NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Westendse Blik op Middelkerke
Inhoud blog
  • Middelkerke: Is jouw GSM ook verouderd? Werp hem dan toch weg! Maar ver genoeg!
  • Westende/Middelkerke: Belangrijke verbindingswegen in het nieuw
  • Middelkerke: Michel Landuyt benoemd tot ere-burgemeester
  • 25 mei 2014, de moeder van alle verkiezingen. Doet Middelkerke ook mee?
  • Westende/ Middelkerke: ‘Zitten’ jullie ook op Facebook?
    Zoeken in blog

    Categorieën
  • Allerlei (22)
  • Atlantikwal (2)
  • Brandweer (1)
  • Burgemeester (12)
  • Casino (2)
  • De Post (1)
  • Dialect (6)
  • Die goeie oude tijd (7)
  • Dijk en Strand (8)
  • Duinen (1)
  • Emigratie (2)
  • Energie (2)
  • Erfgoed (16)
  • Evenementen (9)
  • Fusies (3)
  • Gemeentebestuur (18)
  • Gemeentediensten (6)
  • Gemeentefinancies (6)
  • Godsdienst - Kerken (8)
  • Horeca (11)
  • Immobiliën (8)
  • Jeugd (5)
  • Kamperen (3)
  • Kunst (6)
  • Landbouw (2)
  • Leger (2)
  • Medisch (4)
  • Mijn blog (13)
  • Milieu (11)
  • Natuur (7)
  • Oorlogen (8)
  • Openbaar vervoer (1)
  • Openbare werken (3)
  • Pleinen en straten - staat en netheid (17)
  • Politieke partijen (30)
  • Scholen - Onderwijs (7)
  • Sociale woningen (1)
  • Sport (16)
  • Strand (0)
  • Uitzicht gemeente (3)
  • Veiligheid - Politie (9)
  • Verkeer (16)
  • Verkiezingen (24)
  • Zon en Zee (9)
  • Persoonlijke Kijk op mijn Gemeente
    06-01-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Pronken met andermans veren, dat is niet mooi, hé, CD&V!

    Toen ik deze morgen mijn brievenbus leegmaakte, stond mij een aangename verrassing te wachten: daar lag warempel nog eens een partijkrantje van de CD&V.

    Periodiciteit
    Een mager beestje! Ja, dat mag ik toch zeggen. We zijn toe aan jaargang 13. Een nummer heeft het niet, wel een datum: december 2013.
    Het blaadje verscheen dus voor het eerst in 2002, eerst in krantenvorm tot ergens in 2009, nu in het handiger A4 – formaat.

    Ligt het aan de verdeling of werden er echt zo weinig verspreid? Ik bewaar zulke documenten van alle partijen en voor de CD&V mocht ik er maar 19 ontvangen in die dertien jaar, waarvan 9 in de laatste vijf jaar.

    Titel en Samenstelling
    Het blaadje heette vroeger D!rect, maar dat is al een paar jaar niet meer het geval. Nu staat telkens bovenaan een kernzin: ‘Samen is super’, ‘De toekomst luistert’, {iedereen inbegrepen} en nu ‘Goed Gezinde Gemeente’.

    Zoals gebruikelijk wordt de helft van de 8 pagina’s voorbehouden voor de lokale en de andere helft voor de Vlaamse CD&V.

    Woordje van de voorzitter Kristof Devos
    Kristof volgde begin februari 2013 Wim Desender op als voorzitter. Dit is dus het eerste blaadje dat hij mag of kan inleiden.

    Hij wenst de lezers vooreerst een warm eindejaar en een schitterend 2014.

    Of dat 'warm' op de eindejaarstemperatuur slaat of op het innerlijke van de mensen, beide zijn genietbaar en worden in dank aanvaard. Als ik de CD&V nu ook een warm 2014 wil wensen, dan dreigt het gevaar dat het opgevat wordt als ‘zoveel mogelijk druk vanwege de oppositie’.

    Een warm innerlijk en een goede gezondheid, dat wensen wij in elk geval aan alle leden en sympathisanten van de oranje partij.

    De voorzitter schrijft dat zijn partij ‘werk maakt van de uitdagingen in onze gemeente’.

    Hij somt deze op en verder weiden zijn beide schepenen erover uit. Laten wij die punten eens één voor één de revue passeren.

    Ik heb hiervoor ook een beroep gedaan op Geert Verdonck en Lode Maesen van het Progressief Kartel. Zij zijn daarvoor de aangewezen personen aangezien zij beide schepen waren binnen de vorige meerderheid van 2006 tot en met 2012. Hier komen de punten van de voorzitter:

    1. Uitbreiden van de mogelijkheden om hotels, restaurants, cafés en B&B’s op te starten in woongebieden
    2. Opwaarderen van de site ‘Tennis en Minigolf’ en van het Mouchotteplein tot moderne locaties mits een groene inkleding. (zie verder)
    3. Prioriteit aan de vernieuwing van de dorpskern van Lombardsijde, een lange termijnrealisatie (zie verder)
    4. 180 nieuwe woningen in Lombardsijde (zie verder)
    5. Een oplossing geven aan het probleem van de waterput in de IJzerlaan (zie verder)
    6. Versterking van de ouderenzorg door het opstarten van het dagverzorgingscentrum ‘De Sluze’.          
      Iedereen zal dat wel een goed initiatief vinden, zeker?

      Geert Verdonck: “natuurlijk hebben we daar geen problemen mee, maar waar  ik 
      het wel moeilijk mee heb is dat we enerzijds investeren in het welzijn van onze senioren,     maar aan de andere kant koppig ziende blind blijven voor de steeds sneller voortschrijdende vergrijzing. Het huidige schepencollege gaat er immers prat op in deze legislatuur ‘er voor te zorgen dat er per jaar een 400 tal appartementen zullen worden bijgebouwd’. Dat is dus dweilen met de kraan open: het overgrote deel van deze appartementen wordt immers gekocht en bewoond (al dan niet als tweede verblijf) door senioren die veelal van buiten de gemeente komen. Het laat zich raden wie in een vrij nabije toekomst financieel zal opdraaien voor de zorg voor al die mensen. (die hebben bijgedragen in hun gemeente van herkomst, maar bijna niet in Middelkerke). Maar ja , ze hebben de te verwachten tweede verblijftaks hard nodig om hun megalomane plannen te financieren.
    7. Werk maken van een degelijk milieubeleid (zie verder)

    Wat is een gemeentelijk ruimtelijk uitvoeringsplan?
    Eerste schepen Liliane Pylyser – Dewulf legt uit: “dat is een plan waarmee het gemeentebestuur in een bepaald gebied de bouwkundige bestemming vastlegt.” Het is dus de gemeente die de bouwkundige voorschriften in dat gebied bepaalt. De schepen zegt het zelf: “het gemeentebestuur kan daarin de invulling van haar grondgebied sterk beïnvloeden”. Is dat wel zo’n goeie zaak? Kan dat geen aanleiding geven tot willekeur en favoritisme? De gemeenteraad moet nog wel zijn goedkeuring daarvoor geven, gevolgd door deze van de bestendige deputatie, wat toch al een iets betere waarborg biedt.

    Naast de gemeentelijke ruimtelijke uitvoeringsplannen, zijn er ook nog deze van de provincie (PRUP) en van het Vlaams Gewest.(VRUP).

    Recent werd zo’n PRUP goedgekeurd dat de naam ‘Strand- en dijkconstructies’ kreeg en waardoor de aanleg van terrassen en strandbars op het strand mogelijk maakt.

    Ik heb daaraan reeds een uitvoerig artikel gewijd om te waarschuwen voor de mogelijk kwalijke gevolgen van dat plan. Ik legde toen uit dat de horecazaken op de dijk zelf daardoor fel benadeeld worden en dat de concessies voor dergelijke uitbatingen (ook reeds in Blankenberge) in handen waren/zijn van machtige bedrijven die heer en meester zijn en waartegen nog nauwelijks verhaal mogelijk is. 

    Jullie kunnen dat artikel lezen in de map ‘Horeca’ onder de titel “Bredere dijken in Middelkerke en Westende? Het is niet allemaal zoals het lijkt! Handelaars, weest op uw hoede!”

    Er werden ook nieuwe bouwkundige richtlijnen opgesteld om de ‘golfdempende uitbouw van de zeedijk en bijkomende invullingen voor de casinosite’ mogelijk te maken.

    Schepen Pylyser – Dewulf zou ook werken aan de herziening van een aantal achterhaalde gemeentelijke BPA’s of RUP’s, zoals dat voor de zeedijk en één voor de leegstaande site ‘Tennis en Minigolf’ tussen de Leopoldlaan en de Koninginnelaan, de fameuze site waar Janna haar ‘kunsttoer’ met de onderaardse parking drie diep van het marktplein wilde herhalen. Het liep echter uit op een grote sisser.

    Daar zal nu ook nieuwe bebouwing mogelijk worden. Ook het Mouchotteplein wordt gerenoveerd en wordt groen ingekleed. Het krijgt daarvoor een apart RUP. Als dat zo verder gaat, dan zal elke straat en elk pleintje straks zijn eigen RUP hebben ‘à la tête du client’.

    De bewoners/eigenaars van het plein zouden ‘gestimuleerd’ worden om hun verouderde appartementsblokken te renoveren. Zal dat gebeuren met stimulatiepremies of gelooft het gemeentebestuur nog in Sinterklaas?

    Het Mouchotteplein mag wat opgefrist worden, alhoewel… een plein met auto’s ziet er nooit leuk uit.
    Kan het zijn dat de pleintjesvernieuwingsmicrobe weer heeft toegeslagen?
    Ziehier de vier zijden (foto’s streetview Google)

    Het Progressief Kartel is niet te spreken over deze verklaring van het CD&V.
    Lode Maesen: Maar… het gaat gepaard met het aanpassen van het BPA waardoor 
    bouwpromotoren hoger kunnen gaan bouwen. Het is dus vooral een opwaardering
    ten gunste van de bouwpromotoren. De zijstraatjes van de Kerkstraat liggen er al jaren verwaarloosd bij, al die tijd woonden er in deze werkmanshuisjes gewone Middelkerkenaars. Zou het kunnen dat de plannen voor een vernieuwing ingegeven zijn door het feit dat een ‘bevriende’ bouwpromotor er onlangs appartementsgebouwen bouwde?”

    Geert Verdonck gaat nog een stapje verder: “De opwaardering is er eerder één van de
    portemonnee van de vrienden-promotoren (en dus al dan niet rechtstreeks de eigen portemonnee
    van een aantal schepenen die ook in de immosector actief zijn).”
    Wat de mini-golf site betreft: “het is er hen vooral om te doen om het huidige plan weer aan te passen zodat er toch veel meer appartementen kunnen gebouwd worden dan oorspronkelijk de bedoeling was. Er worden alleszins kosten noch moeite gespaard om de provincie te proberen te overtuigen in te stemmen met de voorgestelde wijzigingen.”

    Voor het Mouchotteplein: “hier maken ze het echt wel bont: eigenlijk gaat het over de vraag (via mail) van een bevriende bouwpromotor om het BPA te herzien, zodat er hoger kan gebouwd worden. Zijn uitleg: de bestaande gebouwen zijn oud en verouderd (klopt) en zijn duidelijk aan opfrissing toe (klopt ook). volgens deze bouwpromotor is de syndicus (hijzelf van mening dat de kosten hoog zullen oplopen en nog volgens hem zouden de huidige eigenaars weinig zin hebben om te investeren. Zijn oplossing is dus de boel neerhalen  en meteen wat meer appartementen neerpoten op dezelfde oppervlakte. Winst verzekerd dus. Schepen Dewulf had overigens proberen te verdoezelen waar het eigenlijk om ging: het punt stond op de gemeenteraad geagendeerd  als zou het er over gaan dat het plein een groene facelift kon gebruiken. Ze willen dus de vrienden een dubbele cadeau doen: meer mogelijkheden om hoger te bouwen en als kers op de taart nog een nieuw aantrekkelijk plein op kosten van de gemeente. (!!)

    Burgemeester Janna kondigde een tijdje geleden reeds aan dat er drie nieuwe hotels zouden bijkomen in de gemeente.
    Eén daarvan wordt niet aangehaald door schepen Liliane, namelijk dat in het ‘Kasteel’, het wellness-hotel’. Dat wordt voor haar een golfhotel langs de Zeelaan in Lombardsijde.

    Van duidelijkheid en eensgezindheid gesproken!

    Er zou ook reeds geanticipeerd worden op het verdwijnen van de tram in Lombardsijde-dorp.
    Lode Maesen: “In het meerjarenplan zal het pas gebeuren in 2017-2018, dus geen al te grote prioriteit. De trambedding had er volgens de schepen van mobiliteit al moeten liggen vóór de vorige zomer maar de eerste spadesteek moet nog altijd gegeven worden.”

    Geert Verdonck: het idee komt overigens evenmin uit hun koker: tijdens de vorige legislatuur organiseerde de meerderheid op onze vraag een deur aan deur bevraging met betrekking tot de toekomst van de tram, met daaraan gekoppeld reeds een voorstelling van hoe het plein er in de toekomst zou kunnen uitzien. Een meerderheid van de Lombardsijdenaren stemde toen helaas tegen.”

    Het dorp krijgt er ook 180 nieuwe woningen bij.
    Lode Maesen
    : “dit is een volledige realisatie van Geert Verdonck, tegen de zin van de VLD in de vorige legislatuur. Volledig akkoord dus met zoveel nieuwe woningen op die plaats. Helaas zien we dat dit college er alles aan doet om het aantal sociale woningen en kavels te verminderen naar het minimum, zelfs nog erger. Geen goeie evolutie als we het dan hebben over betaalbaar wonen, iets wat ze allemaal in hun verkiezingspropaganda schreven.”

    Geert Verdonck: “De plannen en de onderhandelingen met de eigenaar-promotor werden inderdaad een drietal jaren terug door mij opgestart. Ook de bijzondere voorwaarden met betrekking tot prijs voor de ‘betaalbare’ woningen en het aantal sociale woningen werden door mij onderhandeld en aanvaard door de promotor. De rol van de CD&V in deze is dus nihil, behalve dat de plannen zullen uitgevoerd worden in deze legislatuur. In tegenstelling tot wat de CD&V laat uitschijnen zullen er in de komende legislatuur trouwens beduidend minder sociale woningen worden gebouwd dan ik had voorzien en ook reeds voorbereid. Zo zal de site van het oud-gemeentehuis in Westende waarschijnlijk aan de privé worden verkocht, terwijl er reeds een studiebureau was aangesteld en reeds plannen ontworpen waren, die trouwens in de vorige legislatuur door de VLD mee werden goedgekeurd. (al was het tegen hun zin, vooral tegen de zin van de huidige burgemeester trouwens). Ook wat de site ‘Badenlaan’ betreft doen ze momenteel hun uiterste best om het aantal sociale en betaalbare woningen omlaag te halen, in het voordeel van jawel, dezelfde vrienden. Mevrouw Dewulf heeft trouwens herhaaldelijk ‘en public’ verkondigd dat sociale woningen niet thuishoren in Westende-Bad. Bewoners van sociale woningen zijn in haar visie immers niet ‘het juiste publiek’ voor Westende-Bad. In haar rijke beschermde wereldje zijn die mensen immers ‘kotjesvolk’. Dat de meeste gewone mensen moeite hebben om zich in Middelkerke een betaalbare woning aan te schaffen, is duidelijk haar zorg niet. In haar beperkte ‘visie’ komt het in Middelkerke immers allemaal wel goed als er maar voldoende mooie en dure appartementen gebouwd worden voor een rijk publiek.”

    De schepen zou ook werken aan een oplossing voor de beruchte waterput in de IJzerlaan. Jullie herinneren zich misschien nog dat het huis van de familie Ronny en Carine Bamelis – Deboyser in april 2005 onbewoonbaar verklaard werd wegens verzakkingen veroorzaakt door het graven van een diepe put voor ondergrondse garages naast hun deur.
    De werken werden stilgelegd, de bouwheer raakte failliet, er werd vergaderd en geprocedeerd, deskundigen gaven adviezen, de rechters deden uitspraken maar zolang de verantwoordelijke niet vastgesteld was, wilde de verzekeringsmaatschappij niet betalen.

    De familie vond toen nergens gehoor en ze beleefden toen de ellendigste periode uit hun leven. Een echte lijdensweg. Tot op vandaag konden ze nog steeds niet genieten van enige schadevergoeding.

    De gemeente wil nu de ‘schandvlek’ weg uit het straatbeeld en heeft het bpa gedeeltelijk gewijzigd, zodat er bij bouwpromotoren weer interesse voor die stek kan groeien. Er kunnen voortaan meergezinswoningen komen en de bouwhoogte wordt aangepast tot 3 en maximum 4 niveaus.

    De schepen vindt dat die put “een bijzonder negatieve impact heeft op de toeristische uitstraling van Middelkerke”. Ik vind eerder dat de negatieve impact op het leven van de familie veel groter is.

    Mag ik ook nog even vermelden dat Liliane Pylyser – Dewulf van begin 2000 tot einde 2005 dezelfde schepenfunctie bekleedde als vandaag. Ik weet wel dat dit geen eenvoudig dossier moet geweest zijn, maar misschien moest men toch wel weten dat de ondergrond op de bouwplek niet geschikt was om zo diep uitgegraven te worden.

    Het gemeentebestuur heeft daar volgens mij in elk geval te weinig voor gedaan.

    Het ‘Progressief kartel’ heeft daarover een min of meer gelijkluidende mening:

    Lode Maesen: “De oplossing voor de bouwput kwam volledig van het vorig college. Ik heb dit al enkele keren gezegd in de gemeenteraad. De oplossing is dubbel. Maar we gingen akkoord uit sociale overwegingen. De lijdensweg van die huiseigenaar duurde nu al lang genoeg. Maar mevrouw Dewulf heeft daar geen enkele bijdrage toe geleverd. Goedkoop populisme noemt men dat.”

    Geert Verdonck: Dat klopt. Ook al moet ik zeggen dat ik nooit zou hebben ingestemd met het toelaten van meergezinswoningen aan die kant van de IJzerlaan, indien het voor de buren van ‘ de put’ geen  (financiële) oplossing zou bieden voor hun jarenlange miserie. Miserie die nota bene werd veroorzaakt door de toenmalige schepen van Openbare werken…mevrouw Dewulf. Ik was net schepen toen de miserie op die werf begon en ik had reeds ervoor (toen Johan Desseyn nog schepen was) gewezen op de gevaren van dergelijke bouwwerken op die locatie. (instabiele ondergrond met turflagen); Ik was hier goed van op de hoogte omdat mijn ouders ooit zelf hebben gebouwd op gelijkaardige grond (aan de overkant van de Westendelaan) .”

                                     

     

    Een duurzame groei voor Middelkerke. Het verschil zit in de details.
    Korte uiteenzetting van schepen voor milieu, energie en duurzaamheid, Francine Ampe – Duron.

    De schepen beweert dat zij in de toekomst een voortrekkersrol zal spelen in het groenbeheer: de gemeentelijke groendienst zal in 2014 geen pesticiden meer gebruiken.

    Door het gebruik van houtsnippers zal de groei van onkruid tegengegaan worden, zodat aanplantingen optimaal verder kunnen groeien.

    In haar betoog lees ik echter geen nieuwe en zeker geen sensationele dingen.

    Het is weliswaar nuttig dat de inwoners regelmatig eens herinnerd worden aan de grondregels om de afvalberg te verminderen door beter te sorteren en te recycleren.

    Dat de bedrijfsafvalzakken vanaf januari ingevoerd worden, daarmee hinkt Middelkerke de gemeenten achterna die dat al vijf jaar of meer doen.

    Sinds 1 mei 2008 mag de gemeente trouwens geen bedrijfsafval meer ophalen conform het Afvalstoffendecreet (OVAM), tenzij de hoeveelheid beperkt blijft tot 2 bedrijfsafvalzakken per week (gelijkgesteld met huishoudelijk afval). 

    In zijn voorwoord noemt de CD&V – voorzitter dat ‘werk maken van een degelijk milieubeleid’.

    Is dat echt wel een beleid? Is dat alles?

    Het Progressief Kartel’ is daarover evenmin enthousiast.
    Lode Maesen: “Dat milieubeleid zien we echter niet in het meerjarenplan dus dat zal wel een lege doos zijn.

    Geert Verdonck: “ik ben alvast benieuwd. In de vorige legislatuur was er van een milieubeleid (mijn bevoegdheid trouwens, en ook mijn grote frustratie toen) te weinig sprake: een onderbezette dienst, met een diensthoofd die meer af- dan aanwezig was (van CD&V strekking trouwens en weinig middelen. Het feit dat alles wat met groenvoorziening te maken had toen tot de bevoegdheid van Janna behoorde maakt een echt milieubeleid zo goed als onmogelijk. Janna wou dit trouwens niet aan mij laten. Ik wil er nog aan toe voegen dat onze huidige burgemeester altijd met minachting heeft neergekeken op alles wat met milieubeleid te maken had. Ik denk niet dat ze van gedacht is veranderd, dus veel zal er echt niet veranderen vrees ik.”

    Besluit
    De CD&V vraagt aan het einde van het partijblaadje, dat al wie een opmerking heeft over het gemeentebeleid of over de CD&V werking in onze gemeente niet zou aarzelen en de conversatie zou aangaan.

    Ik hoop dat ik hiermee aan hun vraag voldaan heb.

     

    06-01-2014, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (1)


    Categorie:Politieke partijen
    21-10-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Als twee blikken elkaar kruisen …

    Het is niet de eerste keer dat ik schrijf dat ik elke keer uitkijk naar het verschijnen van het ‘driesterrenblad’ Open blik***, het partijblaadje van de Open VLD in Middelkerke, omdat ik zeker ben dat mijn kritische Westendse blik mij daarna stof zal opleveren voor een blogartikel. In de eerste week van oktober kreeg ik jaargang 4 nummer 2 in de bus.
    Schijnbaar hebben ze dus niet zo heel vaak iets te vertellen.
    Het draagt als hoofdopschrift: “Hoe attractief is Middelkerke voor jonge gezinnen?”

    Twijfelen ze daar zelf misschien aan?
    Ik zou als politieke partij eerder gekozen hebben voor een zelfbewuster, vastberadener titel ‘Middelkerke is attractief voor jonge gezinnen!”
    Zinnetjes als “Het kan natuurlijk altijd beter” klinken niet erg overtuigend. Aan de lezers van je blad hulp moeten vragen om te weet te komen wat je zou moeten doen om meer jonge gezinnen naar onze gemeente te krijgen, al evenmin. Het is zeker geen bewijs van de vindingrijkheid en het initiatief van een partij die nu al bijna dertien jaar daartoe de kans en de gelegenheid kreeg/krijgt.

    Welke gebieden worden behandeld om die aantrekkelijkheid te bewijzen?
    Om te staven dat de Open VLD van Middelkerke een gemeente gemaakt heeft of aan het maken is, waarin jonge gezinnen het goed kunnen hebben, hebben ze zogezegd de meest recente cijfers opgehaald van de officiële websites. Ze hebben dat gedaan voor de domeinen ‘Betaalbaar wonen en bouwen’, ‘Fiscaliteit’ en ‘Voorzieningen.

    Laten we eens deze cijfers overlopen om te zien of ze werkelijk zo goed zijn als de partij wil doen uitschijnen of geloven.

    Betaalbaar wonen en bouwen
    De komende jaren zouden woonuitbreidingsgebieden aangesneden (is dat geen mooi woord?) worden in de Zeelaan van Lombardsijde en in de Badenlaan in Westende.
    Ik voeg daaraan toe: “… voor zover ze niet onder water staan.”
    Over dat onderwerp kunnen jullie mijn artikel ‘Nieuwe woonuitbreidingsgebieden in Westende? Bravo! Ze zijn toch niet waterziek, hé?’ van 20 februari 2011 lezen in de categorie ‘Milieu’.

    Ik verfoei deze politieke manier van informeren. Wat heeft een jong gezin eraan te weten dat het in ‘de komende jaren’ (misschien) een sociale woning zal kunnen bezetten? Zeg dan toch welke de juiste vooruitzichten zijn en waarvan het allemaal zal afhangen. Zijn er al afwateringswerken gebeurd, zijn de plannen al goedgekeurd? Enz… Het zou nu toch stilletjesaan moeten gedaan zijn met dat jarenlange zwaaien met steeds weer diezelfde vage beloften. De jonge gezinnen verwachten concrete plannen!
    Dat de Open VLD wil blijven inzetten op betaalbaar wonen, dat is lovenswaardig, maar wat zullen ze verder doen? Ook daarover schreef ik al een blogartikel, namelijk op 13 februari 2012 met als titel ‘Op zoek naar een sociale woning in Middelkerke of Westende? Eventjes geduld a.u.b. (zie categorie ‘Sociale woningen’.
    De blauwe partij is er toch zo fier op dat de gemiddelde verkoopprijs van een woonhuis voor het eerste semester van 2013 ‘slechts’ 177.601 euro bedroeg en dat de prijs van de bouwgrond met 343 euro hier één van de laagste is van de gehele kust. Vinden jullie zo’n vergelijking wel correct?
    Waar ligt die bouwgrond? Voor een gemeente, met zo’n uitgestrekt gedeelte landbouwgrond, zou dat wel eens in Schore, Sint-Pieterskapelle of Mannekensvere kunnen zijn. Niet dat het daar niet gezond en aangenaam kan zijn om er te wonen, maar de waarde van een eigendom is er toch duidelijk lager dan in de badplaatsen.
    In welke staat zijn die woonhuizen? Misschien werd er in andere kustplaatsen meer en sneller gerenoveerd? Vergelijk maar eens met het moderne sterk gerenoveerde Nieuwpoort!

    Belastingen
    Open blik VLD: “Kustgemeenten scoren uitmuntend inzake personenbelasting en dit geldt ook voor Middelkerke met 5%. Het hoort alleszins bij de top van de Vlaamse gemeenten.”
    Lees hierover ook mijn artikels ‘Belastingen in Middelkerke: broekzak-vestzak operatie?’ (van 27 februari 2011 in de map ‘Gemeentebestuur’) en “Middelkerke: belastingen verminderen en/ of opvrijactie in het vooruitzicht van gemeenteraadsverkiezingen in 2012?".
    Met het oog op de gemeenteraadsverkiezingen van 14 oktober 2012 verlaagde het gemeentebestuur inderdaad de aanvullende gemeentebelasting op de personenbelasting van 5,5 % naar 5%.
    Niet echt sensationeel want in Knokke-Heist, Koksijde en De Panne wordt dergelijke belasting helemaal niet meer opgelegd.
    Ex-burgemeester Michel Landuyt verklaarde ooit dat voorzichtigheid geboden is bij het vergelijken van één soort belasting. Daarin had hij gelijk want het is inderdaad rechtvaardiger ook de andere belastingen aan elkaar te toetsen. Hij gebruikt dat argument ‘wel vergelijken - niet vergelijken’ zoals het hem best uitkomt. Zo beweerde hij enkele dagen geleden nog na een studie van het West-Vlaams Economisch Studiebureau (WES) dat men de kustgemeenten niet mag vergelijken met de rest van Vlaanderen.
    Middelkerke blijkt namelijk … dubbel zo veel leegstaande panden te hebben dan het gemiddelde in Vlaanderen en het krijgt daarmee de Vlaamse rode lantaarn toegespeeld. Ook de andere kustgemeenten doen het dus allemaal beter.
    Als het is om politieke propaganda te maken zijn echter alle middelen goed. Wij (en de jonge gezinnen) mogen ons daar niet op blindstaren. Middelkerke is zeker geen belastingsparadijs, ook niet wat de opcentiemen betreft (1750). Twee vierde plaatsen in de kustrangschikking leveren geen podiumplaats en dus geen bloemen op. Het gaat hier slechts over een onhandige overtuigingspoging van de Open VLD, die daarmee niet aan haar proefstuk is.
    Ze zouden nochtans de lasten van de gezinnen (alle) kunnen verlichten door de personenbelasting nog wat te verlagen. De compensatie daarvoor kan gehaald worden uit de enorme ontvangsten door de taks op de tweede verblijven.
    Dat zou veel beter zijn dan ze te besteden aan megaprojecten waar de (jonge) gezinnen weinig of geen baat bij hebben.

    Voorzieningen
    “Het aantal plaatsen in de voorschoolse en buitenschoolse kinderopvang is vergelijkbaar met deze van andere middelgrote kustgemeenten.” (244 plaatsen en vijfde plaats op 9)
    Kinderopvang is de verzamelnaam voor alle vormen van professionele opvang voor kinderen van 0 tot 13 jaar. De namen van de onderverdelingen ‘voorschoolse’ ( vanaf 07u30 tot aanvang school) en ‘naschoolse’ (vanaf einde schooltijd tot 18 uur) spreken voor zich.
    ‘Buitenschoolse opvang’ is de som van de voorschoolse en de naschoolse.
    Als je de cijfers gaat opzoeken voor Middelkerke op de door ‘Open VLD blik’ aangegeven bron, dan vind je dat er geen 244 maar slechts 154 plaatsen zijn in de voorschoolse opvang. In 2009 waren er dat 153. Er werd dus geen vooruitgang geboekt. Dat zijn er 39 per 100 kinderen.
    Een 178ste plaats op 308 Vlaamse gemeenten, is zeker niets om hoog mee op te lopen.
    Er zouden wel nog 93 plaatsen zijn voor buitenschoolse opvang. Het cijfer 244 hierboven, is dat misschien een verkeerde optelling van 154 en 93?
    Dat zou bij het haar getrokken zijn want zijn dat niet dezelfde plaatsen van de voorschoolse opvang?
    Heeft men dat cijfer misschien wat willen opsmukken?

    “Middelkerke beschikt over een ruim aanbod lagere kwaliteitsscholen”. (!!!)(6 scholen en vierde plaats).
    De gemeente is dus ook daarin geen uitblinker maar waarschijnlijk voldoet dat wel aan de behoefte.
    Maar wat is een lagere kwaliteitsschool? Wordt daar minder goed les gegeven? Zijn ze dan minder goed uitgerust? Natuurlijk niet, het zijn lagere scholen, maar met kwaliteit.
    Van een ongelukkige uitdrukking gesproken! Dat kan wel degelijk verkeerd verstaan worden.

    Activering leefloners reeds gerealiseerd
    Eén van de strijdpunten van de blauwe partij zou geweest zijn het stimuleren van leefloners om te werken of om een beroepsopleiding te volgen om zo hun kansen op de arbeidsmarkt te vergroten.
    Op 8 juli zou onder impuls van de Open VLD fractie van de OCMW – raad, een oriënterende opleiding bouw opgestart zijn.
    In diverse fasen zouden de leefloners door middel van een mix van sociale- en arbeidsactivering voorbereid worden op een volledige (re)integratie in de maatschappij.
    Is dat niet wat al te vaag? Welke resultaten werden er geboekt? Hoeveel deelnemers waren er? Hoeveel krijgen/kregen er een plaats op de arbeidsmarkt? Om wat te doen?
    De Open VLD beweert daarmee na ‘amper zes maanden’ in de huidige legislatuur een eerste programmapunt gerealiseerd te hebben.
    Eén per zes maanden is dat niet wat weinig? En is dat punt dan nog wel verwezenlijkt?

    Ik heb op hun website http://www.vldmiddelkerke.be/?content=verkiezing#pijler1 tevergeefs gezocht naar dat programmapunt. Met het oog op de gemeenteraadsverkiezingen op 8 oktober 2006, zette de Open VLD tien ‘Engagementen voor een nog betere toekomst’ voorop. Daarin was van opleiding van leefloners geen sprake. Voor de verkiezingen van 14 oktober 2012 maakten ze er ook geen gewag van in hun ‘vijf pijlers voor de toekomst.’
    In hun propaganda voor beide verkiezingen vermeldden ze telkens ‘vijf stokpaardjes’. De woorden ‘leefloon’ en ‘leefloner’ ontbreken daarin volledig.
    Mag ik ook nog opmerken dat de OCMW’s verplicht zijn vreemdelingen jonger dan 25 jaar aan tewerkstelling te helpen of een project op te starten dat moet leiden tot tewerkstelling?
    Ik ben er ook zeker van dat de OCMW’s daar sowieso topprioriteit aan geven.
    Wat dus bedoeld wordt met ‘onder impuls van de Open VLD fractie van de OCMW – raad' is mij niet duidelijk!

    Besluit
    Dames en heren van de Open VLD, doet alstublieft niet langer aan desinformatie. Zegt eenvoudig waar het in Middelkerke op staat: geen valse beloften, bescheidenheid, duidelijke vooruitzichten, correcte cijfers en eerlijk opbiechten van uw moeilijkheden. Voor die laatste zal de bevolking wel begrip hebben.
    En … de jonge gezinnen zullen er jullie dankbaar voor zijn!
    Misschien komen ze dan wel in Middelkerke wonen.

    Bronnen
    Artikel in ‘Het Nieuwsblad van 16.10.2013 van Dany Van Loo
    http://www.nieuwsblad.be/extra/kinderopvang/
    Artikel 'Het Nieuwsblad' “Hoeveel plaats is er voor kinderopvang in jouw gemeente?

    21-10-2013, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (2)


    Categorie:Politieke partijen
    27-05-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Middelkerke: van ‘Janna, een burgemeester vol dynamiek’ tot ‘Jean-Marie, een schendbare oppositieleider’

    De ‘dynamiek van Janna Opstaele’

    Zopas vond ik een nieuw nummer van ‘Open VLD blik’ in mijn bus. Als blogschrijver ben ik daar altijd dankbaar voor, omdat er vaak iets bijzonders is aan de inhoud en aan de vorm en omdat er altijd wel één of andere uitspraak van de blauwe partij vraagt om tegengesproken te worden.
    Het gaat om het nummer 1 van de vierde jaargang. Dat begrijp ik eigenlijk niet zo goed. Ik heb voor het ogenblik zeven nummers in mijn bezit: jaargang 1/1 Jan 2009 – 1/2 Apr 2010 – 1/3 Dec 2010, jaargang 2/1 Apr 2011, 2/3 Dec 2011, jaargang 3/2 Sep 2012 en nu jaargang 4/1 Apr 2013. Twee ontbreken, heb ik niet ontvangen of werden niet verspreid.
    ‘Jaargang’ betekent alle afleveringen van een tijdschrift die in één jaar uitgegeven zijn. Zelfs als men dat niet per kalenderjaar bekijkt, dan waren er in januari 2013 vier jaar verlopen en het laatste nummer behoort dus tot het vijfde jaar, dus de vijfde jaargang. Niemand ligt daar natuurlijk wakker van.

    De titel
    Ik had eerst de titel niet goed gelezen. Ik dacht toch wel eerst dat het over een vrouw vol ‘dynamiet’ ging, zeker!
    ‘Dynamische vrouw’ zal men zeker bedoeld hebben? Dynamiek is eigenlijk een afwisseling van snelle bewegingen, terwijl dynamisch betekent ‘vol beweging, in volle vaart’.
    Het gaat dus over burgemeester Janna en het zou mij sterk verwonderen als die de ene snelle beweging na de andere zou uitvoeren.

    De vorm en de verantwoordelijke
    In het blaadje van vier bladzijden in A4 – formaat heb ik vruchteloos gezocht naar een verantwoordelijke uitgever. Bij geen enkel onderdeel staat een schrijver vermeld.
    Artikel 299 van het Belgisch strafwetboek zegt daaromtrent het volgende: “Hij die wetens meehelpt tot het uitgeven of verspreiden van enigerlei drukwerk, zonder dat daarin de ware naam en woonplaats van de schrijver of van de drukker zijn vermeld, wordt gestraft met gevangenisstraf van acht dagen tot twee maanden en met geldboete van zesentwintig frank tot tweehonderd frank of met een van die straffen alleen.” De Open VLD van Middelkerke zal zeker het tweede deel van dat artikel inroepen, dat zegt: “De gevangenisstraf kan echter niet worden uitgesproken, wanneer het drukwerk dat zonder de vereiste vermeldingen is uitgegeven, deel uitmaakt van een uitgave waarvan de herkomst bekend is door hetgeen daarvan vroeger verschenen is.” Als we dus allemaal aannemen dat het waarschijnlijk wel van de Open VLD komt, dan is het in orde? Mogen we misschien niet weten wie verantwoordelijk is voor de inhoud van het partijkrantje ? Mogen we de schrijver van de artikels niet kennen? Als iemand klacht wil indienen tegen de inhoud, tegen wie moet die klacht dan gericht zijn?

    De inhoud
    Zolang het blaadje bestaat, wordt het ondersteund door dezelfde blauwe sponsors. Hoofdsponsors, in werkelijkheid is er dat maar één, schijnen ‘Schoorbakkehoeve’ en ‘Limousin’ te zijn. Verder zijn er ‘Huis Depoorter’, ‘Ter Duinen’, De Wielingen en ‘Optiek Everaert’.
    Ik weet niet of het de bedoeling is de inwoners te informeren, maar eigenlijk is het voor een groot deel zelfverheerlijking. De ‘mandatarisssen’ die ook al gedeeltelijk in ‘De Sirene’ staan, nemen een leeuwenaandeel voor hun rekening.
    Het is wel het aprilnummer, maar ik heb het maar in mei ontvangen. Moest ik dan toch het artikel ‘Wat u nog niet wist’ opvatten als een aprilvis? Met een ‘smiley’ worden we ertoe uitgenodigd om te lachen, maar dat de oppositie in het parlement de Brusselse metro zou willen doorgetrokken zien tot in Middelkerke, dat vind ik echt niet grappig! Natuurlijk wil men hier de draak steken met enkele recente voorstellen van de Middelkerkse oppositie, maar er is zelfs geen schijn van waarheid in te bespeuren, wat toch een must is in een aprilgrap.
    Er wordt beloofd dat de volgende editie van ‘Open VLD Blik’ wel grappiger zal zijn. De leukste vraag aan Janna de burgemeester en haar antwoord zullen er namelijk in verschijnen.
    Naast een portie propaganda voor de partij, wat normaal is in een partijkrantje, zijn er eigenlijk maar twee artikels, die de naam waardig zijn.
    Het eerste is een gesprek met de eerste vrouwelijke burgemeester van Middelkerke. Wie heeft dat geschreven en/of wie is de vraagsteller?
    Dat kan Janna zelf wel zijn! Vandaar ook mijn vraag naar de namen van de schrijvers.
    Het staat natuurlijk weer vol beloften, waarvan men zich kan afvragen waarom ze nog niet verwezenlijkt werden in de ’12 fantastische jaren’ waarin Janna schepen was.
    Ik lees alvast dat er ‘nieuwe wegen zullen ingeslagen worden’ maar dat dit allemaal betaalbaar moet blijven. Was dat maar waar!
    Hebben jullie al van besparingen gehoord, die de burger niet treffen?
    Janna wil ook ‘een toeristisch beleid dat de economische motor volop doet draaien en zo alle deelgemeenten ten goede komt’. Ik ben echt benieuwd hoe ze dat zal doen.
    Zullen de toeristen nu naar Wilskerke, Schore, Sint-Pieterskapelle of Mannekensvere gelokt worden?
    Ze zegt verder dat haar man het al gewoon is dat zij niet veel thuis is. Hoe doe je dat als man? Kennen jullie het spreekwoord “gewend gelijk een duivel ’t branden”?
    Of anders die van die boer die zijn ezel zeven dagen geen eten af. Toen het arme beest uiteindelijk van honger stierf, zei hij vol onbegrip: ‘hij was het nu toch bijna gewoon!!!’

    Het tweede artikel gaat over ‘Onze mensen in de kijker’. Ik vind het altijd fijn dat men verdienstelijke mensen en vrijwilligers eens in de bloemen zet.

    Jean-Marie Dedecker is zijn parlementaire onschendbaarheid kwijt

    Op verzoek van procureur-generaal Liégeois heeft de plenaire Kamer van Volksvertegenwoordigers op donderdag 16 mei de parlementaire onschendbaarheid van Jean-Marie Dedecker opgeheven. Dat gebeurde met 85 stemmen voor het opheffen. 14 stemmen waren er tegen. Die kwamen onder meer van Vlaams Belang, Laurent Louis, Alexandra Colen en Dedecker zelf. Tenslotte waren er nog 35 onthoudingen van N-VA, Ecolo-Groen en FDF.

    Waarom moet een parlementair onschendbaar zijn?
    Velen vragen zich af waarom een parlementair niet op dezelfde manier moet of mag behandeld worden als een gewone burger?
    De parlementaire onschendbaarheid wordt door de publieke opinie ervaren als een vorm van straffeloosheid, Dat is het dus niet. Het is geen persoonlijk privilege, maar een regeling die bedoeld is om de normale werking van het parlement te verzekeren.
    De artikels 58 en 59 van de grondwet daarover, luiden als volgt:
    Geen lid van een van beide Kamers kan worden vervolgd of aan enig onderzoek onderworpen naar aanleiding van een mening of een stem, in de uitoefening van zijn functie uitgebracht.
    Behalve bij ontdekking op heterdaad kan geen lid van een van beide Kamers, tijdens de zitting en in strafzaken, worden verwezen naar of rechtstreeks gedagvaard voor een hof of een rechtbank, of worden aangehouden dan met verlof van de Kamer waarvan het lid deel uitmaakt.
    Behalve bij ontdekking op heterdaad kunnen de dwangmaatregelen waarvoor het optreden van een rechter is vereist, ten opzichte van een lid van een van beide Kamers, tijdens de zitting en in strafzaken, alleen worden bevolen door de eerste voorzitter van het hof van beroep op verzoek van de bevoegde rechter. Deze beslissing wordt aan de voorzitter van de betrokken Kamer meegedeeld.

    Dedecker: “Waarom heb ik er iets op tegen om mijn onschendbaarheid te verliezen? Omdat dat een precedent zou scheppen voor anderen die ook onderzoek voeren - waartoe het parlementair mandaat dient. Als dat geen politieke daden zijn, dan weet ik het niet meer. Ik heb dankzij mijn parlementaire onschendbaarheid kunnen zeggen wat ik wou, morgen kan ik dat niet meer.”

    Professor Carl Devos: Parlementsleden staan in de rechtstaat niet boven de wet. In hun politiek functioneren moeten ze maximaal beschermd worden, maar ze mogen wel vervolgd worden als ze een contract niet volgens de regels opstellen. Zoals ze ook niet dronken achter het stuur moeten zitten.”

    Waarover gaat het hier eigenlijk?
    Op 28 januari 2013 heb ik het boek van Jean-Marie ‘Eén tegen Allen Memoires’ uitvoerig besproken. Daarin legt hij uit waarom justitie hem al lang op de hielen zit.
    Voor alle duidelijkheid, herneem ik nogmaals mijn resumé van de feiten.
    Volgens Dedecker wilde Karel De Gucht hem, vanaf zijn toetreding tot de partij in 1999, enkel maar buiten pesten en vernederen. Hij noemt hem ‘hoogmoedig’ of zelfs ‘Keizer Karel’.
    In 2008 werd De Gucht door het weekblad Humo beschuldigd van voorkennis bij de verkoop van Fortis-aandelen. Nog vóór het nieuws van de verkoop van Fortis aan Nederland bekend werd, zouden kennissen en familieleden aanzienlijke hoeveelheden aandelen verkocht hebben in het kantoor van Berlare. De zaak werd (op onbegrijpelijke manier?) geseponeerd.
    Rond dezelfde tijd werd Dedecker ook op de hoogte gesteld dat De Gucht zou gelieerd zijn aan de nieuwe eigenaars van het gerechtshof in Veurne.
    Dedecker zou grote onregelmatigheden vastgesteld hebben bij de verkoop van gerechtshoven, ingevolge de beslissing van de regering om 11 loten overheidsgebouwen te verkopen en dan terug te huren om op die manier gaten in de begroting te dichten.
    Dat principe heet ‘sale-and-lease-back’, dus verkopen en daarna zelf huren. Dedecker laakt dat systeem ten zeerste, omdat het de beste manier blijkt om snel rijk te worden maar vooral omdat de belastingbetaler de rekening moet betalen. Hij stelt bovendien vast dat de transacties uitgevoerd worden door inderhaast opgerichte maatschappijen, zonder eigen kapitaal. Volgens Dedecker zou De Gucht als voorzitter van de VLD een connectie gehad hebben met zo’n maatschappij en mee geprofiteerd hebben.
    Volgens Jean-Marie zijn de voorbeelden van gebouwen waarvoor, na de verkoop, gedurende jaren zotte en dure huurprijzen betaald werden, legio. De aangewende methode, met stromannen, geeft natuurlijk aanleiding tot schimmige toestanden. Toen Dedecker op een dood punt in Ierland aangeland leek, deed hij eind 2008 een beroep op een privédetective. Dat had als gevolg dat de pers in 2009 uitpakte met het nieuws dat hij een privédetective op De Gucht gezet had, terwijl het gevraagd onderzoek eigenlijk een investeringsmaatschappij betrof. Eén en ander zou echter gemanipuleerd zijn. Er ontbrak zogezegd een contract tussen de detective en JMD, waarin deze opdracht gaf om expliciet die maatschappij na te trekken.

    De advokaat van J-M zag geen bezwaar in het opmaken en ondertekenen achteraf, aangezien de opdracht toch al uitgevoerd was.

    De verdediging van Dedecker
    In het debat in de Kamer kreeg Dedecker een goed uur om zich te verdedigen. Hij gaf toe dat hij het contract met de detective pas na haar onderzoek opstelde en dat aan het contract met de detective pas achteraf werd toegevoegd dat ze ook een onderzoek in verband met het gerechtsgebouw van Veurne zou voeren.
    Maar hij bleef erbij dat hij een detective mocht inzetten tegen een minister.
    Daarover zegt professor Carl Devos: “De aanstelling van een privédetective om in de papieren van een tegenstrever te duiken, was niet meteen de slimste zet van Dedecker. Het opent de weg naar een smerige vorm van politiek. Dedecker heeft geen politie noch staatsveiligheid, maar als al wie dat niet heeft, privéonderzoeken opent over tegenstrevers … Zo komen we inderdaad dichter bij Russische maffiapraktijken.”
    Dedecker legde uit hoe hij indertijd privédetective Marleen Ceyssens inschakelde. Ze werd hem aangeraden door Guy Geens en zijn vriendin Liesbeth Smeets, die toen allebei bij de LDD zaten, de eerste als voorzitter van de partij in Limburg. Ze moest enerzijds een patentonderzoek voeren rond zijn eigen bedrijf, en anderzijds nagaan wie er achter een vennootschap zat in verband met de verkoop van het gerechtsgebouw van Veurne.
    Ceyssens vond na twee maanden speurwerk niets van belang. Daarmee was de kous af, dacht Dedecker naar eigen zeggen. "Het onderzoek was daarmee voor mij begraven." Dat was in januari 2009.
    Volgens Dedecker is Geens nadien zelf op onderzoek uitgetrokken om via een misleide ambtenaar bij de sociale inspectie informatie op te vragen over de firma's die detective Ceyssens in haar onderzoek was tegengekomen. Die informatie zou hij dan aan de detective hebben bezorgd.
    In het dossier dat lekte, stonden ook privégegevens over het gezin van De Gucht.
    Jean-Marie beweert dat Geens in april het door hemzelf aangedikte rapport bij Ceyssens ontvreemdde en overmaakte aan toenmalig Open VLD – kamerlid Hilde Vautmans die het verder doorspeelde aan Guy Verhofstadt en Karel De Gucht. De raadkamer van Hasselt oordeelde dat er geen redenen waren om aan te nemen dat Geens en Smeets documenten hadden toegevoegd aan het dossier dat privédetective Marleen Ceyssens had samengesteld. Daartegen tekende LDD beroep aan. Dedecker vroeg zich namelijk af hoe plots vertrouwelijke informatie over Jean-Jacques De Gucht in het dossier opgedoken was. En ‘daarop word ik juist afgerekend’.
    Met een "fijn uitgekiend scenario dat voortdurend werd gecontroleerd door Vautmans,” werden de media bespeeld.
    Naar het belang van Geens en zijn vriendin Liesbeth Smeets in de zaak heeft Dedecker naar eigen zeggen het raden, al merkte hij wel op dat "de aantijging dat ze 50.000 euro zouden hebben ontvangen van Open Vld om het dossier naar hen door te spelen", nooit werd onderzocht. Naar het schijnt zouden ze nu toch doorverwezen zijn naar de correctionele rechtbank.
    Zouden ze dan toch iets op hun kerfstok hebben? LDD beschuldigt Geens en Smeets van valsheid in geschrifte, laster en eerroof en het toebrengen van schade. 'Als zij vrijgesproken worden, gaan wij opnieuw in beroep.'
    Dedecker had het over een "mini-Watergate", omdat het over de vernietiging van zijn partij ging: “een politieke en gerechtelijke afrekening.
    Tot slot voerde Dedecker aan dat procureur-generaal Liégeois het verzoek om zijn immuniteit op te heffen, met zeer merkwaardige argumenten heeft gestaafd. "Mijn advocaat heeft de commissie voor vervolgingen gewezen op de juridische anomalieën in het verzoek, omdat het niet de eerste keer is dat procureur-generaal Liégeois zich waagt aan de politieke sturing van gerechtelijke dossiers."

    Wie de volledige toespraak van Jean-Marie wil lezen, kan die vinden op http://www.jmdedecker.com/2013/05/speech-opheffing-parlementaire.html

    Wat is nu het gevolg van dat opheffen van Dedecker’s parlementaire onschendbaarheid?
    Dat betekent dat hij in deze kwestie gerechtelijk kan vervolgd worden. In alle andere kwesties behoudt Dedecker zijn onschendbaarheid. Dedecker kan nu vervolgd worden voor medeplichtigheid aan valsheid in geschrifte in een zaak met een privédetective. Een veroordeling zou een streep door zijn politieke carrière betekenen: zijn kiesrecht zou bijvoorbeeld tijdelijk beknot kunnen worden. Dat is een groot probleem voor Jean-Marie Dedecker, want volgens de peilingen gaat het nu reeds zeer slecht met zijn partij.
    Dedecker weet niet wat zijn politieke toekomst hem zal brengen: 'Het kan vriezen of dooien', zei hij in Villa Politica.

    Besluit
    Janna Opstaele betreurt, in het hierboven aangehaald interview in haar partijkrantje, dat de oppositie soms de regels van het fatsoen overschrijdt in de gemeenteraad.
    Ik zou ook graag eens haar mening horen over de manipulaties door haar partij in het dossier ‘Opheffen van onschendbaarheid van Jean-Marie Dedecker’.


    Bronnen
    http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/politiek/130516_dedecker_onschendbaar
    http://www.demorgen.be/dm/nl/5036/Wetstraat/article/detail/1634422/2013/05/16/Parlementaire-onschendbaarheid-Dedecker-opgeheven.dhtml
    http://www.standaard.be/cnt/DMF20130516_00584854
    http://www.tijd.be/nieuws/politiek_economie_belgie/Dedecker_verliest_parlementaire_onschendbaarheid.9345747-3136.art?ckc=1
    http://www.knack.be/nieuws/belgie/jean-marie-dedecker-verliest-parlementaire-onschendbaarheid/article-4000304345600.htm
    https://www.law.kuleuven.be/jura/art/31n3/buyens.pdf
    http://www.senate.be/doc/magazine/1997_1/boven_nl.html
    Foto’s Belga

    27-05-2013, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Politieke partijen
    18-03-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Doet Jean-Marie Dedecker met zijn ploeg een nieuwe wind waaien door de gemeentepolitiek in Middelkerke?

    Natuurlijk zal geen enkele lezer verrast zijn over mijn titel van deze week en dus ook niet over mijn hiernavolgend artikel.
    Even herinneren: de meerderheid wordt in Middelkerke gevormd door 9 leden van de Open VLD (2 minder dan in de vorige legislatuur) en 5 leden van de CD&V. (3 minder). Die meerderheid kennen we nog van de periode 2001-2006.
    Oude wijn in nieuwe zakken, dus? De Open VLD heeft nog steeds de meerderheid in het college (Opstaele, Landuyt, Devey, Vandekerckhove) tegenover 3 van de CD&V (Dewulf, Gilliaert en Claeys-Goemaere) daar waar het Progressief Kartel de vorige keer 2 schepenen leverde.
    Iedereen weet ondertussen ook dat Janna Rommel-Opstaele burgemeester is maar dat Michel Landuyt nog steeds de gemeenteraad voorzit. Zij zwaaien dus nog steeds de plak en het ziet er niet naar uit dat er iets zal veranderen aan het beleid.

    De oppositie heeft een andere gedaante aangenomen
    Eigenlijk wilde ik het hier voornamelijk hebben over de oppositie. Ik heb na de verkiezingen de hoop uitgedrukt dat de oppositie eindelijk weer wat zou betekenen en het lijkt er inderdaad op dat mijn gebeden zullen verhoord worden. Als het maar blijft duren!
    In de oppositie zitten nu drie partijen: de lijst Dedecker met 7 vertegenwoordigers, het progressief kartel met twee en de N-VA ook met twee.
    Ik kan mij niet voorstellen dat LDD en het kartel zich in alle punten zullen vinden maar als het gaat over misbruiken, vooral machtsmisbruik en onnodige uitgaven, dan zullen zij toch wel de handen in elkaar slaan.
    En de N-VA? Dat is een apart geval. Je zou bijna kunnen zeggen dat zij vanaf de start van deze legislatuur de meerderheid geen stro in de weg zullen leggen, erger nog, dat zij aan de zijde van de meerderheid zullen staan. Misschien stemmen zij ook nog wel eens tegen maar dat zal dan meer voor de vorm zijn.
    We zullen verder zien hoe zij daarvoor al vooraf beloond werden.
    De oppositie bestaat dus eigenlijk slechts uit 9 leden tegenover 14 of 16 meerderheidsleden, als we de N-VA erbij rekenen.
    Gelukkig zijn er nogal wat oppositieleden met haar op de tanden!
    Zal dat iets opbrengen? De middelen van de oppositie zijn natuurlijk beperkt, maar ik hoop dat de Open VLD nu toch wel wat beter op zijn tellen zal (moeten) letten en soms wel twee keer zal (moeten) nadenken vooraleer nog meer peperdure en onbezonnen initiatieven te nemen. Dat betekent wel niet dat zij welwillend zullen staan tegenover de voorstellen van de oppositie, want zij hebben nu eenmaal een hekel aan tegenspraak.

    Eerste pogingen om oppositie te voeren
    Het begon al goed: de lijst Dedecker diende op 13 november 2012 een klacht in bij de Raad voor Verkiezingsbetwistingen omdat in één stembureau sprake zou geweest zijn van onverzegelde stembussen en niet-afgestempelde stembiljetten. De klacht werd wel ontvankelijk maar ongegrond verklaard. Maar Dedecker gaf zich nog niet gewonnen en trok naar de Raad van State. ‘Hij zegt ‘opgeven staat niet in mijn woordenboek.’ Dat hoor ik altijd graag!
    De Raad van State besliste echter dat de gemeenteraadsverkiezingen te Middelkerke ondanks onregelmatigheden (!) toch geldig waren en dat ze niet van die aard waren dat ze een zetelverschuiving teweeg hadden gebracht.
    Dedecker lichtte de reden van zijn klacht als volgt toe: “Ik doe dit niet uit weerwraak. Ik ambieer rechtvaardige verkiezingen zodat er een rechtvaardige coalitie kan gemaakt worden.” Dedecker haalde het meeste voorkeursstemmen en LDD haalde 24,9 procent van de stemmen en werd er de op één na grootste, maar verliezers CD&V en Open VLD vormden toch een coalitie. “Ik wil echt opnieuw naar de stembus om te zien wat de bevolking vindt van deze Kortrijkse toestanden.”
    Volgens mij had hij dit beter niet verklaard omdat het de indruk gaf dat zijn klacht enkel gebaseerd was op ontgoocheling.

    Tot op vandaag hebben in de gemeente reeds vier gemeenteraadszittingen plaats gehad sinds de nieuwe gemeenteraad geïnstalleerd werd. Drie daarvan waren geplande en één werd bijeengeroepen door de oppositie. Ik herinner mij niet dat zich ooit voorheen zoiets voorgedaan heeft in Middelkerke, maar de LDD en Progressief Kartel hebben samen 9 raadsleden, dus meer dan 1/3 dat vereist is om zoiets te mogen/kunnen doen.
    Op die voorbije vergaderingen hebben LDD + progressief kartel reeds enkele pogingen ondernomen om de meerderheid het vuur aan de schenen te leggen. Op de eerste op 10 januari 2013 stonden maar twee punten op de agenda, de VVV(Vereniging voor Vreemdelingenverkeer) en de AGB (Autonoom Gemeentebedrijf). In het eerste geval was er een geschil over de samenstelling van de raad van bestuur. Moest dat een weerspiegeling zijn van de samenstelling van de gemeenteraad of van die van het college?
    De meerderheid wenste verder het aantal deskundigen in de raad van bestuur van het AGB te verhogen tot 5. De LDD en Lode Maesen konden zich daar wel in vinden maar de LDD wenste dat het daadwerkelijke deskundigen waren en geen politieke aanduidingen ‘binnen een partijpolitieke belonings-en postjescultuur’.
    De meerderheid schijnt dat normaal te vinden.
    Dat verwondert mij vanwege de CD&V. Ex-raadslid en fractieleider van hun partij Freddy Vandenbussche stelde immers op een gemeenteraadszitting ooit de vraag of er criteria vastgelegd waren waaraan de deskundigen moesten voldoen.
    De vergadering van 28 januari werd bijeengeroepen door LDD en progressief kartel. Deze beide partijen legden twee voorstellen ter goedkeuring voor: een huishoudelijk reglement, dat de werking van de gemeenteraad beschrijft en een deontologische code die de afspraken vastlegt betreffende de gedragingen van lokale mandatarissen met betrekking tot de dienstverlening aan de bevolking.
    Geen van beide kon de goedkeuring van de meerderheid wegdragen en de voorstellen werden dus verworpen.
    In de derde vergadering van 7 februari 2013 stelde de meerderheid nu zelf een huishoudelijk reglement voor … dat deze keer verworpen werd door de oppositie maar uiteraard aangenomen door de raad. De meerderheid stelde eveneens voor de bestaande deontologische code opnieuw vast te stellen en eigenaardig genoeg stemde de oppositie daar wel mee in.
    Dedecker betreurt de houding van de meerderheid en verklaart: “We zullen de komende zes jaar een constructieve oppositie voeren. Maar dit is enkel mogelijk als de meerderheid ons toelaat constructief te zijn en niet elk positief voorstel onfatsoenlijk zonder debat verwerpt. We zullen erop toezien dat de cultuur van de onregelmatigheden verdwijnt, en dit door intensief oppositiewerk en doorgedreven controle. We zullen zo elke kiezer via hard werk belonen voor zijn stem.”

    Eén ding is zeker: voor iemand die blogartikels schrijft, is Jean-Marie een hemels geschenk. Mocht mijn inspiratie ooit uitgeput geraken, wat nu wel bijlange niet het geval is, dan zal ik zeker op hem kunnen rekenen om de nodige stof te leveren.

    Ex-burgemeester Andreas Inghelram krijgt dan toch zijn pleintje niet
    Misschien hebben jullie in één van de voorbije weken mijn artikel gelezen over het feit of het plein voor ‘De Branding’ al dan niet mocht genoemd worden naar ex-burgemeester Andreas Inghelram?
    Wel, de meerderheid schijnt dan toch niet zo vergevingsgezind te zijn: het plein zal voortaan de wel zeer originele naam van ‘Brandingplein’ dragen. De N-VA en het progressief kartel met Lode Maesen die destijds de naam van Inghelram naar voor had geschoven stemden tegen en de lijst Dedecker onthield zich. Eigenlijk mocht de toch wel machteloze raad van jaknikkers en oppositieleden enkel de beslissing van het college, reeds genomen op 21.3.2013, goedkeuren.
    Inghelram zal dus nog een beetje moeten wachten tot een gezuiverde N-VA partij aan de macht komt in Middelkerke.

    Intercommunales
    Op 16 oktober 2010 heb ik een artikel gewijd aan de verdiensten van onze gemeenteraadsleden. Ik heb toen één en ander uit de doeken gedaan over de intercommunales, hun aantal zittingen en de zitpenningen die daarmee gepaard gaan. De titel was “Loont het financieel de moeite om gemeenteraadslid te zijn in Middelkerke?’ Jullie kunnen het vinden in de map ‘Gemeentebestuur’.
    In de gemeenteraadszitting van 7 februari 2013 werden al de vertegenwoordigers en hun plaatsvervangers van de gemeente op de algemene vergaderingen, de raden van bestuur, de directiecomités, … aangeduid.
    In Verdeling van mandaten in intercommunales vinden jullie de tabel met alle te verdelen mandaten en de namen van de aangeduide mandatarissen.

    Ik heb met B of NB aangeduid of de aanwezigheid al dan niet bezoldigd wordt.
    Omdat ik dat niet voor alle mandaten wist, heb ik de hulp ingeroepen van een bevoegd gemeenteambtenaar, die ik hartelijk dank voor de verstrekte ontbrekende gegevens.
    Wat valt daarbij speciaal op?
    Ten eerste, daar waar in de vorige legislaturen de oppositie niet in aanmerking kwam voor zo’n aanduiding, is dat nu duidelijk wel het geval. Het N-VA profiteert mee van de grote koek. Wat hebben ze daarvoor moeten beloven? Mogen ze nu nooit meer tegenstemmen? Is dat nog wel oppositie voeren of is dat eerder collaboreren? Natuurlijk dat laatste!
    Op zijn website schrijft Jean-Marie Dedecker daarover: “Voor N-VA Middelkerke is het gerinkel van de kassa belangrijker dan het geruis van haar geweten. Met een tiental extra “postjes” in allerhande communales en gemeentebedrijven kroont Vandenbroucke zich tot mandatenkampioen van Middelkerke. Gisteren waren we getuige van 1 grote pak-de-poen-show, waarbij de N-VA bewijst dat zij geen enkele morele waarde kent.
    Het tweede opvallend punt is dat burgemeester en schepenen deze keer meer mandaten bekleden. Voor sommige zijn dat vooral onbezoldigde of als plaatsvervanger, wat redelijk en eigenlijk logisch is aangezien zij kunnen genieten van een niet onaardige wedde. Maar toch zijn er in het college leden die wel nog een paar bezoldigde mandaten lusten.
    Bij de Open VLD zie ik dat enkele oudgedienden over het hoofd gezien werden bij het verdelen van de postjes: Lucien Niville, Frederic Spaey, en Loosbergh. Tom Lingier moest zich deze keer met 1 bezoldigd mandaat tevreden stellen.
    Ik stel mij verder de vraag of het wel normaal is dat een gemeenteraadslid de vertegenwoordiger wordt op de algemene vergadering en tezelfdertijd lid wordt van een directiecomité of van een raad van bestuur? Ik vind van niet. Gezien de bevoegdheden van beide groepen is de onafhankelijkheid niet meer gewaarborgd. Dat duidt dus op het feit dat een kleine partijgroep niet bereid is om de zitpenningen nog meer te spreiden.
    Nadat ik dat neergeschreven had, ontving ik de agenda van de gemeenteraadszitting van 14 maart 2013. En wat lees ik?
    Franky Annys en Bart Vandekerckhove werden respectievelijk als vertegenwoordiger en als plaatsvervanger aangeduid voor de algemene vergadering maar ook als lid van een directiecomité van TMVW. Dat blijkt nu onverenigbaar te zijn en op de zitting van 14.3 moesten nu andere personen voor de onbezoldigde algemene vergadering aangeduid worden.
    Dat werden dan Geert Galle als effectief en Michel Landuyt als plaatsvervanger.
    Als je dan weet dat Landuyt reeds op de zitting van februari 2013 aangeduid werd als plaatsvervanger, dan begrijpen jullie dat ik het niet begrijp.
    Maar… is die onverenigbaarheid dan ook niet geldig voor de raad van bestuur van EFIN, Crematoriumbeheer, IMVW, OVSG en VVSG? Wie er eens de tekst met de bevoegdheden van de algemene vergadering en van de raad van bestuur op naslaat, kan niet anders dan met mij instemmen.
    Het feit dat alle aanduidingen in één raadszitting gebeurden, heeft natuurlijk het voordeel dat niet meer vóór elke algemene vergadering moet gestemd worden.
    Er is echter ook een nadeel, maar ik neem aan dat onze bestuurders daar niet wakker van liggen.
    Nu ziet de burger eens bij hoeveel intercommunales de gemeente aangesloten is, hoeveel en welke politici hun beurzen mogen spekken, wie uit de boot valt, enz…

    Eén ding staat als een paal boven het zeewater: er moet dringend een einde komen aan die vloed van mandaten!!

    AGB = Autonoom gemeentebesrijf

    EFIN = Energieleverancier holding

    ERSV = Erkend Regionaal Samenwerkingsverband (ERSV) West-Vlaanderen

    FRGE = Fonds ter Reductie van de Globale Energiekost

    GINTER = Intergemeentelijke cultuurpartners

    IKWV = Intercommunale Kustreddingsdienst West Vlaanderen)

    IMWV = Intercommunale Maatschappij voor Watervoorziening in Vlaanderen

    INFRAX West = Elektriciteitsmaatschappij voor West-Vlaanderen

    IVVO =  Intercommunale Vuilverwijdering en Verwerking Oostende en Ommeland

    OVSG = Onderwijs Secretariaat van de Steden en Gemeenten van de Vlaamse Gemeenschap

    PWA =  Plaatselijk Werkgelegenheidsagentschap

    RSVK = Regionaal Sociaal Verhuurkantoor

    TMVW = Tussengemeentelijke Maatschappij der Vlaanderen voor Watervoorziening

    VMW =  Vlaamse Maatschappij voor Watervoorziening

    VVSG = Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten

    VVW = Watersport- en surfclub Westende

    WPS = West-Vlaamse Politieschool

    WVI = West-Vlaamse Intercommunale (streekontwikkeling)

    Bronnen

    http://binnenland.vlaanderen.be/sites/default/files/Presentiegelden_raadsleden01_2013.pdf

    http://www.jmdedecker.com/

    18-03-2013, 10:22 Geschreven door stammer
    Reageren (1)


    Categorie:Politieke partijen
    04-03-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Middelkerke: de CD&V in de huidige meerderheid, is dat die van de vorige oppositie en/of van de legislatuur 2001-2006?

    Partijblaadje van februari – maart 2013
    Het nieuwste partijblaadje van de CD&V Middelkerke viel zojuist in de bus. De layout ervan is goed verzorgd en het hoofdthema is vanzelfsprekend het ‘wonder’ dat de partij opnieuw deel uitmaakt van de bestuursmeerderheid in de gemeente.
    Na de negatieve ervaring waarbij de CD&V en de Open VLD tijdens de legislatuur 2001-2006 op vele ogenblikken niet meer door éénzelfde deur konden, schijnt alles vergeven en vergeten. Ja, als men zich aan de macht vastklampt, dan wordt men vergevingsgezind en zet men alle deuren weer breed open.
    Zoals gebruikelijk zijn in het blaadje vier bladzijden van de acht gewijd aan de lokale partij.

    1. Een dankwoord van de afscheidnemende voorzitter
    2. De aankondiging door Dirk Gilliaert dat de partij een beleidsplan of 14- 
       speerpuntenprogramma opgemaakt heeft dat als basis zal dienen om in de
       komende bestuursperiode onze gemeente te besturen
    3. Een artikel door Ronny Devriendt om zijn ‘leedwezen’ uit te drukken over het
       feit dat de verkiezingsklacht van Jean-Marie Dedecker niet aanvaard werd. Hij 
       betreurt dat daaraan zoveel geld van de belastingbetaler besteed werd en dat
       Dedecker alweer zoveel media-aandacht kreeg.
       Hij vindt dat Jean-Marie maar eens moet stoppen met natrappen en constructief
       moet meewerken.
    4. Een ‘In memoriam’ voor Jan Stragier, die nog als kandidaat deelnam aan de
       voorbije verkiezingen maar onmiddellijk daarna overleed aan een hartfalen.
       Afscheidswoorden van de oude voorzitter die kort terugblikt op wat hij voor de
       partij deed en die zijn bereidheid uitdrukt om verder voor de lokale CD&V te
       werken.

    Wim Desender bedankt
    De vroegere voorzitter Wim Desender bedankt voor de steun die zijn partij op 14 oktober kreeg. Hij beweert: “ons verhaal van degelijkheid en een eensgezind team dat voor de Middelkerkenaars klaarstaat, heeft u aangesproken. Wij kregen het vertrouwen ……..”
    Wim, heb je dan uit het oog verloren dat jouw partij bij die verkiezingen eigenlijk tot de verliezers behoorde of beter gezegd eigenlijk een opdoffer gekregen heeft?
    Of hoe moet ik anders ‘5 gemeenteraadsleden in plaats van 8 en 2 OCMW – leden in plaats van 3’ noemen?
    In 2006 waren ze in kartel met het N-VA en ze behaalden samen 8 zetels, allemaal voor de CD&V. Van de N-VA werd niemand verkozen, alhoewel we niet kunnen negeren dat de toenmalige N-VA’er Henk Dierendonck (702) en de huidige N-VA’er Danny Van Den Broucke (496) toch een meerwaarde aan de lijst gaven.
    Het zou dus juister zijn te zeggen dat enkel door een coalitievorming met een andere verliezer de schijn van succes kon opgehouden worden.

    De nieuwe voorzitter
    Op de nieuwjaarsreceptie van de partij op 2 februari 2013 werd dus niet enkel afscheid genomen van Wim Desender, maar werd tevens de nieuwe voorzitter voorgesteld.
    Het wordt Kristof Devos, 38 jaar jong en woonachtig in Lombardsijde.
    Hij was 5 jaar onderwijzer van het Sint-Jozefsinstituut in Middelkerke en werd in september 2005 directeur van de Sint-Lutgardisschool in Westende. Hij was ook ooit nog financieel adviseur voor verschillende financiële ondernemingen.
    Op de lijst voor de CD&V bij de verkiezingen van 14 oktober 2012, stond hij op de 24ste plaats of zoals men dat heet tegenwoordig, hij was medelijstduwer.
    Hij verspreidde een verkiezingsfolder waarin hij de steun van de kiezer vroeg voor ‘zijn 10 – puntenprogramma voor Westende en Middelkerke.’
    Hij legde daarin dus het accent op Westende omdat hij vooral hier stemmen van kiezers moest zoeken.
    Voor drie concrete punten kon/kan hij alvast op mijn steun rekenen aangezien ik er zelf al meerdere keren voor gepleit heb:

    1. Veilige gemeente is een basisrecht: degelijk en veilig wegennet zonder putten,
       meer veilige fietspaden, verkeersveilige schoolomgevingen, veiligheid van elk
       individu
    2. Werk maken van een netter Westende (hondenpoep, zwerfvuil, …)
    3. Een bedrijfsvriendelijker klimaat realiseren voor onze KMO’s
       (parkeergelegenheid, echte inspraak door de handelaarsbond, degelijk wegennet
       en voetpaden, ruimte voor ondernemen in bedrijvenzone, …
    Verschillende punten kan ik niet beoordelen omdat ze veel te vaag zijn:
    1. Overlast in Westende ernstig nemen en degelijk aanpakken
    2. De verloedering van Westende-bad dringend tegengaan
    3. Een toeristvriendelijk beleid, dat onze lokale handelaars te goede komt,
        realiseren.
    4. Initiatieven die het respect tussen de verschillende generaties ondersteunen, alle
        kansen geven.
       Natuurlijk verdienen de senioren respect en natuurlijk verdienen spelende
       kinderen begrip, maar hoe of met welke maatregelen zal dat gebeuren?
    Twee punten doen het beste verhopen maar de vraag is of ze wel verwezenlijkt zullen kunnen worden.
    1. Wonen aantrekkelijker maken voor jonge gezinnen (wervingspremie en
       opvolgingspremie voor wie hier komt wonen, …
    2. Sportverenigingen subsidiëren vanuit een langetermijnvisie gericht op een
        degelijke
    jeugdwerking (investeren in jeugd en opleiding/trainers).
    Met één punt ben ik het helemaal oneens, namelijk met de gelijke behandeling van alle Middelkerkse schoolkinderen, ongeacht tot welk onderwijsnet ze behoren. Ik neem aan dat hij het niet over de kinderen zelf heeft, want daar heeft hij gelijk, maar over de scholen. Als de katholieke scholen op dezelfde wijze wensen gesteund te worden door de gemeente, dan moeten ze volgens mij maar fusioneren met de gemeentescholen op ons grondgebied. Dat zal toelaten heel wat te besparen en zo zullen meer middelen voor iedereen beschikbaar worden.
    Jullie zien hieronder links Wim Desender en rechts Kristof Devos.

    Wat houdt het 14 – speerpuntenprogramma in?
    Ik heb bij Dirk Gilliaert navraag gedaan naar dat beleidsplan en hij was zo vriendelijk om het mij onmiddellijk door te sturen, waarvoor mijn hartelijke dank. Ziehier wat het inhoudt:

    1. Meer betaalbare huisvesting voor jong en oud
    - het uitvoeren van een actief grond - en pandenbeleid
    - creëren van nieuwe betaalbare bouwgrond
    - opmaken van kwaliteitsnormen voor huurwoningen
    - uitwerken van premies voor duurzame woningrenovatie
    - jonge gezinnen aantrekken met een huisvestingspremie.
    - bouwen van bijkomende serviceflats voor onze senioren
    2. Uitbouwen van flexibele kinderopvang
    - opstarten van een gemeentelijke crèche en ondersteuning van de private initiatieven
    - ondersteunen van thuisopvang bij zieke kinderen
    3. Gelijke behandeling van alle schoolkinderen zowel voor het gemeentelijk of vrij onderwijs
    4. Het voeren van een gezond en verantwoord financieel beleid met een klantvriendelijke dienstverlening
    - zinvolle en verantwoorde investeringen met het maximaal benutten van subsidies van de hogere overheid
    - geen belastingsverhogingen
    - inspraak van de inwoners bij beleidsbeslissingen en openbare werken.
    5. Toegankelijkheid van onze toeristische centra verbeteren
    - vaste brug over het kanaal met een vlotte verbinding tot aan de rotonde in de
      Westendelaan
    6. Uitbouw van de zeedijk met een wandelpromenade
    7. Verder investeren in een mooie en nette gemeente met bijzondere aandacht voor veilige wandel - en fietspaden
    - uitbreiden van het fietspadennetwerk
    - plaatsen van fietsstallingen en oplaadpunten voor elektrische fietsen-
      klantvriendelijke reorganisatie van het containerpark
    - invoeren van mobiele groencontainers
    8. Meer ondersteuning en begeleiding voor onze ondernemers
    - voor het verkrijgen van vergunningen
    - aantrekkelijk en functioneel maken van onze winkelstraten
    9. Positieve en praktische ondersteuning voor onze landbouwers
    - selectieve inzameling van landbouwafval
    - realisatie van uitwijkstroken op de landelijke wegen
    - modder- en sneeuwvrij houden van de landbouwwegen
    10. Grondige evaluatie van het huidige parkeerbeleid
    - gratis parkeren voor onze minder validen
    - totale herziening van het parkeerbeleid
    - het invoeren van het 'parkingplus - systeem' voor zorgverstrekkers en
      thuiszorgdiensten
    11. Uitbreiding van het openbare vervoer
    - bijzondere aandacht voor een busverbinding van en naar het hinterland
    12. Een kordaat veiligheidsbeleid
    - opwaardering van de wijkagent: regelmatig contact met de bewoners
    - elke schoolomgeving veiliger maken op vlak van infrastructuur
    - aanpassen van het subsidiereglement bij het plaatsen van beveiligingssystemen
      voor de woning
    13. Uitbreiden ouderen- en thuiszorg
    - verhogen van de mantelzorgpremie
    - uitbreiding van de thuiszorgdiensten
    - tegemoetkoming bij thuisoppas en personen alarmtoestellen
    - ondersteuning dagopvang en kortverblijf
    - financieel ondersteunen van het ' minder-mobielenvervoer'
    14. Ondersteunen jeugd -, sport - en cultuurverenigingen
    - het realiseren van aangepaste en veilige jeugdlokalen
    - het bouwen van een nieuw aangepast zwembad
    - het ontwikkelen van een duidelijke visie en bestemming voor het sportpark ' De
      Krokodiele'
    - het realiseren van een gemeenschapsruimte in Westende en Sint-Pieterskapelle.

    Dat lijkt mij voorwaar een zeer ambitieus plan. De eerste vraag die ik me natuurlijk stel, is: ‘Is er geld om dat allemaal te realiseren?’ Werd de kost van dat plan berekend?
    In de voorbije jaren heb ik heel wat kritiek geuit op de overdreven dure en grote projecten.
    Ik vind er ook hier ook enkele: de vaste brug over het kanaal met een vlotte verbinding tot aan de rotonde in de Westendelaan (punt 5), de uitbouw van de zeedijk met een wandelpromenade (punt 6) en het bouwen van een nieuw zwembad (punt 14) zijn er alvast drie van. Die promenade heb in een vorig artikel al eens grondig behandeld en ik vind het project onuitvoerbaar en zinloos.
    Ik heb hierboven al gezegd dat ik het niet eens ben met punt 3 over de onderwijsnetten.
    Het klinkt goed als men een aantal sociale maatregelen voorstelt. Wie zou iets kunnen hebben tegen ‘betaalbare huisvesting voor jong en oud” (punt 1), tegen ‘flexibele kinderopvang’ (punt 2), tegen ‘Uitbreiden van ouderen- en thuiszorg’ (punt 13), alleen moet de gulden middenweg bewandeld worden als het gaat over premies en tegemoetkomingen’. De gemeente mag geen geldschieter noch sponsor zijn!
    Natuurlijk moet zorgzaam met de gemeentelijke financies omgesprongen worden, natuurlijk mogen de belastingen niet verhoogd worden want iedereen vraagt juist dat de aanvullende personenbelasting op NUL zou gebracht worden zoals in Knokke- Heist, Koksijde en De Panne.
    Ik zal ook nog maar eens herhalen dat ik een hevig tegenstander ben van subsidies, maar als ze er zijn moeten ze vanzelfsprekend maximaal benut worden.
    Ik ben echt benieuwd hoe de inspraak van de bewoners bij beleidsbeslissingen en openbare werken er zal uitzien!
    In één van mijn artikels heb ik ook al eens uitgelegd dat het gratis parkeren voor gehandicapten in Middelkerke eigenlijk een miniprobleempje is. De gehandicaptenverenigingen vragen er zelf niet om, omdat ze niet als armoezaaiers willen betiteld worden.
    Er zijn een paar punten waar ik zonder meer achtersta, namelijk een beter uitgebouwd fietspadennetwerk en een kordaat veiligheidsbeleid.
    Er zijn er ook een paar die ik niet goed begrijp.
    Welke gemeenschapsruimte zal dat worden in Westende? Afschaffen buurthuis in Westende- bad en alles samenbrengen in de Calidris?
    Zal het jeugdlokaal in Westende- dorp gerenoveerd en gemoderniseerd worden?
    Waar zal een kindercrèche opgestart worden? Is er nu al geen kinderopvang in het oud gemeentehuis?
    Hoewel ik daarin geen betrokkene ben, vind ik het goed dat ook aan de landbouwers gedacht wordt. De eigen schepen voor landbouw Francine Ampe-Duron zal daar wel over waken.
    Hetzelfde geldt voor de ondernemers. Zij zijn het immers die mede het uithangbordje van de gemeente vormen. Wat men met de winkelstraten wil doen is toch wel wat al te vaag. Zal men eindelijk het wegdek herstellen van de Meeuwenlaan en de Distellaan?
    Als er cliënteel is voor een bus naar het hinterland, dan moet daar natuurlijk spoedig iets voor gedaan worden.

    Het is niet mogelijk om over dat globaal beleidsplan nu reeds een beoordeling noch veroordeling uit te spreken. Men kan het goedvinden dat er aan bepaalde punten gedacht wordt en men kan zelfs geloven dat er ook een inspanning zal voor gedaan worden. Maar… eerst zien en dan geloven, zei de blinde.
    Nikita Chroetsjtsjov zei ooit: “Politici beloven bruggen te bouwen, zelfs waar geen rivier is.”
    Ik hoop dat hij ongelijk had.

    Het is natuurlijk het resultaat dat telt en de beoordeling zal dus pas in 2020 mogelijk zijn. Bij ‘leven en welzijn’ geef ik daarvoor een afspraak.

    Is de lokale CD&V veranderd door deel uit te maken van de meerderheid?
    Ik heb de verslagen van de gemeenteraadszittingen tijdens de vorige legislatuur nog eens nagekeken De partij zal moeten toegeven dat hun oppositie niet van zeer hoge kwaliteit geweest is.
    In de legislatuur 2001 – 2006 was er een akkoord tussen de Open VLD en de CD&V dat deze laatste partij zich mocht onthouden in ethische kwesties. In de tijd van het asielcentrum in ‘Zon en Zee’ hebben ze daar eens gebruik van gemaakt. Bestaat dat akkoord nu weer?
    Zoals ik dat vroeger al schreef over de Open VLD stel ik ook bij de CD&V vast dat het nog steeds dezelfde figuren zijn die het mooi weer maken. Waarom zou er dan iets veranderen (en/of verbeteren) nu beide partijen, ondanks verlies bij de vorige verkiezingen, weer het beleid bepalen in de gemeente?

    En… niet onbelangrijk: zijn zij nu plots de beste vrienden geworden?

    04-03-2013, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Politieke partijen
    28-01-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Jean-Marie Dedecker tegen allen?

    Op 10 oktober 2012 kocht ik het nieuwste boek van de man, die zegt dat hij naast Freddy Maertens één van de ’twee veruit meest bekende Lombardsijdenaren aller tijden’ is. Buiten het feit dat het gebruikelijk meervoud in Vlaanderen ‘Lombardsijdenaars’ is, is dat zonder enige twijfel correct.
    Dedecker is met deze nieuwe publicatie ‘Eén tegen allen - Memoires’ niet aan zijn proefstuk toe. Hij schreef namelijk al meerdere boeken. Er werden er ook over hem geschreven.
    Laten wij eens de reeks overlopen. Ik heb ze allemaal gelezen maar alleen het recentste heb ik zelf samengevat en wat dieper geanalyseerd. Voor de andere heb ik mij vergenoegd met het overnemen van de korte inhoud die op de achterkaft weergegeven wordt, soms met wat commentaar.
    Zijn ‘Memoires’ hernemen trouwens in min of meer belangrijke en uitvoerige mate, veel van zijn meningen en ervaringen die men ook terugvindt in de andere boeken.

    Het eerste boek ‘Ik, Jean-Marie Dedecker ‘ schreef Jean-Marie in 1999 samen met sportjournalist Hans Vandeweghe.

    >

    “De volksjongen die bankdirecteur werd en die zekerheid liet schieten voor een bestaan als zelfstandig coach en verzekeraar, vond dat het tijd was om zijn mening over topsport op papier te zetten. En voor dezelfde prijs krijg je er zijn ideeën over de maatschappij bij. Voetbalcoaches, bobo’s*, Walen, homofiele sporters, vermeende kampioenen of ministers van Binnenlandse Zaken, geen heilig huisje blijft overeind.”    *bondsbonzen

    Rechts voor de raap
    In 2006 verscheen zijn boek ‘Rechts voor de raap’, ‘opgedragen aan zijn zoon en aan alle jongeren die de vrijheid van meningsuiting en het recht op arbeid, in hun hart dragen.’

    >

    “ ‘Rechts voor de raap’ is Jean-Marie Dedecker in draagbaar formaat, de neerslag van zijn politieke werk en denken sinds zijn verkiezing tot senator. Hij krabt aan heilige huisjes, doorprikt clichés, schijnheiligheid vloert hij genadeloos.
    Dedecker schrijft zoals hij denkt: snedig en vinnig, onbevooroordeeld en onvoorspelbaar. Op elke bladzijde trapt hij een voorzet voor een brede maatschappelijke discussie. Van het hoofddoekendogma tot de keppeltjesdemocratie, van de Vlaamse Betweter (VB) tot de Groene Lethargie. Hij houdt een pleidooi voor een andere multiculturele samenleving, maar tegen het gezondheidsfascisme en de betuttelingsmanie. Hij wil af van de baxtereconomie van slaapland Wallonië en ziet onze sociale zekerheid als een vangnet, niet als een hangmat.
    Dedecker noemt zichzelf niet rechts, niet links, maar averechts. Conservatief en progressief vindt hij achterhaalde begrippen. Wel gaat hij op zoek naar nieuwe recepten voor de uitdagingen die ons te wachten staan.”

    Hoofddoek of blinddoek (2009)
    Dedecker ontsluiert de migratie!
    Volgens hem is de maatschappelijke kost ervan enorm, terwijl het beleid zijn doel voorbijschiet want het zou zich herleiden tot 'pappen en nathouden' van migranten. Voor niet-westerse allochtonen is de kostprijs 7,67 miljard euro per jaar. Hij pleit voor een asielprocedure van maximum één jaar. Duurt het langer, dan moet de aanvraag automatisch worden ingewilligd.(!!!)
    De migratie moet voor hem streng geregeld worden via een cardsysteem in functie van de arbeidsbehoeften. Voor nieuwkomers moeten er wachttermijnen komen vooraleer ze toegang krijgen tot de sociale zekerheid. 'We moeten een uitbetalingssysteem invoeren in functie van tijd en de bedragen die ze zelf in het systeem hebben geïnjecteerd'.
    Volgens Dedecker wordt het debat over de samenhang tussen migratie en criminaliteit angstvallig vermeden. Niemand kan echter ontkennen dat de allochtone gemeenschap proportioneel oververtegenwoordigd is in de criminaliteitsstatistieken. 'Het islamo-socialisme heeft sociale moerassen gecreëerd in plaats van gedempt. Deze broeihaarden van wetteloosheid en criminaliteit zijn onderhevig aan het stockholmsyndroom van de hulpverslaafden', haalt hij uit naar de Brusselse toestand.
    Voorts hekelt hij het lakse beleid inzake gezinshereniging en schijnhuwelijken: “Het nieuwe 'generaal pardon' (de nieuwe regularisatieprocedure) kan onmiddellijk voor 109.000 en op termijn door gezinshereniging zelfs voor 381.000 nieuwe inwoners zorgen.”

    In het tweede deel van het boek gaat Jean-Marie Dedecker in op de radicalisering van de islam in Europa en de houding van de Europese samenleving hierop. Hij omschrijft dat met de term 'dhimitud', een kruiperige houding en capitulatie voor de islam. Het is een intellectuele capitulatie, het opofferen van vrijheid voor een vals gevoel van veiligheid. De gevaarlijkste uiting is voor hem het beperken van het vrije woord.
    Hij verzet zich ook tegen pleidooien om de sharia een plaats te geven in de westerse rechtspraak: 'De sharia beperkt de godsdienstvrijheid, ondermijnt de positie van de vrouw en vernedert al wie geen moslim is.
    Het kan niet dat duizenden kinderen in onze hoofdstad aan het eerste leerjaar beginnen zonder dat ze een woord Nederlands of Frans machtig zijn. Het is voor iedereen duidelijk: de maatschappelijke tijdbom tikt. En toch moet de burger blijven aanhoren dat het zo'n vaart wel niet zal lopen. Dat 'onze rotjochies' alleen maar het slachtoffer van discriminatie, racisme en achterstelling zijn. Dat er in onze Belgische gevangenissen ook witte Belgen zitten.’
    Jean-Marie Dedecker is deze en andere bakerpraatjes zat. In zijn geheel eigen stijl, niet altijd remmend of bang voor een scherpe of te korte bocht, verdedigt hij in HOOFDDOEK OF BLINDDOEK? DE MIGRATIE ONTSLUIERD de universele waarden van de westerse samenleving.

    >

    Commentaar
    Ik lees daarin geen woord over illegalen! Wat moet daarmee gebeuren?
    Zijn discours gelijkt voor de rest goed op dat van het Vlaams Belang.

    Bron
    http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20091009_011

    De aarde warmt op, de geesten verhitten (2010)

    >

    Zal de zeespiegel met 6 meter stijgen, zoals James Hauser, de grote inspiratiebron van Al Gore, voorspelt? Kunnen de kunstmatige klimaatingrepen van de mens op tegen de kracht van de natuur? Zorgt de CO2-uitstoot door menselijke activiteit voor een catastrofale opwarming van de atmosfeer?
    “Het ecologisme is uitgegroeid tot een van de machtigste religies van de westerse wereld: de zondvloed is op komst en de industriële wereld en zijn zondige consumenten moeten boete doen. Welvaart is verdacht. We moeten alles opgeven wat vooruitgang heeft gebracht. We leven in een samenleving die verslaafd is geworden aan haar eigen angsten en apocalyptische voorspellingen. Het groene communisme moet verwezenlijken wat het rode niet vermocht. De dictatuur van het proletariaat wordt vervangen door de dictatuur van het ecotariaat. Wie niet meeheult met de predikanten van de groene godsdienst, wordt verbrand op de brandstapel van het nieuwe broeikasevangelie. Ecologisme als nieuwe heilsleer.
    Jean-Marie Dedecker tracht zich een groene weg te banen doorheen de overvloed aan informatie over ecologie en milieu. Hij stelt vast dat we met de vergroening al veel verder zouden staan als we de groene wetenschap zouden zien als een gereedschapskist waaruit we kunnen putten tot welzijn van mens en natuur, en niet als een dwingende godsdienst.”

    Bron
    http://www.bruna.nl/boeken/de-aarde-warmt-op-en-de-geesten-verhitten-9789461310064

    Memoires (2012)

    Het (voorlopig?) laatste boek, dat eigenlijk “Eén tegen allen - Memoires” heet, bestaat uit drie delen.

    Kind van de polder
    Het eerste deel ‘Kind van de polder’ telt 54 pagina’s en handelt uiteraard over zijn jeugd. Het is een eerlijke terugblik op zijn jonge jaren.
    Ik schrijf ‘eerlijk’ omdat hij zeer open spreekt, te open volgens mij, over de toch wel zeer armoedige omstandigheden waarin hij opgroeide. Hij velt tevens een zeer streng oordeel over zijn vader, die hij een ‘toogfilosoof’ noemt die veel uithuizig was, een ‘meer dan sociale drinker’, zelfs met een drankprobleem, die (te) streng was voor zijn ‘konijnengezin’, soms met de losse hand optrad en die wel gevoelig was van aard maar weinig uitwendige warmte uitstraalde, een typische West-Vlaming.
    Beroepshalve zou controleur openbare werken Robert Dedecker, volgens zijn zoon, wel eens zijn ogen gesloten hebben tegenover aannemers die hem daarna trakteerden met etentjes en drank.
    Jean-Marie bewonderde wel zijn ‘slimme en handige’ vader om zijn werkkracht en zijn talent. Dat hij zelf denkt dat hij de ‘favoriete zoon’ was, zal daarin wel meegespeeld hebben.
    Eigenlijk ben ik wel verwonderd over de manier waarop Jean-Marie dat alles naar buiten brengt. Ik zou zoiets nooit schrijven over mijn vader of over mijn jeugd, mocht die even armoedig geweest zijn.
    Heeft hij dat gedaan om extra te beklemtonen dat iemand van bescheiden komaf, zoals hijzelf, door hard werken kan opklimmen in de maatschappij tot het niveau van bankdirecteur, judocoach, wereldreiziger, senator, partijvoorzitter, volksvertegenwoordiger, kortom tot VIP? Wil hij daarmee meer glans geven aan zijn eigen prestatie?
    Mochten jullie daaraan twijfelen, ik koester wel grote bewondering voor mensen die zoiets kunnen realiseren, uit eigen kracht en zonder (al te veel) ellebogenwerk.
    Ik heb in zijn boek ook heel wat bekende figuren uit onze streek teruggevonden en ook een aantal gelijkenissen met mijn eigen jeugd, beleefd in Westende-dorp: eigengemaakt speelgoed, misdienaar, katholieke familie, solidariteit onder de dorpsbewoners, vakantiejob(s) gedurende twee maanden, de chiro, rondgang na de plechtige communiemis, …
    Ik heb ook herinneringen aan vader Robert Dedecker, die ik nog adviseerde bij het opstellen van zijn stamboom.
    Ook staat mij de figuur van zijn grootvader langs moederskant, Isidoor De Reuwe, nog voor, uit de tijd dat ik voetbalde (1953-55) bij SC Lombardsijde, waarvan het veld grensde aan diens ‘polderhuisje met daarachter een mesthoop’, zoals Jean-Marie het zelf noemt.

    Keizer van de tatami
    Het tweede deel heet’ Keizer van de tatami’ en bestaat uit 83 pagina’s.
    Daarin beschrijft Dedecker zijn (grote) successen die hij in de judosport behaalde, maar ook zijn grote ontgoochelingen.
    Hij heeft het over de opofferingen die hij zich getroostte om met succes zijn ‘poulains’ groot en sterk te maken maar ook de moeilijkheden die hij ondervond om de Vlaamse en Waalse atleten op één lijn te krijgen.
    Hij wijdt een hoofdstuk aan elk van zijn grote namen, maar vooreerst aan Robert Van de Walle, die hij ‘in zijn jonge jaren, een beest op alle vlakken’ noemt. Er heersten vaak spanningen tussen Jean-Marie en Robert, ‘een egotripper met een blind zelfvertrouwen’, maar zij deelden dezelfde liefde voor de sport en waren beide gedreven ‘door woede en frustratie om aan judo te doen’. Dat bracht hen tenslotte bij elkaar en nu zijn ze vrienden.

    Hij heeft het verder over de onklopbare vechter Ingrid Berghmans, die alles in zich had om het ver te schoppen, ook buiten de judo: talent en uitstraling, kortom een vrouw van de wereld. Het is er echter niet uitgekomen. Jean-Marie had met haar een broer-zus relatie.
    Natuurlijk kon ook de relatie van een andere soort tussen de twee topjudoka’s Robert en Ingrid niet onbesproken blijven.

    Ulla Werbrouck, waarmee Dedecker een vader-dochter relatie zou gehad hebben, was een toptalent die aanvankelijk weinig zin had om te trainen omdat ze dat niet nodig vond. Onder handen genomen door een strenge en harde Jean-Marie, werd ze tenslotte een superkampioene die goud behaalde op de Olympische spelen.

    Gella Vandecaveye was verslaafd aan judo. Zij was een vechter met minder klasse dan Ulla, maar zij werd wel wereldkampioene. Zij beoefende haar sport op een mannelijker manier, fysiek sterk en een echt trainingsbeest onder de leiding van Eddy Vinckier. Ze werd wel door Jean-Marie gecoacht.

    Zwaargewicht Harry Van Barneveld stond altijd een beetje in de schaduw van Ulla en Gella, Hij was “een crème van een man”, waarvoor judo de “universiteit van het leven” geweest is, waardoor hij als beenhouwersgast kon uitgroeien tot politie-inspecteur.

    ‘Superintellectueel’ en ‘een beetje wereldvreemd’, ‘die nooit paste in de groep’, zo wordt Heidi Rakels beschreven. Jean-Marie kreeg er nooit vat op. Ze voelde zich steeds verongelijkt binnen het team. Zij vond dat Ulla bevoordeeld werd. Zij zette zich wel enorm in, tot in het absurde toe: “niettegenstaande een gebrek aan talent kon zij toch successen behalen in het minder competitieve vrouwenjudo.”

    Johan Laats noemt Dedecker ‘de beste judoka die hij ooit aan het werk zag’, met souplesse en mooi in al zijn bewegingen. Spijtig genoeg werd hij verlamd door de ‘angst om te verliezen’ waardoor zijn palmares er minder indrukwekkend uitziet dan wat het had kunnen zijn.

    Dedecker had het regelmatig aan de stok met de Belgische judofederatie die de Vlamingen stiefmoederlijk behandelde. Hij noemt ze de “bobo’s” terwijl hij voor hen ‘de grote boze Vlaming’ was.
    De Waalse judoka’s voelden zich door de bondscoach benadeeld en bestreden hem onder invloed van de Franstalige bondsleden, tot en met het voeren van gerechtelijke acties.

    Hoewel hij het zelf ook zegt, Dedecker was onbetwistbaar ‘een icoon van de judosport’.

    Commentaar: Een ‘vergeten’ hoofdstuk
    In het verhaal over Jean-Marie’s judoverleden heb ik wel volgende commentaren over hem niet teruggevonden.

    Eddy Vinckier: «Jean-Marie Dedecker is een bijzonder moeilijke man, maar ik heb nooit last met hem gehad. Je moet weten hoe je zo iemand aanpakt. Een baas moet je baas laten zijn. Je moet van zijn stoel afblijven en niet proberen de poten door te zagen. Als Gella vocht op internationale toernooien, zat niet ik maar Dedecker naast de mat. Ik ging in het publiek zitten, net achter hem, zodat het voor Dedecker leek alsof Gella naar hém keek en zijn hulp vroeg telkens als ze oogcontact met mij zocht. Op die manier konden Gella en ik ongestoord doen wat we moesten doen, en was Dedecker ook tevreden.»

    Alex Fabry (over het landenkampioenschap per ploeg in 1997) «We hadden als ploeg verloren, maar ik had individueel wel al mijn wedstrijden gewonnen. Ik voelde me dus niet al te slecht. Maar Dedecker had de gewoonte zijn judoka's te kleineren om ze te motiveren, en die laatste avond begon hij op mij in te hakken. Hij zei dat ik een middelmatig judoka was. Tweederangs noemde hij mij. Hij had gedronken en ik ook. Ik had er genoeg van en ik antwoordde uitdagend: 'Je hebt gelijk. Maar wat was jij dan vroeger? Ik ben acht keer Belgisch kampioen geweest. Jij niet één keer.' Hij ontplofte en vloog me aan. Thierry Peersman wilde me beschermen, maar hij was een jongen van nog geen 65 kilo. Hij had geen schijn van kans tegen Dedecker en kreeg een pak slaag. Dedecker raakte hem hard in het gezicht. Eén keer, twee keer. Na dat incident gingen Peersman en ik terug naar ons hotel, in het gezelschap van een trainer van het Duitse team. Maar Dedecker stormde ons achterna en even later zat het er ook daar bovenarms op. Hij was naar mijn kamer gekomen om me duidelijk te maken wie de baas was, en vooral om me duidelijk te maken dat ik mijn mond moest houden. Er was geen reden om dit in de pers te laten uitlekken, brulde hij. Ik vroeg dat hij mijn kamer zou verlaten, maar dat vertikte hij. Hij wilde vechten. Ik zei: 'Waarom wil je dit niet in de kranten? Omdat de mensen dan zullen weten dat je niet alleen op je vrouw slaat, maar ook op je atleten!' Toen ging hij volledig in het rood. Hij sloopte mijn halve hotelkamer en de wasbak in mijn badkamer.»

    Het stemmenkanon
    Het derde deel heet ‘Het stemmenkanon’ en omvat 92 pagina’s.
    Volgende onderwerpen worden erin behandeld:

    Che Guevara en het flamingantisme
    Dedecker beweert in zijn jonge jaren een bewonderaar geweest te zijn van Che Guevara. Hij werd namelijk aangetrokken door het ‘jeugdig idealisme’ van de linkse beweging.
    Door zes reizen naar het armoedige en dictatoriale Cuba werd hij echter ‘ontnuchterd’ en van die bewondering bleef niets meer over.
    Dedecker was geen flamingant van huis uit maar werd dat onder invloed van zijn judoleraar Joris Lestaeghe, een flamingant in hart en nieren, met een ‘zwarte vader’. Botsingen met een communautair karakter met ééntalige Franstalige judobonzen droegen verder meer dan één steentje bij.

    Bij de liberalen
    Met de CVP had Dedecker zijn eerste politieke contacten. Hij vond dat echter een ‘mosselpartij’.
    Toen alle partijen in 1999 op zoek gingen naar ‘Bekende Vlamingen’ kwam Bert Anciaux (toen VU ID21) logischerwijze de flamingant Dedecker opvrijen. Bij een eerste contact leerde Jean-Marie Vincent Van Quickenborne kennen, toen ook nog geen liberaal. Met Anciaux werd het verder niets omdat de partij zijn beloften tegenover Dedecker niet hield.
    Zijn loopbaan bij de VLD startte met een diner met Verhofstadt, die hem de derde plaats op de volgende senaatslijst beloofde. Toen Dirk Sterckx ook toetrad tot de partij, moest Dedecker zich echter tevreden stellen met de lijstduwerplaats. Als dat niet tot succes zou leiden, zou hij gecoöpteerd worden. Aanvankelijk klikte het zowel op ideologisch als op persoonlijk vlak goed tussen Guy en Jean-Marie die rechtstreeks verkozen werd met 52.492 stemmen. Succes verwekt ook afgunst. Dedecker moest zich voortdurend opnieuw bewijzen. Hij werd niet beloond voor zijn verkiezingsuitslag en toen het op het verdelen van de lucratieve postjes aankwam, werd er gefoefeld. Maar zijn populariteit en dus zijn invloed in de partij, namen toe waardoor hij een bedreiging begon te vormen voor de gevestigde partijkopstukken. Hij behoorde immers niet tot de bestaande clans (De Croo, De Gucht, Verhofstadt). De partij schoof ook steeds meer naar links op terwijl Dedecker vasthield aan zijn libertair gedachtegoed. Hij vond toen steun bij Van Quickenborne, Ward Beysen en Hugo Coveliers.
    Vooral Quickie en Fluppe (Q en JMD), zoals ze toen genoemd werden, waren twee handen op één buik.
    De interne machtstrijd binnen de VLD werd toen ingezet. Het begon met verdeeldheid over het migrantenstemrecht (plus algemene regularisatie en snel-Belgwet) en het ging verder met de uitstap uit de kernenergie. Boven dat alles hing de onderlinge strijd tussen Verhofstadt, De Gucht en Dewael.
    Hugo Coveliers liep onvoldoende in de pas en werd afgezet als fractieleider in de
    senaat.
    Dedecker bleef echter scoren bij de partijaanhang met onder andere zijn verzet tegen de superboetes, zijn negatieve houding tegenover de dotaties voor het koningshuis, zijn positieve houding tegenover de uitbreiding van de wettige zelfverdediging en zijn verzet tegen de heksenjacht op rokers.
    De partijtop nam hem dat allemaal niet in dank af.
    Einde 2004 kandidaat stelde Jean-Marie zich kandidaat voor het voorzitterschap van de partij met Bart Somers als tegenstander. Hij scoorde zeer hoog (38,32%) maar hij beweert dat de verkiezingen ‘flagrant gemanipuleerd’ werden omdat de partijbonzen hem niet als voorzitter wensten. Hij beschrijft in het boek hoe Van Quickenborne hem toen in de steek liet, zijn vriend die aan hem zijn leven te danken had, toen hij in Lybië bedolven werd onder een hoop zand.
    De partijtop stak een handje toe om de twee vrienden uit elkaar te halen.
    Het grootste verraad pleegde ‘Quickie’ toen Dedecker niet meer wou opkomen voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2006. Hij had al door dat Karel De Gucht van hem af wou en weigerde zich als lijstduwer te laten inzetten om Bart Tommelein aan een plaatsje in de gemeenteraad van Oostende te helpen. Toen Dedecker in het buitenland verbleef, zou Van Quickenborne hem beloofd hebben dat hij een getekende brief van Guy Verhofstadt in zijn bezit had waarin Dedecker de garantie kreeg dat hij mocht rekenen op een verkiesbare plaats in de senaat, mits deel te nemen aan de gemeenteraadsverkiezingen in de strijd tegen Vande Lanotte. Die brief bleek echter niet te bestaan. Dedecker had toen zijn schriftelijke verklaring al bezorgd.
    Dat was het begin van het einde van het VLD – avontuur. Ondanks de bede van Verhofstadt en Somers om het niet te doen, publiceerde Jean-Marie in 2006 toch zijn boek ‘Rechts voor de raap’. Het kende een enorm succes. Dat was de druppel die de emmer deed overlopen en Dedecker kreeg dus niet de beloofde ministerportefeuille van economie. Hij die ooit zo graag minister van sport geworden was, mocht dus opnieuw een droom vergeten. Hij werd tenslotte uit de partij gezet, na een nieuw meningsverschil (‘verraad’ noemt hij het), deze keer met Bart Tommelein.

    De Gucht en de detective
    Volgens Dedecker wilde De Gucht hem, vanaf zijn toetreding tot de partij in 1999, enkel maar buiten pesten en vernederen. Hij noemt hem ‘hoogmoedig’ of zelfs ‘Keizer Karel’.
    In 2008 werd De Gucht door het weekblad Humo beschuldigd van voorkennis bij de verkoop van Fortis-aandelen. Nog vóór het nieuws van de verkoop van Fortis aan Nederland bekend werd, zouden kennissen en familieleden aanzienlijke hoeveelheden aandelen verkocht hebben in het kantoor van Berlare. De zaak werd (op onbegrijpelijke manier?) geseponeerd.
    Rond dezelfde tijd werd Dedecker ook op de hoogte gesteld dat De Gucht zou gelieerd zijn aan de nieuwe eigenaars van het gerechtshof in Veurne.
    Dedecker zou grote onregelmatigheden vastgesteld hebben bij de verkoop van gerechtshoven, ingevolge de beslissing van de regering om 11 loten overheidsgebouwen te verkopen en dan terug te huren om op die manier gaten in de begroting te dichten.
    Dat principe heet ‘sale-and-lease-back’, dus verkopen en daarna zelf huren. Dedecker laakt dat systeem ten zeerste, omdat het de beste manier blijkt om snel rijk te worden maar vooral omdat de belastingbetaler de rekening moet betalen. Hij stelt bovendien vast dat de transacties uitgevoerd worden door inderhaast opgerichte maatschappijen, zonder eigen kapitaal. Volgens Dedecker zou De Gucht als voorzitter van de VLD een connectie gehad hebben met zo’n maatschappij en mee geprofiteerd hebben.
    Volgens Dedecker zijn de voorbeelden van gebouwen waarvoor, na de verkoop, gedurende jaren zotte en dure huurprijzen betaald werden, legio. De aangewende methode, met stromannen, geeft natuurlijk aanleiding tot schimmige toestanden. Toen Dedecker op een dood punt in Ierland aangeland leek, deed hij een beroep op een privédetective. Dat had als gevolg dat de pers in 2009 uitpakte met het nieuws dat hij een privédetective op De Gucht gezet had, terwijl het gevraagd onderzoek eigenlijk een investeringsmaatschappij betrof. Eén en ander zou echter gemanipuleerd zijn. Er ontbrak zogezegd een contract tussen de detective en JMD, waarin deze opdracht gaf om expliciet die maatschappij na te trekken.
    Dedecker zou daarvoor nu nog steeds achtervolgd worden en loopt daarom niet hoog op met justitie.

    Op bezoek bij Dutroux
    In 2002 werd Dedecker gecontacteerd door een journalist die beweerde dat Dutroux iets wilde bekennen. Er moest wel iemand gevonden worden die de kindermoordenaar kon en mocht opzoeken in de gevangenis. En dat werd uiteindelijk Jean-Marie die als senator het recht daartoe had. Hij kreeg van toenmalig justitieminister Verwilghen de toelating mits iemand mee te nemen. Op weg naar Aarlen hadden beide echter een ongeval. Toen kwam daar toch wel een journalist voorbij zeker die het tweetal naar Aarlen bracht en zelfs mee in de cel mocht, hoe onwaarschijnlijk dat ook mag klinken.
    Dedecker beweert dat Dutroux hem aansprak met ‘Monsieur le président’ omdat hij dacht de senaatvoorzitter Armand De Decker voor zich te hebben.
    Dutroux had verder niets te vertellen en het bezoek werd dus een maat voor niets.
    Anderhalve maand later werd Dedecker opgebeld door een andere journalist die vroeg of het wel klopte dat hij bij Dutroux geweest was. Er werd hem toen verweten dat hij een journalist bij Dutroux binnengesmokkeld had. Dedecker zweert bij hoog en bij laag dat zijn verhaal klopt. Hij beweert nu erin geluisd te zijn geweest door de journalist die hem in 2002 contacteerde. Hij werd wel drie maanden geschorst in het partijbestuur en een coach moest in die tijd op hem letten. De Gucht had dus gescoord.

    Het verraad van De Wever
    Een ex-journalist, een kennis van Jean-Marie die voor de N-VA, toen nog een kleine partij, werkte, stelde hem op zeker ogenblik voor om contact te nemen met Geert Bourgeois en met Bart Dewever. Na lezing van het boek ‘Rechts voor de raap’ zag men in Dedecker de man die hun sociaal-economisch programma kon opwaarderen. Ze wilden dus met hem samenwerken. De N-VA zat toen in een kartel met de CD&V en daarom moesten de gesprekken plaatsvinden in het grootste geheim. Het kartel stond of viel met het aantal plaatsen dat de N-VA zou krijgen bij de verkiezingen van 2007.
    Dedecker beweert nooit een plaats op een lijst gevraagd te hebben maar hij vond dat hij en N-VA op éénzelfde ideologische lijn zaten. Hij zegt verder dat hij vanaf het eerste ogenblik gevraagd heeft of de CD&V geen probleem zou maken over zijn komst.
    Toen het nieuws van de overstap van Dedecker naar de N-VA bekend geraakte, bleek dat er binnen het partijbestuur slechts een heel kleine minderheid tegen Dedecker gekant was,
    Ook de toppers van de CD&V, waaronder Leterme, waren oorspronkelijk pro maar na de reactie van de ACW – voorman Renders, gesteund door Jean-Luc Dehaene, veranderden ze van mening. Vande Lanotte deed er in Oostende nog een schepje bovenop door ermee te dreigen dat de CD&V schepenen uit het college zouden gezet worden als ze toelieten dat Dedecker tot het kartel toetrad.
    Toen een opiniepeiling de N-VA maar liefst 16% toedichtte, ontstond paniek bij de CD&V die meteen toegaf aan de eis van N-VA voor verkiesbare plaatsen op alle kieslijsten.
    De Wever durfde toen Dedecker niet op de hoogte brengen dat zijn partij voor de CD&V en niet voor hem gekozen had. Na nog wat schijnbewegingen en verklaringen werd Dedecker definitief afgevoerd.
    Jean-Marie was daarvan sterk onder de indruk en nam het De Wever erg kwalijk. Hij betreurde vooral dat hij niet zou kunnen meewerken aan de realisatie van hun gemeenschappelijke maatschappijvisie: tegen het ‘gratis-socialisme’, ‘behoud van de indexering van de nettolonen’, ‘tegen het verhogen van lasten op arbeid’, ‘identieke migratiepolitiek’ (zie boek ‘Hoofddoek of blinddoek’), ‘bestrijden van verkwistingen bij de overheid’, ‘afslanking van de overheid’, ‘hun Vlaams-nationalisme’

    Commentaar: Een ‘vergeten’ hoofdstuk
    Dedecker heeft in zijn boek 14 bladzijden gewijd aan zijn toenadering tot de N-VA en over hun gemeenschappelijke opvattingen.
    Waar hij het niet over heeft, zijn z’n gesprekken met het Vlaams Belang, simultaan met deze met het N-VA. Of klopt het misschien niet dat hij begin 2007 onderhandeld heeft met Filip Dewinter, die hem de senaatslijst van het Vlaamse Belang of een gezamenlijke lijst wilde laten trekken? Had vooral Marie-Rose Morel zich daar toen niet tegen verzet, dan was het ook zo ver gekomen.
    Of is er nooit sprake geweest van een ‘Forza Flandria’?
    Heeft Jean-Marie in juni 2008 geen geheime gesprekken gevoerd met Bruno Valkeniers over een Vlaamse frontvorming?
    Hij zal zich dat allemaal niet meer herinneren, zeker?

    Het sprookje van de LDD
    Omdat hij enerzijds niet gewenst was bij de VLD noch bij de CD&V noch bij de N-VA noch bij Vlaams Belang en anderzijds op revanche uit was, richtte Dedecker dan maar begin januari 2007 een eigen partij op, samen met Boudewijn Bouckaert, nog een ex-VLD. Als ‘slachtoffer’ van de N-VA kon hij, volgens hem, op morele en financiële steun rekenen vanwege de Vlaamse beweging. Ook bedrijven openden hun beurzen en zelf stopte Dedecker er ook heel wat geld in. Maar hij had weinig tijd want in juni waren er al federale verkiezingen.
    De kandidaten ‘stroomden van alle kanten toe’. Volgens Dedecker was er namelijk een ideologisch gat in de markt: ontevreden VLD’ers omdat die partij niet rechts genoeg was en ontevreden N-VA’ers die een hekel hadden aan de CD&V. Ook het groot succes van zijn boek droeg bij tot het succes, uitgedrukt in de peilingen (16 à 17%). De partij werd ‘Lijst Dedecker’ genoemd omwille van Jean-Marie’s bekendheid.
    Deze vermeldt verder hoe enkele bekende personen tot zijn partij toegetreden zijn: Ulla Werbrouck, Piet Deslé, Ivan Sabbe, Anne De Baetzelier, Peter Reeckmans, Lode Vereeck, Dirk-Jan Eppink.
    Enkele wilden wel komen maar mochten of durfden niet: Margriet Hermans, Dr Beaucourt. De grote test voor de partij waren dus de federale verkiezingen van 2007. Het werd een succes: 8% en twee verkozene in West-Vlaanderen. De volgende verkiezingen, de Vlaamse en Europese in 2009 leverden minder goede uitslagen (7,6 %) op dan verwacht en dan in de opiniepeilingen. In 2010 was het resultaat ronduit slecht aangezien Dedecker als enige verkozen werd voor de kamer van volksvertegenwoordigers.

    De affaire Dirk Vijnck
    Gebrek aan tijd en middelen zijn een grote handicap voor een nieuwe partij. De onbekende Dirk Vijnck werd na een interne ruzie in Leuven lijsttrekker voor de kamer omdat hij 5.000 euro kon en wilde besteden aan zijn campagne.
    Hij werd wonder boven wonder verkozen samen met 4 andere kandidaten, juist genoeg om een fractie te vormen, hetgeen de partij drie- tot vierhonderdduizend euro per jaar opleverde. Open VLD’ers konden Vijnck echter overtuigen om naar hun partij over te stappen. Door dat financieel verlies moest de LDD zes medewerkers afdanken. Vijnck zag later in dat de VLD hem gebruikt had, kreeg wroeging en keerde tenslotte terug naar LDD. Bart Somers gaf later wel toe dat hij verkeerd handelde, maar De Gucht had weer gescoord.

    Wielrennen als nationale godsdienst
    Dedecker bestempelt zijn relatie met de wielersport als problematisch., een haat- liefde verhouding. Enerzijds een grote bewondering voor het hoge lijdengehalte van deze sport maar anderzijds een enorme afkeer voor doping, omkoping en ‘allerlei kuiperijen’.
    Zijn bewering, zonder bewijzen, dat hij de namen van drie toprenners kende die doping hadden ingenomen, leidde tot de veronderstelling dat onder andere Tom Boonen daarmee zou bedoeld zijn. Omdat hij het bondsparket van de wielerbond wantrouwde, gaf hij het dossier aan de hormonenmagistraat in Gent waarna het aan de hormonencel van de federale politie in Kortrijk overgemaakt werd. Er werd een ingenieus netwerk van dopinghandel opgerold waarbij zogezegd epo ingespoten werd aan mensen die overleden waren.
    De kleine garnalen werden gepakt en de grote bleven buiten schot.
    Dedecker vertelt hoe twee dopingonderzoekers van de cel Kortrijk uitgeschakeld werden, hoe gepland onderzoek in Italië geweigerd werd en hoe aangeboden hulp uit Italië niet aanvaard werd.
    Tegen de grote man in het wielrennen Patrick Lefevere was Dedecker niet opgewassen. Baanrenner Dimitri Defauw, die geheimen van de Quick Step wilde onthullen, pleegde zelfmoord uit wanhoop.
    Dedecker beschrijft verder de ‘zaak Museeuw’, die relaties onderhield met veearts José Landuyt en daarbij gebruikt maakte van codenamen (wespen en gesneden broden).
    Museeuw kreeg de raad zijn dopinggebruik te bekennen. Een mail daarover werd gelekt en Dedecker kreeg daarvan de schuld.
    Dedecker vindt dat dopinggebruikers niet als criminelen hoeven beschouwd te worden. Hij is echter ook van mening dat minder eisen aan wielrenners moeten gesteld worden.
    Topsporters die zich niet aan de regel houden, moeten weten dat ze hun sport een slechte dienst bewijzen, dat ze de supporter bedriegen.
    Jean-Marie vindt tenslotte dat er nog niets veranderd is in het wielrennen. De renners stoppen niet met doping omdat het verkeerd is, maar uit schrik om gepakt te worden. De profploegen worden nog steeds geleid door mensen ‘met dopingboter’ op hun hoofd. Dokters in Italië en Spanje blijven nog even actief.
    Volgens hem mag het UCI wel amnestie verlenen aan dopingzondaars, maar slechts na een biecht en mits berouw te tonen.

    >

    Commentaar: Een andere stem
    In verband met de ervaringen van Dedecker in de wielersport, schrijft Hans Vandeweghe: «Dedecker is gefrustreerd uit het wielerwereldje gestapt. Hij heeft het overal geprobeerd, maar telkens botste hij tegen de mastodont Lefevere. Dedecker werd vernederd en hij kan niet tegen zijn verlies. Hij heeft een aversie ontwikkeld voor Lefevere.»

    En over het geval Museeuw: “Wat Dedecker met Museeuw heeft gedaan is voor mij totaal onaanvaardbaar. Het vertrouwen van iemand zo schaden, dat vind ik zo erg. Museeuw had hem in vertrouwen genomen en dan doet Dedecker zoiets. Een vertrouwelijke mail op straat gooien, kan het nog lager?»

    Mensenhandel in het voetbal
    Dedecker noemt voetbal ‘een machtig spelletje maar een zieke bedrijfstak met een cynische loonvorming’.
    Volgens hem is er geen enkele economische wet van toepassing op de voetbalwereld.
    Onwaarschijnlijke jaarsalarissen, die onvoldoende belast worden, vormen de reinste discriminatie. Waar komt dat grote geld vandaan? Niet zelden van misdaadgeld en petrodollars.
    We hebben allemaal vragen bij hoge bonussen voor bankiers en bedrijfsleiders, maar we kunnen ons schijnbaar goed vinden in het waanzinnig geldverkeer in de voetbalwereld.
    Dubieuze makelaars brengen jonge voetballers uit Afrika naar hier. Om deze mensenhandel en het misbruik te stoppen, zorgde Dedecker ervoor dat het minimum- jaarsalaris voor niet - EU sporters verhoogd werd tot een redelijk bedrag.

    Pamperland
    In dit hoofdstuk geeft Dedecker zijn cynische visie over de huidige toestand van de Belgische sport, na de Olympische spelen in Londen. Hij vindt de balans erg negatief.
    Hij wijdt dat aan de ‘gemiddelde ouderdom van onze BOIC – staf, die al tevreden is met een status quo en die zich meer bekommert om communautair evenwicht dan om prestaties. Vijf ministers voor sport vindt hij te veel. Hun sportportefeuille blijft altijd ondergeschikt aan hun andere verantwoordelijkheden.
    Ook de begeleiding is niet wat ze moet zijn. Journalisten zijn al tevreden met een Olympisch diploma.
    Aan geld is er nochtans geen gebrek. Subsidies worden door toppolitici overvloedig uitgedeeld aan hun favoriete clubs.
    Ook aan de sportinfrastructuur ligt het niet: zwembaden, een indoor- atletiekpiste, weinig gebruikte wielerbanen en … een dozijn topsportscholen, die onvoldoende rendement opleveren. Er is nochtans talent voorhanden maar het moet ontwikkeld worden door een sportcultuur.
    Wat er nog moet gebeuren? De topsportfederaties moeten professioneler worden en aangezet worden tot het nemen van verantwoordelijkheden. De financies moet gedepolitiseerd en gecentraliseerd worden. Begeleiders, trainers, coaches en ‘sportbobo’s’ moeten vergoed worden per prestatie en moeten daarop afgerekend worden.

    Een steen op de maag
    In het laatste hoofdstuk van zijn boek overloopt Dedecker zijn verwezenlijkingen en zijn ontgoochelingen.
    Zijn eerste politieke actie was zijn verzet tegen de hakbijlpolitiek van Ruimtelijke Ordening, met name tegen de afbraakpolitiek van zonevreemde woningen van Steve Stevaert. Regelneverij leidt tot pestgedrag, vindt hij.
    Hij is er fier op dat hij enkele kleinere successen geboekt heeft bij de controle van de uitvoerende macht: doorsturen van de directeur van Flanders House in New York, op basis van belangenvermenging, ontslag van minister Fientje Moerman wegens wanpraktijken, schorsing van politiebaas Koekelberg wegens onterechte benoemingen met als gevolg het aftreden van Patrick Dewael als minister van binnenlandse zaken, onderzoek naar onregelmatigheden bij verkoop van overheidsgebouwen, aanklachten wegens mensenhandel in de sport, protest tegen de meedogenloze zeehondenjacht in New Foundland, wet op inkomenscompensatie na sluiten van handelszaak wegens werken.
    Hij heeft ook enkele mislukte pogingen ondernomen om beweging te brengen in bepaalde dossiers, die wel brandend actueel blijven: dieren slachten zonder verdoving mag nog steeds, zijn wetsvoorstel voor een eenheidsstatuut van arbeiders en bedienden zit in de ijskast. Op de autostrade de pechstrook gebruiken als rijstrook wordt soms toegepast.
    Dedecker heeft ook kritiek op het koningshuis dat hij vergelijkt met een operettegezelschap dat niet kan zingen. Prins Laurent noemt hij ‘Prins woef’.
    Jean-Marie heeft echter ook veel ontgoochelingen opgelopen in de politiek, in zoverre zelfs dat hij eigenlijk achteraf moet toegeven dat hij nooit in de politiek had moeten gaan.
    Zijn grootste ontgoocheling is de vaststelling geweest dat het parlement zichzelf machteloos en overbodig heeft gemaakt. De leden zijn vazallen van hun partij en van de regering. Een tiental politici van ‘diverse pluimage’ zijn de bazen. Er is ook geen verschil meer tussen de uitvoerende en de wetgevende macht.
    Dedecker valt ook de verzuiling van onze politiek aan. Onze ganse maatschappij wordt ingedeeld in de kleuren blauw maar vooral rood en groen. De vakbonden, de politiek benoemde rechters en de politietop zijn daar voorbeelden van. Wil je een betrekking bij de staat, dan heb je best een partijkaart. Zelfs het bedrijfsleven is grotendeels afhankelijk van de politiek.
    Jean-Marie is wel blij dat hij dat allemaal heeft kunnen meemaken van op de eerste rij. Hij heeft er wel een enorme prijs voor betaald en moet vaststellen dat het systeem eigenlijk weinig veranderd is. Toch vindt hij dat hij toch iets betekend heeft in de politiek.
    Hij is ook blij getuige geweest te zijn van wat zich in de sportwereld afspeelt.
    Natuurlijk kon in dit boek de relatie/vete tussen Dedecker en Vande Lanotte niet onbesproken blijven.
    Jean-Marie beweert dat het boek ‘De keizer van Oostende’ bewijst dat hij gelijk had in zijn Oostendse strijd tegen de meerderheid in de gemeenteraad en tegen de ‘maffiose’ politiek (in immobiliën, bij de Vinci- groep die een monopolie heeft in het parkeerbeleid, in de energiesector, in de haven en straks ook in de luchthaven). Maar hij betreurt dat hij geen gelijk krijgt en dat er dus niets verandert. Hij moet toegeven dat Vande Lanotte een maat te groot is voor hem maar hij betwist dat het ‘keizer’boek volledig van zijn hand komt, zoals zijn tegenstander beweert.
    Dedecker kan het niet laten om nog wat verder in te gaan op de wanpraktijken die aan de rode voorman kunnen toegeschreven worden maar waartegen niets ondernomen wordt, bijvoorbeeld zijn bescherming van fraudeurs in het Autonoom Gemeentebedrijf Vismijn.
    Hij klaagt aan dat Publiek Private Samenlevingsvennootschappen opgericht worden om de macht van de politiek te bestendigen. Het zijn politiekers die de raden van bestuur en de directiecomités daarvan bevolken, uiteraard vergoed met zitpenningen.
    Dedecker berijdt ook nog zijn stokpaardje ‘Dexia’, dat zoals De Lijn, Belgacom en Elektrabel overigens, geleid en bevolkt wordt door gezagsonderhorige aan de politieke partijen, met ‘bancair analfabetisme’ tot gevolg. Hij betreurt dat klokkenluiders niet gehoord maar eerder verketterd worden.
    Jean-Marie Dedecker beëindigt zijn boek met een stukje over zijn privéleven: zijn verhuis naar Middelkerke, zijn scheiding na 40 jaar huwelijk waarvoor hij de schuld op zich neemt. Hij noemt zichzelf een slechte huisvader, ontrouw en overmoedig.

    Hij beweert zich nu, aan de waterkant, met zijn tweede vrouw, een gelukkig mens te voelen.

    Commentaar: Nog een vergeten hoofdstuk
    We herinneren ons allemaal hoe Dedecker zich in 2000 in de zaal ‘De Kroon’ opwierp als de redder van Westende, dat de strijd aanging tegen het asielcentrum. Later durfde hij er zijn gezicht niet meer vertonen. Erger nog, hij probeerde zelfs mee te werken aan de integratie van het centrum in het dorp, zij het dan met het oog op de centen van het integratiefonds.
    Over de zaak rond de ijsbaan in Middelkerke: De Brugse procureur Guy Billiouw zei dat 'alles erop wijst dat men de exploitatie van de ijspiste wilde gunnen aan de firma Kiosk-on-Ice van Dedecker en om dat te verwezenlijken werd er valsheid in geschrifte gepleegd.' In januari 2007 achtte de correctionele rechtbank van Brugge die beschuldigingen bewezen. Burgemeester Landuyt kreeg twaalf maanden voorwaardelijk en een boete van 1.487 euro voor valsheid in geschrifte. Toerismedirecteur Germonprez kreeg dezelfde straf en gemeentesecretaris Leo Coulier werd tot tien maanden voorwaardelijk veroordeeld. Marc Gunst en Ernst Van Crugten kregen acht maanden. Maar wie kreeg helemaal niks? Wie stond in Brugge zelfs niet voor de rechter? Jean-Marie Dedecker. Heel vreemd, want hij had wel financieel voordeel gehaald uit dit - door de rechter als bewezen verklaarde - geknoei met aanbestedingen.

    Maar, er werden ook boeken geschreven OVER Jean-Marie Dedecker

    Mijn jaar bij Jean-Marie Dedecker door Thierry Debels

    De Vlaamse verkiezingen van 7 juni brachten niet het verhoopte succes voor Lijst Dedecker (LDD). In plaats van de voorspelde 16% van de stemmen werd het nauwelijks de helft ervan. Een ‘overwinningsnederlaag’ werd die dag een feit.
    In dit politiek belangwekkende boek analyseert Thierry Debels hoe dit komt. De aanvaring tussen Dedecker en reclamemaker Wim Schamp, de uitschuiver van kamerlid Rob Van de Velde in de pers, de uitzetting van secretaris Jo Claus... Debels analyseert vlijmscherp en biedt telkens weer nieuwe verrassende elementen aan die een ander licht werpen op de gebeurtenissen.
    Debels was gedurende een jaar parlementair medewerker bij Lijst Dedecker en zat in die hoedanigheid op de eerste rij van het schouwspel. Hij zag hoe het er aan toeging in de verschillende provincies bij het samenstellen van de kieslijsten. Wat is er werkelijk gebeurd met de privédetective die Karel De Gucht schaduwde? Wat was de motivatie van Kamerlid Dirk Vijnck om over te stappen naar OpenVLD en waarom sloot hij zich kort nadien opnieuw aan bij LDD? Wie heeft de kandidatuur van Antwerps spoedarts Luc Beaucourt vroegtijdig gelekt in de pers? En vooral, wie is Jean-Marie Dedecker echt: een bullebak of een slimme politicus? Slaagt Lijst Dedecker erin uit te groeien tot een partij waarmee de gevestigde waarden vanaf nu terdege rekening moeten houden, of is het momentum definitief voorbij?
    Op deze en vele andere vragen geeft dit boek een verhelderend antwoord.

    Bronnen
    http://www.houtekiet.com/boeken/p/detail/mijn-jaar-bij-jean-marie-dedecker
    http://nl.scribd.com/doc/100608251/Mijn-jaar-bij-Jean-Marie-Dedecker-Thierry-Debels

    Jean-Marie Dedecker De Buffel door Raf Sauviller

    Bron
    http://www.bol.com/nl/p/jean-marie-dedecker-de-buffel/1001004006487986/

    Volgende tekst staat op de achterkaft van het boek:
    “Jean-Marie Dedecker is het politieke fenomeen van de afgelopen jaren. Om hem zullen volgende jaren de verkiezingen draaien. De vraag is niet zozeer of hij een aanzienlijk deel van de kiezerskoek naar zich toe zal halen. De vraag is eerder: hoe verpletterend wordt zijn overwinning? . Tot nu toe vulde Jean-Marie Dedecker het grootste deel van zijn leven met sport en business. Hij was judoka, judocoach en verzekeringsagent. In 1999 stapte hij in de politiek. Binnen een mum van tijd werd hij een van de bekendste koppen in Vlaanderen en schoof hij steeds verder op naar rechts: eerst binnen de VLD, daarna daarbuiten. Zijn mateloze populariteit heeft hij te danken aan zijn antipolitieke houding, een gespierd rechts populisme en vooral aan veel schandalen, hele, halve, echte, vermeende, het doet er allemaal niet zoveel toe. Van een dubieus celbezoek aan Marc Dutroux met een journalist van VTM aan zijn zijde tot mysterieuze EPO-slikkende coureurs.”

    Commentaar:
    Deze korte inhoud van het boek is wel heel braaf en vriendelijk voor Dedecker. In werkelijkheid wordt hij er eigenlijk afgekamd tot tegen de grond. Hij wordt erin afgeschilderd als ‘een wat schimmige zakenman, een man van centen en procenten, met niet altijd even hoogstaande morele principes en financiële scrupules. In verband met zijn judoverleden lezen we er dat hij weliswaar ‘zijn atleten motiveerde om de tegenstander te vloeren maar dat Jean-Marie zelf zijn atleten vloerde’.
    Op het tijdstip van het verschijnen van het boek, werden ook artikels daarover gepubliceerd in Humo. nummers 17 (“JMD: De Buffel” uit het gelijknamig boek van Raf Sauviller) en 18/2009 (“De Schandalen van JMD”) en het artikel ‘Integratie on Ice” in P-magazine. Als slechts de helft waar is van wat daarin allemaal geschreven wordt, dan zou men zich kunnen afvragen of Dedecker wel degelijk een politicus-moraalridder is waarvan kan verwacht worden dat hij de bestaande partijen, parlementen en regeringen zal uitmesten.

    http://www.humo.be/het-gat-van-de-wereld/24550/jean-marie-dedecker

    Op zijn Dedecker’s: enkele straffe uitspraken
    “Pubers met de ruggengraat van een braadworst”
    “Mijn vader had meer teer in zijn longen dan op zijn oprit (2x)”
    “Bescheidenheid was nooit mijn sterkste eigenschap. Straks ga ik nog denken dat de evenaar door mijn reet loopt.”
    “Pissen tegen de broek van een tjeef? Het loopt er zo af!”

    Artikels geschreven over Jean-Marie Dedecker
    Het zou me natuurlijk te ver leiden als ik alles wat ooit over Jean-Marie geschreven werd hier zou vermelden. In de persdatabank Mediargus zouden namelijk niet minder dan 34.489 artikels staan van allerlei inhoud, belang en kwaliteit. Ik heb er hier dus maar enkele geselecteerd.

    http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/333895/2008/07/02/Lijst-Dedecker-ruziet-over-cordon-sanitaire.dhtml
    http://www.humo.be/humo-archief/89768/jean-marie-dedecker-gevloerd-met-ippon
    http://www.clint.be/actua/politiek/jean-marie-dedecker-klaagt-discriminatie-van-politici-aan
    Het gemekker van Dedecker: http://www.bern-0-letters.be/?p=218
    http://www.clemenscom.be/fr/blog/59-schamp-dedecker-en-auteursrechten
    50 redenen om niet op LDD te stemmen: http://www.politicsinfo.be/viewtopic.php?f=1&t=51845
    http://express.spheresolutions.be/business/nl/hr/jean-marie-dedecker-rol-van-de-vakbond-in-pestdossier-bergen-ergert-mij/136110.htm
    Grootste probleem van LDD is Dedecker:
    http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=G8G2O2I5O
    Ik ben van de zee: grote vuurtoren, klein lichtje:
    http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=8I30T7UL
    Het groene hart van LDD: http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DN2SA6UK
    http://www.readmylips.be/nl/sprekers/jean-marie-dedecker
    http://www.gva.be/nieuws/binnenland/aid971798/dedecker-pleit-voor-vrijwillige-godsbelasting.aspx
    http://www.gva.be/nieuws/media-en-cultuur/aid1176263/dedecker-ldd-vande-lanotte-is-een-beroepsleugenaar.aspx
    http://www.gva.be/nieuws/binnenland/aid895450/dedecker-wil-nieuwe-kerncentrale-in-vlaanderen.aspx
    http://www.gva.be/nieuws/binnenland/aid856169/sabam-is-de-taliban-voor-artiesten-en-muziekliefhebbers.aspx
    Alles over Jean-Marie Dedecker in ‘Het Laatste Nieuws’:
    http://www.hln.be/hln/nl/942/Economie/922/Jean-Marie-Dedecker/actualiteit/index.dhtml
    http://frankvanheckevb.skynetblogs.be/archive/2009/02/08/jmdd-de-perfecte-belgische-politieker.html
    http://www.gva.be/krantenkoppen/zoeken/jean-marie-dedecker.aspx?q=Jean-Marie%2BDedecker

    Besluit
    Jean-Marie Dedecker werd al vaak beoordeeld en bekritiseerd vanuit alle hoeken.
    Ziehier enkele meningen:
    Frank Vanhecke (ex VlaamsBelang): “JMDD is een zeer bekwame Belgische politicus in de echte betekenis van de woorden: een man met vele talenten, maar die talenten dienen in de eerste plaats voor eigen eer en glorie en tomeloze ambitie, koste wat het kost.“
    Hans Vandeweghe schrijft: «Jean-Marie Dedecker is erg veranderd. Hij heeft geen principes meer. Het gaat hem alleen nog om de intrige. Hij is een demagoog geworden, een mestkever, een tafelspringer en een opportunist. Hij is bereid iedereen te gebruiken om te bereiken wat hij wil bereiken.”
    Op zijn blog noemt Vlaams parlementslid Jurgen Verstrepen (ex-LDD) zijn ex-voorzitter Jean-Marie Dedecker een "depressieve calimero".
    Bart De Wever: ‘Iemand zoals Dedecker is nodig in een democratie. Hij is het kruid in de soep’

    Men heeft Dedecker ook al andere gedaanten aangemeten.
    Ziehier een paar daarvan:

    Wat Dedecker zeker met Freddy Maertens gemeen heeft, naast het feit dat ze de ‘bekendste Lombardsijdenaars ooit’ zijn, is de opvatting dat het altijd de anderen zijn die het gedaan hebben.
    Lees hiervoor eventueel ook maar eens het artikel ‘Middelkerke (!!) eert zijn ‘zonen’…’dat ik over Maertens schreef. (zie linkse kolom van deze blog, map ‘Sport’).
    Misschien moeten jullie ook nog de twee artikels lezen die ik al op mijn blog publiceerde over Dedecker (‘Ik hou van hem, ik hou niet van hem’ (in de linkse kolom, map ’Politieke partijen’) en ‘Wil jij op Jean-Marie Dedecker stemmen? Ben je wel zeker?’(in de map ‘Verkiezingen’)

    Tenslotte wil ik de lezers, die nog meer over hem willen te weet komen, meedelen dat alle boeken door en over Jean-Marie Dedecker kunnen ontleend worden in de gemeentelijke bibliotheek. Nog veel leesgenot!!

    28-01-2013, 10:52 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Politieke partijen
    25-12-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vlaams Belang lanceerde in Middelkerke zijn novemberkrant 2011

    Enkele weken geleden verspreidde het Vlaams Belang de regionale novemberkrant 2011, editie Middelkerke.
    Zoals gebruikelijk worden daarin enkele Vlaamse onderwerpen behaald en dat wordt aangevuld met enkele artikeltjes die betrekking hebben op onze gemeente.
    Op mijn blog worden uiteraard enkel deze laatste iets grondiger behandeld. Het zijn vier kleintjes en zoals de vorige keer moet ik weer schrijven dat ze wat dunnetjes uitvallen, in een gemeente waar de projecten waartegen oppositie kan gevoerd worden, nochtans talrijk zijn.
    Een vijfde artikel van de hand van provincieraadslid Jan Lacombe behandelt onder andere de zaak ‘Duinenzicht’ aan de rand en dus kunnen we ook dat artikel als lokaal bestempelen.

    Gaan de ‘Vlaamse’ onderwerpen dan volledig voorbij aan de Middelkerkse leefwereld?
    Helemaal niet!
    We beseffen het nog niet te best maar Dexia-banksters pluimen u’ zal helaas op ons allemaal van toepassing zijn. Welke zijn de gevolgen voor de gemeente na de ‘vereffening’ van de gemeentelijke holding? Ik kom daar later zeker nog uitvoerig op terug.
    Ook de Middelkerkenaar kan de VRT uitzendingen bekijken en beluisteren van de ‘Moslim Televisie en Radio Omroep (MTRO) en mee helpen betalen. Hoeveel, dat vernemen we in het artikel Moslimoproep?
    In ‘Regering-Di Rupo? Vlamingen betalen het gelag!’ worden de redenen aangehaald waarom de Vlaming zich niet kan vinden in het communautair akkoord.
    In ‘Land van melk en honing’ krijgen we een resumé van de waarschuwingen gelanceerd door twee topmagistraten voor de ineenstorting van onze welvaartstaat, onze sociale zekerheid en onze democratie. Hopelijk krijgen ze ongelijk, maar zouden onze toppolitici er niet beter aan doen deze signalen heel ernstig te nemen?
    Van alle ondervraagde zelfstandige ondernemers denkt 28% aan stoppen, 24% zou niet meer starten.” is geen bewering van het Vlaams Belang, maar een bericht uit ‘Het Nieuwsblad’ dat de resultaten overneemt van een onderzoek door Unizo over de administratieve lasten die de zelfstandigen moeten dragen.
    Ik dacht dat alle wegen naar Rome leiden, maar een artikel ‘Alle wegen leiden naar Oostende’ betreft de illegalen die volgens Vlaams volksvertegenwoordiger Christian Verougstraete zijn stad overspoelen, met overlast en toename van de criminaliteit tot gevolg.
    In een laatste artikel worden de cijfers besproken die (ondertussen ex-)minister Inge Vervotte aan volksvertegenwoordiger Peter Logghe meedeelde over het geweld op de NMBS – treinen. Dat zou namelijk verdubbeld zijn.

    Macht en onmacht van een gemeenteraad
    Gemeenteraadslid en afdelingsvoorzitter Alfons Deley beweert dat onlangs uitgevaardigde decreten van de Vlaamse regering niet leiden tot de beoogde verhoging van de medezeggenschap van de gemeenteraadsleden in het beleid, maar integendeel aan de burgemeester en schepenen de gelegenheid geven de gemeenteraad zo goed als uit te schakelen. Belangrijke punten zouden zelfs niet meer voorgelegd worden aan de raad, maar rechtstreeks beslist worden door het schepencollege of, nog erger, door de burgemeester of de betrokken schepen rechtstreeks.
    Hij betreurt dat de rol van de raad zich enkel nog beperkt tot de goedkeuring van onbelangrijke aankopen, zoals een bureaustoel van 250 euro, of verkeerskegels voor 600 euro.
    Hij geeft dan twee voorbeelden van aankopen die buiten de gemeenteraad doorgedrukt werden. Hij haalt enkel twee bedragen aan: 78.000 euro en 345.000 euro maar een goede verstaander begrijpt dat het gaat over een kunstwerk op de markt in Middelkerke en over de Rommelmolen in Leffinge. Lees verder meer daarover.

    Betutteling of erfgoed
    Het Vlaams belang herhaalt nogmaals dat ze voor een financiële ondersteuning van het erfgoed zijn, maar ze vinden dat de vaststelling dat Middelkerke meer dan 250 waardevolle gebouwen zou tellen, overdreven. Ze beklagen er zich over dat de vertrouwelijke lijst wel kon ingezien worden door de VLD, CD&V en Progressief Kartel om hen de kans te geven hun eigen eigendom ofwel van de lijst te laten schrappen of op de lijst te plaatsen, maar niet door de gewone burger-eigenaar. Een subsidie van 12.000 euro vinden sommige niet te versmaden, hoewel de CD&V, nog steeds volgens het VB, deze zou willen zien verhogen tot 20.000 euro.
    De burger die zou willen weten hoe het met zijn/ haar eigendom staat, kan dit schijnbaar te weten komen door een mailtje te sturen naar delverm@skynet.be.
    Wie dat is en hoe men tot zulke methodes zijn toevlucht moet zoeken, daar heb ik ook het raden naar.

    Grootheidswaanzin en cultuurbarbaren
    Daar slaat de partij echt een open deur in: ‘het geld van anderen uitgeven is niet moeilijk’.
    Volgens het VB is de naam van de kunstenaar (bekend en bevriend?) die het kunstwerk van 78.000 euro voor het marktplein zal produceren, nog steeds niet openbaar gemaakt. Ook is het nog niet bekend wat het zal voorstellen en hoe het er zal uitzien.
    Ook de aankoop van de molen, of liever de ruïne van Leffinge, waarvan de eerste schepen mede-eigenares was, is nog niet verteerd. Volgens het VB zou het aankoopbedrag van 345.000 euro (292.500 euro volgens ‘Het Nieuwsblad’) verborgen geweest zijn in een budgetwijziging, buiten de gemeenteraad om.
    Als dat klopt en als het VB vindt dat er iets onkatholiek of onwettig gebeurd is, dan moeten ze maar klacht indienen, vind ik.
    Blijft natuurlijk dat het hier gaat over een onwezenlijk hoog bedrag voor een ‘kunstwerk’ (molen) waarmee eigenlijk niemand weet wat aan te vangen. Als daar straks ook nog restauratiekosten bijkomen, dan stijgt die aankoop fel boven het ontoelaatbare uit. Als men er enkel vergaderzaaltjes wil inrichten, dan had men die ook kunnen vinden voor minder geld.
    In ‘Het Nieuwsblad’ van december 2011 stond daarover wat meer uitleg van schepen Dejonghe: 'We zullen beginnen met de herstelling van de daken en we voorzien ook 30.000 euro voor de opmaak van een ontwerp tot restauratie en herinrichting. De molenromp is in slechte staat en moet ook dringend aangepakt worden. Ik ben blij dat we daar binnen afzienbare tijd eindelijk werk van zullen kunnen maken. We kunnen gelukkig rekenen op overheidstoelagen. Er komen trouwens nog onderhandelingen met de Vlaamse dienst Onroerend Erfgoed. Het woonhuis is het enige deel van de site dat geen beschermd monument is, maar wel deel uitmaakt van een beschermd dorpsgezicht. Wat er precies zal komen, is nog niet geweten, want het is onze bedoeling om daarbij de bevolking te betrekken.”

    De kunstminnende belastingbetaler zou bovendien ook nog onderstaand kunstwerk op zijn schotel krijgen, voor de luttele prijs van 27.000 euro.

    Volgens het VB werd onlangs een kunstwerk dat ooit 20.000 euro gekost heeft, weggesmeten.

    In het kader van openbaarheid van bestuur heb ik aan de gemeente enkele vragen gesteld om meer duidelijkheid over al die kunstwerken te krijgen. De secretaris bezorgde mij de gevraagde informatie, waarvoor mijn dank.
    Op het Marktplein wordt het kunstwerk ‘Transcendente Metamorfose’ van Raoul Servais geplaatst. Lees hiervoor maar wat ik daarover schrijf in mijn artikel over het vernieuwde marktplein van volgende week.
    Er zijn geen plannen om een kunstwerk te plaatsen op het Arthur Meynneplein en er heeft er ook nooit één gestaan. De twee parasols werden weggenomen bij de renovatie van het plein. Deze constructies dienden oorspronkelijk als overkapping van de speelkoer in een gemeenteschool en werden gerecupereerd toen ze daar overbodig geworden waren. Het betreft dus recuperatiemateriaal waaraan geen kostprijs verbonden is.
    Op het pleintje tegenover de gemeenteschool van Westende wordt een zeilstructuur geplaatst. Dit is eigenlijk een tent die het jaar rond kan blijven buiten staan en die dienst zal doen als overkapping bij evenementen, picknickruimte… De kostprijs hiervoor bedraagt 27.104 euro. Aangezien de gemeente geen kunstenaar vermeldt, neem ik aan dat dit een ambachtelijk werk is.
    Ik kan het Vlaams Belang enkel maar aanraden in de toekomst de juiste gegevens in te winnen. Het kan natuurlijk altijd dat die dan nog in tegenspraak zijn met die van de gemeente.

    Gemeentelijke financiën: een drama dreigt, door ere-volksvertegenwoordiger Koen Bultinck
    Het artikel gaat wel niet specifiek over Middelkerke, maar over de financiële toekomst van alle Vlaamse gemeenten en dus ook over de onze.
    Bultinck ziet die niet rooskleurig in. Hoe kan het ook anders? Vooreerst de pensioenen van de ambtenaren. Ze betalen ze nu al maar straks ook extra bijdragen omdat de rijkskas kas bijna leeg is, door de vergrijzing en het dalend aantal statutairen. De financiering van de pensioenlast voor het benoemd personeel steunt hoofdzakelijk op de opbrengst van de werkgeversbijdragen berekend op de loonmassa van de benoemde personeelsleden aangesloten bij het pensioenfonds gedurende het lopende jaar.
    Sedert de jaren 80 en ingevolge de financiële moeilijkheden van de gemeenten nam men steeds meer zijn toevlucht tot de contractuele tewerkstelling. Maar, hoe meer statutairen en hoe minder benoemden, hoe hoger de bijdragen.
    Dat verklaart waarom het bijdragepercentage voor het gemeenschappelijk pensioenstelsel is gestegen van 16 % in 1982, tot 27,5 % in 2002 en tot 32% in 2011.
    Hij voorziet ook een probleem door de vermindering van de inkomsten door de aanvullende personenbelasting. Misschien is dat wel niet van toepassing op ons aangezien men hier van plan is (nog steeds??) het tarief te verlagen en aangezien er reeds drie kustgemeenten zijn (De Panne, Knokke-Heist en Koksijde) die deze belasting niet meer heffen.
    De tweede verblijvers zullen het wel betalen!

    Uit de provincieraad door Jan Lacombe
    De oprichting van een jeugdvormingscentrum, meer bepaald in ‘Duinenzicht’ in Westende is al meer dan tien jaar een stokpaardje van provincieraadslid Jan Lacombe.
    Hij heeft namelijk al die tijd gevonden dat het ex- ‘Ons Rustoord’ daarvoor uiterst geschikt zou geweest zijn. Nu is het te laat natuurlijk. De site en de gebouwen werden aangekocht door de vastgoedmakelaar ‘Twin Properties’ en liggen er al een tijd verlaten bij.
    Lacombe zegt ook, en dat is voor mij nieuw, dat de ‘Industrie Hôtelière’ nu een vergunning aangevraagd heeft om de nog rechtstaande gebouwen te slopen. Naar verluidt zou het schepencollege die vergunning niet toekennen zolang niet geweten is wat er met het terrein zal gebeuren.

    Bron
    http://binnenland.vlaanderen.be/index.php?q=regelgeving/wetgeving.htm

    25-12-2011, 10:06 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Politieke partijen
    27-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Dat Tom Dedecker (voorlopig) zijn eigen gang gaat in Middelkerke is geen verrassing

    Verrassing! Of toch niet?
    In ‘Het Nieuwsblad’ van 18 november 2011 schrijft Dany Van Loo dat Tom Dedecker uit de Open VLD stapt en dat hij voortaan (nog één jaar) als onafhankelijk oppositielid in de gemeenteraad zal zetelen.
    Tom zou zeker niet stoppen met politiek en zou alle opties openhouden.
    Hij heeft zijn partijkaart aan de Open VLD teruggegeven.
    Het ogenblik verraste mij een weinig, maar ik vermoedde het reeds lang natuurlijk. Dat vermoeden had ik trouwens al een paar keren uitgedrukt in mijn blogartikels.

    Welke motivatie heeft Tom om te scheiden van zijn blauwe ‘vrienden’?
    ‘Ik kies om als onafhankelijk raadslid in de oppositie te zetelen en men kan ervan op aan dat ik die taak naar behoren zal uitvoeren. Ik stel al mijn uitvoerende mandaten ter beschikking van Open VLD, want ik hou niet vast aan een postje. Mijn zetel in de gemeenteraad heb ik echter zelf verdiend.
    Een fundamenteel verschil in visie omtrent de toestand en de toekomst van Middelkerke, samen met diverse aanvaringen in het verleden, laten mij geen andere keuze. In vergelijking met andere badplaatsen hinkt Middelkerke hopeloos achterop. Van onze vroegere uitstraling is niets overgebleven. Westende-Bad verwordt een vuile achterbuurt met een ernstige economische leegloop tot gevolg. De parel van de kust dreigt de Borinage van de kust te worden. De heraanleg van de Leopoldlaan is een ramp. Zelfbediening en gebrek aan visie zijn de standaard geworden.'
    Dat hij het in de omstandigheden, die hij zelf schetst, vijf jaar heeft volgehouden, moeten we dat bewonderen? Had hij dan niet vroeger dat ‘schip in nood’ moeten verlaten?
    Tussen haakjes, ik deel zijn mening over Westende-bad, behalve misschien die ‘vuile achterbuurt’ die ik wat grof uitgedrukt vind.
    Of hij zijn zetel in de gemeenteraad zelf verdiend heeft, daar kan over geredetwist worden. Hij moest natuurlijk de stemmen verzamelen, maar heeft men die ook niet en grotendeels te danken aan het feit dat men op een succesvolle lijst mag staan? Natuurlijk wel!

    Hoe reageert de Open VLD (burgemeester Landuyt)?
    Burgemeester Michel Landuyt (Open VLD) heeft het over ‘de kroniek van een aangekondigd afscheid'. ‘De vraag was alleen wanneer. Tom heeft vijf jaar lang aan het beleid deelgenomen, ook in een leidinggevende functie als voorzitter van de VVV. Zijn kritiek is een stok om de hond te slaan en zijn overstap naar een andere partij te verantwoorden.'
    Door het vertrek van Dedecker heeft de meerderheid nog maar één zetel op overschot, maar dat ziet de burgemeester niet als een groot probleem. ‘Veel gemeenten worden efficiënt bestuurd met een nipte meerderheid.'
    Of wat je efficiënt noemt!
    Op 31 januari 2009 werd Landuyt gevraagd, hoe hij de oppositie van zijn partijgenoot in de meerderheid zag evolueren.
    Zijn antwoord: 'Ik kan me inbeelden dat hij in een ongemakkelijke positie zit als familielid van Jean-Marie Dedecker. Maar het is een werkbare situatie en Tom vervult zijn rol goed. Hij is voorzitter van het VVV en bevestigde me onlangs dat hij bij Open VLD blijft.'

    De eerste stappen in de politiek
    Tom Dedecker nam op 7 oktober 2006 voor het eerst aan de gemeenteraadsverkiezingen deel. Hij was lijstduwer voor de Open VLD en behaalde 1.044 voorkeurstemmen.
    Dat was natuurlijk ook te danken aan zijn jeugd, zijn enthousiasme en zijn beroepskwaliteiten die voor een mandataris goed van pas komen, maar zeker ook aan het feit dat de VLD, niettegenstaande alles wat er in de eerste legislatuur gebeurd was, nog steeds in volle opmars was.
    Het feit dat zijn vader Luc bij het brede publiek bekend stond als een bekwaam schepen destijds bij de ‘Stem van het Volk’, de plaatselijke lijstnaam van de toenmalige Volksunie, zal ook wel geen nadeel geweest zijn.
    Overal verschenen affiches in het straatbeeld en werden folders verspreid waar Tom in de rug gesteund werd door zijn toen zeer populaire oom Jean-Marie, toen nog bij de VLD.

    Bij de voorstelling van de kandidaten op de VLD – lijst, werd hij als volgt aangeprezen:
    "Tom staat met zijn zakelijk inzicht garant voor een realistisch en krachtdadig beleid. Stemmen voor Tom = stemmen voor klare, heldere en rechtlijnige ideeën. De VLD is ervan overtuigd dat Tom als telg uit een Vlaams-liberale familie een belangrijke meerwaarde biedt op de VLD-lijst.”

    Vijf bewogen jaren in de meerderheid
    Zoals gezegd brachten de eerste vijf jaren van de huidige legislatuur, niet steeds de samenwerking die men tussen een burgemeester en een gemeenteraadslid van zijn partij mag verwachten.
    Het boterde niet tussen beide. Wat allemaal achter de schermen gebeurde, dat weet ik natuurlijk niet, maar ziehier een resumé van wat daarover in de pers verscheen.
    Op 29 augustus 2007 lezen wij in ‘Het Nieuwsblad’ dat Tom Dedecker zwaar uitgehaald heeft naar zijn eigen partij en naar de OCMW-voorzitter. Hij maakte bekend dat hij de indiener was van de klacht bij de gouverneur tegen de benoeming van Jan Van Parijs tot nieuwe OCMW-secretaris. Er werd namelijk lang gedacht en terecht dat de klager iemand van de oppositie geweest was.
    Tom had het vooral over het niet uitschrijven van een examen en over het feit dat de nieuwe secretaris over onvoldoende anciënniteit zou beschikken.
    De regels zijn er nu éénmaal om gevolgd te worden, hoewel ik de keuze van Van Parijs een goede keuze vond, nadat hij de functie reeds vijf jaar op een bekwame manier uitoefende.

    In het ‘Het Laatste Nieuws” van 19 december 2007 werd zelfs het woord ‘rommelen’ gebruikt voor de blauwe partij naar aanleiding van het feit dat een club van tegenwringers, geleid door Tom Dedecker, niet akkoord ging met de geplande aankoop door de burgemeester van een tweedehandswagen met Multanova om de hardrijders te kunnen flitsen en aldus meer boetes te kunnen innen. Ze wilden liever flitspalen op ‘zwarte punten’ om de mensen trager te doen rijden.
    Flitspalen zijn er nooit gekomen.

    Op 30 september 2008 vernamen wij dat Tom Dedecker (Open VLD) geweigerd had de burgemeestersvoordracht voor Janna Rommel Opstaele (Open VLD) en een schepenvoordracht voor huidig burgmeester Michel Landuyt (Open VLD) te tekenen.
    Beide voordrachten waren nodig om in te spelen op de nakende uitspraak door het Hof van Beroep van Gent in de rechtszaak waarin burgemeester Michel Landuyt betrokken was als pleger van schriftvervalsing in de zaak van de ijspistes ten tijde van het asielcentrum in Westende.
    De rechtszaken zorgden ervoor dat Landuyt niet kon benoemd worden.
    Tom Dedecker motiveerde zijn beslissing als volgt: “Het is weinig democratisch om nu al alles te willen regelen nog vóór de rechter uitspraak gedaan heeft. Ik zal daarna mijn standpunt bepalen en ik begrijp niet dat er nu al een voordracht moet getekend worden. Misschien wordt de burgemeester wel vrijgesproken.”
    Natuurlijk had Dedecker gelijk in deze zaak en zijn voorspelling over de vrijspraak is later dan ook uitgekomen, zij het dan wegens gebrek aan bewijzen.

    Omdat hij getipt werd dat de burgemeester vreemde zaken ondernam om de huidige uitbater van de kursaal Micas op financieel vlak te bevoordelen, vroeg Tom Dedecker in november 2010 de concessieovereenkomst op. Hij beweerde dat het gemeentebestuur ten onrechte de concessie vroegtijdig vernieuwd had.
    Het ging ook over niet-geïnde taksen van 2006 tot 2009 voor een bedrag van 364.053,98 euro en Dedecker vond het ontstellend, ‘immoreel en schandelijk’ dat Micas die kosten wel zou aftrekken in zijn boekhouding en dat de vennootschap jaarlijks 1 miljoen euro winst zou boeken.
    Dedecker bleef de laatste drie maanden van 2010 afwezig op de gemeenteraad.

    Ik heb toen het ‘casinodossier’ uitvoerig bestudeerd en er vragen over gesteld aan Tom. Hij was ervan overtuigd over voldoende argumenten en bewijzen te beschikken om klacht in te dienen tegen de burgemeester, maar daar is nooit iets van in huis gekomen.
    Ik heb dat niet geapprecieerd. Eerst zoveel ophef maken en dan zijn staart intrekken!

    Na de gemeenteraadverkiezingen van 8 oktober 2006, werd Tom Dedecker aangeduid als afgevaardigd- bestuurder van de Middelkerkse Vereniging voor Vreemdelingenverkeer (VVV) .
    Het deed toen de ronde dat hij zeer tevreden was met zijn nieuwe functie en dat hij aan al wie het horen wilde, vertelde dat hij een prachtige job zou hebben: “4 keer per maand een half uur vergaderen à 500 euro per keer”. Verspreidde de oppositie dat gerucht? Op mijn vraag betwistte Tom stellig dat hij dat ooit zou gezegd hebben. Ziehier zijn uitleg: “Ik heb zelf afstand heb gedaan van de wedde die was voorzien voor de voorzitter van het directiecomité van de VVV.De afgevaardigd bestuurder/voorzitter van het directiecomité van de VVV (functie die ik zelf bekleed) heeft geen wedde.
    In het verleden was dit echter anders en was de wedde gelijk aan deze van een lid van het schepencollege (+/- 2.000 € netto per maand). Mijn voorgangster, Mevr. Linda Pittery-Cobbaert heeft steeds dergelijke wedde ontvangen.De uitbetaling ervan was echter niet legaal. De gemeente Koksijde heeft zich hieromtrent geïnformeerd bij toenmalig Vlaams Minister van Binnenlandse Aangelegenhede, Paul Van Grembergen die expliciet heeft medegedeeld dat dit niet kon. Zolang er geen klacht bij de gouverneur kwam was er volgens de toenmalige coalitie geen vuiltje aan de lucht, dixit Burgemeester Landuyt.
    Bij mijn aantreden was het de bedoeling (zo overeen gekomen in de coalitie besprekingen) dat dit zou worden verder gezet doch ik heb vrijwillig medegedeeld dat ik dergelijke wedde niet wenste gezien dit illegaal was en is. Ik wou en wil niet in opspraak komen omtrent bepaalde wederrechtelijke vergoedingen.”

    Waaruit bestaan zijn toekomstplannen?
    Over zijn toekomstplannen blijft Tom Dedecker nog vaag, maar hij stelt dat hij de politiek niet zal verlaten. ‘Mijn ambities zijn groter dan ooit. Ik zal zeker deelnemen aan de volgende gemeenteraadsverkiezingen. Ik laat alle opties open en ik kom zeker met een alternatief.'
    Ik zie eigenlijk maar twee mogelijkheden: de N-VA of de LDD (Lijst Dedecker).Of moest ik eigenlijk zeggen: Tom stapt vanzelfsprekend over naar de LDD.
    Ik geef toe dat zijn positie niet eenvoudig is en ook niet geweest is, gedurende zijn vijfjarig mandaat.
    Zijn oom richtte op 19 januari 2007 de nieuwe partij ‘Lijst Dedecker’, later ‘Libertijns Direct Democratisch’ op, amper een paar weken dus nadat Tom begon te zetelen in de Middelkerkse gemeenteraad voor de Open VLD. Zijn vader werd begin 2010 verkozen als lokaal voorzitter van LDD.
    Omtrent zijn eigen toekomstplannen, verklaarde vader Luc: „Na tien jaar moet ik bedroevend constateren dat Middelkerke in een neerwaartse spiraal terechtgekomen is. Het bestuur is ondermaats en het belang van de bevolking is totaal ondergeschikt aan het persoonlijk en financieel voordeel van enkelen. België staat stil en Middelkerke hinkt achterop ! Alle grote evenementen zijn verdwenen en wat overblijft, dateert van tien jaar en langer geleden.
    In de gemeenteraad wordt de oppositie afgesnauwd en beschimpt en veel personeelsleden met wie ik regelmatig contact heb, zijn gedemotiveerd en uiten onverbloemd hun misnoegen. Hieraan moet een einde komen en ik zie het als mijn plicht om het tij te keren in het belang van onze kinderen en kleinkinderen.
    Ik ben een Vlaams liberale republikein, net als mijn broer Jean-Marie met wie ik een zeer hechte band heb. Hij vraagt mij al enkele jaren om samen te werken. Ik heb hem altijd door dik en dun gesteund, zowel uit familiaal als ideologische standpunt...”

    Gelijkt dat niet erg veel op de verklaring van zoon Tom? Dus … jullie mogen een halve keer raden op welke lijst Tom zal staan voor de gemeenteraadverkiezingen van 14 oktober 2012.

    Bronnen
    “Het Nieuwsblad”, artikel van 18.11.2011 door Dany Van Loo ’Tom De Decker verlaat Open VLD’
    Uitgebreid interview in Krant van West-Vlaanderen (Editie De Zeewacht) van vrijdag 28 mei 2010
    http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=BF1HBRSF
    Artikel uit ‘Het Nieuwsblad’ van woensdag 20 oktober 2010 door Dany Van Loo
    http://www.vldmiddelkerke.be/?content=kandidaten
    http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=QI311IG7
    http://kw.knack.be/west-vlaanderen/nieuws/algemeen/dedecker-weigert-nieuwe-burgemeestersvoordracht-te-tekenen/article-1194722602119.htm

    27-11-2011, 10:38 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Politieke partijen
    12-11-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Westende gelukkig steeds minder stevig in de greep van het ACW

    Iedereen weet zeker nog wel dat het Algemeen Christelijk Werknemersverbond (ACW) in het voorbije decennium, eerst ‘Duinenzicht’ verkocht aan de grootste politievakbond van het land en een tijdje later ook de rest van ‘Zon en Zee’ aan de staat om er een asielcentrum te vestigen?
    Toch is het misschien niet voor iedereen duidelijk hoe groot de invloed van het ACW was en eigenlijk nog steeds is, hoewel in iets mindere mate?
    Om dit onderwerp te behandelen, moet ik even buiten de lijnen kleuren, met andere woorden, even de grenzen van Middelkerke overschrijden.
    Ik raad jullie in elk geval de lectuur aan van het boek ‘De uitverkoop van het ACW – Een verhaal van geld en idealen’ – Roularta Books – 264 blz.- 21,90 euro van Didier Verbruggen. Het is echt boeiende literatuur, verhelderend, ja zelfs onthullend!!
    Verder in mijn artikel zal ik daar enkele keren naar verwijzen.

    Geschiedenis van het ACW
    In heel West-Europa zorgden de toenemende industrialisering en de verstedelijking op het einde van de 19de eeuw voor de opkomst van het socialisme en de moderne arbeidersbeweging. Deze bewegingen streefden naar de ontvoogding van de arbeiders en de opheffing van economische, sociale en politieke ongelijkheden. Paus Leo XIII riep in zijn encycliek Rerum Novarum (1891) op tot katholieke sociale (re)acties. Deze pauselijke oproep vond een brede weerklank in België.
    Het proletariaat probeerde zijn lot/ koopkracht niet alleen via politieke en syndicale organisaties te verbeteren, maar ook via de coöperatieve onderneming. Ook de christelijke arbeidersbeweging richtte allerlei coöperaties op: bakkerijen, kruideniers en spaarkasjes, geleid volgens coöperatieve principes. Verbruggen: “Dankzij de inzet van vele duizenden militanten groeiden de ACW - coöperaties uit tot een machtig sociaal - economisch imperium. Maar in plaats van uit te groeien tot laboratoria voor zelfbestuur en dus ontvoogding van de arbeiders, werden de coöperaties echte bedrijven die weinig verschilden van hun kapitalistische concurrenten.”

    In juli 1921 werd de stichting van het Algemeen Christelijk Werknemersverbond (ACW) bezegeld, een federatie van werknemersverbonden van de arrondissementen.
    Om ‘Welvaart’ en de in 1912 opgerichte vakbondskoepel ACV (Algemeen Christelijk Vakverbond) en de ziekenfondskoepel LCM (Landsbond der Christelijke Mutualiteiten) het nodige kapitaal te bezorgen werd in 1925 de CV Spaarbank der Christelijke Werklieden opgericht. Die werd in 1935 omgedoopt tot BAC (Belgische Arbeiderscoöperatie), Centrale Depositokas van het ACW, die een hoofdrol speelde in de geschiedenis van de christelijke arbeiderscoöperaties.
    DVV (De Volksverzekering) werd de verzekeraar van de koepel, ‘Welvaart’ de winkelketen en ‘De Hoorn’ de bakkerijketen. Dat laatste bedrijf overleefde de Tweede Wereldoorlog niet. De overige drie werden na de oorlog de grote geldhuizen van de beweging.
    In 1929 werd de NV Centrale Volksverzekering, de voorloper van de DVV, opgericht en in 1935 zag ook het Landelijk Verbond der Christelijke Coöperaties (LVCC) het licht. De coöperaties werden de melkkoeien van het ACW en zijn vele takken (vakbond, ziekenfonds enz.) Ze zorgden voor propagandavergoedingen, schenkingen, dividenden, gunstige kredieten en veel meer. Omdat de koepel over zeer belangrijke financiële middelen beschikt(e) en zowat alle belangrijke domeinen van onze samenleving bestrijkt, is ze natuurlijk oppermachtig geworden.

    De huidige samenstelling van het ACW
    Vooraleer verder uit te weiden over de evoluties binnen het ACW, wil ik jullie hieronder even het schema tonen met de huidige samenstelling.

    De volgende organisaties maken deel uit van het ACW

    In de sociaal-economische sector:
    ACV, het Algemeen Christelijk Vakverbond, met 1,7
           miljoen leden (nationaal); wordt wel vaak verward met
          ‘ACW’
    LCM, de Landsbond der Christelijke Mutualiteiten met 4,7
            leden (nationaal),
    de grootste ledenorganisatie van de 
            christelijke arbeidersbeweging en veruit het grootste
            ziekenfonds in het land
    Groep Arco, een holding met een eigen, sociale en maatschappelijke invalshoek die op de eerste plaats de financieel-economische belangen van haar aandeelhouders verdedigt en dat een participatie heeft van meer dan 13,5% in de bank Dexia via haar dochter Arcofin CVBA, 10% in Elia NV (beheerder van hoogspanningsnet), 7 % in Retail Estates NV (winkelvastgoed), 8% in Sint-Jozefskredietmaatschappij), een ongekend % in Home Invest (residentieel vastgoed in Brusselse regio, 20,1 % in het kapitaal van VDK spaarbank, 27,5 % in het kapitaal van DEXIA Immorent, 11,28 % in het kapitaal van DG Infra, ….
    Arco telt naast enkele referentieaandeelhouders ongeveer 900.000 particuliere aandeelhouders en beschikt over ongeveer 4,5 miljard euro eigen middelen. De groep bekleedt dus een enorme machtspositie in de financiële, diensten- en nutsectoren.
    De financiële crisis bij Dexia heeft Arco getroffen als een mokerslag. Meer daarover in één van de volgende bijdragen.

    In de sociaal - culturele sector

    • KAJ (Kristelijke Arbeidersjeugd), vormings- en actiebeweging met en voor jongeren
    • KAV (Kristelijke Arbeiders Vrouwenbeweging), de sociaal-culturele vrouwentak
    • KWB (Kristelijke Werknemersbeweging), sociaal-cultureel werk met volwassen werknemers
    • OKRA (Open, Kristelijk, Respectvol en Actief) , de sociaal-culturele tak voor de derde leeftijd (vroeger KBG of Kristelijke Bond Gepensioneerden)

    • Familiehulp, de grootste dienst voor gezinszorg (thuiszorg) in Vlaanderen, is een autonome V.Z.W. binnen het geheel van de christelijke werknemersorganisaties ACW

    Bij het ACW werken circa 300 personeelsleden (hoofdzetel + regionale werking)

    Geassocieerde partners
    Met het ACW zijn ook nog verschillende partners geassocieerd: Arktos, professionele vormingsorganisatie voor maatschappelijk kwetsbare jongeren, Groep Intro vzw, een organisatievoor vorming, onderwijs, opleiding, trajectbegeleiding, jobcoaching, werkervaring en sociale economie, Welzijnszorg, bestrijder van elke vorm van uitsluiting van individuen en groepen en Pax Christi, een internationale katholieke vredesbeweging.

    Het ACW en de politiek
    Het ACW profileerde zich van bij zijn ontstaan heel nadrukkelijk als een organisatie met politiek karakter. Nog in 1921 onderging de katholieke partij een grondige hervorming. De partij zou zich voortaan organiseren volgens het principe van de standenvertegenwoordiging. Dat leidde tot de oprichting van de Katholieke Unie, waarin het ACW, de Boerenbond en de organisaties van de middenstand en van de burgerij zijn opgenomen. Het ACW stelde zich van bij het begin via haar parlementsleden en ministers zeer zelfstandig op, tot op vandaag.
    In het algemeen blijft de structurele samenwerking tussen ACW en CD&V vooralsnog overeind.
    Het ACW staat bekend als de linkervleugel van de christendemocraten.
    Belangrijke ACW - politici bij CD&V zijn, naast (nog steeds) premier Leterme, onder meer Etienne Schouppe, (staatssecretaris voor Mobiliteit), Jo Vandeurzen (Vlaams minister van Welzijn en Volksgezondheid), Steven Vanackere (federaal vicepremier), Joke Schauvlieghe (Vlaams minister van Leefmilieu, Natuur en Cultuur, Hilde Crevits (Vlaams minister van Mobiliteit en Openbare Werken), Inge Vervotte (federaal minister van Ambtenarenzaken en Overheidsbedrijven), Veerle Heeren (gewezen Vlaams minister van Welzijn en Volksgezondheid) en lokaal ook Johan Verstreken uit Oostende, Vlaams parlementslid.
    In het nieuw verkozen federale parlement hebben nog heel wat CD&V’ers met een ACW-achtergrond zitting, bijna de helft van de achttien federale CD&V- parlementsleden. Bovendien heeft er wel altijd een lid van het ACW- partijbestuur zitting in het partijbureau van de CD&V. Op de christendemocratische kabinetten zijn ACW’ers bovendien zeer goed vertegenwoordigd.
    In zijn memoires spreekt Wilfried Martens, leider van acht regeringen, over de bijeenkomsten in ‘Zon en Zee’ met zijn vrienden Jef Houthuys (ex-nationaal voorzitter ACV), Fons Verplaetse (o.a. ex-directeur Nationale Bank) en Hubert Detremmerie (toenmalige voorzitter van de BAC – bank van ACW - strekking). Dat waren ook de vier van ‘Poupehan’ als jullie zich dat nog herinneren.
    Zijn opvolger Jean-Luc Dehaene, die twee regeringen leidde van 1992-97, was/is ook al een ACW’er. Hij is thans (nog steeds!) voorzitter van de raad van bestuur van Dexia, aangesteld door de regering Leterme.
    Ik neem aan dat er geen tekening meer nodig is om aan te tonen hoe invloedrijk het ACW al die tijd geweest is en nog steeds is.

    De invloed op de beleidsmakers is echter niet de enige. De vakbonden en mutualiteiten bezetten eveneens een machtspositie door het beheer van de sociale zekerheid. Zoals bekend, betaalt de vakbond ACV werkloosheidsvergoedingen uit aan 1,7 miljoen leden terwijl de mutualiteit LCM ziektekosten terugbetaalt aan 4,7 miljoen leden. Beide samen vormen de ruggengraat van het ACW.
    Voor de uitbetaling van werkloosheidsvergoedingen betaalt de overheid jaarlijks 92 miljoen euro aan het ACV. Er gaan steeds meer (schuchtere) stemmen op die vragen dat de overheid de vergoedingen zelf zou betalen. Vinden jullie dat zelf ook geen goed idee nu er (minstens) 11,3 miljard moet gevonden worden voor de begroting van 2012?

    De organisaties die ontstonden uit het ACW
    Twee belangrijke organisaties ontstonden in het ACW.
    De eerste was Wereldsolidariteit, eenniet-gouvernementele organisatie voor ontwikkelingssamenwerking en de tweede was Vakantiegenoegens (nu Pasar). Ze zijn inmiddels zelfstandig geworden.
    In mijn artikel wil ik het verder enkel nog hebben over ‘Vakantiegenoegens’

    Bij ons begon het allemaal met ‘Ons Rustoord’
    ‘Ons Rustoord’ werd op 8 november 1932 opgericht om te voldoen aan de idee dat iedereen op een betaalbare manier vakantie moest kunnen nemen. Het was een project van de Christelijke Mutualiteit met zetel in Kortrijk en telde onder de stichters onder meer Alfred de Taeye (minister van Volksgezondheid 1950-1954, bekend van de wet ‘De Taeye)
    In juli 1936 werd het principe van de jaarlijkse betaalde vakantie voor iedereen wettelijk vastgelegd: de kleine man kreeg voortaan een week verlof.
    Met het doel arbeiders te leren omgaan met dat nieuw fenomeen, werd in 1938 ‘Vakantiegenoegens’ opgericht in de schoot van het ACW.
    Op 16 oktober 1950 werd een vereniging zonder winstgevend doel gesticht onder de benaming “Zon en Zee”, Vakantiecentrum der Christelijke Werkliedenorganisaties van West-Vlaanderen.
    In 1971 lanceerde CVP-minister Jos Chabert zijn groots opgezet programma van sociaal toerisme. Het leek fel op het Sovjetmodel en aan de basis ervan lag het ‘Manifest Sociaal Toerisme’ van het ACW.
    In 1980 werd ‘Ons Rustoord’ opgenomen in het gezinsvakantiecomplex van het Algemeen Christelijk Werknemersverbond (ACW): ‘Zon en Zee’.
    We mogen gerust zeggen dat het vakantiecentrum vanaf 1984 altijd via-via op ruime financiële steun mocht rekenen van het Commissariaat - Generaal voor Toerisme (het huidige Toerisme Vlaanderen), dat (te) rijkelijk met subsidies van het Vlaams Gewest strooide. Jullie zullen zich nog wel herinneren dat vader Vitse en directeur Verheyden daarvoor in 1986 gearresteerd en in 1990 veroordeeld werden.

    ‘Geen sentimenten, maar dividenden’
    Verbruggen: “Na de Tweede Wereldoorlog verdween ingevolge de ontzuiling de levensbeschouwelijke grondslag van de christelijke organisaties. Vakbond, ziekenfonds, verzekeringsmaatschappij werden dienstenbedrijven zoals andere. De leden van de christelijke coöperaties, de coöperanten, zouden ondanks alle mooie beloften over economische medezeggenschap, nooit meer in de pap te brokken krijgen dan een doorsnee kleine aandeelhouder van een beursgenoteerd bedrijf.”
    Het ACW wordt van steeds meer bedrijven aandeelhouder of verwerft ze gewoon.
    Op het gevaar af dat ik er één vergeet, ziehier de namen: dagblad ‘Het Volk’ met daarbij de Reinaertboekhandels, Artesia Banking Corporation, een bankgroep met activiteiten als retail bank (BACOB), verzekeringen (DVV) en vermogensbeheer (Cordius), Crediop, Otzar Hashilton Hamekomi, een Israëlische kredietverstrekker aan lokale overheden, de drukkerij Sofadi, het reisbureau Ultra Montes, de reclamebureau’s Accent en Leeward & Windward en de buroticaverdeler Samkoburo.
    De christelijke arbeidersbeweging groeide aldus uit tot een miljardenindustrie.

    De ACW - bedrijven verliezen stilaan iedere band met ‘de beweging’ en worden stuk voor stuk overgenomen door zuiver kapitalistische bedrijven. Ze ondergaan ook een naamsverandering.
    De coöperatieve ACW- tak wordt Groep Arco, de holding LVCC wordt Arcofin. In december 1990 fusioneren de 24 gewestelijke coöperatieve maatschappijen tot de CV Arcopar. Arcofin wordt de financieringsholding voor de financiële bedrijven van het ACW (BAC en DVV). Referentieaandeelhouder van Arcofin is de holding Arcopar. Voortaan wordt het coöperatieve patrimonium van het ACW beheerd door bankiers. Voor hen geldt het devies: ‘Geen sentimenten, maar dividenden’.
    Ze starten dan ook al vlug met een grote uitverkoop: Samkoburo (1991 – aan Ahrend Groep), Reinaertboekhandels (01.01.1993 aan boekbedrijf Van Hemeldonck), ‘Het Volk’ (04.11.1994 principeakkoord met de VUM), ‘Ultra Montes’ (Belgium International Travel krijgt meerderheidsaandeel), Sofadi (aan VUM), Leeward en Windward (aan Brussels publiciteitsbureau).

    En vooral, wat ons bijzonder interesseert … de vakantiecentra Hengelhoef (Houthalen-Helchteren) en Zon & Zee (Westende) worden aan de federale regering verkocht om kortstondig als asielcentra dienst te doen.
    Men probeerde ons toen ten onrechte wijs te maken dat sociaal toerisme geen toekomst meer had.
    Dat het ACW eigenlijk bedoeld werd als sociale organisatie, werd toen maar vergeten …. omwille van het geld. Om dat met een mooie uitdrukking te zeggen: “alles werd geofferd aan de economische wetmatigheden”.
    In 1995 komt Dirk Bruneel, die geen enkele binding heeft met de beweging en die een zuivere bankier is, komende van de ASLK, baas van de ACW – bank Bacob. In 1996 wordt een derde van ‘het Landbouwkrediet’ verworven en wordt de Belgische leasingmaatschappij Sogelease overgenomen. Het jaar daarop wordt de zakenbank Paribas Bank België (PBB) gekocht. Bacob wordt daardoor een onderdeel van een nieuwe financiële dienstengroep Artesia Banking Corporation (Artesia BC). Ook de DVV wordt in die groep ondergebracht. De nieuwe groep is nagenoeg volledig (99,6 procent) in handen van Arcofin. De grote slag wordt in 2001 geslagen. Arcofin ruilt dan zijn aandelen in Artesia BC voor een participatie van ruim 15 procent in de Frans-Belgische financiële groep Dexia die ontstaan is door het samengaan van het Gemeentekrediet en zijn Franse evenknie Crédit Local de France. De overname- en participatiehonger van Bruneel is daarmee nog niet gestild. Ook de Antwerpse beursvennootschap Smeets, Verbaet & co, het Nederlandse filiaal van Paribas, de Oostenrijkse bank Die Erste, de Nederlandse verzekeraar Corona, de Gesbank , de Banque Vernes, de levensverzekeraars Belstar en Luxstar komen achtereenvolgens aan de beurt.
    Verbruggen: “Maar het mooie weer kan niet blijven duren. De ACW-bankiers krijgen het wel zeer moeilijk als blijkt dat Paribas Bank België (PBB) al sinds het begin van de jaren negentig een van de huisbankiers was van Lernout en Hauspie en een consortium van banken, waartoe Artesia BC behoorde, schulden van Lernout en Hauspie herfinancierde. Het latere Dexia wordt daarom zowel in België als in de Verenigde Staten verdacht van medeplichtigheid aan de fraude bij het spraaktechnologiebedrijf.”

    Het ACW in Middelkerke
    En hoe zit het met de lokale invloed van het ACW op Westende? Die is nog steeds groot.
    Het ACW heeft namelijk in elke provincie en gemeente een netwerk aan afdelingen opgericht.
    Naast zijn activiteiten op de werkvloer (via de beroepscentrales) beschikt het ACV ook over een regionale uitbouw: de gewestelijke ACV- verbonden. Zo bestaan er 12 in Vlaanderen, onder andere in Oostende in de Kan. Dr.L. Colensstraat 7, de CV Brugge-Oostende-Westhoek.
    In Middelkerke bestaat een vrijwilligerswerking bij ACV, CM, KAV (2 kernen), OKRA (2 kernen), Pasar en Ziekenzorg (4 kernen).
    OKRA is de grootste seniorenvereniging van Vlaanderen. De KBG van destijds is een oppermachtige organisatie. In Middelkerke zijn twee trefpunten actief, één in Schore en één in Westende. Het trefpunt Westende-Lombardsijde heeft leden en bestuursleden in Lombardsijde, Middelkerke en Westende. Om ouderen een mooie oude dag te bezorgen, richten zij reizen in, fietstochten, clubs voor gezelschapspelen.
    Zonder te willen beweren dat alle leden daarmee tot de CD&V strekking behoren, kan toch niet ontkend worden dat de vereniging veel invloed op hen heeft. Dat moet zeker bij verkiezingen een rol spelen.
    En dan is er nog de ‘Kompascamping’ en het naastliggend ‘Kampeerwagenpark’.
    De camping ‘Kompas’ is eigendom van de vzw Pasar, een sociaal-culturele vereniging die zoveel mogelijk mensen wil motiveren en kansen geven om hun vakantie zo waardevol mogelijk in te vullen. Ze werkt actief mee met diverse instanties die het toeristisch beleid uitstippelen of bepalen, zoals Toerisme Vlaanderen, de toeristische diensten, …Vroeger heette dat ‘Vakantiegenoegens’. Het bestaat nu 25 jaar en ontstond binnen het ACW.
    Het kampeerwagenpark dat aan de camping grenst, werd door de Vlaamse overheid gebouwd (zie bord hieronder) en wordt beheerd door ‘Kompascamping’.

    Besluit
    De vraag kan worden gesteld of het wel gezond is dat een organisatie als het ACW zoveel macht heeft en invloed uitoefent. Eigenlijk bestaat die koepel zonder nochtans te berusten op een democratische grondslag.
    Zouden er stilaan geen harde maatregelen moeten genomen worden tegen die machtsgeile bankiers en tegen de politici die hun spelletjes meegespeeld hebben? Aangezien die laatste wel verkozen werden, kan daar gemakkelijk verandering ingebracht worden. Wat denken jullie?

    Bronnen
    http://www.acv-online.be/het_acv/Geschiedenis/acv_geschiedenis.asp
    http://www.knack.be/opinie/vrije-tribunes/acw-voor-gevorderden/opinie-1194711846243.htm
    http://www.uitpers.be/boek_view.php?id=2119
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Algemeen_Christelijk_Werknemersverbond

    12-11-2011, 20:47 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Politieke partijen
    30-10-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het N-VA probeert te verduidelijken …

    Beste lezer, wees maar gerust: het ligt niet in mijn bedoeling deze blog te gebruiken om wekenlang in een welles-nietes discussie te treden met een politieke partij, maar …
    Patrick Marievoet van N-VA schijnt zich regelmatig te buigen over mijn pennen- of toetsenvruchten. In een vorig artikel heb ik meermaals beweerd dat de eerste plannen van zijn partij in het vooruitzicht van de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 veel te vaag bleven, soms zelfs vaag in het kwadraat. Hij heeft daarop gereageerd en het zou van slechte wil getuigen als ik hem niet de kans zou geven om te proberen een aantal punten te verduidelijken.
    Ik schreef reeds dat voorzitter Van Den Broucke aankondigde dat in de komende partijkrantjes telkens één programmapunt aan bod zal komen. De lezers zullen dus nog even op de verduidelijking van de meeste punten moeten wachten, maar ziehier reeds een voorsmaakje ….

    Hoe de kiezerslijst voor 14 oktober 2012 er zou uitzien
    Ik had geschreven dat de opgang van het N-VA opportunisten zou motiveren om een graantje mee te pikken van het huidig succes. Dat verloren zonen naar de schaapstal zouden terugkeren, had ik vanzelfsprekend gevonden. Ik beweerde ook dat overlopers de plaatsen zouden bezetten van de aanhangers van het eerste uur. Het N-VA ontkent dat allemaal. Ze zouden geen plaats hebben voor Lode Maesen en ze zouden evenmin een kartel aangaan met LDD. De vroegere strijdmakkers van de ‘Stem van het Volk’ zouden niet opnieuw verzameld worden in hun partij. Overlopers zouden geen plaats krijgen op de lijst. Daarop zouden de mensen van het eerste uur wel degelijk vooraan staan. Wel zouden enkele nieuwe gezichten/ namen van enthousiaste mensen daarop voorkomen.
    Mag ik dan eens vragen tot welke categorie Jan Gebbert en Chris Niville behoren?

    De N-VA beweert de ‘Volkspartij bij uitstek in het Vlaamse landschap’ te zijn, met een duidelijke Vlaamse reflex en met een duidelijk programma waarmee in een eventuele toekomstige meerderheid rekening zal moeten gehouden worden. Mocht dat niet gebeuren, dan werken ze maar liever vanuit de oppositie. Ze beweren immers, zoals de meeste politieke partijen, dat ze niet geïnteresseerd zijn in postjes.
    Dat klinkt allemaal heel mooi, maar waar hebben we dat nog gehoord?

    Afschaffen aanvullende personenbelasting en pestbelastingen
    Zoals reeds gezegd zou die maatregel een verlies betekenen voor de gemeentekas van 4,5 miljoen euro, enerzijds door de afschaffing zelf (3.155.000 euro) en anderzijds door de minderinkomsten ‘dotatie’ (1.220.000 euro).
    Bij een vermindering van de aanvullende personenbelasting, krijgt de gemeente een soort van straf, onder de vorm van een verlaging van de dotatie die het Vlaams gemeentefonds elk jaar aan de gemeente uitkeert.
    Omdat ik beweerde (en dat doe ik nu nog steeds) dat vooral een bepaalde categorie van inwoners geniet van de afschaffing van de pestbelastingen, stuurde mijn correspondent mij de gedetailleerde bedragen.
    Daaruit blijkt nog steeds dat men die maatregel nauwelijks ‘sociaal’ kan noemen.
    De gewone burger betaalt geen ‘Belastingen op het plaatsen van terrassen, windschermen, stoelen, seizoenartikelen, fruitbakken, enz. op of boven het openbaar domein’ (250.000 euro) .
    De gewone burger plaatst ook geen badwagens, huisjes, stoelrekken en stoelen op het strand. (65.000 euro). Ook de opbrengst van de ‘Aansluiting op openbaar rioolnetwerk’ (75.000 euro) is maar voor een kleiner deel afkomstig van de ééngezinswoning van de gewone burger. De aansluiting van appartementsgebouwen en weekendverblijfparken zal wel lonender zijn. Ik vind trouwens, tussen haakjes, dat de belasting op dat laatste niet mag afgeschaft worden.
    De N-VA wil ook de belasting op bouwen en verbouwen afschaffen (400. 000 euro)
    Hier maakt de gemeente een onderscheid in de ligging van het pand. Grof gezegd komt het er op neer dat het gebouw al dan niet (eerste of tweede reeks) gelegen is tussen de N318 (Westendelaan) en de zee.We mogen redelijkerwijze aannemen dat de meeste eigenaars van een appartement(sgebouw) uit de eerste reeks over meer financiële middelen beschikken dan de inwoners van de gemeente die tot de tweede reeks behoren. Waarom zouden de ‘rijke’ eigenaars die taks niet meer moeten betalen? Eventueel zou de afschaffing van de tweede reeks een ‘sociale’ maatregel kunnen zijn, maar misschien beslaat dat maar een klein aandeel in de totale opbrengst. Wil de N-VA ook de belasting op het innemen van het openbaar domein voor een bouwwerf afschaffen? Die wordt door aannemers of ondernemers misschien wel doorverrekend aan de bouwheer, maar meestal zijn ook dat geen ‘gewone burgers’. Moet er ook geen taks meer geheven worden op het innemen van het openbaar domein voor publicitaire doeleinden? Diegene die daar gebruik van maken, trekken die kosten toch al af van hun belastingen? Tenslotte is er de belasting op administratieve documenten (101.000 euro). Je zou het gratis maken van een identiteitskaart of een rijbewijs eventueel ‘sociaal’ kunnen noemen. Maar, mag/moet de gemeente dan verliezen op de productie van die kaarten? Personen met een fysieke of geestelijke beperking zijn trouwens al vrijgesteld van de retributie op de hernieuwing van een rijbewijs. Maar er zijn ook nog administratieve documenten bestemd voor vreemdelingen, dus geen inwoners van de gemeente: attest van immatriculatie vreemdelingen en elektronische vreemdelingenkaarten. Moet dat perse gratis? Kan men het gratis verstrekken van stedenbouwkundige informatie aan notarissen en vastgoedmakelaars een sociale maatregel noemen? Ik meen van niet. Op de lijst van de gemeentelijke belastingen zullen misschien wel enkele belastingen voorkomen die kunnen afgeschaft worden en die WEL ten goede komen aan de gewone burgers.
    Eén daarvan is de retributie op het verlenen van grond- en nisconcessies op de begraafplaatsen. Ook het opgraven van lijken en het verplaatsen van urnen zou gratis kunnen gemaakt worden. De inkomsten daarvoor zijn echter zo goed als verwaarloosbaar.

    Als al die belastingen (aanvullende personen en ‘pestbelastingen’) volgens de N-VA zouden afgeschaft worden, zou dat in totaal 5.266.000 euro minder aan inkomsten betekenen voor de gemeente.
    Dat moet dus ergens gecompenseerd worden of heeft de gemeente soms geld te veel? Soms lijkt het daar wel op, als men al die prestigeprojecten ziet verwezenlijken.

    Verhoging van de belasting op de tweede verblijven
    De N-VA zou de belasting voor de categorieën 1 en 2 (beide) willen optrekken naar 970 euro. Ik vind het onlogisch dat evenveel zou moeten betaald worden voor een studio als voor een groot appartement.
    In de zitting van de gemeenteraad 20 maart 2007 werd dat onderscheid juist ingevoerd.
    Voor de categorieën 3 en 4 (studio’s en appartementen in pluri-eigendom) zou volgens hen de eenheidsprijs vastgelegd worden op 41 euro.

    Volgens een rondzendbrief van Minister Bourgeois van Vlaamse binnenlandse aangelegenheden mag die belasting niet meer bedragen dan 1000 euro per jaar. Al wat daaronder ligt, zou als ‘redelijk’ aangezien worden. Het is maar hoe je het ziet!!
    Niettegenstaande deze reuze-opslag van circa 400 euro vindt de partij dat een kustgemeente zich dat kan en mag veroorloven. Ook de buurgemeenten zouden het van plan zijn, in de komende jaren.
    Het zou volgens hen maar logisch zijn als men bedenkt hoe enorm hoog de meerkost voor tweede verblijvers wel is: meer politie, meer huisvuilophaling, meer brandweer, meer infrastructuur en meer personeel. Door de nog stijgende vergrijzing zou die meerkost in de komende jaren nog belangrijker worden.

    Jullie herinneren zich misschien dat in oktober 2007 hevig geprotesteerd werd toen de provincie 100 euro taks op tweede verblijven wilde heffen. Men vond die maatregel toen asociaal en men vreesde dat het toerisme er negatief door zou beïnvloed worden. Wel werd toen (terecht) het bezwaar geuit dat de provincie geen prestatie tegenover die taks stelde.
    Mario Declerck (Open VLD) sprak toen op zijn blog van ‘het slachten van de kip met de gouden eieren’.
    De N-VA vindt dat de sterkste schouders toch ook een beetje meer last moeten dragen.
    Dat vond ook burgemeester Landuyt die destijds beweerde dat de taks slechts één maand huur van een woning aan de kust voorstelde.
    Het N-VA vindt bovendien ook dat veel verhuuropbrengsten tweede verblijven niet correct als inkomen aangegeven worden.

    Hoe zouden de eigenaars van een tweede verblijf kunnen reageren op de forse verhoging van de taks?
    Herinneren jullie zich nog de rechtszaak die in april 2008 aangespannen werd tegen de gemeente omdat men van mening was dat reeds inkomstenbelastingen op de ontvangen huurinkomsten of op het kadastraal inkomen (ingeval van eigen gebruik) betaald werd en dat de gemeente hierop dus niet nog eens extra belastingen mocht heffen? De gemeente werd eerst in het ongelijk gesteld maar dat werd in oktober 2010 rechtgezet door het hof van beroep in Gent omdat de belasting op tweede verblijven een andere grondslag zou hebben dan de inkomstenbelastingen. Artikel 464 van het Wetboek Inkomstenbelasting heeft namelijk tot doel te beletten dat de gemeente concurrerende heffingen zou instellen. De wetgever heeft een verbod willen instellen op gemeentelijke belastingen die zich fiscaal technisch zouden enten op de inkomstenbelastingen. Provinciale of gemeentelijke belastingen die gestoeld zijn op wezenlijke componenten die rechtstreeks de grondslag van de inkomstenbelastingen bepalen, zijn inderdaad uit den boze. De belasting op tweede verblijven in Middelkerke is echter een forfaitaire belasting die niet gestoeld is op de belastbare grondslag in de inkomstenbelasting. (referte: eerste bron onderaan)
    Mochten sommige eigenaars omwille van de hoge taks hun eigendom willen verkopen, vindt de N-VA dat daardoor misschien de prijzen kunnen gedrukt worden. Zij zien daarin een eventuele sociale maatregel omdat gezinnen met minder financiële middelen dan ook de kans zouden krijgen om hier te komen wonen. Ik vind dat wel wat bij het haar gegrepen.
    En dan een Vlaams-nationalistisch argument: “aangezien 50% van de tweede verblijvers Franstalig zijn, zou daardoor een gedeelte van de transfers van Vlaanderen naar Wallonië kunnen gerecupereerd worden.”
    De verhoging van de taks op de tweede verblijven zou ongeveer 6.600.000 euro à 7.000.000 euro opbrengen en zou dus het verlies door het afschaffen van de hoger genoemde belastingen, ruimschoots compenseren.

    En dan tot slot van dit blogonderdeel: Middelkerke telt 14.314 tweedeverblijvers, het hoogste aantal van alle kustgemeenten. Sommige noemen ze wel eens ‘aangespoelden’ of ‘pensioenmigranten’, maar hun geld blijkt wel altijd welkom. Die taks wordt hier soms ‘het vetpotje van de meerderheid’ genoemd.

    Jaarlijkse verhoging van het budget onderwijs met 600 000 euro
    De N-VA wil een NOG betere werking van het gemeentelijk en katholiek onderwijs, NOG meer investeren in ondersteuning en innovatie van het onderwijs. Mochten ze daarover ooit zeggenschap verwerven, dan willen ze dat samen met de directie en leerkrachten van de scholen uitwerken.

    Katholiek onderwijs? Is de gemeente dan misschien ook bevoegd/ verantwoordelijk voor het katholiek onderwijs? Natuurlijk niet, maar de N-VA is van mening dat enkele kleine stappen kunnen/moeten gezet worden naar meer overleg tussen de beide onderwijsnetten. Waarom, vinden zij, zou er geen poging kunnen ondernomen worden om voor schooluitstappen, busvervoer naar zwemkom en aanschaffen materiaal betere voorwaarden te bedingen. Zij spiegelen zich daarvoor aan het nationaal vlak waar gezocht wordt of straks zeker zal moeten gezocht worden naar besparingen. Misschien kunnen die ook te vinden zijn in een betere samenwerking tussen de twee onderwijsnetten door kleinschaligheid tegen te gaan (samenvoegen van scholen?) en aldus de algemene onkosten op het gebied van huisvesting te verminderen.
    Iedere leerling zou voorzien moeten worden van een portable pc zodat minder begoede kinderenop dit vlak geen achterstand oplopen.
    Er moet een extra leerkracht informatica voorzien worden voor de lagere scholen.
    De klassen moeten volledig gedigitaliseerd worden.
    Sommige lezers (oudere vooral?) zullen nu wel denken dat de leerlingen van vandaag nogal in de watten gelegd worden. Al die luxe!!! De informatica vindt nu overal ingang gezien de enorme voordelen ervan en het spreekt vanzelf dat onze scholen daarin niet achter mogen blijven.

    Uit sommige verslagen van gemeenteraden, kan ik opmaken dat elk jaar een budget voorzien wordt voor de vervanging van verouderd computermateriaal. Ik zie ook dat die aankopen steeds unaniem goedgekeurd worden en soms zelfs dat het schepencollege vooraf reeds een principeakkoord gaf.
    Is er wel iemand die het overzicht behoudt? Ook de oppositie?
    Het is wel moeilijk te zien hoeveel materiaal bestemd is voor de scholen omdat de uitgaven soms vermeld worden als ‘computermateriaal voor diverse diensten’.
    Ik ken de toestand op vandaag niet in de basisscholen van de gemeente. Waarover beschikken de klassen nu? Wat wordt ermee gedaan? Zijn de computers up-to-date? Vooral de software? Welke informatie wordt van internet gehaald?
    De juiste toestand zou dus eens moeten uitgeklaard worden.

    Ik las onlangs dat volgens een onderzoek van de universiteit van Gent de helft van de computers in de lagere scholen te oud zijn. Volgens de recentste cijfers zou er één PC zijn voor elke zes leerlingen.
    Nochtans stimuleren overheden en privésector steeds meer “one-to-one computing, elke leerling zijn computer. De vrije basisscholen KSAS in het Waasland zijn de eerste die deze stap gezet hebben. Elk van de 700 leerlingen heeft er nu zijn notebook.
    Ik wil er echter ook op wijzen dat dit slechts mogelijk werd, dank zij de exclusieve samenwerking met de privésector. Dankzij deals met Intel en Microsoft betaalde de school amper 220 euro per notebook, met WinXP Home erop voor 13 euro per licentie.

    En wat met de onderwijzer(es)? Volgens een recent onderzoeksrapport ‘Monitor ICT in het Vlaams onderwijs’ gebruiken leraars een computer vooral om lessen voor te bereiden. Ze gebruiken ICT in het algemeen weinig in de les en het minst van al om leerlingen te evalueren. Enkel informatie opzoeken is een redelijk goed ingeburgerde lesactiviteit. Leraren geven toe dat ze zich nog onvoldoende in staat voelen om de pc in te zetten tijdens de les. Op een schaal (van 1 op 5) geven ze zichzelf gemiddeld 2,97 voor hun ICT-competenties.

    Waarom ik toch een weinig argwanend sta tegenover het bedelven van scholen onder massa’s computers? Eerst en vooral ben ik ervan overtuigd dat leerlingen slechts gemotiveerd werken als ze over moderne/snelle hardware en over de laatste software kunnen beschikken. Een goede begeleiding daarbij is van primordiaal belang.
    Daarom denk ik dat de digitalisering stap voor stap moet gebeuren. De investeringen mogen slechts gedaan worden in scholen waar goede slaagkansen aanwezig zijn.

    Een nieuw zwembad zien wij niet als een prestigeproject maar als een absolute noodzaak voor de gemeente
    De partij vreest dat aanpassingen voor veiligheid aan het oud zwembaden een moderne look daaraan geven in de komende jaren veel kosten zou meebrengen. Daarom maar liever ineens een nieuw zwembad.
    ”Dat zou een groen subtropisch bad moeten zijn, dat ’s winters ook toeristen kan aantrekken. Dit zal echter pas kunnen 2016-2017 gelet op de huidige leninglast van Middelkerke van ongeveer 48.000.000 euro, die tegen 2016 zal afgebouwd zijn naar 25.000.000 euro. De N-VA zou er zich echter voor hoeden om mee te werken aan zotte projecten.
    Er zijn ook nog heel wat werken aan de gang (watersportcentrum, OCMW – gebouw, ….) en misschien zal er in de eerste jaren van de volgende legislatuur inderdaad weinig ruimte zijn voor nieuwe projecten. Niemand weet trouwens hoe de schuldenlast van de gemeente zal evolueren.”
    Aangezien al die prestigeprojecten een doorn in mijn oog zijn, zou ik voorzichtigheid ten zeerste toejuichen en voortvarendheid ten zeerste afkeuren.

    Besluit
    De N-VA beroemt er zich op een visie te hebben op de politieke toestand van Middelkerke die de mensen van alhier een beter leven moet geven. Zij hanteren de (volgens hen correcte) cijfers uit de begroting en ze hebben de bedoeling nog meer besparingen uit te voeren. ‘Het vet een beetje wegsnijden’, noemen ze dat.
    Natuurlijk moet dat allemaal nog bewaarheid/uitgevoerd worden. Ik kijk ernaar uit alsook naar de eventuele reacties van de andere politieke partijen.

    Bronnen
    http://www.dvp-law.com/documents/nieuwsarchief/20051216-gemeentebelasting-bis.xml?lang=nl
    http://www.vincentvanquickenborne.be/blog/2011/03/eerste-vlaamse-lagere-school-met-1-laptop-per-leerling/
    http://www.edublogs.be/2010/05/17/resultaten-ict-monitor-onderwijs
    http://www.middelkerke.be/page3030447.aspx

    30-10-2011, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Politieke partijen
    14-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Vragen en nog eens vragen … gesteld door Vlaams Belang Middelkerke

    Ze blijven maar komen, de partijkrantjes…Na de CD&V was het Vlaams Belang aan de beurt, met een juninummer.
    Zij zijn, samen met de VLD trouwens, de meest regelmatige uitgevers.
    Het nummer heeft een A4 formaat en bestaat uit acht pagina’s, waarvan slechts twee met lokaal nieuws. Te weinig, vind ik. Bovendien zijn het maar artikeltjes in plaats van artikels.

    Heeft VLD het licht gezien?
    In het laatste ‘Open VLD blik’ stond “tegenover het recht op een leefloon staat de plicht om er iets voor te doen; bij weigering kan het leefloon afgenomen worden.”
    Afdelingsvoorzitter Alfons Deley, tevens gemeenteraadslid VB, is daar blij mee. Hij beweert “dat zeggen wij al jaren, maar toen wij hetzelfde opperden, werden wij met pek en veren overgoten.”
    Hij vraagt zich echter af wat de VLD denkt over andere steunzoekers, zoals “de schijnzelfstandigen in nacht- en telefoonwinkels die na een korte inschrijving bij het OCMW steungerechtigd worden.”
    Hij zou ook graag horen dat de VLD zich afzet tegen andere vormen van sociale fraude, zoals schijnhuwelijken, zwartwerk, illegalen …”
    Natuurlijk kan ik hem alleen maar bijtreden. Wie kan er immers akkoord gaan met het misbruiken van onze sociale voorzieningen en het verkrachten van onze normen en waarden?

    Eigen blauw eerst
    Zoals de CD&V reageert het Vlaams Belang ook op het invoeren van de blauwe zone in Middelkerke.
    Zij zien daarin twee minpunten.

    Ten eerste, waarom moest de zone uitgebreid worden tot achter de kerk? Zij vermoeden ook dat daar favorieten van het bestuur wonen.
    Ten tweede, vinden zij dat slechts 1 bewonerskaart per gezin mag gegeven worden.
    Daar wil ik toch wel wat dieper op ingaan.
    Sedert 1 juni 2004 mogen de gemeenten dus twee bewonerskaarten per gezin uitreiken.
    Voor een goed begrip, zo’n kaart is enkel geldig in de blauwe zone, niet in een zone voor betalend parkeren. Men kan begrijpen dat de bewonerskaart niet in elke gemeente bestaat omdat de hoeveelheid voertuigen en de verkeerssituatie verschillend kunnen zijn.
    Maar 0, 1 of 2 bewonerskaarten, dat is gewoon een beslissing van het gemeentebestuur.
    Laten we even kijken wat de andere gemeenten doen.
    Er zijn er die slechts 1 kaart per gezin/ adres/ wooneenheid uitreiken, GRATIS of betalend. Andere doen betalen voor de tweede kaart, nog andere voor beide kaarten.
    Sommige laten twee of drie nummerplaten per kaart toe.
    In een aantal gemeenten wordt van de bewoner een verklaring onder eed geëist dat hij/zij niet over een garage of een standplaats op de oprit beschikt, soms zelfs op ‘loopafstand’ van de woning.
    Ik heb eens een rondje gedaan in al die straten van Middelkerke die het ‘voorrecht’ hebben om in de blauwe zone te liggen. Behalve luttele uitzonderingen hebben de meeste woningen één of twee garages met daar een oprit voor. Ze hebben dus geen bewonerskaart nodig om in de blauwe zone op straat te kunnen staan.
    Ik zou het dus ook logisch vinden dat de aanvragers van een bewonerskaart een verklaring moeten ondertekenen dat zij noch garage noch oprit aan hun woning hebben.
    Voor een tweede bewonerskaart zou ik 100 euro doen betalen.

    Wordt uw belastingsgeld goed besteed? Aan u om te oordelen
    In het artikel worden twijfels geuit over bepaalde uitgaven.
    De gemeente zou op geen 25.000 euro kijken om kunstwerken aan de lopende band te kopen.
    Zowel de markt als het pleintje aan de kruising van de Henri Jasparlaan en de Duinenlaan zouden ermee opgesmukt worden … en dat zijn nog maar twee voorbeelden.
    Het VB stelt zich dan ook terecht vragen, die ikzelf ook reeds meermaals stelde: “Heeft Middelkerke een luxeprobleem?” “Gaat prestige boven goed beheer?”
    Over de vraag “Of is het eenvoudig een vriendendienst?”, kon ik mij niet uitspreken. Daarom vroeg ik aan de voorzitter wat hij daarmee bedoelde. Zoals ik ook aan CD&V reeds zei “Wie ‘A’ zegt, moet ook ‘B’ zeggen!
    In zijn antwoord, afgeleid uit de verslagen van de aanbestedingen en uit de beslissingen van het schepencollege, laat Deley doorschemeren dat het veelal dezelfde kunstenaars zijn die bestellingen krijgen voor standbeelden en andere kunstwerken.
    Het is spijtig dat hij daarbij een kat geen kat noemt.
    Ik stel zelf vast dat zopas een zoveelste beeld op de stripdijk geplaatst werd, namelijk ‘Agent 212’ van Monique Mol uit Beauvoorde. Zij kan heel wat referenties voorleggen, wat blijkt uit haar website op http://www.kunstatelier-moniquemol.be/. Zij maakte reeds ‘Suske en Wiske’, ‘Annemieke en Rozemieke’, ‘De Smurfen’, ‘Robbedoes’ en ‘Lambik’. Het gemeentebestuur schijnt dus haar werk zeer te appreciëren. Of er ook een andere relatie met de kunstenares bestaat, weet ik niet.
    ‘Agent 212’ is een naïeve en sympathieke dikkerd waarop alle problemen kunnen afgeschoven worden.
    Ik lees al een tijdje geen strips meer, maar na een weinig opzoekwerk, begrijp ik nu beter waarom men voor die figuur gekozen heeft.
    De kunstenaar waaraan een kunstwerk besteld werd voor het vernieuwde dorpsplein, zou ook een regelmatig leverancier aan de gemeente zijn. Als het VB nog maar een schijn van een vermoeden heeft dat daar wel eens een reukje aan zou kunnen zijn, waarom spitten ze dat dan niet uit om daarna eventueel een klacht in te dienen tegen de toegepaste procedure?

    Het Vlaams Belang verklaart verder “Door de nieuwe gemeentewetten heeft het schepencollege meer bevoegdheden en moeten vele beslissingen niet meer ter goedkeuring voorgelegd worden aan de gemeenteraad zodat burgemeester en schepenen vrij spel hebben vb. schepen van cultuur Dejonghe koopt verlichting watertoren Krokodil aan voor € 45 000 zonder toestemming te vragen of te moeten vragen aan gemeenteraad.”

    Dat is niet gezond, natuurlijk. Veel verschil maakt het wel niet uit, want de meerderheid drukt toch zijn wil door in de gemeenteraad. Ja, die rare kronkels van de democratie …

    Ook voor andere uitgaven komen steeds weer dezelfde namen van leveranciers terug. Zo zou het studiebureau Lobelle uit Brugge de meeste openbare werken toegewezen krijgen. Volgens het bestuur zou dat zijn omdat zij Middelkerke kennen, wat natuurlijk onzin is. Frisse gedachten zijn trouwens nooit slecht. Maar er is veel meer.
    Studies en projecten die meer kosten dan 67.000 euro zonder BTW (81.070 euro Incl) moeten het onderwerp uitmaken van een algemene offerteaanvraag of openbare aanbesteding. Dat is de algemene regel, namelijk dat alle overheidsopdrachten in concurrentie moeten gesteld worden en dat de prijs de enige bepalende factor is bij een aanbesteding.
    Uit mijn studie van de gemeenteraadverslagen blijkt dat het Middelkerks bestuur courant gebruik maakt van de onderhandelingsprocedure ZONDER voorafgaande bekendmaking (artikel 17, § 2 van de wet van 24 december 1993). De aanbestedende overheid nodigt voldoende potentiële kandidaat-inschrijvers uit om een offerte in te dienen, teneinde voldoende concurrentie te verzekeren.

    Eigenlijk mag die werkwijze slechts toegepast worden in uitzonderlijke gevallen: bedrag lager dan 81.070 euro inclusief BTW, geheim karakter van project, dringendheid, specifieke artistieke of technische werken of wanneer geen of onregelmatige offertes ingediend werden. In de andere gevallen moet er een openbare aanbesteding gebeuren.

    Ook de molen van Leffinge schijnt Vlaams Belang niet lekker te zitten. De gemeente zou de bedoeling hebben (of is het ondertussen gebeurd?) die Groenhagemolen, een stenen graanwindmolen, in de volksmond bekend als de ‘Rommel-molen’, aan te kopen. Schepen van Erfgoed Carine De Jonghe (Open VLD) verklaart daarover: “We willen deze unieke molen niet laten verloren gaan, want ze heeft een belangrijke erfgoedwaarde en is het enige exemplaar in onze gemeente”.

    De oorspronkelijke vraagprijs zou 350.000 euro geweest zijn. Het VB beweert dat het een ruïne is die nog een paar honderdduizend euro’s aan herstellingswerken zal vergen. Volgens het progressief kartel ‘verkeert de molen in goede staat en zijn slechts enkele kleine ingrepen noodzakelijk’.
    Nochtans verklaarde schepen Verdonck op 5 oktober 2010 aan ‘Het Nieuwsblad’: “'Maar de windmolenromp zelf is in heel slechte staat en dreigt voorgoed verloren te gaan als er niet snel ingegrepen wordt. De huidige eigenaar houdt zich immers niet aan zijn plicht om instandhoudingswerken uit te voeren.”

    Burgemeester Michel Landuyt (Open VLD) bevestigt dat er inmiddels krediet voorzien is voor de aankoop van de molen. Dat was eerst niet het geval maar nu werd daarvoor ‘geld vrijgemaakt’, zoals politici dat zo zuinig en geheimzinnig zeggen. 'Na onderhandelingen tussen administratie en eigenaars is de aankoopprijs vastgelegd op een lager bedrag dan de eerste schatting. De onderhandelingen hebben geleid tot een aanvaardbare prijs en dus is de weg geopend voor de aankoop van de molen.'

    Zodra ik op de hoogte ben van de aankoopprijs en van de kostprijs van de restauratiewerken, zal ik jullie die zeker niet onthouden.

    Als Michel zegt dat het ‘aanvaardbaar’ is, wat moeten/durven de andere dan nog zeggen?
    En natuurlijk …. 'Gezien de erfgoedwaarde van de molen kunnen we voor de latere restauratie op een aanzienlijke toelage van de Vlaamse overheid rekenen”. Dus … geen probleem, want de Middelkerkenaars zullen het wel betalen, maar dan onder een andere naam…
    En nog een vraagje: waar blijft dat geld voor die subsidies toch vandaan komen? Weten de provinciale en Vlaamse overheden dan echt met hun geld geen blijf?

    Maar er wringt nog iets anders. De molen behoort toe aan Willy, Maria, Marleen, Daniël en Geert Rommel die de korenmolen erfden na de dood van Omer Rommel in 2007, nadat de molenromp (dus zonder wieken) samen met het bakhuis en de maalderij in 2005 tot beschermd erfgoed verklaard werd.
    Vanaf dat ogenblik waren de eigenaars dus verplicht de molen ‘in stand te houden’. Ze deden dat ‘zo goed mogelijk’, beweren ze, maar ze vonden dat de kosten voor de herstellingswerken te hoog zouden oplopen. Verkopen dus maar! Dat is echter niet eenvoudig bij beschermd erfgoed. Daarvoor heb je een ‘rijke’ gemeente nodig.
    Als de eerste schepen Janna Rommel-Opstaele is en haar man heet Willy, dan kan dat natuurlijk tot allerhande ongezonde gissingen leiden.

    Bronnen:
    http://www.molenforum.eu/index.php?taal=&pagina=archief/artikel&id=356
    Artikel door in ‘Het Nieuwsblad’ van 28 juli 2011

    Betutteling of Cultuur: staat uw huis ook op de lijst?
    In één van de stukjes over Spots had ik het ook reeds over de nieuwe erfgoedlijst, die ik spijtig genoeg niet kreeg van de gemeentelijke dienst ‘Erfgoed’ omdat het nog een vertrouwelijk document is en alleen de leden van de erfgoedcommissie er toegang toe hebben.
    Het Vlaams Belang schijnt volgens het artikel ook van mening te zijn dat erfgoed, interessante gebouwen uit het verleden, moet beschermd worden en dat het ook verantwoord is daarvoor van de gemeenschap een financiële inspanning te vergen.
    Zij stellen zich echter drie vragen.
    Ten eerste: waarom weten de bezitters van een eigendom dat op de lijst voorkomt nog van niets?
    Waarom kreeg de VLD wel al de mogelijkheid om bezwaren in te dienen?
    Aangezien SP-a beweert er nog objecten te willen aan toevoegen, moeten zij ook reeds inzage gekregen hebben.
    Hoe komt het dat die lijst ook bij de CD&V reeds besproken werd?
    Ten tweede: is het normaal dat die eigenaars geen inspraak krijgen maar enkel het recht om bezwaar in te dienen; is dat wel democratisch?
    Ten derde: voor elk bewaard object moet 12.000 euro betaald worden aan de eigenaar. Voor 200 gebouwen zou daarvoor dus 2 miljoen vierhonderd duizend euro moeten voorzien zijn. Het VB vraagt zich af of daarvoor een budget voorzien is.

    Volgens mij hadden die vragen al lang in de gemeenteraad kunnen en moeten gesteld worden.

    14-08-2011, 10:36 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Politieke partijen
    07-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De CD&V Middelkerke triomfeert maar beschuldigt ook

    Na ‘Open VLD – blik’ , ‘Denken, Durven, Doen’ van NV-A en ‘Spots’ van SP-a mocht de CD&V natuurlijk niet achterblijven. Het nummer 4 van de tiende jaargang verscheen dan ook in de maand juni 2011.
    Het heeft een A4 – formaat en telt 8 bladzijden waarvan de helft ingenomen wordt door de lokale afdeling.
    Daar waar het vroeger ‘CD&V Direct’ heette, staat nu enkel het URL – adres van de partij in de titel.

    Zoals ik dat meestal doe, licht ik uit het blaadje de artikels die Westende aanbelangen.

    Gemeentebestuur neemt voorstel ‘verkeersarm Westende- Bad’ over van CD&V

    Wat houdt dat voorstel in?
    In het oktober- novembernummer van 2010 konden wij lezen dat de CD&V een verkeersarm ‘toeristisch hart’ van Westende- bad wenste. Dat is dus niet hetzelfde als ‘verkeersvrij’. Het was niet de bedoeling de straten om te vormen tot voetgangerszones. Het gaat over de Distellaan tussen de Arendlaan en de Priorijlaan en de Meeuwenlaan tussen de Oorlogsinvalidenlaan en de Koning Ridderdijk, met andere woorden de geelgekleurde straatstukken op onderstaand plannetje. Die straten zouden tijdens de zomermaanden juli en augustus, tussen 10 en 22 uur, moeten afgesloten worden voor alle doorgaand verkeer.


    Pleitbezorgster zou voormalig eerste schepen Liliane Pylyser-Dewulf zijn.
    De CD&V zegt “Nu worden die straten ook al hoofdzakelijk als wandelstraten gebruikt. Een regeling zoals voor de zeedijk moet voor die straten zeker ook mogelijk zijn. Bovendien zouden wegneembare terrassen moeten kunnen geplaatst worden op de parkeerstroken.
    Op die manier kan een gezellig en aantrekkelijk plein gecreëerd worden. De straten kunnen afgesloten worden met wegdraaiende bloembakken indien doorgang nodig is voor de wagens uit een aantal omliggende parkeergarages. En wat de terrassen op de parkeerstroken betreft, kan de toegang via het voetpad gebeuren.
    Met dit idee staan we niet alleen. Ook in Nieuwpoort is deze zomer een eerste proefproject positief geëvalueerd.“
    Het is niet juist dat men vroeger de Distellaan en de Meeuwenlaan ook reeds ‘wandelstraten’ kon noemen. Vooral in de eerste is er enorm veel verkeer.
    Hieronder een foto van de Albert I – laan in Nieuwpoort. Daar worden dus wel terrassen op de parkeerstroken geplaatst maar de laan is niet verkeersarm, integendeel. Je vindt er alleen maar geen plaats meer om te parkeren, zoals trouwens ook in de rest van de badplaats.

    Zal men hier dan ook, zoals in Nieuwpoort, de horecazaken die open terrassen op parkeerplaatsen inrichten, een taks van 50 euro per ingenomen parkeerplaats doen betalen? Logisch toch?
    Tijdens de opening van het visweekend op 11 juni 2011zou burgemeester Landuyt in zijn speech aangegeven hebben dat er in de Meeuwenlaan een soort ‘La Rambla’ zou komen, zoals in Barcelona.
    Zo ziet dat er ginder uit.

               

    Dat is weer typisch Michel. Het spijt mij, maar ik hou niet van dergelijke blufpraat!!
    La Rambla is namelijk een brede (35 meter) drukke en gezellige boulevard waar ontelbare straatartiesten optreden, met bloemenkraampjes, boekenstalletjes, dierenverkopers, toeristenwinkeltjes, fotowinkels, hotels, toeristen- en fastfoodrestaurants. De laan is in het midden alleen toegankelijk voor voetgangers maar aan beide zijden daarnaast rijdt er druk stadsverkeer.
    Aangezien de Meeuwenlaan nog geen twintig meter breed is, vrees ik dat daarvoor dus eerst de huizen moeten gesloopt worden.

    Er komt schot in
    In de gemeenteraad van 11 mei 2011 werden twee aanvullende politiereglementen goedgekeurd wat er op wees dat het gemeentebestuur van plan was het voorstel van de CD&V over te nemen. Deze laatste partij is/was daar zeer gelukkig over, te meer daar het comité ‘Westende leeft’ en de handelaarsbond Westende-bad eveneens te vinden zijn voor hun voorstel.
    Ziehier hoe dat geformuleerd werd. Artikel 37 luidt als volgt: “De Distellaan tussen de Arendlaan en de Priorijlaan worden éénrichtingsverkeer in de richting van de Priorijlaan om de bestuurders toegang te verlenen tot hun garages wanneer de Meeuwenlaan tussen de Oorlogsinvalidenlaan en de Distellaan volledig wordt afgesloten voor alle verkeer in de zomervakantie.”
    In de Meeuwenlaan zijn inderdaad geen garages en dus kan deze volledig autovrij gemaakt worden.
    Artikel 38 is als volgt geformuleerd: “Het comité ‘Westende Leeft’ en de’ handelaarsbond Westende-bad’ vraagt om opnieuw tweerichtingsverkeer toe te laten in de Arendlaan. Hierdoor zou het verkeer gemakkelijker Westende-bad kunnen verlaten. De straat is breed genoeg voor tweerichtingsverkeer.
    "
    Als de proef in het huidig proefzomerseizoen positief uitvalt, zou het initiatief uitgebreid worden naar andere periodes.” voorspelde Liliane Pylyser-Dewulf.
    Op 7 juli 2011 was nog niets te merken van die proef en ik dacht al dat men weer wat losse flodders afgevuurd had.

    Verkeersarm hart van Westende-bad is er
    Op zondag 17 juli stelde ik vast dat het plan verwezenlijkt was … en het zag er op het eerste gezicht goed uit.
    Ik lees in ‘Tips’ van 28 juli 2011 dat schepen Janna Rommel-Opstaele dit initiatief genomen heeft, “samen met de handelaarsbond en op vraag van de handelaars.”
    Hoe noemt men dat? Diefstal van ideeën? “Pronken met andermans veren”? Foei Janna Opstaele!!
    Ziehier vooreerst een paar foto’s van de Distellaan.
    Als ik goed begrepen heb, was het dus de bedoeling enkel die voertuigen toe te laten die hun garage moesten binnenrijden.
    Hoe heeft men dat nu opgelost?

               

    Er staat een bord ‘Uitgezonderd plaatselijk verkeer’ (zie foto rechts hierboven). Dat betekent
    2.47. De opschriften "uitgezonderd plaatselijk verkeer" duiden op een openbare weg die slechts toegankelijk is voor de voertuigen van de bewoners van die straat en van hun bezoekers, de voertuigen voor levering inbegrepen; ook voertuigen voor onderhoud en toezicht, wanneer de aard van hun opdracht dit rechtvaardigt, de prioritaire voertuigen bedoeld in artikel 37 en fietsers en ruiters, hebben er zonder uitzondering toegang.
    Prioritaire voertuigen zijn voertuigen die uitgerust zijn met een blauw zwaailicht en een speciaal geluidstoestel (alarmsignaal) Vb politiewagens, ambulances, brandweer. Ze worden PRIORITAIR, als het speciale alarmsignaal werkt en tegelijkertijd de blauwe zwaailichten branden.

    Men heeft dan verder wat rare toeren uitgehaald. De vroegere parkeerplaatsen zijn grotendeels vervangen door twee terrassen, door een overvloed aan zitbanken en door bloembakken. Volgens ‘Tips’ van 28 juli 2011 zouden dat 25 bloeiende oleanderbloemtorens zijn van 3 meter hoog.
    Op enkele plaatsen, bijvoorbeeld voor de winkels van Pattyn en Degandt heeft men wel nog plaatsen opengelaten, Toch wel juist daar, zeker! Niet te verwonderen dat de handelaars van Westende-bad akkoord gaan. Men noemt die plaatsen ‘kortparkeerplaatsen’ omdat ze maximaal 30 minuten bezet mogen blijven. Er staan borden die dat aangeven. Men moet er nu niet meer betalen.
    Beide onderstaande foto’s tonen aan wat ik bedoel met een ‘juiste’ keuze van de plaatsen.

               

    Voor mij is er dus niets veranderd. Als ik een boodschap wil doen in de ‘Delhaize’, kan ik nog steeds parkeren voor de deur van het warenhuis, mits niet te lang binnen te blijven. Ik ben immers een bezoeker van een bewoner. Wie zegt mij dat ik ongelijk heb? Op onderstaande foto is te zien dat er in de Distellaan eigenlijk nauwelijks iets veranderd is. Een wandelstraat is het in geen geval geworden.

    ‘Verkeersarm’ betekent dus eigenlijk ‘noch mossel noch vis’ of ook nog ‘oncontroleerbaar’.
    De termijn die oorspronkelijk vermeld werd voor het afsluiten, van 10 tot 22 uur, wordt niet toegepast. Men zou anders om 22 uur, de bestaande borden moeten afdekken en ze ’s morgens weer vrijmaken. Niet te doen!
    De proef zou duren tot en met 15 augustus 2011.
    Tenslotte stelde ik vast dat in de Arendlaan weer in beide richtingen mag gereden worden.
    In de Meeuwenlaan, die nu afgesloten is en dus wel ‘verkeersvrij’ is, behalve voor wandelaars en fietsers, zag het er op 15 juli om 10 uur zo uit, bij dreigende regen.

               

    O ja, ik wil nog vermelden dat in de Distellaan, over de volledige lengte, eigenlijk slechts twee terrasjes mogelijk zijn. In de Meeuwenlaan zijn er dat zes. Terrassen en wegdraaiende bloembakken zijn er wel nog niet. Dat is natuurlijk logisch zolang niets definitief is.

    Cd&V pleit voor publieke toegang zon en zee – site
    Natuurlijk ben ik ook van mening dat er een verbinding moet blijven bestaan tussen de Essex Scottishlaan en de Bassevillestraat, doorheen Zon en Zee.
    Ik heb daaraan in een recent blogartikel de nodige aandacht besteed en ik kom daar zeker nog op terug, want dat onderwerp is nog ver van afgehandeld.
    Ik hoor echter dat de eigenaar en de CD&V het niet met elkaar eens zijn en dat is dan nog zacht uitgedrukt.
    Ik denk dat beide partijen zich eens rond de tafel moeten zetten, samen met de omwonende handelaars trouwens, om tot een compromis te komen. Misschien is dit ondertussen reeds gebeurd?
    Voorlopig wens ik er dus niet verder op in te gaan omdat ik eerst wil weten welke bezwaren er ingediend werden tegen het RUP ‘Zon en Zee’. Dat moest namelijk uiterlijk tegen 28 juli gebeuren.
    Ondertussen kunnen de geïnteresseerden twee van mijn vorige artikels over het onderwerp lezen.

    Blijvende aandacht voor sociale huisvesting
    Ik schreef het reeds in mijn artikel over ‘Spots’ van de SP-a: ‘sociale huisvesting is de dada van alle politieke partijen’. En toch schijnt (voorlopig?) weinig succes geboekt te worden.
    De CD&V – fractie zou zich nochtans al jaren daarvoor inzetten. Hun fractieleden in de OCMW – raad zouden met regelmaat kritiek spuien omdat er te weinig initiatieven worden genomen en te weinig geldmiddelen worden gebruikt voor sociale huisvesting.
    Eerlijk gezegd begrijp ik dat niet al te goed. Per politieke fractie neemt toch één vertegenwoordiger deel aan het driemaandelijks gemeentelijk huisvestingsoverleg.
    Op http://www.middelkerke.be/page197103236.aspx kan men zien wie daar verder nog allemaal aan deelneemt. Zo te zien zijn dat alle personen uit de gemeente die iets met huisvesting te zien hebben.
    Alle partijen schreeuwen het uit dat er meer sociale woningen moeten komen. Iedereen beroemt er zich op dit probleem met de hoogste voorrang te benaderen.
    Kan men dan op dat overleg niet tot een consensus komen zodat Middelkerke niet langer onderaan de ladder van de sociale huisvesting blijft hangen?

    Besparing in het OCMW staat ten gunste van vriendjespolitiek
    In dit artikel met een manke titel wordt een ernstige aanklacht uitgebracht tegen de huidige meerderheid omdat deze niet wil ingaan op het voorstel om duizenden euro’s te besparen bij de aankoop van voedingsproducten en geneesmiddelen door het woon- en zorgcentrum.
    Omdat ik de beschuldigingen wat al te vaag vond, heb ik aan de voorzitter van de partij gevraagd, niet enkel ‘A’ maar ook ‘B’ te zeggen. Ik mocht kort daarna van Dirk Gilliaert, oud-voorzitter OCMW, een duidelijk antwoord ontvangen, waarvoor mijn dank.
    Het gaat dus over de levering van voedingsproducten en van medicijnen.
    Voor de voedingsproducten worden jaarlijks prijzen gevraagd aan verschillende leveranciers.
    Dit jaar werden de beheerders geconfronteerd met een groot prijsverschil tussen een Middelkerks vleesbedrijf en een andere leverancier van buiten de gemeente met een gunstiger aanbod. De meerderheidspartijen vonden dat de prijs een ondergeschikte rol speelde en wilden absoluut de Middelkerkse leverancier behouden. Weet iemand wie die leverancier is? Zou het kunnen dat die blauwgekleurd is?
    De WZC De Ril koopt medicijnen bij alle apothekers van Middelkerke. De CD&V had voorgesteld over te stappen op het leveren van medicatie onder robotvorm. Dat houdt in dat er reeds een voorsortering gebeurt per patiënt. De voordelen van dat systeem zijn: lagere prijs, geen fouten meer bij toedienen, geen over- of ondermedicatie meer en het tijdrovend klaarzetten door het personeel wordt aanzienlijk ingekort.
    De meerderheid keurde echter het voorstel af. Op de raadszitting van maandag 20 juni 2011 werd dan toch een meerderheid gevonden zodat de medicatie vanaf 1 september zal kunnen geleverd worden door een nieuwe engoedkopere leverancier. Is dat nu zo moeilijk?

    07-08-2011, 10:36 Geschreven door stammer
    Reageren (2)


    Categorie:Politieke partijen
    26-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De SP-a Middelkerke richt de spots op ….

    Op 19 april 2011 viel een nieuw nummer van ‘Spots’, het partijkrantje van de SP-a, in mijn brievenbus.
    Tussen haakjes, het is een verzorgde uitgave in A5 – formaat, 12 paginaatjes dik, met een uitstekende layout waarin de lokale afdeling ongeveer over de helft van de ruimte kan beschikken. Zo zag/ziet het voorblad er uit.

    Uiteraard beperk ik mijn commentaar tot de artikels die Middelkerke/ Westende aanbelangen.

    Edito
    Het is ongetwijfeld de taak van een voorzitter om in het voorwoord van zijn/ haar partijkrantje, uitgebreid de lof van de partij te zingen. Yves Cleeremans maakt daarop geen uitzondering. Hij drukt er zijn fierheid over uit dat zijn partij al sinds 1995 deel uitmaakt van de bestuursmeerderheid. De sp-a zou er al die tijd over gewaakt hebben dat het algemeen belang niet geschaad werd.
    Mooi zo! Ze hebben natuurlijk nooit een meerderheid gehad in het college en maakten slechts een kleine fractie daarvan uit. Natuurlijk zitten zij soms op een andere golflengte en moeten zij soms zoeken naar moeizame compromissen. Dat zou er nog aan ontbreken in een coalitie van socialisten en liberalen. De rode partij is in Middelkerke ook maar klein en als het klopt dat zij ‘wegen op de besluitvorming’ en dat Geert Verdonck en Lode Maesen een ‘goede dossierkennis’ hebben, dan is dit mooi meegenomen.
    In 2012 zal de kiezer daarover maar moeten oordelen, zeker?

    Middelkerke start met een woonwinkel
    In de gemeenteraadszitting van 14 oktober 2010 werd de huurovereenkomst voor een woonwinkel in de Oostendelaan 13, goedgekeurd. Vanaf 22 juni 2011 werd de winkel geopend.
    Ik twijfel er geen ogenblik aan dat de dienst huisvesting nuttig werk verricht en dat ze best wat meer ruimte kon gebruiken, aangezien ze voorheen slechts over een paar vierkante meter kon beschikken.
    Moest dat absoluut weer zo’n groot en duur pand zijn? Of vinden jullie de huurprijs van 750 euro per maand voor 101 m² maar een habbekrats? Daar houdt het niet mee op. Er zijn nog heel wat andere kosten aan verbonden, zoals daar zijn: abonnementen op en plaatsing van distributiesystemen op water-, gas- en elektriciteit, telefoon, teledistributie (?) en internet en de huur van tellers en meters. Aangezien het pand niet gemeubileerd was, moesten ook nog meubels (ijskast, tafels, stoelen, rekken, fornuis (?), kasten, …) voorzien worden. De inboedel moest nog verzekerd worden en er moest ook nog voorzien worden in een polis voor aansprakelijkheid tegen brand, tegen verhaal van de buren en tegen glasbreuk.
    Ook de jaarlijkse onroerende voorheffing mag niet vergeten worden.
    Kosten voor verwarming, water en elektriciteit maakte de dienst vroeger ook al maar die zullen nu wel veel hoger oplopen.
    Ik heb het huurcontract, dat overigens niet aangehecht was aan het verslag van de gemeenteraadszitting, maar niet opgevraagd maar er zullen nog wel andere bijkomende kosten zijn, die maken dat de vestiging van een gemeentelijke dienst in een afzonderlijk gebouw, steeds weer een belangrijke uitgave vergt. Hoever wil men de uitbreiding van de gemeentelijke diensten en gebouwen eigenlijk drijven?

    Wat doet de dienst ‘huisvesting’ eigenlijk? Wat is een woonwinkel?
    Een woonwinkel is een laagdrempelig informatie-initiatief waar men terecht kan voor informatie, begeleiding en advies over verschillende aspecten van wonen. De dienst huisvesting van de gemeente is daarvoor verantwoordelijk. Ze houdt de inventaris bij van de leegstaande en verkrotte woningen en zorgt ervoor dat boetes uitgedeeld worden aan diegene die een pand verwaarloost. Op 30 bezochte panden blijken er gemiddeld vier in overtreding te zijn.
    De dienst bekommert zich ook om de veiligheid van de woningen. Ze voert ook een actief woonbeleid en wil een uitgebreid pakket aan dienstverlenende functies aan de bevolking aanbieden.
    De duurzaamheidsambtenaar, die nog moet aangeworven worden, zal er zitting houden en eventuele vragen beantwoorden over isolatie, groendaken en zonnepanelen. Er zullen straks drie personeelsleden tewerkgesteld zijn.
    Aangezien de burger in het artikel uitgenodigd wordt om eens langs te gaan, heb ik dit dan maar eens gedaan en na een vriendelijke ontvangst en een goed gesprek, heb ik mij een beter beeld kunnen vormen over de gemeentelijke dienst ‘Huisvesting’. Bedankt!

    Betaalbaar wonen in Middelkerke: onze blijvende zorg
    ‘Meer sociale en betaalbare woningen’, is dat niet de droom van alle politieke partijen?
    Aan de kust is dat zeker niet eenvoudig. Alle partijen wijten dat aan de vergrijzing en aan de aantrekkingskracht die de kust uitoefent op de gepensioneerden. Er zouden in Middelkerke 14.000 tweede verblijven zijn. De jongeren zouden geen kansen meer krijgen en de gemeente verlaten.
    De taks op de tweede verblijven maakt de kustgemeenten echter zeer rijk, de horeca en sommige andere handelszaken draaien buiten de weekends en vakanties voor een belangrijk deel op die meestal niet onbemiddelde ‘ouderen’. De politici moeten dus keuzes maken en daarover vooral niet schijnheilig doen. Natuurlijk zijn er ‘veel wetten’ en ‘praktische bezwaren’, zoals de sp-a het verwoordt in het artikel. De overheid wil inderdaad (terecht) vermijden dat al de open ruimte volgebouwd wordt, maar is Middelkerke dan de enige kustgemeente die daarmee te kampen heeft? Waarom staat de gemeente ‘onderaan de ladder’?
    Hoelang is er nu al sprake van de uitbreidingsgebieden in Westende-bad en in Lombardsijde?
    Wat werd er precies gedaan om de ‘waterzieke’ gebieden weer gezond te maken? Lees hierover nog maar eens mijn artikel van 27 februari 2011 ‘Nieuwe woonuitbreidingsgebieden!!! Bravo!! Ze zijn toch niet waterziek, hé?
    Heeft de sp-a in die mede-bestuursperiode sinds 1995 dan echt niet meer kunnen doen voor de sociale huisvesting?
    Maar goed, we kijken uit naar wat de huidige schepen van huisvesting en het personeel in de nieuwe woonwinkel kunnen/ zullen verwezenlijken!

    Eindelijk: de lijst met lokaal waardevol erfgoed
    Ik beschik over de 'Inventaris van het bouwkundig erfgoed voor de gemeente’, uitgegeven door het ‘Departement Leefmilieu en Infrastructuur Afdeling Monumenten en Landschappen’ van de Vlaamse Gemeenschap, opgemaakt in 2005.
    Ik heb helaas al enkele keren moeten vaststellen dat het bewaren van ons erfgoed niet de hoogste prioriteit schijnt te hebben voor de meerderheid in de Middelkerkse bestuursploeg: villa’s in Westende-bad, de Oude Post, ‘Carlton’, Enz…
    Ik had dus wel eens de lijst willen zien waarvan de opstelling, twee jaar geleden na de perikelen rond de Leffingse ‘Het schippershuis’, door de gemeenteraad beslist werd.
    Op mijn aanvraag aan de gemeentelijke dienst ‘Erfgoed’, kreeg ik volgend antwoord:
    “Het document waarnaar u verwijst, is een voorbereidend werkdocument en derhalve niet openbaar. Zodra het stuk de status van bestuursdocument heeft, kan het uiteraard ingekeken en kunnen er copies van gevraagd en bekomen worden.”
    Maar, wanneer krijgt dat stuk de status van bestuursdocument? Wanneer wordt de lijst aangenomen?
    Ze proberen het toch niet op de lange baan te schuiven, hé?

    Nieuwe parkeergarage onder het marktplein: CD&V
    De SP-a vindt het invoeren van een blauwe zone rond het vernieuwde marktplein in Middelkerke met een daaraan gekoppelde kaart voor de bewoners, een goede idee. Zij zijn tegenstander van het zoekverkeer, waarbij de moegezochte toerist tenslotte de ‘doodlopende straatjes met spelende kinderen’ achter de kerk opzoekt. In de gemeenteraad in maart 2011 zou de CD&V het ‘nodig gevonden hebben’ die blauwe zone ‘af te schieten’. De verbazing van de SP-a daarover was groot: “en dat voor een partij die zich overal als gezinspartij profileert…”
    Wat ik wil afschieten zijn megalomane projecten zoals dat overdekt marktplein.
    Ik zal op de gepaste ogenblik wel eens de totale kostprijs aan de lezers van deze blog meedelen.
    Graag zou ik ook weten hoe de SP-a in het college gereageerd heeft op de aanleg van dat ‘echt’ plein, zoals het in het artikel genoemd wordt.
    Maar, het gaat hier natuurlijk over het aantrekken van automobilisten naar de (betalende) ondergrondse parking en over het invoeren van een blauwe zone om de parkeerduur in de omgeving van het marktplein te beperken.
    Zal het zoekverkeer in de wijken achter de kerk dan ophouden? Willen de mensen wel betalen om te parkeren? Hoeveel bewoners en hoeveel personeelsleden van de gemeente hebben een kaart gekregen om gratis te parkeren? Er blijven dus nog wat vragen over!
    Om beide partijen aan het woord te laten, heb ik eens aan de CD&V gevraagd hun standpunt wat te verduidelijken.
    Dat er in de straten rond de markt een blauwe zone, met een maximale parkeerduur van 2 uur komt, kunnen ze volledig verdedigen. Ze begrijpen ook dat de parking optimaal gebruikt moet worden. Ze vinden echter dat de invoering van een blauwe zone nog voor de rotatieparking op de markt in gebruik wordt genomen, wat al te voorbarig is.
    Ze hebben het bijzonder moeilijk met drie punten.
    Ten eerste vinden ze dat de blauwe zone enkel tot doel heeft de rotatieparking voor 339 wagens financieel boven water te houden.
    Ten tweede zijn ze verbolgen over het feit dat de blauwe zone doorgetrokken wordt naar de villawijk achter de Sint-Willibrorduskerk. Ze vinden dat een duidelijk voorbeeld van de “à la tête du client-politiek” die het gemeentebestuur al 4 jaar voert omdat daar ‘toevallig’ twee schepenen wonen. Ik zie enkel maar schepen Devey of heb ik het mis? Ze zijn van mening dat de bewoners van een villawijk geacht worden hun wagen op hun oprit te plaatsen en dat ze zeker geen twee gratis bewonerskaarten mogen krijgen.
    Tenslotte vindt de CD&V dat de gemeente “best eerst werk zou maken van een degelijk mobiliteitsplan vooraleer ze allerlei halfslachtige maatregelen invoert.”
    Ik lees nochtans op de website van de gemeente:

    In opdracht van het college van burgemeester en schepenen werd door een studiebureau een mobiliteitsplan uitgewerkt. Het mobiliteitsplan onderzoekt de verschillende knelpunten op het ganse grondgebied van de gemeente en reiktpassende oplossingen aan. Het bevat een samenhangend geheel van maatregelen waarin de verschillende verkeerssoorten op een evenwichtige wijze aan bod komen. Dit is nodig om een beleidsmatig en door de bevolking geaccepteerd resultaat te bereiken.
    Het mobiliteitsplan betekent een leidraad voor de keuzen i.v.m. de verkeerscirculatie, de voorstellen voor de herinrichting van straten en pleinen, de voorzieningen voor het fietsverkeer, voetgangersverkeer, het openbaar vervoer, het parkeren en de verkeersveiligheid en leefbaarheid langs hoofdstraten.
    Hiermee is de basis gelegd voor het verder uitstippelen van het mobiliteitsbeleid.

    Voor de SP-a zou verkeersveiligheid (terecht) steeds een belangrijk thema geweest zijn. De partij noemt zich (terecht) voorstander van ‘meer snelheidscamera’s’. Ze wil ook doorgaan als ‘de pleitbezorger voor de invoering van de zone 30’. Natuurlijk ben ik gewonnen voor de best mogelijke beveiliging van een schoolomgeving, maar meer en meer mensen schijnen te vinden dat aan die wat al te strenge snelheidsbeperking dringend moet gesleuteld worden.

    Ons strand is geen asbak
    Dat is natuurlijk een waarheid als een koe. Natuurlijk ben ik ook gewonnen voor elk initiatief dat erop gericht is het zwerfvuil in het algemeen en het rondstrooien van sigarettenpeuken in het bijzonder, te bestrijden.
    Peuken zijn giftig en dus gevaarlijk voor mens en dier, onder andere voor de vissen, als de peuken in zee belanden. Ze zijn ook schadelijk voor het milieu omdat ze niet biologisch afbreekbaar zijn. Ze blijven tot drie jaar rondslingeren.

    Volgens het artikel wil schepen van leefmilieu Verdonck daar dus iets aan doen. Ik neem aan dat hij daarmee bedoelt dat Middelkerke samen met negen andere kustgemeenten de handen in elkaar wil slaan om het peukenprobleem aan te pakken. De Europese overheid, de Openbare Vlaamse Afvalstoffenmaatschappij (OVAM) en Fost Plus zijn partners in de campagne.
    Het Coördinatiepunt voor Duurzaam Kustbeheer wil de strijd aanbinden met behulp van posters en kaarten met afbeeldingen van naakte mensen. Naast de foto's zal de tekst ‘Peukvrij puur natuur!’ erop staan. Tevens zal het strand bezocht worden door een wandelende peuk. Er zullen gratis herbruikbare asbakjes worden uitgedeeld met bede de inhoud ervan na het strandbezoek in een vuilnisbak te deponeren.
    Ik juich dus de anti-peukenstrijd toe. Ik vind het wel spijtig dat men de overtreders niet kan beboeten of minstens een euro kan doen betalen voor het asbakje, maar waarschijnlijk wordt dan het doel niet bereikt.
    Wat zijn wij toch een ongedisciplineerd volkje!!!

               

    26-06-2011, 10:32 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Politieke partijen
    19-06-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De NVA denkt dat ze het durft doen…

    Een paar weken geleden heb ik geschreven dat ik steeds met genoegen en met nieuwsgierigheid het verschijnen van een partijkrantje van de Open VLD begroet.
    Het lijkt er zelfs op dat ik alleen dat blaadje lees maar vooral … bekritiseer. De reden? Misschien brengen de andere partijen niet regelmatig iets uit? Of misschien staan er te weinig artikel(tje)s van enige betekenis in? Maar ik moet toegeven dat we de laatste tijd verwend worden. Te beginnen door de NV-A. De andere partijen zijn gevolgd en komen hier ook nog aan de beurt.

    De NV-A herleeft
    Een tijdje geleden viel nummer 2 van de jaargang 2011 maand mei van de NV-A in onze bus. Het is vier bladzijden dik, waarvan 3 op het lokale en één op het Vlaams niveau.
    De layout op A4 – formaat is verzorgd.
    Het heet ‘Denken, Durven, Doen’. Goed gevonden als slogan, maar meent de partij dat echt?
    Zo ziet de hoofding eruit.

    Ze hebben nu ook een (nog onvolledige) website op http://www.n-va.be/afdeling/middelkerke
    Ze hebben wel (nog?) geen vertegenwoordigers in de gemeenteraad, maar de ambities zijn groot want hun gemeentelijke afdelingen kunnen tegenwoordig genieten van de gunstige wind op nationaal/ Vlaams vlak. De partij wordt door de Vlaming (1 op 3) bejubeld omdat ze erin geslaagd is één vol jaar na de verkiezingen, te beletten dat ons land weer hervalt in al zijn vroegere gebreken en tekortkomingen. Ze noemen dat ‘het been stijf houden’ tegenover de Franstaligen maar ik wacht liever af om te zien welke hun verwezenlijkingen maar vooral hun uiteindelijke toegevingen en afwijkingen aan hun verkiezingsprogramma zullen zijn.
    Maar goed, terug naar het lokaal niveau en naar het krantje.
    Ik wil het hier hebben over vier artikels: ‘Goed op dreef’ en ‘Terug thuis’, ‘Grootse verwachtingen, half ingelost’ en tenslotte ‘Voetbal in Middelkerke anno 2021.

    ‘Goed op dreef?’ en ‘Terug thuis’
    De afdelingsvoorzitter Danny Van Den Broucke, bij de gemeenteraadverkiezingen van 2006 op een kartellijst met de CD&V, bevestigt vooreerst wat ik hierboven schrijf, namelijk dat zijn partij de wind in de zeilen heeft. Hij verwelkomt Jan Gebbert, die na passages bij ‘Idee 21’, ‘Spirit’, ‘SLP’, ‘SVHV’ een beetje verweesd achterbleef, net als schepen Lode Maesen. Beide sloten dan maar een LINKS progressief kartel met de socialistische partij en met de groenen. Jan Gebbert werd daar zelfs voorzitter van.
    Ik vind ‘Terug thuis’ wel een totaal verkeerde titel. Dat betekent toch ‘terugkeren naar iets of ergens waar men vroeger geweest is’. Maar Jan Gebbert is toch nog nooit bij de NVA geweest?
    Natuurlijk weet ik ook dat hij nu weer gevolg wil geven aan zijn Vlaamse roeping.
    Ik wil hier geen oordeel over hem uitbrengen, want ik ken die man niet persoonlijk, maar ik stel alleen maar de vraag welke bochten men in zijn leven allemaal kan nemen.
    Vlaamsgezind zal hij wel zijn, maar ….
    Toen er destijds sprake van was dat Lode Maesen besprekingen had aangevat voor een overstap naar de NVA, heb ik in mijn blogartikel ‘Voor welke toekomst kiest schepen Maesen?’ van 02.01.2011 uitvoerig gehandeld over de vraag hoe ‘progressief’ te verzoenen is met NVA.
    Bij het uiteenvallen van de Volksunie’ in 2001, moesten/ konden de leden kiezen. Enerzijds waren er Bert Anciaux (nu bij SP-a) en Els Van Weert, die samen met Geert Lambert (nu bij Groen) de links-liberale partij ‘Spirit’ (Sociaal, Progressief, Internationaal, Regionalistisch, Integraal-democratisch en Toekomstgericht) oprichtten. Anderzijds was er Geert Bourgeois die een nieuwe partij stichtte, de N-VA of Nieuw-Vlaamse Alliantie. Gebbert koos toen dus niet voor het rechtse NVA, maar voor het linkse Idee21.
    ‘Spirit’ werd later nog omgedoopt tot ‘Vlaams Progressieven’ en nog later tot SLP of Sociaal-Liberale Partij. Ook daar volgde Gebbert in het spoor van de linkse Geert Lambert.
    In het artikeltje verheugt Jan Gebbert er zich op dat hij nu veel collega’s van de ‘SVHV’ terugvindt: Danny, Chris, Bianca en Koen. Zou men dat misschien ook ‘opportunisme’ kunnen noemen?
    Hieronder vinden jullie de verkiezingslijst 2000 van die partij. En misschien volgt Lode Maesen later toch nog? En de andere?

    Grootse verwachtingen, half ingelost
    Ook daarover heb ik enkele maanden geleden (op 28.11.2010) een kritisch artikel geschreven met de titel ‘Kennen jullie Henri Jaspar?’
    Ik kan Chris Niville natuurlijk alleen maar bijtreden in zijn oordeel. De kinderen kregen nu wel een voetpad van de kerk naar de school, maar het fietspad is inderdaad ontsproten uit een eigenaardige hersenkronkel. Misschien brengt het (geplande?) tweede deel van de laan een betere oplossing?
    Er staan inderdaad ook te veel verkeersborden, wat de duidelijkheid en dus de verkeersveiligheid zeker niet ten goede komt.
    Destijds, op 26 november 2010, het was een barkoude dag, heb ik het feest ‘einde werken’ bijgewoond. Het aantal aanwezigen staat mij nog min of meer voor de geest. Er werden toen per gezin twee bierbonnetjes uitgedeeld. Als Chris nu schrijft dat 6.000 consumpties soldaat gemaakt werden, dan gelijkt dat eerder op een bierfeest. Foei, gemeentebestuur!


    Voetbal in Middelkerke anno 2021
    Ook over het Middelkerks voetbal heb ik reeds twee blogartikels geschreven. Het eerste, gedateerd op 20 december 2009 “Voetbal in Middelkerke en zijn deelgemeenten” was een uitgebreide studie met een vergelijking tussen de badplaatsen en over de manier waarop een club het hoofd boven water moet houden.
    Een recenter artikel ging over het nieuwe stadion van SC Lombardsijde.
    Koen Dierendonck, zoon van Pol en broer van Henk (LDD) laat ons nu weten dat de NV-A voorstander is van een site waar twee ploegen naast en met elkaar kunnen werken. Hij beweert dat binnen de besturen van de voetbalploegen nu reeds een toekomstvisie leeft waarbij twee grote verenigingen zouden overblijven in Middelkerke.
    Ik citeer “Wij willen clubs die financieel het hoofd boven water kunnen houden en die het gemakkelijker krijgen om jong talent aan zich te binden. De NV-A pleit voor sterke clubstructuren met moderne sites in plaats van opgelapte gebouwen en nieuwe constructies die slechts tijdelijke oplossingen bieden. En waarom niet het voorbeeld volgen van andere kustgemeenten en een terrein in kunstgras aanleggen? Dat is een investering die zichzelf terugbetaalt!”
    Beste Koen! Waarom draai je zo rond de pot? Wat bedoel je met gemakkelijker jong talent aantrekken? Wat zijn sterke clubstructuren?
    Bedoel je met ‘moderne sites’ het soort waarvoor de gemeente in Lombardsijde zopas meer dan 50 miljoen BFr betaalde? Wil je clubs in nationale afdeling of lokale provinciale liefhebbersploegen? Wil je nog meer leven uit de dorpen doen wegvloeien, door hun voetbalploeg te doen verdwijnen? Waar zijn er nu nieuwe constructies die slechts een tijdelijke oplossing bieden?
    Heb je de clubs gecontacteerd en zijn ze echt bereid om samen te werken? Het is meestal zo dat niemand zijn zelfstandigheid wil opgeven, zeer vaak omdat financieel gezonde clubs de schulden van andere niet wensen.
    Het is allemaal vaag, hé, veel te vaag. Maar ja, het is toch maar voor 2021.

    19-06-2011, 11:03 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Politieke partijen
    29-05-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Met dank aan ‘Open Blik VLD’ Middelkerke…

    Elk nieuw nummer van het Open VLD – krantje, is voor mij een buitenkans… Het levert mij immers altijd stof op voor een blogartikel, zoals ook nu met jaargang 2 nr 1 van april 2011. Deze keer zal ik het hebben over drie daarin behandelde onderwerpen: ‘Leefloners’, ‘Subsidies’ en ‘Linda Feys-Peelman’.

    Meer dan 100 leefloners
    In het hoofdartikel vraagt de partij aan de lezers, op de website van de gemeente, hun mening te geven over het tewerkstellen van leefloners door de gemeente.
    Ik vraag me af hoe iemand in staat kan zijn daarop in te gaan. Zijn de lezers voldoende op de hoogte van de problematiek? Kunnen ze wel met kennis van zaken een oordeel vormen of is dat enkel weggelegd voor ingewijden?
    Over cijfers en diepere achtergronden krijgen wij immers nooit de uitleg die we nodig hebben. Er wordt alleen wat rond de pot gedraaid.
    Het artikel begint met ‘Mensen met een leefloon zijn om één of andere reden uit het arbeidscircuit geraakt.’
    Wij worden mede voor de keuze gesteld: “Ze verder laten wegkwijnen’ of “Ze opnieuw perspectief geven op een vaste job”.
    Om die vraag te kunnen beantwoorden, moeten wij toch eerst weten wie die mensen zijn, vind ik.
    Hoe geraakt men uit het arbeidscircuit? Natuurlijk zijn daar wel enkele ongelukkige gevallen bij. Maar hoeveel?
    Zijn daar misschien ook dubieuze gevallen bij?
    Wie is er beter geplaatst om daarop te antwoorden dan de OCMW - raad of de OCMW – administratie? Daarom stelde ik hen enkele vragen.
    Deze werden enkele tijd later beantwoord met een brief, ondertekend door de voorzitter en de secretaris van de OCMW – raad, waarvoor mijn dank, hoe vaag het antwoord ook mocht zijn… Ik ben echter wel dankbaar dat ik later ook attent gemaakt werd op het jaarverslag OCMW van 2010.
    Om één en ander te verduidelijken, wil ik eerst enkele paragrafen aanhalen die voorkomen in de laatste uitgave van de Open VLD Middelkerke. “Open VLD trekt al jaren aan de kar om leefloners te activeren. En dit werpt zijn vruchten af. Want via het OCMW worden nu al behoorlijk veel leefloners aan het werk gezet. Maar als het van ons afhangt drijven we het aantal werkende leefloners verder op en gaan zij daarom binnenkort ook aan de slag binnen een aantal gemeentelijke diensten.”

    En verder “Aan de ruim 100 mensen met een leefloon….”

    En “… sommige leefloners moeten terug gemotiveerd worden. Succes is dus zeker niet bij voorbaat gegarandeerd en daarom zou in eerste instantie ook geopteerd worden voor korte, tijdelijke contracten die bij een gunstige evaluatie verlengd kunnen worden.”

    Mijn vragen luidden dan ook: (gekregen antwoord cursief gedrukt)

    Hoeveel is ‘ruim 100’ exact?
    Middelkerke heeft een gemiddelde van 116 leefloners op jaarbasis voor 2010. Dit is een daling tav 2009.
    Eigenlijk wilde ik graag weten hoeveel er vandaag zijn, omdat ik vermoed dat er een stijging is tav 2010

    Hoeveel bedraagt de gemiddelde tijd gedurende dewelke die personen van een leefloon mochten genieten?
    Op de duurtijd van een leefloon, bestaat er geen eenduidig antwoord. Elke aanvrager loopt een individueel traject dat opgevolgd wordt door de maatschappelijke werker. Binnen de groep leefloners ontvangen sommige langdurig een leefloon door specifieke omstandigheden. Deze omstandigheden zijn van velerlei aard. Deze groep krijgt dan specifieke afspraken die zij dienen op te volgen.
    Ik had toch gehoopt dat men mij een gemiddelde duur zou kunnen geven. Men weet toch wanneer iemand begint te genieten van het leefloon en wanneer dat eindigt. Of is dat een vuile vraag, te delicaat om te beantwoorden? Uit hoeveel personen bestaat die groep ‘langdurige’? Ik had graag een paar voorbeelden van omstandigheden gekregen? Welke afspraken? Ook daarvoor zou het nuttig zijn om een voorbeeld te krijgen.

    Hoeveel daarvan zijn geboren en/ of getogen Middelkerkenaars? Deze vraag bleef onbeantwoord.

    Hoeveel allochtonen? Spreken die Nederlands’?
    Indien anderstaligen woonachtig te Middelkerke een leefloon komen aanvragen, is de eerste voorwaarde het volgen van taallessen Nederlands.
    Ik vraag me af hoe lang iemand moet wachten vooraleer hij/zij de lessen kan volgen. Heeft die persoon dan ondertussen geen inkomen? Gedurende welke tijd moeten de lessen gevolgd worden? Hoeveel keer mag iemand afwezig zijn? Is er een test aan het einde van de cursus?
    Het leefloon wordt toch niet toegestaan gewoon nadat de persoon zijn intentie kenbaar maakte om de lessen te volgen?

    Hoeveel bedraagt ‘behoorlijk veel leefloners’ die totnogtoe door het OCMW aan het werk gezet werden?
    Het leefloon dient een springplank te zijn naar de reguliere arbeidsmarkt. Bijgevolg dienen alle middelen te worden ingezet om kansen op een tewerkstelling te verhogen.
    Ik vind dat lovenswaardig, maar het is geen antwoord op mijn vraag.

    In welke jobs gebeurde dat? Was dat fulltime?
    Het OCMW Middelkerke heeft steeds een activerende rol gevoerd naar leefloners toe. Er zijn twee opleidingen specifiek toegespitst naar tewerkstelling aan de kust nl bouw en horeca. Hier worden de mensen die onvoldoende vaardigheden of arbeidsattituden hebben, voorbereid om een tewerkstelling te bekomen en te behouden.
    De sociale tewerkstelling kent velerlei vormen: activa, sociale economie, artikel 60&7 – tewerkstelling, wep, wep+, artikel 61… Deze tewerkstellingsvormen zijn vaak voltijds. De deeltijdse tewerkstelling is eerder uitzondering.

    Van welke aard/ ernstgraad waren de moeilijkheden om die mensen ‘terug te motiveren’? Werden er ooit reeds geschorst?
    Wat de situatie ook is, mensen dienen afspraken na te komen. Leefloon is nooit vrijblijvend. Indien afspraken naar tewerkstelling of een ander traject niet opgevolgd worden, leidt dit naar een schorsing.
    De situaties waarin een schorsing mogelijk is, zijn bij wet geregeld.
    Mijn vraag was: graag een paar voorbeelden van die situaties. Hoe vaak werd reeds een schorsing uitgesproken? Ik had graag wat cijfers gekregen. Hoeveel leefloners brachten die opleidingen tot een goed einde? Hoeveel daarvan hebben daardoor een job in de bouw of in de horeca bekomen?
    In het jaarverslag van het OCMW 2010 kon ik wel enkele cijfers terugvinden.
    Aan de opleiding ‘Keuken’ namen 60 cursisten deel, daarvan 24 uit Middelkerke, waarvan tien personen die genoten van een leefloon.
    Er werd vastgesteld dat zich meer en meer cursisten aanbieden die nergens anders een kans krijgen omdat ze zwak begaafd zijn of arbeidsgehandicapt of kortgeschoold.
    Bij de opleiding ‘Bouw’ waren er 54 cursisten, waarvan 15 uit Middelkerke waarvan 7 met leefloon.
    Het is de taak van de opleidingen om de deelnemers sterker te maken en te laten doorstromen naar de gewone arbeidsmarkt. Daarvoor zou, volgens het OCMW, intensieve begeleiding nodig zijn.
    In beide opleidingen stopten een aantal cursisten om redenen van orde en tucht, of om medische of psychische redenen, om technische redenen (papieren, opvang,…), wegens tewerkstelling, door ongepast en onveilig gedrag, door persoonlijke problemen, enz…
    Uit de OCMW – cijfers plus bovenstaande uitleg, die gaan over alle cursisten, is het niet duidelijk hoeveel leefloners nu echt de cursus beëindigden en hoeveel er slaagden en hoeveel daarvan nu echt in het normale arbeidscircuit tewerkgesteld konden worden.

    Over hoeveel ‘korte, tijdelijke contracten’ bij de gemeentelijke diensten zou het gaan?
    De keuze voor een tewerkstellingsmaatregel heeft te maken met de inschakelingsvoorwaarden. In combinatie met de aanwezige vaardigheden en beschikbare plaatsen.
    De doelstelling is om naar het einde toe van de sociale tewerkstellingsmaatregel een tewerkstelling op de reguliere arbeidsmarkt te verwerven.
    De opdracht van het OCMW bestaat erin mensen de mogelijkheid te bieden aansluiting te vinden in de samenleving en te laten participeren aan die lokale samenleving.
    Dat is zeer lovenswaardig, maar … ik wilde graag weten over hoeveel ‘korte, tijdelijke contracten’ bij de gemeentelijke diensten het zou gaan?
    Volgens mij kan het VLD – initiatief niet anders dan overroepen zijn. Afgaande uit de hiervoor aangehaalde cijfers, kan het toch maar gaan over een zeer miniem aantal.
    Het zijn toch niet enkel de leefloners die niet slaagden in een opleiding van het OCMW en die om één of andere (weinig goeds voorspellende) reden de weg niet vonden naar het normale arbeidscircuit, die de gemeente wil tewerkstellen?

    Nog wat informatie van internet geplukt: wie krijgt er bij ons een leefloon en hoeveel?
    In tegenstelling tot onze buurlanden, blijft in België de soepelste regelgeving van kracht. Terwijl andere Europese landen in hun sociale wetgeving expliciet bijstand aan buitenlanders uitsluiten die werkloos zijn of nog niet hebben bijgedragen aan de staat, worden EU-onderdanen in dit land volledig gelijkgeschakeld met de eigen staatsburgers, waardoor iedereen recht heeft op een leefloon, medische zorg of bejaardenzorg. Zo kan iemand die hier nog geen dag gewerkt heeft, aanspraak maken op een leefloon van 740 euro per maand (voor alleenstaanden).Ziehier de categorieën en maandelijkse bedragen in euro, van toepassing op 1 september 2010.
    Samenwonende met één of meerdere personen    493,54
    Alleenstaande                                                       740,32
    Uitsluitend samenwonend met een gezin ten laste 987,09
    In 2010 waren 770 personen gerechtigd op een leefloon in de Westhoekgemeenten. Volgens federaal volksvertegenwoordiger Sabien Lahaye-Battheu stijgt het aantal aanhoudend. Zij geeft daarvoor als redenen, de economische crisis die zich nog steeds laat voelen en het feit dat steeds meer jongeren en/of studenten een leefloon aanvragen. Asielzoekers die zijn toegewezen aan het OCMW, blijven tevens deel uitmaken van de groep leefloners.'
    Nieuw is het fenomeen van de 'gepensioneerde asielzoeker' die geen recht heeft op een pensioen en bij het ocmw aanklopt.'
    Onlangs was er in de pers nogal wat te doen rond de 'ocmw-toeristen' aan de kust, die er tijdens de zomer komen werken, een appartement huren en hun domicilie aanpassen. Na de zomer vallen ze zonder werk, en wenden ze zich tot het ocmw.

    Besluit: mijn mening over wat de gemeente van plan is
    Het huidig aantal door de gemeente tewerkgestelden is toch al zeer indrukwekkend, maar krijgen we nu een mix van leefloners en gemeentewerklieden? Is de motivatie er wel? Laat ons aannemen dat men plaatsen voorziet als hulp in de homes van ouderen, in crêches, in scholen, in de administratie in de gemeentehuizen, in de groendienst. Dat vraagt toch een zekere opleiding waarvoor niet iedereen geschikt is.
    Zijn zij in staat om die opleiding te volgen? Kan men ervan uitgaan dat zij het vertrouwen verdienen? Tenslotte weet men weinig over die mensen. Niet dat we meteen moeten veronderstellen dat ze allemaal onbetrouwbaar zijn!
    Zijn er nog plaatsen vrij in het containerpark of als straatkeerder? De leefloners zullen toch geen overcapaciteit veroorzaken?
    Al bij al vind ik dat tewerkstellen bij de gemeente van leefloners toch geen te best idee.

    Laat de euro’s maar rollen, we krijgen toch subsidies
    “Onder impuls van burgemeester Michel Landuyt haalde Middelkerke subsidies binnen voor volgende belangrijke projecten.
    Heraanleg marktplein Middelkerke: 390.000 euro via Vlaamse en provinciale steun.
    Dorpskernvernieuwing Slijpe: 300.000 euro via Europese, Vlaamse en provinciale steun.
    Renovatie strandaccomodatie Casino-West 59.000 euro.”
    Waarom wordt daar nooit bijverteld hoeveel de totale kostprijs bedroeg/bedraagt? Bijvoorbeeld, in het geval van het marktplein zal de subsidie maar een zeer beperkt percentage zijn van het totaal.
    Voor de zoveelste keer, tot vervelens toe, wil ik hier mijn afschuw voor subsidies uitdrukken. Dat zo’n systeem bestaat is natuurlijk niet de schuld van de gemeente, maar waarom doet het bestuur altijd weer alsof die vermelde werken aan de gemeente weinig of niets gekost hebben en de bevolking hen daarvoor uiterst dankbaar moet zijn? Subsidies komen van belastingsgeld, dus van ONS geld.
    Er zijn heel wat nadelen aan het ‘uitdelen’ van subsidies.
    Ten eerste, het systeem zet aan tot investeringen die anders nooit zouden gedaan worden. Men mag niet vergeten dat steeds een deel van de uitgaven ten laste blijft van de gemeente. Zonder subsidies zou het gemeentebestuur bescheidener moeten blijven, de waanzinnige projecten laten vallen omdat ze alles zelf moet bekostigen.
    Ten tweede, het systeem leidt tot vriendjespolitiek. “Als men maar tot de partij van de minister behoort” of “de verkiezingen naderen, ze delen weer uit” of ‘je moet de weg kennen in Brussel’ of ‘de burgemeester heeft subsidies binnengehaald’.
    Ten derde, subsidies moeten dienen om het bestaansrecht van sommige niveaus te rechtvaardigen. Dat geldt vooral voor de provincie.
    Ten vierde, de rijke of boven hun stand levende gemeenten profiteren het meest.
    Ten vijfde, subsidies zijn zeer fraudegevoelig.
    Ten zesde, het is een weinig doorzichtig systeem.
    Natuurlijk besef ik dat men zich niet sympathiek maakt met een pleidooi voor het afschaffen van subsidies, maar ik kan dat doen omdat ik niet moet verkozen worden.
    Ik blijf me maar afvragen, tevergeefs waarschijnlijk, welke politicus of partij ooit de moed zal hebben om het ook te doen?

    Linda Feys – Peelman
    “Als Westendenaar heeft Linda haar omgeving de voorbije jaren duidelijk mooier zien worden. Zij is dan ook zeer tevreden over de vele werken die van Westende een pareltje aan de kust maken.”
    Waarom kijkt Linda dan zo triestig op de foto? Is ze misschien toch niet zo tevreden over dat ‘pareltje’? Het is natuurlijk niet omdat een stuk Henri Jasparlaan en enkele pleintjes vernieuwd werden, tegen onnoemelijk hoge bedragen …
    Trouwens, ligt ‘Zon en Zee’ niet op een paar honderd meters van haar deur. Nog steeds een troosteloze leegte!!

    Met dank voor de toelating om de foto over te nemen

    Bron
    www.ocmwmiddelkerke.be

    29-05-2011, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Politieke partijen
    26-12-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voor welke toekomst kiest schepen Maesen?

    Zopas las ik in “Het Nieuwsblad” dat schepen Lode Maesen van het Progressief Kartel besprekingen heeft aangeknoopt met het NV-A met het oog op een overstap.
    Reden genoeg dus om daarover enkele vragen te stellen en enkele bedenkingen te formuleren.

    Klopt het eigenlijk wel dat hij gaat overstappen naar NV-A?
    Ik vroeg het hem zelf. Ziehier zijn antwoord:Eerst en vooral vind ik het spijtig dat het nieuws voortijdig uitgelekt is. De tijd was daarvoor nog niet rijp. Blijkbaar had iemand aan tafel andere bedoelingen om dit te lekken.
    De NV-A is ook niet de enige partij die in mij geïnteresseerd is. Er waren er meerdere die eens wilden praten of een verkennend gesprek voeren over politiek, over mijn politieke toekomst, over mijn idealisme.
    Achter mij staat trouwens nog een groep gemotiveerde mensen, die ook de politieke interesse van anderen opwekken. Wij stonden bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen met 6 SLP’ers op de lijst van het Progressief Kartel.” Hieronder zien jullie daarvan een groepsfoto.

    Van links naar rechts Ann Vandekerckhove, Jan Gebbert, Wim Dewulf, Doris Ducheyne, Lode Maesen, Geert Lambert, Stijn Desplenter.

    Vooruitzien is regeren
    Dat is inderdaad een bekende uitspraak in politieke middens.
    Natuurlijk weten de lezers van deze blog ook dat we in 2012 alweer naar de stembus moeten/ mogen om een nieuwe gemeenteraad te kiezen.
    Wie succesvol en vernieuwend leiding wil geven, moet naar de toekomst durven kijken.
    De kunst bestaat erin zijn kanonnen vroeg genoeg in stelling te brengen om tijdig te kunnen reageren als de vijand aanvalt.
    Van een andere wijze man hebben wij geleerd dat men het ijzer moet smeden als het heet is.

    De NV-A is vandaag een partij die in de gunst staat van de kiezer
    Het ‘ijzer’ is hier de grote populariteit van de partij op dit ogenblik, het ‘smeden’ betekent dat sommige uiteraard geneigd (zullen) zijn om zich op die gunstige stroom te laten meevoeren.
    Of kan/mag men dat misschien ook opportunisme noemen?
    De partij wil in 2013 – 2018 natuurlijk overal vertegenwoordigd zijn in de gemeenteraden en het is dus niet meer dan normaal dat gezocht wordt naar valabele kandidaten om die droom of dat plan, (wie zal het zeggen ?) waar te maken.

    Wie is Lode Maesen?
    Ik laat hem zichzelf voorstellen.
    “Op 19 juli 1972 werd ik geboren als zoon van Herman Maesen, een echte Westendenaar die op 14 september 2010 overleed, en van Irène Deschieter. Ik ben de jongste telg van zes kinderen en stam uit een flamingant nest.
    Ik woon samen met Ann Pille, hoofd van het IBO (Initiatief Buitenschoolse Opvang) aan de gemeente Middelkerke. Wij hebben twee dochters, Lise 16 en Kato 10.
    Jarenlang was ik actief bij Chiro Ter Streep Westende. Als voorzitter van de jeugdraad was ik mee de stuwende kracht achter de oprichting van het jeugdhuis ‘De Paravang’. Ik nam jarenlang actief deel aan diverse besturen van de Volksunie en na de splitsing bij Spirit . Diezelfde verantwoordelijkheid neem ik nog op in tal van verenigingen.
    Als schepen heb ik volgende bevoegdheden: jeugd en senioren, preventie en straathoekwerk, toegankelijkheidsbeleid en sociale zaken, ontwikkelingssamenwerking en markten en foren.
    Volgens mij is Lode inderdaad een valabele kandidaat die niet zou misstaan op veel lijsten.
    Hij is een idealist, initiatiefrijk, sociaal geëngageerd en niet bang om de handen uit de mouwen te steken.
    Nu zijn eigen partij opgehouden heeft te bestaan, kan ik maar al te best verstaan dat hij loslopend wild geworden is.

    Aan politiek doen in het spoor van Geert Lambert
    Lode heeft in de voorbije jaren de politieke lijnen, uitgezet door Geert Lambert, uit Oostende, gevolgd. Lambert startte zijn loopbaan in de Volksunie in 1991. Die partij viel in 2001 uiteen, wegens onenigheid over het al dan niet goedkeuren van het Lambermontakkoord over de verdere staatshervorming. Enerzijds waren er Bert Anciaux en Els Van Weert, die samen met Geert Lambert de links-liberale partij ‘Spirit’ (Sociaal, Progressief, Internationaal, Regionalistisch, Integraal-democratisch en Toekomstgericht) oprichtten. Anderzijds was er Geert Bourgeois die een nieuwe partij stichtte, de N-VA of Nieuw-Vlaamse Alliantie. Na een referendum mocht de NV-A zich de erfgenaam van de Volksunie noemen, zonder echter de naam te mogen overnemen.
    ‘Spirit’ werd later nog omgedoopt tot ‘Vlaams Progressieven’ en nog later tot SLP of Sociaal-Liberale Partij. Dat werd geen succesverhaal. Het vervolg al evenmin want Lambert stapte over naar ‘Groen’, stond daar tweede op de senaatslijst in 2010 maar werd niet verkozen.

    Welke principes huldigt Lode? Welke idealen koestert hij?
    Ik neem redelijkerwijze aan dat Lode Maesen, als gewezen parlementair medewerker van en propagandist voor spirit-voorzitter Geert Lambert, ook steeds een aanhanger geweest is van diens ideologische opvattingen. Ziehier wat hij daar zelf over zegt of enkele jaren geleden (in 2007) gezegd heeft. Misschien denkt hij daar nu wel anders over.
    “Ik blijf trouw aan mijn idealen, namelijk een sociaal en progressief Vlaanderen. Dat beschouw ik trouwens als de enige constante in mijn leven.
    Ik blijf ijveren voor een Vlaanderen met veel bevoegdheden maar ik ijver niet voor de onafhankelijkheid. Ik wil een Europa van regio’s waardoor België sowieso verdwijnt. Ik heb geen Belgisch gevoel, nog nooit gehad en ik zal het nooit krijgen. Maar ik steek geen energie in een conflict. Ik ben Vlaming en dan Europeaan. België komt bij mij niet op.
    Verder wil ik mensen overtuigen van de rijkdom van diversiteit in onze samenleving. Ik streef naar gelijke kansen voor iedereen, voor vrijheid maar ook voor verantwoordelijkheid.
    Ik doe niet aan politiek voor de postjes anders was ik al lang ingegaan op voorstellen van veel grotere partijen dan spirit.
    Ik ben een republikein. Het koningshuis is nog altijd ondemocratisch en familieleden ervan vertoeven regelmatig in de schandaalsfeer. Zonder te spreken van de schandalen in Kongo. De koning heef trouwens altijd al gekozen voor de katholieken en voor de Franstalige en dat vanaf 1830.
    Verder vind ik dat ‘stilstaan’ eigenlijk ‘achteruitgaan’ betekent. Ik kijk naar de wereld en naar de nieuwe evoluties. Alleen op die manier blijf je, volgens mij, wakker en blijf je voeling hebben met de samenleving.”

    Lode in de gemeentelijke politiek als aanhanger van de SVHV
    Hij was in 1993 medeoprichter van de Volksuniejongeren Groot-Middelkerke (VUJO).
    De Volksunie was hier als partij ook wel actief. Maesen behoorde daarin tot de linkervleugel, in het zog van Oostendenaar Jaak Vandemeulebroucke, die later koos voor het NV-A.
    Eigenlijk kon Lode zijn partijpolitieke voorkeur niet voluit demonstreren.
    De Volksunie nam namelijk niet deel aan de verkiezingen onder die naam maar wel als SVHV (Stem van het Volk). Waarom? Was niet iedereen misschien Vlaamsgezind genoeg?
    Feit is dat die partij in Middelkerke jaren ongenaakbaar was. Met als achtereenvolgende leiders André Inghelram (1971-1982+), Julien Desseyn (1983 - 1988) en Frank Verlinde (1989-2000) leverde ze 30 jaar de burgemeester waarvan 23 in de fusiegemeente. Ze behaalde nooit de absolute meerderheid maar was toch zeer succesvol in het aantal zetels. (8 in 1982, 10 in 1988). In 1995, na de herverkiezingen behaalde ze nog ‘slechts’ 7 zetels maar door een overeenkomst met CVP en SAMEN (op de wip) bleven ze toch aan de macht, tot ze in 2000 de klop van de hamer kregen en terugvielen naar 4 zetels.
    Net in die verkiezingen stond Lode Maesen voor de eerste keer op de lijst, als negende. Hij werd wel zevende in de ranglijst van de behaalde stemmen, maar dat volstond deze keer dus niet meer.

    Kiezen tussen Spirit en NV-A
    In 2001 moest hij kiezen tussen Spirit en NV-A. De SVHV in Middelkerke werd alsmaar onbelangrijker omdat Frank Verlinde fel ontgoocheld was over zijn verkiezingsresultaat en zijn partij in de steek liet. Was hij ook niet eerder liberaal dan Vlaamsgezind?
    Toen Verlinde dan definitief afhaakte, werd Lode dan toch gemeenteraadslid.
    Zijn partijgenoten konden maar geen keuze maken. Lode werd dus ‘politiek dakloos’ (zijn eigen woorden). Ging het over een ‘verscheurende’ keuze voor hem? Ik neem aan van niet, gezien zijn voorkeur voor links, die we ook vermoeden bij Anciaux, Lambert en Van Weert.
    Het volstaat, volgens mij, daarvoor te vermelden dat Anciaux nu socialist is en dat Lambert later de sociaal- liberale partij (SLP) oprichtte, ook wel eens links-liberalen of progressieve liberalen genoemd.
    Spirit nam in 2003 ook met zeer groot succes deel aan de federale verkiezingen in een kartel met de socialisten (met stemmentrekker Stevaert).
    Lode koos voor Spirit en niet voor NV-A. Was dat misschien omdat Bourgeois eerder tot het rechtse kamp behoort? De volledige NV-A zou ik toch minimum een centrum-rechtse partij noemen.

    Gemeenteraadsverkiezingen in 2006
    In 2006 kwamen er dus weer verkiezingen aan. Lode streed toen nog onder de SPIRIT – vlag. Een valabele lijst opstellen voor die partij zou niet eenvoudig geweest zijn en zou hem weinig kansen op succes geboden hebben. Dan maar gegrepen naar de kartelformule. Met wie anders dan met de socialisten van Geert Verdonck, hoewel die wel onthoofd waren door het wegvallen van de familie ‘Desseyn’.
    Om het linkse kamp volledig te maken, werden de groenen er ook maar bij genomen, de partij die ooit beweerde geen kartels te willen/ mogen sluiten maar die deze keer een kans zag om de eerste verkozene ooit in Middelkerke een mandaat te zien bekleden. De drie samen noemden zich ‘het progressief kartel’. Die oplossing vond Lode ‘de beste garantie voor de toekomst van Middelkerke’. Hij vindt ook dat de drie partijen veel gemeen hebben want dat een kartel anders niet werkbaar is.
    Hij kreeg de verkiesbare tweede plaats.
    De kartelformule heeft blijkbaar niet gewerkt op het gebied van het aantal stemmen, want de partij behaalde slechts twee zetels, maar de groene Erika Blomme kreeg een zitje in de OCMW – raad. Om de meerderheid in de gemeenteraad te behalen had de VLD met zijn 12 zetels op 25 niet genoeg en dus waren ze verplicht een coalitie aan te gaan. Maar met wie?
    Met de CD&V? In de vorige legislatuur was hen dat zuur opgebroken! Met het Vlaams Belang mocht niet wegens het ‘cordon sanitaire’, dus… kiezen dan maar voor de onnatuurlijke coalitie met de progressieve partij, die logischerwijze standpunten zou moeten verdedigen die tegengesteld zijn aan de blauwe.

    Waarom deed Lode daar eigenlijk aan mee?
    Ziehier wat hij daar in 2007 over zei:
    “Waarom ik meeheul met de VLD? Om hen misschien te overtuigen het enigszins anders te doen. Natuurlijk moet ik wel toegeven dat de kiezer het niet echt anders wil. Temeer besef ik ook dat je vanuit de oppositie echt niets kan doen, behalve ‘ambetant’ zijn en je negatief gedragen en dat ligt niet in mijn aard.”

    Hoe is de verstandhouding binnen het kartel?
    “Ik voel mij goed in het kartel. Elk doet z’n ding in volle respect voor de ander. Ik krijg steun van sp-a wanneer ik ijver voor het zingen van de Vlaamse Leeuw op 11 juli in Middelkerke of wanneer ik eis dat de burgemeester op 11 juli zelf nog initiatief neemt om de gemeente te bevlaggen met leeuwenvlaggen in plaats van Tour de France - vlaggen, …”

    En de hogere politiek?
    Lode stond als eerste opvolger van Geert Lambert op de lijst SLP voor de verkiezingen van de Vlaamse raad in 2009 en haalde als dusdanig 722 voorkeurstemmen, een degelijk resultaat in een partij die slechts 1,09 % van de stemmen haalde en die er dus niet in slaagde een mandaat binnen te halen.

    Waarom hij Geert Lambert niet volgde naar ‘Groen’?
    Ik maakte na de stopzetting van SPIRIT/SLP niet de keuze voor Groen!. Ik koos ervoor om eerst voor mezelf uit te maken wat mijn toekomst kon zijn en ondertussen van op afstand de nationale politiek te volgen. Ik was dus toch geen socialist zoals sommigen dachten en ook geen groene. Neen, ik koos voor mijn sociaal Vlaams engagement.
    Dat betekende echter geen breuk met Geert Lambert, die ik nog steeds als een goeie vriend beschouw.
    Ik zie daarin het bewijs dat aan politiek doen met visie en idealisme dan toch geen vijanden oplevert. Of misschien toch wel... de tegenstanders.”

    Waarom nu wel de NV-A?
    “Gezien mijn verleden kan die partij op mijn sympathie rekenen. Zeker door de manier waarop ze momenteel trouw blijven aan hun idealen, die deels de mijne zijn”.
    Het zal er natuurlijk op aankomen of ze dat ook zullen blijven doen, met andere woorden of de zo gezegde compromissen die men in de politiek moet sluiten, geen afbreuk zullen doen aan die mooie principes.

    Hoe is ‘progressief’ te verzoenen met ‘NV-A’?
    We weten allemaal dat conservatisme en progressief denken, volgens de definities in woordenboeken, tegengestelde begrippen zijn. In de werkelijkheid schijnt dat anders te zijn.
    Het eerste betekent ‘behoudsgezind’, het tweede 'geavanceerd, links, radicaal, vooruitstrevend', de samenleving op een vernieuwende manier willen verbeteren.’
    Politici zijn zeer inventief als ze hun denkwijze uiteenzetten en ze voegen daarom bijwoorden toe aan ‘conservatief ‘en ‘progressief’.
    Bart De Wever beweert conservatief te zijn. Hij ergert zich aan de vervuiling van het begrip.
    Op 16 mei 2009 verklaart hij aan ‘Het Nieuwsblad’.
    “Ik betreur dat iedereen hip progressief wil zijn. Conservatief is tegenwoordig een scheldwoord. Ik ben niet tegen emancipatie, moderne kunst of vreemdelingen. Ik ben mensvriendelijk conservatief. Ik geloof namelijk niet in het individualisme, in de vrijheid -blijheidfilosofie, maar in gemeenschapsvorming. Het progressieve denken op ethisch en economisch vlak heeft ons veel miserie opgeleverd. Er zijn nog nooit zoveel depressies, zelfmoorden, vulgariteiten en seksuele immoraliteiten in de samenleving geweest, en de gevolgen van de liberale hebzucht kennen we ondertussen. Sorry, maar we zijn aan een correctie toe. Die correctie is inderdaad een pak conservatisme aan de dag leggen door de huidige waarden en de normen tegen het licht te houden en opnieuw verbanden te leggen tussen mensen. Het sociale weefsel is weg.”
    Op zijn blog beweert NV-A volksvertegenwoordiger Paul Dedecker dat hij denkt (ethisch gezien!) in het progressieve kamp thuis te horen. Adoptierecht door holebi’s lijkt hem vanzelfsprekend, terwijl het zelfbeschikkingsrecht over het eigen leven hem een grondrecht lijkt, ook voor minderjarigen en dementerende. In verband met abortus vindt hij dat de wetenschap moet uitmaken vanaf wanneer het om een gezond en levensvatbaar kind gaat, of om een onvolgroeide vrucht, en daar desgewenst een zekere marge bij te nemen.
    De vraag is hoever dat allemaal kan en mag gaan.

    Besluit
    Je kunt dus ethisch progressief, Vlaams progressief, economisch progressief maar ook economisch en mensvriendelijk conservatief zijn.
    De vakbond ABVV roept op om een progressief front te vormen tegen het NV-A.
    Kunnen jullie nog volgen? Het is allemaal natuurlijk heel complex en niet te vatten in een aantal zinnen.
    Hoe verzoen je ‘diversiteit’ en ‘ik heb geen schrik van vreemdelingen’?
    Hoe voldoe je tegelijk aan ‘vrijheid’ en ‘verhoogde veiligheid’?
    En zo zou ik nog een tijdje kunnen doorgaan.
    Moeten we de eventuele overstap van de progressieve Lode Maesen naar het conservatief -progressieve NV-A misschien ook in dat licht bekijken? Of wordt dat opgelost door ‘deels’ dezelfde meningen en idealen te hebben?

    Bronnen
    http://www.verkiezingssite.be/verkiezingen2009/lijsten/Vlaams+Parlement/SLP/West-Vlaanderen/Lode+Maesen/
    http://sites.spirit.be/spirit1/faces/web/index.jsp?group=middelkerke
    http://www.nieuwsblad.be/article/detail.aspx?articleid=G7C2ACTAD
    http://peterdedecker.eu/category/tags/bart-de-wever

    26-12-2010, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Politieke partijen
    31-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Kennen jullie het Middelkerks boeven- en schelmenverhaal '˜De Zeven Fenomenen'?

    Er was eens … een Middelkerks gemeenteraadslid… Hij was de leider en voortrekker van de BSP of Belgische Socialistische Partij.
    Hij was zeer plichtbewust en kende zijn dossiers van binnen en van buiten.
    Volgens zijn eigen woorden stelde zijn partij niet zo veel voor en haalde die daardoor nooit voldoende stemmen om een schepenmandaat te veroveren. Het raadslid voelde zich daarvoor medeverantwoordelijk, want populair was hij nooit maar dat was ook zijn betrachting niet.” Ik ben geen volksfiguur”, zei hij zelf, “Ik kan mij in bepaalde situaties of omgevingen niet inleven. Ik ben nu eenmaal zo. Mijn ideologische visie over een aantal zaken is vrij rechtlijnig.” Hij noemde zichzelf ook nog ‘den ambetanterik’.
    Hij moest het dus altijd doen vanuit de oppositie en iedere politicus weet hoe moeilijk dat is. Het is ‘vechten tegen de bierkaai’.
    Maar hij was eerlijk en had gedurende meer dan 20 jaar het beste voor met Middelkerke. Vooral over de gemeentelijke financies maakte hij zich regelmatig zorgen. Zo vind je er niet veel!
    ‘Meer inspraak’ was één van zijn voornaamste streefdoelen.
    Over wie ik het heb? Over Gaspar Ryckewaert, natuurlijk!

    Lijsttrekker van de lijst ‘Inspraak’
    In het vooruitzicht van de gemeenteraadsverkiezingen van 10 oktober 1982, schreef Gaspar zoals iedereen zijn kiespamfletten. Dat gebeurde nu niet meer als kopman van de BSP maar van een lijst ‘Inspraak’ met allemaal socialisten, Hij deed dat in wat hij ‘een luchtige trant’ noemt, maar hij vond toch dat hij daarin een aantal ‘onweerlegbare manipulaties’ van de regerende meerderheid (1976-1982) moest bekendmaken.
    Zo ontstond ‘Een oud maar onuitgegeven BOEVEn- en schelmenverhaal in drie delen uit het land van de zee’. Hij gaf het de titel ‘De zeven fenomenen’ mee.
    De tekst hieronder is de weergave van wat in de drie pamfletten geschreven staat, hier en daar met de nodige aanvullingen waar het volgens mij nodig is voor een beter begrip door de lezer van vandaag.

    Wie zijn die zeven fenomenen?
    De eerste gemeenteraad van de fusiegemeente Middelkerke op 1 januari 1977 was samengesteld uit 8 CVP, 3 BSP, 7 Stem van het Volk (SVHV) en 5 Gemeentebelangen (=PVV, later VLD). Met een nipte 12 op 23 vormden de laatste twee partijen een meerderheid tegen de partij van de CVP-burgemeesters (Vermander, Soetaert en Pittery) en tegen de BSP (Ryckewaert, Astaes en Debeuckelaere).
    Inghelram werd burgemeester met 2 schepenen uit zijn partij, Leon Dewulf en Roland Vanhercke. Voor de Gemeentebelangen werden de eerste drie van de lijst Muylaert, Bouve en Ghesquière schepen.Julien Desseyn was gemeentesecretaris.
    En daarmee heb ik meteen de ‘De zeven fenomenen’ genoemd.
    De beginnende maar steeds invloedrijkere Willy Declerck viel toen nog juist buiten de prijzen en werd slechts gewoon raadslid.
    Hij wordt door de schrijver van de pamfletten ‘de grote vriend van de zeven fenomenen’ genoemd. Hij beschrijft hem als “een sympathieke maar nogal bescheiden man, die nooit op een foto stond”
    En ik vul aan: hij lag aan de basis van de politieke loopbaan van enkele huidige Open VLD mandatarissen en hij is, na zijn zelfmoord, voor die partij nog steeds het ‘lichtend voorbeeld’ gebleven.

    Deel 1: Willy en de zeven fenomenen
    In een eerste onderdeel wordt vooreerst het ‘fenomeen Dewulf’ alias ‘Long Wulf’ besproken.
    Deze wordt ervan beschuldigd zes jaar lang het gemeentepersoneel honderden werkuren te hebben laten uitvoeren om de wegen naar boerenhoven of naar de woningen van ‘Jan, Pier of Pol’ te herstellen of te verharden. Zelfs om de grondstoffen hoefden de begunstigden zich niet te bekommeren. Dat alles gebeurde natuurlijk op de kosten van de Middelkerkse gemeenschap. De schepen verwachtte daarna natuurlijk wel dat hij daarvoor in het kieshokje zou beloond worden. De kritiek van Ryckewaert werd weggewuifd met een laconiek “Je makt van u schete u dunderslag”.
    Na verloop van tijd hadden de andere fenomenen toch ook door dat er iets niet pluis was. Ze beslisten daarop in de gemeenteraad de werken ten gunste van particulieren niet meer helemaal te betalen, maar nog slechts voor twee derden. Dertien en een halve maand later gaf dat besluit aanleiding tot een schorsing door de gouverneur. Vroeger kon niet, omdat de beslissing van de raad hem slechts een jaar nadien bereikte!!

    In een tweede onderdeel vertelt Gaspar over de geschenken waarmee Willy Declerck door de fenomenen bedeeld werd.
    Op 7 juni 1979 werd in Puurs door een zekere Vandermeulen een naamloze vennootschap “NV Casino- Parking” opgericht. Dat was een zakenpartner van Willy.
    Drie maanden later zeiden de blauwe dat zij een parking wilden bouwen onder de put voor het casino in Middelkerke!!! Dat werd vlug officieel en administratief geregeld zonder dat de concurrentiefirma’s een schijn van een kans kregen. De prijs die Vandermeulen moest betalen aan de gemeente bedroeg 90.000 BFr per jaar. Dat bedrag was niet enkel beschamend laag, maar bovendien werd het vaak pas na lang aandringen betaald, met vertragingen die opliepen tot 1 jaar, zonder dat daarvoor enige interest aangerekend werd.
    De zaken floreerden en daarom werd op 19 juni 1982 in Puurs een nieuwe vennootschap, deze keer de “Mouchotte-parking” opgericht. Op 26 juli 1982 beslisten Willy en zijn vrienden een parking te bouwen onder het Mouchotteplein. Deze keer was er zelfs van concurrentie geen sprake.
    Voor beide parkings kreeg Vandermeulen het recht om die garages 99 jaar lang uit te baten en voor beide werden de jaarlijkse stortingen aan de gemeentekas verlaagd van 90.000 naar 70.000 BFr.

    Deel 2: De fenomenen sporten, eh… tennissen!!
    Zoals de titel van dit deel het zegt, wordt daarin de liefde beschreven die de ‘fenomenen’ koesterden voor de tennissport. Het gaat over de miljoenenverslindende aanleg van drie tenniscomplexen.
    Er wordt een onderscheid gemaakt tussen tennisterreinen in het ‘westen’ (Westende) en die van de ‘andere kant’ (Middelkerke).
    De eerste waren eigendom van ‘misschien wel stinkrijke particulieren’. Deze stelden in de jaren 80-81 vast dat hun velden niet veel meer opbrachten en lieten ze dan maar verkommeren. De gemeente leende toen maar wat miljoenen en nam het boeltje over.
    Voor de heraanleg van de tennisvelden aan de Parklaan werd in maart 1981 een lastenboek aangelegd en in september 1981 werd het aangepast of beter gezegd de prijzen werden verhoogd. Dat is tevens het verhaal van wat studiebureaus zich allemaal mochten permitteren.
    De geschatte prijs bedroeg tenslotte 1.441.800 BFr.
    Die ‘andere’ waren eigendom van de gemeente, die heel het complex (tennis, minigolf, woning en café) tussen Leopoldlaan en Koninginnelaan verhuurde voor een ‘ongelooflijk schappelijk prijzeke’.
    Op 5 maart 1979 vroeg de voorzitter van deze club aan de fenomenen om van oktober tot maart een opblaasbare hal over drie van de buitenvelden te plaatsen. De gemeente ging daar niet enkel mee akkoord, maar besloot bovendien die ‘halle’ zelf aan te kopen. Door verzet van eigenaars van omliggende gebouwen en omdat de bouw niet in overeenstemming was met het plan van aanleg, kwam de ‘halle’ er uiteindelijk toch niet, maar ….. dan moest het maar op een andere manier.
    Op 31 maart 1981 kocht de gemeente voor 600.000 BFr een stuk grond achter het voetbalveld van Gold Star. Zes weken later richtte de tennisclub een aanvraag aan de gemeente om daar een tenniscomplex te bouwen. De aanvrager had zelf al uitgerekend dat het ‘maar’ 10 miljoen zou kosten. De gemeenteraad keurde later de bouw goed voor … 16 miljoen.
    Achter de Lakodam, vlak bij het huis van Bouve, werden tussen de jaren 80 en 82 nog vier tennisvelden aangelegd, wat het totaal bedrag, besteed aan de tennissport, op 35 miljoen frank bracht.
    De andere sporten stonden natuurlijk watertandend toe te kijken. Smeekbeden van allerlei sportverenigingen en adviezen van de sportraad werden gewoon in de wind geslagen.

    Deel3: Zij hielden hun woord
    Hierin klaagt schrijver datgene aan waarvan wij vandaag het schrijnende resultaat zien: het steeds maar toenemend toerisme ten koste van alles. In plaats van landbouwgrond zien we nu kampeerparken en kampeerterreinen. De auto en zijn inzittenden, de toeristen, hebben onze dijken en straten ingenomen.
    Om even letterlijk de tekst van Gaspar over te nemen: “ze zouden de overgebleven stukskes duinen met beton volgieten en onder de duurste en bestgelegen percelen zouden ze privégarages mogen bouwen om niet alleen grof geld te scheppen, maar om tegelijkertijd de gemeentebelastingen op de ontbrekende garages in hun appartementsgebouwen niet te moeten betalen.”

    Deze keer is ‘fenomeen Bouve’, die daarin een belangrijke rol speelde, aan de beurt: “zijn ijver om aan iedereen wel te doen was zelfs zo groot dat hij per malheur met het geld, het materieel en het werkvolk van de gemeente ook voor hem zelf werken liet uitvoeren.”
    Tenslotte somt Gaspar de beloften op die de fenomenen deden in hun kiespamfletten van 1976.
    Ze zouden elke vierkante meter goede land- en tuinbouwgrond verdedigen.
    Ze zouden een aangepast grondbeleid voeren om de aankoop van bouwgronden tegen sociale prijzen te bevorderen. Ze zouden hoorzittingen per wijk houden en er zouden wijkraden opgericht worden. Er zou strenge controle uitgevoerd worden op de opruiming na bouwwerken en openbare werken.
    De nodige parkeerruimte in de toeristische centra zou geschapen worden. Minder - validen zouden tot de sport toegelaten worden. De duinen zouden beschermd worden door beplanting ervan. Er zou een milieu- en groencomité opgericht worden. Er zouden ontmoetingscentra ingericht worden voor bejaarden en minder- validen. Er zou een busdienst ingelegd worden zodat elk punt van de gemeente kon bereikt worden. Er zouden kinderdagverblijven, peutertuinen en speeltuinen opgericht worden.
    Allemaal uitstekende voornemens…. waarvan helaas niets in huis kwam, meent Gaspar.

    Besluit
    Spijtig genoeg voor Ryckewaert leverde zijn offensief geen winst op, integendeel, want zijn partij verloor op 10 oktober 1982 één zetel. Ja, partijen van de meerderheid mogen zich veel (te veel) veroorloven.

    Bronnen
    Artikel in “De Zeewacht” van 23 november 1984 door Dirk Marteel
    Kiespamflet ‘Voor iedereen INSPRAAK MET RYCKEWAERT’
    Drie pamfletten ‘De zeven fenomenen’

    31-10-2010, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Politieke partijen
    09-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Politici van de Middelkerkse oppositie, laat u niet meeslepen !

    Jullie hebben natuurlijk al van het Stockholmsyndroom gehoord?
    In 1973 voerde een groep bandieten in Stockholm een bankoverval uit. Ze hielden daarbij vier personen zes dagen lang vast. Ze gingen ervan uit dat de samenleving fundamenteel slecht is en dat die dus mag geplunderd worden. Na afloop bleken de gegijzelden een zekere sympathie opgevat te hebben voor de gijzelnemers. Ze gingen zich inleven in de drijfveren van deze laatste en dachten mee in hun belang. Niet de bankrovers vonden zij de slechteriken maar wel de politie. Twee van de gevangen genomen vrouwen verloofden zich later zelfs met hun gijzelnemers.
    Psychologen hebben daar toen een syndroom in gezien en het de naam van de Zweedse hoofdstad gegeven. Maar wat houdt dat eigenlijk in?
    Het is een overlevingsmechanisme voor slachtoffers van misbruik en intimidatie, die weinig of geen contact hebben met derden en waarbij de aanvaller zich langs zijn vriendelijke zijde laat zien en voorziet in de basisbehoeften van het slachtoffer, bijvoorbeeld door het geven van voedsel en bescherming.
    Er zijn verschillende categorieën, maar bij alle is er sprake van een ongelijke situatie, waarbij één partij duidelijk de macht heeft over de andere: misbruikte kinderen, mishandelde vrouwen (die ondanks alles bij hun partner blijven), slachtoffers van incest, gevangenen in concentratiekampen, sekteleden, mensen in relaties waarin ze geïntimideerd worden.

    Enkele bekende voorbeelden
    De schatrijke Patty Hearst werd door een linkse groep ontvoerd. Haar familie betaalde een enorm losgeld, dat besteed werd aan voedsel voor de armen. Ze beroofde later, samen met haar ontvoerders, een bank en werd daarvoor veroordeeld.
    De Oostenrijkse Natascha Kampusch werd acht jaar lang vastgehouden in een kelder. Ze zei na haar ontsnapping en na de zelfmoord van haar ontvoerder dat ze tijdens haar opsluiting “niets gemist had, dat ze haar basisbehoeften had. Ze was niet boos op haar ontvoerder en had/ heeft moeite met zijn zelfmoord.
    De Nederlands-Belgische journaliste Joanie de Rijke werd in Afghanistan door de Taliban ontvoerd en verkracht. Ze verklaarde nadien “begrip te hebben voor haar ontvoerders. Ze koestert ook geen wrok tegen de Taliban-leider, omdat die haar ook had om kunnen brengen.”
    Opvallend is dat beide laatste slachtoffers ontkennen aan het Stockholmsyndroom te lijden.

    Doet het zich ook in de politiek voor?
    Tussen de overheid en de burgers?
    De laatste tijd wordt meer en meer gezegd en geschreven dat het zich inderdaad ook voordoet in de politiek.
    Het is immers ook een psychologisch proces dat ertoe leidt dat een persoon (slachtoffer) zijn beeld van de werkelijkheid afstemt op de verwachtingen van een andere persoon in wiens macht hij verkeert (dader).
    We hebben het hier dus over de laatste categorie, de intimidatie.
    Het is merkwaardig dat burgers (slachtoffers) zo’n volgzame houding aannemen ten aanzien van de overheid (dader).
    In deze relatie ondergaan de burgers nochtans ook een zekere vorm van gijzeling. Ze moeten een abnormaal hoog deel van hun zuurverdiende centen afstaan aan belastingen. Ze stellen vast dat corruptie en bevoordeling van de elite nog te vaak voorkomen. Banken en multinationals brengen (ongestraft) hun spaarcenten of hun job in gevaar of pakken die zelfs af. De vrijheid van meningsuiting wordt steeds harder en met nieuwe wetten onderdrukt. Voor alles en nog wat heeft men een vergunning van de overheid nodig. Diversiteit en tolerantie tegenover andere culturen wordt aan de mensen opgedrongen, zelfs en vooral via de openbare omroep. Dat alles samen is dus wel degelijk een vorm van intimidatie door de overheid, waaraan de burger niet kan ontsnappen. Diegene die durven procederen tegen de overheid, diegene die durven kritiek uiten (de pers, bijvoorbeeld) op mandatarissen zijn zeer zeldzaam geworden wegens de angst voor de gevolgen. De overheid gebruikt anderzijds het wapen van dienstverlening om de bevolking zoet te houden. Het merkwaardige ligt echter in het feit dat de kiezer in het stemhokje toch positief blijft tegenover de gijzelnemers.

    Ook tussen de politieke partijen onderling?
    Wanneer een nieuwe meerderheid aantreedt, zij het nu op federaal, op Vlaams of op gemeentelijk niveau, dan zien we dat de oppositie geleidelijk aan minder kritisch wordt en dat de ‘verstandhouding’ tussen beide partijen steeds beter wordt. Hoe langer een meerderheid aan de macht is, hoe scherper zich het probleem stelt.
    Nochtans is de minderheid overgeleverd aan de grillen, aan de arrogantie, aan de discriminatie vanwege de meerderheid. De oppositie is eigenlijk machteloos. Ze moet zich tevreden stellen met een aalmoes en wordt daarmee in slaap gewiegd. Zonder te willen veralgemenen.
    De meerderheid legt de regels vast, ankert zich vast in gemeentediensten of in de private sector (cultuur, middenstand, immobiliën, ….) en huldigt soms het principe van ‘het hemd is nader dan het rokje’. Ze herhaalt steeds weer dezelfde argumenten. De oppositie begint er ten langen laatste zelf in te geloven en speelt zonder morren ‘slippendrager’. Soms hebben oppositieleden daar ook persoonlijk belang bij of moeten ze meegaande zijn als ze iets willen gedaan krijgen dat hun kiezers ten goede komt.
    Dat kan gaan van het mogen gebruiken van een gemeenteterrein of -gebouw tot het mogen uitbaten van een niet-vergunde camping … Het kan dus ook een kwestie van overleven zijn.

    En tussen de Walen en de Vlamingen?
    Om volledig te zijn, hoewel het niets met Middelkerke te zien heeft, moet ik ook nog zeggen dat de relatie Walen – Vlamingen ook wat weg heeft van een Stockholmsyndroom. Hoewel onze zuidelijke landgenoten , hoewel in de minderheid, steeds de eerste viool gespeeld hebben en op een arrogante manier op de Vlamingen hebben neergekeken, hoewel deze laatste steeds royaal een deel van hun inkomsten hebben moeten afdragen omwille van de ‘solidariteit’ met Wallonië, hoewel de Vlaming dagelijks ondervindt dat Vlaanderen en Wallonië twee totaal verschillende ‘landen’ zijn, is hij/ zij steeds zeer verdraagzaam gebleven. En de Vlaamse partijen, op twee en een halve na, laten zich dat allemaal welgevallen, omdat ze aan het syndroom lijden.

    De Duitse filosoof Immanuel Kant (1724-1804) heeft naar manieren gezocht om het volk te bevrijden uit alle vormen van zelf opgelegde onmondigheid en dwangmatig gedrag. Hij riep de mensheid op "zo dapper te zijn om nu eens op zijn eigen verstand te vertrouwen."

    Omdat ik ervan overtuigd ben dat de Middelkerkse oppositiepartijen (CD&V, LDD en VB) niet kritisch genoeg zijn, omdat ze volgens mij ook gaan lijden aan het Stockholmsyndroom , roep ik ze op om toch maar liever geen slaafse meelopers te worden/ zijn van de meerderheid.

    Bronnen
    http://mens-en-samenleving.infonu.nl/psychologie/23203-het-stockholmsyndroom.html
    http://www.pim-fortuyn.nl/pfforum/topic.asp?ARCHIVE=true&TOPIC_ID=63182

    09-10-2010, 20:31 Geschreven door stammer
    Reageren (1)


    Categorie:Politieke partijen
    03-10-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Een woord blijft een woord !

    Op vrijdag 24 september 2010 zag ik door mijn vensterraam dat twee heren in hemdsmouwen op stap waren om ‘reclame’ in mijn brievenbus te stoppen.Wat bleek, toen ik later mijn post ophaalde? Het ging om een zeer luxueuze propagandafolder van de ‘Open VLD’.
    Daarin vond ik een kaartje met daarop de tekst “Wij zijn aan de deur geweest”.
    Aangezien er een bel aan mijn huis hangt, die perfect werkt als men erop duwt, kan ik dus met absolute zekerheid zeggen dat dit niet gebeurd is. Onwaarheid, dus!!

    Laten we de brochure, met veel foto’s en (te) weinig tekst, even doorlopen.

                     

    Over de inleiding door Michel Landuyt, burgemeester

    Landuyt bedankt de ‘beste inwoners’ (het zou ‘Open VLD kiezers’ moeten zijn) overvloedig voor het vertrouwen dat ze in hem gesteld hebben.

    Michel zegt “Ons team, dat de boekjes huis aan huis bedeelt, staat open voor uw suggesties”.
    Dat bleek dus niet het geval te zijn.

    De partij wil met deze actie een tussentijdse “balans” opmaken. Is dat woord hier eigenlijk wel op zijn plaats? Een balans is een winst- en verliesrekening. Hier is echter enkel sprake van wat de open VLD aan positiefs denkt verwezenlijkt te hebben en belooft nog te zullen uitvoeren. Geen woord van zelfkritiek, één grote zelfvoldaanheid. Het lijkt wel een verkiezingsbrochure.
    “Wij blijven trouw aan onze visie”? Zou ik mogen weten wat die visie inhoudt? “Ruimte geven, in alle vrijheid werken, te ondernemen, te leren, te relaxen en te genieten” is dat de visie? Is dat liberalisme? Meen je nu echt, Michel, dat jullie de inmenging van de overheid beperken? En hoe zit het met de inspraak? En met al de regels die jullie voorschrijven?

    Algemeen
    Om eerlijk te blijven, wil ik onderstrepen dat er inderdaad wel enkele mooie verwezenlijkingen te noteren vallen. Dat is geldig voor alle deelgemeenten. Met de beschikbare budgetten (en subsidies) mochten we dat ook wel verwachten, nietwaar? Ik zou ook maar niet te hoog oplopen met de bouw van ondergrondse parkings en de aanleg van rotondes. Heeft de autochtone bevolking iets aan nog meer van die parkings? En rotondes hebben evenveel nadelen als voordelen. Daar zijn veel specialisten het mee eens. Maar over beide onderwerpen heb ik het al meermaals gehad in vorige artikels. Zitten daar geen verwezenlijkingen bij waarvoor de aanzet gegeven werd in de tijd dat de CD&V de schepen voor openbare werken leverde?
    De brochure houdt ook heel wat beloften in. We moeten dus afwachten om te zien wat daarvan terecht zal komen?

    Eerst een paar punten over de kerngemeente Middelkerke
    In mijn beoordeling heb ik het hoofdzakelijk over Westende en Lombardsijde, maar toch eerst even wat mij opgevallen is in de tekst over Middelkerke.

    “Op onze zeedijk werd het historisch onderscheid tussen Middelkerke en Westende weggewerkt.” Onze? Zoals het geschreven staat zou de dijk van Middelkerke-kern dus jouw dijk zijn, Michel? Die van Westende niet? Mag ik dan eens vragen waarom de VLD negen jaar nodig gehad heeft om in te zien dat er in één en dezelfde gemeente overal of nergens terrassen mochten komen?

    Hebben onze dames en heren van het gemeentebestuur, met zo’n ruime staf aan ambtenaren, nu echt een studie nodig om de zwaktes en sterktes in kaart te brengen? Het is eerder aangewezen om meer op straat te komen, meer contact te hebben met de bevolking, zich meer te informeren en meer eigen inspanningen te doen om een bepaalde sector onder de knie te krijgen.
    Is ‘meer kwalitatieve hotels’ echt het enig besluit dat uit die studie kon getrokken worden? Hoeveel heeft die studie gekost?

    En daarmee komen we bij de financiën? Een balans gaat over centen. Zouden we dan eens mogen vernemen hoe het daarmee gesteld is? Hoeveel schulden heeft de gemeente? Zal het streefcijfer van 5% personenbelasting in 2010 gehaald worden? Waarom wordt daarmee gewacht tot het einde van de legislatuur?

    Over Westende

    Westende-dorp
    Ons dorp zou in de afgelopen negen jaar een gedaanteverwisseling ondergaan hebben.
    Weet de Open VLD eigenlijk wel wat dat is? In welke gedaante bevindt het dorp zich dan nu?
    Natuurlijk zijn er ook hier enkele verbeteringen: trefpunt, kinderopvang, voetbalpleintje aan gemeenteschool, Koning Ridderdijk, kerkomgeving, … Er werden en worden ook verschillende wegen vernieuwd: Noordzeelaan, Flandrialaan, Weststraat, ……. en recent de Henri Jasparlaan van de kerk tot aan de school. Ook dat is positief, zelfs al moest voor sommige de gasleiding dringend vernieuwd worden. Mocht men enigszins rekening willen houden met wat ik daarover in vorige bijdragen schreef, dan zeg ik ‘Proficiat!’

    Maar wat met al die beloften?
    “Er komt een mooier marktplein”. Wat wordt daar mooier aan? Ook een Agora-plein?
    We kunnen beter spreken van het Arthur Meynneplein (wat ook per akte verplicht is) aangezien er toch geen markt meer gehouden wordt… Het is dus gewoon een parkeerplein.

    Wordt de veilige doortocht door Westende, die drie jaar geleden aangekondigd werd en die ten vroegste in 2010 zou aangevat worden, nu echt verwezenlijkt?

    Zal het “speerpuntproject watersportcentrum” dat reeds beëindigd had moeten zijn met Pasen 2010, er nu toch nog komen?

    “Woonuitbreidingsgebied tussen Badenlaan en Henri Jasparlaan?” Gaat het hier over die waterzieke zone waarvan al bijna 10 jaar gezegd wordt dat er 54 sociale woningen op zouden gebouwd worden?

    Wat wordt bedoeld met “systematische vernieuwing van de voetpaden”? Mag ik eens een voorbeeld, buiten de nieuwe straten?

    Er zijn ook nog enkele punten waar we helemaal niets over horen.
    Hoe zit het met ‘Zon en Zee’? De promotoren weten natuurlijk waarom er nu al tien jaar een leegte is, maar de bevolking helaas niet. Is het een kwestie van vergunningen die de overheid maar niet geeft of is het door de crisis?

    Wat gebeurt er met het politiebureau in Westende? Straks vieren we ook daar dat er tien jaar geleden voor het eerst over gesproken werd.

    Waarom wordt er nu nog altijd zo weinig gedacht aan meer fietspaden, wat ook al zo vaak beloofd werd?

    Waarom zijn er nog steeds onvergunde kampeerterreinen in Middelkerke?

    Meer daadkracht is zeker aangewezen, dames en heren!

    Westende-bad
    “Mogelijkheid voor eigentijdse nieuwbouwprojecten (natuurlijk!) zonder het waardevolle erfgoed uit het oog te verliezen” Dat kan en mag een bestuur toch niet beweren als wij zien dat de ‘Carlton’, het postgebouw en villa’s in cottagestijl op de dijk zonder meer afgebroken werden.

    We juichen natuurlijk ook enkele verwezenlijkingen toe, te danken aan investeringen door het Vlaams gewest: het Octave Van Rysselbergheplein en villa ‘Les Zéphyrs’ Over de roestige caterpillar van Wim Delvoye, ‘het symbool van de strijd van de kustbewoners tegen de zee’, lopen de meningen uiteen.

    De zinnen “Het hart van Westende-bad werd gestaag gerenoveerd. Het Eduard Otletplein. Het Portiekenplein, de Distellaan en andere centrumstraten krijgen (?) een facelift”, begrijp ik niet. Is dat niet tegenstrijdig? Slaat dat ‘hart’ enkel op het plein? Wordt dat gestaag gerenoveerd?
    De Distellaan en de Meeuwenlaan verkeren toch in een lamentabele toestand? Die zitten toch ook in dat hart?

    Heeft het gemeentebestuur echt nog ‘onderhouden’, ja zelfs ‘uitgebouwde’ contacten in Brussel?
    De CD&V – minister Crevits heeft nu toch de zeggenschap over openbare werken? En zal er straks toch nog geld zijn om al die beloften waar te maken? Er moet toch bespaard worden, zegt men? Of geldt dat niet voor Middelkerke?

    Lombardsijde
    “De Golf moet alle kansen krijgen om uit te breiden tot 9 holes.” Men zou misschien eens moeten uitleggen wat dit juist betekent. Dat is een club waar lidgeld moet betaald worden, nog steeds tamelijk elitair, met een privé-uitbater, zeer omstreden bij de aanleg, op gronden die eigendom zijn van Toerisme Vlaanderen, Moet de gemeente, wij dus, dan mee opdraaien voor de uitbreidingskosten? Neen, toch? Maar, wat betekent anders ‘alle kansen krijgen’?

    Mogen we dan toch verwachten dat er een “Natuurherinrichtingsproject komt op de plaats van de vroegere camping Cosmos? Moeten we dat nog geloven? Dat werd anders reeds aangekondigd in de ‘Sirene’ van juli – augustus 2007 en nog heel veel vroeger besproken.

    Is de doortocht van Lombardsijde, een heikel punt? Je zou het niet zeggen! Moeten de studies voor de hertekening nu nog starten? Het is alleszins een schoolvoorbeeld van gebrek aan doortastendheid van een bestuur. De bewoners willen de huidige toestand bewaren. Waarom wil de VLD het dan anders? Als ze kunnen bewijzen met ongevallencijfers dat de verkeersveiligheid ermee zou gediend zijn, dan moet het natuurlijk. De argumenten ‘ evenementen en markten zullen meer bezoekers aantrekken’ en ‘er zullen meer bussen ingelegd worden’ stuiten op zware twijfels. Of moet er absoluut een nieuw dorpsplein komen voor het prestige van het gemeentebestuur? Laat u daar toch niet door leiden!

    Het ‘sportpark’ in de Baronstraat kan inderdaad een belangrijk project worden. Ik kijk nu reeds uit naar de totaalkost: huis Dedecker, kleedkamers en kantine voor SC Lombardsijde, speelpleinen, …
    Dat wordt een interessant bedrag!

    “Een woord blijft een woord” staat voor “het huidig gemeentebestuur houdt zijn beloften”. Ik laat het toch maar beter aan de lezers over om daaraan geloof te hechten of daaraan te twijfelen.

    03-10-2010, 00:00 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Politieke partijen
    08-08-2010
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Ik hou van hem, ik hou niet van hem

    Deze week wil ik het hebben over het ouderlijk huis van Jean-Marie, Luc en andere Dedecker’s.
    Hun vader Robert woonde er tot aan zijn dood en zijn echtgenote, Maria De Reuwe. ook nog een tijdje daarna. Het was ook het ouderlijk huis van deze laatste want ik herinner me nog uit de tijd dat ik voetbal speelde bij SC Lombardsijde dat haar ouders Isidoor en echtgenote Lucie Dewulf er woonden.
    Het staat nu leeg, meer nog, het is vervallen want zo gaat dat met lege panden. Je zou het niet voor mogelijk houden hoe snel vandalen en andere flauwe plezante er een krot van maken.
    Het werd aangekocht door de gemeente in het jaar 2007 voor de prijs van 185.000 euro (prijs geschat door het Comité van Aankoop van het Ministerie van Financiën, volgens een regeling ‘in der minne’, neem ik aan). Daarmee bedoel ik ‘geen onteigening’.
    Het huis zou afgebroken worden en de ruimte zou geïntegreerd worden in het sportstadion van Lombardsijde. Het zou een 'agoraspace' worden ten behoeve van de Lombardsijdse jongeren. Een wat?
    Zeg maar ‘verzamelplaats’ hoor, dat verstaan de mensen beter.

    Jullie kennen toch de heldergele zonnige paardenbloem? Hier noemen ze die ‘beddepissers’ (bedplassers in het AN). In het Frans klinkt de naam deftiger: ‘pisenlits’. Wisten jullie waar die naam vandaan komt? Het komt door het feit dat het een heilzaam en lekker kruid is, dat soms in voorjaarssalades verwerkt wordt. Men beweert dat het opwekkend en reinigend is en het zou de lever, galblaas en nieren tot grotere activiteit aanzetten. Vandaar!
    Als de bloem uitgebloeid is, gaat ze dicht en er ontwikkelen zich zaadjes met aan elk daarvan een pluis. Als het zaad rijp is gaat de knop weer open en ontvouwt zich de pluizenbol. De zaadjes raken los en zweven aan hun pluis naar een andere plaats om, als het mogelijk is, daar te ontkiemen.

    Hebben jullie als kind ook soms de natuur een beetje geholpen en er de pluizen zelf afgeblazen?
    De overlevering wil namelijk dat het aantal pogingen dat je nodig hebt om alle pluisjes eraf te blazen iets te betekenen heeft. Dat aantal kan staan voor het aantal jaren dat je nog moet wachten om de ware tegen te komen. Het aantal pluisjes dat bleef staan na één keer blazen, was het aantal kinderen dat je zou krijgen of het aantal jaren dat je nog te leven had of zelfs hoe laat het was. Wanneer je alle parachutes in één keer weg kon blazen, dan mocht je een wens doen. Voor een meisje dat graag wilde trouwen, betekende dit dat het zeer binnenkort zou gebeuren. Jongens ‘deden niet zo flauw’.
    Je kan dus het resultaat manipuleren door hard of minder hard te blazen. De betekenis die ons best uitkwam was deze: als ze allemaal in één keer wegvlogen dan was het antwoord op je wens of vraag JA, als er pluisjes achterbleven, dan zou je wens niet uitkomen of was het antwoord NEE. Zo testten wij of onze jeugdliefde al dan niet van ons hield. Zo hard mogelijk blazen was dus de boodschap.

    Waarom heel die uitleg, eigenlijk? Omdat het een stukje jeugdsentiment is, maar vooral omdat ik vermoed dat er vóór het Dedecker – huis in de Bamburgstraat in Lombardsijde wel eens mensen pluisjes aan het blazen kunnen geweest zijn. “Houd ik al dan niet van Jean-Marie?” Afgaande op de foto’s, moet ik jullie niet uitleggen wie wel en wie niet van hem houdt.

                      

    Bron
    www.amsterdamsebos.nl

    08-08-2010, 11:24 Geschreven door stammer
    Reageren (0)


    Categorie:Politieke partijen
    Archief per week
  • 14/04-20/04 2014
  • 07/04-13/04 2014
  • 31/03-06/04 2014
  • 24/03-30/03 2014
  • 17/03-23/03 2014
  • 10/03-16/03 2014
  • 03/03-09/03 2014
  • 24/02-02/03 2014
  • 17/02-23/02 2014
  • 10/02-16/02 2014
  • 03/02-09/02 2014
  • 27/01-02/02 2014
  • 20/01-26/01 2014
  • 13/01-19/01 2014
  • 06/01-12/01 2014
  • 31/12-06/01 2013
  • 23/12-29/12 2013
  • 16/12-22/12 2013
  • 09/12-15/12 2013
  • 02/12-08/12 2013
  • 25/11-01/12 2013
  • 18/11-24/11 2013
  • 11/11-17/11 2013
  • 04/11-10/11 2013
  • 28/10-03/11 2013
  • 21/10-27/10 2013
  • 14/10-20/10 2013
  • 07/10-13/10 2013
  • 30/09-06/10 2013
  • 23/09-29/09 2013
  • 16/09-22/09 2013
  • 09/09-15/09 2013
  • 02/09-08/09 2013
  • 26/08-01/09 2013
  • 19/08-25/08 2013
  • 05/08-11/08 2013
  • 29/07-04/08 2013
  • 22/07-28/07 2013
  • 15/07-21/07 2013
  • 08/07-14/07 2013
  • 01/07-07/07 2013
  • 24/06-30/06 2013
  • 17/06-23/06 2013
  • 10/06-16/06 2013
  • 03/06-09/06 2013
  • 27/05-02/06 2013
  • 20/05-26/05 2013
  • 13/05-19/05 2013
  • 06/05-12/05 2013
  • 29/04-05/05 2013
  • 22/04-28/04 2013
  • 15/04-21/04 2013
  • 08/04-14/04 2013
  • 01/04-07/04 2013
  • 18/03-24/03 2013
  • 04/03-10/03 2013
  • 18/02-24/02 2013
  • 11/02-17/02 2013
  • 04/02-10/02 2013
  • 28/01-03/02 2013
  • 21/01-27/01 2013
  • 14/01-20/01 2013
  • 07/01-13/01 2013
  • 02/01-08/01 2012
  • 24/12-30/12 2012
  • 17/12-23/12 2012
  • 10/12-16/12 2012
  • 03/12-09/12 2012
  • 26/11-02/12 2012
  • 19/11-25/11 2012
  • 12/11-18/11 2012
  • 05/11-11/11 2012
  • 29/10-04/11 2012
  • 22/10-28/10 2012
  • 15/10-21/10 2012
  • 08/10-14/10 2012
  • 01/10-07/10 2012
  • 24/09-30/09 2012
  • 17/09-23/09 2012
  • 10/09-16/09 2012
  • 03/09-09/09 2012
  • 27/08-02/09 2012
  • 20/08-26/08 2012
  • 13/08-19/08 2012
  • 06/08-12/08 2012
  • 30/07-05/08 2012
  • 23/07-29/07 2012
  • 16/07-22/07 2012
  • 09/07-15/07 2012
  • 02/07-08/07 2012
  • 25/06-01/07 2012
  • 18/06-24/06 2012
  • 11/06-17/06 2012
  • 04/06-10/06 2012
  • 28/05-03/06 2012
  • 21/05-27/05 2012
  • 14/05-20/05 2012
  • 07/05-13/05 2012
  • 30/04-06/05 2012
  • 23/04-29/04 2012
  • 16/04-22/04 2012
  • 09/04-15/04 2012
  • 02/04-08/04 2012
  • 26/03-01/04 2012
  • 19/03-25/03 2012
  • 12/03-18/03 2012
  • 05/03-11/03 2012
  • 27/02-04/03 2012
  • 20/02-26/02 2012
  • 13/02-19/02 2012
  • 06/02-12/02 2012
  • 30/01-05/02 2012
  • 23/01-29/01 2012
  • 16/01-22/01 2012
  • 09/01-15/01 2012
  • 02/01-08/01 2012
  • 19/12-25/12 2011
  • 12/12-18/12 2011
  • 05/12-11/12 2011
  • 28/11-04/12 2011
  • 21/11-27/11 2011
  • 14/11-20/11 2011
  • 07/11-13/11 2011
  • 31/10-06/11 2011
  • 24/10-30/10 2011
  • 17/10-23/10 2011
  • 10/10-16/10 2011
  • 03/10-09/10 2011
  • 26/09-02/10 2011
  • 19/09-25/09 2011
  • 12/09-18/09 2011
  • 05/09-11/09 2011
  • 29/08-04/09 2011
  • 22/08-28/08 2011
  • 15/08-21/08 2011
  • 08/08-14/08 2011
  • 01/08-07/08 2011
  • 18/07-24/07 2011
  • 11/07-17/07 2011
  • 04/07-10/07 2011
  • 27/06-03/07 2011
  • 20/06-26/06 2011
  • 13/06-19/06 2011
  • 06/06-12/06 2011
  • 30/05-05/06 2011
  • 23/05-29/05 2011
  • 16/05-22/05 2011
  • 09/05-15/05 2011
  • 02/05-08/05 2011
  • 25/04-01/05 2011
  • 18/04-24/04 2011
  • 11/04-17/04 2011
  • 04/04-10/04 2011
  • 28/03-03/04 2011
  • 21/03-27/03 2011
  • 14/03-20/03 2011
  • 07/03-13/03 2011
  • 28/02-06/03 2011
  • 21/02-27/02 2011
  • 14/02-20/02 2011
  • 07/02-13/02 2011
  • 31/01-06/02 2011
  • 24/01-30/01 2011
  • 17/01-23/01 2011
  • 10/01-16/01 2011
  • 03/01-09/01 2011
  • 26/12-01/01 2012
  • 20/12-26/12 2010
  • 13/12-19/12 2010
  • 06/12-12/12 2010
  • 29/11-05/12 2010
  • 22/11-28/11 2010
  • 15/11-21/11 2010
  • 08/11-14/11 2010
  • 01/11-07/11 2010
  • 25/10-31/10 2010
  • 18/10-24/10 2010
  • 11/10-17/10 2010
  • 04/10-10/10 2010
  • 27/09-03/10 2010
  • 20/09-26/09 2010
  • 13/09-19/09 2010
  • 06/09-12/09 2010
  • 30/08-05/09 2010
  • 23/08-29/08 2010
  • 16/08-22/08 2010
  • 09/08-15/08 2010
  • 02/08-08/08 2010
  • 26/07-01/08 2010
  • 19/07-25/07 2010
  • 12/07-18/07 2010
  • 05/07-11/07 2010
  • 28/06-04/07 2010
  • 21/06-27/06 2010
  • 14/06-20/06 2010
  • 07/06-13/06 2010
  • 31/05-06/06 2010
  • 24/05-30/05 2010
  • 17/05-23/05 2010
  • 10/05-16/05 2010
  • 03/05-09/05 2010
  • 26/04-02/05 2010
  • 19/04-25/04 2010
  • 12/04-18/04 2010
  • 05/04-11/04 2010
  • 29/03-04/04 2010
  • 22/03-28/03 2010
  • 15/03-21/03 2010
  • 08/03-14/03 2010
  • 01/03-07/03 2010
  • 22/02-28/02 2010
  • 15/02-21/02 2010
  • 08/02-14/02 2010
  • 01/02-07/02 2010
  • 25/01-31/01 2010
  • 18/01-24/01 2010
  • 11/01-17/01 2010
  • 04/01-10/01 2010
  • 28/12-03/01 2016
  • 21/12-27/12 2009
  • 14/12-20/12 2009
  • 07/12-13/12 2009
  • 30/11-06/12 2009
  • 23/11-29/11 2009
  • 16/11-22/11 2009
  • 09/11-15/11 2009
  • 02/11-08/11 2009
  • 26/10-01/11 2009
  • 19/10-25/10 2009
  • 12/10-18/10 2009
  • 05/10-11/10 2009
  • 28/09-04/10 2009
  • 21/09-27/09 2009
  • 14/09-20/09 2009
  • 07/09-13/09 2009
  • 24/08-30/08 2009
  • 17/08-23/08 2009
  • 10/08-16/08 2009
  • 03/08-09/08 2009
  • 27/07-02/08 2009
  • 20/07-26/07 2009
  • 13/07-19/07 2009
  • 06/07-12/07 2009
  • 29/06-05/07 2009
  • 22/06-28/06 2009
  • 15/06-21/06 2009
  • 08/06-14/06 2009
  • 25/05-31/05 2009
  • 18/05-24/05 2009
  • 11/05-17/05 2009
  • 04/05-10/05 2009
  • 27/04-03/05 2009
  • 20/04-26/04 2009
  • 13/04-19/04 2009
  • 30/03-05/04 2009
  • 23/03-29/03 2009
  • 16/03-22/03 2009
  • 09/03-15/03 2009
  • 02/03-08/03 2009
  • 23/02-01/03 2009
  • 16/02-22/02 2009
  • 09/02-15/02 2009
  • 02/02-08/02 2009
  • 26/01-01/02 2009
  • 12/01-18/01 2009
  • 05/01-11/01 2009
  • 29/12-04/01 2009
  • 22/12-28/12 2008
  • 15/12-21/12 2008
  • 08/12-14/12 2008
  • 01/12-07/12 2008
  • 24/11-30/11 2008
  • 17/11-23/11 2008
  • 10/11-16/11 2008
  • 03/11-09/11 2008
  • 27/10-02/11 2008
  • 20/10-26/10 2008
  • 13/10-19/10 2008
  • 29/09-05/10 2008
  • 22/09-28/09 2008
  • 15/09-21/09 2008
  • 08/09-14/09 2008
  • 01/09-07/09 2008
  • 25/08-31/08 2008
  • 18/08-24/08 2008
  • 11/08-17/08 2008
  • 04/08-10/08 2008
  • 28/07-03/08 2008
  • 21/07-27/07 2008
  • 14/07-20/07 2008
  • 07/07-13/07 2008
  • 30/06-06/07 2008
  • 23/06-29/06 2008
  • 16/06-22/06 2008
  • 09/06-15/06 2008
  • 02/06-08/06 2008
  • 26/05-01/06 2008
  • 19/05-25/05 2008
  • 12/05-18/05 2008
  • 05/05-11/05 2008
  • 28/04-04/05 2008
  • 21/04-27/04 2008
  • 14/04-20/04 2008
  • 07/04-13/04 2008
  • 31/03-06/04 2008
  • 24/03-30/03 2008
  • 17/03-23/03 2008
  • 10/03-16/03 2008
  • 03/03-09/03 2008
  • 25/02-02/03 2008
  • 18/02-24/02 2008
  • 11/02-17/02 2008
  • 04/02-10/02 2008
  • 28/01-03/02 2008
  • 14/01-20/01 2008
  • 07/01-13/01 2008
  • 31/12-06/01 2008
  • 24/12-30/12 2007
  • 17/12-23/12 2007
  • 10/12-16/12 2007
  • 03/12-09/12 2007
  • 26/11-02/12 2007
  • 19/11-25/11 2007
  • 12/11-18/11 2007
  • 05/11-11/11 2007
  • 29/10-04/11 2007
  • 22/10-28/10 2007
  • 15/10-21/10 2007
  • 08/10-14/10 2007
  • 01/10-07/10 2007
  • 24/09-30/09 2007
  • 17/09-23/09 2007
  • 10/09-16/09 2007
  • 03/09-09/09 2007

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Druk op onderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    Blog als favoriet !

    Websites over Middelkerke
  • Gemeente Middelkerke
  • Middelkerke.2link
  • Handelaars Westende-dorp
  • Westende


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!