Vriendinnen en vrienden, dit is nu het derde verslag van deze middag. Eerst heb ik mijn verslag van donderdag terug van Sen.Net afgehaald omdat mijn foto's niet zichtbaar waren. Ik heb het volledige verslag vervolgens teruggezet en nu met de wel-zichtbare foto's. Sorry voor die vijf mensen die op dit verslag al gereageerd hadden. 

Nadien heb ik mijn verslag van mijn fietstocht van gisteren geplaatst, en dit is dan het verslag van mijn wandeling van deze ochtend. 

Ik vertrok deze morgen al om iets na 8u00. De zon was er nog niet maar het ochtendrood was uitermate fascinerend. In die omstandigheden mis ik wel 'n fototoestel waarbij ik kan inzoomen. Ver wilde ik niet gaan vandaag, ik had mijn brood en broodjes besteld bij de bakker en dat wilde ik gaan afhalen. Daarnaast gingen dochter en kleinzoon ons verblijden met 'n kort bezoek en dat wilde ik natuurlijk niet missen. 

Ik vertrok via de Henri-Dunantstraat, vervolgens de Molenstraat en de Rankenlaan om tenslotte via de Waterstraat naar Pietersheim te wandelen. Je zag daar goed dat het flink gevroren had, de velden lagen er nog wit bij. Ik verliet het domein via de Koning Albertlaan om voorbij de school Linc Parc te stappen. Ze noemen het gebouw: Kasteel Alicebourg. Het is in feite 'n Herenhuis dat gebouwd werd tussen WO I en II. De Duitsers hebben het oude kasteel tijdens WO I met de grond gelijk gemaakt. 

In het centrum moet ik altijd kijken naar dat electriciteitskastje met replica's van oude postkaarten. Uiteindelijk was de zon er in het Uilenspiegelpark. Het is dan altijd experimenteren om 'n min of meer geslaagde foto over te houden. 

Zo mensen, jullie hebben nu veel te lezen. Het is natuurlijk buiten mijn wil om door die problemen met onze website. Hopelijk gebeurt dat niet te dikwijls meer. Seffens gaan we de horeca nog even ondersteunen in het centrum. En morgen, ... dan sta ik voor de klas in de Jan Rosierschool om 'n korte les te geven over carnaval. 

18-01-2026, 13:47 geschreven door eddy meuris

Met al die problemen met Sen.Net, zit ik nu mijn fietsverslag te maken,” the day after”. Dat is gevoelsmatig altijd ’n tikkeltje anders dan direct na ’n activiteit. 

Het was goed weer en daarom wilde ik nog eens gaan fietsen, niet met de koersfiets – de wegen waren nog te nat – maar met de stadsfiets. Er was veel zon, weinig wind en geen neerslag. Ik vertrok via Herbricht en Uikhoven naar Kotem waar ik de Maas wilde oversteken naar het Nederlandse Stein. Maar juist voor de brug, zag ik ’n uitgebroken paard langs lopen. Gelukkig kwam er ’n jong meisje aangewandeld dat de eigenaar van die paarden kende en deze dan ook ging verwittigen. 

In Stein heb je altijd ’n mooi zicht op het Julianakanaal. Als je in die regio fietst, dan kom je ook altijd mooie kastelen tegen, oa. het kasteel van Geulle. En “vastelaovend” of carnaval, dat vieren ze in Nederlands Limburg uiteraard ook. In Brommelen staat dat bord aan de kapel. En de inwoners van Itteren noemen zich “Vreigeleire” of mensen die vrolijk zijn of feest vieren. De carnavalsvereniging de “cv Beerbieters” vind je terug in Borgharen. 

Terugkeren deed ik via de Noorderbrug in Maastricht en de helling Sanderweg richting Smeermaas. Die Sandersweg is eigenlijk ’n bergje van niks, gemiddeld 5,2% omhoog met ’n max. hoogte van 7%. De helling is maar 500 meter lang maar het is altijd plezant om je benen effe onder druk te zetten op het einde van ’n fietstocht. 

En wat is er heerlijker dan ’n lekker bad na zo ’n fietstocht …… Tot mijn volgend verslag alweer.

18-01-2026, 13:27 geschreven door eddy meuris

Mijn wandeling van vandaag kon ik omschrijven met twee woorden: "mèsnaot gewore" (kletsnat geworden). Dat krijg je met zulk weer, het is niet anders.  

Nochtans heb ik mijn functionele wandeling van deze voormiddag in droge omstandigheden kunnen afleggen. Ik moest op vier plaatsen zijn, eerst naar de bakker, dan bij mijn bank, vervolgens op het gemeentehuis en tenslotte bij mijn opticien.   

Op het gemeentehuis ben ik twee rollen blauwe zakken (PMD) gaan afhalen. Die zakken kreeg ik in ruil voor opgespaarde slimme sorteerpunten. Wij hadden in 2025 ons quotum niet nodig voor onze restafval. Zestig kg. hebben wij omgezet in slimme sorteerpunten. Vandaag heb ik 'n foto doorgezonden naar onze afvalbeheerder Limburg.net van onze composthoop en verdien daar weer extra punten mee. En tenslotte heeft mijn opticien mijn bril weer eens gratis 'n grondige oppoetsbeurt gegeven. 

Deze namiddag wilde ik gaan wandelen, maar toen ik startklaar stond, was het aan het regenen. Maar je kent mij, als er ook maar enige kans is om toch de deur uit te gaan, dan doe ik dat. Rond 13u45 was het nog juist 'n beetje aan het miezeren, tijd dus om mijn jas aan te trekken en te vertrekken. Maar deze kastaar was nog geen kilometer ver toen de hemelsluizen opnieuw open gingen. Ik heb het mij niet aangetrokken en ben verder gewandeld. Ik wilde zo snel mogelijk het bos instappen, kwestie om toch enigzins beschut te zijn tegen al die nattigheid. Ik vertrok via de Postweg en de Epesiastraat om dan de Bessemerstraat over te steken richting Camping San Lanaco.  

De bedoeling was om de rode wandeling te doen, maar daar ben ik toch van afgestapt, ik werd toch te nat en ik wilde geen kou vatten. Ik ben dus terug gewandeld in de richting van Pietersheim. Onderweg zag ik dat de beken in het bos nu al goed gevuld zijn. En slijk was er in overvloed. 

Eens toegekomen op de Sprokkelstraat was het ineens gedaan met regenen. Ik had toen twee opties, ofwel rechtstreeks naar huis ofwel mijn wandeling verder zetten. Ik koos het tweede, hopende dat het nu verder droog zou blijven, en dat deed het. Ik wandelde langsheen die Indianentotem, de grachten en de burchtruïne. 

Buiten Pietersheim, op De Merodelaan, kwam ik voorbij de woning van de nieuwe Prins-Carnaval, Jürgen II. En dat bord met "Route 66" en die botjes bovenop, inspireerden mij tot het maken van 'n foto. Verder nog 'n woordje uitleg over die kip. Die scharrelt rond in het Uilenstraatje. Ik zag ze vanmorgen. Als je met je fiets langsrijdt, moet je goed oppassen om dat beest niet omver te rijden. Zo te zien is dat beestje nog in redelijke conditie. Benthe, wat denk je? 

Om te eindigen ook nog 'n kort verhaal over mijn grootvader Jan Mathijs Meuris. Ik heb hem nooit gekend, hij is al in 1938 overleden, amper 43 jaar. Af en toe hou ik mij nog bezig met stamboomonderzoek, 'n boeiende hobby die in feite nooit stopt. Bijgaande foto is de enige die ik van hem heb. Deze was bevestigd aan zijn grensarbeiderskaart.
-----------------------------------
Jan Mathijs Meuris [A3] is geboren op zondag 23 december 1894 om 14:00 in Lanaken [bron: RRH - 2006183], zoon van Joannes Mathijs Meuris [A4] en Petronella Winten [Winten]. Van de geboorte is aangifte gedaan op maandag 24 december 1894 [bron: akte nr. 106 in GAL]. Bij de geboorteaangifte van Jan waren aanwezig: getuigen Jacobus Croux (1834-1912) en Jan Hubert Janssen (geb. 1869). Jan is overleden op zondag 23 januari 1938 in Hasselt, 43 jaar oud. Hij is begraven op woensdag 26 januari 1938 in Lanaken.
Notitie bij publiceren van Jan: RRH.
Beroep:
vanaf 1938 Sigarenmaker [bron: Grensarbeiderskaart]
Vermeld:
Was 1 meter 63 cm. groot [bron: Militieattest]
Jan trouwde, 26 jaar oud, op zaterdag 2 april 1921 in Lanaken met Helena Vansomeren [Vansomeren], 23 jaar oud. Het kerkelijk huwelijk vond plaats op zaterdag 2 april 1921 in Lanaken. Bij het kerkelijk huwelijk van Jan en Helena was getuige Willem Hendrik (Guillaume) Meuris (1892-1967) [broer bruidegom] aanwezig.

Dit verslag heb ik moeten terugzetten om de foto's zichtbaar te maken voor iedereen. Sorry voor de vijf personen die er al 'n reactie op geplaatst hadden.

18-01-2026, 13:23 geschreven door eddy meuris

Het was vandaag ene rustige dag. In de voormiddag heb ik mij effe bezig gehouden met 'n klein werkje buiten. Daarna hield ik mij stil met 'n boek van Ruth Ware, "de vrouw in suite 11". 

In de namiddag koos ik voor 'n wandeling in de richting van Oud-Caberg. In het dorp zelf ben ik niet geweest, wel in de velden eromheen. Ik vertrok via de Industrieweg en de grenspaal tussen ons beider landen. Aan het gedenkteken van de slag op het Lanaker Veld, ging ik linksaf om in de verte de veldkapel te zien liggen en als je goed kijkt op de foto, helemaal links boven, de kerk van Oud-Caberg. 

Aan de spoorbrug was het maar 'n drassige boel. Thuis heb ik mijn schoenen mogen kuisen. Nochtans kom ik er wel eens graag, die paar woningen stralen zo 'n rust uit ..... 

De grens ligt 'n paar stappen verder. Ik keerde terug via de Nijverheidslaan en de Jan Rosierlaan. Aan de Engelse Hof in het Cultuurcafé had ik grote dorst en behoefte aan 'n moment van rust. Ik had er nog 'n babbel met de echtgenote van 'n vriend. 

Op het einde ben ik nog over het kerkhof gewandeld. Regelmatig controleer ik het graf van mijn moeder en grootmoeder. Op dezelfde rij vind je ook het graf van Pastoor Truyens. Vermoedelijk is dit het oudste graf op het kerkhof. De pastoor werd geboren in 1828 (nog vóór de splitsing van België en Nederland) en hij stierf in Lanaken in 1893, één maand na zijn gedwongen pensioen wegens ziekte. 

Morgen voormiddag wordt het weer heel druk, ik heb verschillende zaken op mijn to dolijstje staan. 

15-01-2026, 15:57 geschreven door eddy meuris

Wie in onze streek woont, kan er niet omheen, grijs en mottig weer. In feite te warm voor de tijd van het jaar, de hele dag gemiezer, veel mist over de velden en maar één kleur: grijs. Het zij zo en we moeten er het mee doen. 

Het weerhield mij niet om te gaan wandelen, gewoon naar Zutendaal en met de bus terug. Ik vertrok na het middagmaal via de Bessemerstraat tot boven aan de Bessemer (of Besmer). Daar ging ik linksaf om vervolgens de Mandelseweg te nemen tot in het centrum van Zutendaal. Die Mandelseweg is in feite 'n brede fietsstraat waar je nauwelijks 'n auto ziet. Je kunt daar rustig in het midden van de weg wandelen en onderweg kijken naar de paarden, het kruis en ook 'n kapel. 

Eens in het centrum wandelde ik langs 'n stilteplek, kort bij de Kapelanij, mijn pauzeplek van vandaag. Een tas warme chocomelk en 'n vlaaipunt kikkerden mij weer helemaal op. Vlak er tegenover ligt de Pastorij, het mooiste gebouw van het dorp. 

Ik heb even moeten wachten op mijn bus, maar om 15u30 was ik weer thuis. Nu is het tijd om andere kledij aan te trekken en de avond voor te bereiden. Tot morgen. 

14-01-2026, 16:13 geschreven door eddy meuris

Er zijn zo van die dagen dat er veel te vertellen is, vandaag was dat het geval. Gisterenavond moest ik naar de oogarts, afspraak om 17u45. Maar zoals dat gewoonlijk het geval is, om 18u25 waren pas mijn eerste onderzoeken afgelopen en pas om 18u40 kon ik uiteindelijk bij de dokter zelf terecht. De conclusie van dit onderzoek: ik mag weer oogdruppels gaan indoen om de ogen vochtig te houden. 

Vanmorgen werd ik dan de tweede keer geteisterd, op bezoek bij mijn mondhygieniste. Zij raadde mij aan om paarse stokjes aan te schaffen om tussen mijn tanden te peuteren. Bij de apotheek ben ik die dan maar gaan bestellen, ze waren niet op voorraad. Eens thuis zag mijn eega dat ze de verkeerde besteld hadden (zij gebruikt ze ook). Ik kon dus terug om de bestelling te laten annuleren en de juiste te bestellen. Dadelijk kan ik ze ophalen. Ik heb dan van de gelegenheid geprofiteerd om nog 'n klein ommetje te maken met ook 'n bezoek aan vriend Hubert. 

In de namiddag zag het weer er zeer goed uit, misschien 'n mogelijkheid om 'n kleine fietstocht te maken. En die kans heb ik niet laten liggen. Ik vertrok aan de brug in Briegden, naar beneden naar het jaagpad langs het Albertkanaal en zo verder door naar Kanne. Daar stak ik de brug over om dan langs Château Neercanne te fietsen. Wat verderop zie je de Apostelhoeve liggen op de bergkam. Een volgende keer wat foto's daarvan. 

Op dezelfde straat stopte ik aan de Sint-Servaasbron. Een heilige die overal zijn sporen nalaat in Maastricht. Eens te meer kwam ik ook voorbij het Aldenhofpark met de liggende giraf en het standbeeld van d' Artagnan. 

De laatste afbeeldingen zijn gemaakt door onze zoon. Hij werkt bij Aquafin in Zichen (waterzuiveringsstation). Ze hebben met de hulp van de brandweer, 'n ree moeten redden. Zo, dat was vandaag 'n drukke dag. Straks op tv kijken naar "de rugzak". 

13-01-2026, 16:50 geschreven door eddy meuris

Deze voormiddag hadden we samen nog elders 'n afspraak om het een en ander te regelen, nadien trok mijn eega op winkeltocht terwijl ik naar de bakker ging. Zo was de voormiddag zo goed als om. Na het eten en de afwas had ik goesting om voor het eerst dit jaar naar Maastricht te wandelen.

Mijn eerste foto maakte ik nog deze morgen bij terugkeer van de bakker, de Langkeukelbeek met toch al heel wat water. En dan tijdens mijn wandeling naar Maastricht, zag ik in Smeermaas dat de Maas toch al redelijk hoog staat, het eilandje staat met de voeten in het water. 

Aan de Pastoor Moormanstraat ging ik linksaf om vervolgens het brugje over te steken van het Voedingskanaal, de verbinding tussen de Maas en de Zuid-Willemsvaart. En die muurschildering blijft 'n eyecatcher als je Maastricht binnenwandelt. Via het stadhuis kwam ik daarna uit Achter het Vleeshuis, langs het warenhuis de Bijenkorg door. Daar vielen mij enkele oude auto's op in de etalage. 

Ook op die straat, zag ik een van de vele "Stolpersteine of Struikelstenen". Het geeft aan waar 'n Joods inwoner gewoond heeft die in WO II vermoord werd in gevangenschap. Isaac Neuburger stierf in Auschwitz op 18/8/1942. Het is de Duitser Gunther Demning (° 1947) die er in 1992 mee begon in eigen land. Nu vind je die stenen in vele landen waaronder 'n driehonderdtal in Maastricht zelf. 

Via de Stokstraat ging ik tenslotte naar de bushalte. Het was intussen aan het regenen, maar goed dat ik die paraplu had meegenomen. Aan de bushalte was het 'n komen en gaan van klanten in Coffeeshop Smoky. Ik ben altijd nieuwsgierig of ik daar ook bekend volk zie binnengaan. Tot heden dus niet.  Straks mijn jaarlijks onderzoek bij de oogarts. Niet mijn favoriete bezigheid. 

12-01-2026, 16:35 geschreven door eddy meuris