aantal stappen: 2.151.333 +/- 10.000 stappen = 7,5 km
aantal wandelingen: 174
aantal fietstochten: 57
Zoeken in blog
13-04-2023
Doorheen de velden van Oud-Caberg.
Vanmorgen onze kleinste weer op visite gehad. Hij heeft 'n dubbele familienaam (papa én mama) maar mijn dochter speelt met de gedachte om de 1ste naam te vervangen door "babbelaar". Geen moment kan hij zijn mond houden.
Het wandelen was dus voor deze namiddag. Ik wilde nog eens door de velden van Oud-Caberg stappen.
Eerst uiteraard naar Smeermaas om daar rechts, de Grensstraat te nemen. Aan de grenspaal ben je dan al direct in Nederland. Die paar huizen verderop, fascineren mij altijd, zeker die woning met die mooie raamversiering. En dan, eens onder de tunnel van het oud spoor door, heb je niks dan veldwegen, de ene nog drassiger dan de andere. Je komt eerst voorbij de oude kapel, dan het veldkruis om uiteindelijk weer aan 'n grenspaal te komen met 'n mooie plas water. Vanaf dan ben je terug in België. Het 2de stuk van de wandeling - de terugweg eigenlijk - ging over het fietspad naar de industriezone van Lanaken. Verderdoor kom je nog eens voorbij het oude spoor en de sluis van Lanaken.
Mijn laatste foto maakte ik aan het cultureel centrum. En morgen, dan fietst Peter 'n stukje met mij op. Hij moet tijdig thuis zijn, ik doe dan nog 'n ferme lus extra. Het is te zeggen, als de weergoden ons gunstig gestemd zijn.
Met de paraplu in de hand, kom je door het ganse land.
Tja, die paraplu was nodig vandaag. Eerst deze morgen in de rapte mijn regenjas moeten aantrekken om de krant uit de brievenbus te halen om vervolgens met regen, naar de bakker te gaan.
Vervolgens was het nodig om naar de flappentap te gaan, vooral de briefjes met kleinere waarde, moesten aangevuld worden. En wat denk je, ... ik had mijn wandelschoenen al aan, regenjas hoog gesloten, ik moest enkel nog mijn Strava-account nog activeren ... Regen uiteraard, en niet 'n klein beetje. Toen het gedruppel wat minder werd, ben ik toch vertrokken.
Eerst door het park waar de blaadjes bomen krijgen ... en waar iets verderop, de Langkeukelbeek ondergronds gaat. Aan het kanaal, nam ik links het scholierenpad naar beneden, zo genoemd omdat er voornamelijk scholieren doorrijden naar hun woonplaats in Neerharen, Rekem of nog verderop. Het jaagpad volgde ik tot aan de brug van Tournebride om daar door de tunnel te stappen in de richting van Domein Pietersheim.
En sorry lieve vrienden, maar dáár kan ik het niet laten om foto's te maken, zeker als het er fris en kleurrijk uitziet na 'n flinke bui. De geroemde boom en 'n paard, de bekendste treurwilg van onze gemeente, de verschillende grachten en de brug naar de ruïne. Ik kom er graag, het is niet te ver van thuis en op dagen gelijk van vandaag, is het er heerlijk rustig.
Deze namiddag kruip ik vermoedelijk in mijn zetel om naar de koers op tv te kijken.
Bijna moeten meedoen met juniorswielerwedstrijd, de Ster van Zuid-Limburg.
Zo, de eitjes zijn geraapt en de kleinzoon heeft nog wat kunnen spelen met 'n doos vol mini-autootjes, voorheen van zijn peter (mijn zoon) en nog vroeger van mijzelf.
Gelet op het voorspelde droge weer van vandaag, eerst 'n 4-tal uurtjes in mijn tuin gewerkt. En daarna was het beslissen, wandelen of fietsen.
Het werd fietsen, weliswaar met de stadsfiets, en niet te ver gezien ik pas om 15u00 kon vertrekken.
Ik vertrok in Briegden langs het Albertkanaal richting Vroenhoven waar ik even stopte aan dat bord: "geologisch Vroenhoven". Wat verder, bijna in Kanne, een der verschillende ingangen naar het gangenstelsel. Op eigen houtje, nooit, ... en ik herhaal, nooit alléén die gangen binnensluipen.
En dan in Kanne, voet aan de grond. Ik was er nog maar net of de eerste renner van de Ster van Zuid-Limburg kwam er al aangefietst. Het zijn allemaals junioren, jongeren dus, die vandaag 'n rit maakten tussen Neerharen en Mopertingen met 'n afstand van 120 km. De koploper was nog maar net voorbij of de grote groep kwam al over de brug aangereden. Op het punt waar ik stond te kijken, moesten ze de Slingerberg over, 'n pittige kuitenbijter. En daarna was het nog even wachten op de achterliggers, al die auto's, de ziekenwagen en uiteindelijk de bezemwagen met de groene vlag.
Aan de sluis van Lanaye, reed ik naar links, richting Maastricht. In 'n opwelling ben ik achter de voormalige gebouwen van ENCI, links de Slavanteberg - of Sint-Pietersberg - opgereden, en dat met mijn stadsfiets. Het zwaarste punt is meer dan 10% stijl. Maar eens boven heb je 'n prachtig zicht. En mijn laatste foto, dat is het stulpje van André Rieu, u allen wel bekend. Je rijdt er gewoon langs.
In Maastricht begon het te druppelen, sein dus om naar huis te fietsen.
Aan iedereen die dit leest, wens ik ene hele fijne Pasen. Tot nu toe laten de weergoden ons niet in de steek - redelijk wat zon en niet te veel wind - zodat wij deze namiddag kunnen genieten van 'n gezellig samenzijn.
Vanmorgen ben ik naar de bakker geweest om mijn bestelling te gaan afhalen. Maar toen ik daar aankwam, was het aanschuiven - buiten - in de file. Een 7-tal mannen voor mij en toen ik uiteindelijk in de winkel geraakte, nog 'n 5-tal personen voor mij. Het was precies of de coronatijd was weergekeerd. Maar uiteindelijk kon ik betalen wat besteld was. Mijn vrouw begon zich al af te vragen waar ik bleef.
Na de koffie, nog 'n klein ommetje gemaakt, kwestie van de eetlust op te wekken. Nu, met die eetlust heb ik nooit 'n probleem.
Mijn foto's heb ik vandaag willekeurig gemaakt. Een kleurenpracht vanmorgen, je wordt er vrolijk van, 'n statige woning waar ooit de eerste tandarts van onze gemeente zijn praktijk had en het brugje in het park. Tijdens mijn wandeling, 'n oud poortje, 'n kletsbank voor de buurt, 'n oude bakfiets en wat zwijntjes.
Terugkeren deed ik via de nieuwe woonblok achter de Sint-Servaaskerk.
Nu ik dit verslag aan het maken ben, kan ik terugblikken op 'n aangename fietsdag. Mooi weer, op 'n bepaald moment zelfs 16°, niet te veel wind en 'n aangename fietsgezel.
Hubert en ikzelf hadden afgesproken om rond 11u00 te vertrekken. Vanmorgen was het wel 'n beetje bang afwachten of die paar voorspelde druppels, al dan niet zouden vallen. Gelukkig begon het al vroeg op te klaren zodat 'n regenjasje niet nodig was.
Ik had de rit voorbereid en het doel van vandaag was om even Duitsland binnen te fietsen. Via Meerssen was het even klimmen op de helling met de mooie naam: Waterval. Niet zo moeilijk, 'n loper zoals ze zeggen, maar wel 2 km. lang. Een groepje wielertoeristen was vóór ons aan de klim begonnen, enkelen heb ik toch kunnen remonteren voor ik boven kwam.
Het was vooral fietsen over heel rustige wegen, af en toe nog 'n klim, vooral die naar Puth. Ik wilde Sittard mijden vandaag, het is er altijd goed uitkijken, stoppen aan kruispunten, opnieuw optrekken, enz. Je kunt er niet echt doorrijden. Vandaar dat we rechts langs de stad zijn doorgereden, ondermeer via Doenrade. In Hillensberg trokken we Duitsland binnen, om na Wehr, Tüddern en Millen, opnieuw de grens met Ned. Limburg over te steken. Onderweg in Duitsland werden we wel vriendelijk gevraagd of onze route nog klopte. Hubert heeft namelijk ene gps op zijn stuur en 'n mooie Hollandse vrouwelijke stem, heeft ons toch 'n keer tot de orde moeten roepen omdat wij verkeerd gereden waren.
In Nieuwstadt hebben wij even gepauzeerd. En met de wind in de rug, konden wij de terugweg beginnen richting Stein, om aldaar de autostradebrug over te fietsen. Via Boorsem en Rekem kwam er 'n eind aan 'n mooie tocht van iets meer dan 86 kilometer. Ik heb Hubert gefeliciteerd met zijn knappe prestatie. Het is nog maar zijn 3de rit van het jaar, maar toch al zulke afstand afleggen, ... chapeau. De snelheid is er nog niet, maar dat komt.
Thuis, was ik benieuwd naar mijn gewicht: 66,6 kg. het getal van de duivel zoals ze dat zeggen. Ik heb derhalve bij het avondmaal, mijn bord twee keer goed gevuld.
En volgende week, niet veel soeps, regen en wind ...
Het was vandaag 'n moeder-dochter-dag met vooral gaan shoppen in Genk. Ik had dus al de tijd om 'n mooie wandeling te maken.
Deze keer wilde ik nog eens langs de Aspermansvijver wandelen (zie rode steraanduiding op het kaartje). Je bereikt die vijver het best vanuit de gemeente Opgrimbie. Heen en terug zou wat ver zijn, dus nam ik de bus tot in het centrum van Opgrimbie.
Via de Broekstraat ben je al rap aan Brasserie Aspermans. Bij goed weer zit hun terras afgeladen vol. En enkele stappen naar links, dan zie je de vijver liggen. Deze ligt juist over de grens op grondgebied Rekem, 'n deelgemeente van Lanaken. Het is daar prachtig wandelen.
Verderdoor wandel je door het bos richting het psychiatrisch ziekenhuis (OPZ Rekem). Bij het verlaten van het bos aan de Heidestraat, kom je langs het kruis en de beek naar de straat met de naam: Begijnenbos. Waar de naam precies vandaan komt, ik heb er het raden naar.
Na nog eens goed de 10 geboden van het bos gelezen te hebben, wandelde ik langs La Butte aux Bois. Binnenkort zullen er weer vele wielrenners logeren tijdens de Ardense wielerklassiekers. Via de Neerharenweg met om. de paarden van Melchior, maakte ik nog 'n lus langs de visvijver aan het domein Pietersheim. De bedoeling was om naar het centrum van Lanaken te wandelen om er 'n brood en wat sandwiches te kopen. De laatste foto maakte ik op het Molenweideplein, bijna thuis.
Als het weer morgen goed zit (lees: droog), dan ga ik weer fietsen met Hubert.
De weersverwachtingen voor vandaag waren prima, véél zon, weinig wind en de temperatuur viel best mee.
Zoals afgesproken met Hubert, stond ik om 11u00 aan zijn deur voor 'n rit van +/- 80 km. Ik had hem de vrije hand gegeven voor het parcours, het was pas zijn 2de rit van dit jaar (mijn 1ste met hem).
Maar de eerste kilometers van onze rit, deden mij toch de wenkbrauwen fronsen, via het kanaal naar Rekem, daar de oude stad door, vervolgens terug naar Neerharen om dan bergop te fietsen naar de top van de Bessemerberg. Die top ligt op goed 4 kilometer van thuis. Geen moeilijke klim, gewoon om op te warmen zeker ...? Ik verdenk Hubert er stiekem van dat hij dat beginstuk met opzet zo gekozen heeft. Eerst zelf de benen testen en kijken of ik hem niet al vanaf het begin in de vernieling zou rijden. Zou dat zo geweest zijn, dan was hij rap terug thuis. Maar mij kennende, zou ik zeker geen hoog tempo opleggen aan iemand die pas opnieuw aan het fietsen is na die lange wintermaanden. Ik heb mij dus gemeten over de hele rit, ferm ingehouden.
Eens boven op de Bessemerberg, ging het richting Zutendaal, Kattevenne in Genk en langs het oude Sint-Jansziekenhuis dat ze aan het afbreken zijn. Even later kwam Bokrijk in het vizier, maar "fietsen door het water" lieten we deze keer rechts liggen. Even buiten Bokrijk, diende zich 'n mooi terrasje aan, "Het Domein" in Genk. Niks te vlaai of koffie, voor mij ene simpele cécémel, bij Hubert iets extra.
En dan terug langs het Albertkanaal met de zon in de rug. We kwamen ondermeer nog door Diepenbeek, Schoonbeek en Munsterbilzen. Onderweg 'n mooi gekapte uil gezien op 'n dode boomstam.
Het einde van de rit ging via de brug van Eigenbilzen en het laatste stukje berop langs het kanaal richting Gellik.
En zoals gezegd, ik heb mij vandaag geheel aan het tempo van Hubert aangepast. Het is de bedoeling dat we nog dikwijls samen fietsen met ondermeer 'n mogelijke fietsweek in Diksmuide.
Een tas koffie gaan drinken in de boekenkerk van Maastricht.
Wat 'n prachtige morgen, 'n heldere hemel en veel zon. Een dag dus om mij goed bezig te houden. Gezien het toch nog redelijk fris was, had ik mijn werk in de tuin gepland voor na het middagmaal. De voormiddag kon ik dus gebruiken voor 'n mooie wandeling.
Deze keer opnieuw de bus genomen naar Maastricht. En dat het 'n studentenstad is, dat zie je aan de vele fietsen. Omdat die zon zo lekker aanvoelde, even nog 'n korte wandeling gemaakt doorheen het Jekerkwartier. Om te beginnen de stadswallen beklommen met zicht op de kanonnen en de voetgangersbrug over de Maas. Op het eind van de wallen, kom je dan uit bij de Helpoort, de oudste nog bestaande poort van Nederland. Ze stamt uit de 13de eeuw. Ook nog 'n foto van de gebouwen, links van de poort.
Via kleine straatjes en 'n mooi gedicht op een der gevels, doorgewandeld naar de boekenkerk voor 'n tas koffie. Daarna doorgestapt over de Markt met het standbeeld van Johannes Minckelers. Hij werd geboren in Maastricht in 1748 en stierf er in 1824. Hij is de uitvinder van de gasverlichting. De terugweg via de restanten van de oude Noorderbrug (de nieuwe op de achtergrond) en een der verschillende plassen in die regio.
Juist vóór Smeermaas en de grens, 'n foto van een der oudere woningen, 'n plaats die even 'n stukje België was na de onafhankelijkheid van 1830.
In Lanaken, even over de wekelijkse markt gewandeld om thuis na het middagmaal, oa. mijn gras te hebben gemaaid. Dat deed ik in twee tijden, eerst het grove werk (bladeren, takjes, het lange gras) met de machine rechts, om nadien het fijnere werk te doen met de machine links.
Morgen wordt er gefietst met Hubert. En ja, ook het vernoemen waard, twee van mijn fietsmaten zijn opnieuw - of voor het eerst - bompa geworden. Proficiat zou ik zeggen. Eindelijk naast bomma kunnen slapen ....
Zelden was de behoefte om te gaan wandelen zo groot als vandaag. Onze kleinzoon (5,5 jaar) is gisterenavond gaan slapen, iets na 19u00. En hij heeft geen kik meer gegeven tot ........ 03u15 deze morgen. Mijnheer was klaarwakker en is - met ons welvinden - nog 'n halfuurtje bij ons in bed gekropen. Maar toen is hij toch weer naar zijn eigen kamer gedirigeerd om na nog wat gebabbel met zichzelf, toch terug in slaap te vallen. We hebben het nieuws van 7u30 gehaald om dan naar de ontbijttafel te trekken.
Na vervolgens onze hele living volgezet te hebben met speelgoed, is zijn mama hem in de late voormiddag komen halen zodat we 'n rustig middagmaal hadden waarna ik, zoals gezegd, zat te popelen om het bos in te trekken.
Vandaag was dat weer via de Puin met zijn groot oranje veld, de Kewithstraat met zijn nieuwe afwateringsgrachten, om dan links op, het bos in te trekken. Vooral daar kwamen mijn wandelschoenen goed van pas. Het was er een en al slijk. Ik heb veel moeten slalommen om toch geen natte voeten te krijgen, maar de rust en de gezonde lucht, maakten veel goed.
Aan de Bessemerstraat verliet ik het bos om via camping Jocomo, nog enkele bospaden te nemen, oa. aan een van de vele beken, om tenslotte langs een der verschillende paarden in de Asbeekweg, huiswaarts te keren.
Tijd om proper kleren aan te trekken en naar het einde van de koers te kijken. Het was 'n verdiende winnaar. Het is niet iedereen gegeven om zowel de Ronde van Frankrijk te winnen en de Ronde van Vlaanderen. Chapeau!
Zoals het er nu naar uitziet (10u13), regent het vandaag maar één keer, de hele dag is zo het vermoeden. Weinig bemoedigend uiteraard om de deur uit te gaan. Natuurlijk ben ik wel verplicht even buiten geweest, er moest brood op de plank komen, maar voor ene keer heb ik hiervoor de fiets genomen zodat ik rap terug thuis was. Het was gelukkig geen zondvloed zodat mijn broek niet te nat werd.
En vanaf deze namiddag komt onze kleinzoon logeren. Zijn speelgoed staat al klaar en nu is mijn echtgenote bezig aan de voorbereiding van het avondmaal, natuurlijk met ingrediënten die hij het liefst lust.
Dus vandaag vrienden, geen uitgebreid verslag noch foto's van onze streek. Ik ga gewoon wat verder werken aan mijn puzzel met wat muziek op de achtergrond.
Vanaf morgen wordt het beter weer, er staan al fietstochten op de agenda voor dinsdag en vrijdag. En morgen zal er ook nog wel 'n wandeling inzitten alvorens ik mij voor de tv plaats om naar de Ronde van Vlaanderen te kijken.
Zoals ik in mijn titel schrijf, heb ik vandaag wat oefeningen gedaan om mijn evenwicht te testen. Maar seffens meer hierover.
Als je nu wenst te wandelen, dan is het kwestie van de buienradar goed op voorhand te bekijken, nee, meer dan één buienradar raadplegen. Bij de een wil je bevestigd zien wat je bij de ander gecontroleerd hebt.
Dat was dus wandelen vanaf 9u30. Voor ene keer ons rustig gezamenlijk koffiemoment achterwege gelaten - mijn vrouw was aan het strijken en wenste niet gestoord te worden - dus na mijn koffie op pad.
Eerst via het monument van Casimir Rock op het gelijknamige plein, om dan de oversteek te maken via het onverharde pad naar de wijnwijk. Nogmaals naar het Domein Pietersheim met zijn mooie grachten om vervolgens door de beukendreef met zijn windgong en kabouterhuisje, naar de wijk Goudkust te wandelen. Je ziet er veel hagen, vele poorten, dure maar naderhand onverkoopbare woningen en alles is er superbeveiligd.
Eens die wijk achter mij gelaten, loop je langs de paarden van Domein Zangersheide. Aan de Kinderboerderij zag ik dat ik nog 60 minuten had om op tijd thuis te komen voor het middagmaal. Dus nog even wat onverharde paden genomen met ondermeer dat smalle vlonderpad waar ik zoals gezegd, mijn beste evenwichtskunsten diende boven te halen. Nog wat foto's van de beek, het pad achter de watermolen en nog 'n kort vlonderpad om uiteindelijk terug naar huis te keren. En ik was op tijd, zelfs 'n korte douche was nog mogelijk.
En die schoenen, goed dat ik die heb want het was op vele plaatsen drassig.
Na regen komt zonneschijn, alleen duurt die zonneschijn nooit lang.
Dezer dagen moet je veel geduld hebben met het weer. Het begon al vanmorgen, droog tot bij de bakker, met regen terug naar huis. Deze middag met mijn echtgenote ergens in het centrum gaan eten, met 'n goed gevulde maag en bijna thuis zijnde, gingen de hemelsluizen maar weer eens open. Na het 3-uurtje gaan wandelen, en wat denken jullie, inderdaad, ik ben moeten gaan schuilen in 'n inkomportaal van 'n privéwoning. Maar, ik blijf het positief bekijken.
Maar zoals gezegd in mijn titel, tussendoor scheen de zon. Ik heb dus mijn wandeling bewust kortbij gehouden. Eerst naar de Steenselbergweg en dan langs de paarden van de Asbeekweg. En die rode cel, dat is geen telefooncel maar 'n inkomsluis. Wel mooi. En wat verder wilde de wandelaar nog eens zelf op de foto.
Aan het kasteel bleven de eenden al bij al nog vrij rustig. Op dat punt was het echter nodig om terug te keren. Ik had enerzijds niet de schoenen aan, nodig voor onverharde paden en anderzijds bleef het lichtjes miezeren. Mijn laatste foto maakte ik aan kasteel/school Alicebourg.
Benieuwd wat het de volgende dagen gaat geven, ze voorspellen nog altijd minder goed weer.
Gratis verjaarsdagstaart van het Belang van Limburg gaan afhalen in Bilzen.
Gisteren na mijn fietstocht, heb ik voor alle zekerheid nog even de buienradar voor vandaag gecontroleerd. Ik had namelijk nog steeds 'n kaartje thuis liggen, mij gestuurd door onze krant Het Belang van Limburg. Met dat kaartje kon ik 'n gratis verjaardagstaart gaan afhalen bij hun meewerkende partner. Ik had de keuze tussen 'n bakker in Maasmechelen, Genk of Bilzen. En het is die laatste geworden.
Toen ik gisteren zag dat het vandaag droog zou blijven, heb ik mijn kersentaart maar direct besteld (dat was 'n verplichting, minstens één dag ervoor). En vanmorgen omstreeks 8u30 stond deze jongen klaar om die wandeling naar Bilzen te maken. Gewapend met 'n busje water, 'n banaan en wat mondvoorraad, begon ik aan mijn trip.
Recht op recht - de kortste afstand dus - dat kan niet, maar ik had wel zo ongeveer mijn ideale weg in gedachten. Eerst langs de kerk van Gellik om even verder, die mooie paaskleuren te zien naast dat oude verweerde poortje. Op de weg naar Eigenbilzen kom je dan langs het Natuurreservaat De Hoefaert. Een mooie locatie om te wandelen. En dan op de grens tussen Eigenbilzen en Hoelbeek, enkele mooi opgeknapte woningen met stallen. Onder de oude spoorwegbrug door om iets verderop het bord te zien van het kasteel van Jonckholt. Kasteel is 'n groot woord want die Middeleeuwse burcht is er nooit gekomen, wel de grachten, wallen en funderingen.
Via allerlei wegen kwam ik uiteindelijk aan te Bilzen waar de wekelijkse woensdagmarkt in volle bedrijvigheid was. Het was er zoeken naar 'n plaatsje op het terras voor 'n tas koffie. Na nog ene korte babbel met enkele dorpsgenoten, ben ik dan mijn taart gaan afhalen. Die zullen we ons deze namiddag laten smaken.
Mijn laatste foto nam ik aan het station van Bilzen waar ik mijn bus huiswaarts diende te nemen. Het eetcafé van Big Louis (in de volksmond: bij de dikke Louis) zal worden afgebroken om plaats te maken voor nieuwbouw. Momenteel worden er brandoefeningen gehouden door de plaatselijke brandweer. In 'n ver verleden - toen ik nog student was op de middelbare school - was het café van Louis mijn stamcafé. Menig pintje werd daar toen verzet. Mooie herinneringen.
Dinsdag 28 maart, eindelijk nog eens 'n volledig droge dag, wat zon en niet te veel wind. Een fietsdag dus. Nu had ik op voorhand mijn fietstocht aangekondigd aan mijn maten, maar allen hadden ze 'n geldig afwezigheidsbriefje bij de hand. Het werd dus 'n soloritje. Mij niet gelaten uiteraard, dan kon ik mijn eigen route kiezen.
Ik vertrok vanmorgen omstreeks 10u15 via Smeermaas naar de Noorderbrug in Maastricht. En vandaar naar Bemelen om daar mijn 1ste klim van het jaar te maken, de Bemelerberg (1ste foto gemaakt aan de voet van de helling). Het is een van de betere hellingen, je kunt er vlot naar boven. En dan naar Gulpen. Boven op de helling met het stadje beneden je, heb je prachtige vergezichten. Maar onderweg naar Gulpen kon ik het niet laten om die groep dieren te fotograferen. Zwijntjes, kippen en geitjes in één weide. Prachtig.
Na Gulpen, nog ene kuitenbijter, de Kachelberg vanuit Schin op Geul. Maar ondanks mijn gezegende leeftijd, lukt het nog steeds om met 'n redelijk tempo boven te geraken. Even nog ene stop om wat mondvoorraad te verorberen bij 'n tunnel met wat graffiti.
terugkeren deed ik via de autostradebrug tussen Stein en Kotem. Fietsers moeten nu links houden wegens werken aan de rechterkant. En over werken gesproken, het is precies of er overal wegenwerken zijn. Eens terug in België, fietsen langs de Maas oa. in Uikhoven. Wegens de nog altijd niet bereikbare brug in Neerharen, door Hochter Bampd gefietst tot in Smeermaas. Met nog 'n laatste lus via Hocht en de sluis van Neerharen, kon ik neerstrijken in Lanaken centrum voor 'n lekkere Duvel. En nee, hij had niet de tijd om warm te worden.
En morgen 'n speciale wandeling, maar daar vertel ik jullie dan weer over.
Maandag, 'n nieuwe week en hopelijk wat meer kleur in het weer. Gezien ik in de namiddag verwacht werd in de schaakclub, had ik mijn wandeling gepland na de 10-uur koffie. Wandelschoenen aan, toch 'n dikkere jas aangetrokken, mijn Strava-account geactiveerd en op pad. Maar, .... ik had de deur nog maar net geopend, of er viel 'n bui. Dan maar even gewacht. Gelukkig was die bui van korte duur en kon ik toch tijdig vertrekken.
Via de Eikelenweg en de Pannestraat, aan de Volkstuintjes het bos in. Zoals meestal in deze tijd van het jaar, gewoon rechtdoor, de hoofdweg volgend. Aan de grote weg waar ik moest oversteken, even blijven stilstaan bij de gedenksteen aan Ronnie. Via het ziekenhuis terug het bos in en de Bessemerberg naar beneden. Halverwege de afdaling, voor ene keer toch even naar links uitgeweken om zodoende uit te komen langs het Domein Zangersheide. Die foto van de beek vond ikzelf best geslaagd.
Het bos heb ik dan verlaten aan het inlooppunt van het Nationaal Park Hoge Kempen.
Blij dat ik weer heb kunnen wandelen, gisteren was het ondanks de prachtprestatie van Wout van Aert, toch maar 'n natte bedoening en binnen-zit-dag.
En het schaken vandaag, 4 X winst / 1 X gelijkspel. En wederom 'n nieuw lid mogen verwelkomen. Als alles mee zit (lees: droog weer en weinig wind), dan ga ik morgen fietsen.
Mèsnaot - het Lanaker dialect voor kletsnat - thuis komen na 'n wandeling, het is weer eens iets anders. Het zag er nochtans goed uit vanmorgen, om 7u15 bij het naar de bakker gaan, kwam de zon al piepen en na het ontbijt en de papieren krant, was het zelfs zonnig. Tijd dus om de koe bij de hoorns te vatten en mijn tuin in te trekken voor enkele uurtjes noeste arbeid.
Na het middagmaal en nog wat losse eindjes afwerken in de tuin, was het tijd om te gaan wandelen. Ik had nog even gedacht aan 'n fietstocht, maar het waaide mij te hard. Normaal was er geen regen meer voorzien, ten minste, ik had er goede hoop op. Maar zoals zo dikwijls, buien ontstaan gewoon uit het niets en na 2 km. had ik al prijs. Zou ik 'n paraplu meegenomen hebben, dan had die zeker geen soelaas geboden, meer nog, dan was die zeker ten hemel opgestegen, tijdens die buien trok de wind stevig aan.
Ik was vertrokken via het fiets- en wandelbrugje om dan daarna rechts de Industrieweg te nemen. Even 'n foto van de overzijde van het kanaal, het hout van papierfabriek Sappi. Na de laatste fabriek, links af naar het slagveld van Lanakerveld. Daar scheen ineens weer de zon en kon ik langs het kruis en de wegwijzer naar de kapel, doorwandelen naar de oude spoorbrug. Doorgaans staat er altijd water, vandaag was het niet anders. Achter de brug, enkele mooie oude woningen, voorheen België, maar vanaf 1839 Nederlands grondgebied.
En dan terug de grens over in Smeermaas, om even later wederom 'n fikse bui over mij heen te krijgen. Ik had weliswaar 'n waterdichte regenjas aan, maar al dat water liep van die jas naar beneden met 'n natte broek tot gevolg. Maar goed, ik was op weg naar huis en uiteindelijk brak de zon er weer door waardoor ik toch nog iets opdroogde.
Een douchke, 'n tas koffie, de koers op tv en ene lekkere Duvel, waren het vervolg van mijn dag met 'n verdiende ritwinnaar: Wout van Aert.
Het was vanmiddag: doe ik het of doe ik het niet. Wel het is dat eerste geworden, al moet ik zeggen dat na 50 meter wandelen, de eerste druppels alweer vielen en na enkele honderden meters zelfs 'n fikse bui. Maar jullie kennen mij, ik geef niet rap op. Ik had mijn paraplu mee en die was dus nodig. Maar na goed één kilometer wandelen, kwam de zon toch even piepen. Het bleef nadien nog miezeren, maar te weinig om terug naar huis te keren.
Ik vertrok via de Pannestraat en de tunnel onder de grote weg, richting het kanaal. Mijn eerste foto met één der windmolens en wat dreigende wolken. Even verderop, 'n oud bord met welkom in het Maasland. Het valt langs het kanaal op dat er goed aan beheer gedaan wordt mbt. de bomen die er langs staan. Zieke bomen of 'n teveel aan bomen, die worden direct gekapt.
Aan de brug van Tournebride, links af de tunnel onderdoor. Het heuveltje met vlaggen, is een der ronde punten in Tournebride. Vandaag nog eens doorheen de burchtruïne gewandeld met zicht op de toegangstoren en een der grachten achteraan. Via de volle beek, naar de kinderboerderij. Ik kon me al niet meer herinneren wanneer ik nog eens in die schuren, binnen was geweest om naar de kippen en konijnen te kijken. Het moet geleden zijn van toen onze eigen kinderen nog jong waren. De haan vond het niet zo prettig dat ik hem op foto vastlegde. Hij maakte veel misbaar.
De laatste foto maakte ik op de hoek van de Henri Dunantstraat. De straat is deels opgebroken voor werken allerlei. Volgend jaar gemeenteraadsverkiezingen ..... ? Vandaar zoveel wegenwerken in onze gemeente ... ?
En die 500 kilometer, ... mijn doel voor de maand maart heb ik dus al bereikt. Maar ik doe verder, zeker als er niet kan gefietst worden wegens regen of te veel en harde wind. Blijkbaar is er in andere delen van ons land, wel wat beter weer geweest met temperaturen tot 16°. Om jaloers op te zijn.
Vandaag wilde ik de mogelijke regenbuien in de namiddag vóór zijn, maar ... het is nu 13u15 en het ziet er naar uit dat de buien wegblijven uit onze streek. Ook goed, 'n droge dag dus mogelijk.
Mijn wandeling zat al direct in mijn hoofd, naar de Bessemerberg, het fietspad Zutendaal - Gellik en dan terug naar huis.
Ik vertrok via de Roelerdreef waar de werken al maanden bezig zijn en waar de bewoners blijkbaar nog geen zicht hebben op 'n definitieve afwerking van hun straat. Je moet het maar voor hebben met zulk minder goed weer, dagelijks met de dweil door het huis moeten gaan om je woning toch iets of wat proper te houden.
Wat verderop in het bos zag ik dat ze die omgevallen boom, netjes aan de kant getrokken hebben en in stukken gezaagd hebben. Mijn berichtje naar het gemeentehuis heeft dus 'n goed gevolg gehad. Boven op de Bessemerberg naar links, naar het fietspad Zutendaal - Gellik. Dat pad volgde ik tot in Gellik aan de Zilverdennenlaan. Op de Bergstraat staat een der oudste woningen van Gellik.
En eenmaal beneden (die Bergstraat loopt flink af), naar de Kounterstraat. Daar 'n foto gemaakt van het kaartje van het fietsroutenetwerk om dan langs de paarden, terug huiswaarts te keren. Kort aan de sportoase nog 'n laatste foto van één der poelen, recent gemaakt voor de kamsalamander.
En die laatste afbeeldingen ...? Iedereen kent wel wielrenner Wout van Aert. Ik zag op Strava dat hij afgelopen maandag door onze deelgemeente Gellik gefietst is. Hij passeerde oa. in Kelchterhoef, fietsen door de heide, de Lieteberg en Alden Biesen. Een toeristisch tochtje dus.
En nadien voor mij het beste van de dag, thuis ene lekkere forel op het menu.
Vandaag toch iets speciaals meegemaakt, seffens meer hier over.
Na de natte voormiddag, klaarde het uiteindelijk toch op, sein om nog eens 'n stevige wandeling te maken. Deze keer was het weer naar Maastricht, wel te verstaan, heen en terug. Doel was het biologisch lokaal "Gedeelde Weelde", om daar 'n tas koffie te gaan drinken.
Ik vertrok langs de grote grens in Smeermaas aan paal 103. Dan naar het fietspad om afwaarts naar de Noorderbrug te stappen. Onderweg kom ik dan altijd langs dat mooie oude huis, steeds goed voor 'n foto. Aan de Noorderbrug krijg je dan die graffiti te zien, beoordeel zelf maar of dat mooi is. En dan even die tas koffie in de Gedeelde Weelde, 'n moment van korte rust. Je ziet er ook vele fietsen met 'n volle blauwe band (lekvrij dus), typisch Nederlands, bij ons zie je dat zelden.
Terugkeren deed ik via de kleine grens, zijnde de straat waar ook de sluis van Bosscherveld ligt. Er werd juist 'n schip versast. Kort aan Smeermaas was de postbode nog volop in de weer met zijn brief- en pakjesbezorging. En aan paal 106 keerde ik terug in België. Mijn laatste foto nam ik op de hoek van de Sapstraat, 'n nis in de gevel met enkele mooie beeldjes.
Maar dat speciale, dat maakte ik mee op de Nijverheidslaan, bijna dus terug in het centrum van Lanaken. Ik had al van ver 'n man gezien met zijn linkerarm in 'n mitella, vermoedelijk was die arm gebroken. Toen we bij mekaar kwamen, stak hij ineens de straat over met toch wel 'n opmerkelijke vraag, iets wat mij - denk ik toch - op mijn 69-jarig leven nog nooit gevraagd werd. "Mijnheer", vroeg hij, "kunt u misschien de veters van mijn schoen opnieuw strikken?" "Met mijn gebroken arm lukt mij dat niet". Natuurlijk heb ik dat met graagte gedaan. Een goede daad gedaan dus. Alleen spijtig dat ik er geen foto van heb.
Eigenlijk zou ik vandaag mijn verslag moeten beginnen met 'n vuil woord. Al dagenlang werd er aangekondigd dat de maandag, vandaag dus, de betere dag van de week zou worden met nauwelijks regen. Ik had dus met mijn maat Hubert afgesproken om te gaan fietsen ipv. te gaan schaken. Ik zou dan op vrijdag gaan schaken, dat kan nu ook. We hadden wel 'n kleine "maar" ingebouwd, zou het weer toch niet al te best zijn. En wat denk je dat er gebeurt, juist boven onze streken moest het toch wel miezeren met af en toe 'n bui. Fietstocht dan maar afgeblazen met toch nog in het achterhoofd, zou het in de namiddag enkele uren droog blijven, er toch op uit, zij het dan met de stadsfiets. Maar ijdele hoop, weer 'n klein buitje. Dan maar de paraplu gepakt en gaan schaken.
We waren vandaag met twaalf, zes borden dus. Een mooie opkomst. En mijn uitslagen: 1 X remise (gelijkspel) - 1 X verloren - 2 X gewonnen. Ik mag dus tevreden zijn.
Maar dat klein ommetje achteraf, heb ik mezelf toch nog gegund, zij het dat het weer lichtjes aan 't miezeren was. Via de Brouwerij van Aubelstraat, waar vele afgedankte elektrische apparaten staan te wachten op hun definitieve recyclage, over de parking van het Uitvaartcentrum en nog even door de Stationsstraat. Daar kun je niet langs het statige huis kijken van wijlen dokter Vaes. Dokter Vaes was 'n fenomeen, 'n dokter van de oude stempel, steeds volle wachtzalen en nadien altijd op pad voor zijn patiënten. Als klein kind was ik er al klant. Hij heeft 'n goed lang leven gehad. Maar nu recent zijn echtgenote ook overleden is, ben ik benieuwd wat er met de woning zal gebeuren.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.