aantal stappen: 19.400 +/- 10.000 stappen = 7,5 km
aantal wandelingen: 2
aantal fietstochten: 1
Zoeken in blog
16-11-2025
Mottige regen.
Jullie kennen mij intussen, zelfs die mottige regen van deze voormiddag, hield mij niet binnen. Het is natuurlijk wat anders als het flink regent, daar blijf ik dan ook voor binnen, maar wat gemiezer, dan houdt mij niet tegen. Ik heb uiteraard ook nog ene goede reden om toch al 'n wandeling te hebben gemaakt, vanaf deze middag hebben wij 'n familiebijeenkomst. En je kent dat, dat is uren met de benen onder tafel zitten. Ik heb dus mijn beweging al gehad.
Ik vertrok via het Uilenstraatje om vervolgens naar het kanaal te wandelen. Ik passeerde eerst het sluishuis en daarna de bunker, kort bij Tournebride. Aan de brug ging ik links af, richting Pietersheim. Het zijn misschien weerkerende foto's, maar zo hebben jullie toch 'n impressie waar ik precies geweest ben.
Met dat gemiezer, bijna geen mens gezien onderweg, behoudens één wielertoerist, twee wandelaars en één visser, dat was het. Terugkeren deed ik via de Merodelaan en de Broekstraat.
Nu moet ik mij nog opfrissen, wat deftigere kledij aantrekken en mij storten in het familiegebeuren. Tot morgen alweer.
Op dit eigenste moment dat ik dit aan het typen ben, is de Sint toegekomen in Lanaken. Uiteraard niet de echte Sint want die komt vandaag toe te Antwerpen, wel een van zijn Hulp-Sinten. Maar hij wordt wel met dezelfde egards verwelkomt door onze burgemeester Marino Keulen als zou het de echte Sint zijn.
Nu ik dit schrijf, moet ik terugdenken aan lang vervlogen tijden toen ik nog als jonge snaak mijn eerste stappen zette in mijn overheidscarrière, eerst bij de Spoorwegen, later bij de Post. Ik was in het begin van de jaren '70 begonnen als bediende bij de spoorwegen en had 'n bureaufunctie te Antwerpen. Dat was nog de tijd van overvloed en doe-maar-op. Toen kregen we nog allemaal ene halve dag verlof omwille van Sinterklaas, op te nemen naar eigen goeddunken. Toen ik dat verlof aanvroeg, vroeg mijn chef of ik nog geloofde in Sinterklaas. Ik heb toen het verkeerde antwoord gegeven en grijnzend heeft mijn chef dat verlof niet goedgekeurd. Ik heb het later natuurlijk wel gehad maar deze jongen was toen nog heel naïef.
Maar goed, ik heb vandaag gewandeld. Het doel was de bank om wat briefjesgeld uit de automaat te halen. Ook bij ons zijn ze de straten al aan 't versieren voor de feestdagen van volgende maand. En de Hulp-Sint wordt verwelkomt op het Kerkplein en ook op het balkon van het gemeentehuis.
Daarna wandelde ik naar Pietersheim waar ik voorbij de mooiste boom, "de Veldmaarschalk" stapte. Via het brugje ging ik verder naar de mooie dreef waar er vandaag heel wat volk te vinden was. Aan de toegangspilaren, ging ik linksaf tot aan de Neerharenweg. Die weg stak ik over om via het bos nog 'n lus te maken tot aan de Sprokkelstraat. Daar nam ik de rode/blauwe wandelroute voorbij de Heidemolen, de woonst van wijlen Miet. Gelukkig liggen er nu her en der houten vlonders om de schoenen droog te houden.
Met bijna 10 km. heb ik weer 'n flink eind gewandeld. Ik was tijdig thuis om nog te helpen met het dekken van de tafel. Verder ga ik deze namiddag nog wat bezig zijn met de pc en morgen, ... hopelijk kan ik even buiten zijn. We hebben vanaf het middaguur weer 'n gezellige familiebijeenkomst.
Vriendinnen en vrienden, ik weet het, vandaag heb ik jullie heel wat leeswerk bezorgd. Dit is al mijn derde bijdrage. Eerder deze dag plaatste ik opnieuw mijn verslag van woensdag (met foto's) en het verslag van gisteren. Die problemen met SenNet waren vervelend.
Maar nu wil ik jullie mijn fietstocht door 'n stukje Wallonië tonen. Ik vertrok via Briegden en het Albertkanaal naar Kanne. Wat verder dan de jachthaven, begint Wallonië al. Je bent dan meer bepaald in het dorp Eben-Emael. Ook daar heb je al mooie vergezichten en idyllische plekjes, oa. aan dat brugje.
Maar dan kwam ik aan de helling van Wonck. De helling is niet zo lang, 650 meter, maar heeft toch 'n max. stijging van +/- 14% Het was dus effe doorzetten. Eens boven zag ik 'n herdenkingsplaat mbt. WO II en 'n paar meter verder, de Sint-Annakapel. Een van de weinige kapellen met de deur open.
Op het einde van de straat ben je weer in Vlaanderen, in de gemeente Zichen-Zussen-Bolder. Maar noem 'n inwoner van Bolder niet 'n inwoner van Zichen, ho maar .... Ze horen samen maar hebben toch hun eigen identiteit. In Bolder heb je "Hof de Mean", 'n kasteelhoeve van 1619. Eens de Keiberg over, toch ook weer effe pittig, kwam ik in Alden Biezen. Het was er vrij rustig, slechts enkele toeristen kon ik zien ronddwalen.
Vanaf dat punt heb ik mijn voorziene route verlaten. Gemakshalve ben ik via propere wegen naar Bilzen gefietst en vervolgens via Munsterbilzen en Eigenbilzen naar Gellik gereden. Daar nam ik mijn enige en afsluitende pauze met 'n tas koffie en mijn merk bier. En die spreuk krijg je er gratis bij. In Lanaken zag ik dat de afbraak van het college in 'n razend tempo vooruitgaat. Mogelijk ligt het volgende week al helemaal plat.
Zo, nu ga ik genieten van de vrijdagavond. Salut mensen.
Dag vriendinnen en vrienden, het is eindelijk gelukt, de foto's zijn weer zichtbaar. Met dank aan de It-mensen die eraan gewerkt hebben. Als jullie het verslag van woensdag nog niet gelezen hebben, dan zou ik dat zeker doen. Voor ene keer zijn 2 foto's en 'n deel van mijn tekst, zéér interessant. Hierna nu het verslag met foto's van gisteren.
---------
Vandaag werd ik gesommeerd om rond de klok van 11u30, Chinese vrijwilliger te zijn in de keuken, ’n soort souschef dus. En gezien ik nog wat boodschappen te doen had, werd het dus in de voormiddag ’n miniwandeling.
Ik vertrok na de koffie om via de Hoenderbroekstraat te wandelen naar de Pastoorslindestraat. Die straat volgde ik tot aan de straat met de speciale naam “Op de Puin”. Wat verderop ligt dan de Kounterstraat. Met de zon in het gelaat, was het weer wat experimenteren met het maken van ’n goede foto. En de boer, die is volop zijn velden aan het klaar maken voor de winter.
Het oude spoor waar ik nog al eens passeer, dat zal er blijven liggen tot Sint-Juttemis oftewel, nog eeuwig en drie dagen. Terugkeren deed ik via het oude college dat ze nu volop aan het afbreken zijn. Bijwijlen was het echt stoffig daar in de buurt, gelukkig niet zo erg als indertijd met de Twin Towers in New York. Het deed me wel iets. Zelf heb ik er nooit lessen gevolgd, maar ons ma heeft er gewerkt en als kleine uk mocht ik in de vakantieperiodes met haar mee. Ik heb toen het hele gebouw doorkruist, van links naar rechts, van boven tot onder. Zelfs in het kasteel, grenzende aan het schoolgebouw, kende ik elke plek. Dat kasteel is al in 1963 afgebroken. Het was het verblijf van de Paters en de Broeders. De laatste twee geestelijken, ’n Broeder en ’n Pater, verblijven nu in ’n rusthuis in ons dorp.
Wat de rest van de week nog gaat brengen, dat zal van het weer afhangen. Ik hoop nog enkele uurtjes te kunnen fietsen.
Misschien, héél misschien, word ik wereldberoemd in de gemeente Eijsden-Margraten. Wat was er gebeurd?? Vandaag was ik thuis vertrokken om 'n fietstocht te maken. Ergens in Cadier en Keer, 'n dorp horende bij Eijsden-Margraten zag ik enkele mooie muurschilderingen onder de brug van de N276. Uiteraard interesseert me dat en ik stapte dus af om enkele foto's te maken. Kwam er ineens 'n man met 'n camera naar mij toegestapt. Hij vroeg of ik die muurschilderingen mooi vond en of ik interesse had in 'n interview daarover. Ik had tijd en iemand ter wille zijn, dan ligt wel in mijn aard.
Deze jongen zette dus zijn helm en mutsje af en kreeg van de man 'n microfoontje opgespeld. Ik moest eerst mijn verhaal doen waarna hij enkele vragen stelde. Als afsluiter diende ik nog even op mijn fiets doorheen de tunnel te rijden, hetgeen ook werd gefilmd. Bleek dat ze 'n reportage aan het maken waren van die muurschilderingen en dit voor de gemeente Eijsden-Margraten. Mogelijk kan dit filmpje te zien zijn op hun sociale media. Ik hou natuurlijk 'n slag om de arm, het kan best zijn dat er nog meerdere interviews werden afgenomen en dat enkel het interessantste gesprek - of de mooiste kop - te zien zal zijn.
Maar laat ik eerst terugkeren naar het begin. Mijn bedoeling was om vandaag op de mogelijk laatste droge dag - deze week dan toch - 'n fietstocht te maken. De wind zou daarenboven ook nog meevallen en mijn doel was om de Brakkeberg omhoog te rijden, 'n venijnig klimmetje.
Ik vertrok iets na het middaguur om via de Noorderbrug in Maastricht en de Rasberg naar Berg en Terblijt te fietsen. Dat eerste bergske is 2,2 km. lang met 'n percenage van 9%. Doenbaar, voor mij toch. Daarna volgde ik nr. 64 v/h Fietsroutenetwerk. De Brakkeberg - mijn doel van vandaag - ligt parallel aan de Geulhemmerberg maar is iets korter en daardoor veel steiler. Het zwaarste punt is +/- 14% omhoog. Vervolgens reed ik voor ene keer eens de Cauberg af ipv. naar boven. Onderaan de Cauberg, was het dan rechts omhoog, de Daalhemmerweg op. Deze klim is ook goed te doen al is hij 1,9 km. lang.
Boven op die laatste helling, ging ik linksaf naar Scheulder, 'n gehucht van Eijsden-Margraten. Daarna kwam ik in het volgende gehucht, Ijzeren, maar dit hoort bij Valkenburg. En als ik dan denk dat ik alle kapelletjes wel gezien heb intussen, dan vergis ik mij. De Mariakapel in Honthem stond nog niet op mijn lijstje. Deze werd gebouwd in 1924 op initiatief van de buurtbewoners en in 1999 hersteld, wederom door deze buurt. Honthem is trouwens 'n buurtschap, horende bij Eijsden-Margraten en telde in 2007, 120 inwoners.
En dan fiets je onder de N276 door, 'n drukke weg richting Maastricht. Die muurschilderingen waren kakelvers. Terugkeren deed ik via Maastricht met oa. 'n zicht op de ENCI aan de overkant van de Maas. Gezien ik in Cadier en Keer toch wat tijd verloren had, wilde ik de voorziene lus via Veldwezelt niet meer maken. Liever 'n lekker glas bier in Lanaken dan wat extra kms. Trouwens, met 54 km. op de teller was ik hoe dan ook, best tevreden. Om niet in de problemen te geraken, voorzie ik mijn thuiskomst nu, vóór het invallen van de duisternis. Zo, dat was weer 'n geanimeerde rit.
Vandaag is het niet alleen de herdenking van het einde van WO I, maar ook het begin van het nieuwe carnavalsseizoen. Om klokslag 11u11 werd het kanon afgestoken om dit aan te kondigen. Maar bovenal is 11 november de dag van het overlijden van ons ma, nu al 24 jaar geleden.
Gisteren had ik al enkele foto's van het net geplukt (met dank aan Fotolink) met de laatste voorbereidingen op het Kerkplein. Deze voormiddag zag ik ene foto passeren met 'n vol plein met carnavalsvierders. Ze hebben geluk gehad met het weer. Zelf heb ik er niet aan deelgenomen. Sinds jaar en dag is mij op doktersbevel 'n max. verbruik per dag van alcoholische drankjes opgelegd, ofwel max. twee simpel biertjes ofwel één - en niet méér - zwaarder bier. Om daar dan te gaan staan tussen al dat volk met ene spa in de hand, daar pas ik voor. En nee, ook die drukte is mij tegenwoordig te veel aan het worden. Ik hou het simpelweg bij het maken van de carnavalskrant, dit als redactielid.
In de namiddag ben ik toch even de deur uitgetrokken om 'n kleine wandeling te maken. Ik vertrok via de Sportoase naar de brug van Briegden. Deze stak ik over om vervolgens naar het jaagpad te stappen langs het Albertkanaal. Je komt dan onder de oude ijzeren spoorbrug door. In Gellik moest ik uiteraard terug omhoog om langs de andere kant terug te keren via de Boonakkerstraat.
Op het einde van die straat ging ik linksaf om via de Kewithstraat en wat mooie paarden, nog 'n lus te nemen via de Eikelenweg. Voor ons zit de actieve dag erop. Dadelijk de zetel in om verder te lezen in 'n spannend boek. Morgen ga ik normaal gezien fietsen. Mijn route is Maastricht - Valkenburg - Cadier en Keer - Veldwezelt. Onderweg liggen er enkele heuveltjes, uiteraard mijn ding.
Met dank aan de weergoden heb ik vandaag weer 'n mooie wandeling kunnen afvinken. Het zat al langer in mijn hoofd om de brug van Vroenhoven eens over te steken. Maar "first things first", eerst naar de bakker en verder in de voormiddag, mij kwijten van 'n huiselijke taak. Na het eten en de afwas kon ik vertrekken.
Ik had mij voorzien van wat mondvoorraad en 'n busje water. Ik vertrok via Briegden om aan de brug af te dalen naar het jaagpad. En dan was het gewoon doorwandelen tot aan de brug van Veldwezelt waar ik terug omhoog stapte, het niveau van de brug. Boven stak ik de weg over om mijn weg te vervolgen op de 18de Linieweg. De naam doet ons herinneren aan de legereenheid met die naam die op 10/5/1940 de streek en vooral de bruggen van Veldwezelt en Vroenhoven diende te verdedigen tegen de oprukkende Duitsers.
Op die weg nam ik twee foto's aan dezelfde boom, éénmaal met de lens naar de zon toegekeerd en de andere met de zon in de rug. Een heel verschil hè. Wat verderop 'n gedenkplaats over de Romeinse Weg. En dan kom je aan de brug van Vroenhoven met de bunker die ze gered hebben bij de bouw van de nieuwe brug. Je kunt daar 'n interessant museum bezichtigen, 'n deel is gewijd aan WO II en 'n ander deel aan de kanalen en de binnenvaart. Tevens is er ook 'n horecazaak. Een aanrader dus. Op te merken is ook dat 'n belangrijke wielerwedstrijd al verschillende keren daar aan de brug vertrokken is, de Reniwi Tour.
Terugkeren deed ik uiteraard aan de andere kant van het kanaal. Je passeert daar de Neanderthalersite. Je wordt daar serieus teruggeworpen in de tijd. Archeologen vonden daar sporen van bewoning van 133.000 jaar geleden. Je kunt de site bezoeken via aangevraagde rondleiding en op "open zondagen" in juli en augustus. Daarna nam ik het fietspad dat flirt met de grens, soms ben je in België, soms in Nederland. De laatste foto maakte ik aan de nieuwe fabriek op de Industrieweg. Het is 'n gigantisch gebouw geworden.
Met 'n tempo van +/- 5,9 km/uur over 18 km. kan ik uiteraard zéér tevreden zijn. Ik deed er juist iets meer dan drie uur over. In Lanaken dronk ik mij nog ene warme cécémel. Alcohol was uit den boze, deze jongen had tijdens het middageten al gezondigd. Ik ken mijn limieten. Morgen vermoedelijk weer 'n wandeling, op woensdag ga ik denkelijk fietsen.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 71 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.