlijk extra druk op de ouderenzorg aan de kust.

    In Middelkerke is er één loket waar senioren met al hun vragen terecht kunnen, namelijk in het dienstencentrum 'De Stille Meers' bij seniorenconsulent Evelien Vanhaerents.

    Ook de seniorenraad met zijn 16 aangesloten verenigingen (zie verder) speelt een belangrijke rol bij het ouder worden van veel mannen en vrouwen.

    Wie maakt er allemaal deel uit van die seniorenraad?
    De seniorenraad is in de eerste plaats een raad die het gemeentebestuur helpt bij het nemen van beleidsbeslissingen. Daarom wordt er zes maal per jaar vergaderd.

    De schepen seniorenbeleid Dirk Gilliaert, tevens OCMW voorzitter, en de afdelingsfunctionaris Welzijn, Maarten Detroyer, zijn vaste leden van de adviesraad.

    De voorzitter is Alfons Deley.

    Alle verenigingen of onafhankelijken die wensen lid te worden van de seniorenraad moeten erkend zijn door het gemeentebestuur. Hiervoor moet voldaan worden aan bepaalde voorwaarden.

    Zowel het erkenningsreglement als het aanvraagformulier kan aangevraagd worden bij de seniorendienst.

    Elke erkende Middelkerkse seniorenvereniging kan een aanvraag tot gemeentelijke subsidie indienen. Ook hiervoor dient te worden voldaan aan bepaalde voorwaarden.

    Een gemeentelijke toelage bestaat uit 4 delen: een basissubsidie, ledensubsidie, activiteitensubsidie en deelname aan de seniorenraad.

    Memorandum
    Voor de gemeentelijke verkiezingen maakt de seniorenraad telkens een memorandum op.

    Dit zijn ideeën van de senioren voor de politieke partijen, die zij kunnen opnemen in hun programma. Deze voorstellen komen van de verenigingen en hun leden, dus van het terrein zelf.

    Deze voorstellen handelen niet enkel over het verenigingsleven, maar over allerhande onderwerpen, zoals veiligheid, toerisme, verkeer, ...

    Seniorenbeleidsplan
    Met elke nieuwe legislatuur wordt een nieuw beleidsplan opgemaakt en uitgevoerd (?).

    In dat plan staan de actiepunten opgenomen waar men tijdens de legislatuur wil aan werken.

    Het plan wordt opgemaakt in samenwerking met alle betrokkenen die werken rond en met de doelgroep ‘senior’.

     Seniorenverenigingen in Middelkerke 

    Vereniging

    Aantal

    leden

    Voorzitter

    Activiteiten

    Bond aangespoelden

    600

    Frans De Backer

     

    Voordrachten, reizen, etentjes, tochten

    KBG Leffinge

    250

    Lieve Desender

     

    Wekelijks kaarting, zomerfietstochten, 4 jaarlijkse grote feesten (optreden, maaltijd)

    KBG Mannekensvere

    34

    Blanche Verhelst

    Om de 14 dagen kaarting, jaarlijks etentje op restaurant

    KBG Middelkerke

    286

    Ida Dewulf

    4 feestvieringen, dagreis, kaarten, bollen

    KBG Slijpe

    110

    Monique Vandenbroucke

    Kaarten, ontspanningsbijeenkomsten, bezoeken (vroegere) leden in verzorginstehuis

    LBG Middelkerke

     

    André Vansieleghem

    Kaarten, bollen, culturele namiddagen

    Lombarde

    136

    Fabienne Deman

    Voordrachten, muziekoptredens, 2 quizzen/jaar, 3-daagse busreis, filmnamiddag

    OKRA Schore

    31

    Raoul Keirsebilck

    3 à 4 jaarlijkse uitstappen, seniorendag Plopsaland, jaarlijks etentje restaurant, paas- en nieuwjaarscadeau

    OKRA Westende-Lombardsijde

    360

    Luc Annaert

     

    Petanque, voordrachten, feestnamidddagen,uitstappen, cultuur

    S+ Leffinge

    60

    Gilberte Belligh

    Kaarten, uitstappen,voordrachten, reizen

    S+ Middelkerke

    70

    Marc Montoye

    Kaarting, bowling, daguitstappen, voordrachten, ontspanningsnamiddagen

    S+ Westende - Lombardsijde

    55

    Monique Matsaert

    Kaarting, rummicub, reis, bingo, quiz

    Tara

    25 bew

    14 vrijw

    Raf Hoet

    Activiteit om de 2 weken, kaarting, kerstmarkt, animatie rusthuis, miss verkiezing

    Vl @S Leffinge

    50

    Noël Boedt

     

    6-daagse reis,, 3 uitstappen, veel feesten, zomerfietsen op dinsdag, zwemmen, kaarten,

    Vl @S Westende - Lombardsijde

    60

    Hilda D’Hulster

     

    Hengelen, forelvissen, kerstfeest, vader/moederdag, ontspanningsnamiddagen

    Vriendenkring Calidris

    40

    Jan Talboom

    René De Wannemaeker

    Elke vrijdag+middagmaal, aantal uitstappen per jaar, kaarten,sociale activiteiten, cultuur

     Zijn ze politiek geïnspireerd?
    Het zal jullie wel niet verwonderen, maar natuurlijk zijn ze politiek verzuild.

    KBG en OKRA kleven de CD&V strekking aan, LBG zijn de liberalen, Vl@S zijn de Vlaamse actieve senioren, S+ zijn de socialisten. ‘De Lombarde’ zou toegankelijk zijn voor iedereen, 'ongeacht de levensvisie'

    Zelf vind ik die verzuiling jammer, maar veel andere mensen denken er waarschijnlijk anders over.

    Wat betekent het pensioen?
    Zoals jullie zien, leveren de bonden voor gepensioneerden voortreffelijk werk om de laatste levensjaren van hun leden zo aantrekkelijk en aangenaam mogelijk te maken. Ze zorgen niet enkel voor de nodige lichaamsbeweging (zwemmen, fietsen, wandelen, petanque, dansen, …) maar voeren het onderhouden van goede sociale contacten hoog in hun schild. Ze organiseren daarom uitstappen, allerlei spelen (kaarten, bakspelen, bowling, lotto, rummykub, …), bezoeken aan vroegere leden in een verzorgingstehuis of in een ziekenhuis, bijeenkomsten (gezamenlijk middagmaal, kerst- of andere feesten, kooklessen en – oefeningen, vader/moederdag, ontspanningsnamiddagen).

    Ook het cultureel peil van de leden wordt verzorgd aangezien ook voordrachten en cursussen (computer, vreemde taal, ….) georganiseerd worden.

    Ik wil met mijn tabel hoegenaamd niet aantonen dat de ene bond meer en betere ontspanningsmogelijkheden aanbiedt dan de andere. De bovenstaande tabel zal ook wel niet limitatief zijn en als een lid met een briljant idee op de proppen komt, wordt daar waarschijnlijk wel op ingegaan.

    Sommige ouderen, waarvan de fysieke toestand het nog toelaat, blijven hun tuintjes onderhouden. Vele ontvluchten de koude wintermaanden bij ons en slaan figuurlijk hun tenten op in één of ander zuiders land. Vooral Benidorm is daarvoor erg in trek.

    Hoe gedragen jongeren zich tegenover de ouderen?
    We mogen absoluut niet veralgemenen (van beide zijden) maar nogal wat ouderen vinden dat zij wel wat meer respect verdienen. Omdat oudere mensen vaak te lijden hebben van de één of de andere handicap (minder goed horen of zien, minder beweeglijk, enz…, worden ze soms ‘oude knarren’ genoemd.

    Toen wij jong waren leerde men ons dat wij op tram en trein onze zitplaats moesten afstaan aan een oudere. Dat gebeurt nu nog maar heel zelden. Ik hoorde ooit een jongere zeggen “Wij betalen voor onze plaats, de ouderen niet!”

    Een oudere laten voorgaan bij het binnengaan of verlaten van een huis/gebouw, schijnt ook niet meer van deze tijd te zijn. ‘Waarom zou dat moeten’, vroeg mij eens een jongere. Ik antwoordde daar toen op met ‘Als ze beide tegelijk gaan, zitten ze misschien geklemd in het deurgat’.

    Als sommige jongeren kritiek hebben over al die ‘voordelen’ waarvan ouderen genieten, dan denk of zeg ik ‘De jongeren genieten daarvan toch mee? Wie zorgt er vaak voor de kleinkinderen, wie neemt zijn kinderen en kleinkinderen al eens mee op restaurant, wie kan financieel op die ouderen rekenen als het al eens moeilijk wordt, wie zijn de erfgenamen van die ‘profiteurs’,…’

    Hoe gedragen politici zich ten opzichte van bejaarden?
    De bejaarden zijn talrijk in de gemeente en dus maken zij een groot deel uit van het kiespubliek. Er is geen specifieke partij die zich zoals destijds WOW (Waardig Ouder Worden in 1994) speciaal toelegde op de noden en rechten van de ouderen. Aangezien er nog veel meer gepensioneerden zijn dan diegene die deel uitmaken van de verenigingen, richten veel kandidaten in de aanloop naar verkiezingen hun speciale aandacht op deze categorie. Talloos zijn ook de ouderen, die vanuit de bonden propaganda maken.

    Rusthuizen of woon- en zorgcentra
    Ik ben van mening dat ouderen best zo lang mogelijk in hun vertrouwde thuis blijven functioneren.

    Dat is ook een beleidsoptie van het OCMW Middelkerke, dat weliswaar alle mogelijke ondersteuning wil geven om dit mogelijk te maken.

    Toch kan op een bepaald moment, ondanks optimale thuiszorg , een opname in een woon- en zorgcentrum noodzakelijk blijken. Dat zal het geval zijn voor mensen die bijna continu zorg nodig hebben en/of voor personen die ten gevolge van dementie hun eigen levensritme niet meer kunnen beheersen.

    Een woonzorgcentrum is wellicht beter bekend onder de vroegere naam rusthuis. Als in een woonzorgcentrum ook speciale plaatsen zijn voor zwaar zorgbehoevende ouderen, spreken we van een rust- en verzorgingstehuis (RVT).

    Ze worden allebei erkend door het Vlaams Agentschap Zorg en Gezondheid.

    Welke woon- en zorgcentra zijn dat?
    Middelkerke telt voor het ogenblik drie woon- en verzorgingscentra die ofwel erkende bedden tellen, of waarvan de erkenning nog onderzocht wordt. Eén ervan is een openbare instelling, een tweede is van een VZW en een derde is in privéhanden. Het zijn:

    De Ril, OCMW (Openbaar Centrum voor Maatschappelijk Welzijn), woon- en zorgcentrum van de gemeente met 75 kamers in de Oostendelaan.
    Tara
    (Privé) in de Fleriskotstraat in Wilskerke, dat een erkenning heeft voor 87 bedden waarvan 50 met RVT. 'Tara' zou vermoedelijk de naam zijn van een huis uit de film 'Gejaagd door de wind' of 'Gone with the wind'.

    Haerlebout
    (VZW)

    Op de site van Home Pierre-Julien, aan de Duinenweg exploiteert CM Oostende sinds 1 juli 2013 een woonzorgcentrum met 45 rusthuiskamers, 22 serviceflats en 10 zorgflats.

    Het complex heet ‘Haerlebout’, verwijzend naar een hoeve uit de middeleeuwen.
     
    Jullie zien de drie centra hieronder, in de hierboven opgesomde volgorde.

    >

    Er is echter ook nog een gepland centrum, dat Westduin zal heten.
    Omdat Westende-Bad de gemeente zou zijn met het grootste aantal senioren in België', bouwt Armonea tegen het najaar 2014 nog een nieuw in de Badenlaan, op de gronden waar zich vroeger de ruiterschool Van Dooren bevond.

    Het complex zal plaats bieden aan 145 senioren en bestaat naast een hoofdgebouw met kamers voor één en twee personen eveneens uit zeventien serviceflats.

    Armonea is de grootste onafhankelijke aanbieder van seniorenzorgin België, met bijna 60 rusthuizen, serviceflats en serviceresidenties verspreid over heel het land.

    Ziehier hoe de werken gevorderd waren op 31 mei 2013 (links) en op   9 december 2013 (midden en rechts).

    >

    Daar waar het aanbod aan bedden van 2006 tot 2012 slechts gestegen is met 10 bedden van 137 naar 147 heeft Haerlebout in 2013 gezorgd voor een aardige aanwinst. Dat was ook nodig want, jullie zullen het wel niet geloven, onze gemeente behoorde (alweer) tot de slechtste van de klas. De denktank ‘Itinera’ heeft ook de behoefte van de gemeenten berekend voor 2013. Ze noemen dat ‘het programmatiecijfer’. Dat bedraagt voor Middelkerke 375 bedden.
    Binnen een jaar (?) komen daar nu wel de 145 (privé-)plaatsen van ‘Westduin’ bij. Het tekort zal daar dus mee aangevuld worden.

    Ziehier de indeling van ‘onze’ woon- en zorgcentra op 1 oktober 2013:
     

                     Erkend

         Erkenning in onderzoek

                 Gepland

    Totaal

    Openbaar

    OCMW

    VZW

    Privé

    Tara

    Totaal

    Openbaar

       OCMW

    VZW

    Haerlebout

    Totaal

    VZW

     

    Privé

    Westduin

    147

         60

       -

    87

    70

         15*

         55

    162

       5

    157

    • Omdat er in het nieuw OCMW – gebouw 15 plaatsen meer zijn dan het oud gebouw, wordt de erkenning ervan nog onderzocht

    Enkele interessante uitspraken in verband met bejaarden

    Een man heeft 3 leeftijden: jeugd, ouder zijn en "Je ziet er nog goed uit".

    Spellman

    Uit beleefdheid sta ik nooit mijn plaats af aan een oude persoon. Dat is mijn manier om hem te laten weten dat hij nog jong is.

    Sim

    Foto's waar je oud op staat moet je bewaren. Daarmee kan je over 10 jaar bewijzen dat je niks veranderd bent.

    W. van Broeckhoven

    Hoe ouder de foto, hoe jonger we eruit zien.

    Anthierens

    De jongeren kennen de regels, maar de ouderen kennen ook de uitzonderingen.

    O.H.

    Oude mensen weten wat het is om jong te zijn, maar jonge mensen weten niet wat het is om oud te zijn.

    Wanneer ben je oud? Als je herinneringen je verwachtingen overwoekeren.

    Van niets wordt u zo oud als van de ontdekking dat uw kinderen in de geschiedenisles leren wat u nog in de krant hebt gelezen.

    Peter Darbo

    Je wordt oud wanneer je begint te zeggen: "Ik heb me nog nooit zo jong gevoeld."

    J.Renard

    Hoe oud men is geworden, ziet men aan de gezichten van mensen die men jong heeft gekend.

    Böll

    Je houdt niet op met lachen omdat je oud wordt, je wordt oud omdat je ophoudt met lachen.

    Pritchard

    Wanneer je oud wordt, duurt het langer om uit te rusten dan om moe te worden.

    Brickman

    Ik ben op een leeftijd gekomen dat ik eerst mijn gebit en gehoorapparaat nodig heb om te vragen waar mijn bril ligt.

    Turner

    Niets overvalt de mens zozeer als de ouderdom.

    Als je oud wordt, wordt alles slechter, behalve het vergeten, dat wordt beter.

    Als je jong bent, moet je de wijsheid bestuderen. Als je oud bent, moet je haar in praktijk brengen.

    Jean J Rousseau 

    Een zeer groot voordeel van ouderdom is dat bijna elke fout aan je leeftijd wordt toegewezen.

     Om  af te sluiten, een levensles op rijm over ‘Ouder worden’ van een wijze vrouw:

    Toen de eerste rimpels kwamen was ik nogal in paniek
    Ik heb mijn face toen laten liften in een prijzige kliniek

    Nou, mijn man vond dat fantastisch

    Mijn gezicht was weer elastisch

    Niks geen rimpels, niks geen vouwen

    Net zo glad als bij ons trouwen

    Tot mijn man zei "het is te gek"

    Maar je hoofd past niet meer bij je nek

    Ach het was een kleine ingreep, want ze trekken alles strak

    En ze geven hier een sneetje, anders krijg je daar een zak

    Nou mijn man was heel tevreden

    Over wat ze met me deden

    De chirurg zat echter nog met mijn borstenin z'n maag

    Want die zaten volgens hem te laag

    Toen ze waren opgehesen, leken ze een beetje klein

    Maar met siliconenvulling mochten ze er weer zijn

    Ik zag mijn man dan ook ontvlammen

    Want ik had zulke prammen

    Toen op een avond na het vrijen

    Keek hij peinzend naar mijn dijen

    En al had ie geen kritiek

    Ik ging toch weer naar de kliniek

    Ik had trouwens ook een buikje, dus na enig overleg

    Liet ik dat meteen ontvetten, ze zuigen dat in no-time weg

    Om tegelijkertijd mijn billen

    Een flink stuk op te tillen

    Ik was op ieder feestje weer in tel

    Maar zat ondertussen wel strak in ’t vel

    Mijn man voelde zich naast mij niet meer op zijn gemak

    Want op straat riepen jongens "ga je lekker ouwe zak"

    Nou toen kocht ie een toupetje

    En een veel te strak korsetje

    Hij ging wandelen en trimmen

    En in het fitnesscentrum gymmen

    En maandenlang deed hij een rigoureus dieet

    Tot hij zomaar in de sauna overleed

    Toen stond ik op het kerkhof "mooi" te wezen bij zijn graf

    Maar nu hij me niet meer zien kan, is de aardigheid eraf

    Ik laat nu de kwabben zwellen en ik zal u vertellen..

    Dames laat je niet verlakken

    Laat de boel maar rustig zakken

    Want met gladgestreken nekken

    Valt het leven niet te rekken

    Koester buik en onderkinnen

    Want uw schoonheid zit van binnen

    Vertelt u dat maar aan uw man!

    Bronnen
    http://www.middelkerke.be/65.aspx

    http://www.citatenverzameling.com/archief/oud.htm

    http://www.healthy-ageing.nl/UserFiles/file/Wie_leven_er_lang_en_gelukkig.pdf

    http://www.artsennet.nl/Nieuws/Nieuws-uit-de-media/Artikel/132494/Genen-bepalend-voor-hoge-ouderdom.htm

    http://www.middelkerke.be/resources/site1/2/SER-2013-02.pdf
         seniorenraad

    http://www.middelkerke.be/page908333.aspx

    http://www.ngfn.de/de/genetische_varianten_.html

    http://www.gedichten-freaks.nl/815492/

    http://gfimbv.home.xs4all.nl/hmvgerritsen/fs_ouder.pdf

    Artikel in ‘Het Nieuwsblad ‘Opvang bejaarden stevent af op drama’ van 30.8.2012 door Fabian Lefevere

    Cijfers: Itinera en Vlaams Agentschap Zorg en Gezondheid

    http://www.zorg-en-gezondheid.be/programmatiewoonzorgcentra/#vraag en aanbod

     

     

    16-12-2013, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Die goeie oude tijd
    03-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Sinterklaas met de amfibieboot naar Middelkerke

    Nog drie dagen!! Hebben jullie al een brief geschreven naar sinterklaas? Zijn jullie wel degelijk braaf genoeg geweest? Staat jullie schoentje al klaar?
    Oh, jullie weten al wie sinterklaas is! Zeker?
    Ik dacht daarom dat ik misschien eens honderden jaren moest teruggaan in de geschiedenis en ook eens moest nagaan welke de gebruiken van vandaag zijn en of je die nog kunt vergelijken met deze uit mijn kindertijd.

    De intrede van sinterklaas in Middelkerke
    Onze gemeente mocht natuurlijk niet achterblijven! Zoals in een aantal steden en dorpen gelegen aan zee of langs een waterloop, zoals Antwerpen, Oostende en Nieuwpoort, moest de stoomboot uit Spanje ook onze gemeente aandoen. Wat was er toch weer druk zeevaartverkeer op de sinterklaasroute! Spijtig genoeg hebben wij geen haven! Ik wil onze bestuurders natuurlijk niet op slechte gedachten brengen, want ze zijn in staat om naast een pier en een uitbouw aan het casino, ook nog een haven aan te leggen.
    Weken vooraf, veel te vroeg volgens mij, op 18 november 2012 al, was het dan zo ver! Rond 14 uur legde een amfibieboot aan, ter hoogte van het casino (kant West) met aan boord de heilige man met zijn zwarte pieten.
    Ik heb dat niet meer zo gevolgd omdat ik al een tijdje weet wie sinterklaas is. Ik laat me daaraan dus niet meer vangen.
    Ik stond bijgevolg het gezelschap niet op te wachten en ik kan er jullie dus ook niet veel over vertellen.
    Waarschijnlijk was dit zijn eerste bezoek aan Middelkerke, want de sint maakte eerst een rondrit door de gemeente (op zijn witte schimmel of met de amfibie?) terwijl de huisstijlvlaggen al heen en al weer waaiden. Om 14u30 werd hij ontvangen op het gemeentehuis door de burgemeester en de schepenen, aan wie hij waarschijnlijk een grote zak geld overhandigde omdat hij toch zeer goed weet hoe spaarzaam die daarmee zullen omgaan.
    Of dat alles opgenomen werd door de VRT of door VTM weet ik ook niet, maar in de grote steden is dat wel het geval. Misschien een ideetje voor volgend jaar? Publiciteit is altijd meegenomen. Maar ja, dat moet ik onze lokale politici niet vertellen!
    Om 15 uur startte dan een show met randanimatie in ‘De Branding’ waarop alle kinderen van de gemeente met hun ouders gratis mochten aanwezig zijn.
    De showorganisatie berustte in handen van de adviesraad lokale economie en alle brave kinderen mochten van sinterklaas, gesponsord door de zeven Middelkerkse handelaarsbonden, een geschenk in ontvangst nemen.
    Ja, ja, daar staat wel degelijk ‘dienst lokale economie’ en niet ‘jeugddienst’. De schepen van lokale economie is namelijk Janna Opstaele. Wil ze zich nu ook nog voordoen als de gulle schenker en weldoener voor alle kinderen? Vroeger was dit toch (logischerwijze) een opdracht voor de jeugddienst en niet voor het feestcomité?
    Had de jeugddienst niet geoordeeld dat er al zoveel (teveel) sinterklaasbijeenkomsten waren, dat de kinderen nu reeds overstelpt werden met geschenken en dat een extra feest door de gemeente eigenlijk niet meer gewenst was? Had ik ook niet gehoord dat ze het te commercieel vonden en dat in twijfel getrokken werd of het wel de taak van de gemeente is om te concurreren met de feestjes in de private sector?
    Ik vind persoonlijk dat sponsoring van de gemeente door de handelaars niet kan. Zeg nu zelf, jullie kennen toch ook de wijze spreuk ‘voor wat, hoort wat?’

    Maar ja, als Janna iets in haar hoofd haalt, …

    Wie was die sinterklaas eigenlijk?
    Sinterklaas werd als Nicolaas geboren in het jaar 270 in Pataras, een streek in het zuiden van het huidige Turkije.
    Hij is dus nu 1742 jaar oud. Nicolaas was het enige kind van rijke ouders, die heel jong stierven. Hij erfde dus alles maar hij hield het geld niet voor zichzelf, maar hij deelde het uit aan arme mensen. Toen hij ouder was, werd Nicolaas bisschop van de stad Myra. Vanwege zijn vele goede daden werd hij op 6 december 342 heilig verklaard. Vanaf toen heette hij ‘Sint-Nicolaas’. In de loop der eeuwen is dat ‘sinterklaas’ geworden.

    Vragen die jullie reeds lang eens wilden stellen

    Komt sinterklaas echt uit Spanje?
    Spanje en Nederland vochten van 1568 tot 1648 de tachtigjarige oorlog uit. Spanje was in die tijd een land dat rijk was aan goud en zilver, aan luxezaken en aan lekkere dingen. De Nederlanders bleven toch nog handel drijven met hun vijanden en ruilden de Spaanse artikelen voor kruiden en sinaasappels ('appeltjes van Oranje'). De mensen dachten daarom dat ook sinterklaas uit Spanje kwam.
    Bovendien is Nicolaas ook de beschermheilige van de zeevaarders, die toen natuurlijk met hun boten de handelswaar uit Spanje haalden en dus door hem werden beschermd.
    Waarom rijdt sinterklaas op een schimmel?
    De oppergod van de Germanen Wodan reed op een groot wit paard. Vroeger vonden hoge heren dat voornaam en apart. En aangezien Sint-Nicolaas ook een voornaam persoon was…
    Welke kleding draagt de heilige man?
    Sinterklaas is/ was dus een bisschop maar zijn kleding wijkt soms, om praktische redenen, af van die van zijn collega’s. Zo draagt hij soms, om paard te rijden, een tot broekrok vermaakte tabberd in plaats van een lang paars priesterkleed. Daarover komt een met kant afgezette albe, die eindigt tussen knieën en enkels en daar bovenop een rode stola, die met een koord met kwastjes rond zijn middel op zijn plaats gehouden wordt. Over alle kledingstukken heen draagt de sint een rode koormantel, meestal met een kap met gouden franjes, die vanaf de schouders tot bijna op de grond hangt en die aan de voorkant vastgemaakt wordt met een ketting en twee haakjes. De mantel is aan de binnenkant goudgeel of wit en is versierd met goud en band. Bisschoppen dragen eigenlijk een witte mijter maar die van sinterklaas is rood Beide mijters verschillen ook van vorm.
    Ook de staf van sinterklaas heeft een duidelijk andere vorm dan die van een bisschop: de krul is groter en steekt aan beide zijden van de staf uit. De krul is een symbolische slang, teken van wijsheid en oneindigheid, die uitloopt in een verticale lijn naar beneden, de afdaling van geest of wijsheid naar aardse sferen.
    Verder draagt hij meestal zwarte schoenen en lange witte handschoenen, soms paarse. Een gouden bisschopsring met een robijn siert zijn ringvinger. Deze hoort traditioneel om de rechterringvinger, maar vaak draagt sinterklaas hem links opdat hij niet in de weg zou zitten bij het handen schudden.
    Een man van zijn leeftijd heeft natuurlijk een lange witte baard van ongeveer 40 centimeter. Als die langer wordt, moet hij naar de kapper. Zijn snor en hoofdhaar werden ook al een tijdje niet meer afgesneden of –afgeschoren.

    > > >

    Waarom draagt zwarte piet dat eigenaardig pak?
    De kleding van zwarte piet is die van een 16e-eeuwse page. Pages waren de persoonlijke dienaren van hooggeplaatste heren zoals hertogen en prinsen.


    Waarom zetten kinderen hun schoen?
    Omdat ieder kind zijn of haar eigen schoen heeft, kan piet zich nooit vergissen bij het uitdelen van de pakjes of geschenken.
    Waarom wordt sinterklaas geholpen door een zwarte piet en niet door een blanke of gele?
    Piet is door al die jaren schoorsteenvegen zo zwart van het roet geworden dat niemand meer weet welke huidskleur hij oorspronkelijk had.
    Wanneer komt de sint nu eigenlijk?
    Ja, daar kan ik niet op antwoorden want hij is nu al weken in ons land maar zijn huisbezoeken via dak en schoorsteen, legt hij pas af in de nacht van 5 op 6 december. Waarschijnlijk logeert hij al die tijd op zijn stoomboot.

    Sinterklaas in mijn kindertijd
    Volgens mij leefden wij veel intenser naar het feest van Sint - Niklaas toe dan de kinderen van vandaag.
    De komst van de sint werd nochtans heel eenvoudig gehouden. Wij waren niet veel gewoon en de kleinsten onder ons geloofden heilig dat de brave man met de stoomboot uit Spanje kwam en dat wie braaf was lekkers kreeg en wie stout was de roe. Wij twijfelden er niet aan dat in dat grote boek al onze goeie en slechte kanten beschreven waren en dat de meester op school en onze ouders een goed woordje voor ons zouden doen opdat de sint toch maar onze deur niet zou voorbijgaan.
    Wij waren echt bang van zwarte piet! Zijn zak was voor ons de hoogste verschrikking.
    Grotere broers en zussen werden in de periode op het hart gedrukt dat ze zeker niets mochten verklappen aan hun kleinere broer of zus. Sommige konden echter moeilijk zwijgen maar ze werden daarvoor erg streng berispt. Sommige slimme kleintjes lieten natuurlijk niet blijken dat ze op de hoogte waren en wachten daarmee tot de sint voorbij was.
    Op school schreven wij een brief, die door de meester aan de sint bezorgd werd.
    De brave man kwam elk jaar alle klassen bezoeken en ons gedrag werd telkens nagekeken in het grote boek.
    Wie de slimme wou uithangen en in de figuur van de sint een gekend persoon meende te herkennen, werd streng de mond gesnoerd.
    We leerden menig liedje om de ‘sint blij te maken’. Die liedjes hebben de tand van de tijd wel doorstaan en ‘Zie ginds komt de stoomboot’, ‘Zie de maan schijnt door de bomen’, ‘Sinterklaas, brave baas’, ‘Sinterklaas kapoentje’ en vele andere hebben menige generaties overleefd en zijn nog steeds populair.
    Daags voor 6 december werd de schoen klaargezet bij de schoorsteen. Langs die weg zouden de sint en zwarte piet immers de huiskamer binnenkomen met hun speelgoed en hun lekkers. Om de weldoeners gunstig te stemmen of om ze te bedanken werd een op school gemaakte tekening, een wortel, hooi of suikerklontjes voor de schimmel in de schoen gelegd.

    Sinterklaas vandaag
    Het grootste verschil met vroeger is natuurlijk de commercialisering van het feest. Vele weken vooraf liggen bergen speculaas (‘speculoos’ is in Vlaanderen ook lekker), marsepein, chocoladefiguren en duur speelgoed tentoongesteld in de grote warenhuizen waar ook sinterklazen, gezeten op een troon, kopers met kinderen moeten aantrekken. Daarna moet iedereen op de foto. De kinderen zien massa’s brave mannen op zich afkomen, allemaal verschillende en toch wordt hen wijsgemaakt dat er maar één sinterklaas is.
    Reclame op de televisie, in de reclameblaadjes en in de dagbladen doet er nog een schepje bovenop.
    Er zijn tegenwoordig sinterklazen die zich specialiseren en ’s avonds bij de kinderen aan huis gaan. De ganse familie wacht hem daar op. De sint krijgt ‘onopvallend’ de geschenken in de handen geduwd. Daarna wordt op de blijde gebeurtenis een druppel of een pint gedronken. Dat is niet eenvoudig met die snor en die lange baard. Na enkele adressen wordt de brave man alsmaar vrolijker en blijkt hij niet in staat om nog op een dak te klimmen, laat staan langs de schoorsteen andere huiskamers te betreden.
    Elke vereniging wil een feest voor zijn leden met kinderen. Soms ontmoeten de sinten elkander op straat. Ik las in ‘De Sirene’ dat in het Dienstencentrum van het OCMW op 19 november een sinterklaasbingo, met geschenk voor de ouderen, ingericht werd… omdat niet enkel de kinderen moeten verwend worden.
    Dat is natuurlijk een afbreuk aan de tradities en dat vind ik eerder het werk van de kerstman. Spijtig!
    Het valt op dat de sint tegenwoordig niet één maar meerdere personeelsleden heeft. Zijn er meer of zwaardere geschenken uit te delen of meer snoepgoed rond te strooien of is dat een moderne manier om de werkloosheid op te lossen?
    Sommige scholen richten heuse sinterklaasfeesten in maar sommige beperken zich tegenwoordig tot een bezoek aan de klassen, zoals vroeger.
    Zo komt sinterklaas op donderdag 6 december om 14u30 uur in de sporthal te Lombardsijde voor alle leerlingen van de gemeenteschool “’t Lombartje”.
    Nadat alle kinderen gezongen en gedanst hebben voor hun ouders en grootouders, worden ze daarvoor door de sint beloond met speelgoed … als ze tenminste ook nog braaf geweest zijn.
    Hebben sommige sinten nagelaten hun bezoek mee te delen aan de gemeente? Ik zie alleszins geen spoor van dat feest van de gemeenteschool in de gemeentelijke nieuwsbrief van 28 november, noch in de evenementenkalender op de gemeentelijke website, noch in die van de ‘Sirene’.
    In de vrije school Sint-Lutgardis is er een feest op 3 december bij de KVLV – vrouwen.
    De IBO’s (kinderopvangcentra) kopen elk jaar rond sinterklaas nieuw speelgoed aan. Zij zetten dat rond 6 december in hun lokalen en zeggen dan dat de sint gekomen is. Ook zij hebben al ingezien dat er een overaanbod is aan optredens van de sint.
    Wie een persoonlijke brief wil schrijven naar de heilige, kan daar de dag van vandaag een beroep voor doen op bpost. Deze hebben een sintsecretariaat opgericht om alle (ongefrankeerde) brieven op te vangen en te bewerken.Vanaf 8 november tot en met 6 december 2012 kunnen kinderen en klassen naar de sint schrijven. Kenden jullie zijn adres niet? Dat is natuurlijk “Sinterklaas, Spanjestraat 1, 0612 Hemel”.
    Elk kind dat een brief schrijft of een tekening naar de sint opstuurt, krijgt een brief en een cadeautje terug: een kleur/werkboekje waar het sintverhaal van de postbode Pol wordt verteld. Ook klassen kunnen een brief schrijven. Er volgt dan een globaal antwoord met een 20-tal kleur/werkboekjes bij.
    Een modern probleem voor de sint is wel dat er tegenwoordig veel huizen zonder schoorsteen zijn. De schoen wordt dan voor de verwarming, bij de voordeur of bij de achterdeur gezet.
    Er moet dan wel opgelet worden voor valse sinterklazen en toch moet het huisalarm afgezet worden.
    Sinterklaas ‘spelen’ is geen gemakkelijke opgave. Men moet inderdaad geloofwaardig over komen, goed van de tongriem gesneden zijn om het vertrouwen te winnen van de kinderen en ze op hun gemak te stellen. Ik vraag jullie het niet verder te vertellen aan oningewijde, maar onze schepen voor de jeugd Lode Maesen schijnt al enkele jaren een veelgevraagde brave man te zijn. Hij leent zich daar graag toe ‘als het maar niet commercieel is en als het om een echt kinderfeest gaat’. Dat hoor ik graag, Lode!

    De harde concurrentie voor sinterklaas door de kerstman en door Sint-Maarten
    Sinterklaas is niet de enige die lekkers en speelgoed uitdeelt aan de kinderen.
    Enkele jaren geleden kwam de stoomboot uit Spanje reeds op 11 november aanmeren in Antwerpen. Dat was natuurlijk ongepast want op die dag wordt de feestdag van Sint-Maarten gevierd. De kinderen wisten niet meer waar ze het hadden. Twee heiligen die tegelijkertijd om hun aandacht vroegen!
    Drie weken na de sint wordt de kerstman gevierd. En die wil ook steeds vroeger in de belangstelling komen van de media en van de handelszaken die de klanten moeten verleiden. Maar te veel is te veel!
    Je zou dan gaan denken dat er regels moeten opgelegd worden die bepalen wanneer het kerstseizoen mag worden ingezet.
    De Belgische FEderatie van de DIStributie-ondernemingen (FEDIS) beweert dat die er niet zijn. De sector heeft wel zelf de afspraak gemaakt dat er geen sinterklaasreclame, gericht op kinderen, gemaakt wordt vóór 1 november terwijl dit voor de kerstperiode op 1 december vastgesteld is. Ik vrees dat dit een dode letter gebleven is.
    De strijd tussen de sint en de kerstman blijft hard en ongelijk.
    In 1931 voor het eerst voorgesteld door Coca-Cola als een goedlachs dikzakje, moest de kerstman niet enkel de kinderen maar ook de volwassenen verleiden. Hij lijkt daar aardig in geslaagd te zijn.
    Hij dreigt niet met de roe en deelt zijn geschenken uit in de verlofdagen van de kersttijd, wanneer iedereen daarvoor open staat. Hij wint dan ook veld ten opzichte van de sint, die een veel kleiner marktpotentieel heeft en niet beschikt over zo’n grote propagandamachine. De sinterklaasliedjes kunnen niet optornen tegen de familiefilms waarin de kerstman uitpakt met ‘Jingle bells, jingle bells, jingle all the way’ en met zijn slede, getrokken door rendieren, door de sneeuw glijdt. Exotisch! Dat wel!
    Toch blijf ik meer van sinterklaas houden.

    Hoe lang kunnen we de huidige sinterklaascultuur nog in stand houden?
    Misschien vinden jullie dat wel een rare vraag, maar er komt meer en meer kritiek op de katholieke figuur van sinterklaas. Op Antwerpse openbare scholen mag hij al niet meer verschijnen met een kruis op zijn mijter omdat het een religieus symbool is dat de moslims in de klas kan choqueren. In Amsterdam staat al enkele jaren geen kruis meer op de mijter.
    Een multiculmijter, zoals hieronder rechts afgebeeld, heeft natuurlijk geen zin aangezien het gaat over een katholieke traditie.
    De mijter is niet het enige twistpunt. Het gegeven dat de pieten van de sint zwart zijn, zou volgens sommige discriminerend zijn omdat de oorsprong ervan zou te vinden zijn in slavernij en racisme.
    Ook het bisschopsgewaad ligt onder vuur. Bovendien zou dat ‘te travestiet’ zijn. De baard van de sint zou dan weer te terroristisch zijn! Waar halen ze het toch allemaal?

    Besluit
    Ik hou van tradities. Is dat ouderwets? Misschien wel!
    Moeten we betreuren dat de viering van het sinterklaasfeest de hierboven beschreven weg opgaat?
    Ik vind van wel!
    Wat vooral tegen de borst stoot is de commercialisering van wat eigenlijk gewoon een kinderfeest zou moeten blijven. Een kinderhand is rap gevuld, zegt men. Waarom moet onze kinderen en kleinkinderen dan bedacht worden met zo’n overvloed aan geschenken met het gevolg dat ze die nog nauwelijks waarderen, zeker als ze niet groot en duur genoeg zijn.
    Ja, ik vrees vanzelfsprekend ook dat we dat niet meer kunnen stoppen. Zo gaat natuurlijk alles teloor! Jammer toch?

    Bronnen
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Sinterklaas
    http://www.klaasje.be/foto.html
    Artikel ‘Analyse. Waarom sinterklaas zoveel concurrentie krijgt. Zijn knecht staat groen te lachen’ in ‘De Standaard’ van 15 november 2004 door Marc Reynebeau

    03-12-2012, 11:03 Geschreven door stammer
    Reageren (3)


    Categorie:Die goeie oude tijd
    09-01-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bedankt Monique en Eddy,

    Het zal even wennen worden …
    Voor iedereen! Natuurlijk in de eerste plaats voor Eddy Clarysse en Monique Landschoot, die op 31 december 2010, na 40 jaar dagbladhandel in de Essex Scottishlaan, gekozen hebben voor een rustiger leven. Zo noemt men immers het pensioen, maar is dat wel terecht? Jullie kennen toch ook de uitspraak ‘Ik heb weinig tijd, want ik ben gepensioneerd!’ Zij zelf hebben het over ‘stoom afblazen’, over ‘eindelijk ’s morgens eens kunnen uitslapen’, over ‘gezellig samen ontbijten’, over ‘het is welletjes geweest’, over ‘aan alle mooie sprookjes en liedjes komt een einde’ en over ‘de fakkel overgeven’.

    Maar zij zullen ook een grote leemte achterlaten voor hun klanten. Natuurlijk zullen wij Monique en Eddy missen achter hun toog als wij en stuk speelgoed, een geschenk, sigaretten, wenskaartjes of één en ander tijdschrift of dagblad willen kopen of met de lotto of met euromillions willen spelen!
    Persoonlijk heb ik het er bovendien ook moeilijk mee dat alweer twee monumenten uit het Westends handelsleven verdwijnen. Maar natuurlijk is het hen van ganser harte gegund.

    Toen begon het allemaal…
    Waar is de tijd dat Marcel Vandebroucke en Winnie Arnoys een souvenirwinkel stichtten in de Essex Scottishlaan?
    Waar is de tijd dat Willy Roose en Rachel Bloes hun dagbladwinkeltje in de Westendelaan ruilden voor één in de Essex Scottishlaan?
    Maar toen, in 1970, rukten twee jonge dynamische krachten aan, die nieuw leven in de brouwerij brachten en de zaak van Willy en Rachel overnamen. De jonge Eddy, opgeleid als schrijnwerker, was werkzaam in de bouwsector, maar hij liet de bouw voor wat het was om al zijn krachten te wijden aan een nieuwe toekomst.
    Een vastberaden Monique, die steeds goed wist/ weet wat ze wil, bouwde de winkel meteen uit.
    Het was toenmalig burgemeester van Westende en bijna-buur Julien Soetaert die de plechtige opening leidde. We zien hieronder hoe hij het lint doorknipt onder het goedkeurend oog van het ‘jonge paar’, terwijl dochter Ann Clarysse het kussentje aanreikt. Het lint wordt gedragen door Filip en Jan Devey, zonen van zus Thérèse Clarysse. (Foto GKM)

    Wat brengt een dagbladhandel allemaal mee?
    De klant vindt het vanzelfsprekend dat zijn krant of tijdschrift elke dag stipt op tijd in de bus gedeponeerd wordt, maar daar gaat heel wat aan vooraf: elke ochtend om 5 uur opstaan, onder hun beidjes kranten en weekbladen sorteren volgens adres en dat bij een stevige kop koffie. En dan trok Eddy de weg op, elke dag maar liefst 25 kilometer fietsen, weer of geen weer, bij regen, storm of sneeuw of ijzel, ook als het geen weer was om een hond door te jagen. De bijna 200 klanten verwachtten immers dat hun dag- en/of weekblad er bij het ontbijt lag. En dat veertig jaar lang! Je moet het maar doen!
    ‘Vroege vogels’ noemt men dat dan…
    En ondertussen, vanaf 07u30, hield Monique alleen de drukbeklante winkel open tot Eddy rond 8.30 uur of 9 uur, al naar gelang de weersomstandigheden, terug was van zijn ronde en zijn eega bijsprong. “We hebben er dan al zowat vier uur werk opzitten, daar waar de meesten nog moeten starten. Maar ja, je hoort ons niet klagen want het is fijn elke dag tussen de mensen te zijn en hen te kunnen voorzien van hun geliefde lectuur.”

    De klanten ….
    De krantenverkoop heeft natuurlijk in de loop van die veertig jaar grondige wijzigingen ondergaan.
    Ook de klant onderging een hele gedaanteverwisseling. Eddy vertelt: “Waar vroeger éénzelfde krant van vader op zoon werd verder gezet, kiest men vandaag eerder sporadisch voor de ouderlijke krant. De jeugd heeft het vandaag meer begrepen op magazines en weekbladen. En de dames kiezen resoluut voor de roddelbladen waar het liefdesleven van prinsen en prinsessen en de BV’s in het lang en breed uitgesmeerd wordt. Jongeren lezen duidelijk minder kranten en wisselen nogal vaak. Het zaterdagaanbod met de interessante bijlagen bepaalt meestal welke krant men lezen zal. Politieke strekking van een krant – als die er nog zijn – speelt hier geen rol.
    De lezer is een flink stuk gemakzuchtiger geworden. Het gebeurt dat we er soms een weekje tussen uit zijn, Dan is er dus geen dagbladronde en dan moeten onze trouwe klanten hun krant elders kopen. Sommige lezen dan eenvoudig een week lang geen gazet. Men is duidelijk op zijn gewoontes gesteld. Wat primeert is het streeknieuws. De verkoop van losse nummers van De Zeewacht en Het Wekelijks Nieuws stijgt naarmate er lokaal nieuws te lezen valt. Dat gaat als een lopend vuurtje. ’t Staat in De Zeewacht is nog steeds een slogan die het doet als vooral Westende aan bod komt. Jammer dat Het Wekelijks Nieuws niet regelmatig het nieuws voor Westende en Middelkerke meeneemt. Het wordt hier soms kiezen tussen De Zeewacht en Het Wekelijks Nieuws.”
    En Monique voegt daar aan toe: “leuk is vooral dat je veel mensen leert kennen. Voor velen is het komen afhalen van hun krant of weekblad de enige uitstap en mogelijkheid voor een praatje. Veel van onze klanten zijn goede vrienden geworden.”

    Wat betekende sport voor hen?
    In 1970 richtten zij de volleybalclub ‘Blue White’ op. Ik herinner me nog goed de tijd dat mijn dochter in de sportzaal van het ter ziele gegaan complex van ‘Zon en Zee’ goesting kreeg om een balletje op te slaan, onder de strenge leiding van Monique en Eddy.
    Naast deze zaalsport speelt ook voetbal een dominerende rol in Eddy ’s leven. Hij is een fervent supporter (en sponsor) van Davo Westende, supporter van SC Lombardsijde en soms zelfs van SV Nieuwpoort. Hij pikte ook elke match op TV mee, als zijn drukke bezigheden het toelieten, natuurlijk. Nu zal niets hem daarvoor nog in de weg staan. Tenzij Monique …
    Fysisch actief is Eddy zijn hele leven gebleven. Die dagelijkse ronde van 25 kilometer zorgde daarvoor. En zo blijft hij vandaag een jonge en fitte 65 ‘er.

    En toen viel er een bom in hun omgeving…
    Johan Vande Lanotte liet die op 14 december 2000 vallen. Dertig jaar lang draaide de winkel voor 30 percent op de vakantiegangers die verbleven in het centrum ‘Zon en Zee’. En toen werden die vervangen door asielzoekers. Zes honderd extra potentiële klanten werden hen plots ontnomen. Dat zette veel kwaad bloed. Samen met de drie omliggende getroffen handelaars en met al wie zich op de één of andere manier geraakt voelde door die maatregel, verenigden ze zich in een actiecomité om hun geschade belangen te verdedigen. Het duurde lang, regelmatig werd verkregen hoop weer de kop ingeslagen maar uiteindelijk kwam de sluiting van het asielcentrum er toch. Er kwam wel een aparthotel in het hoofdgebouw, maar de grote verwachtingen over de verdere uitbouw blijven nog steeds uit. Monique en Eddy zullen het nu met andere ogen van op een paar honderd meter afstand moeten volgen.
    De foto hieronder toont hoe de zaak er twintig jaar geleden uitzag. Toen werd het gebouw opgetrokken tot wat het nu is. Door het wegvallen van Zon en Zee worden natuurlijk minder strand- en badartikelen verkocht.

    Het verhaal van de gestolen fiets…
    Eddy moest op een morgen vaststellen dat zijn fiets verdwenen was, zijn geliefkoosde werkfiets dan nog!! En dat op klaarlichte dag! En voor zijn eigen deur! Een grap was het niet, de fiets bleef weg, tot op vandaag nooit teruggevonden. “Eddy bleef er dan ook weken lang over zagen, maar geraakte tenslotte toch over het verlies heen hé”, beweert Monique, die pas heel wat later met het feit kon/ durfde lachen. Eddy moest echter evengoed zijn dagelijkse ronde afleggen. Op een nieuwe fiets, dan maar. “Niet direct een ramp, maar wel ongemakkelijk”.
    We zien Eddy op onderstaande foto met zijn beide ‘geliefkoosde’.

    En wat nu ?
    Laten we Monique en Eddy zelf aan het woord: “We nemen een sabbatjaar dat we gaan invullen met reizen en genieten van elke dag. Wij zullen geen probleem hebben om een totaal ander leven te gaan leiden. We verhuizen naar de overkant van de straat in ons nieuwbouw appartement, hebben dan tijd om het in te richten. Het zal raar doen, maar het feit dat we naast de inrichting van ons appartement ook al oog hebben op de organisatie van een paar leuke reisjes, zal onze zinnen verzetten. We zullen – denken we – de knop makkelijk kunnen omdraaien. We gaan heus niet elke dag in onze winkel gaan staan om te kijken of alles goed gaat of om een babbeltje te slaan met de klanten. Onze tijd is er voorbij.”

    De nieuwe uitbaters …
    Dat zijn Sofie en Rudy uit Turnhout, actieve 40-ers uit Turnhout. Hun ouders hebben een flat in Westende-Bad en zo kwamen zo er achter dat er een potentiële koper voor de dagbladwinkel gezocht werd. Na een paar gesprekken kwam het tot een akkoord. Sedert maandag 3 januari 2011 zorgen zij voor de verdere uitbouw van de winkel die “Dagbladhandel Clarysse” zal blijven. Half november kwamen Sofie en Rudy al wat oefenen om dan de zaak volledig naar hun hand te zetten na de overname van de inventaris, eind 2010.
    Wij zullen nog gewoon moeten worden aan Sofie en Rudy maar dat komt wel. Ik hoop dat Eddie en Monique hen reeds een mondje ‘West-Vlaams’ leerden. Zij gaven hen alvast een stevige duw in de rug bij de start en dus zal dat wel lukken. Volgens Monique en Eddy geloven de nieuwkomers er in en dat maakt de vertrekkers blij.

    Afscheid in schoonheid
    Op zaterdag 8 januari 2011 wachtte in de winkel voor alle klanten een hapje en een drankje, aangeboden als toost op de nieuwelingen en als afscheid aan al de vrienden-klanten.
    Het werd een drukke bedoening met veel volk dat door beide koppels verwend werd.

    Monique Landschoot en Eddy Clarysse prijzen op de foto nog een laatste keer ‘De Zeewacht’ aan en sluiten daarmee, in de eerste plaats voor henzelf maar ook voor talloze Westendenaars en andere klanten, definitief een hoofdstuk van hun leven af. (Foto GKM)

    Bron
    Met dank aan Georges Keters voor het gebruik van drie foto’s en aangehaalde teksten
    Artikel uit ‘De Zeewacht’ van 4 november 2005 door Georges Keters
    Artikel in ‘De Zeewacht’ van 28.10.2010 door Georges Keters.

    09-01-2011, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Die goeie oude tijd
    07-09-2009
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eindeseizoen 2009 in Westende

    Op 31 augustus eindigde dus het ‘hoogseizoen’. Alleen dat woord al geeft aan dat er iets veranderd is. Vroeger sprak men van ‘in het seizoen’ en ‘buiten het seizoen’.
    Het aantal tweedeverblijvers is enorm toegenomen. Het aantal vakantieverblijven van verschillende aard groeit nog steeds. Bij elk schoolverlof en in alle zonnige weekends worden talloze evenementen georganiseerd. Dat maakt dat de kustactiviteit ook buiten het hoogseizoen intens en druk kan zijn.
    Seizoenspreiding noemen sommigen dat.
    Camping ‘Kompas’ gebruikt de termen ‘hoog- en laagseizoen, naseizoen, naseizoen plus. Andere spreken van het tussenseizoen: mei, juni en september.
    Vroeger zegden de kustbewoners op 1 september ‘het is weer geveegd’. Ik herinner mij zeer goed de tijd dat Westende-bad in de wintermaanden (niet tweede helft juni, juli, augustus, eerste helft van september en de paasvakantie) doods was, met nauwelijks een winkel geopend.
    Men kan nochtans niet ontkennen dat de kust ook nu nog na 31 augustus een grondige gedaanteverwisseling ondergaat.
    De ‘hoofdschuldige’ daarvoor is natuurlijk de heropening van de scholen. Kinderen zie je hier nog nauwelijks en als je er ziet dan zijn ze nog te jong om hier niet te zijn. Welke jonge mensen kan je hier immers nog aantreffen? Studenten uit het hoger onderwijs die maar op 1 oktober moeten herbeginnen?
    Nadat in de maanden juli en augustus geen bouwwerken toegelaten waren op de dijk en in de straten van de badplaats, is men er op 1 september weer ingevlogen. Zonder enig respect voor de septembertoerist, die toch ook betaalt voor zijn verblijf, rijden zware camions aan en af, voetpaden worden uitgebroken en straten afgesloten. In de Distellaan worden nieuwe buizen gelegd. De heropbouw van de op 8 januari 2008 afgebrande villa met rieten dak in de Zonnelaan is gestart. De werken van de verkaveling in de Langestraat zijn nu goed begonnen. Voor ‘De Surfers’ aan de Lakodam heeft men een dag langer gewacht maar misschien had dat te maken met de opbouw van de reusachtige kranen.

                                                   


    Het verkeer is minder druk. Geen files meer aan de verkeerslichten. De parkings zijn vrij en nu weer gratis. 
    Er rijden minder trams. In plaats van om de tien minuten (van 1/7 – 31/8) is dat van 1/9 tot 8/11 nog slechts om het kwartier. En toch staat een eenzame nog te wachten op een halflege of halfvolle tram.
    De dijk wordt nu vooral bewandeld door gepensioneerden, nu bijna niet meer gehinderd door gocarts. Als de zon van de partij is, nodigen halflege terrasjes je uit om ongestoord iets te drinken.
    Fietsers moeten minder zwichten voor al de rest, ook niet voor opdieners die plots opduiken vanuit hun ‘tearoom’ en zich met volle dienbladen naar hun terrassen reppen.
    Hoewel het restafval in de zomermaanden elke dag opgehaald wordt in de badplaats, hebben (vertrekkende) toeristen hun vuilniszakken toch nog op straat gezet naast de vuilnisbakken.
    Vandalen hebben het (als afscheid?) nodig gevonden enkele zakken open te schoppen in de Zonnelaan. Tussendoor, moet die naam eigenlijk niet gewijzigd worden in ‘Zonnenlaan’?

                           

    In de gemeente zijn de diensten weer bezet na de personeelsvakanties.
    Op de campings, weinig volk maar nog veel mobiele caravans, zolang het nog mag. De vakantiehuisjes lijken verlaten.
    Het huren van een appartement of van een campingplaats wordt goedkoper.
    Je mag aannemen, zonder dat precies te kunnen zeggen wegens het groot en zeer verscheiden kwalitatief aanbod dat je nu in september iets minder dan de helft betaalt voor een appartement dan in juli en augustus. Handelszaken hebben nu minder openingsuren. Zo is de ‘Okay’ niet meer geopend op zondagvoormiddag.
    Het is wat stiller en rustiger geworden in Westende, niet overal, maar toch…
    Als je de gevolgen van het seizoeneinde eens rustig overloopt, krijg jij dan ook het gevoel ‘wat zijn wij gelukkig dat het hoogseizoen voorbij is’?
    De middenstanders denken daar natuurlijk anders over, maar anderzijds begint de vermoeidheid ook in hun kleren te kruipen. Ze nemen nu wel een (niet-verplichte) rustdag, maar toch…
    Ook het weer heeft zich aangepast. Donkere wolken, veel wind, ja zelfs regen.

    Zeer opvallend is … het vroege (te vroeg?) vallen van de bladeren. Terwijl we nog weken van de herfst verwijderd zijn.

    07-09-2009, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (1)


    Categorie:Die goeie oude tijd
    13-12-2007
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Westendenaar, klim ook eens in je stamboom!

    De genealogie of familiekunde is een uitstekend tijdverdrijf ‘voor het leven’. Hoewel gepensioneerden altijd te weinig tijd hebben, zijn zeer veel genealogen gepensioneerd.

    Volgens mij ben ik geen romanticus want dat is iemand die zijn leven eerder laat beheersen door zijn gevoel dan door zijn koel verstand. Nostalgisch ben ik ook weer niet want ik besef dat elke tijd en elke leeftijd zijn charmes heeft. De ambitie om aan te tonen dat ik uit een rijke (adellijke) familie stamde was mij zeker vreemd. Men had mij namelijk reeds lang geleden verteld dat 80 procent van de West-Vlamingen afstammen van landbouwers en ik had reeds lang kunnen vaststellen dat enkel rood bloed door mijn aderen stroomde.

    En toch kon in 1975 mijn nieuwsgierigheid niet langer bedwingen. Eindelijk wou ik nu eens weten wie mijn voorouders waren, waar en hoe ze hadden geleefd, kortom ik besloot mijn ‘stamboom’ op te maken.

    Het is geenszins mijn bedoeling hier uit te leggen hoe men daarbij te werk gaat maar ik ben wel steeds bereid om eventuele geïnteresseerden in te wijden en verder te helpen.

    Maandenlange opzoekingen toonden tenslotte aan dat mijn rechtstreekse voorouder  Franciscus Jacobus, afkomstig uit Elverdinge, in 1766 huwde met een meisje uit Sint-Pieterskapelle waarna ze zich in Westende vestigden waar hun eerste kind Jacobus Bernardus in 1767 geboren werd. Zoals elke familiekundige, de naam waardig, kon ik dan verder vinden dat nog oudere generaties uit Ieper kwamen en de oudste tenslotte uit Dadizele rond 1645.

    Maar wat mij daarbij vooral intrigeerde, was “Welke familie is nu de oudste Westendse familie? Ik zocht dat dus eens op en ik hield daarover meer dan 13 jaar geleden een voordracht voor de Bond van Grote en Jonge Gezinnen van Westende-Lombardsijde in de Vrije Basisschool van Westende.

    Ik heb meer dan 25 jaar geleden een klapper opgesteld van de akten uit de parochieregisters van Westende, Lombardsijde en Middelkerke, voor zover die nog bewaard gebleven zijn. Het gaat dus over de documenten die door de priester verplicht opgesteld werden bij een geboorte, een huwelijk of een overlijden vooraleer Napoleon bij ons de burgerlijke stand invoerde.

    Ik kan dus op eenvoudige manier nazien welke familienamen zo allemaal voorkwamen in Westende in de 17de eeuw. Wat stelde ik vast?  Je vindt er: Vanden Bussche, Bouckenaere, Craynest, De Keyser, Claeys, Vande Berghe, Jonckheer, Coopman, Coene en nog andere, minder bekende.

    Dat betekent echter niet dat je zomaar de Westendse lijn kunt doortrekken vanaf iemand die vandaag die naam draagt, naar iemand die hier leefde in die tijd.

    Voor één familie heb ik dat wel kunnen doen. Laurentius Norré werd hier namelijk geboren op 14 juli 1652 en ik kan met zekerheid zeggen dat de zopas overleden Ursio Norré en zijn kinderen van Laurentius afstammen. Ik zeg dus: de Norré’s vormen de familie, die het langst in Westende geleefd heeft in de voorbije 355 jaar.

    Ik heb ook de families Coene, Coopman, Dewulf, Jonckheere, Mortier, Vannecke en Verslype nagekeken maar het zijn geen zuivere Westendse families. Die namen komen zowel in Lombardsijde, Middelkerke en Westende voort en hun verre kwartierstaat zal dus wel doorheen die drie vroegere gemeenten en/ of parochies lopen.

    Westendenaar, heb je nu nog geen goesting om eraan te beginnen?

    13-12-2007, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (1)


    Categorie:Die goeie oude tijd
    Archief per week
  • 21/04-27/04 2014
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 31/12-06/01 2013
  • 23/12-29/12 2013
  • 16/12-22/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 18/11-24/11 2013
  • 11/11-17/11 2013
  • 04/11-10/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 07/10-13/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 16/09-22/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 02/09-08/09 2013
  • 26/08-01/09 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 05/08-11/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 22/07-28/07 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 17/06-23/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 27/05-02/06 2013
  • 20/05-26/05 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 22/04-28/04 2013
  • 15/04-21/04 2013
  • 08/04-14/04 2013
  • 01/04-07/04 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 11/02-17/02 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 14/01-20/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 02/01-08/01 2012
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 17/09-23/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 27/08-02/09 2012
  • 20/08-26/08 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 16/07-22/07 2012
  • 09/07-15/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 21/05-27/05 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 06/02-12/02 2012
  • 30/01-05/02 2012
  • 23/01-29/01 2012
  • 16/01-22/01 2012
  • 09/01-15/01 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/06-12/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 23/05-29/05 2011
  • 16/05-22/05 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 28/02-06/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 14/02-20/02 2011
  • 07/02-13/02 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 10/01-16/01 2011
  • 03/01-09/01 2011
  • 26/12-01/01 2012
  • 20/12-26/12 2010
  • 13/12-19/12 2010
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 17/08-23/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 03/08-09/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 29/12-04/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Websites over Middelkerke
  • Gemeente Middelkerke
  • Middelkerke.2link
  • Handelaars Westende-dorp
  • Westende


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!