Lekker weertje alweer vandaag. We zijn er met z’n tweeën nog maar eens op uit getrokken en deze keer hebben we onze e-bikes weer zo’n 40 km fietsplezier gegund. Bijna terug thuis, langs het Hof van Tielen zaten twee loopvogels achter een afsluiting en ik kon het niet laten ze te fotograferen. Telkens ik de lens van mijn Sonytje door de mazen van de afsluiting stak om een close-up te scoren kwam de meest agressieve van het koppel aangestormd om naar het toestel te pikken. Ik kon gelukkig steeds snel genoeg reageren maar ondertussen heb ik toch ook enkele leuke shots op mijn geheugenkaartje kunnen zetten. Ik heb er geen idee van welk soort loopvogels dit zijn. Na wat opzoekwerk weet ik wel zeker dat het geen struisvogels of emoes zijn. Ik gok op nandoes, maar als iemand me uit mijn onwetendheid kan halen hou ik me aanbevolen. Voorlopig hou ik het bij de algemene naam “loopvogel”
Het was alweer een best aangename dag op weergebied. De zon kwam er regelmatig door en als je in deze tijd van het jaar 11 graden noteert dan mag je niet klagen toch? Het vrouwke vond het ook oke en na wat aandringen ging ze zelfs mee fietsen voor het eerst dit nieuwe jaar. We hebben er samen van genoten. In de buurt van sas 9 langs het Kempisch Kanaal maakte ik deze foto. Het idee was het licht te vangen in het riet op de oever. In de verte zie je ook nog het sas-huisje. De overbelichting van de zon die in het water schijnt links heb ik net uit beeld kunnen houden.
Ze staan netjes opgelijnd, kale bomen. Ieder seizoen heeft zijn charme en dat geldt ook voor de manier waarop de bomen zich aan ons, fotografen, presenteren. Uiteraard is er de herfst met zijn kleurenpracht en de zomer, zo barstensvol groen en, niet te vergeten, de lente met de frisse verse ontspruitende bladeren maar in de winter zie je de essentie. Structuren van takken zorgen voor evenzovele wow-momenten. Toen ik deze namiddag tussen Groot Rees en Corsendonk fietste kon ik niet weerstaan aan de drang om dit beeld vast te leggen.
Het zou droog blijven in onze regio en de temperatuur viel ook nogal mee, het was geschikt fietsweer... joecheiii... Ik had al een flinke tocht achter de kiezen toen ik in Heerle, bijna terug in Lichtaart, die gestyleerde gorilla weer zag staan bij de tuinmeubelenzaak De Boomgaard. Ik heb er al vaker aan gedacht 'm te fotograferen maar je kunt 'm nauwelijks vanuit een aanvaardbare hoek in beeld nemen zonder beeldvervuilende achtergrondspullen. Vandaag ben ik toch eens gestopt en ik had al in mijn achterhoofd het voornemen om 'm in Photoshop in een andere setting te plaatsen. Ik heb 'm dan maar uit diverse posities gefotografeerd zonder te letten op de achtergrond en thuis heb ik me weer eens achter de Mac gezet en heb ik me een tijdje geamuseerd. De eerste poging beviel me eigenlijk niet echt, die heb ik trouwens op Facebook gezet. Dan heb ik er nog enkele andere omgevingsbeelden op los gelaten en uiteindelijk vond ik een winterfoto van enkele dagen geleden het best geschikt. Voor alle duidelijkheid: dit is geen AI, dit is een combinatie van twee zelf gemaakte foto's. Mijn vrienden weten dat ik graag met Photoshop speel en dat ik de resultaten ervan als volwaardige fotografie beschouw. De gustibus non disputandum est.
Hoera... plots was het 10 graden warm en deze namiddag zou het droog blijven. Daar wilde ik meteen van profiteren om eindelijk nog eens een rondje te gaan fietsen. Toen ik de deur van de garage opendeed zag ik dat mijn trouwe tweewieler me erg gestresseerd en mistroostig aankeek alsof hij alle hoop had opgegeven. Maar toen ik de sleutel in het slotje stak om hem vrije baan te gunnen en hem naar buiten had geleid knorde hij meteen van plezier. We hebben er samen een leuke tocht van gemaakt en onderweg zijn we enkele keren gestopt om dat andere vriendje, mijn kleine Sonytje, uit mijn zak te laten sluipen om wat foto's te maken. Deze spiegeling vond ik best geschikt om foto van de dag te zijn.
Het was niet meteen de fijnste dag om er op uit te trekken vandaag. Pas rond half negen vanavond, toen het regenen eindelijk gestopt was, ben ik alsnog even naar het dorp gewandeld. Avondfotografie is sowieso mijn ding en ik hoopte nog iets leuk te kunnen vastleggen. Langs de Schoolstraat stond de oude gevel van wat vroeger de gemeenteschool heette en nu de Pagadder is, me uit te dagen. Het hele schoolcomplex er rond en er achter is uiteraard gemoderniseerd maar ik vermoed dat die gevel geklasseerd is of beschermd erfgoed. Zeker ben ik daar niet van he. Ik vond 'm wel een foto waard. In de nabewerking had ik eerst het voornemen om er een oude sepia-foto van te maken, kwestie van de nostalgische sfeer nog wat te accentueren, maar uiteindelijk heb ik er toch een beetje kleur in gelaten, het antieke kader leek me geschikt om het beeld helemaal af te maken. Ik had geen statief meegenomen. Uit de losse hand, met ISO 2000 - F3,5 - en een sluitertijd van 1/8 sec kreeg ik toch nog een redelijk scherpe opname. Ik heb nog geen last van ouderdomsbibber he.
In iedere zichzelf respecterende gemeente is er in deze tijd van het jaar een nieuwjaarsdrink. Bij ons, in Groot Kasterlee, gaat dat beurtelings door in elk van de drie deelgemeentes. Dit jaar was het aan ons eigen Lichtaart en tegen twee uur trokken het vrouwke en ikzelf daarom naar het OC voor wat gratis drank, gezelligheid, late nieuwjaarswensen en gesprekken met willekeurige medeburgers. Oorspronkelijk was het event gepland, buiten, op het plein tussen de bib, het OC en de kerk maar door de sneeuw was er in laatste instantie beslist het naar binnen in het OC te verplaatsen. De grote zaal is erg ruim maar al snel zat ie proppedevol. Ik had bewust mijn Canon niet meegenomen want ik wilde niet aangepord worden om in te springen als fotograaf. Er liep trouwens een dame rond die daarvoor gecontracteerd was. Toen er rond drie uur nog steeds mensen toestroomden heb ik mijn Sonytje toch eens uit mijn zak gehaald en boven mijn hoofd gestoken om de drukte vast te leggen. Handig toch zo’n kantelbaar schermpje he…
