Het was weer zo'n dag dat er aan het weer weinig vreugde te rapen was. Ik ben dan ook nauwelijks buiten geweest. Mijn stappentotaal was weer ver onder het voorop gestelde gemiddelde, mijn foto-oogst ook trouwens. Ik ben wel naar de Spar gewandeld met het vrouwke om wat eten in huis te halen en terwijl het vrouwke haar keus aan het maken was heb ik alsnog mijn Sonytje uit mijn zak gehaald. Het resultaat is eerder een documentair plaatje dan een prijsbeest waarmee ik wil uitpakken op ons volgende fotosalon maar ik vind dat zoiets ook eens in mijn jaaralbum mag.
En toch zijn we weer eens gaan fietsen deze namiddag. De weerberichten waren niet meteen positief, ze hadden het over bewolkt, fris en veel wind, maar toen we vertrokken waren er maar enkele schuchtere wolkjes en met de kou viel het ook wel mee. Tijdens onze tocht werd het trouwens steeds maar meer zonnig. Misschien leven wij in de Kempen wel in een bevoorrechte streek op weergebied? De vele zonnebloemvelden die er vorige zomer waren heb ik al enkele keren in beeld genomen maar ook in dit seizoen zijn ze, hoewel totaal uitgebloeid, toch ook nog interessante doelwitten voor de schietgrage fotograaf. Getuige daarvan dit beeld.
We zijn het jaarlijks fotosalon van DiFoDess gaan bezoeken in Tabloo in Dessel. We hebben er van genoten en dat komt niet alleen door de prachtige foto's die we konden bewonderen maar ook de locatie droeg daar haar steentje toe bij. Tabloo is eigenlijk het bezoekerscentrum voor radioactiviteit en buiten het feit dat er regelmatig vanalles wordt georganiseerd, zoals o.a. een tentoonstelling van een fotoclub is het sowieso een bezoek meer dan waard. Zo is er de permanente tentoonstelling rond radioactiviteiet en ook in de omgeving, met leerzame, informatieve wandelingen en speelmogelijkheden voor de kinderen, kun je heerlijk relaxen. Dat hebben we na ons bezoek ook uitgebreid gedaan met een verkwikkende wandeling door het domein. Uit de vele foto's die ik kon scoren heb ik voor dit beeld gekozen vandaag.
In onze fotoclub Visueel worden regelmatig creatieve en leuke activiteiten georganiseerd. Een daarvan is: "Fotograferen op locatie". Er wordt min of meer willekeurig een plaats aangeduid en daar gaan we dan fotograferen, ieder apart. Als je in groep samen gaat dan kom je vaak terug met allemaal dezelfde of gelijkende foto's en om dat te vermijden gaan we alleen. Ieder lid gaat aan de slag met zijn eigen inspiratie of creativiteit. De locatie die we nu moeten bezoeken is de hoofdingang van het domein De Hoge Rielen. Tijdens mijn fietstochten kom ik er regelmatig voorbij en ik heb er ook al enkele interessante beelden kunnen scoren maar bij dit soort opdracht vind ik het ook leuk er eens een keer met de drone naar toe te gaan. De mogelijkheid om van uit een niet alledaags standpunt (vliegpunt) een onderwerp in beeld te brengen levert altijd wel beelden op die afwijken van wat er meestal voorbij komt op de visie-momenten in de club. Vandaag heb ik een aantal foto's van uit diverse richtingen en hoogtes kunnen maken en dat het niet altijd van uit de maximaal toegelaten hoogte hoeft te zijn bewijst dit beeld.
Tja, geen aanvaardbare foto's vandaag... We zijn vanavond lekker gaan eten met goede vrienden en de enkele foto's die ik gemaakt heb zijn niet voor publicatie geschikt. Dan val ik maar terug op iets van gisteren. Ik neem aan dat mijn kennissen ondertussen wel weten dat ik een zwak heb voor symetrie en dat ik ook regelmatig mijn fototoestel richt op dat soort situaties. De voetgangers- en fietstunnel onder de spoorweg in Herentals was weer zo'n verplichte stop. Voor alle duidelijkheid: je moet wel afstappen als je met de fiets naar beneden wil via die fietsgoot in het midden he.
Het vrouwke wilde graag naar Herentals om van de laatste dagen van de solden te profiteren en nog een en ander te scoren. Ik wilde wel mee, maar tijdens haar winkeltocht maakte ik een wandeling om ook te scoren... foto's wel te verstaan. Grosso modo ging het langs het station, de Rik Van Looylaan, net voor SKS rechtsaf langs de Nete, onder de spoorweg en langs het trapje naar het park achter kasteeltje Le Paige, verder langs de Nete tot het brugje bij De Hut verder door het Begijnhof en na zo'n 4 km, 6500 stappen, en bij een koffie (!) in De Swaen heb nog even moeten wachten tot het vrouwke uitgeshopped was. Ik had ondertussen wel al een redelijk goed gevuld geheugenkaartje in mijn Sonytje. Toch was de keuze niet zo moeilijk vandaag. Ik denk dat ik telkens al de eerste bloemekes van het jaar een plaats in mijn jaaralbum gegund heb en nu is dat niet anders. Deze sneeuwklokjes in het park achter Le Paige vroegen me zo lief om gefotografeerd te worden dat ik weer niet kon weigeren.
Het wordt eentonig, maar fietsweer was het niet. Ik ben dan maar gaan wandelen deze namiddag. Het vrouwke kon helaas niet mee. Aan de andere kant van het dorp, tussen de Bekenbaan en de Herentalse baan, is een prachtig wandelpad. De Kempische heuvelrug is hier zeer aanwezig. Daar wilde ik graag wat foto's gaan maken. Vroeger was dat hier erg populair bij mountainbikers en men heeft geprobeerd de wandelaars een voor hen alleen gereserveerd stuk natuur te gunnen door overal hekken, sluisjes en poortjes te plaatsen. Maar links en rechts op de foto zie je de bergaf-bergop paadjes die de fietsers ondertussen al uitgesleten hebben om die hindernissen te omzeilen. Ik hoor in dit geval bij de wandelaars en toen ik dit beeld maakte zag ik dat er nog een collega met hond aan kwam.
Het was niet meteen de fijnste dag om er op uit te trekken en te fotograferen. Pas in de loop van de avond, rond 9 uur, werd het droog en... alsof het een obsessie is, ik moest en zou nog een foto van de dag scoren. Avond- en nachtfotografie is gelukkig sowieso een van mijn dada's. Een onderwerp vinden was niet zo moeilijk, in onze buurt zijn er best wat mogelijkheden. De nog niet zo lang geleden gerestaureerde Keeses molen is niet ver en daar ben ik alsnog eens naar toe getrokken met Canon en statief. Dit is het resultaat.
Ik moest vanavond nog even over en weer naar Geel. Toevallig (?) had ik mijn Canon en statief meegenomen. Je weet maar nooit of er onderweg iets leuks voorbij komt dat vraagt om gefotografeerd te worden. Toen ik in Ten Aard over het kanaal reed had ik al gezien dat de voormalige bloemmolens belicht waren door rode spots. Tijdens de terugrit ben ik gestopt op een nabije parkeerplaats en ik ben even te voet de brug opgewandeld. Uit de serie foto's die ik met lange sluitertijd kon maken koos ik voor dit beeld vandaag. Die ex-bloemmolens zijn trouwens tegenwoordig een feest- en entertainment-locatie en ze heten nu "De Bloem Fabriek"
We zouden in de loop van de vooravond nog naar onze dochter en gezin rijden in Loenhout en daarom ben ik al redelijk vroeg gaan fietsen. Het was friskes, erg friskes, eigenlijk veel te friskes… Hier, op dit punt, op de brug over de Aa, waar ik de eerste foto van de dag wilde maken, heeft het gezond verstand de bovenhand gehaald op mijn koppigheid. Ik ben terug naar huis gekeerd om weer op te warmen. Ik heb dus maar één foto vandaag, de keus was dus niet zo moeilijk.
