aantal stappen: 195.413 +/- 10.000 stappen = 7,5 km
aantal wandelingen: 17
aantal fietstochten: 6
Zoeken in blog
07-12-2025
W Vochtig weer
En de Sint is geweest, niet dat wij hem gehoord of gezien hebben, maar de pakjes voor onze kleinzoon stonden mooi uitgestald. Na al die jaren vraag ik mij nog steeds af hoe die brave man er in slaagt dat ieder jaar voor mekaar te krijgen. En dat mysterie blijft: "hoe geraakt die man binnen?". Wat er ook van zij, de kleinzoon glunderde en is direct begonnen met zijn nieuwe speelgoed.
Deze namiddag kondigde zich vochtig aan, iets voor misschien de rest van de dag. En gezien ik toch geen fan ben van Max, al wonen zijn ouders in ons land, was de overweging om toch maar te gaan wandelen, snel gemaakt. En die nattigheid heb ik er maar bijgenomen.
Ik vertrok met gedruppel, gaandeweg werd dat regen en op het einde was het gemiezer. Ik ben daardoor toch niet al te ver geweest. Ik vertrok naar het centrum om vervolgens via de Koning Albertlaan, naar Pietersheim te wandelen. Uiteraard horen daar wat foto's bij. Veel volk heb ik dus niet gezien op 'n enkele moedige wielertoerist en 'n paar dierenvrienden die hun hond uitlieten.
Terugkeren deed ik via de Kinderboerderij. Heel even dacht ik misschien nog 'n extra lusje te maken, maar gezien de omstandigheden ben ik toch maar stante pede naar huis gegaan. Ik zei het al, ik ben geen fan van Max, maar ik ben toch nieuwsgierig hoe het zal aflopen. Van al dat sportgebeuren dit weekend, ben ik nog het meest gecharmeerd door de overwinning gisteren van STVV tegen Club Brugge. Meestal moet onze Limburgse club Sint-Truiden vechten voor het behoud, nu spelen ze mee aan de kop van de rangschikking.
Nu ik dit aan het schrijven ben is het buiten een en al nattigheid. Ik heb dus min of meer geluk gehad. En of ik morgen ook geluk ga hebben, dat valt nog af te wachten. Bij velen is hij vandaag al gekomen, maar bij ons is dat pas morgen het geval. Ik ga alleszins mijn schoen zetten.
En ja, die regen, ik had al op de buienradar gezien dat hij op komst was. Ik ben nog vertrokken in alle droogte maar gaandeweg begon het toch te druppelen. Ik vertrok naar de Asbeekweg waar ik op het einde van dat straatje, de gecombineerde blauwe/rode wandeling volgde. Nadien was het vooral de rode wandeling die ik maakte. De kleur is nog steeds prachtig in het bos.
Op 'n bepaald moment zag ik nieuwe bordjes staan, alle richtingen wijzen naar Pietersheim. Maar ook dat bordje richting de Terhills en de Mechelse heide is 'n meerwaarde. Die dreef blijft prachtig om doorheen te wandelen. Aan de Neerharenweg stapte ik Pietersheim binnen om doorheen het voedselbos te wandelen. Ik ben benieuwd wanneer ze kunnen oogsten. En aan kabouters geen gebrek, die twee daar op 'n boom, is weer 'n nieuwe vondst van de verantwoordelijken. Ik zag ze vandaag voor het eerst.
En op de tonen van Enigma is het plezant bloggen in mijn werkkamer. Nog ene fijne avond.
Het warme eten pas tegen 17u30, dat nodigt altijd uit tot 'n fietstocht die al in de voormiddag kan starten. Het is simpel, de boterhammen voor 's middags zitten dan in de achterzak en ik kon vertrekken op 'n uur dat het mij goed uitkwam. Gelet op de vuile wegen in deze tijd van het jaar, koos ik toch maar weer voor mijn goede oude stadsfiets. Deze heeft 'n breder bandenprofiel en kan tegen 'n stootje.
Ik had niet echt 'n parcours voor ogen, ik wist wel dat ik nog eens de Sint-Pietersberg in Maastricht zou oprijden. Daarna lag alles open, elke richting was mogelijk. Ik vertrok via Smeermaas en de Maas richting het stadscentrum van Maastricht. Het was er wel even laveren langsheen de kooplustigen op de wekelijkse markt. Maar daarna ging het vlotter. In het Aldenhofpark maakte ik mijn eerste foto bij het standbeeld van d'Artagnan.
Vervolgens kwam ik toe aan het Fort Sint-Pieter. Het fort werd gebouwd tussen 1701 en 1702 en kreeg in 1717 bezoek van de toenmalige Russische Tsaar, Peter de Grote. Ook vandaag was het leeuwenaandeel van potentiële bezoekers afkomstig uit Azië, het is te zeggen, van Aziatische origine alleszins. Wat verderop heb je dan 'n prachtig uitzicht op de groeve van Enci. Ik heb vandaag noodgedwongen enkele foto's moeten cancelen, de limiet is achttien. Jammer uiteraard.
Een stuk lager op de Sint-Pietersberg had ik de keuze, ofwel rechtsaf via Slavante en dan naar Petit-Lanaye ofwel linksaf via het dorp Sint-Pieter en dan rechtsaf naar Petit-Lanaye. Ik koos het laatste, op die manier kwam ik voorbij de Kerk Sint-Pieter-op-de Berg, 'n Rooms Katholieke kerk, gebouwd in 1875. Er vlak tegenover staat het kasteel De Torentjes. Het oudste deel van het kasteel dateert van de 15de eeuw. Ik weet het niet zeker, maar ik vermoed dat violist André Rieu er nog steeds woont. Een bijzonder weetje is dat in dit kasteel de mensen bijeenkwamen die in 1830 bij het recent afgescheurde België wilden blijven (lees: Ned. Limburg dat 'n Belgische provincie had kunnen worden).
In Petit-Lanaye kwam ik weer onder die hangbrug door. Ik ben benieuwd wanneer we er effectief over kunnen (enkel te voet). Ik fietste verder door langs het Albertkanaal, dit tot in Veldwezelt. Daar ging ik de steile helling naar boven om dan via de brug, door te fietsen naar Mopertingen en Bilzen. Ik had dus vandaag de tijd om 'n mooie fietstocht te maken, daarom reed ik verder naar Munsterbilzen en Zutendaal. In die laatste gemeente was het tijd voor 'n korte pauze in Brasserie De Kapelanij op het Vijverplein, pal tegenover de oude Pastorie. Het werd koffie en vlaai met knöbbelkes.
Daarna reed ik verder naar Opgrimbie, eerst de Duivelsberg over en daarna langs de Sint-Christoffelkapel. Dit is 'n overblijfsel van 'n 16de eeuwse kerk. In Boorsem, 'n dorp verder, hielt ik halt bij De Stormvogel, 'n oude molen die in de plaats kwam van zijn voorganger die in 1858 afbrandde.
Nog één stopplaats wil ik inlassen op mijn tocht, eentje om de dorst te lessen. En die vond ik in Neerharen bij Mesjeu. Voila, 67 km. met mijn oude - en zwaardere - fiets, ik mag best tevreden zijn. Mijn doelstelling voor 2025, zijnde 7.000 kms. komt stillaan in zicht.
Het zat er al enkele dagen aan te komen, maar vandaag is het gelukt, ik heb mijn wandeldoelstelling van dit jaar bereikt, 2.000 kms. Ik diende nog 14 km. te wandelen om dat doel te bereiken en 'n wandeling heen en terug naar Maastricht, zag ik wel zitten. Het weer was vrij goed, de zon scheen en er was niet al te veel wind.
Ik schrijf wel 2.000 kms., maar dat zijn enkel mijn - met Strava - geregistreerde tochten, in werkelijkheid zijn er dat veel meer. Zo wandelde ik deze morgen weer eens naar 'n bakker, voor brood en enkele pakken lekkere wafels. Mijn eerste foto nam ik trouwens deze ochtend.
Ik vertrok in de namiddag met oa. 'n mooie foto aan "bloemen De Ridder". Hij slaagt er telkens in om in 't oog springende versieringen aan te brengen. Daarna wandelde ik, met de zon op kop, onder de oude spoorbrug door. Op de Belvédèreweg zag ik tussen het struikgewas, 'n opening en verderop 'n pad met trapjes naar boven. Dat moet ik bij gelegenheid eens gaan verkennen.
En Maastricht kun je niet bezoeken zonder die mooie versieringen in de gevels te bekijken, op deze zie je "In het Draaken Veld" van 1769. Via het stadhuis was het tijd voor 'n kleine pauze in de Knijnspiep in de Muntstraat. De koffie is er iets duurder (3,20 euro) maar is altijd wel goed verzorgd. Het straatje er juist achter, de Jodenstraat is dan weer 'n baken van rust. Waar Maastricht nu helemaal volgelopen is met winkelende toeristen, ademt dit straatje veel rust uit, je ziet er enkel fietsen van de daar wonende studenten. In dat zelfde straatje zag ik ook weer 'n mooie gevelversiering met 'n Latijnse uitdrukking. Bekijk de vertalingen hieronder maar.
Terugkeren deed ik via 't Basin met dat rode huis. Die foto kon ik niet laten liggen. Wat verderop is de Zuid-Willemsvaart afgesloten wegens verbouwingen aan de sluis. En die laatste deur, juist vóór de grens, ook eentje met karakter.
Zo, donderdag zit er weer grotendeels op. Normaal gezien ga ik morgen fietsen. O ja, die laatste afbeelding nog, die zag ik vandaag voorbijkomen op faceboek. Het heeft wel iets.
Vanmorgen diende ik naar de bakker te gaan voor 'n vers brood en niet zomaar 'n brood, 'n desembrood wilde ik gaan kopen. Het is voor het eerst dat een onzer bakkers zo 'n desembrood in het assortiment heeft. Uiteraard is het duurder dan de andere broden, 4,20 euro. Straks gaan we het ons laten smaken.
Maar vóór ik bij de bakker geraakte, zag ik aan de Wijkschool de kinderen al staan, vol verwachting over wat Sinterklaas en Zwarte Piet voor hen zouden meenemen. Sinterklaas werd ter plaatse gebracht door 'n auto van de plaatselijke brandweer. Zijn paard "Slecht Weer Vandaag" zal 'n rustpauze gekregen hebben zeker ...? In Nederland heet het paard trouwens "Ozosnel". En de Pieten, die waren zoals vanouds, helemaal zwart.
In de namiddag wilde ik nog eens de sportieve kant opgaan, 'n wandeling doorheen Hochter Bampd. Dat is al gauw 'n tweetal uren van huis. Ik vertrok eerst naar Smeermaas waar aan de andere kant van het kanaal die oude douanehuisjes staan te verkommeren. Blijkbaar is er niemand meer in geïnteresseerd.
Daarna trok ik doorheen Hochter Bampd. Ik had vandaag het geluk nog eens de Konikspaarden van kortbij te kunnen zien. Van de runderen daarentegen, was er geen enkel spoor. Het natuurpark is een der trekpleisters van onze gemeente, dat zie je aan de vele fietsers en wandelaars onderweg. De fietsers houden er wel 'n natte broek aan over, toch zeker zij die geen slijkplaat hebben aangebracht over hun achterwiel. Omdat het fietspad aan beide kanten omzoomd is door bomen, kan de zon er niet doorheen en is het wegdek meestal nat.
Terugkeren deed ik via Neerharen en langs domein Zangersheide door. En die mooie Kerstversiering, die zag ik onderweg, ze maker er ieder jaar weer wat moois van.
De boog kan niet altijd gespannen staan, vandaag nam ik ene halve snipperdag. In de voormiddag heb ik mij met allerlei zaken binnenshuis bezig gehouden en na 13u30 kon ik terecht bij de fietsenmaker voor 'n nieuw fietspompje.
Toen ik er aan kwam, vertelde de uitbater mij dat fietspompjes verleden zijn, er wordt nu enkel nog achter het systeem van AirSpeed gevraagd. Hij had nog wel pompjes, maar hij wilde mij toch in de richting van de nieuwste trend manoeuvreren. Ik heb het bij 'n simpel pompje van 19,95 euro gehouden.
Daarna heb ik nog 'n klein ommetje gemaakt. Ik fietste eerst doorheen Kompveld om aan de brug van Eigenbilzen en de schaapjes op de achtergrond, door te fietsen naar Zutendaal. En als ik dacht dat ik al alle kapelletjes in de korte nabijheid had gefotografeerd, dan kwam ik nog maar eens bedrogen uit. Het kapelletje gewijd aan O.L.Vrouw van Rust op de Stalkerweg, heeft zelfs 'n eigen facebookpagina.
Bovenaan op de Bessemerberg, kort aan het ziekenhuis, is er na jaren aandringen, eindelijk iets gekomen wat moet lijken op 'n bushokje. Sinds de bus, lijn 45 (Maastricht - Lanaken - Genk) niet meer passeert aan het ziekenhuis zelf, stonden de klanten letterlijk aan de grote weg in open lucht te wachten op hun bus. Maar nu, als de regen van de verkeerde kant komt, wordt je er nog nat. En ook, dat bushokje staat aan de kant richting Lanaken, aan de kant richting Genk is er niets voorzien voor de reizigers. Maar goed, beter iets dan niets.
Straks hebben wij weer vergadering van onze carnavalskrant, ze begint vol te geraken (24 blz.). Goede nacht.
Hallelujah, het is vandaag droog gebleven. Ik heb er in de voormiddag van geprofiteerd om nog wat bladeren bijeen te harken (toch weer drie kruiwagens vol) en mijn fiets te reinigen. Maar eerst was ik deze ochtend al naar de bakker geweest met enkele foto's in het Uilenstraatje. De zon speelde weer mee met het maken van een der foto's.
In de namiddag diende ik onze oude digibox en modem te gaan inleveren op 'n verzamelpunt om teruggestuurd te worden naar onze provider. Vervolgens maakte ik nog 'n stevige boswandeling.
Ik vertrok via de Pannestraat om op het einde van de straat, het bos in te stappen. Ik koos gewoon de hoofdwegen zodat ik niet voor verrassingen kwam te staan (lees: modderstroken en omwegen). Ik zag uitzonderlijk meerdere wandelaars in dit stuk van het bos. Meestal kan ik ze op één hand tellen.
Aan de Neerharenweg stak ik de straat over en Pietersheim binnen. Als je alleen wandelt, dan ben je dikwijls bezig met allerlei gedachten. Zo moest ik denken aan 'n goede uitspraak die ik vanochtend las: "geluk is iets wat het midden zoekt tussen té weinig en té veel". Een mooie gedachte.
Eens Pietersheim achter mij gelaten, ben ik nog even op vriendenbezoek geweest bij Hubert. Een mens moet al eens kunnen bijbabbelen al was het maar om de laatste roddels te vernemen.
En die laatste afbeelding, .... ik zie het al gebeuren dat onze kleinzoon ook dergelijke opmerkingen gaat maken.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 71 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.