aantal stappen: 2.151.333 +/- 10.000 stappen = 7,5 km
aantal wandelingen: 174
aantal fietstochten: 57
Zoeken in blog
03-10-2022
Van daar naar ginder.
Het was idd. vandaag van daar naar ginder. Deze morgen naar de bakker, deze namiddag naar de schaakclub en daarna naar de oogarts. Maar omdat ik iets te vroeg bij de arts zou zijn, nog 'n klein ommetje gemaakt. Ik ben dus al bij al, toch nog aan het wandelen geraakt.
Deze morgen gezien dat de Langkeukelbeek volledig toegegroeid is. Water zie je niet meer staan. Op de Stationsstraat, een der statige oude woningen. Gelukkig worden die huizen nog gerestaureerd en bewaard voor het nageslacht.
En dan deze namiddag wederom schaakles gegeven in het Dienstencentrum. En ik moet zeggen, de dames zijn enthousiast. ze hebben zelfs 'n schaak app op mijn gsm gezet.
Nadien zoals gezegd, eerst 'n klein ommetje, om bij de oogarts te moeten vaststellen dat ze véél vertraging had. Het was dus even wachten.
Terug naar huis via 't Hofje, 'n klein straatje kort bij thuis. Morgen ga ik fietsen.
Het was vandaag kiezen, 'n wandeling of 'n korte fietstocht. Het is dat laatste geworden, met dank aan de Amerikaanse kunstenaar die aan het werk is in Herbricht. Ik wilde zijn werk toch eens van kortbij zien.
Alhoewel de wegen er goed nat bijlagen, toch op mijn fiets gekropen en via Rekem naar Herbricht gereden. De kortere weg via Neerharen is nog steeds niet bereikbaar wegens werken.
En ja, de kunstenaar was aan het werk in Herbricht, ik werd er zelfs begroet. Spijtig dat het weer niet meezat, de foto's zijn wat donker uitgevallen.
En na Herbricht, nog even 'n ommetje langs de Maas gemaakt richting Uikhoven en Kotem. Het veer in Uikhoven naar Geulle a/d Maas, kun je deze maand nog nemen tussen 10u00 en 18u00 op zaterdag en zondag.
Op de terugweg heb ik mij moeten haasten, het middagmaal wordt traditioneel bij ons geserveerd om 12u00. Ik zat aan tafel om 11u59, "just in time". Mij voor de afwas toch even moeten verfrisssen.
Zo, ben toch weer even bezig geweest en 'n gerenommeerd artiest aan het werk gezien.
Vandaag is het niet gelukt om 'n fietsmaat mee op pad te krijgen, geen nood, dan maar alleen.
Gisterenavond had ik mijn route al grotendeels op papier gezet, via Winterslag naar Zonhoven door de Wijers. Het is 'n uniek natuurgebied en dat zie je aan het groot aantal fietsers en wandelaars.
Maar mijn tocht begon in Eigenbilzen langs het kanaal, waar ik het zonnetje lekker in de rug had. Dan langs de schachtbokken van de steenkoolmijn van Winterslag. En niet veel verder, .... probleem! Mijn fietszadel was aan het loskomen. Door al dat gefriemel in het zadel, was het schroefje onderaan losgekomen. Maar gelukkig heb ik altijd 'n inbussleutel bij en was het probleem rap verholpen.
En dan de Wijers, het is er fijn fietsen, veel vijvers, grasvelden, heide, vergezichten, noem maar op. Het is een van de mooiste fietsroute's van de streek. Eens je Zonhoven voorbij bent, kom je al rap door het domein van Bokrijk. Vandaag nog eens het fietspad "door het water" gekozen. Buiten het domein en over het spoor Hasselt - Genk, mijn pauze genomen om 'n stukje appeltaart te nuttigen. Het is intussen 'n vaste stek geworden als ik er in de buurt ben.
Terug op de fiets en naar het Albertkanaal richting Hasselt via de fietsbrug in Godsheide. De fietsers worden er tegenwoordig verwend met 'n goed aangelegd fietspad. Zo kom je ondermeer langs het Provinciehuis waar de Limburgse Gouverneur en medewerkers, kantoor houden.
Hoogtepunt van mijn fietstocht, zag ik in Diepenbeek waar 'n kunstenaar aan het werk was. Ik was niet de enige die vol verwondering stond toe te kijken.
Terugkeren deed ik via het station van Bilzen om aldaar nog eens de klim naar Waltwilder te maken. In Veldwezelt aangekomen, leek het me nog net iets te vroeg om al huiswaarts te rijden. Er zat nog wat jus in de benen en heb derhalve nog 'n ommetje door Maastricht gemaakt.
Voila, weer 'n uitgebreid verslag van mijn fietstocht, maar als je 92 kilometer gefietst hebt, dan zie je uiteraard veel.
Ja, Remco is ene kampioen, dat is nu helemaal zeker. Deze morgen zijn laatste 15 km. gevolgd.
En als je zo iets ziet, dan begint het te kriebelen om ook te fietsen. Even met mijn huisgenote overlegd om vervolgens groen licht te krijgen om ook 'n fietstocht te maken. Het was dus geen geplande tocht, maar 'n beslissing van het moment.
Gelet op de beregende wegen, geen veldwegen of bospaden genomen maar gewoon via de grote weg naar Zutendaal, Munsterbilzen en Bilzen gereden. In Bilzen was er 'n markt bezig met veel boeken en strips. En dan vanuit Bilzen, de grote weg naar Mopertingen. Je begint wel met 'n 3-trapshelling, eerst de Brugstraat, vervolgens de Waltwilderberg en uiteindelijk die laatste knik richting Mopertingen.
In Veldwezelt, achter het kanaal, rechts afgedraaid. Je komt dan voorbij de Neanderthalersite. Tijd voor enkele foto's en ook het moment voor 'n paar boterhammen en 'n energiereep van Sultana. Die repen heb ik altijd bij als ik ga fietsen. Via het jaagpad kom je dan in Kanne met 'n mooi zicht op het kanaal met aan weerzijden de heuvelruggen.
Na Lanaye en Lixhe, de Voer binnen gereden via Moelingen. Even verderop naar links, het plaatsje Eijsden. Daar was ook ene verkoop bezig, ene trottoirverkoop (of stoepverkoop) door één gezin.
De terugrit was eenvoudig, via Maastricht en de Wilhelminabrug aldaar, terug richting Lanaken. Op de brug reed 'n groepje wielertoeristen van Wiemesmeer juist voor mij, ideaal om mij in hun zog te nestelen (lees: door de tegenwind had ik daar in hun slipstream, geen last van). In Lanaken wel nog 'n ommetje gemaakt, ik wilde niet door het centrum fietsen omdat daar De Maasrun in volle bedrijvigheid was.
Voila, ik heb mij weer geamuseerd en tot de volgende.
Het moest er eens van komen, nog eens 'n fietsmaat die mij kon vergezellen op 'n mooie tocht.
Vanzelfsprekend was het niet, die fietstocht bedoel ik dan. Toen ik vanmorgen aan mijn raam uitkeek, was onze straat gehuld in dikke nevelen. En die mist is 'n hele tijd blijven hangen. Gelukkig, rond 9u00 begon de zon er door te komen en even later was die dikke erwtensoep helemaal verdwenen.
Het was nog eens fijn om met twee op pad te zijn al is het dan niet evident om veel foto's te maken, dat lukt gewoon niet.
We vertrokken aan de brug in Briegden om het jaagpad aan te houden tot Kanne. Daar de brug over om via de sluis van Lanaye naar Moelingen te fietsen. In Eijsden naar rechts, langs Gronsveld, Meerssen en Bunde om dan noordwaarts te rijden naar Elsoo/Stein en daar de oversteek naar België te maken via de autostradebrug.
Gezien Eric nog niet al te veel kilometers op zijn tellers heeft, was het uitkijken naar het gezellig terras om wat bij te tanken. Maar driewerf helaas, het was wachten tot Uikhoven om 'n zaak (De Rio) te vinden die op woensdag geopend was. En met 'n stuk taart, 'n goei tas koffie en voor mij nadien, 'n lekker biertje, waren we weer helemaal opgekikkerd.
Maar gaandeweg richting Lanaken, zag ik toch dat mijn maat uitkeek naar 'n warme douche en 'n zachte zetel. Ik heb hem derhalve thuis afgezet en zelf nog 'n extra rondje gemaakt via Zutendaal en Opgrimbie.
Foto's maakte ik oa. in Gellik aan het begin van het fietspad naar de Besmer, boven op de Duivelsberg met uitzicht op de Mechelse Heide (er stond veel volk te pauzeren), een van de parkings aan La Butte aux Bois, en op het einde, Domein Zangersheide waar vanaf vandaag het BK Jumping doorgaat.
Ziehier, mijn relaas van onze fietstocht, véél zon onderweg, weinig wind en ene fijne babbel met mijn maat.
Van die likdoorn - bij ons in Lanaken zeggen ze ook al eens: eksteroog - ben ik vanaf. Een medische pedicure heeft mijn voet onder handen genomen en voor 10,00 euro was het leed geleden op 5 min. tijd. Ik heb er nauwelijks iets van gevoeld, ook vandaag niet, "the day after".
Maar om toch niet te zot te doen, ipv. 'n wandeling, toch maar gekozen voor de stadsfiets voor 'n kort ritje doorheen mijn gemeente.
Langs Domein Zangersheide vertrokken waar ze alles al in gereedheid aan het brengen zijn voor volgende week, nl. Jumping World Breeding Championship for Young Horses. Dan langs La Butte aux Bois, het fietspad genomen naar Rekem. En even verderop, 'n ontdekking gedaan, nog tot einde oktober: het fietscafé De Pitstop.
En omdat ik toch in de buurt was, nog eens door Oud-Rekem gefietst met zijn pittoreske straatjes. Ook het nieuwe gebouw tegenover de museumkerk voor het eerst gezien. Er zijn veel tegenstanders voor dit gebouw, het zou afbreuk doen aan de authenticiteit van het dorp.
Van Rekem naar Herbricht waar je op 'n oudere foto kunt zien hoe de Maas al eens buiten zijn oevers kan treden en het gehucht volledig overspoeld. Er wonen nu nog slechts 'n handvol mensen. De Maas zelf is toch al wat breder geworden t.o.v. 'n week terug. Mijn laatste foto maakte ik aan Lanakerveld, heel even op Nederlands grondgebied.
En toen er enkele druppels begonnen te vallen, maar direct naar huis. Nog 'n fijn weekend iedereen.
Als je veel schrijft, heb je ook 'n redelijk grote woordenschat ter beschikking. Het weer van vandaag zou ik dan ook op vele manieren kunnen omschrijven, maar ...., laat ik het toch beschaafd houden.
En toch heb ik vandaag even dat slechte weer moeten trotseren, om 9u00 had ik 'n afspraak bij mijn tandarts. Het was weliswaar geen geregistreerde wandeling, maar ik was toch lang genoeg - met paraplu - onderweg om 'n vochtige broek te hebben. De tandarts was enigzins tevreden, maar ik moet toch nog eens terug voor 'n gaatje.
Geen gewandel of gefiets dus - zij het dat het toch nog opklaart (en dan krijgen jullie daar wel 'n verslag van) - maar weer 'n mooie fotoreeks. Deze keer de abdij van Herkenrode in Kuringen, 'n deelgemeente van Hasselt. Al in 1192 was er sprake van 'n abdij op die plaats. In de loop der jaren is veel verwoest of afgebrand, maar ook bijgebouwd. Per fiets kom ik er toch enkele keren per jaar. Het is 'n mooie stopplaats voor 'n kop koffie met taart.
De laatste kaart toont hoe het er nu uitziet. Veen kijkgenot.
Verdorie, vandaag wilde ik nog eens gaan fietsen, het weer zou nog redelijk zijn en met de te verwachten plensbui van morgen (en mogelijk de volgende dagen) was het bijna 'n 'must".
Jammer genoeg waren er vandaag belangrijker zaken te doen, vooreerst mijn tuin die dringend toe was aan wat schoffelwerk en in de namiddag stond ik ingepland voor mijn boosterprik in Dilsen-Stokkem. Nu had dat wel per fiets gekunnen, maar gezien ik het had kunnen regelen dat mijn iets jongere echtgenote ook vandaag haar prik kon krijgen, is onze schoonzoon bereidwillig geweest om voor chauffeur te spelen (mijn echtgenote zou die fietsafstand niet gered hebben).
En na die prik, diende ik mijn leesboeken terug te brengen naar de bibliotheek om uiteraard nieuw leesvoer mee naar huis te nemen. Mijn wandeling stond derhalve gepland na het avondeten. Maar, .... zucht, .... de eerstvolgende uren zou het lichtjes gaan regenen. Zowel de buienradar als het KMI geven hetzelfde beeld. Een gedwongen rustdag dan maar ...
Maar 'n fotoreportage van oude postkaarten zat er wel nog in, deze keer van onze Limburgse hoofdstad Hasselt. Ik heb er willekeurig 'n aantal van uitgekozen, hopelijk vinden jullie ze mooi.
Het was niet echt gepland, zeker niet na die mistige toestanden deze voormiddag en ook niet omdat ik samen met mijn echtgenote eens 'n ander restaurant wilden uitproberen deze middag.
Maar na dat lekker etentje, kwam de zon er door en kriebelde het om nog eens op mijn fiets te kruipen. Om nog deel te nemen aan de fietsvierdaagse was het al te laat, trouwens de enige rit die mij wel beviel (eentje van 100 km.), kon alleen gereden worden als je over 'n gps beschikt, hetgeen ik niet heb.
Vandaag dan zelf 'n relatief korte rit uitgezocht via het fietsroutenetwerk. Vertrokken in Briegden aan de brug, het jaagpad op tot in Kanne. Daar de brug over en aan de andere kant van het kanaal, naar de sluis van Lanaye. Onderweg, veel deelnemers tegengekomen van de kortere afstanden van de fietsvierdaagse. Blijkbaar was het vandaag dan toch 'n succes. Via de brug in Moelingen dan de Maas over en Eijsden binnen gereden. De rit rechtsaf vervolgd naar Gronsveld en daar op dat punt, 'n korte lus naar rechts gemaakt naar Sint-Geertruid. Ik wilde in die lus, de Eckelraderweg omhoog rijden, de enige helling van betekenis. En eens die lus rondgemaakt, langs de paarden richting Meerssen gereden.
De terugweg was simpel, de Noorderbrug over, Smeermaas binnen en via 'n lus langs de Zuid-Willemsvaart naar Neerharen en verderdoor naar huis.
Zo, mijn benen weer eens getest, genoten van de zon en morgen, ... dan ga ik schaaklessen geven in onze club. Benieuwd hoe dat zal gaan?
Soms moet je al eens de ingeving krijgen om iets speciaals te doen, zoals vandaag. Maar dadelijk meer hierover.
Mijn wandeling ging ik maken naar Smeermaas en daar wilde ik de Zuid-Willemsvaart volgen tot Neerharen. Ik zeg wel, het was de bedoeling om dat te doen. Onderweg daarheen zag ik al vele fietsers die meededen aan de fietsvierdaagse. Verdorie, het kriebelde toch 'n beetje dat ik er zelf niet bij was, maar anderzijds, die bestemmingen via die kortere afstanden, heb ik al zo dikwijls gemaakt en anderzijds, wind en de te verwachten buien, nodigen niet echt uit om te fietsen.
In Smeermaas eerst voorbij gegaan aan de studentenkamers van Domici Semermaes, om dan iets verder op de Kanaaldijk te staan langs de Zuid-Willemsvaart. En juist daar, zag ik de trappen naar beneden om naar de voormalige douanekantoren te gaan. Ik veronderstel dat ik dit niet mocht (er stond: enkel voor vergunningshouders, hetgeen ik niet heb), maar er mag zo veel niet. Dus, ik toch naar beneden, langs die oude verzopen fiets langs, en de gebouwen van binnen en van buiten eens bekeken. Sommigen willen de gebouwen slopen, anderen vinden dit economisch erfgoed en zeker te behouden. Ik denk dat de gebouwen op 'n goede dag, vanzelf gaan instorten als niemand zich erover wil bekommeren.
Maar goed, terug naar boven richting Neerharen. Gaandeweg kreeg ik echter in de smiezen dat 'n lange wandeling, wel eens verregend kon aflopen. Dus toch maar tijdig de afslag via de Kersenweidestraat genomen, dan terug rechts over de Oude Heirbaan met zijn mooi Hochter Hof, om ten slotte de straat naar de abdij van Hocht te nemen. Deze keer niet via het gebouw zelf maar links omhoog naar de brug van Tournebride.
Terugkeren deed ik via het Domein Pietersheim met zijn toegangszuilen en het doorsteekje naar de Heuvelstraat.
En ja, ik had goed gegokt, bijna thuis zijnde vielen de eerste druppels.
Gewapend met zonnebrandcrème factor 50 op snuit, armen en benen, ben ik vandaag vertrokken voor 'n mooie fietstocht doorheen Ned. Limburg. Vanaf donderdag zijn er geregeld buien op komst en de temperatuur zou ook zakken, het moment dus om nog eens 'n 100-plusrit te maken.
Eerst de Noorderbrug over in Maastricht en dan direct rechts naar de grootste en breedste fietssnelweg van Maastricht. Op die snelweg kun je rechts naar Bemelen, links naar Meerssen. Ik ging naar rechts, om op de Bemelerberg de benen al eens te testen op hetgeen nog komen zou.
Af en toe ook eens stoppen voor de nodige suikers, in dit geval, 'n halve banaan. Even voorbij Gulpen, zag ik toch nog water in de beek, een heel verschil met thuis waar de Aspermansvijver volledig droog staat.
En dan de klim naar Ubachsberg langs de Trintelerberg, niet zo heel zwaar maar toch 2,1 km. klimmen. En eenmaal boven, is 'n korte pauze in de Bernardushoeve meer dan welkom.
Wat verderop, enkele mooie vergezichten. En als 'n brugje zo mooi versiert is, dan neem je toch 'n foto ...!
Maar dan, Geleen, ... dat is 'n avontuur op zich. Druk, druk, wegenwerken, veel te weinig bordjes van het fietsroutenetwerk, de verkeerssituatie die je vooreerst in acht dient te nemen, kortom, ik was weer blij er zonder kleerscheuren (figuurlijk dan) doorheen geraakt te zijn.
Eén vraag diende nog beantwoord te worden, was er voldoende water in de Maas om in Berg a/d Maas de oversteek te kunnen maken met het autoveer richting Meeswijk? En ja, geen probleem.
De terugweg kende ik uiteraard met de ogen toe, langs Leut en het kanaal tot Rekem om daar links af te slaan richting Herbricht. En toen had ik mijn allerlaatste vraag, zou de Maasbar nog open zijn tegenover het voormalige café van Rudi ...? En weer 'n dikke ja. Ene lekkere Duvel ging er gewillig in, dat mocht wel, tot thuis was de afstand niet zo groot meer.
Zo, 'n iets uitgebreider verslag dan anders, maar ja, het waren dan ook 106 kilometer.
Dag vrienden, daar ben ik weer. Mijn echtgenote en ikzelf zijn 'n paar dagen naar Leuven geweest. We logeerden (met ontbijt) in 'n befaamd hotel, Martin's Klooster op de O.L. Vrouwestraat.
Het was 'n kort verblijf waarbij niks moest maar alles mocht. Enkele dagen niet moeten koken, geen afwas, geen emails, niemand die je nodig had ...
We hebben redelijk wat gewandeld, uiteraard niet alles geregistreerd, maar toch. Zo hebben we bvb. op dag 1, de klim gemaakt naar de Abdij Keizersberg waar nog steeds enkele monniken van de Benedictijnenorde wonen. Het is 'n mooi wandelgebied met 'n prachtig uitzicht over de stad Leuven. Het Mariabeeld toornt hoog boven de stad uit. En die boom, ... op de foto zie je het niet meteen, maar als wij getweeën onze armen omheen de boom zouden slaan, wij zouden mekaar niet kunnen raken, zo dik is hij. Je hebt bergop naar de Abdij, ook 'n zicht op de jachthaven van Leuven.
Dat liggend beeld is nu prachtig om te zien, maar bij 'n hoge waterstand van de Dijle, ligt het beeld letterlijk onder water.
Wij zijn ook door het st. Donatuspark gewandeld, een der meerdere parken in en rond de stad.
En uiteraard hebben we ook gewinkeld, de Diestsestraat helemaal tot het einde om terug te keren via de Bondgenotenlaan. We hebben zelfs enkele aankopen gedaan. Er was nog plaats in onze koffer.
Het avondeten werd ons bereid in restaurant Mykene in de Muntstraat, ons favoriete restaurant in Leuven.
En die foto van 't Schoenmakerke, we moesten terugdenken aan iemand van bij ons toen er nog geen schoenmaker was in onze gemeente en dan maar aan zijn kleinzoon om hulp vroeg. De kleinzoon woont in de buurt van Leuven.
Het was vandaag of morgen 'n fietstocht maken, weer alleen, de maten hebben tegenwoordig andere doelstellingen in hun leven. Het zij zo. Het werd dus vandaag, omdat er iets minder wind zou zijn dan morgen.
Ik wilde nog eens naar Wallonië fietsen, vertrekkende doorheen de provincie Ned. Limburg. Zoals gewoonlijk start ik dan via de Noorderbrug in Maastricht om dan naar Bemelen te fietsen. Dan heb je Cadier en Keer om vervolgens richting Slenaken te gaan. Ai, even voorbij de grens met België in Voeren, diende ik 'n omweg te maken om het centrum van Teuven te vermijden. De grote straat erheen was volledig opgebroken. Nu ja, wat extra hoogtemeters om vervolgens enkele mooie foto's te maken van de vallei omheen Teuven. Wat opvalt is dat meerdere straten mooi aangelegd zijn voor de fietsers.
Eens Remersdaal achter mij gelaten, ben je rap in Plombières/Hombourg. En daar fiets je op oude spoorwegtrajecten, in dit geval op Ravel 38. Zeer mooi en aangenaam fietsen. Maar door al dat moois, mij even laten misleiden, in Froidthier/Thimister-Clermont moest ik rechtdoor en ik ging links. Gevolg, even mijn weg terug moeten zoeken om uiteindelijk de richting in te slaan waar ik toch bekend ben met de diverse richtingen, nl. Aubel.
Via Aubel terug op mijn voorziene route gekomen om via de Abdij van Val Dieu, terug noordwaarts te fietsen naar Moelingen. Daar de brug over de Maas gepasseerd om dan even verder stil te staan voor enkele foto's met het Nederlandse Eijsden aan de andere kant van de rivier. Aan de sluis van Lanaye mijn laatste foto's gemaakt want eens daar voorbij, ben je bijna thuis.
Ik wilde vandaag 'n 90 kilometer fietsen, het werden er net geen 100. Geen probleem, ik heb mij weer geamuseerd.
Ook in Belgisch Limburg kun je mooi fietsen, zeker als je op 'n redelijk vroeg uur vertrekt. Je hebt dan de weg zo goed als voor jou alleen.
Mijn bedoeling was om te fietsen langsheen de Zuid-Willemsvaart. Dit kanaal wordt al gebruikt vanaf de jaren 1825-1826 en is 123 kilometer lang. Maar éénmaal in Bocholt (na 43 kilometer) was ik toch blij niet meer langs het kanaal te moeten rijden. Je hebt onderweg wel verschillende aanlegsteigers voor plezierboten, oa. aan "het Eilandje" in Neeroeteren, maar het is toch eentonig rechtdoor fietsen.
Maar goed, Tongerlo-Bree voorbij en in Bocholt de mooie brug over, had ik direct andere wegen. Veelal boswegen met goed bereidbare fietspaden, al kwam ik toch 'n vervelende lange onverharde strook met veel kiezel tegen, het gevolg van wegwerkzaamheden.
Eenmaal Bocholt achter mij gelaten, passeerde ik nog Grote-Brogel/Peer, Ellikom en Wijshagen in Oudsbergen om dan via Opglabbeek naar As (met zijn oude watermolen) te fietsen. Onderweg nog 'n mooi versierde woning gezien.
In As nog eens na lange tijd, gestopt aan het voormalige station. De taart met bosvruchten was uitermate lekker.
Terugkeren deed ik via de passage aan "fietsen door de heide", Zutendaal om ten slotte na 'n laatste stop in Gellik, mijn rit van alweer meer dan 100 kilometer, te beëindigen.
Dag volgers, het is nu bijna 16u00 en ik ben nog niet uit mijn kot geweest, zij het deze voormiddag samen met mijn echtgenote om boodschappen te doen. Toeval wilde dat er toen op onze straat, enkelen onder u aan de andere kant van de straat juist passeerden, maar dat we mekaar niet konden groeten wegens de ophaaldienst van GFT die er zijn neus tussen stak. Met deze mijn verontschuldigingen dus.
Langs de andere kant, tot juist enkele minuten terug, heeft het hier ook fiks geregend. En laat dat nu juist belangrijk zijn. Voor zover ik op de buienradar kan zien, blijft het weer onstabiel. En mijn laatste reden om vandaag eens thuis te (moeten) blijven, dat is de fenomenale opbrengst van tomaten en courgettes in onze tuin. Mijn vrouw en ikzelf hebben deze namiddag al veel tomaten door de passe-vite gedraaid om het sap in de vriezer te kunnen steken. Seffens wacht de afwas.
Dus geen gesport maar enkele mooie oude postkaartjes van 'n naburige gemeente, Mechelen-aan-de-Maas. Mogelijk zit het er aan te komen dat onze gemeente in de toekomst zal fusioneren met Maasmechelen, ik hoop het niet maar wie ben ik om dat tegen te houden ...
Oef, het is gelukt, mijn fiets wilde deze keer niet gaan liggen (en ik dus ook niet). Mijn vrouw had mij op voorhand verwittigd, nog één keer vallen en ik steek je banden stuk. Nu, zo'n vaart zal het wel niet lopen, maar ik begrijp haar wel. Ze is bezorgd om mijn welzijn, ik ga stilaan in de richting van de 70.
Maar goed, mijn fietstocht begon om 8u45 richting de Salamander in Maasmechelen waar het al vrij druk was met wandelaars, fietsers en joggers. Dan lichtjes bergop via het brugje naar het station van As. De trein op het minispoor kun je er nemen op de zondagen tussen april en september om 14u00, 15u00 en 16u00. Het spoor is 1.300 meter lang. Afb. 6 is geen eigen foto.
Even later passeerde ik aan de Abdijhoeve in Kelchterhoef om dan verder te fietsen richting Zonhoven. Eens in Zonhoven had ik al 60 km. op de teller en ik was omzeggens nog niet onder de bomen uit geweest. Het was dus zeker 'n koele start. En daar in Zonhoven, daar kon ik absoluut niet voorbij zonder de nodige foto's te nemen aan dat tunneltje. En ik was niet de enige die er stopte. Prachtig toch!
Mijn tocht zette ik verder door het domein van Bokrijk en meer bepaald op het traject van "fietsen door het water". Even buiten Bokrijk bij Trobbiani's Place Genk, heb ik mijn pauze genomen om wat calorieën op te slaan. En dat 'n fietstocht niet altijd over mooie vlakke wegen gaat, bewijst mijn foto van 'n smal bospad. Soms kan het niet anders.
Met terug naar huis te fietsen via Munsterbilzen en Eigenbilzen, was de kanaalbar aan de brug in Eigenbilzen wel héél aanlokkelijk om 'n frisse pint te drinken. Het was er warm genoeg voor geworden.
Terug thuis even op de weegschaal gestaan: 65.7 kg. Vooral veel vocht verloren.
Tja, 'n fietstocht maken, de dag na 'n stevige regenbui, misschien niet het beste idee. Maar daarover later meer.
Ik vertrok richting Maastricht naar de Noorderbrug, vertrekpunt van vele tochten. En op die Noorderbrug zag ik op 'n bepaald plaats ene hele grote plas water op het fietsersgedeelte, 'n teken dat het ook in Maastricht goed geregend had.
Even verderop naar Meerssen om dan rechts de klim te maken van de helling met de mooie naam: Waterval. Halverwege die klim, even gestopt om 'n foto te maken van 'n mooi vakwerkhuis.
Via Beek naar Elsloo waar ik over enkele idyllische paden kon fietsen. En verder met de wind in de rug, naar Roosteren waarna ik na precies 54 kilometer, de brug naar Maaseik kon oversteken.
Omwille van de wind, koos ik vandaag de terugweg via het oude kolenspoor richting As. Je bent er goed beschut tegen de wind. Maar vandaag was dat ook 'n nadeel, door de vele bomen was ik wel beschut tegen de wind maar niet tegen natte bladeren die her en der lagen. Ik fiets met bandjes van 25 mm. en ben toch zowaar weggegleden over 'n hoop van die bladeren. Gevolg, wat blikschade aan de rechterkant: knie, elleboog en heup. Gelukkig heb ik thuis 'n goede verzorgster die in de loop der jaren, al heel wat ervaring heeft opgedaan in het verzorgen van wonden.
En ik moet zeggen, verschillende andere fietsers boden spontaan hun hulp aan. Het gaat nog goed met de mensheid.
Via de Salamander in Maasmechelen en het OPZ in Rekem terug naar huis om na 'n frisse douche en verzorging, met de kleine naar de kermis te gaan.
Als je Haspengouw binnenfietst, dan kom je al eens kastelen tegen. En niet alleen kastelen, maar ook bergjes op en bergjes af en vele mooie vergezichten.
Wegens de minder goede weersverwachtingen voor morgen woensdag, was ik er vandaag al op uitgetrokken. En het werd weer 'n soloritje, de een zat in de Ardennen, de ander moest babysitten en nog iemand beperkt zijn ritten in afstand wegens de warmte.
Voor mij geen problemen, eerst Haspengouw in, dan door Hasselt om via Winterslag en Zutendaal terug te keren.
Afb. 2 tem. 6 zijn foto's gemaakt van en aan het Apostelhuis in Alden Biesen. Het wordt ook wel eens 'n trompetterwoning genoemd.
Afb. 7 tem. 9 maakte ik aan het wijndomein van de fam. Rennes in Genoelselderen.
Afb. 10 is het bijzonder mooie kasteel van Renesse in 's Herenelderen.
Afb. 11 kwam ik tegen in Gors-op-Leeuw, het kasteel van Gors.
Via Wellen en Alken ging het dan naar Hasselt. Daar moet je oppassen om niet in de binnenstad verzeild te raken, de max. snelheid - ook voor fietsers - is daar 20 km/uur. Even buiten Hasselt zag ik op de teller van de fietssnelweg dat ik vandaag al nr. 369 was.
Mijn korte pauze nam ik even vóór het domein van Bokrijk, 'n lekkere appeltaart. Verder dan door het domein om via Transportbedrijf Essers, naar Winterslag te fietsen. De mijnschachten beheersen nog steeds de omgeving.
Een laatste stop op het Kerkplein en tevreden terug naar huis. Een mooie rit en al méér dan 5.000 gefietste kilometers op de teller voor dit jaar.
Het bewijs is er, ik begin oud te worden ... fysiek misschien nog niet, maar zeker mentaal! Van de week bijna vergeten naar de kapper te gaan. Goed dat mijn echtgenote mij er op attendeerde. Vervolgens 'n raam op de benedenverdieping vergeten te sluiten bij het verlaten - als laatste - van de woning om ten slotte vandaag weer ene ferme stoot uit te halen maar hierover dadelijk meer.
Deze morgen had ik 'n mooie fietstocht gepland, te beginnen langs de Zuid-Willemsvaart met 'n 1ste foto op de splitsing van Zuid-Willemsvaart en Verbindingskanaal. Vervolgens het kanaal blijven volgen tot in Rotem om daar links af te slaan via het kleine fietsbrugje. Als je het voormalige kolenspoor blijft volgen richting As, kom je in Dilsen-Stokkem doorheen Ecovallei Vossenberg.
Verder wilde ik via het recreatiegebied Kattevennen door Zutendaal fietsen richting Bilzen om daar te bekijken wat er nog aan mogelijkheden lagen om vóór 12u00 thuis te geraken. Maar veel verder dan Kattevennen ben ik niet geraakt. En ik zal u uitleggen waarom. Als ik fiets, heb ik altijd 'n zakje rond mijn nek hangen waarin ik het volgende opberg: GSM - paspoort - wat geld. Iets verder dan Kattevennen voelde ik doorheen mijn koerstrui, dat het plastiek mapje met paspoort en geld niet op zijn plaats zat. Gestopt uiteraard en gezocht naar dat mapje. Maar ... geen mapje. Oei, wat nu? Er zat niks anders op dan terugfietsen naar de laatste plaats waar ik gestopt was om iets te eten. Maar daar ter plaatse, niks te vinden. Paspoort en centen dus verloren, dacht ik toen.
Dan maar terug naar huis om daar vast te stellen dat ik dat mapje gewoon vergeten was mee te nemen bij vertrek. Het lag nog doodleuk op onze tafel in de living. Ik word dus oud.
Zeker met deze warmte is het toch aangewezen om in de namiddag binnen te blijven, vandaar mijn wandeling in de voormiddag. Wegens nog enkele andere verplichtingen, was het al ná 9u30 toen ik kon vertrekken. Maar geen nood, de bedoeling was toch om 'n klein stukje bos op te zoeken met daar, 'n paar graden minder.
Deze keer weer eens via Sparrendal naar boven om via het hoofdbospad even later, links af te slaan. Bergje af en bergje op om aan het eerste kruispunt van paden, weer naar links te trekken. Aan het bankje, rechts af richting Gellik maar na enkele honderden meters, opnieuw naar links naar de Kewithstraat. Gekende wegen dus.
Via de Kounterstraat en de Finse piste aan de Sportoase, terug naar huis, mijn drinkbus was leeg. Vandaar.
Morgen ga ik fietsen, niet al te ver en met de bedoeling om vóór 12u00 terug thuis te zijn.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.