Zwart-wit, lange sluitertijd, nachtfotografie, beweging... het zijn allemaal onderwerpen waar ik me wel in kan vinden als we het hebben over fotografie. Ik lig eigenlijk nog steeds in de lappenmand maar om met een foto aan de slag te gaan kan ik toch meestal wel wat energie opbrengen. Dit is trouwens geen resultaat van Photoshop geknutsel maar wel van een preset en dan wat finetunen in Nik Silver Efex. Het is ook geen foto van vandaag, wel van een andere 12de februari... St. Jozef Olen is de dichtst bijgelegen deelgemeente van Olen en het stationneke heb ik wel vaker bezocht (horeca!!!) en gefotografeerd. Dit beeld vroeg me om in zwart wit omgezet te worden toen ik nog eens door mijn niet eerder gebruikte foto's scrolde. Voor de aardigheid voeg ik er de exif gegevens weer eens bij. Canon Eos 5D Mk IV met de 16-35 mm er op. F 11 - Iso 400 - 30 sec.
Toen ik enkele dagen geleden even met het vrouwke naar Herentals moest had ik het al gezien. De feestverlichting die er nog altijd hangt was een beetje veranderd. De grote centrale ronde objecten zijn ondertussen vervangen door rode harten. Tja, het is Valentijn binnenkort he... en in Herentals denken ze daar aan! Ik ben er vanavond speciaal naar toe gereden om er enkele foto's van te maken en voor de gelegenheid heb ik de naam van de stad ook even veranderd: Hartentals.
Da's ondertussen al 6 dagen en het gaat nog steeds niet beter, ik voel me nog steeds zo slap als een voddeke. Ik probeer er wel eens op uit te trekken om wat lucht te scheppen maar de puf raakt vaak snel op, ook al omdat het weer niet altijd meezit. Vandaag was ik nog geen 200 meter van huis geslenterd toen het, verdomme toch, begon te regenen. Snel terug naar huis, natte kleren buitenkant, maar ook natte kleren ondergoed... van het zweten. Tja dan weet je dat je nog niet opnieuw de oude bent he. Ik heb me dan maar voor de Mac gezet en ik heb mijn Photoshop-skills nog eens uit de kast gehaald om wat te spelen met een beeld uit het bezoek aan het verjaardagsfeestje van enkele dagen geleden. Kenny, neefje van het vrouwke en twee van zijn zoontjes verjaren in dezelfde week en dat is sowieso al speciaal. Ik vond het het leuk om er ook eens een niet alledaagse bewerking op los te laten.
Het vrouwke wilde dringend naar Herentals. In normale omstandigheden zouden wij daar zonder twijfel een leuk fietstochtje van gemaakt hebben. Maar normale omstandigheden zijn dit niet op het ogenblik. We zijn er met de wagen naar toe gereden. Ik kon parkeren op de Belgielaan en terwijl het vrouwke haar ding deed ben ik toch weer even op fotojacht gegaan. Het begijnhof is dan vlakbij en dat is altijd een interessant onderwerp. Thuis gekomen heb ik de oogst in Photoshop een beetje terug in de tijd gecatapulteerd en uit het aanbod koos ik voor dit beeld vandaag.
Euhhh... ça va... en daar bedoel ik niet mee dat ik al juichend de dag doorgebracht heb omdat de ziektesymptonen weg zijn, integendeel, ça va betekent in mijn geval: ik overleef dit wel, zucht. In de loop van de vooravond zijn we eens naar Knooppunt 30 gewandeld (de horecazaak he) en toen we er aan kwamen zag ik dat er net een relatief grote roofvogel neergestreken was of het muurtje naast een deel van het terras dat nog niet in gebruik is in dit seizoen. Ik ben er voorzichtig naar toe geslopen maar ik had toch al redelijk snel in de gaten dat het geen echte vogel was maar een metalen replica. Zonder gekheid... Stel dat dit kunstwerkje zou gemaakt zijn door een gerenomeerde artiest en ergens op een veiling of een kunstbeurs te koop zou worden aangeboden dan vraag ik me af of er niet enkele honderden, laat staan duizenden euros zou worden voor geboden. Ik het kunst? Is het kitch? Wie zal het zeggen, wie bepaalt dat? Ik vind het alleszins mooi (en in mijn drang naar variatie in mijn fotografie zeker een foto waard).
Vanavond voelde ik gelukkig weer net voldoende fut opborrelen om samen met het vrouwke alsnog de verjaardag van haar neefjes in Lommel te gaan vieren. Zonder al te storende hoestbuien heb ik van de sfeer, het gezelschap en de hapjes genoten. Tournee Minerale... dus geen alcohol he. Ik heb natuurlijk van de gelegenheid gebruik gemaakt om na het feestje nog eens naar het centrum te rijden om wat foto's te scoren. Het raadhuis - ooit het gemeentehuis - kwam nog niet zo lang geleden al voorbij op deze pagina's om de eindejaarsverlichting te tonen tijdens het blauwe uurtje. Het gros van die eindejaarsverlichting is er nog steeds merkte ik maar er zijn twee rode hartjes bij gekomen en daar doe ik het voor... Binnenkort is het Valentijn-dag he...
Ik ben nog altijd ziekskes, behoorlijk ziek zelfs. Hoesten, snotteren, rochelen, zuchten, zweten... pffff. Ik heb de ganse dag wat in huis rondgelummeld, van de zetel naar de canapé, van de tafel naar het toilet en dan weer even proberen enkele sudokus op te lossen, maar dat ging ook niet zo vlot. Ik heb niet eens sokken aan mijn voeten gehad vandaag, gewoon op mijn sloffen rondgezombied... Ik val dan ook noodgedwongen nog eens terug op mijn nachtfotografie-uitstap van eergisteren. Gelukkig was de oogst toen redelijk groot. Dit is de goed verlichte overkapping in het midden van de rotonde, centraal op het shopping park in Olen. Voor één keer ben ik er niet mooi midden voor gaan staan met symetrie in mijn achterhoofd. Dat was te link, er kwamen op die weg nog regelmatig auto's voorbij en met statief en zulke lange sluitertijden zijn dat spelbrekers he. Je ziet trouwens ook in dit beeld helemaal rechts de lichtsporen van een wagen die nog snel even in beeld wilde. Morgen wordt het mooi weer naar het schijnt, ik hoop dat ik er dan toch eens even uit kan.
Gisteren kerngezond en vol energie, vandaag ziekskes, zoals veel mensen blijkbaar. "Het zit onder de mensen" hoor je dan. Ik heb de ganse dag wat rondgehangen in huis zonder puf, de canapé was een tijdlang mijn beste vriend. Fotograferen was er niet bij. Gelukkig had ik gisteren een rijke oogst en daar toon ik graag een extra beeld uit. Toen ik van het centrum van Geel via de Pas richting rotonde en de ring N19g reed kwam ik voorbij dit oude hoofdgebouw van het OPZ (Openbaar Psychiatrisch Zorgcentrum). Ik vond dit ook een prachtig onderwerp. Het was best al wel donker maar door de lange sluitertijd bleek er toch nog wat blauw in de lucht te zitten. Uiteraard heb ik dat nog een beetje gekieteld.
We zijn vanavond naar Geel gereden om in uitvaartcentrum Verstappen de overleden mama van een van onze goede vrienden te gaan groeten en de familie te condoleren. En als je dan toch naar Geel gaat en je bent een liefhebber van avond- en nachtfotografie, dan neem je een statief en je fototoestel mee. Ik wilde de imposante tuibrug, onderdeel van de fly-over, in Geel Punt nog eens fotograferen. Tot mijn grote ontgoocheling en verrassing was die jammer genoeg niet meer zo mooi verlicht als ik ze me van een aantal jaren geleden herinnerde. Ik heb dan maar mijn aandacht verlegd naar wat andere onderdelen van het project en voor deze pagina heb ik het vrouwke een foto laten kiezen uit mijn rijke oogst. Een beetje duiding kan nooit kwaad he... In 2013 - een eeuwigheid geleden al - werd de tot dan toe onmenselijk drukke verkeerssituatie in de buurt van afrit 23 van de E313 grotendeels opgelost toen de nieuwe fly-over eindelijk werd open gesteld. In één ruk ging het doorgaand verkeer gestroomlijnd over het Albertkanaal, de rotonde bij het shopping park, de industriezone en de snelweg. Dit beeld maakte ik van op het fietspad binnen de rotonde aan het shopping Park vlak bij de car-pool-parking.
Het was weer zo'n dag dat er aan het weer weinig vreugde te rapen was. Ik ben dan ook nauwelijks buiten geweest. Mijn stappentotaal was weer ver onder het voorop gestelde gemiddelde, mijn foto-oogst ook trouwens. Ik ben wel naar de Spar gewandeld met het vrouwke om wat eten in huis te halen en terwijl het vrouwke haar keus aan het maken was heb ik alsnog mijn Sonytje uit mijn zak gehaald. Het resultaat is eerder een documentair plaatje dan een prijsbeest waarmee ik wil uitpakken op ons volgende fotosalon maar ik vind dat zoiets ook eens in mijn jaaralbum mag.
En toch zijn we weer eens gaan fietsen deze namiddag. De weerberichten waren niet meteen positief, ze hadden het over bewolkt, fris en veel wind, maar toen we vertrokken waren er maar enkele schuchtere wolkjes en met de kou viel het ook wel mee. Tijdens onze tocht werd het trouwens steeds maar meer zonnig. Misschien leven wij in de Kempen wel in een bevoorrechte streek op weergebied? De vele zonnebloemvelden die er vorige zomer waren heb ik al enkele keren in beeld genomen maar ook in dit seizoen zijn ze, hoewel totaal uitgebloeid, toch ook nog interessante doelwitten voor de schietgrage fotograaf. Getuige daarvan dit beeld.
We zijn het jaarlijks fotosalon van DiFoDess gaan bezoeken in Tabloo in Dessel. We hebben er van genoten en dat komt niet alleen door de prachtige foto's die we konden bewonderen maar ook de locatie droeg daar haar steentje toe bij. Tabloo is eigenlijk het bezoekerscentrum voor radioactiviteit en buiten het feit dat er regelmatig vanalles wordt georganiseerd, zoals o.a. een tentoonstelling van een fotoclub is het sowieso een bezoek meer dan waard. Zo is er de permanente tentoonstelling rond radioactiviteiet en ook in de omgeving, met leerzame, informatieve wandelingen en speelmogelijkheden voor de kinderen, kun je heerlijk relaxen. Dat hebben we na ons bezoek ook uitgebreid gedaan met een verkwikkende wandeling door het domein. Uit de vele foto's die ik kon scoren heb ik voor dit beeld gekozen vandaag.
In onze fotoclub Visueel worden regelmatig creatieve en leuke activiteiten georganiseerd. Een daarvan is: "Fotograferen op locatie". Er wordt min of meer willekeurig een plaats aangeduid en daar gaan we dan fotograferen, ieder apart. Als je in groep samen gaat dan kom je vaak terug met allemaal dezelfde of gelijkende foto's en om dat te vermijden gaan we alleen. Ieder lid gaat aan de slag met zijn eigen inspiratie of creativiteit. De locatie die we nu moeten bezoeken is de hoofdingang van het domein De Hoge Rielen. Tijdens mijn fietstochten kom ik er regelmatig voorbij en ik heb er ook al enkele interessante beelden kunnen scoren maar bij dit soort opdracht vind ik het ook leuk er eens een keer met de drone naar toe te gaan. De mogelijkheid om van uit een niet alledaags standpunt (vliegpunt) een onderwerp in beeld te brengen levert altijd wel beelden op die afwijken van wat er meestal voorbij komt op de visie-momenten in de club. Vandaag heb ik een aantal foto's van uit diverse richtingen en hoogtes kunnen maken en dat het niet altijd van uit de maximaal toegelaten hoogte hoeft te zijn bewijst dit beeld.
Tja, geen aanvaardbare foto's vandaag... We zijn vanavond lekker gaan eten met goede vrienden en de enkele foto's die ik gemaakt heb zijn niet voor publicatie geschikt. Dan val ik maar terug op iets van gisteren. Ik neem aan dat mijn kennissen ondertussen wel weten dat ik een zwak heb voor symetrie en dat ik ook regelmatig mijn fototoestel richt op dat soort situaties. De voetgangers- en fietstunnel onder de spoorweg in Herentals was weer zo'n verplichte stop. Voor alle duidelijkheid: je moet wel afstappen als je met de fiets naar beneden wil via die fietsgoot in het midden he.
Het vrouwke wilde graag naar Herentals om van de laatste dagen van de solden te profiteren en nog een en ander te scoren. Ik wilde wel mee, maar tijdens haar winkeltocht maakte ik een wandeling om ook te scoren... foto's wel te verstaan. Grosso modo ging het langs het station, de Rik Van Looylaan, net voor SKS rechtsaf langs de Nete, onder de spoorweg en langs het trapje naar het park achter kasteeltje Le Paige, verder langs de Nete tot het brugje bij De Hut verder door het Begijnhof en na zo'n 4 km, 6500 stappen, en bij een koffie (!) in De Swaen heb nog even moeten wachten tot het vrouwke uitgeshopped was. Ik had ondertussen wel al een redelijk goed gevuld geheugenkaartje in mijn Sonytje. Toch was de keuze niet zo moeilijk vandaag. Ik denk dat ik telkens al de eerste bloemekes van het jaar een plaats in mijn jaaralbum gegund heb en nu is dat niet anders. Deze sneeuwklokjes in het park achter Le Paige vroegen me zo lief om gefotografeerd te worden dat ik weer niet kon weigeren.
Het wordt eentonig, maar fietsweer was het niet. Ik ben dan maar gaan wandelen deze namiddag. Het vrouwke kon helaas niet mee. Aan de andere kant van het dorp, tussen de Bekenbaan en de Herentalse baan, is een prachtig wandelpad. De Kempische heuvelrug is hier zeer aanwezig. Daar wilde ik graag wat foto's gaan maken. Vroeger was dat hier erg populair bij mountainbikers en men heeft geprobeerd de wandelaars een voor hen alleen gereserveerd stuk natuur te gunnen door overal hekken, sluisjes en poortjes te plaatsen. Maar links en rechts op de foto zie je de bergaf-bergop paadjes die de fietsers ondertussen al uitgesleten hebben om die hindernissen te omzeilen. Ik hoor in dit geval bij de wandelaars en toen ik dit beeld maakte zag ik dat er nog een collega met hond aan kwam.
Het was niet meteen de fijnste dag om er op uit te trekken en te fotograferen. Pas in de loop van de avond, rond 9 uur, werd het droog en... alsof het een obsessie is, ik moest en zou nog een foto van de dag scoren. Avond- en nachtfotografie is gelukkig sowieso een van mijn dada's. Een onderwerp vinden was niet zo moeilijk, in onze buurt zijn er best wat mogelijkheden. De nog niet zo lang geleden gerestaureerde Keeses molen is niet ver en daar ben ik alsnog eens naar toe getrokken met Canon en statief. Dit is het resultaat.
Ik moest vanavond nog even over en weer naar Geel. Toevallig (?) had ik mijn Canon en statief meegenomen. Je weet maar nooit of er onderweg iets leuks voorbij komt dat vraagt om gefotografeerd te worden. Toen ik in Ten Aard over het kanaal reed had ik al gezien dat de voormalige bloemmolens belicht waren door rode spots. Tijdens de terugrit ben ik gestopt op een nabije parkeerplaats en ik ben even te voet de brug opgewandeld. Uit de serie foto's die ik met lange sluitertijd kon maken koos ik voor dit beeld vandaag. Die ex-bloemmolens zijn trouwens tegenwoordig een feest- en entertainment-locatie en ze heten nu "De Bloem Fabriek"
We zouden in de loop van de vooravond nog naar onze dochter en gezin rijden in Loenhout en daarom ben ik al redelijk vroeg gaan fietsen. Het was friskes, erg friskes, eigenlijk veel te friskes… Hier, op dit punt, op de brug over de Aa, waar ik de eerste foto van de dag wilde maken, heeft het gezond verstand de bovenhand gehaald op mijn koppigheid. Ik ben terug naar huis gekeerd om weer op te warmen. Ik heb dus maar één foto vandaag, de keus was dus niet zo moeilijk.
We zijn redelijk vroeg gaan fietsen vandaag en net voor vier uur, nog 6 km te gaan voor we weer thuis waren, zorgde het tegenlicht voor een bijzondere lichtinval op het fietspad en de iets dieper gelegen weg ernaast. Natuurlijk hebben we daar een fotostop ingelast. De zon scheen niet meer zo uitbundig, de sluierwolken deden hun best om me behulpzaam te zijn, en zo kon ik enkele tegenlichtopnames scoren. Op deze locatie heb ik al wel vaker gefotografeerd maar nog niet uit deze hoek en uiteindelijk vind ik dit plaatje met links het spiegelgladde kanaalwater, de zonbeschenen parallel lopende wegen en rechts het opvallende pand wel een plaats in mijn volgende jaaralbum waard.
