Het weer was best uitnodigend om er op uit te trekken maar de best pittige wind deed ons beslissen om niet te fietsen maar te gaan wandelen. We hebben de wagen geparkeerd bij de Korte Hei met de bedoeling na gedane inspanning er als beloning iets te gaan drinken. We zijn langs de Nete tot aan de Schoorse brug gewandeld en dan langs de andere kant terug. Bij Bobbejaanland kun je niet verder dus even rechts links en dan langs de Eerselingenstraat weer naar de Korte Hei. Een grote foto-oogst maakte de keuze voor de foto van de dag er niet gemakkelijk op maar het vrouwke heeft me, zoals zo vaak, uit mijn twijfels geholpen. En, oh ja, de Duvel bij Toke smaakte heerlijk !!!
Ik heb eigenlijk de hele dag voor de computer gezeten om me doorheen de foto's van de bruiloft van eergisteren te werken, de basisbewerkingen en ze dan in een fotoalbum plaatsen... klaar !!! Ondertussen had ik wel mijn fototoestel met de 300 mm er op klaar gelegd om vanavond mogelijk iets mee te pikken van al die planeten die zouden opgelijnd staan. Jammer... ik vrees dat wij in een te lichtvervuilde straat wonen en om in de wagen te springen om alsnog iets te gaan scoren had ik geen zin. Dan val ik weer eens terug op iets van gisteren. De rust en de stilte in de vooravond kon ik eigenlijk niet beter te pakken krijgen dan in dit beeld.
Hoewel mijn motto "afwisseling" is als we over fotografie praten, merk ik, als ik de laatste weken nog eens overloop, dat er toch enkele onderwerpen net iets vaker aan bod komen. Alles wat refereert naar de komende lente trekt mijn aandacht en vraagt om gefotografeerd te worden. Vandaag was het weer vandattume... We waren redelijk vroeg gaan fietsen, want in de loop van de namiddag zou het gaan regenen. Onderweg, ergens in Heerle, tussen Lichtaart, Poederlee en Herentals zag ik de eerste katjes. Tja, dan stop ik he... Sonytje uit mijn zak en klik, klik, klikkerdeklik. Thuis een beetje vignet toevoegen in Photoshop om de aandacht nog net iets meer op de essentie te leggen en weer een lente aankondiging op deze pagina !!!
Ik heb nooit de ambitie gehad om beroepsfotograaf te worden of met fotografie geld te verdienen, ik ben een hobby-fotograaf. Ik fotografeer omdat ik het leuk vind en dat wil ik ook zo houden. Er werden me al enkele keren voorstellen gedaan voor een of andere opdracht maar meestal weiger ik dat. Zeker bruiloftsfotografie is iets waar ik voor pas. Alleen al die verantwoordelijkheid... Maar als dan de zoon van de buren in het het huwelijk treedt en er wordt vriendelijk gevraagd of je het alsnog wilt doen, dan kun je niet weigeren. Voor één keer heb ik mijn principiele houding herzien en wilde ik de klus wel op me nemen. Dit zijn Steve en Valerie, op het bordes van het oude gemeentehuis in Tielen.
Wat een heerlijk fietsweer! We hebben onze e-bikes eindelijk weer eens uit de garage gehaald en na wat heen en weer gepraat hebben we beslist nog eens naar en rond Turnhout te fietsen. De vele fotomogelijkheden tijdens alle variaties van dat rondje zijn eigenlijk bijna allemaal al voorbij gekomen op deze pagina en dan wordt het zoeken naar een net iets andere benadering. Het vrouwke wilde Turnova wel eens bezoeken, want er zijn daar de nodige winkeltjes en meer. Uiteraard leek me dat ook wel een interessant doel en mijn Sonytje kirde al van de voorpret. Bij het binnengaan van het complex onder de toren was het zicht door de grote glazen overkapping naar de dik 75 m hoge reus zo uitnodigend dat ik niet kon weerstaan aan de drang om het toestelletje uit mijn zak te halen.
Bij elk bloemeke dat ik zie bekruipt me de zin om er een foto van te maken en zo mezelf ervan te overtuigen dat het lente wordt. Deze schoonheden zijn daar weliswaar niet echt een bewijs van want de gaspeldoorn - da's de naam - bloeit al van december of januari. Maar toch... ik kon het niet laten. Jullie zijn enorm bedankt bloemekes om me een lekker gevoel te bezorgen. Het lijkt er op dat het morgen een vroege echte lentedag wordt. Ik heb de batterijen van onze e-bikes alvast even aan de laders gehangen om zeker te zijn dat ze helemaal gevuld zijn.
Ik heb me weer eens laten verleiden om een bewerking te plaatsen als foto van de dag. Hoewel nog niet helemaal uit de lappenmand, hebben het vrouwke en ikzelf van het al iets betere weer geprofiteerd om toch een wandeling te doen op de Hoge Mouw vandaag. Fotomogelijkheden zat daar en het plan was om o.a. De Slapende Reus nog eens te fotograferen. Dat kunstwerk is trouwens al eerder voorbij gekomen op deze pagina en daarom heb ik er voor gekozen mijn Photoshop-skills nog eens aan te spreken om er een andere toets aan mee te geven en ik vind het resultaat best oke. Misschien is het ook wel leuk om wat info mee te geven over het kunstwerk. Het is een creatie van Gijs Van Vaerenberg en het bestaat uit 2115 driehoekige stukken Cortenstaal. Het is 6m X 5m en 3m hoog. Totaal gewicht ongeveer 2 ton. De originele opname zal ik morgen wel op Facebook zetten dan kun je vergelijken.
Toen het eindelijk opgehouden had met regenen, iets over negen, ben ik alsnog even aan de wandel gegaan. Tot aan de kerk, verder ben ik niet geraakt, enerzijds omdat ik er de puf niet voor had, anderzijds omdat er toch nog enkele druppeltjes leken een nieuwe natte aanval in te zetten. In mijn ijver om altijd maar afwisseling in mijn fotografie te brengen heb ik weer een beeld gescoord dat er echt wel uitspringt. Ik denk dat dit, qua kleur en variatie, in mijn volgende jaaralbum niet zal misstaan.
Ach, ik wil wel eens afwijken van de mij zelf opgelegde regel van één foto per dag... Vandaag heb ik er drie in een collage gezet zodat het uiteindelijk toch maar één upload is. Ik was eigenlijk van plan om vanavond naar de lichtjeswandeling aan de Nete in Kasterlee te gaan om er wat kleurrijke beelden te scoren maar de regen heeft dat minder aantrekkelijk, of beter gezegd, niet-te-doen gemaakt. Gelukkig had ik in de loop van de namiddag tijdens een gaatje in de nattigheid toch al een kort rondje rond de blok gewandeld - mijn enige lichaamsbeweging vandaag trouwens - en ik had van de gelegenheid gebruik gemaakt om de met foto's versierde electriciteitskasten te fotograferen. We werken als fotoclub graag mee met het gemeentebestuur om de omgeving te verfraaien en dit is een van de projecten waar wij onze bijdrage aan leveren. Voor alle duidelijkheid, deze foto's op de kasten heb ik niet zelf gemaakt. Het zijn foto's van foto's. Maar ik ben er vrij zeker van dat mijn medeleden het niet erg vinden dat ik ze gefotografeerd heb en dat ze ook eens op deze blog voorbij komen.
We waren van plan om een hapje te gaan eten bij Toke in het restaurant van camping De Korte Hei. Ontgoocheling... toen we er aankwamen merkten we dat het gesloten was. Toke is met de kinderen zelf op krokusvakantie blijkbaar. Het is haar gegund. We zijn dan maar eens gaan rondwandelen op de in dit seizoen grotendeels verlaten camping en ik heb links en rechts ook enkele leuke foto's kunnen maken. Dit is een beeld van de grote vijver met enkele sta-caravans en chalets. Het restaurant is helemaal links in de verte ook in beeld trouwens. En o ja... we zijn dan maar 100 m verder naar eetcafé De Nete gereden om onze honger te stillen en dat hebben we ons niet beklaagd!
Ik weet niet of dit ondertussen ook al een echte en terechte traditie is, maar als ik terug blader in de tijd dan merk ik dat ik zowat ieder jaar blij, verrukt de eerste krokusjes die ik zag een plaatsje heb gegeven op deze pagina. Vandaag is dat ook zo, de lente begint de winter voorzichtig te verdrijven... Hoera!!! Op wandel rond de blok zag ik in een tuin deze schoonheden. Precies op tijd: midden in de krokusvakantie!
"De beste dag van de week", had de weerman ons verteld en dat was voldoende om me er toe aan te zetten om toch maar een niet al te lange wandeling te doen. Ik ben met de wagen naar Kasterlee gereden en ik ben langs de Nete gaan genieten van de rust, de omgeving en de inderdaad best aanvaardbare weersomstandigheden. Het was wel een beetje frisjes maar daar had ik me tegen gewapend met enkele laagjes extra textiel. Ik heb weer een hele mand foto's gescoord en een aantal ervan heb ik in pittig zwart-wit omgezet. Uit die verzameling koos ik voor vandaag voor dit beeld: de stuw op de Nete bij de Neterust (vandaag helaas gesloten)... Morgen komen er wel weer enkele andere voorbij op Facebook.
Het lijkt er op dat het ergste voorbij is qua snotteren en hoesten. Helemaal de oude ben ik nog niet maar het gaat merkelijk beter. Vanavond ben ik dan toch weer eens op fotojacht gegaan, hoewel... ik wilde wel terug thuis zijn voor de Champions League op TV. In Geel is altijd wel iets te scoren dacht ik en een parking is er ook altijd wel te vinden vlak bij de kerk. Die kerk werd ook meteen mijn eerste doel en ik heb er van uit diverse hoeken opnames van gemaakt, de ene al tradioneler dan de andere. Deze uitsnede vond ik wel leuk, ook al omdat er weer een zweem van symetrie in zit en na een zwartwit omzetting heb ik er uiteindelijk toch weer een miniem ietsje kleur terug in gebracht.
Het wordt eentonig, ik weet het. Ik vrees dat ik toch eens naar de dokter moet. Het gehoest, gekuch en gesnotter blijft maar duren, de puf om op stap te gaan is kilometers ver weg. Ik heb gelukkig nog wel enkele sneeuwfoto's van gisteren in de aanbieding en daaruit koos ik vandaag dan maar voor deze dappere laatste bloemen-restanten die rechtopstaand de elementen hebben overleefd tot nu toe. Binnenkort ga ik weer proberen de voortuin klaar te maken om opnieuw een bloementapijt in te zaaien en dan zullen deze overlevers ook sneuvelen. Voorlopig gun ik ze nog een moment van glorie.
Toen het rond half elf eindelijk opgehouden was met sneeuwen heb ik toch nog de moed kunnen bijeen rapen om even de straat over te steken en de sneeuw-situatie op de Kasterleesteenweg vast te leggen. Ik heb een foto gemaakt zonder voorbij rijdende auto's, eentje met achterlichten, eentje met achter- en voorlichten, maar de leukste vond ik toen er een tractor voorbij kwam die ofwel sneeuw was gaan ruimen ofwel preventief zout had gestrooid. De opvallende verlichting was alleszins nog volop aan het knipperen en flitsen. Dat vond ik dan weer een welgekomen aanvulling om wat extra kleur en leven in de foto te brengen. Met een sluitertijd van 30 seconden gunde ik hem de ganse afstand tot bijna aan de kerk om de omgeving in opvallende feestverlichting te hullen.
Dat ik niet in een of ander hokje geduwd wil worden qua fotografie heb ik al vaker aangegeven, afwisseling is mijn motto. Sedert ik, nu alweer enkele jaren, ook een drone gebruik om soms op afwijkende standpunten originele foto's te scoren zijn de opties weer wat talrijker. Jammer genoeg zijn er de laatste tijd nog maar weinig momenten dat het mag, de weersomstandigheden, de zonneactiviteit, en de steeds strenger wordende wetgeving zijn evenzovele stoorzenders. Ik ben nog altijd een van die mensen die zich aan de regels houden en als er zich dan eens een mogelijkheid aandient ben ik er als de kippen bij. Vanavond tussen 17h en 19h was het volgens de UAV app groen en ik ben dan ook meteen naar een plek gereden waar ik al langer een foto wilde maken van uit de hoogte. In Heerle, tussen Lichtaart, Poederlee en Herentals is er een spoorwegovergang waar nauwelijks autoverkeer voorbij komt en daar kun je ongestoord de drone niet al te hoog naar een punt vliegen zonder iemand te storen. Ik had eerst even gekeken op de site van de NMBS om de tijden te noteren en toen we (de drone en ikzelf) goed op tijd in de ideale startpositie zaten kwam de trein Herentals - Turnhout voorbij geraasd. Ik kon net drie foto's scoren. Bij de eerste was de trein nog niet helemaal in beeld, bij de tweede was er blijkbaar een forse windruk want die was niet scherp maar de derde vond ik sowieso de leukste. Da's dan ook mijn keuze voor vandaag. De eerste zet ik morgen wel op Facebook.
De vrijdag voor de crocusvakantie, op de vooravond van carnaval, vieren de kinderen in ons dorp hun eigen verkleedfeest. Ik de namiddag trekt de stoet met de in carnaval-outfit aangetooide leerlingen van de drie basisscholen, De Parel, de Pagadder en 't Bosvriendje, door de straten. Ik ben er met mijn fototoestel naar toe gewandeld, zoals ieder jaar trouwens, en ik heb er enthousiast op los geschoten. Het weer was een beetje twijfelachtig maar we hebben het toch de hele tijd droog gehouden. De kleinsten, da's natuurlijk het leukste en uit het ruime aanbod koos ik dan ook een beeld waarin een aantal feestvierdertjes uit die leeftijdgroep te zien zijn.
Zwart-wit, lange sluitertijd, nachtfotografie, beweging... het zijn allemaal onderwerpen waar ik me wel in kan vinden als we het hebben over fotografie. Ik lig eigenlijk nog steeds in de lappenmand maar om met een foto aan de slag te gaan kan ik toch meestal wel wat energie opbrengen. Dit is trouwens geen resultaat van Photoshop geknutsel maar wel van een preset en dan wat finetunen in Nik Silver Efex. Het is ook geen foto van vandaag, wel van een andere 12de februari... St. Jozef Olen is de dichtst bijgelegen deelgemeente van Olen en het stationneke heb ik wel vaker bezocht (horeca!!!) en gefotografeerd. Dit beeld vroeg me om in zwart wit omgezet te worden toen ik nog eens door mijn niet eerder gebruikte foto's scrolde. Voor de aardigheid voeg ik er de exif gegevens weer eens bij. Canon Eos 5D Mk IV met de 16-35 mm er op. F 11 - Iso 400 - 30 sec.
Toen ik enkele dagen geleden even met het vrouwke naar Herentals moest had ik het al gezien. De feestverlichting die er nog altijd hangt was een beetje veranderd. De grote centrale ronde objecten zijn ondertussen vervangen door rode harten. Tja, het is Valentijn binnenkort he... en in Herentals denken ze daar aan! Ik ben er vanavond speciaal naar toe gereden om er enkele foto's van te maken en voor de gelegenheid heb ik de naam van de stad ook even veranderd: Hartentals.
Da's ondertussen al 6 dagen en het gaat nog steeds niet beter, ik voel me nog steeds zo slap als een voddeke. Ik probeer er wel eens op uit te trekken om wat lucht te scheppen maar de puf raakt vaak snel op, ook al omdat het weer niet altijd meezit. Vandaag was ik nog geen 200 meter van huis geslenterd toen het, verdomme toch, begon te regenen. Snel terug naar huis, natte kleren buitenkant, maar ook natte kleren ondergoed... van het zweten. Tja dan weet je dat je nog niet opnieuw de oude bent he. Ik heb me dan maar voor de Mac gezet en ik heb mijn Photoshop-skills nog eens uit de kast gehaald om wat te spelen met een beeld uit het bezoek aan het verjaardagsfeestje van enkele dagen geleden. Kenny, neefje van het vrouwke en twee van zijn zoontjes verjaren in dezelfde week en dat is sowieso al speciaal. Ik vond het het leuk om er ook eens een niet alledaagse bewerking op los te laten.
