Het vrouwke wilde graag naar Herentals om van de laatste dagen van de solden te profiteren en nog een en ander te scoren. Ik wilde wel mee, maar tijdens haar winkeltocht maakte ik een wandeling om ook te scoren... foto's wel te verstaan. Grosso modo ging het langs het station, de Rik Van Looylaan, net voor SKS rechtsaf langs de Nete, onder de spoorweg en langs het trapje naar het park achter kasteeltje Le Paige, verder langs de Nete tot het brugje bij De Hut verder door het Begijnhof en na zo'n 4 km, 6500 stappen, en bij een koffie (!) in De Swaen heb nog even moeten wachten tot het vrouwke uitgeshopped was. Ik had ondertussen wel al een redelijk goed gevuld geheugenkaartje in mijn Sonytje. Toch was de keuze niet zo moeilijk vandaag. Ik denk dat ik telkens al de eerste bloemekes van het jaar een plaats in mijn jaaralbum gegund heb en nu is dat niet anders. Deze sneeuwklokjes in het park achter Le Paige vroegen me zo lief om gefotografeerd te worden dat ik weer niet kon weigeren.
Het wordt eentonig, maar fietsweer was het niet. Ik ben dan maar gaan wandelen deze namiddag. Het vrouwke kon helaas niet mee. Aan de andere kant van het dorp, tussen de Bekenbaan en de Herentalse baan, is een prachtig wandelpad. De Kempische heuvelrug is hier zeer aanwezig. Daar wilde ik graag wat foto's gaan maken. Vroeger was dat hier erg populair bij mountainbikers en men heeft geprobeerd de wandelaars een voor hen alleen gereserveerd stuk natuur te gunnen door overal hekken, sluisjes en poortjes te plaatsen. Maar links en rechts op de foto zie je de bergaf-bergop paadjes die de fietsers ondertussen al uitgesleten hebben om die hindernissen te omzeilen. Ik hoor in dit geval bij de wandelaars en toen ik dit beeld maakte zag ik dat er nog een collega met hond aan kwam.
Het was niet meteen de fijnste dag om er op uit te trekken en te fotograferen. Pas in de loop van de avond, rond 9 uur, werd het droog en... alsof het een obsessie is, ik moest en zou nog een foto van de dag scoren. Avond- en nachtfotografie is gelukkig sowieso een van mijn dada's. Een onderwerp vinden was niet zo moeilijk, in onze buurt zijn er best wat mogelijkheden. De nog niet zo lang geleden gerestaureerde Keeses molen is niet ver en daar ben ik alsnog eens naar toe getrokken met Canon en statief. Dit is het resultaat.
Ik moest vanavond nog even over en weer naar Geel. Toevallig (?) had ik mijn Canon en statief meegenomen. Je weet maar nooit of er onderweg iets leuks voorbij komt dat vraagt om gefotografeerd te worden. Toen ik in Ten Aard over het kanaal reed had ik al gezien dat de voormalige bloemmolens belicht waren door rode spots. Tijdens de terugrit ben ik gestopt op een nabije parkeerplaats en ik ben even te voet de brug opgewandeld. Uit de serie foto's die ik met lange sluitertijd kon maken koos ik voor dit beeld vandaag. Die ex-bloemmolens zijn trouwens tegenwoordig een feest- en entertainment-locatie en ze heten nu "De Bloem Fabriek"
We zouden in de loop van de vooravond nog naar onze dochter en gezin rijden in Loenhout en daarom ben ik al redelijk vroeg gaan fietsen. Het was friskes, erg friskes, eigenlijk veel te friskes… Hier, op dit punt, op de brug over de Aa, waar ik de eerste foto van de dag wilde maken, heeft het gezond verstand de bovenhand gehaald op mijn koppigheid. Ik ben terug naar huis gekeerd om weer op te warmen. Ik heb dus maar één foto vandaag, de keus was dus niet zo moeilijk.
We zijn redelijk vroeg gaan fietsen vandaag en net voor vier uur, nog 6 km te gaan voor we weer thuis waren, zorgde het tegenlicht voor een bijzondere lichtinval op het fietspad en de iets dieper gelegen weg ernaast. Natuurlijk hebben we daar een fotostop ingelast. De zon scheen niet meer zo uitbundig, de sluierwolken deden hun best om me behulpzaam te zijn, en zo kon ik enkele tegenlichtopnames scoren. Op deze locatie heb ik al wel vaker gefotografeerd maar nog niet uit deze hoek en uiteindelijk vind ik dit plaatje met links het spiegelgladde kanaalwater, de zonbeschenen parallel lopende wegen en rechts het opvallende pand wel een plaats in mijn volgende jaaralbum waard.
Ik was deze namiddag al even gaan fietsen. Veel foto's had ik nog niet gescoord maar vanavond diende er zich nog een kans aan. Kleinzoon Jef speelde met het B-elftal van SKS in en tegen Witgoor Dessel. Ik had verder toch niks gepland en dus ben ik daar eens gaan kijken. Natuurlijk had ik mijn camera meegenomen, hoewel... de lichtomstandigheden waren niet meteen van dien aard om makkelijk te fotograferen. Na wat testopnames kwam ik er achter dat ik minimaal ISO 8000 moest instellen om een min of meer aanvaardbare sluitertijd te verkrijgen. En dan nog waren er evenveel onscherpe dan geslaagde opnames bij. De wedstrijd zelf was op het minst gezegd spannend. Na 2-0 achter gekomen te zijn hebben de SKS boys toch nog gewonnen met 2-3! Eerlijk gezegd... Witgoor was beter, maar wie het meeste doelpunten maakt, wint he, da's de harde wet van de voetbalsport. Na afloop heb ik de triomferende ploeg nog even in beeld genomen en de vreugde, het vuur en de tevredenheid na de hard bevochten overwinning spat er af. Ik heb alle ploegen van SKS in het begin van het seizoen al eens voor de lens gehad voor de officiele ploegfoto's en ze kennen mij wel ondertussen. De enthousiaste "Tjakaaaa" hoefde ik niet te vragen, die kwam spontaan. Het feestje duurde nog lang verder in de kleedkamer...
Ik had aan de kanaalkom in Turnhout al gezien dat er enkele kanovaarders aan het sporten waren. Dat zijn altijd interessante onderwerpen voor de amateurfotograaf. Liever dan gewoon een tijdje langszij te fietsen en te fotograferen heb ik even een beetje sneller gereden om een eind verder, op de fietsbrug, te gaan wachten tot ze daar waren. Het tegenlicht dat ik al had ingeschat was inderdaad perfect voor de shots die ik wilde maken. Ik heb een hele reeks kunnen schieten en bij gebrek aan veel kleur in de opnames heb ik maar meteen gekozen voor pittig zwart wit. In Silver Efex, dat ik meestal gebruik voor de zwart-wit omzettingen, heb ik deze keer eens een andere preset gekozen als start van de bewerking en uiteraard heb ik dan nog wat schuifjes naar mijn eigen smaak verzet. Zo heb ik de kontrasten nog iets meer sprekend kunnen maken en de zwarten net iets dieper...
Jawel hoor, ook vandaag vond ik het best acceptabel fietsweer en het vrouwke wilde ook weer mee. Omdat ik me er zeer bewust van was dat ze de voorbije tochten toch regelmatig klaagde van de kou had ik een rondje uitgestippeld dat nooit meer dan 7 of 8 km van thuis verwijderd was. Zo konden we, als ze het niet meer prettig vond, altijd ook snel weer terug in huize Pol en Josee geraken. Uiteindelijk klokten we toch af op zo'n 35 km. Een van de weggetjes die ik graag inpas in een fietstocht is het Gewad langs de Aa, tussen Tielen en Gierle. Dat ik daar ook enkele foto's maakte is niet meer dan normaal he.
Ik was naar de Lentehei gefietst en tijdens de terugrit langs het Kempisch Kanaal was ik in Herentals even gestopt om wat rond te fotograferen. Plots leek het alsof de lucht begon te trillen, de bomen begonnen te beven en, oh onheil, er plots rotsblokken uit de lucht leken te vallen. Was dit de apocalyps, het einde, amen, uit? Gelukkig merkte ik net op tijd dat ik mijn fototoestel ondersteboven vast had.
Ik was vertrokken naar Kasterlee waar ik afgesproken had met maatje Alex in De Neterust. Na wat bijgebabbeld te hebben ben ik dan verder gefietst voor een niet erg groot rondje langs het Kempisch Kanaal, rond de Dekshoevevijver en via Sas 9 weer huiswaarts. Uit de foto-oogst toon ik vandaag dit beeld van de Dekshoevevijver, ook wel de Kasseman of de gemeentevijver genoemd.
Het vrouwke voelde zich niet zo lekker vandaag en ze besloot niet mee te gaan fietsen ondanks het mooie weer. Enerzijds vond ik dat erg jammer want fietsen met z’n tweeën is leuker en ik probeer haar zo vaak mogelijk mee te lokken. Anderzijdsgaf mij dat de mogelijkheid om mijn actieradius net iets groter te maken, ik zette zo’n dikke 50 km op de teller en ik stopte ook wat vaker om een grote buit foto’s binnen te halen. Voor ik het kanaal Schoten - Turnhout - Dessel overstak via de fietsbrug, net ten zuiden van de weg Retie - Postel, maakte ik deze opname van de brug, de spiegeling en het kanaal. Daarna ging het er over heen, aan de andere kant 180° draaien en een hele tijd langs het kanaal richting Sas-4 toren. Morgen zet ik wel weer een aantal andere beelden op Facebook.
Lekker weertje alweer vandaag. We zijn er met z’n tweeën nog maar eens op uit getrokken en deze keer hebben we onze e-bikes weer zo’n 40 km fietsplezier gegund. Bijna terug thuis, langs het Hof van Tielen zaten twee loopvogels achter een afsluiting en ik kon het niet laten ze te fotograferen. Telkens ik de lens van mijn Sonytje door de mazen van de afsluiting stak om een close-up te scoren kwam de meest agressieve van het koppel aangestormd om naar het toestel te pikken. Ik kon gelukkig steeds snel genoeg reageren maar ondertussen heb ik toch ook enkele leuke shots op mijn geheugenkaartje kunnen zetten. Ik heb er geen idee van welk soort loopvogels dit zijn. Na wat opzoekwerk weet ik wel zeker dat het geen struisvogels of emoes zijn. Ik gok op nandoes, maar als iemand me uit mijn onwetendheid kan halen hou ik me aanbevolen. Voorlopig hou ik het bij de algemene naam “loopvogel”
Het was alweer een best aangename dag op weergebied. De zon kwam er regelmatig door en als je in deze tijd van het jaar 11 graden noteert dan mag je niet klagen toch? Het vrouwke vond het ook oke en na wat aandringen ging ze zelfs mee fietsen voor het eerst dit nieuwe jaar. We hebben er samen van genoten. In de buurt van sas 9 langs het Kempisch Kanaal maakte ik deze foto. Het idee was het licht te vangen in het riet op de oever. In de verte zie je ook nog het sas-huisje. De overbelichting van de zon die in het water schijnt links heb ik net uit beeld kunnen houden.
Ze staan netjes opgelijnd, kale bomen. Ieder seizoen heeft zijn charme en dat geldt ook voor de manier waarop de bomen zich aan ons, fotografen, presenteren. Uiteraard is er de herfst met zijn kleurenpracht en de zomer, zo barstensvol groen en, niet te vergeten, de lente met de frisse verse ontspruitende bladeren maar in de winter zie je de essentie. Structuren van takken zorgen voor evenzovele wow-momenten. Toen ik deze namiddag tussen Groot Rees en Corsendonk fietste kon ik niet weerstaan aan de drang om dit beeld vast te leggen.
Het zou droog blijven in onze regio en de temperatuur viel ook nogal mee, het was geschikt fietsweer... joecheiii... Ik had al een flinke tocht achter de kiezen toen ik in Heerle, bijna terug in Lichtaart, die gestyleerde gorilla weer zag staan bij de tuinmeubelenzaak De Boomgaard. Ik heb er al vaker aan gedacht 'm te fotograferen maar je kunt 'm nauwelijks vanuit een aanvaardbare hoek in beeld nemen zonder beeldvervuilende achtergrondspullen. Vandaag ben ik toch eens gestopt en ik had al in mijn achterhoofd het voornemen om 'm in Photoshop in een andere setting te plaatsen. Ik heb 'm dan maar uit diverse posities gefotografeerd zonder te letten op de achtergrond en thuis heb ik me weer eens achter de Mac gezet en heb ik me een tijdje geamuseerd. De eerste poging beviel me eigenlijk niet echt, die heb ik trouwens op Facebook gezet. Dan heb ik er nog enkele andere omgevingsbeelden op los gelaten en uiteindelijk vond ik een winterfoto van enkele dagen geleden het best geschikt. Voor alle duidelijkheid: dit is geen AI, dit is een combinatie van twee zelf gemaakte foto's. Mijn vrienden weten dat ik graag met Photoshop speel en dat ik de resultaten ervan als volwaardige fotografie beschouw. De gustibus non disputandum est.
Hoera... plots was het 10 graden warm en deze namiddag zou het droog blijven. Daar wilde ik meteen van profiteren om eindelijk nog eens een rondje te gaan fietsen. Toen ik de deur van de garage opendeed zag ik dat mijn trouwe tweewieler me erg gestresseerd en mistroostig aankeek alsof hij alle hoop had opgegeven. Maar toen ik de sleutel in het slotje stak om hem vrije baan te gunnen en hem naar buiten had geleid knorde hij meteen van plezier. We hebben er samen een leuke tocht van gemaakt en onderweg zijn we enkele keren gestopt om dat andere vriendje, mijn kleine Sonytje, uit mijn zak te laten sluipen om wat foto's te maken. Deze spiegeling vond ik best geschikt om foto van de dag te zijn.
Het was niet meteen de fijnste dag om er op uit te trekken vandaag. Pas rond half negen vanavond, toen het regenen eindelijk gestopt was, ben ik alsnog even naar het dorp gewandeld. Avondfotografie is sowieso mijn ding en ik hoopte nog iets leuk te kunnen vastleggen. Langs de Schoolstraat stond de oude gevel van wat vroeger de gemeenteschool heette en nu de Pagadder is, me uit te dagen. Het hele schoolcomplex er rond en er achter is uiteraard gemoderniseerd maar ik vermoed dat die gevel geklasseerd is of beschermd erfgoed. Zeker ben ik daar niet van he. Ik vond 'm wel een foto waard. In de nabewerking had ik eerst het voornemen om er een oude sepia-foto van te maken, kwestie van de nostalgische sfeer nog wat te accentueren, maar uiteindelijk heb ik er toch een beetje kleur in gelaten, het antieke kader leek me geschikt om het beeld helemaal af te maken. Ik had geen statief meegenomen. Uit de losse hand, met ISO 2000 - F3,5 - en een sluitertijd van 1/8 sec kreeg ik toch nog een redelijk scherpe opname. Ik heb nog geen last van ouderdomsbibber he.
In iedere zichzelf respecterende gemeente is er in deze tijd van het jaar een nieuwjaarsdrink. Bij ons, in Groot Kasterlee, gaat dat beurtelings door in elk van de drie deelgemeentes. Dit jaar was het aan ons eigen Lichtaart en tegen twee uur trokken het vrouwke en ikzelf daarom naar het OC voor wat gratis drank, gezelligheid, late nieuwjaarswensen en gesprekken met willekeurige medeburgers. Oorspronkelijk was het event gepland, buiten, op het plein tussen de bib, het OC en de kerk maar door de sneeuw was er in laatste instantie beslist het naar binnen in het OC te verplaatsen. De grote zaal is erg ruim maar al snel zat ie proppedevol. Ik had bewust mijn Canon niet meegenomen want ik wilde niet aangepord worden om in te springen als fotograaf. Er liep trouwens een dame rond die daarvoor gecontracteerd was. Toen er rond drie uur nog steeds mensen toestroomden heb ik mijn Sonytje toch eens uit mijn zak gehaald en boven mijn hoofd gestoken om de drukte vast te leggen. Handig toch zo’n kantelbaar schermpje he…
Het duurde helaas slechts een korte tijd maar de weermakers hadden ons even een halve dag zonder sneeuwpret/ellende gegund. Deze nacht is er weer een laag(je) gevallen en door de aanhoudende negatieve temperaturen is het de ganse dag wit gebleven in onze regio, reden genoeg om nog eens een fikse sneeuwwandeling te ondernemen, nu het nog kan. We zijn naar het domein De Hoge Rielen getogen en daar hebben we onze noodzakelijke dagelijkse lichaamsbeweging geplukt. Tijdens onze tocht, die toch meer dan een uur lang duurde, hebben we nauwelijks medewandelaars gezien, niet dat we het erg vonden, dan lopen er ook geen ongewenste beeldvervuilers in de weg als je foto's maakt. De oogst was weer groot trouwens. Ik heb al een aantal beelden op mijn Facebookpagina gezet ondertussen maar ik heb er ook enkele achter de hand gehouden om er een keuze uit te maken voor deze dagelijkse blog.
