Dat ik mijn visie op fotografie zo breed mogelijk wil houden weten mijn vrienden ondertussen wel. Toch zijn er enkele onderdelen of specialiteiten waar ik meer voeling mee heb dan met andere. Nacht- of avondfotografie is er zo eentje. Het is niet de eerste keer dat ik de eindejaarsverlichting in ons dorp of de ophanging ervan door de noeste vrijwilligers in beeld neem. Het is waarschijnlijk ook niet de laatste keer want ik speel nog altijd met het plan om met de drone het spektakel eens van uit de lucht te fotograferen. Helaas zijn er de laatste tijd steeds weer belemmeringen... wind, KP index, vliegverbod door militaire oefeningen, dan regent het weer... het is geen leuke tijd voor hobby drone piloten. Fietsen was er niet bij vandaag, ik vond het echt te friskes. Op een bezoek aan het fotosalon in Vorselaar na ben ik niet de deur uit geweest, tot ik vanavond toch even mijn stappentotaal enigszins wilde opkrikken en ik op stap ben gegaan richting rotonde aan de andere kant van het dorp. Daar kon ik dit beeld te pakken krijgen.
Mijn maatje Alex, Herentalsenaar, had het terloops al ooit verteld. Er is een cafeetje langs de weg Poederlee-Herentals dat echt diep bruin is en een bezoek meer dan waard. Of het altijd open is liet hij in het midden maar de uitbaatster, Simonneke heet ze wist ie, die al een respectabel aantal jaren torst, zou een van de laatste exemplaren zijn van die typische goedlachse, correcte café-bazinnen die jammer genoeg een uitstervend ras zijn. Vandaag was ik weer gaan fietsen, zonnig maar fris weer, en, het is geen verrassing, ik zoek altijd alternatieven. Voor een keer koos ik er voor van uit Poederlee langs de N 153 op het fietspad richting Herentals te fietsen en eigenlijk was ik er al voorbij toen ik me realiseerde "he, dit is dat bewuste cafeetje..." Ik heb de e-bike langs de gevel gezet en ik ben iets gaan consummeren. Ik heb een leuk gesprek gehad me Simonneke en toen ik haar vroeg of ik haar mocht fotograferen om aan mijn maatje te tonen dat ik er uiteindelijk binnen was geweest vond ze dat geen bezwaar. En eigenlijk vind ik de foto het ook wel waard om als foto van de dag te figureren op deze pagina's.
Het vrouwke wilde graag naar het shopping center in Olen, ik wilde wel mee, niet om winkels in en uit te lopen maar om wat rond te fotograferen. Toen ik klaar was om met de wagen te vertrekken zag ik dat ze warm ingeduffeld aanstalten maakte om de batterijen van onze e-bikes van de laders te halen. Tja... Ik vind fietsen nooit erg, ook niet met dit redelijk fris weer. Al bij al viel het nog wel mee, wij zijn ondertussen blijkbaar een winterhard fietsend echtpaar. Ik geef graag toe dat ik redelijk geinspireerd was door de lezing die ik vorige maandag bijwoonde van fotografe Sofie Steenhoudt in Vorselaar. Pittig zwart-wit was het enige punt op mijn wenslijstje en ik heb enkele leuke beelden kunnen scoren. De loopband die je naar boven brengt in de Decathlon was een vruchtbare locatie. Perfecte symmetrie was geen optie maar het scheelde toch niet veel en die persoon in tegenlicht staat er niet toevallig op die plek, daar heb ik even op gewacht.
Tja, fietsen gaat me beter af als wandelen tegenwoordig en om mijn dagelijkse lichaamsbeweging te plukken ben ik toch weer met de e-bike op pad gegaan. Via Kastelee naar het Prinsenpark, en dan langs het Meulezicht weer terug, goed voor net geen 25 km maar met dit twijfelachtige weer vond ik het voldoende voor vandaag. Het Prinsenpark is altijd wel een interessante plek om te bezoeken, er zijn diverse mogelijke wandelingen, de ene wat langer dan de andere, de meeste ervan hebben we ooit al eens gedaan en ik kan ze zeker allemaal aanbevelen. De plaats waar in juli en augustus de zomerbar wordt georganiseerd was vandaag helemaal verlaten. Bij de ingang van het terrein kon ik dit beeld te pakken krijgen. Generatie rookvrij... alweer een streven waar ik helemaal achter sta.
Friskes, zelfs nog iets frisser dan gisteren, maar ik ben er toch weer op uit getrokken. Het vrouwke ging niet mee en, eerlijk gezegd, ze had geen ongelijk. Deze keer ben ik niet doornat geworden maar toen ik terug thuis kwam was ik behoorlijk onderkoeld ondanks de zogezegd thermische kleding. Als je alleen op pad bent stop je al eens wat vaker om alles wat interessant lijkt te fotograferen en de oogst was dan ook weer behoorlijk groot vandaag. Herfstfoto's waren weer in de meerderheid maar die kwamen de laatste tijd al zo vaak voorbij dat ik me opnieuw aan mijn credo "afwisseling" wil houden. Niet zo ver van huis kwam ik voorbij dit verkoop-standje. Ik vind dit hartverwarmend. Er zijn dus nog mensen die geloven in de goedheid en de eerlijkheid van de mensheid. Je neemt een pot honing, die kost 8 Euro en volgens het bordje (in het formaat dat deze site toelaat is het niet goed leesbaar) steek je het geld gewoon in een kistje. That's it. Ik heb er geen idee van wat een pot honing kost in de winkel, maar de volgende keer dat we honing gaan kopen is het daar! Gewoon uit sympathie. Ik neem aan dat iedereen wel begrijpt dat ik geen fan ben van het on-line aankoopgedrag waardoor de plaatselijke neringdoeners en middenstanders weggeconcureerd worden...
Het was best zonnig deze voormiddag en het vrouwke stelde voor dat als we zouden gaan fietsen vandaag, we het nu meteen moesten doen... het was amper half twaalf. Ik opperde nog dat er volgens de buienradar een volwassen regenperiode zat aan te komen rond half een maar wie ben ik om het vrouwke tegen te spreken. Tegen de frissere temperaturen kun je je kleden en dat deden we ook. Gewapend tegen de kou verliep onze tocht langs het Kempisch Kanaal voorspoedig. We stopten enkele keren om wat foto's te scoren, de laatste herfstpracht wilde alsnog ook op deze pagina. Maar na een dik uur zag ik in het noorden wat ik gevreesd had. De lucht kleurde redelijk donker en dat ontij kwam redelijk snel in onze richting. We hebben wat streepjes bijgeduwd op onze e-bikes om zo snel mogelijk weer thuis te geraken maar... het is gebeurd. We hebben een zondvloed over ons heen gekregen en we zijn behoorlijk nat geworden. De foto van vandaag is van voor de regendreiging, Sonytje met kantelbaar scherm dicht bij de grond, nog enkele herfstkleuren en windmolens en een verdwaalde schoorsteen van Umicore op de achtergrond. Het Kempisch kanaal heeft zich verscholen achter de herfstbegroeing.
Eergisteren kon ik 4 stoere werkers te pakken krijgen die de eindejaarsverlichting in ons dorp aan het ophangen waren. Ondertussen functionneert alles perfect en is de sfeer in Lichtaart weer een tijdje net iets feestelijker. Toen we vanavond terug kwamen van De Korte Hei na een heerlijk etentje ben ik gestopt om het resultaat ook eens te fotograferen. Het had de ganse dag licht geregend en het was nog niet helemaal droog maar dat vond ik net de goede omstandigheden om zowel de vele lichtjes, de oplichtende grote kerst-sterren langs de weg en de sporen van de voor- en achterlichten van de voorbijkomende auto's te vangen. De lange sluitertijd was daar ook zeer behulpzaam bij natuurlijk. PS. Ik vind het jammer dat die ene strategisch geplaatste boom het zonder lichtjes moet doen, maar ik veronderstel dat het er een is zonder stopcontact...
