aantal stappen: 195.413 +/- 10.000 stappen = 7,5 km
aantal wandelingen: 17
aantal fietstochten: 6
Zoeken in blog
14-12-2025
W De oude treurwilg is niet meer.
Het brood en de broodjes waren besteld, ik kon dus na het ontbijt even op wandel. En juist ja, toch minstens één maal per week wil ik naar Pietersheim. Ik zag op de Henri Dunantstraat dat sommige blaadjes nog bomen hebben ....? Of moet dat andersom ... ha, ha, ha ....??? In Pietersheim kwam ik eerst voorbij de visvijver, daar waren zeven moedigen hun pieren de kunst van het zwemmen aan 't aanleren. Op dat moment was de zon er nog niet, het leek mij dus wel fris om daar zo stil te zitten.
Verder ben ik daar ook altijd gefascineerd door het afwateringssysteem van de vele beken en grachten. En uiteraard moeten er altijd wat foto's gemaakt worden rond de burchtruïne. En aan het kasteel zag ik dat de oude - en dode - treurwilg uiteindelijk het loodje gelegd heeft. Ze hebben hem tot bijna aan de grond afgezaagd. Het was noodzakelijk, de veiligheid van de wandelaars kwam in het gedrang.
Terugkeren deed ik via 'n schitterende vitrine bij Interieurs De Merode. Daarna wandelde ik nog doorheen de Drie Eikenstraat, terug naar de Koning Albertlaan en het Uilenspiegelpark.
Uiteindelijk begint de zon er toch doorheen te komen. Straks hebben we nog bezoek en dan kunnen we ons beginnen op te maken voor de laatste weken van dit jaar.
Het was vandaag weer 'n bezige dag. In de voormiddag en middag naar Genk, vervolgens 'n mooie wandeling, daarna onze Kerst- en Nieuwjaarskaartjes in orde gebracht en nu tenslotte, mijn dagelijks verslag.
We hadden nog het een en ander aan te kopen in Genk, 'n stad waar je meer keuze hebt dan in eigen dorp. Het was dan ook winkel in - winkel uit. En van al dat shoppen krijgt 'n mens honger, we kozen nog eens allebei voor biefstuk met frieten, dat was al weer effe geleden. Toen we naar het station gingen om onze bus te nemen, zagen we die trappen die ze tijdelijk geplaatst hebben over de Europalaan, vermoedelijk de drukste straat van Genk. Die trappen zijn bedoeld om al die kijklustigen veilig over die drukke straat te krijgen als ze willen gaan kijken en luisteren naar "de Warmste Week" in het Cosmogolenpark tussen 18 en 24 december. Er wordt dan geld ingezameld voor mensen die "onzichtbaar ziek zijn".
Eenmaal terug thuis, heb ik gewoon gewisseld van schoeisel en ben daarna gaan wandelen richting Oud-Caberg. Ik wandelde eerst de fiets- en wandelbrug over om vervolgens rechts af te slaan, de Industrieweg in tot aan de Van Akenweg. Op die weg zie je 'n mooie giraf en een der grenspalen. Vervolgens heb je links de Zouwweg met de zon in de rug. Op die weg wandelde ik door tot onder de oude spoorbrug.
Hoeveel keer ik intussen al voorbij Hoeve de Zouw gewandeld ben, dan kan ik absoluut niet meer tellen, dat moet al 'n honderdtal keren zijn. Terugkeren deed ik via het centrum van Smeermaas en de Nijverheidslaan. Op de Industrieweg kwam ik weer uit op de plek waar ik vertrokken ben, de fiets- en wandelbrug. Mijn laatste meters maakte ik via het Kerkplein (met ene stop voor ene cécemel) en 't Hofje.
Voila, de dag is weer goed besteed. Dadelijk naar het nieuws kijken en daarna ofwel 'n goed boek of iets wat te zien is op VRT-Max. Tot morgen alweer.
1. Naar de fotograaf: a. pasfoto's laten maken / b. printerinkt LC123Y gevraagd, niet voorradig en LC223Y meegekregen.
2. Naar gemeentehuis om nieuwe identiteitskaart aan te vragen
3. Naar de bakker voor brood en broodjes
4. Naar de glascontainer met twee volle draagtassen
5. Terug naar de bakker, bestelling voor zondag vergeten te doen
6. Terug naar de fotograaf, LC223Y niet compatibel met mijn printer, LC123Y wordt besteld
7. Naar de Bib voor nieuwe boeken
8. Afwassen
9. Fietstocht
10. Verslag maken op mijn pc
11. Avondeten
12. Eindelijk rust!!!
Ik zou het hierbij kunnen laten, aangevuld met mijn foto's, maar nee, toch 'n woordje uitleg bij mijn fietstocht.
Ik vertrok richting Zutendaal waar ik op de 15 Augustusstraat even gestopt ben aan het kapelletje, gewijd aan O.L.van Lourdes. Het kapelletje is precies mooi herschilderd. Daarna passeerde ik in het centrum een der mooiste muurschilderingen van de streek.
Van Zutendaal ging het vervolgens naar Munsterbilzen en Bilzen. Eerst onder de tunnel door van het oude spoor en daarna doorheen het centrum en langs het oude stadhuis en de Brugstraat omhoog. Met mijn zwaardere stadsfiets was het toch even duwen. Ook in Waltwilder en in Mopertingen, loopt de weg redelijk omhoog. Veel te dik gekleed brak mij dan ook het zweet even uit.
De terugweg ging over Veldwezelt en Maastricht om tenslotte in Smeermaas nog 'n ommetje te maken langsheen de Zuid-Willemsvaart en Neerharen. Moe maar voldaan kijk ik op de dag terug. Het waren vandaag misschien wat minder foto's dan gewoonlijk, maar ik wilde de schwung erin houden om toch niet te veel af te koelen. Daarom heb ik trouwens onderweg ook geen halt gehouden voor 'n pauze. Morgen gaan we shoppen in Genk en 'n etentje in de stad hoort er zeker bij.
Bijna 16u30, hoog tijd om mijn dagelijks verslag af te leveren. Soms heb je de neiging te denken dat je met 24 uur op 'n dag niet toekomt. Deze voormiddag ben ik gaan wandelen en in de namiddag dienden we met zijn twee iets te gaan regelen waarna we nog gezellig de plaatselijke horeca ondersteund hebben.
Maar dus die wandeling, ik ben nog eens naar Kompveld gestapt. Eerst wandelde ik voorbij het voormalige college. Het tempo ligt er vrij hoog om al dat puin weggevoerd te krijgen. Ze zijn zelfs al bezig om 'n vrijliggend stuk te egaliseren. De nieuwe school willen ze rap als mogelijk heropbouwen.
Daarna wandelde ik via de Kiezelweg richting Veldwezelt om vervolgens rechts de Kompveldstraat te nemen. Je bent dan in Kompveld, 'n gehucht van Gellik. Door de zon heb ik er enkele interessante foto's kunnen nemen. Via de Wijerdijk in Gellik, nam ik de klim naar de kerk om dan doorheen de Kerkstraat terug naar huis te keren.
Op de Kewithdreef zag ik dat ik nog wat tijd om nog 'n extra lusje te maken doorheen de Kewithstaat en het bospad naar de Bosstraat. Nu er geen bladeren meer op de bomen hangen, is het kasteel weer iets beter zichtbaar, maar het blijf triest te zien hoe het verder afglijdt naar 'n bouwval. Ooit was het 'n verblijf van adelijke families.
En o ja, mijn eerste foto, die maakte ik gisterenavond aan onze kerk terwijl ik op weg was naar de vergadering van onze carnavalskrant.
En morgen, .... dat gaan we seffens bekijken. Het moet passen in ons gestructureerd gezinsleven.
Wie gedacht had dat die klimop in de loop van de nacht, vanzelf naar beneden zou gedonderd zijn, die kwam bedrogen uit. Vanmorgen hing hij nog steeds op halfzeven. Ik ben er dan maar, bij goed zicht, aan begonnen en 'n uur later was de klus geklaard. Nu nog zorgen dat ik de boel met stukken en beetjes kan meegeven aan de groene container.
In de namiddag had ik zin om 'n kleine fietstocht te maken. Het was gewoon langs de Maas, naar Moelingen en via Eijsden en Maastricht terug. Ik vertrok met mijn stadsfiets aan de brug van Briegden om daar het jaagpad te nemen via Veldwezelt, Vroenhoven tot in Kanne. Als je langs het Albertkanaal rijdt, dan zie je in Kanne op vele plekken grote ingangen in de hellingen langs het water. Zonder gids is dat echter ten strengste af te raden om er op eigen houtje naar binnen te gaan. Het is daar binnen 'n kilometerslang doolhof waar je - zeker weten - bijna altijd zult verdwalen.
Nu ik weer onder die hangbrug doorrij, stel ik me weer de vraag: "durf ik daaroverheen wandelen"? Wat verderop stak ik de Maas over naar Moelingen, 'n deel van de provincie Limburg. Maar enkele honderden meter verder zat ik weer in Nederland, meer bepaald in het dorp Eijsden. Ik ben daar altijd gecharmeerd door het plaatselijke kasteel. Je kunt daar vrij naar binnen en je kunt er mooie wandelingen maken. Ik zag dat je er ook jam, honing en koekjes kunt kopen.
Iets verderop passeerde ik de plaatselijke bakker. Zo te zien is hij Hofleverancier, dat kan dus niet slecht zijn hetgeen ze verkopen. Ik heb dus de proef op de som genomen en mij 'n kersenflap gekocht. En inderdaad, die smaakte.
Ook in Eijsden nam ik nog 'n foto van 'n herdenkingsplaat met 'n verwijzing naar WO II. Meer en meer zie ik dergelijke herinneringsborden in het straatbeeld opduiken. Dat is 'n goede evolutie.
Zo, met 'n ritje van zo goed als 40 km. is de namiddag weer om. Seffens nog vergadering van onze Bèssemgezèt.
Amaai zeg, het was vandaag 'n bewogen dag. Vooreerst had ik 'n afspraak bij mijn kapper. De voorbije jaren was dat telkens om 8u00 's morgens. Maar het is zoals ze zeggen: "het verstand komt pas met de jaren". Vanaf nu zal dat maar om 9u00 zijn. Dat scheelt toch 'n slok op 'n borrel, ik hoef mij niet meer zo te haasten. Daarna had ik tijd om te gaan wandelen.
En die wandeling deed ik onder 'n stralende zon. Een mens kikkert er helemaal van op. Ver kon ik niet gaan want het was al voorbij 10u00 toen ik vertrok. Ik wandelde eerst doorheen het zonovergoten Uilenstraatje. Daarna passeerde ik aan "het koet van Elly" (lees= de bouwput op de Stationsstraat). Ze zijn er, zo te zien, weer aan het werk. Ik ben benieuwd.
Daarna wandelde ik naar Pietersheim om aan de piste van atletiekclub Atla, het golfwagentje van een der werkmannen te bewonderen. Het is 'n handig ding om daar mee rond te rijden naar de verschillende opdrachten.
Terugkeren deed ik via de visvijver, de Kinderboerderij en de Asbeekweg.
Maar daarmee zat mijn dag er nog niet op. Om 14u00 had ik 'n afspraak met een mijner schoonbroers. Het geval was dat ik 'n lekke voorband had van mijn koersfiets. Na 'n eerste controle had ik het euvel niet gevonden en toch was de binnenband lek. Mijn schoonbroer kent er veel meer van dat ikzelf en hij heeft mij geholpen met het vinden van de boosdoener. Na veel vijven en zessen vond hij de oorzaak, 'n smalle en scherpe doorn. Ik had nieuwe binnenbandjes bij en toen begon de miserie .... Het nooit gebruikte binnenbandje ontplofte bij het oppompen, een scheur van zeker 3 cm. Tja, dat kan gebeuren, dan maar het volgende bandje van hetzelfde merk. En dat bandje is nooit op mijn wiel geraakt. We constateerden al direct dat er 'n klein gat in zat. Een nieuw bandje, vers uit het doosje. De fietsenmaker die ze mij verkocht heeft, zal het te horen krijgen en ik vraag mijn geld terug.
Ik ben dan maar naar 'n andere fietsenmaker gegaan om andere bandjes te kopen. En deze voelden direct beter, dikker en steviger aan, en ... voor minder geld het stuk.
Wie dacht dat dan mijn dag erop zat, heeft het mis. Langs onze stallen achter ons huis, groeit al jaar en dag klimop. Maar door de dikte van die klimop, is bovenaan 'n deel losgekomen van de muur en dat vraagt natuurlijk dringend actie. Een werkje voor morgen. Maar nu is het dadelijk etenstijd en dan gaat deze jongen in rustmodus.
Het was deze morgen precies een voorgevoel dat ik had, zou ik misschien toch al mijn strava-app activeren ....??? Ik had al effe moeten wachten om naar de bakker te gaan wegens de regen, en het leek mij 'n dag te worden vol met buien en gemiezer.
Tja, die korte wandeling naar de bakker, daar is het dan ook bij gebleven. Ik had in de voormiddag misschien nog wel enkele kansen om even 'n kort toerke te maken, maar eenmaal je aan het idee gewend bent dat het regent en zal blijven regenen, dan zoek je andere bezigheden.
Zo heb ik mij weer nuttig gemaakt met mijn deel van het huishoudelijk werk om vervolgens mijn pc aan te zetten en te werken aan enkele redactionele stukjes voor onze carnavalskrant. Daarnaast heb ik al voorbereidingen getroffen voor onze jaarlijkse Kerst- en Nieuwjaarswensen (etiketten drukken).
Zo mensen, meer heb ik vandaag niet te vertellen. Hopelijk wordt het deze week wat droger en wat zonniger zodat ik weer buiten kan sporten.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 71 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.
In Pietersheim kwam ik eerst voorbij de visvijver, daar waren zeven moedigen hun pieren de kunst van het zwemmen aan 't aanleren. Op dat moment was de zon er nog niet, het leek mij dus wel fris om daar zo stil te zitten. 
Toen we naar het station gingen om onze bus te nemen, zagen we die trappen die ze tijdelijk geplaatst hebben over de Europalaan, vermoedelijk de drukste straat van Genk. Die trappen zijn bedoeld om al die kijklustigen veilig over die drukke straat te krijgen als ze willen gaan kijken en luisteren naar "de Warmste Week" in het Cosmogolenpark tussen 18 en 24 december. Er wordt dan geld ingezameld voor mensen die "onzichtbaar ziek zijn". 
Een mens kikkert er helemaal van op. Ver kon ik niet gaan want het was al voorbij 10u00 toen ik vertrok. Ik wandelde eerst doorheen het zonovergoten Uilenstraatje. Daarna passeerde ik aan "het koet van Elly" (lees= de bouwput op de Stationsstraat). Ze zijn er, zo te zien, weer aan het werk. Ik ben benieuwd. 
Ik had nieuwe binnenbandjes bij en toen begon de miserie .... Het nooit gebruikte binnenbandje ontplofte bij het oppompen, een scheur van zeker 3 cm. Tja, dat kan gebeuren, dan maar het volgende bandje van hetzelfde merk. En dat bandje is nooit op mijn wiel geraakt. We constateerden al direct dat er 'n klein gat in zat. Een nieuw bandje, vers uit het doosje. De fietsenmaker die ze mij verkocht heeft, zal het te horen krijgen en ik vraag mijn geld terug. 
Ik ben Eddy Meuris