Zo, ons familiefeestje zit er op. Een verjaardag diende nog gevierd te worden en dat deden we elders aan een goed gevulde tafel. We hebben de uitbaters alle eer aangedaan, er waren niet veel restjes meer op onze borden en schotels. 

Ik heb dus wijselijk vanmorgen al de wandelschoenen aangetrokken voor 'n korte trip langs het Albertkanaal. Ik vertrok nog met het ochtendgloren richting Briegden. Daar ging ik naar beneden, naar het jaagpad. En die ijzeren brug, die staat meestal op het menu om er 'n foto van te maken. In het begin van mijn wandeling was er redelijk wat zon, maar eenmaal in Gellik begon het te miezeren. 

Terugkeren deed ik via de Kewithdreef waar heel wat paarden in de weilanden staan. Eens op de Hoenderbroekstraat mocht ik natuurlijk niet vergeten om mijn besteld brood en broodjes te gaan uithalen. Wat verderop was de woning van Jeugdprins Senna I mooi versierd. De jongen is 10 jaar en zit nu in 'n heel drukke periode. Hij zal ongetwijfeld ook langs zijn gegaan in het Cultuur Café waar vandaag 'n mannenzitting wordt georganiseerd. Nee, zoiets is niks meer voor mij. Onze familiebijeenkomst van vandaag was des te gezelliger. 

Naar de koers kijken doe ik vandaag niet. Ik heb niks tegen Mathieu, integendeel, ik bewonder hem, maar het koersverloop is wel héél saai. Ik ga mij nog wat bezig houden op mijn pc en misschien doorloop ik nog enkele blogjes. 

01-02-2026, 15:43 geschreven door eddy meuris

Op de allerlaatste dag van de eerste maand heb ik het toch geflikt, de kaap van 200 wandelkms. overschrijden. Nochtans was dat niet de bedoeling, in eerste instantie wilde ik deze namiddag gaan fietsen. Het regende echter rond het middaguur. Ik kon wel bezig blijven met wat gejeremieer, het zou toch weinig zoden aan de dijk brengen, op kletsnatte wegen fietsen is niet plezant. Het werd dus 'n wandeling. 

Desondanks heb ik vanmorgen toch nog mijn karwei van gisteren afgekregen. Mijn eenjarige composthoop heb ik op 'n goed uur kunnen omdraaien. Dat heb ik gelukkig in droge omstandigheden kunnen doen. Maar goed, ik ben dus gaan wandelen, het was 'n trip naar Oud-Caberg. 

Voor ik in detail treed, Oud-Caberg is 'n naburig dorp op Nederlands grondgebied. In 1794 was het ondermeer 'n deel van de Heerlijkheid Pietersheim. Na de komst van de Fransen werd het opgenomen in de gemeente Lanaken. Maar na de splitsing België - Nederland, werd Caberg (toen was er nog geen sprake van Oud-Caberg), samengevoegd met de dorpen Wolder en Nehem in Oud-Vroenhoven. In 1920 werden ze 'n onderdeel van Maastricht. 

Ik vertrok via de Industrieweg om vervolgens links af te slaan, de Van Akenweg in. Dit is 'n lange straat die eigenlijk de lintbebouwing van Oud-Caberg typeert. Uiteraard is het dorp nu aan alle kanten verder uitgebreid. Maar op die Van Akenweg vind je nog tal van oude boerderijen. Helemaal op het eind zag ik enkele kleurrijke attributen en ook 'n mooie uil op paal. Vooral die bank sprak mij aan.  Ook die kist waar je het een en ander kan omruilen (hondenstokjes of ballen), kon mij bekoren. 

Terugkeren deed ik via de Brusselseweg waar 'n groot spandoek hangt dat niks aan de verbeelding overlaat. Eens de grens terug over in Smeermaas, heb ik geen foto's meer gemaakt, die hebben jullie al voldoende gezien. Wel kon ik het niet laten om in het Cultuurcafé waar ik 'n pauze nam, de carnavalversiering te fotograferen. Tenslotte nog die achterdeur van onze kerk. Ik ben al op veel plekken geweest tijdens mijn lange leven, maar door die deur ben ik nog nooit geweest. 

Op de valreep kreeg ik nog 'n bericht van onze dochter, ze hadden 'n overlijden te melden. Een buizerd was hun kippenren binnengeraakt en één van hun vijf kippen heeft dat niet overleefd. Het is nu zoeken naar dat gat in de omheining om verder onheil te voorkomen. Maar die buizerd kregen ze ook niet op een-twee-drie verwijderd uit die ren. Morgen zal ik de afloop wel vernemen. 

Terwijl ik dit verslag maak, luister ik naar 'n zangeres waar ik de laatste tijd in de ban ben van geraakt, Liv Harland. Morgen hebben we 'n familiefeestje, 'n uitgestelde verjaardag. Het is niet simpel om iedereen op het zelfde moment bijeen te krijgen. 

31-01-2026, 17:06 geschreven door eddy meuris

Ik voel weer al mijn spieren. Hoe dat zo komt, dat vertel ik seffens. Maar eerst begin ik met mijn dagelijks verslag, mijn wandeling van deze voormiddag. 

Ik diende deze morgen naar de bakker te gaan, deze keer voor twee broden. Mijn vrouw maakt dan enkele pakketjes van 5 sneetjes die de diepvries ingaan. Ze dienen voor gevallen van nood.  Na de koffie had ik twee opdrachten, 'n brief posten en wat geld uit de automaat gaan halen. Ik vertrok via de Henri-Dunantstraat naar Pietersheim. Ik wandelde eerst doorheen de Kinderboerderij om vervolgens via het bos naar het kasteel te stappen. 

Er was vandaag één constante, de zon die overvloedig scheen. Nochtans was alles nog goed bevroren, dat zie je op enkele foto's. Maar die stralende zon maakte veel goed, het deed deugd.  Ik wilde na het middagmaal verder profiteren van die zon. Een fietstocht had ik in gedachten maar er is stilaan ook werk in de tuin te doen. En daar ben ik dan ook maar mee begonnen. Ik heb een stevige composthoop met 'n linkerdeel en 'n rechterdeel. Dat linkse gedeelte mocht al leeggemaakt worden om verdeeld te worden in mijn moestuin. Het rechterdeel wordt dan naar links omgedraaid om nog 'n jaar te rusten en te vergaan tot goede potaarde. 

En je hoort mij al aankomen, dat leegmaken van 'n composthoop doe je niet op een-twee-drie. Dat zuigt allemaal aan mekaar en je hebt er dus spierkracht voor nodig om dat goedje in je kruiwagen te kunnen kieperen. Dat omdraaien van dat rechtse deel, is dus voor 'n volgende gelegenheid.  

Afsluiten wil ik met 'n humoristische noot. Onze dochter opperde het idee om onze kleinzoon wat meer door ons te laten oppassen. Allemaal goed en wel dat gezonder brein, maar langs de andere kant moeten we 'n week uitrusten als hij 'n gans weekend bij ons geweest is. 

30-01-2026, 15:47 geschreven door eddy meuris

Mijn verslag van vandaag begin ik met 'n nieuw lied van Bruce Sprinsteen. Ik hoorde het vanochtend op de radio. Het is 'n aanklacht tegen de agressie in Minneapolis. Ik hoop dat de hele wereld dit lied op de radio laat horen. 

Maar vandaag had ik het in mijn kop gestoken dat er gefietst zou worden, en zo geschiedde. Oorspronkelijk had ik 'n rit uitgedokterd van zo 'n goede 65 km. met de koersfiets. Maar de natte wegen van deze voormiddag, weerhielden mij toch van dat plan, ik had geen goesting in 'n natte kont. Ik heb geen beschermstuk boven op mijn achterwiel. Dat heb ik wel op mijn gewone stadsfiets, het werd dus deze fiets en 'n alternatieve route.

Ik vertrok via La Butte aux Bois in Neerharen en de Molenberg naar de Bessemer en dan naar Zutendaal. Daar passeerde ik aan het bord: Lieteberg/blotevoetenpad. Dat zijn twee van de toeristische trekpleisters van de gemeente. 

Vervolgens fietste ik naar Munsterbilzen en Bilzen. Onderweg zag ik de toegang tot het Munsterbos. Je kunt er doorheen fietsen, maar met deze natte wegen is dat niet aan te raden, zelfs niet met mijn stadsfiets. In Bilzen zelf, ben ik even het Park Haffmans binnengefietst. Dat Park was het decor van de laatste drie edities van het legendarische Jazz Bilzen. De Bilzenmolen wordt al genoemd in de 13de eeuw. In de 19de eeuw werd ze volledig gerestaureerd. 

Ik vervolgde mijn weg bergop naar Mopertingen met eerst de Brugstraat, daarna het tussenstuk bergop naar Waltwilder en dat weer bergop bij het buitenrijden van Waltwilder. De dagen beginnen al wat te lengen, daarom besloot ik om nog 'n extra lus te maken via Maastricht. Het is natuurlijk altijd uitkijken in de binnenstad, maar vandaag viel het aantal wandelende toeristen best mee, ik kon goed doorrijden. 

Daarna ging het in één rechte lijn terug naar huis met op het laatst nog die korte klim over de Sandersweg. Drie klimmetjes met de stadsfiets, niet slecht. Mijn laatste afbeeldingen laten het kasteel d'Aspremont-Lynden in Rekem zien, deelgemeente van Lanaken. Ooit was het 'n praalkasteel, in 1903 zag het er zo uit. Sindsdien is er niet veel aan veranderd.  

29-01-2026, 18:48 geschreven door eddy meuris

Je kon het vandaag draaien of keren zoals je wenst, het was en het bleef: vuil, grijs en mistig buiten. Het maakte daarom ook niet veel uit of ik nu al direct aan mijn wandeling begon of deze opspaarde voor in de namiddag. 

Ik diende eerst brood te gaan halen om vervolgens na de voormiddagkoffie aan mijn wandeling te beginnen. Ik vertrok via de Henri-Dunantstraat om daarna via de Molenstraat en de Wijngaardstraat naar Pietersheim te wandelen. Lang bleef ik er niet, ik vervolgde mijn weg naar Tournebride, daar de brug over om dan richting Hocht te stappen. Ik kon kiezen, ofwel de veldweg naar de Oude Heirbaan in Smeermaas nemen, ofwel via de straat Hocht naar het winkelcentrum in Smeermaas gaan. Ik koos voor het laatste omdat mijn schoeisel niet direct veldweg-minded was. 

Zo kon ik zien dat een der warenhuizen in het winkelcentrum wel echt véél klanten over de vloer krijgt, aan de auto's te zien vooral Nederlanders. Het was er 'n komen en gaan van klanten.  Terugkeren deed ik via de Industrieweg en de fiets- en wandelbrug over het Verbindinskanaal. Normaliter ga ik vanaf dat punt rechtstreeks naar huis, vandaag nam ik het jaagpad langs de sluis, 'n extra ommetje dus. Ik had mijn tijd goed in het oog gehouden, ik diende om 12u15 uiterlijk de benen onder tafel te duwen. Om 12u05 was ik thuis. 

Bij leven en welzijn en .... bij fatsoenlijk weer, ga ik morgen fietsen. Fingers crossed! 

28-01-2026, 13:50 geschreven door eddy meuris

Na 'n blik op de buienradar vanmorgen, was het gewoon: niet nadenken - wandelkledij aan - naar buiten. Meestal betrachten wij zo rond de klok van 10u00 om samen 'n koffie te drinken, maar vandaag wilde ik het zekere voor het onzekere nemen en maar al direct 'n wandeling maken. 

Ik vertrok via de Pannestraat en het verlengde ervan, naar het bos. Ik kwam eerst voorbij de Volkstuintjes die vooral onder invloed van toenmalig gemeentelijk schepen Tony Castermans werden opgericht. Mij diep dat bos inwagen wilde ik niet doen, je weet maar nooit met die buienradars, dus hield ik het veelal bij de bosrand. Op het einde van dat toegangspad kun je drie richtingen uit: rechtdoor = naar de Bessemerberg / rechtsaf = naar de Bessemerstraat / linksaf = richting Gellik. 

Ik koos voor het laatste, met in mijn achterhoofd de diverse binnenwegen, om mij indien nodig, terug huiswaarts te ijlen. Maar gaandeweg bleef het droog en kon ik mijn actieradius wat uitbreiden. Zo wandelde ik nog eens langs die jagershut en het oude kasteel op de Kewithstraat. Vervolgens stapte ik doorheen de Kounterstraat, 'n deel ervan ligt op grondgebied Lanaken, 'n ander deel op dat van Gellik. 

Terugkeren deed ik via het Verbindingskanaal oftewel het kanaal Briegden - Neerharen. Het is de verbinding tussen het Albertkanaal en de Zuid-Willemsvaart. In Lanaken zelf heb ik mij tenslotte tussen de marktbezoekers gewaagd. Het was er nog druk en dat had allemaal te maken met die regen die uiteindelijk niet gevallen is. 

Nu deze namiddag heeft het al wat gemiezerd maar niet in die mate dat de wereld er kletsnat uitziet. 

En dan ook nog 'n woordje uitleg over die laatste afbeelding. Soms blader ik al eens doorheen oude foto's. Deze is van 1977 toen ik met vriend en achterneef Mark op autostoptocht getrokken ben naar Zuid-Frankrijk. Ik was toen 23 jaar.

We werden per auto gebracht naar de oprit van de autostrade in Genoelselderen waarna we om 5u30 'n eerste auto scoorden richting Frankrijk. Na veel vijven en zessen bereikten we  's avonds om 20u00 Parijs. De dag erna hadden we omstreeks 5u00 al geluk met 'n goedwillig chauffeur die ons vier uur later in Lyon afzette. Dag drie begon om 12u00 en zes uur later waren we in Avignon.  We bezochten daar de hele omgeving maar vooral dat Romeinse aquaduct. Toen we er bovenop stonden, hadden we juist te maken met de mistral, 'n droge NW-wind in Zuid-Frankrijk die voornamelijk doorheen het Rhône-dal blaast, richting de Middellandse Zee. Op dag elf waren we weer thuis, wederom met autostop.

27-01-2026, 14:59 geschreven door eddy meuris

Ondanks de vrieskoude wilde ik vandaag toch 'n stevige wandeling gaan maken. En dat het koud was, dat voelde ik al direct toen ik vanmorgen naar de bakker ging.  Maar jullie kennen mij, ik laat het niet aan mijn hart komen. Als je vanuit je zetel naar buiten kijkt, is het ook koud. En als het koud is, dan moet je 'n flinke wandeling maken. 

Ik vertrok om 13u17 met de bus naar Eigenbilzen. Daar stapte ik aan de kerk uit. In de Winkelomstraat zie je ook enkele historische woningen, oa. "bij Cajé", 'n dubbel herenhuis uit 1825. Waar je ook niet langs kon kijken, dat was die mooie muurschildering. 

En ook vandaag weer, aan kapelletjes geen gebrek. Eerst het Sint-Hubertuskapelletje van 1931. En de straat verder, linksop, de Withofskapel. Deze kapel heeft ook 'n lange geschiedenis. Op de bijgevoegde kadasterkaart uit 1843 is de kapel al vermeld. De oorspronkelijke kapel zou in 1872 door Jan Withofs heropgebouwd zijn nadat ze eerder door verval was afgebroken. 

Dat het koud was, zag ik op mijn GSM, - 1° in Eigenbilzen, je zag het ook aan het landschap.  In Veldwezelt stak ik de grote weg over om wat verderop te verdwalen in de wijken van Veldwezelt. Sommige straten lopen dood Meuris. Ik had het moeten weten ... 

Ik keerde terug via de Holle Weg en via de trappen naar het Belvédèrepad. Daar waren verschillende paarden aan het grazen. Mijn laatste foto maakte ik aan de brug van Briegden. 

Zo mensen, ik heb mij weer niet verveeld en heb er weer iets moois van gemaakt. Het is zoals ze zeggen: "wacht niet met genieten tot morgen, want morgen is er misschien niet meer". 

26-01-2026, 16:54 geschreven door eddy meuris