aantal stappen: 2.151.333 +/- 10.000 stappen = 7,5 km
aantal wandelingen: 174
aantal fietstochten: 57
Zoeken in blog
25-09-2023
Doorheen Kompveld en Briegden.
Deze morgen heb ik er maar goed de pas ingezet (5,94 km/uur), het was redelijk fris en om die koude wat tegen te gaan, heb ik er maar 'n sportieve wandeling van gemaakt. En het heeft geholpen, op 'n bepaald moment kreeg ik het zelfs warm.
Mijn wandeling had ik zo gemaakt dat ik op de terugweg, 'n brood kon afhalen bij de bakker. 8u18 en ik vertrok via de Pastoorslindestraat. Dat schattig huisje, daar kan ik maar moeilijk aan voorbij zonder 'n brede glimlach. En die paarden op de Kewithdreef, die fascineren mij steeds. Deze keer had ik de bedoeling om doorheen Kompveld te wandelen, 'n wijk in Gellik. Eerst door de Boonakkerstraat tot aan de Wijerdijk, om daar links de brug van Gellik over te steken. En die paar woningen verderop, dat is Kompveld.
Halverwege de baan, ben ik links afgeslaan naar de aardbeienplantage. Zo ver als je kunt kijken, zie je plantjes. Op het einde van de plantage, wandelde ik rechtsaf richting de Kiezelweg in Veldwezelt. Daar de straat over en die holle weg in. Ze noemen dat de Rosstraat. Wat 'n smal bospad met de titel "straat" te maken heeft, ik heb er het raden naar. Feit is dat die straat uitkomt op de officiële holle weg, zo genoemd en door iedereen ook zo gekend, maar in feite ook met de naam Winevenstraat.
Maar goed, op het eind van de holle weg ben je in Briegden. De plaatselijke bevolking houdt eraan om hun godsdienst uitwendig te laten zien door het goed onderhouden van kruisbeelden en kapellen. Mijn fotoreeks beëindigde ik aan de, voor mij toch, mooiste boom van de gemeente, aan het college van de Paters. Ten slotte mijn brood gekocht en naar huis.
Straks ga ik schaken en morgen staat er een fietstocht op het menu, hopelijk met gezelschap.
Zoals gewoonlijk zaten wij deze ochtend om 7u30 al aan het ontbijt. En omdat er op zondag geen krant in de bus steekt, had ik 'n halfuur later mijn wandelschoenen al aan. Het werd 'n tochtje doorheen het bos. En dat het herfst is, dat voel je direct, het was vrij fris deze morgen.
Ik vertrok doorheen de Sprokkelstraat om in het verlengde van die straat, het bos in te stappen. Ik heb mij gehouden aan de hoofdwegen richting de Bessemerberg. Uiteraard gaat het pad dan wel omhoog, getuige die 60 hoogtemeters die ik maakte. Het rusthuis was nog in "diepe rust", de bewoners zijn niet zo 'n vroege vogels gelijk wij, en gelijk hebben ze.
Terugkeren deed ik via het bospad aan de overkant van de weg Lanaken - Zutendaal. Eens terug beneden, zie je dan de paarden lopen op 'n uitgebreid stuk weiland. Maar 'n deel van die weide zag er uit of het pas gevroren had, veel dauw in deze tijd van het jaar. Aan de splitsing ben ik rechtsaf gegaan, richting de Pannestraat. Ik wilde op de terugweg 'n krantje gaan afhalen bij mijn bakker. Ik had dan wel geen brood of andere lekkernijen nodig, maar de krantjes liggen buiten, voor iedereen dus mee te nemen.
Deze namiddag wordt er in Lanaken centrum 'n loopwedstrijd georganiseerd, de Maasrun. Er zijn verschillende afstanden en er zijn zoals gewoonlijk veel deelnemers, ook de scholen tekenen present. Uiteraard komt daar veel volk op af, maar wij hebben besloten ons niet te mengen in die massa. Corona is nog niet verdwenen, getuige de besmetting die mijn schoonbroer en echtgenote recent opliepen op het feestje van de 75-jarigen. Ze zijn enkele dagen goed ziek geweest.
Vermoedelijk gaan we dan maar naar het wielrennen op tv kijken. Nog ene fijne zondag.
Zoals jullie weten, is fietsen mijn lang leven. En sinds enige tijd vind ik het zelfs plezant om wat kortere ritjes te maken. Het moeten niet altijd tochten zijn van 90 km. en meer. Zo had ik vandaag het plan om langs het Albertkanaal naar Moelingen te fietsen en via Maastricht terug te komen.
Ik heb gewacht tot de namiddag, het was dan iets warmer en in de voormiddag had ik sowieso minder tijd omdat er enkele boodschappen dienden gedaan te worden. Ik vertrok aan de brug van Briegden om door te rijden tot Kanne. Ik zag er op het bord dat ik fietser 193 was vandaag. De schaapjes stonden aan de brug te kijken wat ik aan het doen was. Via de sluis van Lanaye fietste ik onder de kader met "pays de Liège". Het was heerlijk fietsen langs de boorden van de Maas. Aan de brug richting Moelingen, 'n brug die ik al tientallen keren overgereden ben, zag ik 'n mooi onderhouden grasveld.
In Eijsden, ging het rechtsaf, het centrum door, rchting Gronsveld. Af en toe heb je nog 'n klimmetje en boven op zo 'n helling, heb je altijd mooie vergezichten. Vervolgens passeerde ik het dorp Rijckholt. Tot 1794 was dat 'n zelfstandige Rijksbaronie tot het in 1943 opging in de gemeente Gronsveld. In 1982 fuseerde deze gemeente met Eijsden wat nu Eijsden - Margraten heet. De kapel dateert van 1960 en werd opgericht ter nagedachtenis van 75 jaar aanwezigheid van de orde der Dominicanen in Gronsveld.
Tot slot nog 'n foto van mijn fiets aan 'n brugje ten zuiden van Maastricht en de windmolens van Lanaken. Mijn tocht sloot ik af met 'n babbel met vriend Jos en zijn echtgenote, waarna we samen nog effe 'n drankje nuttigden op 'n terrasje. Wederom 'n geslaagde fietstocht.
Als het kriebelt moet je sporten, dat heb ik dan ook maar gedaan vandaag. Sporten, ... niet in die zin van mij moe te maken, maar wel van te bewegen. Ik had mijn stadsfiets weer eens van stal gehaald en de bedoeling was om te fietsen aan beide zijden van de Maas. Ik had mij wel eerst vergewist van de windrichting. En gezien het 4 à 5 bfr. was uit het ZW, koos ik ervoor om eerst naar Maastricht te rijden omdat het gedeelte in Nederl. Limburg, langer zou uitvallen dan het Belg. gedeelte. Ik had dus maw. 'n langere tijd wind in de rug.
Zoals gezegd, eerst naar Maastricht, de Noorderbrug over, om aan het kasteel, de stad uit te rijden. Vervolgens heb je Meerssen, het dorp waar ik toch zonder te overdrijven, tientallen keren per jaar doorheen rij. Op weg naar Bunde ben ik toch even gestopt aan die prachtige muurschildering. Het volgende gehucht dat ik aandeed, was Brommelen. Daar maakte ik 'n foto van "het Rozenhof". Iets verderop, heb je dan het kasteel van Geulle a/d Maas.
En dan ging mijn route verder over 'n vrijliggend fietspad. Ik zag al rap de autostradebrug liggen in de verte, de brug die ik diende over te steken via het veilige fietspad. Veilig omdat het fietspad volledig afgezonderd is van het auto- en vrachtverkeer. Ik maakte mij wel de bedenking dat je effe bezig bent op die brug (die trouwens de Scharbergbrug heet). Je bent er niet op een-twee-drie over, je moet vanuit Stein eerst over het Julianakanaal en dan over de Maas, om dan aan de overkant in Kotem toe te komen.
En ja, vanuit Kotem was het dan opboksen tegen de elementen, zijnde de strakke wind. Wijselijk heb ik waar het kon, gefietst doorheen de dorpen of tussen de bomen, kwestie om toch wat beschutting te vinden. Mijn laatste foto's maakte ik op weg naar Rekem en aan het Domein Zangersheide waar dit weekend 'n kampioenschap voor jonge paarden plaatsvindt. Normaal gezien nodigt de gemeente Lanaken haar bevolking daar op vrijdag uit, om op kosten van de gemeentekas (lees: ons belastinggeld) 'n stuk vlaai en 'n kop koffie te komen nuttigen, steeds tussen 15u00 en 16u00. De toegang tot het Domein is ook gratis. Maar gelet op mogelijke buien in de namiddag, hadden wij ons dit jaar niet ingeschreven. Het is nu 15u30 en wat doet het? Het regent.
Voila, weer 'n heel verslag. Gefietst en rustig gereden tegen +/- 18 km/uur. Nadien nog 'n paar uur in de tuin gewerkt en nu kan het weekend beginnen.
Helemaal droog heb ik het vandaag niet gehouden, allemaal de schuld van de buienradar. Het begon vanmorgen aan het ontbijt. Er waren nog juist genoeg sneden brood om de eerste honger te stillen, daarna moest ik naar de bakker. Gezien er regen voorspeld werd, ben ik maar direct vertrokken, anders lees ik eerst mijn krant. Op enkele druppels na, bleef het gelukkig droog.
Vervolgens zag ik omstreeks 9u45 dat het rond 11u30, toch zou gaan regenen. Het sein dus om op wandel te gaan, zij het met de paraplu als metgezel. En wonder boven wonder, op enkele druppels na, bleef het droog. Meer zelfs, rond 13u00 was het nog steeds droog. Ik diende voorts naar de bib te gaan voor nieuw leesvoer en uiteraard heb ik niet geaarzeld om per fiets te vertrekken. En ik ben er droog geraakt, oef. Maar bij mijn vertrek terug naar huis, vielen er al enkele druppels, niets om mij zorgen over te maken, tot .... die druppels wat groter begonnen uit te vallen en deze jongen uiteindelijk kleddernat is thuis geraakt. Nu, geen probleem, 'n droge broek en we spreken er niet meer over.
Maar het verslag van mijn wandeling hebben jullie nog te goed. Veel stelde het niet voor, ik vertrok door de Wijnwijk richting Pietersheim en nam rechts van het kasteel, het kastanjepad met zijn aloude bomen. Sommigen zijn zo dik dat je, er tegen aanleunende, je handen mekaar niet kunnen raken. Via het jaagpad langs het kanaal met zijn bunker en die bank (waarom het woord "steen" erop?) wandelde ik terug via de Stationsstraat. Daar kun je niet naast dat groot bord kijken waarmee uiteindelijk wordt aangekondigd dat de voormalige notariswoning geïntegreerd zal worden in 'n nieuw geheel. Ooit waren er al eens plannen, maar dat Immokantoor van toen, is er niet meer, nu wordt het project ontwikkeld door 'n nieuwe uitvoerder.
En nu, terwijl ik dit verslag aan het maken ben, is het volop aan 't regenen. De herfst is op komst.
Als er twee constanten zijn in mijn wandelingen, dan zijn dat paarden en veldbloemen. Maar eer ik aan het verslag van mijn wandeling van vandaag begin, eerst nog even dit. Zoals jullie weten zit onze kleinzoon sinds 1 september in het 1ste klasje van het lager onderwijs. We zijn nu 20 dagen ver, en er werd al les gegeven over het edele spel van het schaken. Zou onze Arne ook de schaakmicrobe te pakken krijgen die zijn bompa ook al heeft? Ik ben benieuwd.
Mijn wandeling van vandaag had 'n bepaald doel, wat lege dozen gaan ophalen om er ons oud papier (kranten, reclame) in weg te steken. Dat doel was dus het einde van mijn wandeling, maar eerst toch proberen wat kilometers in de benen te krijgen. Vooreerst door de Asbeekweg. Daar heb je al de eerste paarden. Daarna richting de Bosstraat en meer bepaald naar het verlengde van die straat via 'n onverhard pad naar de Kewithstraat. Ook daar weer 'n hele trits paarden.
Even heb ik toen getwijfeld, wandel ik via Gellik of rechtdoor naar de Kounterstraat. Het is het laatste geworden, ik wilde tijdig thuis zijn omdat er iets lekkers op het menu stond en ik wilde mijn vrouw niet nodeloos laten wachten op mijn thuiskomst. Na de Kounterstraat, het smalle pad naar en over het oude spoor.
Die veldbloemen stonden aan de brug van Briegden. En die graffiti is blijkbaar nieuw werk, aangebracht onder de tunnel aan de Stationsstraat. Mijn dozen heb ik gekregen maar het was 'n kunst om ze veilig thuis te krijgen. De wind was vrij krachtig en alhoewel lege dozen niks wegen, had ik toch de grootste moeite om ze vast te houden. Maar uiteindelijk, al goed.
Soms is het even bekijken wat je aan sportieve activiteiten op het menu wenst te zetten, vandaag was het niet anders. In feite wilde ik gaan fietsen, maar door de strakke wind - ook de volgende dagen - zat 'n tocht met de koersfiets er niet in. Dan maar de stadsfiets gepakt en met mijn echtgenote 'n uur van terugkomst afgesproken (12u30).
Ik vertrok via de Bessemerberg naar Zutendaal waar ik aan FN voorbij kwam. Vervolgens naar de Duivelsberg in Opgrimbie. Bovenop heb je steeds mooie vergezichten, maar ook wat kruisjes met minder plezierige herinneringen. Eens de berg afgereden, links op naar Maasmechelen waar ik 'n foto nam van het gemeentehuis. In het centrum aldaar, rechtdoor naar de brug over het kanaal om daarna richting de Maas te fietsen. In Kotem enkele foto's genomen. En die zwammen, .... op dood hout komen die uiteraard veelvuldig voor.
Het volgende dorp dat ik passeerde was Uikhoven. Iets verderop heb je dan Herbricht met zijn mooie kapel. En zoals gezegd, het was 'n ritje langs de Maas. En op die Maas is altijd wel iets te beleven, zo ook vandaag 'n ganse groep jongeren die er het grootste plezier hadden. Het laatste dorp van vandaag was Smeermaas met het eilandje momenteel in zijn geheel zichtbaar is. In de winter neem ik er nog eens 'n foto van, goed mogelijk dat het dan helemaal onder water staat.
Voila, kort en bondig mijn fietsverslag van deze voormiddag. Nu nog wat werken in de tuin.
Gezien mijn namiddag al ingevuld is - naar de schaakclub - wilde ik vanmorgen mijn wandeling al maken. Het is weer de tijd van het overleg met mezelf, waarheen ...? Ik was er rap uit, doorheen de velden van Oud-Caberg, 'n stukje wandelen in Nederland dus.
Bij het vertrek zag ik dat de belangrijkste winkelstraat van ons dorp, helemaal toegezet was met nadarhekkens en 'n stevige kraan. Er zal wat gemor geweest zijn bij de handelaars. Aan rusthuis Ludinaca ging ik links af, de tunnel onderdoor om via de Industrieweg richting Oud-Caberg te wandelen. Natuurlijk wist ik dat de paden in de velden het niet droog hadden gehouden. Maar, je hebt er wel mooie vergezichten met véél groen.
Via de kapel en een der windmolens van Lanaken op de achtergrond, opnieuw rechtsaf richting de oude spoorwegbrug. Vooral dat stuk was uitermate slijkerig. Het was voortdurend kijken waar je je voeten kon zetten.
Terugkeren deed ik langs die mooie treurwilg en de Grensstraat tot in Smeermaas. En weermannen en vrouwen, zullen graag foto's zien van dergelijke afgelijnde wolken. Zo, toch weer ruim 9 km. gewandeld, hoofd leeg, véél energie opgedaan en seffens - hopelijk - met veel inspiratie gaan schaken.
Naar aanleiding van mijn verslag van gisteren en meer bepaald de voortdurende hints van mijn fietsmaat, kreeg ik 'n goed bedoelde opmerking. De opmerking kwam hier op neer dat je als chauffeur, ook niet zo gediend bent met de opmerkingen van je passagier, al dan niet je levenspartner. En de opmerking kwam er dus in feite op neer dat je als fietser, ook niet zo gedient bent met al die verwijzingen naar mogelijk gevaar. Nu, ik heb er geen probleem mee, ik laat hem doen, en als ik eerlijk ben, dan heeft hij al eens gevaar gezien dat ik zelf nog niet had opgemerkt.
Maar deze opmerking deed mij terugdenken aan enkele jaren terug. Ik heb daar 'n goede anecdote over. Ik zat eens samen met mijn vrouw achter in de wagen van mijn schoonbroer en zijn vrouw. Zij maakte ook steeds van die opmerkingen, pas op voor die fietser, opgelet met die wandelaar enz. enz.
Ik maakte toen de opmerking tegen mijn vrouw: "ik zou bijna denken dat we bij Hyacint Bucket in de auto zitten (gekend van dat tv-programma: Schone Schijn)". Ik werd bijna uit de auto gezet door mijn schoonbroers vrouw, terwijl mijn schoonbroer zelf, niet meer bijkwam van het lachen. En hij deed er nog 'n schepje bovenop met te zeggen: "dat heb ik al veel langer zelf eens willen zeggen, maar durfde niet goed". Op het familiefeest achteraf, werd dit nog eens opnieuw verteld met uiteraard de nodige hilariteit.
Vandaag zondag, rustdag, maar niet zonder 'n mooie wandeling. Ik vertrok via de velden naar Op de Puin. Daarna de Kounterstraat in en via het kleine bosje, over het oud spoor naar het jaagpad langs het kanaal. Alles ziet er mooi groen uit. Op het jaagpad, vele fietsers en joggers. Even later zag ik 'n piepklein bootje met twee inzittenden. En niet veel later passeerde 'n groot schip op dezelfde plek. Dat kleine bootje zal veel deining te trotseren hebben gehad.
Met 'n rustige pas ben ik teruggekeerd naar het centrum. En die laatste foto, ... dat wapenschild kwam ik tegen op de Jan Rosierlaan. Mooi gemaakt. De betekenis? Daar ben ik niet zo goed in.
Het is gelukt, nog eens 'n ritje gemaakt met Hubert, zij het niet al te ver. Door omstandigheden is hij er niet meer toe gekomen om langere fietstochten te maken, ook vandaag niet. Maar geen nood, ik was al blij dat we samen op pad konden gaan. Ik heb hem de keuze van het parcours gelaten, zo kon hij kiezen hoeveel kilometers hij wilde fietsen.
Het werd 'n ritje doorheen de velden van Hees en verder door naar Millen. Meerdere keren hebben we héél langzaam door grote plassen moeten rijden, het gevolg nog van die zondvloed van enkele dagen terug. Een eerste foto maakte ik in Genoelselderen, de kapel St. Apollonia, gebouwd omstreeks 1700. In Millen zagen we 'n prachtig woonerf, de Spaanse Hoeve of Hof van Eggertingen. Van deze hoeve is al sprake omstreeks de 13e eeuw.
Na goed 35 km. in Veldwezelt, we kwamen van Heukelom, vond Hubert het welletjes. Hij wilde zich niet overbelasten, en koos de kortste weg terug naar Lanaken. Ik wilde nog iets verder fietsen en nam direct rechts, de afslag naar Kanne. Je moet dan wel over de Muizenberg rijden, niet de moeilijke kant, maar er zijn toch stroken in van iets meer dan 12%. In Kanne, effe afgestapt aan de kapel van het Heilig Graf. Kanne is 'n toeristische trekpleister, op weekenddagen kun je er over de koppen lopen.
En even links, steek je de grens met Nederland over. In de hoogte zie je daar het prachtige kasteel van Neercanne. Via Maastricht - waar ik mijn laatste foto nam - keerde ik terug naar huis. En naar huis gaan was deze keer letterlijk te nemen, ik had al gezien dat er enkele donkere wolken boven Maastricht dreven, nog ergens 'n terrasje doen was dus deze keer niet opportuun. En maar goed ook, ik had mijn fiets nog maar net gestald of de eerste druppels begonnen al te vallen, gevolgd door 'n fikse bui. Geen nood, er ligt altijd wel 'n biertje in de frigo, en die heeft uiteraard gesmaakt.
Voila, nog eens met Hubert gefietst, zij het niet zo ver, maar ik heb hem toch duidelijk gemaakt dat ik zijn opmerkingen - links ok, rechts ook ok, pas op tegenliggers, let op die auto, ... - toch gemist heb. Hij heeft mij verteld dat hij aan de opbouw naar het volgende fietsseizoen bezig is. Mooi dus.
Als ik wil wandelen, maar niet echt 'n bestemming heb, dan kun je me doorgaans vinden in Pietersheimbos, zo ook vandaag.
Na de 10u00-koffie vertrok ik via de Wijngaardstraat en de Wijnwijk. En dan zie je al rap het voormalige kasteel van Prins de Merode. De veldbloemen staan er nog steeds mooi bij. Aan de ruïne nog 'n paar foto's gemaakt van de infoborden en de loopbrug aan de achterkant. Vandaag was er niemand om te picknicken aan die grote tafel. Het zicht op de gracht rond de gracht, was daarentegen weer om van te snoepen.
Via de mooie dreef tot aan de toegangspilaren gewandeld, en daar rechts afgeslaan. Van ver zie je weer het kasteel. Vervolgens stapte ik verder naar het kanaal, 'n rustige weg om terug te keren. Mijn laatste foto maakte ik aan de sluis van Lanaken.
En wie dacht dat ik het snoeien van struiken en hagen volledig heb uitbesteed, die dacht verkeerd. Er blijft altijd wat snoeiwerk over, zo bvb. de klimop tegen mijn stallen en ook 'n haagbeukboompje moest er nog aan geloven. Wil ik dat allemaal niet meer, dan moeten we op 'n appartement gaan wonen. Maar daar zijn we beiden in ons hoofd nog niet klaar voor. We zijn beiden nog steeds bezige bijtjes.
Morgen ga ik fietsen. Ik heb Hubert gevraagd om mee te gaan. Hij heeft nog niet nee gezegd, dus is er hoop.
Zoals gepland, stond er vandaag 'n fietstocht op het menu. Het zou 'n ritje worden langs de Zuid-Willemsvaart en doorheen de Kempen. Ik had het mij gemakkelijk gemaakt, geen zware hindernissen en wegen die mij allemaal bekend waren.
Ik vertrok langsheen de Zuid-Willemsvaart in Rekem om in Boorsem de brug over te steken om vanaf daar het rechtse jaagpad te volgen. Zodoende kom je oa. in Neeroeteren aan het Eilandje. In Tongerlo aan de brug, ben ik opnieuw het kanaal overgestoken richting Gruitrode. Daar staan die ijzeren paarden, enkele foto's konden er wel af. Wat verderop, toch even mijn fiets moeten parkeren aan dat frietboetiekbord. De aardappelen dienden dringend afgegoten te worden ...
Na iets meer dan 50 km. ben ik in Meeuwen gestopt Aan de Bullenschool voor 'n natje en 'n hapje. Voor 5,00 euro kun je niet klagen, taart en koffie. Vervolgens kwam ik aan het stadion van KRC Genk. En wie Genk zegt, zegt ook de verschillende mijnen. Zo diende ik te passeren aan de mijn van Waterschei. Maar, dat ging niet zonder slag of stoot, dezer dagen is er 'n wereldkampioenschap Obstacle Run, lopen en gewaagde hindernissen overwinnen. Op een der foto's zie je bvb. 'n groepje Australiërs. Vandaag waren de trainingen volop bezig, vanaf morgen het echte werk.
En dat ik toch wat aan snelheid heb ingeboet, dat zie je aan die smalle wegen langsheen beken of doorheen bossen. Rij je op basis van het fietsroutenetwerk, dan is het ook veel draaien en keren, hetgeen natuurlijk je snelheid beperkt. Voor mij natuurlijk geen probleem, ik fiets vooral om onderweg iets gezien te hebben. En veel zag ik bvb. in dorpjes met als naam: Opitter, Wijshagen, Ellikom, enz. teveel om op te noemen.
En mijn laatste foto? Dat was iets speciaals. Afgelopen dinsdag ben ik toch gaan wandelen naar Zutendaal. De plaats waar ik toen 'n koffie ben gaan drinken, daar was ik toch wel mijn drinkbus vergeten mee te nemen. Ik heb toen direct gebeld en ze zouden die bus voor mij klaar zetten zodat ik ze kon ophalen. Dat is dus vandaag gebeurd.
Hebben jullie het nieuws ook vernomen gisterenavond of deze morgen, de streek in en rond Lanaken stond zo goed als blank. 43 liter water per m², dat was het verdict gisteren rond de klok van 21u00. Vele straten én kelders ondergelopen en veel schade her en der. Ook de vernieuwde bibliotheek deelde in de klappen. Gelukkig bleef onze straat gevrijwaard van schade, vooral omdat de riolering gescheiden is, enerzijds het regenwater en de rest doorheen de andere buizen. Het regenwater wordt iets verderop, opgevangen in 'n wachtbekken en bij het teveel aan water in dat bekken, loopt het over naar de Langkeukelbeek die al dat water dan afvoert. Het was toch 'n bangelijk moment.
Maar goed, 'n nieuwe dag en nieuwe kansen. Eerst naar de bakker en dan mij proper houden want deze middag is het dan eindelijk gelukt om met ons tweetjes weer eens elders te gaan eten. Tijdens onze afsluitende koffie was ik juist aan het verkondigen dat ik, éénmaal we terug thuis zouden zijn, ik mijn werkkledij zou aantrekken om nog wat te werken in de tuin. Ik had dat niet mogen zeggen, want enkele seconden later viel er weer 'n bui. De tuinwerken worden derhalve tot later uitgesteld wegens te nat. Maar thuis zijnde, zag ik wel dat het droog zou blijven voor de rest van de dag.
Geen tuin, ... dan maar wandelen. Maastricht zou de bestemming zijn. De kortste weg daar naar toe is over de fietsbrug aan het kanaal. Onderweg enkele bekenden tegengekomen, ook 'n voordeel van het wandelen. Eerst Paul, geboren en getogen in Lanaken, maar nu al heel wat jaren woonachtig hogerop in Limburg. Hij komt wel regelmatig per fiets zijn geboortedorp nog eens bezoeken, zo ook vandaag. In Smeermaas sprak ik met Jempi. Hij diende naar de trein gebracht te worden omdat zijn bus op dat moment al 7 min. vertraging had. Verder reizen met de bus wilde dus zeggen: "dag treintje, tot de volgende ..."). Richting mijn bestemming, wat roeiers gezien en iets verderop, zag ik de woonboten liggen. Eenmaal toegekomen in het centrum van Maastricht, ben ik 'n koffie gaan drinken in de boekenkerk.
En ja, als je in Maastricht bent, dan moet je de toerist uithangen. Op het Vrijthof zie je twee kerken, links de protestantse St. Janskerk en rechts de katholieke St. Servaaskerk. En ergens op de rand van dat grote plein, merk je 'n gedenkplaat op voor André Rieu, jullie wel bekend mag ik aannemen. Het Jekerkwartier is een van mijn favoriete plaatsen in de stad, vooral door de Bisschopsmolen. Er is al sprake van 'n molen op die plaats vanaf de 11de eeuw. In 2005 is ze volledig gerestaureerd en weer in werking gesteld. In de naast liggende winkel kun je heerlijk brood kopen.
De Helpoort, ook in het Jekerkwartier, is de oudste stadspoort van Nederland. Deze is van de 13de eeuw. Via de wallen met dat oude geschut, terug naar de Wilhelminabrug waar enkele meters verder, de bushalte is.
Een langer verslag, er viel dan ook veel te vertellen. Morgen fiets ik weer de Kempen in.
Na die plensbui van deze nacht, zag alles er deze ochtend nog redelijk vochtig uit. Het voordeel is dan wel dat je al dat ongewenst kruid goed ziet staan. Ik ben er dan maar direct aan begonnen, aan de voorkant van onze woning. Natuurlijk loop je dan wel gevaar dat bekende voorbijgangers je van je werk houden, en natuurlijk, het was niet anders. Ik heb mij toch enkele uurtjes kunnen bezig houden.
In de namiddag wilde ik naar Zutendaal gaan met de bus om te voet terug te keren. Maar mogelijke buien hebben mijn plan gewijzigd, direct te voet vertrekken en met de bus terug.
Zo gezegd, zo gedaan. Vertrokken langs het bijenteeltmuseum van imker Achiel om even verder, 'n heuse skicabine te zien hangen. Héél speciaal. En dan op de grens met Zutendaal, 'n mooie woning en het vroegere hotel op de Besmer. Een paar meter verder, 'n nieuw bord hetwelk de situatie duidelijk aangeeft: één straat, twéé namen. Doorheen Zutendaal heb ik gewoon enkele wegen binnendoor genomen, kwestie van weg te blijven van die drukke banen.
In Zutendaal centrum had ik de keuze, ofwel direct en onmiddellijk naar de bushalte gaan, of ter plaatse nog 'n ommetje maken waarna 'n koffietje zeker nog kon volgen. Ik koos voor de bus van 'n uur later zodat ik nog kon genieten van enkele mooie wandelwegen. Eerst richting sporthal en Lieteberg waar alles mooi is verfraaid. Dan langs de Sjètterei, 'n fietscafé in wording. En terugkeren via 'n mooi bospad dat uitkomt aan het prachtigste gebouw van Zutendaal, de pastorij. Ook de tuin mag er zijn. En die koffie dronk ik in de Kapelanij. Op dat moment had ik nog even tijd eer de bus zou komen. Zoals steeds moet ik 'n kerk even van binnen gezien hebben. En die laatste foto, weer 'n stopplaats rijker. Het vroegere café is jaren dicht gebleven. Een nieuwe uitbater dus. Fijn.
Gisterennamiddag, ondanks de warmte, toch met ons tweetjes 'n terrasje gaan maken in het centrum. Uit de zon, onder 'n grote paraplu en met 'n lekker drankje voor je, was dat best uit te houden. Maar, ... dan kom ik terug op mijn titel van vandaag, op 'n bepaald moment kwamen er twee wielertoeristen aangereden die richting het Kerkplein aan 't rijden waren. Nu moeten jullie weten dat de Stationsstraat waar wij buiten zaten, 'n straat is met eenrichtingsverkeer voor auto's. En in het midden van de straat loopt er 'n gootje van +/- 20 cm. breed en 'n opstaande rand van +/- 2 cm. Éen van die fietsers was blijkbaar tegen dat randje aangereden met zijn voorwiel, is uit evenwicht geraakt en zwaar op zijn linkerschouder gevallen. Vermoedelijk 'n sleutelbeenbreuk. Enkele jonge gasten die ook op het terras zaten, zijn direct opgesprongen om de eerste bijstand te verleden en het verkeer in goede banen te leiden. Politie en ambulance waren vlug ter plaatse en de onfortuinlijke werd afgevoerd naar het ziekenhuis. De fiets van het slachtoffer, werd na de juiste afspraken met zijn kameraad, meegenomen door één van die jonge gasten. Het waren blijkbaar Walen, gelet op de reclame op hun truien, van Liège.
Mijn wandeling van deze voormiddag stond in het teken van het Belvédèrepad tussen Veldwezelt en Briegden. Ik vertrok langs de trappen aan de school, om op de Industrieweg aan het kanaal, 'n foto te maken van de haven van Sappi. Iets verderop, de brug van Briegden op de achtergrond. Aan de grens in Veldwezelt, de brug over en links naar boven, het Belvédèrepad op. Nog nooit ben ik er 'n wandelaar tegengekomen, vandaag eerst 'n jonge dame met hond, wat verderop 'n arbeider die de te ver uitstekende takken aan het snoeien was en tenslotte 'n auto met aanhangwagen om het snoeisel te verzamelen. Je kunt er mooie foto's maken, vandaar dat ik er graag kom. Je moet wel door het gras, maar dat was precies recent nog gemaaid.
Eens het pad achter mij gelaten, diende ik nog juist naar de bakker te gaan voor brood en lekkere vanillewafels. Bij terugkeer door het park, waren arbeiders van Fluvius grote onderhoudswerken aan het doen. Éénmaal per jaar wordt het opvangbekken van water, gereinigd en de omgeving proper gemaakt.
Voila, mijn verslag. Deze namiddag naar de schaakclub.
Na die mooie fietstocht van gisteren doorheen Haspengouw, wilde ik deze morgen genieten van de relatief frisse temperatuur om te gaan wandelen. Zoals gewoonlijk zitten wij al om 7u30 aan het ontbijt - ook op zondag - en dan kun je zonder al te veel toilet te moeten maken, al op wandel. Dan is er nadien nog tijd genoeg om je wat op te tutten zoals dat op 'n zondag betaamt.
Ik vertrok vandaag doorheen de velden richting Op de Puin. En paarden met 'n jasje aan, je ziet ze meer en meer. Via de Kewithdreef met de kerk van Gellik op de achtergrond, tweemaal rechtsaf, de Berkenlaan in. Daar kun je nog genieten van veel groen, uitgestrekte weilanden en wat verderop het bos in. Ik geloof dat het mijn eerste keer is dat ik via die weg, het bos binnenwandelde.
En ondanks die hoge temperaturen en geen regen van de laatste week, moet je in het bos toch op verschillende plaatsen uitwijken om geen natte voeten te krijgen. Uiteraard hebben de vele wandelaars al 'n padje uitgesleten naast die drassige stroken.
Het was genieten vandaag, zeker als je zo over de weilanden kunt uitkijken. Veel volk heb ik niet gezien, één enkele mountainbiker en 'n jogger met hond aan de leiband.
Wat deze namiddag nog brengt, ... dat hangt van de goesting af, en ... wat mijn wederhelft nog verhoopt te doen.
Vandaag stond er weer 'n fietstocht op het programma. De bedoeling was om naar Borgloon te fietsen. En gelet op het warme weer, stond ik al omstreeks 8u45 gepakt en gezakt klaar om te vertrekken. Voldoende water mee, iets méér zout in dat water dan gewoonlijk, en vooral niet te hard van stapel lopen was het advies.
Ik vertrok via Hoelbeek, het dorp waar mijn kleinzoon school loopt. En in Bilzen, fietste ik bijna pardoes tegen mijn eigen dochter. Ze had onze Arne voor 'n uurtje sporten naar de Kimpel gebracht en zelf had ze dan wat vrije tijd om in de stad wat rond te kuieren.
In Hoeselt had ik even tijd om wat foto's te maken van dat speciale kunstwerk. Die avondlijke foto heb ik gevonden op internet. Via dorpjes zoals Neerrepen, Overrepen, Vliermaal kom je dan al rap in Gors-Opleeuw. Het kasteel aldaar, is 'n streling voor het oog. Vandaag ook vele boomgaarden met bijna plukbare appelen gezien, enkele mooie hoeves, en 'n oud huis in Vreren.
Eigenlijk had ik vandaag de bedoeling om mijn pauze te nemen in Kerniel, deelgemeente van Borgloon, en meer bepaald in Café Coureur, bij fietsers, alomgekend. Maar toen ik in de buurt was, had ik nog maar 36 km. op de teller, te weinig om al te pauzeren. Ook verderop in Borgloon zelf, ben ik gewoon doorgereden. Maar nadien kom je nergens nog horeca tegen, zeker niet als je Wallonië binnenrijdt in Glons/Bassenge. Dan maar mijn laatste boterham verorberd en 'n foto gemaakt van de Jeker. En toch diende zich 'n stopplaats aan, Moulin Loverix tegenover het fort van Eben-Emael. Er was nog plaats op het terras en ik kon meegenieten van de Amerikaanse songs van de vorige eeuw die gespeeld werden aan het fort. Dit weekend is er 'n historische evocatie v/d bevrijding van de Jekervallei en het fort in september 1944, met als attractie enkele simulatiegevechten.
Voila, weer 'n uitvoerig verslag van 'n mooie fietstocht doorheen Haspengouw. En nee, geen last gehad van de warmte. De conditie is dus nog goed. Tot morgen.
Gisterenavond toch mijn plicht vervuld en even oppas geweest voor onze kleinzoon. Hij wordt bijna 6 jaar en zit vol energie en ideeën. Zo moest ik met hem mee op 'n virtuele reis in 'n vliegtuig, en nogwel naar Zweden. Hoe hij daar bijkomt? Zijn mama en papa hebben in dat land wel eens 'n mooie rondrit gemaakt en het noorderlicht aanschouwd, mogelijk worden die herinneringen nog geregeld opgerakeld. Die eerste foto nam ik bij terugkeer naar huis.
Deze morgen nog even de kat uit de boom gekeken omtrent mijn eventuele wandeltocht. Normaal was het de bedoeling om ergens te gaan eten, maar gezien mijn echtgenote zich niet 100% happy voelde, en ook gelet op de warmte, hebben we dat dan maar voor de tweede week op rij, uitgesteld.
Na de koffie dan maar het bos in, zoeken naar wat afkoeling tussen de bomen. En de kortste weg naar het bos is via de Maastrichterweg. Even het kleurenpad gevolgd waardoor je langs die zitstoelen komt. Vervolgens de moeilijke passage genomen langs smalle paden, uitstekende boomwortels en hier en daar nog wat modder.
Boven op de Bessemerberg, mij nog eens gewaagd om 'n onbekend pad in te slaan. Ik ken het bos op mijn duimpje, maar hier en daar zijn er toch nog paden die het ontdekken waard zijn. Zo wandelde ik door 'n mountainbikepad dat 'n rechtstreekse verbinding maakte met het hoofdbospad aan het ziekenhuis. Op een pad ietsje verder, zag ik ineens vóór mij 'n oudere man met rollator. Het pad is er niet al te breed en ik vroeg hem of het wel ging. "Geen probleem", vertelde de man, "het is goed om even buiten te komen". Hij vroeg me wel of het pad uitkwam op de grote weg Lanaken - Zutendaal. Waar hij zich nu bevond, daar was hij nog nooit geweest. Hij woont in het rusthuis enkele honderden meters terug.
Aan de overkant van de grote weg, nog even 'n foto genomen op de plaats waar die omgevallen boom, 'n beetje de doorgang verspert. Nu, je moet niet méér doen dan je voeten wat te heffen en over die stam te stappen, nee, de mens maakt het zich gemakkelijk en creëert 'n kleine omweg omheen de boom.
Het was vrij druk in 't bos, iedereen zal wat verkoeling gezocht hebben zeker ...
Morgen ga ik fietsen. De bestemming wordt Borgloon. Ik probeer tijdig te kunnen vertrekken zodat ik vóór het warmste moment van de dag, al terug thuis kan zijn.
Zoals gisteren al aangehaald, vandaag ben ik terug gegaan naar de winkel om mijn schoenen te ruilen. Toen ik ze kocht, zaten ze als gegoten, maar ... de voeten 's morgens zijn anders dan de voeten in de namiddag. En daar had ik effe geen rekening mee gehouden. In de loop van de dag zwellen je voeten wat op. Dus mijn fiets van stal gehaald en terug naar Eisden.
Eens in de winkel had ik direct mijn maatje meer gevonden, maar ... de suggestie van mijn vrouw in gedachten, toch eerst eens gekeken hoe groot de noden waren. Nu heb ik drie paar wandelschoenen, één paar hoge schoenen en twee paar lage (waarvan één paar zo goed als versleten). Daarnaast beschik ik over één paar fietsschoenen en één paar vrijetijdsschoenen, maar beiden zijn al onderhevig aan slijtage. Lang ga ik het er niet meer mee volhouden.
Zo kwam het dat ik met één paar de winkel instapte om te ruilen, en met twee paar schoenen weer vertrok, en nu komt het, ... aan dezelfde prijs. Uiteraard heb je om te fietsen geen dure en massieve schoenen nodig, en die stoffen vrijetijdsschoenen passen perfect bij 'n korte broek. Ik was er al 'n tijd naar op zoek.
Uiteraard fietste ik weer langs de Zuid-Willemsvaart tot in Eisden. In Neerharen maakte ik 'n foto van het oorlogsmonument en 'n gezinsuitstap op het water. In Eisden maakte ik 'n foto van het voetbalpark van Patro Eisden en de haven aan het kanaal.
Terugkeren deed ik weer via Hochter Bampd. Na lange tijd weer eens 'n aantal paarden héél kort bij het fietspad gezien. En de Maas staat met dit warme weer, vrij laag. Zo laag zelfs dat die twee kajakkers zich op 'n bepaald moment zelfs vastgevaren hebben. En als dan nog eens de paarden in het midden van de rivier gaan staan, dat weet je dat het debiet van de Maas laag is.
Zo, ik ben weer uitverteld. Misschien dat ik deze avond nog even de fiets op moet om op de kleinzoon te gaan passen. Zijn mama en papa hebben 'n ontmoeting met de leerkracht op school. Normaal zou mijn echtgenote als oppas fungeren, maar zij voelt zich vandaag niet 100%.
Met 'n prachtig weer in 't vooruitzicht, mijn fiets klaar gezet voor 'n trip naar de Brunssummerheide. Eerst vanmorgen naar de bakker voor vers brood en boterhammen voor onderweg. Ik heb altijd drie boterhammen bij om de honger te stillen.
Naar Maastricht om te vertrekken om vervolgens aan dat mooie kasteel, de stad achter mij te laten en door Meerssen, Genhout en Spaubeek te fietsen. Onderweg was het 'n komen en gaan van hellingen. Uiteindelijk weer meer dan 700 hoogtemeters gemaakt, daarmee komt deze rit in de top drie van dit jaar. Je ziet het aan die vergezichten, bovenop de helling is het 'n prachtig uitzicht, maar je moet helemaal naar beneden naar het dal. Af en toe duikt er 'n mooi kasteel op, oa. dat van Doenrade (geen eigen foto). En dan naar Oirsbeek, 'n mooi dorpje waar je ook fijn kunt wandelen. Het dorpsplein nodigde uit om 'n stop te maken. Puddingvlaai met "greumele of knubbelkes" zoals ze bij ons in Lanaken zeggen. Ja zeker, ook bij ons staat die vlaai al eens op tafel, 'n streekgerecht.
En via Heerlen kom je dan in de Brunssumerheide. Een prachtig fiets- en wandelgebied. Even buiten Brunssum nog even halt gehouden om 'n paar foto's van de omgeving te maken. En dan via Voerendaal naar Gulpen. In Gulpen stond ik voor de keuze, ofwel linksaf richting Eijsden zoals voorzien op mijn routeplanning, ofwel rechtsaf richting Bemelen maar dan wel over de Beversberg, 'n helling van iets meer dan 2 km. lang. Gelet op de warmte en het aantal hoogtemeters die ik al maakte, wijselijk de kortste, maar wel de moeilijkste weg naar huis genomen, dus de berg over.
Onderweg nog 'n paar foto's gemaakt van mooie oude woningen en dat smal fietspad naar Bemelen. Ik ben daar altijd benieuwd of de tegenliggers behendig genoeg zijn om mekaar te kruisen. Ik heb daar toch verschillende senioren zien afstappen toen ik er aan kwam. Die strook is daar toch iets meer dan 1,5 km. lang.
In Bemelen, de Bemelerberg naar beneden en terug richting de Noorderbrug in Maastricht. Via Smeermaas naar het Kerkplein en dat biertje smaakte heerlijk.
Morgen terugkeren met mijn pas gekochte schoenen, ik ga ze omruilen voor 'n maatje meer. Ze passen wel, maar na X-aantal kms. wandelen, zetten de voeten uit en dus met gevaar voor pijnlijke voeten. Op het aankoopbonnetje staat sowieso dat je kunt omruilen. Dan doe ik dat maar.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.