aantal stappen: 2.151.333 +/- 10.000 stappen = 7,5 km
aantal wandelingen: 174
aantal fietstochten: 57
Zoeken in blog
25-02-2024
Op zijn zondags, rustig aan dus.
Maar goed dat we deze voormiddag onze tijd genomen hebben om onze koffie te drinken, zoniet had ik 'n korte bui over mij heengekregen. Ik was juist bezig om mijn veters te strikken, toen 'n korte bui over Lanaken neerdruppelde. Ik had in het geheel niet verwacht dat het nog zou regenen, de zon scheen uitbundig en het zag er goed uit. "Kermis in de hel" noemen ze dat zeker ...?
Maar eens die nattigheid voorbij, kon ik vertrekken. Het was de bedoeling om het rustig te houden, ik had niet de moeite genomen om mijn wandelkledij aan te trekken. Wat tempo maken en daarna bezweet thuis komen, dat was uit den boze. Ik vertrok via het park om aan de Pannestraat links af te slaan richting de tunnel. Als je rechts loopt in die tunnel, dan heb je nauwelijks 'n goede 8 cm. tussen je hoofd en het plafond van de tunnel. Je begrijpt dan ook dat velen hun hoofd tussen de schouders trekken als ze die tunnel in fietsen of wandelen. Vandaar ging het naar het jaagpad om verder te wandelen tot aan de brug van Tournebride. Onderweg zag ik dat de ondergrond goed verzadigd is met water, op die plaats zag ik dat daar in het verleden zelden zoveel oppervlaktewater gestaan heeft.
In Tournebride ging ik linksaf naar Pietersheim. Ik moet op facebook toch eens wat druk zetten om die boom erkend te krijgen tot een der mooisten van Lanaken. Via de gracht omheen de ruïne en de visvijver, ging ik terug huiswaarts. Onderweg nog ene korte babbel met eerst Pierre, dan Jo en ten slotte Nico. Bekenden kom je overal tegen.
Deze namiddag zal het met de benen omhoog zijn, naar de koers kijken en tegen vier uur, ene lekkere bliksem (of eclair, anders genoemd). Er is maar één bakker in Lanaken die ze zo lekker maakt. Ja, dat was mijn eerste trip deze ochtend, brood en wat lekkers. Nog ene fijne namiddag.
Het zijn nog lang geen lentetoestanden, elke dag wat gemiezer of 'n bui en telkens ook 'n strakke wind. Maar binnen zitten is ook geen optie, dus in de voormiddag wat in de tuin gewerkt en in de namiddag mijn stadsfiets van stal gehaald. Vandaag had ik niet zo direct goesting om te wandelen, en niks doen is ook niet aan mij besteed, dus werd het fietsen ondanks de kans op gemiezer en de felle wind. Ik heb er mij niet te veel van aangetrokken, gewoon vertrekken en zien waar het schip strandt.
Ik vertrok via Herbricht aan de Maas. Ook daar is goed te zien welk 'n enorme plas water onze stroom is in de winter. En dan naar Uikhoven. En aan die spin, daar kon ik maar moeilijk aan voorbij zonder eerst wat foto's te nemen. Mooi gemaakt. Ik vervolgde mijn tocht in de richting van Kotem. Daar spotte ik 'n ganse weide vol vogels. Iets verderop kom je dan aan "den doodendraad", 'n overblijfsel van WO 1.
Via het stadion van Patro Eisden - ik weet niet of Jos er ooit zijn opwachting gemaakt heeft - fietste ik verder tot aan de vroegere koolmijn van Eisden. De gebouwen zijn nog in prima staat. Via de wijk Sint-Barbara kom je dan al rap aan het oude stationnetje van Eisden. Een mooie plaats om te pauzeren. Het was er wel open maar ik had vandaag niet veel interesse om mijn tocht te onderbreken. Op dat punt fiets je richting de Salamander in Maasmechelen en dat in hout gekapte beeld, is voor elke voorbijganger 'n lust voor het oog.
Via de Mechelse Heide en Opgrimbie was het tijd om terug te keren. Ik had geen idee hoe ver het stond met de koers. Maar bij het nuttigen van ene warme choco in Lanaken-centrum, kon ik live de beelden op tv meevolgen, nog 10 km. De beste ploeg van het moment, ging met de zege lopen. Proficiat.
"Hoe verder, hoe sneller de benen", dat is meestal mijn leidmotief bij wandelingen die 'n stuk boven de 10 km. gaan. Niet dat ik het doe, enkel voor de sport, nee ... ik probeer dan wat tijd te winnen door wat vlugger door te stappen. Je bent toch zoals vandaag, iets meer dan 2u00 onderweg. En dan thuis, mijn verhaal nog neerschrijven, dat kost allemaal tijd.
De voormiddag was bezet om te bewegen, de opslorping van mijn bank door 'n andere bank, was dan toch niet helemaal probleemloos verlopen. Samen met mijn echtgenote hebben we de boel dan maar laten rechtzetten aan ons vertrouwde loket. De jongedame die ons geholpen heeft, heb ik na de transacties 'n pluim gegeven voor haar gedegen service.
In de namiddag dan naar Maastricht. Ik wilde nog eens 'n tas koffie gaan drinken bij de "Gedeelde Weelde" in het oude Sphinxkwartier. Ik vertrok via de grote grens naar het ronde punt waar dat brede fietspad begint richting de Noorderbrug. Daar begon het wat te miezeren, gelukkig geen grote hoeveelheden. Na de koffie, keerde ik terug via de andere grens, langs de Maas dus. Juist vóór de grens, toch eens 'n foto gemaakt van die huizenrij. En iets verderop, speciaal 'n klein ommetje gemaakt naar het voormalige tolhuis, gelegen langs de andere kant van het kanaal.
In Smeermaas zag ik dat de waterstand weer serieus gestegen is, het "zogenaamde eilandje" was nauwelijks te zien. Voor het eerst 'n detailfoto gemaakt van dat kruis, 'n overblijfsel van de oude kerk. De nieuwe kerk (ondertussen ook al meer dan 40 jaar oud) staat 'n stuk verderop.
Op wat gemiezer na in Maastricht en die strakke wind (nog 'n uitloper van storm Louis van gisteren), was het best weer 'n mooie wandeling. Mijn snelheid was 6,33 km/uur. Nog ene fijne vrijdagavond.
Het was van belang om storm Louis te mijden, 'n storm met stevige windsnelheden en 'n serieuze plas water. Ik ging daarom deze voormiddag al de deur uit om te wandelen. De keuze van vandaag was om de schoenen proper te houden, dus geen veld- of boswegen. De bestemming was Gellik, niet enkel het centrum, maar doorheen het dorp.
Ik vertrok thuis en wandelde via de Pastoorslindestraat naar Gellik. Op de hoek van de Bergstraat heb je 'n unieke kapel, toch zeker in bouwstijl. De kapel van O.L.V. Bijstand. Vervolgens ging het bergop de Bergstraat in, dan de Zilverdennenstraat en tenslotte de Houterstraat.
Daarna was het terug links af naar het centrum. Daar zag ik dat er al vele tenten opgebouwd zijn voor de lichtstoet van aanstaande zaterdag. In tegenstelling tot de meer traditionele carnavalstoeten, houdt Gellik eraan om carnaval te vieren met lichtjes op 'n zaterdagavond. Iets verderop had ik nog 'n babbel met de echtgenote van een mijner vrienden. Dat heb je, je komt al eens iemand tegen. Daar is uiteraard niks mis mee, integendeel, het is zelfs plezant.
Terug naar huis keren deed ik doorheen de Boonakkerstraat. Daar zag ik enkele mooie paarden. Ten slotte kwam ik aan de sportoase. 11u30, tijd dus om thuis de tafel te dekken voor het middagmaal. Iets meer dan 9 km., ... voldoende voor vandaag.
Gezien ik vandaag vooral over grote wegen gewandeld heb, was de buit aan foto's maar karig. Ik hoop dat jullie het mij niet kwalijk nemen dat ik in mijn fotoverslag, weer enkele oude postkaartjes gesmokkeld heb.
Hopelijk dat de wind mag meevallen, ik hou daar niet zo van. 6 bfr. voorspellen ze. De ellende zou beginnen rond 17u00 met eerst regen en tegen 19u00 met felle wind.
Voor ik begin aan mijn wandelverslag van vandaag, nog eerst 'n kleine anekdote mbt. mijn fietstocht van gisteren. Zoals jullie konden lezen (of nog moeten lezen ...), ben ik tijdens mijn rit aan de praat geraakt met 'n in België wonende Nederlander. Naar zijn zeggen had hij verleden jaar 10.000 km. op de teller, het jaar dat hij met pensioen gegaan is. Maar door gaandeweg over van alles en nog wat te praten, was ik ineens verbijsterd toen hij mij vertelde dat hij bruggen mijdt als de pest, de kerel heeft namelijk hoogtevrees. Hij probeert zijn ritten zo te maken dat hij geen bruggen moet overfietsen. Maar omdat hij mij gezelschap wilde houden tot in Zutendaal, diende hij wel drie bruggen over te rijden, eentje in As, de brug over de snelweg en de brug van fietsen door de heide. Ik had hem geadviseerd om in mijn wiel te kruipen zodat ik als eerste de bruggen overreed. Naderhand voelde dat voor hem als 'n overwinning op zichzelf. Zo zie je maar, elkeen heeft zo zijn kleine geheimpjes.
Mijn wandeling van vandaag had als doel, de voormalige abdij van Hocht. De abdij werd gesticht in 1180 en is vele jaren in religieuze handen geweest. Het gebouw en de ommuring zijn beschermd als monument. Deze keer heb ik er ook weer enkele oude postkaartjes bijgedaan.
Ik vertrok doorheen Pietersheim voorbij het kasteel en de ruïne, om wat verderop de brug van Tournebride over te steken. Via de sluis van Neerharen ging het dan rechtsaf naar Hocht. het gebouw is in privéhanden, je kunt er dus niet al te kort bijkomen. Van Hocht ging het vervolgens via de velden naar de Oude Heirbaan in Smeermaas. Juist op de grens tussen veld en bebouwing staat er weer iets wat ik met 'n kwinkslag als volgt kan benoemen: "waar je ook gaat over Gods wegen, kom je steeds kapelletjes tegen". Dit kapelletje wordt precies nog wel onderhouden maar het ziet er in feite niet uit.
Tenslotte ging ik tot aan het kanaal om daar rechtsaf, terug te keren naar Lanaken. Van aan de brug in Smeermaas tot thuis is het precies 3 km. wandelen.
In de namiddag heb ik mijn lichaam nog wat afgepeigerd in mijn tuin, de composthopen dienden omgekeerd te worden. Ben blij dat dit werkje weer achter de rug is. Nog ene fijne namiddag en avond.
Een probleemloze rit, goed afgesloten. Dat zie je seffens bij mijn laatste foto. Maar eerst begon de dag al vroeg voor mij, vanmorgen om 8u00 naar de kapper en daarna op controle bij de dokter. Dat laatste dient op regelmatige basis te gebeuren.
Maar dan, omstreeks 10u30 was ik klaar om aan 'n fietstocht te beginnen. Het was vandaag te doen, zoniet zou het in de rest van de week, ofwel letterlijk in het water vallen of ik zou stevig afgeremd worden door 'n stevige wind. Dus droog weer vandaag en max. 3 bfr. uit ZW. En wat is er dan idealer om met de wind in de rug te vertrekken langs kanaal en Maas, om nadien beschermd tegen de wind, terug te keren. De bedoeling was dus om naar Aldeneik te fietsen, 'n toeristisch plaatsje, juist boven Maaseik.
Ik vertrok via het kasteel van Rekem en een der mooiste oude gebouwen langsheen het kanaal. In Vucht had ik 'n kort gesprek met 'n lid van de heemkundige kring. Hij staat in voor het onderhoud van de historische site aldaar. Die site herdenkt het feit dat 'n Duits vliegtuig in 1940 daar is moeten landen met als gevolg dat Hitler het begin van WO II met enkele maanden heeft moeten uitstellen.
Vervolgens enkele mooie beelden in Dilsen, 'n plaats waar je fijn kunt wandelen. In Maaseik aan de brug was het tijd voor de inwendige mens, wat boterhammen en 'n banaan. En zoals jullie intussen al gewend zijn, ook in Aldeneik hebben ze 'n mooi kapelletje. Het werd gebouwd in 1949 als dank dat de streek in WO II gevrijwaard bleef van schade. Tot dan ging het vrij vlot, ik had dan ook wind in de rug. Ik had daar 'n gemiddelde van 26 km/uur.
Maar eens Aldeneik buiten, ging het linksaf richting Wurfeld en het oude kolenspoor tussen Maaseik en As. Aan die brug over de Zuid-Willemsvaart, stak mij 'n wielertoerist voorbij die ik ben blijven volgen tot in Zutendaal. Gaandeweg zijn we met mekaar aan de praat geraakt. Bleek het 'n Nederlander te zijn, woonachtig in Kinrooi. Hij vond het goed dat we samen opfietsten, wat gezelschap is altijd fijn. Hij was sinds 'n jaar gepensioneerd en maakt nu vele ritten. In Zutendaal was het voor hem tijd om terug te keren, voor mij was het tijd om even op mijn effe te komen, met twee fiets je altijd iets sneller dan alleen.
Vervolgens ging het nog naar Munsterbilzen en Eigenbilzen om ten slotte via het kanaal en Briegden, te concluderen dat het goed geweest was. Dat drankje had ik mij onderweg wel nog beloofd. Voila, 'n rit van iets meer dan 90 km. Geen problemen onderweg gehad, er was wel stevige wind, maar over het kolenspoor viel dat nog best mee. Ik was er trouwens fietser 163 die daar vandaag passeerde.
O ja, ik heb nog niks gezgd over mijn eerste foto. Bij het bedrijf Sappi zijn ze al het hout aan het weghalen, hout dat nu niet meer nodig is wegens het stopzetten van de productie.
Je hebt niet altijd de mogelijkheid om interessante foto's te maken, zeker niet als je gaat wandelen langs grote en drukke wegen. Niet dat de inspiratie zoek is, maar gezien ik al de hele namiddag weg ben om te gaan schaken, wilde ik toch niet al te ver gaan vandaag, kwestie dat ik samen met mijn vrouw nog een koffiemoment had om daarbij nog het een en ander door te spreken. En gezien ik naar de bakker moest in het centrum, ben ik dan maar direct na het lezen van de krant, op pad gegaan.
Ik wilde nog eens naar Smeermaas wandelen. Onderweg kwam ik vriend Peter tegen die voorlopig nog niet aan fietsen toekomt, maar mogelijk wel eens de wandelschoenen wil aantrekken. Hij hoeft maar contact op te nemen en we gaan samen. Vervolgens ging het langs "de Bron", onze bibliotheek en nog zoveel meer.
Aan het rond punt in Tournebride, ging het dan rechtsaf naar Smeermaas. Het was gewoon de grote weg volgen tot voorbij de kerk om daarna aan het kruispunt, rechts naar Lanaken terug te wandelen. En hoe meer ik het centrum naderde, hoe meer de zon begon te schijnen. Het deed wel deugd. Dan mijn brood gehaald bij de enigste bakker die vandaag open was en via het park terug naar huis.
Omdat er maar 'n paar foto's gemaakt zijn onderweg, en het doel van mijn wandeling Smeermaas was, wil ik afsluiten met enkele oude postkaartjes van dat dorp, nu 'n deelgemeente van Groot-Lanaken.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.