aantal stappen: 2.151.333 +/- 10.000 stappen = 7,5 km
aantal wandelingen: 174
aantal fietstochten: 57
Zoeken in blog
22-04-2023
Niks zo plezant als 'n goei boswandeling.
Het is zo en het zal nog zo even blijven duren, als je iets willen plannen, dan moet je eerst naar de buienradar kijken. Het is niet anders.
In de voormiddag zou het droog blijven, het moment om eerst naar de bakker te gaan en nadien 'n goei wandeling in 't bos te maken.
Zo gezegd, zo gedaan. Vandaag de kortste weg naar het bos gekozen, eentje die pal langs camping San Lanaco loopt. En dat er veel regen gevallen is, dat bewijzen de verschillende grachten en beken in het bos. Ook opvallend vandaag, de vele wandelaars, zelfs ganse gezinnen met kleine kinderen. Ook enkele jockeys gezien, vermoedelijk medewerkers van Domein Zangersheide.
Geregeld begin je tussen de bomen, meer en meer groen te zien. Nog enkele weken en het bos staat in zijn lentevacht. En ook het vermelden waard, iemand die graag van droge schoenen houdt, heeft 'n gedegen plank gelegd over 'n klein beekje. Handig uiteraard voor de vele wandelaars.
Eens de Neerharenweg over, ben je in de bossen van Pietersheim. Daar zag ik dat bord van het voedselbos staan. Het werd op 30/3/2023 ingehuldigd door Vlaams minister Zuhal Demir. Verleden jaar op 9/12 werden door 270 leerlingen van verschillende basisscholen, 4.284 bomen en struiken geplant waarvan 769 voedselplanten (oa. framboos - bramen - blauwe bes) maar ook kersen en peren. Dit bos is 3 hectare groot en werd ingericht op de vroegere terreinen van voetbalclub LVV.
Vandaag heb ik voornamelijk de rode wandeling gevolg. Die bracht mij ook langs die heksenketel en de grachten omheen de burchtruïne.
Ik heb weer al eens genoten van de gezonde boslucht, en met permissie van de kok, ik mocht 20 minuten later thuiskomen.
Deze namiddag wat gewerkt in de tuin tot de regen er 'n eind aan maakte. Het blijft kwakkelen.
Vanmorgen aan het ontbijt, even met mezelf overlegd hoe ik mijn dagindeling zou plannen. Het weer zag er best goed uit (al direct zon en niet te veel wind), sein dus om 'n fietstochtje te maken met de stadsfiets.
Uiteraard kon ik niet te ver gaan, de catering van het warme eten, was voorzien op het middaguur. Als ik verder weg wil fietsen, en dan met de koersfiets, verwittig ik natuurlijk mijn echtgenote op voorhand en dan komt het warme eten 's avonds op tafel.
Maar terug naar mijn fietstocht. Ik vertrok langs Domein Zangersheide om links de Romeinendreef in te rijden. Via hotel La Butte aux Bois en de Begijnenbos, koers gezet richting het OPZC Rekem. Dan is het niet ver meer tot Opgrimbie. En omdat ik toch in de buurt was, enkele foto's gemaakt van de Aspermansvijver. Die vijver ligt nog juist op grondgebied van Rekem, maar aan de kant van Opgrimbie ben je er rapper.
En dan aan het kruispunt in Opgrimbie, links af, de Duivelsberg omhoog oftewel de Langeberg, zoals hij ook al eens genoemd wordt. Hij is 1,1 km. lang en gemeten over 100 meter, is het steilste stuk 7,2%. Maar vergis je niet, er zijn stroken bij van 10%. Bovenaan de berg worden de fietsers gewaarschuwd voor die steile afdaling. Onderaan stond er vroeger ook 'n bordje met 10%, maar ik vermoed dat ze dit hebben weggenomen om de fietsers niet op voorhand te ontmoedigen.
Bovenaan op de berg heb je 'n geweldig vergezicht. De natuur op zijn best. En dan, naar Zutendaal centrum met zijn mooie pastorij, volgens mij het mooiste gebouw van de gemeente. Via de Lieteberg, naar het Albertkanaal waar tegenwoordig toch zwaar vervoer op het water drijft. Die foto's nam ik aan de brug van Eigenbilzen.
Via Eigenbilzen, naar Hoelbeek waar er aan het schooltje van onze kleinzoon, veel leute te horen was. De kinderen profiteerden blijkbaar ook van de aangename zon. Vervolgens naar Mopertingen, Veldwezelt om via Maastricht, terug huiswaarts te keren. Mijn laatste foto, die mooie treurwilg, nam ik juist voor de grens met Smeermaas.
En zoals gezegd, mijn dagindeling bestond dan in de namiddag uit werken in de tuin. Het is maar dat mijn echtgenote mij om 16u00 kwam vragen of ik goesting had voor 'n tas koffie, dat ik er toen maar de brui aangegeven heb, anders was ik nog bezig geweest.
Vandaag verschillende keren onderweg geweest. Eerst met mijn koersfiets naar de fietsenmaker. Gisteren had ik wat problemen met 'n doorslippende ketting. Vermoedelijk een der tandwielen versleten en dan zal 'n nieuwe ketting ook nodig zijn. En inderdaad, enkele tandwielen van de cassette achteraan, waren versleten. Maar gezien 'n cassette van 9 tandwielen niet in voorraad was (tegenwoordig zijn er dat van 10 en zelfs 11), diende deze besteld te worden. Dus terug naar huis met de fiets. Aansluitend ook nog naar de bakker geweest.
Het was al 10u15 toen ik aan 'n wandeling kon beginnen. Ver ben ik niet geraakt. Enerzijds was het fris en druilerig en anderzijds heeft een van mijn fietsmaten mij binnengeroepen voor 'n tas koffie. Het is dus bij 'n wandeling van iets meer dan 5 km. gebleven.
Ik wandelde eerst door het park met zijn oude bomen en nam ook 'n foto waar de Langkeukelbeek van overdekt, terug in 'n open beek veranderd. Vervolgens langs de paar woningen van de Montaigneweg. Die huizen liggen helemaal binnen de geur- en geluidafstand van Sappi. Nu zijn die mensen dat vermoedelijk na al die jaren wel gewoon. Maar toch ...
Terugkeren deed ik oa. langs de tuin van Alain, tuinier in hart en nieren en daarenboven ook 'n fervente visser.
Deze namiddag had ik mij voorgenomen om 'n gedeelte van de tuin, onkruidvrij te maken. En ik als koppige mens, heb dat gedaan in minder gunstige omstandigheden. Eerst wat gemiezer, dan gedruppel en tenslotte regen. Maar ik zou en ik moest dat stuk proper krijgen, en zo geschiedde.
Gisterenavond zag ik op mijn mails, dat ik vandaag alleen aan de start zou staan van 'n nieuwe fietstocht. Geen probleem, dan kon ik weer mijn route en snelheid aanpassen aan mijn eigen mogelijkheden.
En ik had goed gegokt mbt. de heenrit, door het bos met wind op kop en terug met wind in de rug. Ja, dat was de beste optie, de tegenwind zo veel als mogelijk beperken door mijn heenrit door het bos te fietsen. Ik vertrok via Zutendaal centrum en Wiemesmeer, door het bos naar het station van As. Eerst daar de fietsbrug over om dan het oude kolenspoor te nemen tot Maaseik. Onderweg fiets je dan over de Zuid-Willemsvaart. Aan het telbord zag ik dat ik vandaag fietser nr. 103 was die over die route ging.
En dan in Maaseik, 'n foto van de brug en 'n mooie muurschildering. Deze brug dan over om naar Roosteren in Ned. Limburg te fietsen. Onderweg even gestopt aan 'n stenen sculptuur en een van de vele mooie witte huisjes. Voor de kerk in Genhout zag ik 'n mooi in hout gesneden beeld staan.
En ja, met de wind in de rug, is het zalig fietsen. Waar ik op mijn heenrit de benen nog spaarde (het was nog ver en de wind was toch voelbaar), kon ik op de terugrit voluit gaan. Er waren momenten dat ik 30 à 31 km/uur haalde, zeker toen mij 'n mooie deerne voorbijstak per fiets, toen heb ik zelfs nog 'n tandje bijgestoken. Je fiets niet altijd met zo 'n fraai iemand voor je. Maar het was toch opletten, die mooie gazelle sloeg ineens 'n andere weg in dan de mijne. Gelukkig was ik allert genoeg om geen verkeerde weg in te slaan. Misschien maar best ook, kon ik mijn eigen tempo weer aanhouden, en daarbij, het leeftijdsverschil was wel erg groot, ik kon zonder problemen haar grootvader zijn.
Gezien mijn terugrit zo vlot verliep, heb ik nog 'n extra lus gemaakt naar Houthem bij Valkenburg. Daar heb je het domein St. Gerlach met 'n prachtig kasteel. Maar om Houthem uit te geraken, diende ik wel 'n lang onverhard pad te nemen. De gewone weg was opgebroken wegens wegenwerken. Nu geen probleem, het pad was gemaakt met aangestampte aarde en was heel droog en zonder steentjes. Eens onder Maastricht, zag ik dat het nog maar 14u00 was, voor mij de mogelijkheid om mijn 2de 100-km-plus rit van het jaar te maken. Dat extra stukje ging via Gronsveld en in Maastricht via de Wilhelminabrug, terug naar huis.
Na 'n tas koffie en 'n lekker biertje, kon deze jongen weer in bad om de inspanning van mij af te spoelen. Nu inspanning, ... ik had het gevoel dat 10 km. extra, ook nog had gekund. De conditie is dus ok.
Onze diepvriezer is ontdooid en gereinigd. Gevolg, ... niks deftigs meer te eten in huis. Dan pakken we toch gewoon de bus en gaan in Genk eten. Een nieuw restaurantje uitgeprobeerd en of het smaakte ..... Voor herhaling vatbaar.
Maar daarna mijn wandeling. Voorgaande jaren logeerden altijd wielerteams in Lanaken tijdens de Ardennenklassiekers. Ik was benieuwd of dat dit jaar weer het geval was. Maar mijn timing was vermoedelijk verkeerd, de teams stonden denkelijk allemaal nog op de Ardense heuvels te wachten op de terugkerende renners na hun training, of .... dit jaar logeerden ze niet in La Butte aux Boix of het kasteel van Pietersheim ...? Spijtig dus, geen glimp kunnen opvangen van 'n renner.
Maar goed, gewandeld heb ik des te meer. Ik vertrok langs de Kinderboerderij, links de Romeinendreef in om dan bij La Butte aux Bois uit te komen. Dat rookhuisje vond ik heel speciaal. Hierna verder door Begijnenbos om op het eind, rechts af te slaan naar de Heidestraat. Daar ligt 'n mooi recreatiepark, de Sonnevijver.
Eenmaal terug op de grote weg Maasmechelen - Lanaken, kwam ik voorbij aan het voormalige kasteel Kapelhof. Om niet te ver langs die grote weg te moeten wandelen, nam ik 'n klein pad rechtsaf naar de mooie dreef in Domein Pietersheim. Enkele foto's nog van de grachten. En die gansen, .... die lopen niet meer weg van 'n fotograaf. Die zijn daar de mensen al zo gewoon.
En morgen, dan ga ik fietsen. Wederom 'n soloritje.
Deze morgen had ik wat tijd om mijn daginvulling goed te plannen. Eerst 'n wandeling gekoppeld aan 'n bezoek bij de bakker. Vervolgens wat verdwaalde bladeren bijeenvegen (en dat waren er heel wat ...!), wat huiselijke taken om tenslotte in de namiddag aan hersengymnastiek te doen in mijn club.
Mijn wandeling dus. Langs de sportoase en wat verderop naast de velden, zag je pas goed wat 'n grijs weer we nog maar eens hebben. Links enkele paarden met op de achtergrond, de iconische oude spoorbrug. In de Boonakkerstraat, vorderen de renovatiewerken aan die oude woning goed. Vermoedelijk komt er 'n B&B. En dan de brug in Gellik over om links naar het jaagpad te stappen. In Briegden weer omhoog. Het is daar opletten voor de fietsers om de juiste versnelling te nemen, anders geraak je niet boven.
En na het kopen van dat brood, terug huiswaarts met nog 'n laatste foto in de wijk tegenover onze straat. De boompjes staan allemaal mooi in bloei.
Ritje door Lanaken, deelgemeenten, gehuchten en wijken.
Vanmorgen in bed was ik mij al de vraag aan 't stellen, wandelen of fietsen? Als het droog zou blijven, dan zou het fietsen worden. Tijdens het nieuws op de radio van 7u00 begon de route al vorm te krijgen. En ja, tijdens het ontbijt even naar de buienradar gekeken. Het zou droog blijven, dus fietsen.
Goed warm gekleed - het was grijs weer - begon ik er aan. Eerst richting Briegden, gehucht van Gellik, deelgemeente van Lanaken, om vervolgens langs de mooie gele fietsen naar de volgende deelgemeente te fietsen, Veldwezelt. En dan naar Kesselt waar de familie Nelissen 'n geweldig bedrijf heeft neergezet. In Kesselt, gehucht van Veldwezelt, kom ik raar genoeg zelden. Ik denk dat ik de keren op één hand kan tellen dat ik er langs de kerk gefietst ben. We komen wel geregeld aan dat punt met info over de elektrische draad.
En dan terug naar Veldwezelt. Ik stond juist op het punt om de weg over te steken aan de grens met Maastricht, toen mij weer 'n stoet wagens van team UAE passeerde. Zij waren op weg naar de startplaats in Maastricht. De foto's van 'n teamwagen en Tadej Pogascar zijn uiteraard geen eigen foto's. Maar het is wel toevallig dat ik dit team tweemaal zag, eerst afgelopen vrijdag en nu vandaag opnieuw.
Via het fietspad naar deelgemeente Smeermaas. De kajakken ligger er al klaar om de Maas af te varen. Ook nog 'n foto van het eilandje in de Maas. En dan door Hochter Bampd naar Herbricht, gehucht van deelgemeente Neerharen. Nu wonen er nog slechts twee personen, in de jaren '60 en '70 van de vorige eeuw, nog verschillende tientallen. Het water neemt en geeft, maar de Maas in Herbricht heeft vooral genomen.
De volgende deelgemeente is Rekem. Foto's van 'n woning met de vlag van Rekem, het beeld van de Reckheimer en de Ucoverpoort. Deze poort is de enige overgebleven stadspoort van Rekem - er waren er 5 - en werd gebouwd in 1630. Na Rekem volgde Neerharen met zijn sluis, de wijk Tournebride en de ijzeren brug in Gellik waar altijd wielertoeristen te zien zijn.
Om mijn rondje Lanaken vol te maken, fietste ik nog door Gellik zelf met links de wijk Kompveld, door de wijk Sint-Servaas en door de wijk Pietersheim. Van die laatste wijken uiteraard geen foto's omdat ik er al te dikwijls kom bij het wandelen en daarbij al vele foto's gemaakt heb.
Je zou het op voorhand niet zeggen, maar al bij al toch 'n rit van bijna 43 km., enkel en alleen in Groot-Lanaken. En dadelijk naar de koers kijken. Bekijken hoe de renners de hellingen opvliegen waar ik zelf naar boven moet krassellen ...
Waw, in mijn wildste dromen had ik nooit kunnen vermoeden dat mijn blog op minder dan twee jaar, al méér dan 20.000keer bezocht geweest is.
Toen ik er aan begon, was het gewoon mijn bedoeling om mijn fiets- en wandeltochten te archiveren, bekijk het als 'n soort dagboek.
Nu stel ik vast dat mijn blog regelmatig bekeken wordt door 'n groep trouwe bezoekers. Héél, héél erg bedankt allemaal, ik hoop jullie nog lang te kunnen plezieren met mijn teksten en foto's.
Weten jullie wat ik het plezantste vind als ik ga wandelen ...? Terwijl ik onderweg ben, maak ik in mijn hoofd al het verslag op dat ik nu aan het neerschrijven ben. Zeker als ik de bossen intrek, dan is het heerlijk rustig en dan heb ik al meerdere zinnen opgeslaan op mijn harde schijf.
Maar voor ik overga tot het verslag van mijn wandeling, eerst de perikelen van deze morgen. Nu moeten jullie weten dat onze vaste bakker de hele week verlof heeft en pas volgende week dinsdag opnieuw vers brood klaar heeft voor de klanten. Nu geen probleem, er zijn nog andere bakkers in Lanaken. Bij eentje had ik zien ophangen: "we zijn er enkele dagen tussenuit tem. donderdag, opnieuw open op vrijdag". Maar oeps, .... ik had vergeten naar de datum te kijken. terug open, pas volgende week vrijdag. Daar sta je dan 's morgens om 7u15 voor 'n gesloten winkel en geen enkele snee brood in huis. Gelukkig is het weekend en kon ik naar bakker nr. 3 gaan die ook om 7u00 al de deur opent. En ook gelukkig, alles was op wandelafstand. Uiteraard was het aanschuiven bij deze bakker, twee concurrenten die gesloten zijn. De broodjes en croissants hebben gesmaakt. De eerste twee foto's zijn van deze morgen.
En dan mijn wandeling. Onder 'n stralende zon, richting Pietersheim, door de dreef om dan het wandelpad te nemen tot aan de Neerharenweg. Onderweg 'n foto van een der grachten, de dreef, 'n privéwaterplas en de toegangspilaren van het domein.
De Neerharenweg even gevolgd om even verderop, rechts opnieuw het bos in te trekken. Vooral mooi die kleuren aan de beek. En met de smartphone in de hand, lettende op het juiste uur (om tijdig aan tafel te kunnen), nog 'n korte lus gemaakt om uiteindelijk aan de Asbeekweg opnieuw de bewoonde wereld binnen te wandelen.
Na het middagmaal heb ik verder de hele namiddag in mijn tuin gewerkt. Ondermeer het dood hout verwijderd tussen mijn frambozenstruiken, de boel proper gemaakt en toch genoten van het fysieke werk.
Maar nu, .... nu is de pijp leeg. Gisteren 100 km. gefietst, in de voormiddag gewandeld en namiddag gewerkt. De rest van de avond gaan de benen omhoog.
Veel renners van de Amstel Goldrace van zondag 16/4 gezien.
Het was 'n beetje overleggen met de maten voor de fietstocht van vandaag. Eric had juist 'n afspraak met zijn garage, Hubert had andere bezigheden en Peter kon wel meegaan, maar zéér beperkt in tijd.
Zo zijn Peter en ikzelf dan vertrokken in Briegden langs het kanaal richting de sluis van Lanaye en Moelingen. Daar links op naar Eijsden om dan in gestrekte draf richting Maastricht te fietsen.
Op het kruispunt met rechts naar Gronsveld, heb ik dan afscheid genomen van Peter. Hij is daar huiswaarts gekeerd en had net geen 40 km. op de teller. Het was 'n kort ritje samen, maar we hebben weer heel wat bijgekletst.
In Gronsveld ben ik dan naar rechts gereden, richting Gulpen. Eerst voorbij de Torenmolen en dan over de 2,3 km lange Bronckweg met enkele stukken boven de 10%. Juist vóór Gulpen kwam ik ineens team UAE tegen. Tadej Pogacar & co waren wat te snel voorbij om enkele foto's te maken. Maar even verderop had ik meer geluk met team Bahrain Victorious. De begeleider van de teamwagen had geen bezwaar tegen 'n foto en maande mij zelfs aan om foto's van de renners te nemen. Hun sterkste renner op dit moment is Matej Mohoric.
Onderweg nog verschillende andere individuele renners gezien, oa. renners van Jumbo-Visma en Ineos Grenadiers.
In Gulpen mijn boterhammen opgegeten en juist voor het bord van Schin-op-Geul, bijna 'n man van het fietspad gereden. Hij stapte zonder te kijken van zijn boerenerf om de straat over te steken. Gelukkig had ik voldoende reflexen om stevig in de remmen te gaan, gekoppeld aan 'n flinke schreeuw om de man te waarschuwen. Het scheelde niet veel of ik had hem gewoon omhoog geschept. Dat heb je met boerderijen waarbij de toegangspoort pal op het fietspad ligt.
Is het daarom dat ik in Vink, 'n wijk van de gemeente Beekdaelen, kort bij Hulsberg, even aan dat kapelletje ben afgestapt ...? En dat gedicht van Leonard Nolens was op de juiste plaats.
Terugkeren deed ik langs het Julianakanaal richting Elsloo om daar de brug naar Kotem over te steken. In Rekem eens aan mijn benen gevoeld en daar zat precies nog wat jus in. Sein dus om nog 'n ommetje richting Zutendaal en Gellik te maken. Op die manier kon ik mijn eerste 100-km.-plus rit van ' t jaar fietsen.
Met 'n koffietje en 'n biertje in Gellik, kan ik weer terugkijken op 'n mooie rit met regelmatig wat zon, niet te felle wind en vooral, het bleef droog.
Vanmorgen onze kleinste weer op visite gehad. Hij heeft 'n dubbele familienaam (papa én mama) maar mijn dochter speelt met de gedachte om de 1ste naam te vervangen door "babbelaar". Geen moment kan hij zijn mond houden.
Het wandelen was dus voor deze namiddag. Ik wilde nog eens door de velden van Oud-Caberg stappen.
Eerst uiteraard naar Smeermaas om daar rechts, de Grensstraat te nemen. Aan de grenspaal ben je dan al direct in Nederland. Die paar huizen verderop, fascineren mij altijd, zeker die woning met die mooie raamversiering. En dan, eens onder de tunnel van het oud spoor door, heb je niks dan veldwegen, de ene nog drassiger dan de andere. Je komt eerst voorbij de oude kapel, dan het veldkruis om uiteindelijk weer aan 'n grenspaal te komen met 'n mooie plas water. Vanaf dan ben je terug in België. Het 2de stuk van de wandeling - de terugweg eigenlijk - ging over het fietspad naar de industriezone van Lanaken. Verderdoor kom je nog eens voorbij het oude spoor en de sluis van Lanaken.
Mijn laatste foto maakte ik aan het cultureel centrum. En morgen, dan fietst Peter 'n stukje met mij op. Hij moet tijdig thuis zijn, ik doe dan nog 'n ferme lus extra. Het is te zeggen, als de weergoden ons gunstig gestemd zijn.
Met de paraplu in de hand, kom je door het ganse land.
Tja, die paraplu was nodig vandaag. Eerst deze morgen in de rapte mijn regenjas moeten aantrekken om de krant uit de brievenbus te halen om vervolgens met regen, naar de bakker te gaan.
Vervolgens was het nodig om naar de flappentap te gaan, vooral de briefjes met kleinere waarde, moesten aangevuld worden. En wat denk je, ... ik had mijn wandelschoenen al aan, regenjas hoog gesloten, ik moest enkel nog mijn Strava-account nog activeren ... Regen uiteraard, en niet 'n klein beetje. Toen het gedruppel wat minder werd, ben ik toch vertrokken.
Eerst door het park waar de blaadjes bomen krijgen ... en waar iets verderop, de Langkeukelbeek ondergronds gaat. Aan het kanaal, nam ik links het scholierenpad naar beneden, zo genoemd omdat er voornamelijk scholieren doorrijden naar hun woonplaats in Neerharen, Rekem of nog verderop. Het jaagpad volgde ik tot aan de brug van Tournebride om daar door de tunnel te stappen in de richting van Domein Pietersheim.
En sorry lieve vrienden, maar dáár kan ik het niet laten om foto's te maken, zeker als het er fris en kleurrijk uitziet na 'n flinke bui. De geroemde boom en 'n paard, de bekendste treurwilg van onze gemeente, de verschillende grachten en de brug naar de ruïne. Ik kom er graag, het is niet te ver van thuis en op dagen gelijk van vandaag, is het er heerlijk rustig.
Deze namiddag kruip ik vermoedelijk in mijn zetel om naar de koers op tv te kijken.
Bijna moeten meedoen met juniorswielerwedstrijd, de Ster van Zuid-Limburg.
Zo, de eitjes zijn geraapt en de kleinzoon heeft nog wat kunnen spelen met 'n doos vol mini-autootjes, voorheen van zijn peter (mijn zoon) en nog vroeger van mijzelf.
Gelet op het voorspelde droge weer van vandaag, eerst 'n 4-tal uurtjes in mijn tuin gewerkt. En daarna was het beslissen, wandelen of fietsen.
Het werd fietsen, weliswaar met de stadsfiets, en niet te ver gezien ik pas om 15u00 kon vertrekken.
Ik vertrok in Briegden langs het Albertkanaal richting Vroenhoven waar ik even stopte aan dat bord: "geologisch Vroenhoven". Wat verder, bijna in Kanne, een der verschillende ingangen naar het gangenstelsel. Op eigen houtje, nooit, ... en ik herhaal, nooit alléén die gangen binnensluipen.
En dan in Kanne, voet aan de grond. Ik was er nog maar net of de eerste renner van de Ster van Zuid-Limburg kwam er al aangefietst. Het zijn allemaals junioren, jongeren dus, die vandaag 'n rit maakten tussen Neerharen en Mopertingen met 'n afstand van 120 km. De koploper was nog maar net voorbij of de grote groep kwam al over de brug aangereden. Op het punt waar ik stond te kijken, moesten ze de Slingerberg over, 'n pittige kuitenbijter. En daarna was het nog even wachten op de achterliggers, al die auto's, de ziekenwagen en uiteindelijk de bezemwagen met de groene vlag.
Aan de sluis van Lanaye, reed ik naar links, richting Maastricht. In 'n opwelling ben ik achter de voormalige gebouwen van ENCI, links de Slavanteberg - of Sint-Pietersberg - opgereden, en dat met mijn stadsfiets. Het zwaarste punt is meer dan 10% stijl. Maar eens boven heb je 'n prachtig zicht. En mijn laatste foto, dat is het stulpje van André Rieu, u allen wel bekend. Je rijdt er gewoon langs.
In Maastricht begon het te druppelen, sein dus om naar huis te fietsen.
Aan iedereen die dit leest, wens ik ene hele fijne Pasen. Tot nu toe laten de weergoden ons niet in de steek - redelijk wat zon en niet te veel wind - zodat wij deze namiddag kunnen genieten van 'n gezellig samenzijn.
Vanmorgen ben ik naar de bakker geweest om mijn bestelling te gaan afhalen. Maar toen ik daar aankwam, was het aanschuiven - buiten - in de file. Een 7-tal mannen voor mij en toen ik uiteindelijk in de winkel geraakte, nog 'n 5-tal personen voor mij. Het was precies of de coronatijd was weergekeerd. Maar uiteindelijk kon ik betalen wat besteld was. Mijn vrouw begon zich al af te vragen waar ik bleef.
Na de koffie, nog 'n klein ommetje gemaakt, kwestie van de eetlust op te wekken. Nu, met die eetlust heb ik nooit 'n probleem.
Mijn foto's heb ik vandaag willekeurig gemaakt. Een kleurenpracht vanmorgen, je wordt er vrolijk van, 'n statige woning waar ooit de eerste tandarts van onze gemeente zijn praktijk had en het brugje in het park. Tijdens mijn wandeling, 'n oud poortje, 'n kletsbank voor de buurt, 'n oude bakfiets en wat zwijntjes.
Terugkeren deed ik via de nieuwe woonblok achter de Sint-Servaaskerk.
Nu ik dit verslag aan het maken ben, kan ik terugblikken op 'n aangename fietsdag. Mooi weer, op 'n bepaald moment zelfs 16°, niet te veel wind en 'n aangename fietsgezel.
Hubert en ikzelf hadden afgesproken om rond 11u00 te vertrekken. Vanmorgen was het wel 'n beetje bang afwachten of die paar voorspelde druppels, al dan niet zouden vallen. Gelukkig begon het al vroeg op te klaren zodat 'n regenjasje niet nodig was.
Ik had de rit voorbereid en het doel van vandaag was om even Duitsland binnen te fietsen. Via Meerssen was het even klimmen op de helling met de mooie naam: Waterval. Niet zo moeilijk, 'n loper zoals ze zeggen, maar wel 2 km. lang. Een groepje wielertoeristen was vóór ons aan de klim begonnen, enkelen heb ik toch kunnen remonteren voor ik boven kwam.
Het was vooral fietsen over heel rustige wegen, af en toe nog 'n klim, vooral die naar Puth. Ik wilde Sittard mijden vandaag, het is er altijd goed uitkijken, stoppen aan kruispunten, opnieuw optrekken, enz. Je kunt er niet echt doorrijden. Vandaar dat we rechts langs de stad zijn doorgereden, ondermeer via Doenrade. In Hillensberg trokken we Duitsland binnen, om na Wehr, Tüddern en Millen, opnieuw de grens met Ned. Limburg over te steken. Onderweg in Duitsland werden we wel vriendelijk gevraagd of onze route nog klopte. Hubert heeft namelijk ene gps op zijn stuur en 'n mooie Hollandse vrouwelijke stem, heeft ons toch 'n keer tot de orde moeten roepen omdat wij verkeerd gereden waren.
In Nieuwstadt hebben wij even gepauzeerd. En met de wind in de rug, konden wij de terugweg beginnen richting Stein, om aldaar de autostradebrug over te fietsen. Via Boorsem en Rekem kwam er 'n eind aan 'n mooie tocht van iets meer dan 86 kilometer. Ik heb Hubert gefeliciteerd met zijn knappe prestatie. Het is nog maar zijn 3de rit van het jaar, maar toch al zulke afstand afleggen, ... chapeau. De snelheid is er nog niet, maar dat komt.
Thuis, was ik benieuwd naar mijn gewicht: 66,6 kg. het getal van de duivel zoals ze dat zeggen. Ik heb derhalve bij het avondmaal, mijn bord twee keer goed gevuld.
En volgende week, niet veel soeps, regen en wind ...
Het was vandaag 'n moeder-dochter-dag met vooral gaan shoppen in Genk. Ik had dus al de tijd om 'n mooie wandeling te maken.
Deze keer wilde ik nog eens langs de Aspermansvijver wandelen (zie rode steraanduiding op het kaartje). Je bereikt die vijver het best vanuit de gemeente Opgrimbie. Heen en terug zou wat ver zijn, dus nam ik de bus tot in het centrum van Opgrimbie.
Via de Broekstraat ben je al rap aan Brasserie Aspermans. Bij goed weer zit hun terras afgeladen vol. En enkele stappen naar links, dan zie je de vijver liggen. Deze ligt juist over de grens op grondgebied Rekem, 'n deelgemeente van Lanaken. Het is daar prachtig wandelen.
Verderdoor wandel je door het bos richting het psychiatrisch ziekenhuis (OPZ Rekem). Bij het verlaten van het bos aan de Heidestraat, kom je langs het kruis en de beek naar de straat met de naam: Begijnenbos. Waar de naam precies vandaan komt, ik heb er het raden naar.
Na nog eens goed de 10 geboden van het bos gelezen te hebben, wandelde ik langs La Butte aux Bois. Binnenkort zullen er weer vele wielrenners logeren tijdens de Ardense wielerklassiekers. Via de Neerharenweg met om. de paarden van Melchior, maakte ik nog 'n lus langs de visvijver aan het domein Pietersheim. De bedoeling was om naar het centrum van Lanaken te wandelen om er 'n brood en wat sandwiches te kopen. De laatste foto maakte ik op het Molenweideplein, bijna thuis.
Als het weer morgen goed zit (lees: droog), dan ga ik weer fietsen met Hubert.
De weersverwachtingen voor vandaag waren prima, véél zon, weinig wind en de temperatuur viel best mee.
Zoals afgesproken met Hubert, stond ik om 11u00 aan zijn deur voor 'n rit van +/- 80 km. Ik had hem de vrije hand gegeven voor het parcours, het was pas zijn 2de rit van dit jaar (mijn 1ste met hem).
Maar de eerste kilometers van onze rit, deden mij toch de wenkbrauwen fronsen, via het kanaal naar Rekem, daar de oude stad door, vervolgens terug naar Neerharen om dan bergop te fietsen naar de top van de Bessemerberg. Die top ligt op goed 4 kilometer van thuis. Geen moeilijke klim, gewoon om op te warmen zeker ...? Ik verdenk Hubert er stiekem van dat hij dat beginstuk met opzet zo gekozen heeft. Eerst zelf de benen testen en kijken of ik hem niet al vanaf het begin in de vernieling zou rijden. Zou dat zo geweest zijn, dan was hij rap terug thuis. Maar mij kennende, zou ik zeker geen hoog tempo opleggen aan iemand die pas opnieuw aan het fietsen is na die lange wintermaanden. Ik heb mij dus gemeten over de hele rit, ferm ingehouden.
Eens boven op de Bessemerberg, ging het richting Zutendaal, Kattevenne in Genk en langs het oude Sint-Jansziekenhuis dat ze aan het afbreken zijn. Even later kwam Bokrijk in het vizier, maar "fietsen door het water" lieten we deze keer rechts liggen. Even buiten Bokrijk, diende zich 'n mooi terrasje aan, "Het Domein" in Genk. Niks te vlaai of koffie, voor mij ene simpele cécémel, bij Hubert iets extra.
En dan terug langs het Albertkanaal met de zon in de rug. We kwamen ondermeer nog door Diepenbeek, Schoonbeek en Munsterbilzen. Onderweg 'n mooi gekapte uil gezien op 'n dode boomstam.
Het einde van de rit ging via de brug van Eigenbilzen en het laatste stukje berop langs het kanaal richting Gellik.
En zoals gezegd, ik heb mij vandaag geheel aan het tempo van Hubert aangepast. Het is de bedoeling dat we nog dikwijls samen fietsen met ondermeer 'n mogelijke fietsweek in Diksmuide.
Een tas koffie gaan drinken in de boekenkerk van Maastricht.
Wat 'n prachtige morgen, 'n heldere hemel en veel zon. Een dag dus om mij goed bezig te houden. Gezien het toch nog redelijk fris was, had ik mijn werk in de tuin gepland voor na het middagmaal. De voormiddag kon ik dus gebruiken voor 'n mooie wandeling.
Deze keer opnieuw de bus genomen naar Maastricht. En dat het 'n studentenstad is, dat zie je aan de vele fietsen. Omdat die zon zo lekker aanvoelde, even nog 'n korte wandeling gemaakt doorheen het Jekerkwartier. Om te beginnen de stadswallen beklommen met zicht op de kanonnen en de voetgangersbrug over de Maas. Op het eind van de wallen, kom je dan uit bij de Helpoort, de oudste nog bestaande poort van Nederland. Ze stamt uit de 13de eeuw. Ook nog 'n foto van de gebouwen, links van de poort.
Via kleine straatjes en 'n mooi gedicht op een der gevels, doorgewandeld naar de boekenkerk voor 'n tas koffie. Daarna doorgestapt over de Markt met het standbeeld van Johannes Minckelers. Hij werd geboren in Maastricht in 1748 en stierf er in 1824. Hij is de uitvinder van de gasverlichting. De terugweg via de restanten van de oude Noorderbrug (de nieuwe op de achtergrond) en een der verschillende plassen in die regio.
Juist vóór Smeermaas en de grens, 'n foto van een der oudere woningen, 'n plaats die even 'n stukje België was na de onafhankelijkheid van 1830.
In Lanaken, even over de wekelijkse markt gewandeld om thuis na het middagmaal, oa. mijn gras te hebben gemaaid. Dat deed ik in twee tijden, eerst het grove werk (bladeren, takjes, het lange gras) met de machine rechts, om nadien het fijnere werk te doen met de machine links.
Morgen wordt er gefietst met Hubert. En ja, ook het vernoemen waard, twee van mijn fietsmaten zijn opnieuw - of voor het eerst - bompa geworden. Proficiat zou ik zeggen. Eindelijk naast bomma kunnen slapen ....
Zelden was de behoefte om te gaan wandelen zo groot als vandaag. Onze kleinzoon (5,5 jaar) is gisterenavond gaan slapen, iets na 19u00. En hij heeft geen kik meer gegeven tot ........ 03u15 deze morgen. Mijnheer was klaarwakker en is - met ons welvinden - nog 'n halfuurtje bij ons in bed gekropen. Maar toen is hij toch weer naar zijn eigen kamer gedirigeerd om na nog wat gebabbel met zichzelf, toch terug in slaap te vallen. We hebben het nieuws van 7u30 gehaald om dan naar de ontbijttafel te trekken.
Na vervolgens onze hele living volgezet te hebben met speelgoed, is zijn mama hem in de late voormiddag komen halen zodat we 'n rustig middagmaal hadden waarna ik, zoals gezegd, zat te popelen om het bos in te trekken.
Vandaag was dat weer via de Puin met zijn groot oranje veld, de Kewithstraat met zijn nieuwe afwateringsgrachten, om dan links op, het bos in te trekken. Vooral daar kwamen mijn wandelschoenen goed van pas. Het was er een en al slijk. Ik heb veel moeten slalommen om toch geen natte voeten te krijgen, maar de rust en de gezonde lucht, maakten veel goed.
Aan de Bessemerstraat verliet ik het bos om via camping Jocomo, nog enkele bospaden te nemen, oa. aan een van de vele beken, om tenslotte langs een der verschillende paarden in de Asbeekweg, huiswaarts te keren.
Tijd om proper kleren aan te trekken en naar het einde van de koers te kijken. Het was 'n verdiende winnaar. Het is niet iedereen gegeven om zowel de Ronde van Frankrijk te winnen en de Ronde van Vlaanderen. Chapeau!
Zoals het er nu naar uitziet (10u13), regent het vandaag maar één keer, de hele dag is zo het vermoeden. Weinig bemoedigend uiteraard om de deur uit te gaan. Natuurlijk ben ik wel verplicht even buiten geweest, er moest brood op de plank komen, maar voor ene keer heb ik hiervoor de fiets genomen zodat ik rap terug thuis was. Het was gelukkig geen zondvloed zodat mijn broek niet te nat werd.
En vanaf deze namiddag komt onze kleinzoon logeren. Zijn speelgoed staat al klaar en nu is mijn echtgenote bezig aan de voorbereiding van het avondmaal, natuurlijk met ingrediënten die hij het liefst lust.
Dus vandaag vrienden, geen uitgebreid verslag noch foto's van onze streek. Ik ga gewoon wat verder werken aan mijn puzzel met wat muziek op de achtergrond.
Vanaf morgen wordt het beter weer, er staan al fietstochten op de agenda voor dinsdag en vrijdag. En morgen zal er ook nog wel 'n wandeling inzitten alvorens ik mij voor de tv plaats om naar de Ronde van Vlaanderen te kijken.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.