Het duurde helaas slechts een korte tijd maar de weermakers hadden ons even een halve dag zonder sneeuwpret/ellende gegund. Deze nacht is er weer een laag(je) gevallen en door de aanhoudende negatieve temperaturen is het de ganse dag wit gebleven in onze regio, reden genoeg om nog eens een fikse sneeuwwandeling te ondernemen, nu het nog kan. We zijn naar het domein De Hoge Rielen getogen en daar hebben we onze noodzakelijke dagelijkse lichaamsbeweging geplukt. Tijdens onze tocht, die toch meer dan een uur lang duurde, hebben we nauwelijks medewandelaars gezien, niet dat we het erg vonden, dan lopen er ook geen ongewenste beeldvervuilers in de weg als je foto's maakt. De oogst was weer groot trouwens. Ik heb al een aantal beelden op mijn Facebookpagina gezet ondertussen maar ik heb er ook enkele achter de hand gehouden om er een keuze uit te maken voor deze dagelijkse blog.
Het was een dag om snel te vergeten eigenlijk, het weer was niet meteen uitnodigend om er op uit te trekken en ik ben dan ook de hele dag binnen gebleven, wat administratie in orde gemaakt, wat orde in mijn spreekwoordelijke wanorde gebracht en verder de kerstversiering helpen afbreken. Vanavond zijn we dan een hapje gaan eten bij Toke in de taverne bij de camping De Korte Hei. Bij het buitenkomen realiseerde ik me dat ik nog helemaal niks gefotografeerd had vandaag en hoewel het miezerde, een voorbode op de voorspelde nieuwe winterse neerslag, heb ik het vrouwke gevraagd te poseren bij de lantaarnpaal op het terras. Ik vertrouw mijn Sonytje eigenlijk blindelings en dat ding laat me ook zelden in de steek maar deze keer was ik toch erg verwonderd toen ik thuis de foto bekeek. Ik heb trouwens maar één foto gemaakt want ik wilde dat toestelletje niet te lang aan de nattigheid bloot stellen. De foto is niet echt scherp, wat wil je met een sluitertijd van 1/4 sec uit de losse hand, en er zijn zoveel licht-artefacten en flairs in beeld dat ik het plots weer wel interessant vind. Ik vind het trouwens vaak leuk om tegen beter weten in dingen te proberen die eigenlijk niet kunnen. Omdat ik sowieso een foto van de dag nodig heb en dit de enige kandidaat is toon ik 'm op deze site en ik ben benieuwd of ie voor de bezoekers volledig mislukt dan wel vol interessante fenomenen zit...
Het wordt iets warmer en er is veel regen op komst volgens de weermensen die het kunnen weten. Misschien is dit dan ook de laatste sneeuwfoto voor een lange tijd. Ik ben nog eens tot aan de rotonde aan de andere kant van het dorp gewandeld en via een parallelweg terug gekeerd. In de Leistraat, de centrale hoofdstraat dwars door het centrum, kan ik nauwelijks ooit voorbij dit pand lopen zonder er wat meer aandacht aan te besteden en, hoe kan het ook anders, er vaak wat foto's van te maken. Deze keer stond er geen enkele auto geparkeerd en de invalshoek die ik vond, gecombineerd met het nog intacte sneeuwtapijt bezorgde me dit beeld. Hoe komt het toch dat ik tekens aan Harry Potter en Zweinstein, de mini versie weliswaar, moet denken als ik hier voorbij kom? Ik zou dit wel eens wat beter in beeld willen nemen met de drone maar tja, privacy, regels, wetten... maken dat er niet gemakkelijk op. Ik ken de mensen die hier wonen ook niet en zomaar aanbellen om te vragen of het mag lijkt me niet meteen iets wat ik morgen ga doen.
We mochten weer hondensitten vandaag. De combinatie hondjes en sneeuw staat garant voor leuke foto's natuurlijk en daar heb ik volop van geprofiteerd. Niet alleen de wandeling was erg vruchtbaar maar ook de ontmoeting tussen de woef van de buren en onze tijdelijke gasten was een bron van fotomogelijkheden. Het lijkt er wel op dat ze in overleg zijn hoe ze de vriendschap kunnen bestendigen. Bruce (de buurjongen), Swa en Gust kunnen alleszins goed met elkaar opschieten.
We hebben al enkele dagen te maken met echte winterse toestanden. Je houdt er van of je vindt het maar niks. Hoe dan ook, in het komen en gaan van de seizoenen hoort de winter sowieso ook zijn plek op te eisen en dit jaar doet ie dat net iets meer uitgesproken dan de voorbije jaren. Als amateurfotograaf vind ik het alleszins niet verkeerd. Zolang de sneeuwpracht aanhoudt vind ik het niet meer dan normaal dat ik ook achter sneeuwfoto's aan ga. Vandaag zijn we nog eens langs de Nete gaan wandelen in Kasterlee. Een dikke week geleden waren we er ook al maar nu zag het er toch heel anders uit. Uit de grote foto-oogst koos ik voor dit beeld om deze dag te documenteren in mijn volgende jaaralbum. Morgenvroeg zou het weer gaan sneeuwen hoorde ik, ik ben benieuwd.
Het wintert nu echt wel in de regio. Het sneeuwtapijt wordt beetje bij beetje dikker. Ik wilde graag de witte pracht eens van uit de lucht fotograferen maar de UAV Forecast-app vertelde me dat het vandaag helaas niet kon. Toen ik de diverse parameters even ging bekijken was de windsnelheid het enige onderdeel dat op "rood" stond. Tja... het was verdomme zo ongeveer windstil. Ik heb dan voor ons huis, langs de Kasterleesteenweg mijn drone toch maar eens naar boven gestuurd en van op zo'n 40 m hoog ziet de wereld er al heel anders uit toch?
Er was vannacht nog wat sneeuw bij gevallen en die bleef liggen. We hebben dan ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om eindelijk nog eens een echte winterwandeling te maken. We wilden liefst een locatie waar we veel zon konden plukken en we zijn dan maar naar de parking bij de Ark van Noe gereden vanwaar we langs de Nete meerdere wandelmogelijkheden hadden. Er waren nog medeburgers die hetzelfde idee hadden merkten we en enkelen hadden wel een heel bijzondere invulling van het begrip winterpret. Toen we bijna terug bij de parking waren langs de Papendijk kwam ons een Mercedesbusje voorbij gereden met een sliert sleerijders er achter. Gelukkig had ik mijn fototoestel in aanslag.
