aantal stappen: 2.151.333 +/- 10.000 stappen = 7,5 km
aantal wandelingen: 174
aantal fietstochten: 57
Zoeken in blog
27-01-2023
Het blijft grijs weer.
Veel verbetering zat er vandaag niet in het weer. Het was weliswaar niet meer zo koud, maar het bleef toch 'n troosteloze bedoening. Wat zon zou je motivatie en ingesteldheid, direct 'n boost geven.
Niet getreurd, toch even 'n wandeling gemaakt. Op weg naar de Sportoase zag ik 'n container staan die op die plaats niet hoort te staan. Enkele leukerds die 'n grap wilden uithalen ....? In de sportoase zelf was er wel veel licht in de sporthal maar nog geen sporters.
Mijn wandeling ging dan verder langs papierfabriek Sappi en de graffiti onder de tunnel aan de Stationsstraat. En bij de werken op die straat, zag ik dat ze de hele gevel links en rechts beschermd hebben met 'n groot zeil.
In de rapte nog 'n pakje koffie gaan kopen in de Wereldwinkel (met uiteraard nog ene gezellige babbel met voorzitter Raymond). En om af te sluiten, in de Fitness 'n biertje gaan consumeren. Ééntje, voor de goesting.
Vuil weer vandaag, geen zon, koud, vochtig, weinig of geen wind (dus mist), slechte lucht en toch kon deze jongen niet aan de verleiding weerstaan om te gaan wandelen.
Ik had natuurlijk 'n goede reden, ik diende 'n brief te gaan posten en ik wilde dat zinkgat aan het kanaal eens gaan bekijken (dadelijk meer hierover).
Ik vertrok via de Wijngaardstraat naar de wijnwijk met ondermeer het grote plein op De Stichel. Van daaruit naar Pietersheim met de burchtruïne en wat verderop enkele paarden. Eens terug op de Koning Albertlaan, naar links naar de tunnel. Daar zag ik 'n verloren-gezette-fiets staan met het zadel onder de snelbinder. De fiets zag er nog in redelijke staat uit.
Aan het kanaal viel het mij pas op dat er toch wat mist hing. En dan even verder dan de sluis, was er dat zinkgat, veroorzaakt door bevers. Gelukkig werd er tijdig alarm geslaan zodat dat gat binnen de kortste keren kon opgevuld worden.
Via de andere tunnel aan de Stationsstraat, terug naar huis om mij te warmen aan 'n lekkere en warme oosterse maaltijd.
De bedoeling was vandaag 'n tas koffie te gaan drinken in het centrum van Zutendaal en daarna te voet terug te keren naar Lanaken. Van dat eerste is niks gekomen - ik was te vroeg in Zutendaal - maar die wandeling was best aangenaam.
Zoals meestal bij 'n ander vertrekpunt, nam ik de bus om rond 9u35 aam de "Warme William" in het centrum van Zutendaal aan mijn wandeling te beginnen. Om niet dat hele traject langs de grote weg te moeten volgen, nam ik de Mandelseweg binnendoor, 'n fietspad door het bos. Je komt er voorbij de Teerkeskapel, 'n getrouwe copy van de oorspronkelijke kapel van 1898.
Eens het bos uit, kom je aan het vroegere "Oud Kantoor", 'n tolhuis en afspanning uit de eerste helft van de 18de eeuw. Via de Bessemerstraat met rechts het gebouwtje van de Watergroep, rechtdoor gewandeld naar het centrum van Lanaken. Op de hoek met de Heuvelstraat gezien dat de werken opschieten. En omdat 'n koffie er bij ingeschoten was, toch maar ene lekkere warme choco gaan drinken. Even nog iets gaan afhalen bij onze apotheek om tenslotte via het Uilenstraatje terug naar huis te gaan.
Op het laatst toch nog even 'n foto gemaakt (noem het 'n laatste eerbetuiging) van de schutting die Mathy verleden jaar nog geplaatst heeft. Hij was bijzonder fier op zijn woning. Getuige ervan waren zijn laatste foto's op facebook die hij - de dag van zijn overlijden - nog geplaatst heeft. Nu vrijdag 27/1 is de begroeting bij de begrafenisondernemer.
Nee, dat was ondenkbaar dat ik vandaag geen wandeling zou maken. Met dit winters landschap zou ik zeker niet alleen zijn om de wandelschoenen aan te trekken. Maar eerst heb ik toch geprobeerd om onze stoep (en die van de buurman) zo goed mogelijk ijs- en sneeuwvrij te krijgen. Doordat er zoveel overheen gewandeld is geweest, was dat toch 'n heel werkje. Het is niet helemaal in orde gekomen, maar stel dat de zon zich even zou laten zien, dan is de rest rap ontdooid.
En om te wandelen kun je nu nergens beter zijn dan in Pietersheim. Vertrokken ben ik door mijn geboortestraat, de Wijngaardstraat. En op de Waterstraat naar links en je ben direct aan het kasteel en de burchtruïne. En zoals gedacht, mooie foto's zijn er voor het oprapen. De grachten, mooie bomen, de dreef, 'n bevroren vijver, het kasteel en de eendjes onder de brug. En inderdaad, ik was niet alleen. Vele wandelaars, al dan niet met hond, kon ik begroeten.
Terugkeren deed ik via de Drie Eikenstraat, Lanaken centrum en de brug in het Uilenstraatje.
En deze namiddag in de zetel met 'n goed boek van Jo Nesbo (het mes).
Wat is mij dat allemaal...? Vanmorgen ben ik wederom met enkele vrienden naar 'n school geweest om les te geven aan kinderen van het 4de studiejaar. Het ging weer over onze carnavalskrant, hoe ze gemaakt wordt, het dialect van Lanaken enz.
Maar op weg naar school, vielen er al wat vlokjes naar beneden, maar eens ons ding gedaan in de school - zo rond het middaguur - zag gans ons dorp wit. En niet zomaar wit, het was 'n flinke laag sneeuw die gevallen was. Ik moest ook nog naar de bakker voor brood, sandwiches en 'n paar abrikozenflappen voor bij de koffie dadelijk.
Ja, het was bijna 'n sneeuwman die thuis arriveerde. Zo op de buienradar te zien, was het vooral onze provincie Limburg en de Ardennen die prijs hadden. Het zij zo. En het blijft nog even duren.
Geen wandeling of fietstocht dus, gewoon thuis blijven en mijn blog aanvullen. Vandaag wil ik jullie wat laten zien van Mechelen a/d Maas. Deze gemeente ligt ten noorden van Lanaken en ten zuiden van Dilsen, aan de Maas. Mechelen a/d Maas is de kern van wat later in 1971 en in 1977 Maasmechelen werd, 'n fusie van 8 gemeenten. Ver ligt Mechelen a/d Maas niet van Lanaken. Een aantal dagen geleden ben ik er nog van de bus gestapt om te voet terug te keren, 'n afstand van +/- 12 km.
Natuurlijk had ik het kunnen weten dat de wegen vettig waren, de temperatuur is juist boven 0°, voldoende dus om de stroken die in de zon liggen, te laten ontdooien. Maar niet gezeurd, ik had de juiste schoenen aan om mij door die paden heen te worstelen.
Vertrokken via de Jan Rosierlaan, de fiets- en wandelbrug over en dan naar rechts, de Industrieweg op. Langs het kanaal waren arbeiders aan het werk op een der werkschepen. Wat verderop, langs het fietspad, ligt er 'n reuzegrote steen. En dan begint het onverharde pad, redelijk slijkerig vandaag. Eens aan de eerste woningen van Oud-Caberg, de veldweg links genomen om op het uiteinde daarvan, wederom links af te slaan naar de aloude veldkapel.
En ondanks dat er toch nog wat stroken waren met ijsplekken, was het vooral aan de oude spoorbrug, één grote plas water. Aan die paar woningen, wederom naar links naar de Grensstraat. Hier passeerde ik grenspaal 101.
Bij terugkeer naar huis, op de Nijverheidslaan bij 'n speciaalzaak, wat kettingolie gekocht voor onze fietsen. De plannen voor 'n volgende fietstocht zijn in de maak.
Les geven op school en 1ste fietstocht met koersfiets.
Het was 'n drukke dag vandaag. In de voormiddag dienden wij - de redactie van de Bèssemgezèt (onze carnavalskrant) - les te gaan geven in een der lagere scholen van onze gemeente. Het ging hier over het 4de studiejaar. In de namiddag zou dan de andere klas van datzelfde jaar aan bod komen.
Met drie redactieleden vertrokken wij dus met veel goede moed en 'n USB-stick naar school om de kinderen te onderwijzen in onze carnavalskrant die volledig in het dialect wordt opgemaakt. We leren hen wat carnaval is, hoe de krant gemaakt wordt en we proberen hen ook het dialect 'n beetje meester te maken. Elk van ons drie had zijn taak, gaande van de inleiding geven, de ander het vervolg en de derde duwde op de knoppen van de laptop. We doen dit al jaren, telkens bij dezelfde leerkrachten en zijn het dus al gewoon.
Nu wilde het toeval dat in het 1ste klasje, alles zéér vlot verlopen was zodat we nog voor het middaguur in de andere klas ons ding weer konden doen. In beide klassen werden uitgebreid foto's gemaakt en die komen allemaal in het Bèssemgezètsje, het kinderkrantje van de grote carnavalskrant. De foto's zijn gemaakt op weg naar school en op de 2de staat Gunter uitleg te geven over de bezem (in het dialect is dat de bessem). Op de achtergrond Jef aan de laptop.
Zodoende had ik vanaf 14u00 nog 'n zee van tijd om mij nog even sportief uit te leven. Het was op dat moment zonnig, droog en er was omzeggens geen wind. Tijd dus om mijn koersfiets van stal te halen en deze even te onderwerpen aan 'n vluchtige controle. De ketting smeren en de banden oppompen. Na de juiste warme kledij aangetrokken te hebben, kon ik op pad.
Mijn route ging van Veldwezelt door Mopertingen naar Bilzen. Een foto van 'n speciale fiets op de markt en het stadhuis. Via Munsterbilzen, fietste ik naar Zutendaal en verder naar Opgrimbie. Een foto gemaakt op het punt waar je naar de Duivelsberg kunt rijden in Opgrimbie. En in die gemeente mocht ik 'n eerste keer omrijden wegens wegenwerken. Een tweede keer mocht ik dat doen in Boorsem om uiteindelijk via de Zuid-Willemsvaart terug naar huis te fietsen.
46 kilometer voor 'n eerste keer met 'n snelheid van 22,4 km/uur, dan mag je van 'n geslaagde test spreken. En dat vraagt uiteraard om meer. En dat koud weer, daar heb ik niks van gevoeld. Ik was zo blij als .... ja als wat eigenlijk ... dat het droog was en dat de zon scheen.
Gisteren hadden wij 'n familiereünie, de hele tijd zitten dus. Enerzijds is het belangrijk om op regelmatige tijdstippen samen te komen - familie is belangrijk - anderzijds voel ik dat met het ouder worden, 'n hele tijd stilzitten niet meer aan mij besteed is.
Maar goed, het is weer achter de rug. De recente - maar ook oude - verhalen zijn weer opgedist en besproken, ook eigen zeker aan het ouder worden.
Dus deze voormiddag gewandeld, geprofiteerd van 'n droge periode. Eerst 'n mooie bakfiets gezien. Tegenwoordig zie je de gekste tuigen. Dan de Asbeekweg in om vervolgens door de kinderboerderij en de speeltuin, naar het domein Pietersheim te wandelen. Langs de grachten en het kasteel, verder gestapt langs de sportvelden van Atla met rechts enkele nieuwe zitbanken (ik denk toch dat dit de bedoeling is).
Terug in de bewoonde wereld, 'n foto van het O.L.Vrouwebeeld op de Koning Albertlaan en in de Stationsstraat was er 'n heuse opstopping. Een rupsvoertuig werd er opgeladen en het verkeer stond volledig stil.
Laatste stopplaats bij de bakker en terug naar huis. Deze namiddag wordt er geschaakt. Nog ene fijne maandag.
Het had gekund, even buiten komen, zo tussen 8u30 en 10u00. Maar dan had ik mijn (onze) vaste gewoontes moeten doorbreken, zijnde: opstaan - ontbijt - fysieke weekendkrant lezen - sudokus en andere puzzels invullen. En als ik nu (10u07) naar de buienradar kijk, zal het vandaag nog één keer regenen, de hele dag dus! Plezant is anders. Er staat ook 'n stevige vochtige en koude wind, het wordt dus 'n binnen-zit-dag.
Maar omdat ik het plezant vind om wat oude postkaartjes te selecteren, heb ik voor vandaag weer 'n naburige gemeente uitgezocht. Het betreft hier 'n gemeente waar ik jaarlijks tientallen keren passeer per fiets, namelijk Kanne. Het dorp was zelfstandig tem. 1977 toen het opging in de grotere gemeente Riemst. Kanne is echt 'n uithoek, ten zuiden ligt Eben-Emael (Wallonië), ten oosten vind je Maastricht en ten noorden kom je door Vroenhoven, een buurgemeente van onze deelgemeente Kesselt. Van thuis uit tot Kanne, doe je er hoop en al 10 km. over.
Kanne is vooral bekend om zijn mergelgrotten, het kasteel Neercanne dat juist over de grens ligt op grondgebied van Maastricht, de vooral bij fietsers gekende hellingen, de Muizenberg en de Slingerberg en het plateau van Caestert, 'n mooi wandelgebied. Het hoeft dus niet te verwonderen dat bij goed weer, de terrasjes vol zitten in Kanne.
Zo, hierbij 'n selectie van oude postkaarten. Nog 'n fijn weekend.
Geen weer om vandaag 'n hond door te jagen om maar niet te spreken over ene senior met niet te veel gewicht aan zijn lijf. Hij zou nog wegwaaien. Maar alle gekheid op 'n stokje, het is momenteel guur weer bij ons, veel regen en wind en ik vermoed dat we prijs hebben voor de ganse dag. Het wordt dus 'n binnen-zit-dag.
Nu is er wel altijd iets te doen als je woont in 'n eengezinswoning. Zo is er vanmorgen 'n erkende firma onze schouw komen reinigen. Als je wenst je kachel aan te steken, dan is er 'n bewijs van reiniging nodig voor de verzekering, zou er ooit 'n schouwbrand zijn. En eens de werkman vertrokken, dan dient er gepoetst te worden, ook al heeft de werkman zijn uiterste best gedaan om zijn werk zo proper mogelijk te doen.
Maar goed, geen wandel- of fietsdag dus, maar wederom 'n mooie fotoreeks van oude postkaarten. Deze keer is de stad Borgloon aan de beurt. De huidige stad is ontstaan in 1977 door de fusie van 12 oude gemeenten. Nu is er zelfs sprake van 'n fusie met de stad Tongeren. Waarom 'n fotoreeks van Borgloon? Simpel, ik kom er jaarlijks regelmatig met de fiets. Het is de streek van de bloesems, centraal in Haspengouw. Het is er heerlijk fietsen en de afstand tot ginder (heen en terug) is altijd doenbaar. Bijkomend is dat de streek wat heuvelachtig is, zodat mijn klimmersgevoel zeker aan zijn trekken komt.
Ik zou zeggen, geniet van deze reeks, en kom je toch buiten vandaag, hou je goed vast en waai niet weg.
Waw, mijn 1ste fietstocht van het jaar zit er op. Ik ben heel content. Nochtans was het niet de bedoeling om te gaan fietsen, eerder deze namiddag de bus naar Zutendaal nemen en te voet terug. Maar vanmorgen diende ik per fiets enkele draagtassen vol met glas naar de container te brengen en hierbij rijpte het idee om toch eens te gaan fietsen. Mijn fiets was toch al van stal gehaald en de vooruitzichten op buienradar.nl gaven droog weer en 'n streep zon.
Zo gezegd, zo gedaan. Vertrokken in Briegden om van daaruit het jaagpad te nemen naast het Albertkanaal tot in Kanne. Daar de brug over en doorgereden tot de sluizen van Lanaye. Deze keer niet doorgereden (zoals meestal) naar Moelingen, maar direct naar links naar Petit-Lanaye, richting Maastricht. Spijtig dat die baan in minder goede staat is, allemaal betonplaten en het is voortdurend "kedoeng - kedoeng als je over de aansluitstroken van die platen rijdt. In Maastricht even gestopt aan de Sint Servaasbrug en ook aan de Wilhelminabrug. De duiven dachten dat ik 'n lekker hapje bij had.
Aan de mooie muurschildering, het centrum van Maastricht verlaten om in Smeermaas nog even 'n ommetje te maken langs de Zuid-Willemsvaart en het kasteel van Hocht. En in Lanaken centrum had deze fietser ineens grote dorst. Het kan verkeren!
Blij dat ik deze fietstocht gemaakt heb, hopelijk volgen er nog veel al nodigt het weer de rest van de week niet uit tot 'n vervolg.
Ik had me dat vandaag goed getimed, volgens de buienradar ging het om 14u40 regenen. En wat deed het klokslag 14u40, net terug van mijn wandeling, .... het begon te regenen. Even geluk gehad dus.
Ik was uiteraard op tijd vertrokken. Waarheen ....? Dat was gaandeweg even overleg plegen met mezelf, maar 'n stukje bos zou er bij moeten horen. Zo vertrok ik over de winderige Op de Puin. Het is daar 'n open vlakte met 'n flinke koude wind in het gezicht. Via het verlengde van de Kleine Hofstraat naar de Kounterstraat om daar rechts af te slaan naar de Kewithstraat. In het verlengde daarvan het bos in. En eens goed en wel in het bos, werd het 'n stuk rustiger. Mondvoorraad in de vorm van 'n appel had ik vandaag bij en ook de verschillende hindernissen vielen mij weer te beurt.
Het bos bergop gevolgd tot boven op de Bessemerberg, daar de straat overgestoken en aan de andere kant terug naar beneden. Het viel mij op dat aan die kant van het bos er heel wat wandelaars waren en ook enkele mountainbikers. Zoals nog al eens gezegd, er staat veel water in het bos maar blijkbaar sijpelt het maar moeilijk door naar de diepere waterlagen. En op het einde van het bos aan de Sprokkelstraat, vind je een van de weinige afvalbakken. Er zijn er te weinig.
En eenmaal thuis, nog even de laatste hand gelegd aan mijn puzzel van 1.500 stuks. Eindelijk af. Vooral de lucht bij mekaar puzzelen, geeft mij moeilijkheden. Ik kan alle kleuren afzonderlijk onderscheiden maar gooi de bijkleuren niet op 'n hoop, dan heb ik het lastig. Bvb. in onderstaande afbeelding dient 'n cijfer te staan maar dat kan ik niet benoemen.
Het was en het is mottig weer. Maar dat heeft mij er toch niet van weerhouden om te gaan wandelen.
Vandaag nog eens de bus genomen naar Maastricht. Aan de Wilhelminabrug ben ik uitgestapt om vervolgens naar de Stokstraat te wandelen. In die straat het je het beste café van Maastricht, "In de Karkol". Even verderop kom je dan op het O.L.Vrouweplein met de Basiliek van Onze Lieve Vrouw Sterre der Zee. Ik zag daar veel volk in en uitgaan. Ben dan ook maar op kerkbezoek geweest, tot in de crypte toe.
Op vrijdag is het marktdag in Maastricht, veel volk dus op de been, getuige een van mijn foto's. En toen kwam ik aan de Knijnspiep in de Muntstraat. Het was al van vóór corona geleden dat ik er nog eens ben binnen geweest voor 'n tasje koffie. En het was precies of ik er nooit ben weggeweest, de waardin herkende mij nog. Plezant zijn die "Mestreechter gezègkdes" in het menu- en drankenboekje.
Maastricht centrum heb ik verlaten aan die mooie muurschildering. Op weg naar Smeermaas steken ze altijd de tong naar je uit en het eilandje in de Maas in Smeermaas, staat onder water, 'n teken dat het debiet van de Maas redelijk hoog is. (41,65 m: hoogste peil van dit prille jaar).
Zo, ik ben weer de deur uit geweest, voortdurend met wat licht gemiezer, maar ik ben er toch tevreden over. Voor iedereen, 'n fijn weekend gewenst.
Achteraf bekeken was het misschien doenbaar geweest om te fietsen, alhoewel, er was toch nog 'n strakke wind en vele wegen waren nog vochtig en bezaaid met kleine takjes.
Mijn wandeling van vandaag bleek toch de juiste optie. Ik wilde nog eens vanuit Mechelen a/d Maas vertrekken. Hiervoor nam ik de bus (lijn 63) tot in het centrum aldaar. En dan links op naar het kanaal, de veiligste weg om terug te keren. Je bent dan al rap in Boorsem, met ondermeer de boerderij van Eric Gerits, voormalig topvoetballer en gerenommeerde coach.
Tussen Boorsem en Oud-Rekem, vele roeiers gezien op de Zuid-Willemsvaart, ze zijn allen lid van de club van Maastricht. In Rekem kom je ook langs het natuurgebied De Oude Weerd. En dat witte huis, dat wordt mogelijk dit jaar 'n fietscafé. Dat zou geweldig zijn voor de vele fietsers die daar passeren.
In Lanaken centrum nog rap 'n koffietje gaan drinken en thuis 'n flinke douche genomen. Het was voor het prille begin van het jaar, al 'n stevige wandeling.
Dag vrienden en vriendinnen, het nieuwe jaar goed ingezet? En is er ook 'n lijstje met goede voornemens aan te pas gekomen ...? Ikzelf hou het bescheiden, bezig blijven zoals in 2022 en toch ook iets doen aan mijn slechte cholesterol. Niet dat ik mij zorgen moet maken, die slechte cholesterol is niet dramatisch en wordt langs de andere kant ruimschoots gecompenseerd door mijn goede cholesterol. Maar toch, 'n maand geleden ben ik er al mee begonnen, 's avonds komt er na het avondeten, niks meer uit de kast.
Gisteren 'n plezierige dag gehad, en ja de kleinzoon heeft 'n nieuwjaarsbrief opgezegd. Vandaag dus tijd om even de benen te strekken. Droog is het niet gebleven, flink wat gemiezer, dus het werd niet meer dan 'n goede 6 km. Morgen wordt 'n droge dag voorspeld en kan mijn wandeling wat langer zijn.
Gewoon naar de Sportoase gewandeld en daarna naar het kanaal. Je ziet er nog de sporen van het illegaal vuurwerk van oudejaarsavond. Langs de sluis, terug naar het centrum om daar nog wat boodschappen te doen. En mijn laatste foto maakte ik van een van de vele paadjes tussen de woningen door. Altijd plezant om ze te ontdekken.
Met 'n veel te hoge temperatuur, bestelling bij de bakker gaan afhalen.
Zo, 2022 zit er bijna op. Nog de namiddag overbruggen om dan deze avond onder ons beidjes, thuis lekker te tafelen. Nadien wat leuke programma's op tv bekijken (wij zijn VRT-kijkers) om dan tegen twaalven, mekaar de beste wensen te kussen.
Maar eerst moest ik nog naar de bakker om onze bestelling te gaan afhalen. Uiteraard doe ik dat niet zomaar, eerst 'n ommetje maken is doorgaans de regel. In het Mosselstraatje moet ik altijd kijken naar de groententuin van Alain T. Hij is enkele jaren ouder dan ikzelf en ik durf met recht en rede verkondigen dat hij zowat de titel van "de groentenman van 't dorp" verdient. Ik ben jaloers op zijn creaties.
Wat verderop heb je het vrijetijdsinfopunt en de twee glazen zuilen. Die zuilen staan er al jaren en het verbaast me nog steeds dat ze er nog staan ...! Via het kanaal en de Sappi, nog eens over die overal liggende sporen gestapt (veel sporen maar geen trein meer ..... ). Onderweg nog verschillende bekenden tegengekomen, wielertoerist Michel W. en Gilbert J. die met zijn hondje aan 't wandelen was.
En dan naar de bakker voor mijn bestelling. Gelukkig had ik ook brood besteld want in de rekken lag nog één grijs brood en 'n paar zwart. Al de rest, alsmede alle taarten en vlaaien, waren uitverkocht.
En die temperatuur ... om 10u40 was het 17° warm in Lanaken, niet normaal.
Om te eindigen, voor iedereen zeker 'n goede gezondheid, veel bloggenot en op internationaal niveau, 'n einde aan al die oorlogen.
Na 'n binnen-zit-dag gisteren, was de nood toch hoog om even 'n korte wandeling te maken. Ver wilde ik niet gaan, even de benen strekken en wat frisse lucht inademen.
Zoals dikwijls vertrok ik langs de Sportoase. Even verderop, bergaf naar het jaagpad, stopte Michel W. met zijn koersfiets langs mij. Michel is 'n voormalig medewerker van mij en nu 'n Strava- en fb-vriend. Het was even wat bijklappen (voor de Nederlanders: even wat bijpraten).
En ondanks het toch nog gure weer (vochtig en 'n strakke wind), zie je altijd vissers aan het kanaal. Via de sluis van Lanaken, terug naar huis. Nog vlug dit verslagje maken, mijn blogvrienden even bezoeken en ten slotte mij klaar maken voor onze Kerstavond.
Vrienden en vriendinnen, ik hoop samen met mijn echtgenote, dat jullie allemaal vreugdevolle dagen doormaken waarbij één iets altijd moet voorop staan: "we blijven positief denken".
Mijn tocht van vandaag stond in het teken van het behalen van de beoogde 2.000 wandelkilometers. Hiervoor diende ik niet al te veel moeite te moeten doen, 6 kilometer zou al voldoende zijn.
Zoals zo dikwijls, vertrok ik vandaag weer langs de Asbeekweg. In de Wijnwijk, het korte doorsteekje genomen naar de Maastrichterweg om vervolgens via de Heuvelstraat en de Schoolstraat naar de tunnel te stappen en het kanaal. En wat dat vreemd voorwerp daar aan het kanaal voor nut heeft, daar heb ik ook het raden naar.
Terugkeren deed ik langs de andere tunnel aan de Stationsstraat. Iets verderop aan de Molenweidestraat kon ik het niet laten om even mijn gedachten te laten gaan over het volledige toebouwen van ons centrum met appartementen. En de Langkeukelbeek, inderdaad, daar stroomt weer water door. Een teken dat het de afgelopen dagen goed geregend heeft.
Zo, nooit gedacht in het begin van het jaar dat ik zoveel kilometer kon wandelen. De lat ligt dus hoog voor volgend jaar!
Na het gedwongen binnen zitten van gisteren, was de nood groot om er vandaag 'n stevige wandeling van te maken. Deze keer nog eens naar het buitenland getrokken, al moet ik dat relativeren, het buitenland is in ons geval maar +/- 6 km. ver.
Zo gezegd, zo gedaan. Vertrokken via de "grote" grens in Smeermaas om via de restanten van de oude Noorderbrug, naar warenhuis "Gedeelde Weelde" te gaan voor 'n tas koffie en 'n spelt brownie (lekker ...).
Terugkeren deed ik via de Bosscherweg en de woonboten, links op de Zuid-Willemsvaart. Ook op die straat, rechts, de voormalige Sint Hubertuskerk. Gebouwd in 1925, als rijksmonument geklasseerd in 1997 en ze deed dienst als parochiekerk tot 2009. Nu is het 'n sportcentrum, Basic Fit.
Via de "kleine" grens terug de brug over in Smeermaas om langs de afbraakwerken van de oude Delhaize, terug naar huis te keren.
En mijn eerste foto .....? Deze morgen gemaakt, ik moest om 8u00 bij de kapper zijn. Nu nog één wandeling en ik heb - voor mij dan toch - 'n onwaarschijnlijk aantal kilometers gewandeld dit jaar.
Vanmorgen bij het opstaan, -9°, toch wel de koudste morgen van het jaar. Na het ontbijt en nadat ik naar de bakker was geweest, 'n wandeling gemaakt richting Gellik. Op dat moment (10u00) was het nog steeds -3°. Toch heel wat andere moedigen (veelal met hond) in het bos gezien.
Maar ik vertrok door 'n totaal verlaten Bosstraat. Geen mens te bespeuren op straat. Via dierenarts Neven, het bos in om aan het bankje links af te slaan richting Gellik. Ook in het bos zag je goed dat het stevig gevroren had. Bijna aan de Zilverdennenlaan zijnde had ik de keuze, rechtdoor of links af naar de Berkenlaan. Ik heb dat laatste gekozen omdat ik er niet al te dikwijls passeer. Op de Berkenlaan heb je mooie vergezichten van de omliggende weilanden.
In Gellik doorgewandeld naar de Kounterstraat om dan het smalle pad te nemen rechts naar de tunnel. Teruggekeerd via papierfabriek Sappi en het kanaal. En in Lanaken centrum was het nog rustig, de ambiance van radio LRL is voor deze namiddag. Wij denken verder binnen te blijven want als 3-uurtje heb ik eclairs meegenomen. Dat zal smaken.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.