Ik had aan de kanaalkom in Turnhout al gezien dat er enkele kanovaarders aan het sporten waren. Dat zijn altijd interessante onderwerpen voor de amateurfotograaf. Liever dan gewoon een tijdje langszij te fietsen en te fotograferen heb ik even een beetje sneller gereden om een eind verder, op de fietsbrug, te gaan wachten tot ze daar waren. Het tegenlicht dat ik al had ingeschat was inderdaad perfect voor de shots die ik wilde maken. Ik heb een hele reeks kunnen schieten en bij gebrek aan veel kleur in de opnames heb ik maar meteen gekozen voor pittig zwart wit. In Silver Efex, dat ik meestal gebruik voor de zwart-wit omzettingen, heb ik deze keer eens een andere preset gekozen als start van de bewerking en uiteraard heb ik dan nog wat schuifjes naar mijn eigen smaak verzet. Zo heb ik de kontrasten nog iets meer sprekend kunnen maken en de zwarten net iets dieper...
Jawel hoor, ook vandaag vond ik het best acceptabel fietsweer en het vrouwke wilde ook weer mee. Omdat ik me er zeer bewust van was dat ze de voorbije tochten toch regelmatig klaagde van de kou had ik een rondje uitgestippeld dat nooit meer dan 7 of 8 km van thuis verwijderd was. Zo konden we, als ze het niet meer prettig vond, altijd ook snel weer terug in huize Pol en Josee geraken. Uiteindelijk klokten we toch af op zo'n 35 km. Een van de weggetjes die ik graag inpas in een fietstocht is het Gewad langs de Aa, tussen Tielen en Gierle. Dat ik daar ook enkele foto's maakte is niet meer dan normaal he.
Ik was naar de Lentehei gefietst en tijdens de terugrit langs het Kempisch Kanaal was ik in Herentals even gestopt om wat rond te fotograferen. Plots leek het alsof de lucht begon te trillen, de bomen begonnen te beven en, oh onheil, er plots rotsblokken uit de lucht leken te vallen. Was dit de apocalyps, het einde, amen, uit? Gelukkig merkte ik net op tijd dat ik mijn fototoestel ondersteboven vast had.
Ik was vertrokken naar Kasterlee waar ik afgesproken had met maatje Alex in De Neterust. Na wat bijgebabbeld te hebben ben ik dan verder gefietst voor een niet erg groot rondje langs het Kempisch Kanaal, rond de Dekshoevevijver en via Sas 9 weer huiswaarts. Uit de foto-oogst toon ik vandaag dit beeld van de Dekshoevevijver, ook wel de Kasseman of de gemeentevijver genoemd.
Het vrouwke voelde zich niet zo lekker vandaag en ze besloot niet mee te gaan fietsen ondanks het mooie weer. Enerzijds vond ik dat erg jammer want fietsen met z’n tweeën is leuker en ik probeer haar zo vaak mogelijk mee te lokken. Anderzijdsgaf mij dat de mogelijkheid om mijn actieradius net iets groter te maken, ik zette zo’n dikke 50 km op de teller en ik stopte ook wat vaker om een grote buit foto’s binnen te halen. Voor ik het kanaal Schoten - Turnhout - Dessel overstak via de fietsbrug, net ten zuiden van de weg Retie - Postel, maakte ik deze opname van de brug, de spiegeling en het kanaal. Daarna ging het er over heen, aan de andere kant 180° draaien en een hele tijd langs het kanaal richting Sas-4 toren. Morgen zet ik wel weer een aantal andere beelden op Facebook.
Lekker weertje alweer vandaag. We zijn er met z’n tweeën nog maar eens op uit getrokken en deze keer hebben we onze e-bikes weer zo’n 40 km fietsplezier gegund. Bijna terug thuis, langs het Hof van Tielen zaten twee loopvogels achter een afsluiting en ik kon het niet laten ze te fotograferen. Telkens ik de lens van mijn Sonytje door de mazen van de afsluiting stak om een close-up te scoren kwam de meest agressieve van het koppel aangestormd om naar het toestel te pikken. Ik kon gelukkig steeds snel genoeg reageren maar ondertussen heb ik toch ook enkele leuke shots op mijn geheugenkaartje kunnen zetten. Ik heb er geen idee van welk soort loopvogels dit zijn. Na wat opzoekwerk weet ik wel zeker dat het geen struisvogels of emoes zijn. Ik gok op nandoes, maar als iemand me uit mijn onwetendheid kan halen hou ik me aanbevolen. Voorlopig hou ik het bij de algemene naam “loopvogel”
Het was alweer een best aangename dag op weergebied. De zon kwam er regelmatig door en als je in deze tijd van het jaar 11 graden noteert dan mag je niet klagen toch? Het vrouwke vond het ook oke en na wat aandringen ging ze zelfs mee fietsen voor het eerst dit nieuwe jaar. We hebben er samen van genoten. In de buurt van sas 9 langs het Kempisch Kanaal maakte ik deze foto. Het idee was het licht te vangen in het riet op de oever. In de verte zie je ook nog het sas-huisje. De overbelichting van de zon die in het water schijnt links heb ik net uit beeld kunnen houden.
Ze staan netjes opgelijnd, kale bomen. Ieder seizoen heeft zijn charme en dat geldt ook voor de manier waarop de bomen zich aan ons, fotografen, presenteren. Uiteraard is er de herfst met zijn kleurenpracht en de zomer, zo barstensvol groen en, niet te vergeten, de lente met de frisse verse ontspruitende bladeren maar in de winter zie je de essentie. Structuren van takken zorgen voor evenzovele wow-momenten. Toen ik deze namiddag tussen Groot Rees en Corsendonk fietste kon ik niet weerstaan aan de drang om dit beeld vast te leggen.
Het zou droog blijven in onze regio en de temperatuur viel ook nogal mee, het was geschikt fietsweer... joecheiii... Ik had al een flinke tocht achter de kiezen toen ik in Heerle, bijna terug in Lichtaart, die gestyleerde gorilla weer zag staan bij de tuinmeubelenzaak De Boomgaard. Ik heb er al vaker aan gedacht 'm te fotograferen maar je kunt 'm nauwelijks vanuit een aanvaardbare hoek in beeld nemen zonder beeldvervuilende achtergrondspullen. Vandaag ben ik toch eens gestopt en ik had al in mijn achterhoofd het voornemen om 'm in Photoshop in een andere setting te plaatsen. Ik heb 'm dan maar uit diverse posities gefotografeerd zonder te letten op de achtergrond en thuis heb ik me weer eens achter de Mac gezet en heb ik me een tijdje geamuseerd. De eerste poging beviel me eigenlijk niet echt, die heb ik trouwens op Facebook gezet. Dan heb ik er nog enkele andere omgevingsbeelden op los gelaten en uiteindelijk vond ik een winterfoto van enkele dagen geleden het best geschikt. Voor alle duidelijkheid: dit is geen AI, dit is een combinatie van twee zelf gemaakte foto's. Mijn vrienden weten dat ik graag met Photoshop speel en dat ik de resultaten ervan als volwaardige fotografie beschouw. De gustibus non disputandum est.
Hoera... plots was het 10 graden warm en deze namiddag zou het droog blijven. Daar wilde ik meteen van profiteren om eindelijk nog eens een rondje te gaan fietsen. Toen ik de deur van de garage opendeed zag ik dat mijn trouwe tweewieler me erg gestresseerd en mistroostig aankeek alsof hij alle hoop had opgegeven. Maar toen ik de sleutel in het slotje stak om hem vrije baan te gunnen en hem naar buiten had geleid knorde hij meteen van plezier. We hebben er samen een leuke tocht van gemaakt en onderweg zijn we enkele keren gestopt om dat andere vriendje, mijn kleine Sonytje, uit mijn zak te laten sluipen om wat foto's te maken. Deze spiegeling vond ik best geschikt om foto van de dag te zijn.
Het was niet meteen de fijnste dag om er op uit te trekken vandaag. Pas rond half negen vanavond, toen het regenen eindelijk gestopt was, ben ik alsnog even naar het dorp gewandeld. Avondfotografie is sowieso mijn ding en ik hoopte nog iets leuk te kunnen vastleggen. Langs de Schoolstraat stond de oude gevel van wat vroeger de gemeenteschool heette en nu de Pagadder is, me uit te dagen. Het hele schoolcomplex er rond en er achter is uiteraard gemoderniseerd maar ik vermoed dat die gevel geklasseerd is of beschermd erfgoed. Zeker ben ik daar niet van he. Ik vond 'm wel een foto waard. In de nabewerking had ik eerst het voornemen om er een oude sepia-foto van te maken, kwestie van de nostalgische sfeer nog wat te accentueren, maar uiteindelijk heb ik er toch een beetje kleur in gelaten, het antieke kader leek me geschikt om het beeld helemaal af te maken. Ik had geen statief meegenomen. Uit de losse hand, met ISO 2000 - F3,5 - en een sluitertijd van 1/8 sec kreeg ik toch nog een redelijk scherpe opname. Ik heb nog geen last van ouderdomsbibber he.
In iedere zichzelf respecterende gemeente is er in deze tijd van het jaar een nieuwjaarsdrink. Bij ons, in Groot Kasterlee, gaat dat beurtelings door in elk van de drie deelgemeentes. Dit jaar was het aan ons eigen Lichtaart en tegen twee uur trokken het vrouwke en ikzelf daarom naar het OC voor wat gratis drank, gezelligheid, late nieuwjaarswensen en gesprekken met willekeurige medeburgers. Oorspronkelijk was het event gepland, buiten, op het plein tussen de bib, het OC en de kerk maar door de sneeuw was er in laatste instantie beslist het naar binnen in het OC te verplaatsen. De grote zaal is erg ruim maar al snel zat ie proppedevol. Ik had bewust mijn Canon niet meegenomen want ik wilde niet aangepord worden om in te springen als fotograaf. Er liep trouwens een dame rond die daarvoor gecontracteerd was. Toen er rond drie uur nog steeds mensen toestroomden heb ik mijn Sonytje toch eens uit mijn zak gehaald en boven mijn hoofd gestoken om de drukte vast te leggen. Handig toch zo’n kantelbaar schermpje he…
Het duurde helaas slechts een korte tijd maar de weermakers hadden ons even een halve dag zonder sneeuwpret/ellende gegund. Deze nacht is er weer een laag(je) gevallen en door de aanhoudende negatieve temperaturen is het de ganse dag wit gebleven in onze regio, reden genoeg om nog eens een fikse sneeuwwandeling te ondernemen, nu het nog kan. We zijn naar het domein De Hoge Rielen getogen en daar hebben we onze noodzakelijke dagelijkse lichaamsbeweging geplukt. Tijdens onze tocht, die toch meer dan een uur lang duurde, hebben we nauwelijks medewandelaars gezien, niet dat we het erg vonden, dan lopen er ook geen ongewenste beeldvervuilers in de weg als je foto's maakt. De oogst was weer groot trouwens. Ik heb al een aantal beelden op mijn Facebookpagina gezet ondertussen maar ik heb er ook enkele achter de hand gehouden om er een keuze uit te maken voor deze dagelijkse blog.
Het was een dag om snel te vergeten eigenlijk, het weer was niet meteen uitnodigend om er op uit te trekken en ik ben dan ook de hele dag binnen gebleven, wat administratie in orde gemaakt, wat orde in mijn spreekwoordelijke wanorde gebracht en verder de kerstversiering helpen afbreken. Vanavond zijn we dan een hapje gaan eten bij Toke in de taverne bij de camping De Korte Hei. Bij het buitenkomen realiseerde ik me dat ik nog helemaal niks gefotografeerd had vandaag en hoewel het miezerde, een voorbode op de voorspelde nieuwe winterse neerslag, heb ik het vrouwke gevraagd te poseren bij de lantaarnpaal op het terras. Ik vertrouw mijn Sonytje eigenlijk blindelings en dat ding laat me ook zelden in de steek maar deze keer was ik toch erg verwonderd toen ik thuis de foto bekeek. Ik heb trouwens maar één foto gemaakt want ik wilde dat toestelletje niet te lang aan de nattigheid bloot stellen. De foto is niet echt scherp, wat wil je met een sluitertijd van 1/4 sec uit de losse hand, en er zijn zoveel licht-artefacten en flairs in beeld dat ik het plots weer wel interessant vind. Ik vind het trouwens vaak leuk om tegen beter weten in dingen te proberen die eigenlijk niet kunnen. Omdat ik sowieso een foto van de dag nodig heb en dit de enige kandidaat is toon ik 'm op deze site en ik ben benieuwd of ie voor de bezoekers volledig mislukt dan wel vol interessante fenomenen zit...
Het wordt iets warmer en er is veel regen op komst volgens de weermensen die het kunnen weten. Misschien is dit dan ook de laatste sneeuwfoto voor een lange tijd. Ik ben nog eens tot aan de rotonde aan de andere kant van het dorp gewandeld en via een parallelweg terug gekeerd. In de Leistraat, de centrale hoofdstraat dwars door het centrum, kan ik nauwelijks ooit voorbij dit pand lopen zonder er wat meer aandacht aan te besteden en, hoe kan het ook anders, er vaak wat foto's van te maken. Deze keer stond er geen enkele auto geparkeerd en de invalshoek die ik vond, gecombineerd met het nog intacte sneeuwtapijt bezorgde me dit beeld. Hoe komt het toch dat ik tekens aan Harry Potter en Zweinstein, de mini versie weliswaar, moet denken als ik hier voorbij kom? Ik zou dit wel eens wat beter in beeld willen nemen met de drone maar tja, privacy, regels, wetten... maken dat er niet gemakkelijk op. Ik ken de mensen die hier wonen ook niet en zomaar aanbellen om te vragen of het mag lijkt me niet meteen iets wat ik morgen ga doen.
We mochten weer hondensitten vandaag. De combinatie hondjes en sneeuw staat garant voor leuke foto's natuurlijk en daar heb ik volop van geprofiteerd. Niet alleen de wandeling was erg vruchtbaar maar ook de ontmoeting tussen de woef van de buren en onze tijdelijke gasten was een bron van fotomogelijkheden. Het lijkt er wel op dat ze in overleg zijn hoe ze de vriendschap kunnen bestendigen. Bruce (de buurjongen), Swa en Gust kunnen alleszins goed met elkaar opschieten.
We hebben al enkele dagen te maken met echte winterse toestanden. Je houdt er van of je vindt het maar niks. Hoe dan ook, in het komen en gaan van de seizoenen hoort de winter sowieso ook zijn plek op te eisen en dit jaar doet ie dat net iets meer uitgesproken dan de voorbije jaren. Als amateurfotograaf vind ik het alleszins niet verkeerd. Zolang de sneeuwpracht aanhoudt vind ik het niet meer dan normaal dat ik ook achter sneeuwfoto's aan ga. Vandaag zijn we nog eens langs de Nete gaan wandelen in Kasterlee. Een dikke week geleden waren we er ook al maar nu zag het er toch heel anders uit. Uit de grote foto-oogst koos ik voor dit beeld om deze dag te documenteren in mijn volgende jaaralbum. Morgenvroeg zou het weer gaan sneeuwen hoorde ik, ik ben benieuwd.
Het wintert nu echt wel in de regio. Het sneeuwtapijt wordt beetje bij beetje dikker. Ik wilde graag de witte pracht eens van uit de lucht fotograferen maar de UAV Forecast-app vertelde me dat het vandaag helaas niet kon. Toen ik de diverse parameters even ging bekijken was de windsnelheid het enige onderdeel dat op "rood" stond. Tja... het was verdomme zo ongeveer windstil. Ik heb dan voor ons huis, langs de Kasterleesteenweg mijn drone toch maar eens naar boven gestuurd en van op zo'n 40 m hoog ziet de wereld er al heel anders uit toch?
Er was vannacht nog wat sneeuw bij gevallen en die bleef liggen. We hebben dan ook van de gelegenheid gebruik gemaakt om eindelijk nog eens een echte winterwandeling te maken. We wilden liefst een locatie waar we veel zon konden plukken en we zijn dan maar naar de parking bij de Ark van Noe gereden vanwaar we langs de Nete meerdere wandelmogelijkheden hadden. Er waren nog medeburgers die hetzelfde idee hadden merkten we en enkelen hadden wel een heel bijzondere invulling van het begrip winterpret. Toen we bijna terug bij de parking waren langs de Papendijk kwam ons een Mercedesbusje voorbij gereden met een sliert sleerijders er achter. Gelukkig had ik mijn fototoestel in aanslag.
Het was vandaag een erg vruchtbare dag qua fotomogelijkheden. Toen ik uit bed gesukkeld kwam vertelde het vrouwke me dat ik maar beter mijn fototoestel nam om de felle sneeuwbuien vast te leggen. Als je dan gedurende de dag ook nog de familiehondjes in huis hebt, dan is de combinatie sneeuw en woefkes ook garant voor leuke plaatjes. Daarenboven was het vanavond de jaarlijkse kaas en wijnavond van onze fotoclub en daar zijn ook altijd wel leuke shots te scoren, maar... deze keer had ik bewust geen camera meegenomen, ik had al voldoende oogst om keuzestress te krijgen. De hondjes kwamen trouwens twee dagen geleden ook al aan bod en dus koos ik deze keer voor een shot van de intense sneeuwval deze morgen.
