aantal stappen: 2.161.747 +/- 10.000 stappen = 7,5 km
aantal wandelingen: 175
aantal fietstochten: 58
Zoeken in blog
22-05-2024
Kompveld
We mogen de weergoden danken op ons twee knieën dat Lanaken - en bij uitbreiding, geheel Limburg - wederom gespaard bleef van het noodweer gisterenavond en deze nacht. Spijtig genoeg deelde nu 'n stuk van Nederland in de klappen. Het is me wat. Als je gaat wandelen - of fietsen - moet je al goed nadenken waarheen je gaat, de velden staan nog grotendeels onder water.
Ik heb mij deze voormiddag dan ook beperkt tot het wandelen op verharde en gekende wegen. Ik vertrok via de sportoase richting Gellik. Eerst kwam ik in de Boonakkerstraat om vervolgens linksop te draaien naar de wijk Kompveld. Ook daar zou ik de weg naar de aardbeiteler niet hebben kunnen nemen, door het water was er geen doorkomen aan.
Eens op de Kiezelweg in Veldwezelt, was het tijd om terug te keren. Dat deed ik via de brug van Briegden, de kanaalkom (de plaats waar er 'n verbinding is tussen het Albertkanaal en het kanaal Neerharen - Briegden) om tenslotte langs de sluis naar Lanaken-centrum te wandelen.
Onderweg nog leeftijdsgenoten Guido en Jos gesproken. Altijd fijn zo 'n korte babbel.
Na het middageten, mij nog wat bezig gehouden met onkruid wieden aan de straatkant. Natuurlijk was overbuur Nico er als de kippen bij om ook 'n babbeltje te komen slaan. Ik heb er geen probleem mee, alleen .... het werk duurt iets langer, ha, ha, ha. En belangrijk, het moet gezegd, het is nu 15u18 en ik heb nog geen drup regen gezien vandaag. Hout vasthouden .... Dadelijk naar de koers kijken. Nog ene fijne avond iedereen.
Dag vriendinnen en vrienden (sorry heren, ... dames altijd eerst), ik hoop dat alle problemen voor iedereen zijn opgelost mbt. het plaatsen van foto's. Ook die van mij waren 'n tijd lang niet zichtbaar. Dat kan gebeuren.
Vandaag was het voor mij 'n speciale dag, ik had namelijk 'n bijeenkomst met wat ex-collega's (anderen dan 'n aantal dagen terug) in het cultuurcentrum De Kimpel in Bilzen. De bedoeling was dat ik de trip per fiets zou maken, maar na overleg heb ik daar wijselijk van afgezien. Droog tot ginder fietsen had nog gekund, maar terugkeren, dat zou 'n paar andere mouwen geweest zijn, temeer daar we geen uur van vertrek hadden ingecalculeerd. Je weet hoe dat gaat, ex-collega's onder mekaar, ... dan worden de verhalen van vroeger opnieuw opgedist. Voor je het weet zijn er verschillende uren verstreken. En die regen, die kan er soms zo ineens zijn. Niet te betrouwen dus.
Ik heb dus gewoon de bus genomen en als ik het aantal kms. bij mekaar tel die ik dus gewandeld heb (heen en terug naar de halte in Lanaken en Bilzen), dan kom ik aan iets meer dan 3 km. De weinige foto's die ik gemaakt heb, zijn van het college in Lanaken, wat mooie beelden aan De Kimpel en tot slot, het Uilenstraatje op de terugweg naar huis.
Achteraf beschouwd, was ik blij dat ik de bus genomen heb. Ik was in Bilzen om 11u30 en toen we ginder vertrokken, was het al 16u00. We hebben dus heel wat afgekletst. En natuurlijk toen ik in de bus zat, regende het. Gelukkig Benthe, was die bui juist overgetrokken toen ik in Lanaken toekwam, ik heb dus die paraplu niet nodig gehad. Maar nu ik dit aan het schrijven ben, zie ik dat er nog heel wat nattigheid op ons afkomt. Zou de opwarming van de Aarde er toch voor iets tussen zitten .....???????
Ik had deze voormiddag geen 2 minuten langer onderweg mogen zijn, of ik was kletsnat geworden. "Just in time" binnen dus. Nochtans zag het er vanmorgen - toen ik naar de bakker ging - stralend uit, veel zon en geen wind, ... ik had zó goesting om op mijn fiets te kruipen. Maar 'n klein stemmetje in mij deed me toch besluiten om het maar niet te doen. En maar goed ook, rond het middaguur heeft het flink geregend.
Je vraagt je af waar al die regen toch maar vandaan komt, gisteren is onze provincie voor de 3de dag op rij, zwaar getroffen door het noodweer. Gelukkig zijn wij in Lanaken, telkens aan het ergste ontsnapt. Het mag nu wel eens ophouden.
Ik heb dus gewandeld deze voomiddag. Ik vertrok weer naar Smeermaas, de Kanaaldijk in. Daar staan nog verschillende oude woningen en huisjes. Het is daar fijn wandelen langs de Zuid-Willemsvaart. Om die foto van Hocht te kunnen maken, heb ik eerst wat struikgewas opzij moeten duwen.
Die plas water met dat witte huisje op de achtergrond, dat is de plaats waar de Zuid-Willemsvaart en het Verbindingskanaal bij mekaar komen. In Neerharen was er juist 'n schip de sluis binnengevaren. Daar stond ook 'n moeder met kind te kijken. En dat kind was ongeduldig om het schip te kunnen zien verder varen. Maar 'n schip versassen, dat doe je niet op een-twee-drie.
Terugkeren deed ik via Pietersheim en vanaf daar heb ik mijn stap maar wat versneld, ik zag al dat de zon was weggetrokken en dat er donkere wolken in de plaats gekomen waren. Straks naar de koers op tv kijken, de Ronde van Limburg, hopelijk kunnen ze overal door en zijn er geen wegen ondergelopen.
Het is er toch van gekomen, wat gewandeld in de namiddag. We wisten niet van de plannen waren voor vandaag, enkel dat we om 10u00 in Bilzen in de Kimpel (cultureel centrum) dienden te zijn voor het Lentefeest van onze kleinzoon Arne. Alle kinderen zouden er het beste van zichzelf geven tijdens hun optreden en naderhand werden ze allemaal bedolven onder de cadeautjes. Nadien werden we verwacht in het centrum voor 'n etentje. Maar al te lang mocht het niet duren, want Arne en zijn papa gingen naar Zolder om daar naar 'n autorace te gaan kijken. Dat was pas het ideale cadeau voor Arne.
Zo waren we toch tijdig thuis en kon ik nog gaan wandelen. Ik vertrok naar Smeermaas om daar in het centrum, links af te slaan richting Hocht. Vandaag ging ik eens niet via het kasteel, maar rechtstreeks naar de sluis van Neerharen. In het centrum van dit dorp vind je nog tal van authentieke woningen en herenhuizen. Terugkeren deed ik via de Neerharenweg en domein Zangersheide. De Pontische Rododendrons staan nu prachtig.
Veel foto's kon ik niet maken maar ik heb toch weer 10 km. gewandeld. Tussendoor effe op de pc naar het einde van de koers kijken in Italië.
Gisterenavond was het 'n verschrikking in de gemeente Voeren. Verschillende dorpen hebben er wateroverlast gehad, vooral het dorp Moelingen is zwaar getroffen. Ik fiets er geregeld doorheen, van thuis tot Moelingen is het slechts 24 km. Ik leef mee met de getroffen families.
Deze namiddag wilde ik de benen wat los gooien, gewoon 'n kleine fietstocht met de stadsfiets. Een echt plan en doel had ik niet, even de benen wat in beweging zetten. Ik vertrok via de Bessemerberg naar Zutendaal. Daar maakte ik verschillende foto's, oa. de fontein aan het gemeentehuis, het mooiste gebouw van de gemeente, de pastorij en de plek waar ooit loopgrachten waren in WO II.
Verder ging het naar Eik, 'n gehucht van Bilzen waar de O.L.Vrouwkapel staat, 'n gebouwtje van de 16de eeuw. En dan kwam ik na verschillende jaren nog eens langs kasteel Groenendaal. Wat ik niet meer wist, dat is de locatie op grondgebied Waltwilder. Je zou zeggen dat het korter bij Munsterbilzen of Hoelbeek gelegen is ..., niet dus. Het kasteel is van de 17de eeuw.
In Hoelbeek heb je de site Jonckholt, dat had 'n middeleeuwse burcht moeten worden, maar verder dan de grachten - wallen en funderingen, zijn ze nooit geraakt. Terugkeren deed ik via de brug van Eigenbilzen en de schaapjes in Briegden.
Ik ben aan dit verslag begonnen omstreeks 17u00 maar ben 'n kwartier later moeten stoppen wegens 'n heuse wolkbreuk. Effe redden wat er nog te redden diende te worden in de tuin. En daarna kletsnat zijnde, maar direct onder de douche gekropen en daarna ons avondmaal genuttigd.
Wat morgen betreft, dat is nog niet uitgemaakt of er ruimte is om te sporten. Onze kleinzoon heeft dan zijn Lentefeest. Een groot deel van de dag wordt het dus met de kleine bezig zijn.
Het was vandaag kiezen of delen, en het werd ... kiezen. Er werd veel regen voorspeld in het oosten van het land - waaronder Lanaken - en dus diende ik vanmorgen de keuze te maken tussen 'n wandeling of direct in de tuin te beginnen. Het is het laatste geworden. Hetgeen we gezaaid hebben, begint allemaal de kop op te steken en daar hoort natuurlijk geen onkruid tussen. Zodoende ben ik van 8u30 tem. 14u45 goed bezig geweest tot ..... grrrrrrr, .... het stevig begon te regenen. Een half uurtje langer droog weer, dan was ik volledig rond geraakt. Het zij zo.
Het is nu 15u48 en het regent nog steeds goed, van 'n buitenactiviteit is er dus geen sprake meer, tenzij ik dat zou doen na het avondmaal. De buienradar geeft dan 'n droge periode. Maar de goesting is er niet meer, deze mens heeft zich vandaag al genoeg afgebeuld in zijn tuin.
Maar 'n verslag schrijven zonder bijhorende foto's of dergelijke, dat kan natuurlijk niet. Ik ben dus even op zoek gegaan naar wat oude postkaartjes. Onder ons bloggers, is er iemand die woont in Nazareth, ik vond het dus plezant om van die gemeente wat oude kaartjes bijeen te zoeken. En wie Nazareth niet kent, de gemeente ligt in de provincie Oost-Vlaanderen en op 1/1/2023 zouden er 12.214 inwoners zijn geweest. Op 1/1/2025 gaat Nazareth met zijn deelgemeente Eke, 'n fusie aan met de gemeente De Pinte.
Voila, mijn bijdrage voor vandaag. Geniet van die oude kaartjes en doe dat zeker ook van het verlengde weekend.
Er zijn zo van die dagen dat het weer niet goed weet wat het wil, regenen - droog blijven - zonneschijn - ... Het was vandaag weer zo 'n dag. Vanmorgen eerst regen en daarna zonneschijn, maar tegen de middag weer wat gemiezer. Zou ik afgegaan zijn op de buienradar, dan was het 'n binnen-zit-dag geworden, maar dat staat uiteraard niet in mijn woordenboek.
Goed gekleed met 'n lange broek en regenjas, vertrok ik toch omstreeks 12u30 naar Maastricht. Ik hoopte er te geraken vóór de regen, en dat is min of meer gelukt.
Ik vertrok natuurlijk via Smeermaas. Daar liggen de kajakken te wachten op klanten. En dan heb je de voormalige St. Hubertuskerk, gebouwd in 1925 en diende als kerk voor de parochie Bosscherveld. Sinds 2009 is het 'n sportcentrum, dus geen wierook meer, maar nu de geur van zweet.
Aan de Noorderbrug intrigeerde mij al lang 'n trapje naar beneden langs 'n binnenwatertje. Ik wilde wel eens zien waar dat wandelpad zou uitkomen. Zo gezegd, zo gedaan. En zoals ik hoopte, eindigde het pad aan het haventje van de Bassin. Dat rood huisje langs de Bassin, had ik ook al langer in het vizier, het wordt af en toe nog gebruikt voor kunsthappenings.
Daarna ben ik wat gaan dwalen doorheen de stad. Zo kwam ik dat kapelletje tegen, gewijd aan St. Antonius van Padua. Volgens hetgeen ik er van gevonden heb, zou het opgericht zijn in 1805 samen met de Broederschap van St. Antonius van Padua. Op de Grote Markt heb je naast het stadhuis, verschillende panden met 'n mooie versiering boven de voordeur.
Mijn pauze hield ik in de Boekenkerk, de voormalige Dominicanerkerk, gebouwd in de 13de eeuw. Sinds 2007 is het nu 'n boekhandel. Via de kermis op het Vrijthof, belandde ik toevallig in de volgende kerk, de Basiliek van O.L.Vrouw-Tenhemelopneming oftewel Sterre-der-Zee. Het gebeurt niet dikwijls, maar ik ben effe gaan zitten in de kerk. Er was juist 'n trio mooie muziek aan het maken met 'n klassieke zangeres. Het klonk prachtig en er waren op dat moment, heel wat toehoorders. Op het plein zelf, zat het goed vol, Maastricht wordt wel eens "ene groete café" genoemd.
Ten slotte terug naar de Maas, naar mijn bushalte. Ik had op dat moment iets meer dan 10 km. op de teller, terugkeren naar Lanaken had gekund, maar dan was het in de regen geweest. Liever niet dus. Tot morgen.
Als je er al 'n paar weken niet meer bent geweest, dan is het effe goed kijken waar je je voeten moet zetten. Dat overkwam me deze morgen, ik wilde nog eens het bos instappen langs het toegangspunt naast de Maastrichterweg. De regen en de warmte van de laatste weken hebben er voor gezorgd dat 'n groot deel van het pad, volledig toegegroeid is. Ik diende mij dus te begeven tussen hoog opgroeiend gras, struiken en diverse woekerplanten. Gevolg: mijn broek was tot boven kniehoogte nat. Het had gisterenavond natuurlijk flink geregend bij ons.
Maar eenmaal dat smalle pad voorbij, kon ik rustig wandelen doorheen het bos. Eerst langs camping San Lanaco en vervolgens langs domein Zangersheide. En dat water in het bos met die groene kleur, het blijft iets bijzonders. Aan het inwandelpunt achter de kinderboerderij, stak ik de weg over om daar te belanden in Pietersheim. Komi laat de kinderen dromen en ook die hekselketel doet hen fantaseren over trollen, heksen en andere sprookjesfiguren.
Via de burchtruïne en die Canadese gans, was het tijd om huiswaarts te keren. De wolken begonnen wat donkerder te worden en bijna thuis zijnde, begon het al te miezeren. Of ik met die natte grond nog goesting heb om wat in de tuin te werken, wie weet ...?
Als je naar de kapper gaat, dan zijn er altijd wat weetjes die je mee naar huis neemt, vanmorgen was het niet anders. Daarna naar de bakker om brood, om mij vervolgens klaar te maken voor mijn fietstocht. Het doel van vandaag was Ohé en Laak, rechts van de Maas om daar met het veer over te steken naar Ophoven, deelgemeente van Kinrooi.
Fietsen is één zaak, maar het moet ook 'n beetje uitdagend zijn, vandaar mijn bedoeling om tot Ohé en Laak te fietsen. Dat ligt 'n eind boven Roosteren en qua kms. zou ik weer rond de 100 uitkomen. Daarenboven zou de wind ook zijn rol spelen, 3 à 4 bfr. vanuit de richting ZO. Ik koos er dus voor de wind wat in de zij te hebben bij vertrek en bovenaan Ohé en Laak, zelfs in de rug. Terugkeren zou ik dan doen via het oude kolenspoor tussen Maaseik en As, goed beschut door de bomen.
En over Maaseik gesproken, ik diende in de buurt van de stad te zijn, net op de dag dat ons Koningspaar, Filip en Mathilde, Maaseik zouden komen bezoeken. Mijn vrouw zag het vanmorgen in de krant staan. Nu, in Maaseik-centrum hoefde ik gelukkig niet te komen.
Maar om mijn rit wat te duiden, ik vertrok via de Noorderbrug in Maastricht om dan links af te slaan. En jullie kennen mij intussen, één kapelletje zal op mijn tocht altijd 'n bezoekje waard zijn. Deze keer was dat de O.L.V.-van-Banneuxkapel, gebouwd door de bewoners van Brommelen in 1959. In Stein reed ik door 'n mooi stukje natuur, 'n stiltegebied. Recent hebben ze er ook 'n volledig nieuw fietspad aangelegd.
En dan Ohé en Laak, gelegen tussen de Maas en de Oude Maas. het hoort tot de gemeente Maasgouw. Bij 'n telling in 2021 had Ohé 630 inwoners, Laak had er toen 200. Dat kasteeltje heet Het Geudje of Huis Hasselholt. Het oudste deel dateert van de 16de eeuw. Later werd er nog 'n vleugel bijgebouwd. Op dat moment had ik +/- 55 km. op de teller, tijd dus voor 'n pauze. En de "puddingvlaai met greumele" zag er mij zo lekker uit dat 'n deel ervan, niet op de foto staat. Op het bootje naar de overkant, was ik toevallig de enige reiziger.
De terugtocht ging dus richting Maaseik, niet door de stad dus, maar rechts via Wurfeld. Dan volgde het oude kolenspoor naar As. Je bent er goed beschut voor 'n stevige tegenwind. Ondanks dat het wat bergop loopt, haalde ik op die weg dikwijls 28 à 29 km/uur. Aan de brug over de Zuid-Willemsvaart sneuvelde mijn laatste boterham. Nadien reed ik nog via het station van As naar Zutendaal om tenslotte in Gellik mijn "guilty pleasure" te drinken. Het weer was er dorstig genoeg voor.
Zo mensen, ik kan terugkijken op 'n speciale week, van verleden woensdag tem. vandaag dinsdag, fietste ik in totaal zo 'n 340 kms. Niet slecht, al zeg ik het zelf. Het was vandaag warm, de fietstocht was geweldig, er was wind maar daar had ik dus weinig last van, en de dag eindigde hier in Lanaken omstreeks 18u20 met 'n stevige bui en onweer. Nu 19u26 is het weer droog en rustig.
Vandaag heb ik 'n snipperdag genomen, niks te sporten maar gewoon naar de schaakclub. Ik heb weliswaar de ganse voormiddag in de tuin gewerkt (lees: op mijn knieën gezeten om onkruid te verwijderen); dat telt misschien ook als sporten.
Hoe ook, in de namiddag trok ik naar het Dienstencentrum om te gaan schaken. Het lot bepaalde dat ik het tegen Herman diende op te nemen en Herman heeft driemaal in het zand gebeten. Toen was het welletjes voor mij en kon ik aan 'n klein ommetje beginnen. Ver wilde ik niet gaan. Gewoon langs het rusthuis en de muurschildering aan het gemeentehuis, om vervolgens "de mosselgats" door te wandelen, het mosselpad genoemd omdat een der bewoners sinds jaar en dag, daar lege mosselschalen heeft liggen als grondbedekker. Daarna nog even op ziekenbezoek geweest bij 'n familielid.
Bijna thuis, 'n laatste foto van de zon die zich verstopte achter de wolken. Wat morgen brengt, ... mogelijk 'n fietstocht. Nog effe afwachten wat de weersvoorspellingen zijn.
Wat ben ik tevreden over mijn fietstochten van de laatste dagen, ik kijk met blijdschap terug op mijn tocht van gisteren en afgelopen woensdag. Gisteren was het vooral bergop en woensdag héél veel kms. Zoiets doe je ook enkel maar als het tussen de oren goed zit, en dat is het geval. Ik mag dus niet klagen.
Vandaag was het 'n relatieve rustdag. Eerst nog wat afwerken in de tuin (klus van 'n goed uur) en daarna naar de flappentap met 'n ommetje daarna. Ik vertrok naar die flappentap via de Brouwerij van Aubelstraat. Dan de fiets- en wandelbrug over en via het onverharde jaagpad naar Tournebride. Daar de brug over en rechtsaf naar Pietersheim. Jullie hebben die foto's al dikwijls gezien, maar ik kan het niet laten telkens nieuwe foto's te maken. Het viel mij op dat er vandaag heel wat toeristen de weg naar Pietersheim gevonden hebben.
Vooral de kapel is 'n publiekstrekker. Je kunt er 'n burgerlijk huwelijk afsluiten.
Uiteindelijk is dat ommetje toch nog 8 km. geworden. Deze namiddag - moederdag - is het met de benen omhoog, naar de koers kijken en ons vieruurtje eten dat ik vanmorgen meebracht van de bakker.
Wat volgende week gaat geven, dat zal van het weer afhangen. Morgen normaal gezien gaan schaken en misschien dat woensdag 'n fietsdag kan worden.
Het drielandenpunt Vaals was nog een van de opdrachten die ik diende te vervullen. En vandaag had ik er goesting in. Nu wist ik wel dat het 'n tocht zou worden met véél bergjes, maar ik hoefde niet voor 'n bepaald uur terug thuis te zijn (natuurlijk wel uiterlijk voor het avondeten) en niemand vroeg er om, om snel te fietsen. Uiteindelijk reed ik 'n gemiddelde van 17,8 km/uur voor 'n rit van 103,73 km. met 1.175 hoogtemeters, verspreid over 9 hellingen met naam. Ik heb dus mijn beste beentje moeten voorzetten.
Het waaide vanmorgen iets meer dan gisteren, maar dat kon de pret niet bederven. Ik vertrok via de Noorderbrug in Maastricht richting Bemelen. Daar fietste ik over de St. Anthoniusbank. Vervolgens ging het naar Cadier en Keer. Daar was het effe voorzichtig zijn. Die oude hoeve en dat Mariakapelletje hadden er niets mee te maken, maar door die smalle straatjes, passeerden zeker 'n twintigtal trucks en opleggers. Was er 'n meeting in de buurt? Feit was dat er bijna geen doorkomen was voor het gewone verkeer.
Maar goed, eens dat achter de rug, kon ik mijn vizier richten op de Voer en meer bepaald op Teuven. Ik hoopte dat de wegenwerken er eindelijk achter de rug waren en dat bleek zo te zijn. Hierdoor kon ik langs "Moeder de Gans" fietsen, 'n wijdverbreid restaurant-café. Vandaag ben ik er niet gestopt. Wat verderop, boven in het bos en na 'n lange klim, effe wat tijd om wat boterhammen binnen te spelen.
Eens de Voer buiten, zit je in Wallonië. Zo fietste ik oa. door Gemmenich en Plombières. Ook had ik 'n mooi vergezicht op kasteel Beusdael in het gelijknamige gehucht. Het hoort bij de gemeente Sippenaken. En dan de klim naar Vaals. Geen al te zware klim, meer gelijkmatig maar wel 'n klim die blijft duren. Oorspronkelijk had ik het plan om daar te pauzeren, maar buiten wat foto's die ik liet maken, heb ik er niet teveel tijd verspild, het was er mij véél te druk.
Maar om te pauzeren heb ik toch moeten wachten tot Simpelveld eer ik kon stoppen, het is lang geleden dat ik zo naar 'n pauzeplaats uitkeek. Ik had natuurlijk al heel wat bergjes voor de kiezen gekregen en de benen begonnen wat leeg te lopen. Tijd dus voor ene koffie, 'n stuk taart en ene cola. En met die drie producten in mijn maag voelde ik mij als herboren, ik voelde weer kracht in de benen.
Om niet doorheen Valkenburg te moeten fietsen, had ik vanmorgen mijn parcours nog wat aangepast. Het is zaterdag en dan loopt dat stadje vol met toeristen. Bijkomend diende ik oorspronkelijk ook nog doorheen de binnenstad te moeten fietsen. Maar zoals gezegd, na aanpassing van mijn route, passeerde ik Valkenburg slechts aan de buitenkant, richting Houthem. Daar ben ik nog even gestopt om wat foto's te maken aan het St. Gerlachkasteel. Het zou van 1713 zijn maar vroeger zou er al sprake zijn van 'n klooster op die plaats in de 13de eeuw. Dat kapelletje ligt ook in die gemeente en wordt het St. Gerlachuskapelletje genoemd.
Zo, dat is meer dan voldoende tekst, het was dan ook 'n ferme fietstocht met veel bezienswaardigheden. En voor mezelf, het is al enkele jaren geleden dat ik méér dan 1.000 hoogtemeters bijeen fietste op één dag. Ik ben dus 'n tevreden man, temeer daar ik op 'n klein dipje na, weer geen moeilijkheden heb gehad. Waar die kapelletjes toch van nut voor kunnen zijn ...
Sorry, vandaag geen wandelkaartje, dit ondanks het feit dat ik toch gewandeld heb. Ik heb ergens onderweg bij het nemen van 'n foto, op pauze gedrukt van mijn Strava-account. Toen ik thuis kwam, had ik slechts 2,4 km. op de teller. Ik was nochtans méér dan 'n uur weggeweest. Ik schat dat ik iets meer dan 7 km. gewandeld heb. Ik heb dat kaartje dan maar naar de prullenbak verwezen.
Het was dus vandaag geen superlange wandeling, temeer daar we in de voormiddag en middag, deftig "getaffeld" hebben in Genk (lees: traag voortbewegen). We wilden nog wat shoppen en ergens gaan tafelen. Maar daar word je zo moe van ....ha, ha, ha.
Niets is minder waar, eens terug thuis wilde ik toch nog even de benen strekken en doorheen Pietersheim wandelen. Het was dus gewoon op automatisch piloot, de gekende route en onderweg wat foto's maken. Eerst in de kinderboerderij, dan langs de grachten van de ruïne en het kasteel en dan langs hoeve De Merode. De hoeve behoorde vroeger bij het kasteel en de toegangspoort dateert nog van de 16e eeuw. Het gebouw zelf is deels van de 17de eeuw, deels begin 18de eeuw.
Op de Putstraat vind je de oudste woning van de streek, 1686 staat er op de gevel. Terugkeren deed ik via het kasteel Alicebourg.
Morgen staat er weer 'n fietstocht op het programma, dan ga ik naar Vaals, het drie-landenpunt. Er zal stevig mogen geklommen worden.
Na mijn geweldige fietstocht van gisteren hadden jullie misschien gedacht dat het voor mij 'n rustdag zou worden vandaag, maar niets is minder waar, integendeel, het was 'n goed gevulde dag. Deze voormiddag heb ik samen met mijn echtgenote gewerkt in de tuin, daarna 'n stevige wandeling gemaakt en ten slotte naar het einde van de koers en de bekerfinale voetbal gekeken. Ja die tuin, het werd zo stilletjes tijd dat we konden zaaien. Maar eerst dienden de perselen nog maar eens onkruidvrij gemaakt te worden om vervolgens te zaaien en water te geven. Kunnen jullie geloven dat het deze ochtend behoorlijk fris was, ik diende zelfs mijn werkjas aan te trekken. Er hing zelfs wat mist. Maar na de koffie klaarde het op en werd het warm.
Daar heb ik deze namiddag dan ten volle van geprofiteerd om 'n fikse wandeling te maken. De rode wandeling in Gellik stond ook al 'n tijdje op mijn to-dolijstje. Je begint die wandeling in feite op de Kounterstraat, dan de ijzeren brug onderdoor om in Gellik de wandelweg naast het kanaal te nemen. Op 'n bepaald moment moet je rechtsaf, het veld in om uit te komen op de Gellikerweg, precies op de grens tussen Eigenbilzen en Gellik. Je dient daar gewoon de straat over te steken om de rode wandeling verder te zetten.
Op de grote weg Eigenbilzen - Gellik, steek je ook gewoon de straat over en daar gaat de rode wandeling over in 'n boswandeling. Je ziet er 'n mooie omgeving maar ook grote plassen water kruisen je pad. Eens terug op de Kewithstraat is het afgelopen met modderige stroken. En wat is 'n wandeling zonder paarden ...?
Een laatste opmerkelijke foto maakte ik op weg naar huis. Het Limburgs kampioenschap biertonrollen, wie had daar al ooit over horen spreken ....?
De Achelse Kluis stond al een tijdje op mijn programma, alleen waren de weersomstandigheden nog niet goed genoeg om er heen te trekken. Dat was vandaag wel het geval, het zou droog blijven met niet te veel wind. In feite zou morgen donderdag zelfs 'n betere dag zijn, maar bij ons in België is het dan 'n feestdag - O.L.Heer Hemelvaart - en ik vreesde 'n beetje dat de fietspaden dan overvol zouden zitten. Gefietst werd er dus vandaag en dat, zoals gezegd naar de Achelse Kluis, 'n rit van meer dan 130 km. Ik had er geen schrik van, de conditie is goed en ik heb in het verleden die rit al verschillende keren gemaakt, ik wist dus wat ik kon verwachten.
Ik vertrok langs de Zuid-Willemsvaart om na welgeteld 54 min., brasserie Brug 36 te passeren in Dilsen-Stokkem. Die brasserie was onze locatie afgelopen maandag met mijn ex-collega's. Met bus en 'n stuk te voet, deed ik er maandag méér dan 'n uur over om tot ginder te geraken. Vervolgens kwam ik aan het Eilandje in Neeroeteren. Iets verderop in Tongerlo heeft het heel even gedruppeld, eigenlijk nauwelijks het noemen waard.
En in Bree effe afgestapt aan de kapel van O.L.Vrouw van Rust, gebouwd in 1904. Ik ben geen gelovig mens - gelovig in de zin van regelmatig naar de kerkdiensten te gaan - maar ik heb wel zo iets dat mij daar even tot rust brengt en de hoop uitspreekt dat het weer 'n rit zonder ongevallen zou worden. Even verder, weer 'n prachtig staaltje van streetart. Mooi.
In Hamont-Achel had ik aan "de doodendraad" 'n babbel met 'n Nederlands koppel, wonende in Utrecht. Dat hadden zij nog nooit gezien en ze waren onder de indruk. Daar diende ik even de grens over te steken, naar Nederland dus, om doorheen 'n stiltegebied te fietsen.
En dan kwam de beloning, de Achelse Kluis. Voor koffie, taart en cola, betaalde ik 8,70 euro. Er zat redelijk wat volk op het terras. Op dat moment had ik 60 km. op de teller, de terugtocht kon beginnen. Eerst doorheen Neerpelt om daarna naar Peer te fietsen. Daar heb ik mij even in de luren laten leggen, wegenwerken noopten mij om van mijn parcours af te gaan, gevolg ... weg kwijt en geen gps in mijn bezit. Ik heb dus diverse keren, voorbijgangers de juiste weg moeten vragen. Zo kwam het dat ik tot Opglabbeek enkel grote wegen heb gevolgd ipv. het fietsroutenetwerk. Nu, ik ben er ook geraakt en het is weer 'n les in aardrijkskunde en het gevoel voor richting.
In Opglabbeek kwam ik weer mijn nummertjes tegen en zo kon ik oa. in As langs molen 't Mieleke fietsen, 'n molen van de 18de eeuw. Verder heb ik geen foto's meer gemaakt, ik was aan 'n goed tempo bezig en dat wilde ik zo houden. Na 135 km.'n gemiddelde halen van 22 km/uur, dat noem ik niet slecht. En of dat stoppen aan dat kapelletje zijn nut gehad heeft, ik heb alleszins geen problemen onderweg gehad en de fiets bolde prima.
Achteraf lieten mijn kinderen mij weten dat zij effe gedacht hadden om de Achelse Kluis ook als 'n te fietsen opdracht toe te voegen, maar dat zij het niet gedaan hebben omwille van de afstand en of ik dat wel zou aankunnen. Ik heb hen vandaag het tegendeel bewezen. En het is misschien grootspraak, maar ik ben nooit in 't rood moeten gaan, in tegendeel, ik had nog energie over bij thuiskomst.
Verdorie, 370 meter te weinig gewandeld, anders had ik precies de 1.000 km. wandelen bereikt. Grapje uiteraard, die 1.000 km. komen er wel een van de volgende dagen, niet zeuren dus. Maar ja, je bekijkt na je wandeling je nieuwe cijfers en je ziet dan je op 'n haar na 'n mooi wandelcijfer had kunnen bereiken.
Voor morgen zal het alleszins niet zijn, want dan ga ik fietsen. Mijn doel is de Achelse Kluis in Hamont-Achel, 'n stevige rit. Vandaag heb ik gewandeld en wederom vanuit 'n andere vertrekplaats. Ik nam de bus richting Opgrimbie en Boorsem. Aan de halte, de Rijksweg over richting de molen, De Stormvogel. Deze molen kwam in de plaats van zijn voorganger die in 1858 afbrandde. Een mooi weetje is ook dat in 1963 onze toenmalige Koning Boudewijn gezorgd heeft dat de romp van de molen volledig wit geschilderd werd. Boudewijn had 'n residentie in het naburige Opgrimbie en zag uit op die molen.
In Boorsem aan de brug zag ik de "Reuzen Margriet" staan, volgens mijn app Obsldentify, uiterst zeldzaam. Daarna ging het langs de Zuid-Willemsvaart gewoon rechtdoor tot in Rekem. Daar had ik de keuze, gewoon het kanaal blijven volgen of toch maar Oud-Rekem binnenstappen. Ik koos het laatste. Zo kwam ik oa. langs de oude directeurswoning van het vroegere OPZ dat toen gehuisvest was in het oude kasteel. Wat verderop staat de oude gendarmerie.
En nu ik toch bezig was, wandelde ik gewoon verder binnendoor richting Neerharen. Daar trof ik Rita en Jeu, oude bekenden, plezant om effe 'n babbeltje te slaan. In Neerharen op de Heirbaan staat alles in frisse lentekleuren. Aan de sluis voer juist 'n schip binnen.
Ik had vandaag voor alle zekerheid mijn jas aangedaan, maar dat heb ik mij toch beklaagd, op momenten was het zelfs warm. Het enige voordeel van 'n jas zijn die verschillende zakken voor je portefeuille, gsm, stuk fruit, koekje enz. Maar ik ga zeker niet klagen, laat die zon maar schijnen, zeker na na die plensbui van gisteren die ik te verduren kreeg.
Verdorie, het heeft niet mogen zijn, per fiets naar de bijeenkomst gaan met ex-collega's. De weersverwachtingen waren niet van die aard om veel risico's te nemen, zeker niet bij het terugkeren. In de latere namiddag werd hondenweer voorspeld. En maar goed dat ik dit wijs besluit nam, ik ben in de plaats met de bus gegaan en bij vertrek in Lanaken, begon het al wat te druppelen. Ik had telefonisch afgesproken met 'n collega die mij aan de bushalte zou komen halen en nadien daar ook zou terugbrengen.
Het was 'n aangename namiddag waarbij zoals dat hoort, "veel oude koeien uit de gracht werden gehaald". Voeg daarbij dat er heel wat gekletst werd over ditjes en datjes, en dat alles onder het genot van enkele drankjes. Het was al weer effe geleden dat we mekaar nog gezien hadden, 'n juiste datum afspreken is soms moeilijk. Ze zeggen toch dat gepensioneerden weinig tot geen tijd meer hebben. En dat klopt in de praktijk ook zo, hobby's, kleinkinderen en genieten van het leven, iedereen ervaart dit wel.
Maar goed, iets na 17u00 vonden wij het welletjes en maakten we de promesse om de volgende ontmoeting niet meer zo lang op zich te laten wachten.
En terug in Lanaken, ... wat dachten jullie, ... een stortbui. Het is slechts 1 km van de halte tot thuis, maar deze jongen werd kletsnat. Als 'n verzopen kat kwam ik thuis aan. Maar waar maak ik mij druk over, er bestaan ergere dingen in het leven, wat droge kledij en het leed is geleden.
Er werd dus vandaag niet gesport, dat zal voor morgen zijn. Fijne avond nog.
Wat doe je zoal op 'n zondagmorgen, zeker als je bijtijds aan de ontbijttafel hebt gezeten, "de hort op", gaan wandelen. Ook al is het pas 7u58, dat is juist het fijne aan vroege wandelingen, je bent zogoed als alleen, je ziet de natuur ontwaken en de vogeltjes communiceren. Zalig toch.
Ik vertrok langs de Sportoase. Daar zag ik pas goed welke impact die regen van afgelopen donderdag op de velden heeft gehad. Aan de brug van Briegden ging ik naar beneden, naar het jaagpad. Daar werd ik al direct toegejuicht door 'n handschoen op paal .... En dan ging het gewoon rechtdoor om aan de brug van Veldwezelt terug omhoog te gaan. Aan de andere kant zag ik 'n grote fietsers op de plek waar ik even te voren nog gewandeld heb. Als ik zelf aan 't fietsen ben, en ik zie zo 'n grote groep op mij afkomen - zeker op die smalle jaagpaden - dan krijg ik het altijd 'n beetje benauwd. De voorste mannen in de groep hebben je gezien, maar die achteraan in de groep, hebben zij je gezien .....? Altijd effe uitkijken in dergelijke gevallen.
Aan het industrieterrein moest ik terug omhoog, ook daar zag ik de modderstromen die het fietsers en wandelaars moeilijk maken. Eenmaal het oude spoor en de fiets- en wandelbrug over, was ik terug in het centrum. Het kunstwerk aan het gemeentehuis is nu helemaal klaar. Op facebook werd zéér positief gereageerd door de buurtbewoners.
En bijna thuis en je ziet die schaapjes grazen, dan kan je dag niet meer stuk. Namiddag gaan we de plaatselijke horeca nog wat steunen en morgen ga ik naar 'n bijeenkomst van ex-collega's in Dilsen-Stokkem. Dat zal per fiets zijn.
Vandaag had ik maar één doel, namelijk Alden Biesen in Rijkhoven. Nu, achteraf kwam er nog 'n tweede doel bij, maar daar heb ik het seffens over. Alden Biesen dus, 'n immens kasteel met 'n mooie tuin, reeds in de 13de eeuw was er sprake van de locatie. Vroeger was het 'n landcommanderij van de Duitse Orde. De laatste kasteelheer, Armand Roelants du Vivier stak in 1971 de open haard aan om mensen van de Vlaamse Overheid te kunnen ontvangen. Het kasteel zou verkocht worden aan de Vlaamse Overheid. Maar omdat de schouwen slecht onderhouden waren, is er brand ontstaan en brandde het dak volledig af. Gelukkig is het kasteel volledig gerestaureerd en is nu 'n pareltje.
Voor mijn fietstocht vertrok ik doorheen Gellik en wilde via de velden naar Eigenbilzen gaan. Maar aan de Wijerdijk liep het mis, de hele toegang naar de wegen die ik wilde nemen, was dichtgeslibd door die zware regenval van afgelopen donderdag. Een grote hoop modder. Ik ben dan maar wijseljk op mijn stappen teruggekeerd en heb gewoon de grote weg genomen. Eerst doorheen Strodorp waar het ook lelijk gedaan heeft, maar de wegen waren opnieuw proper. Aan de kapel van O.L.Vrouw van Bijstand, fietste ik richting Mopertingen. In Waltwilder ging het effe omhoog langs het voetbalveld. Het volgende dorp dat ik passeerde was Martenslinde. In die kerk was ik nog nooit geweest.
En dan kwam Alden Biesen in 't zicht. Eerst doorheen de toegangspoort, het Apostelhuis. Enkele jaren terug kon je er nog iets eten of drinken. Nu is er blijkbaar geen uitbater meer. Het gebied van Alden Biesen is groot, je hebt het kasteel, de kerk, 'n groot binnenplein, 'n rozentuin, weilanden enz. Vooraan rechts heb je 'n brasserie en die zat goed vol. Als je 'n rustige en aangename namiddag wenst te hebben, kom gerust af, het is de moeite.
Wat verderop de straat vind je de rentmeesterij, die hoorde vroeger tot het kasteel. Nu is het 'n gerenommeerd hotel, Martin's Rentmeesterij. In Bilzen nog even herinneringen aan mijn jeugd opgehaald door over de Borreberg te fietsen. In mijn scholierentijd was dat "the place to be" om de meisjes te ontmoeten. Later werd de Borreberg en omgeving, het decor van Jazz Bilzen. Vanaf 1965 hebben daar vele wereldsterren opgetreden zoals oa. The Moody Blues - Ike & Tina Turner - Deep Purple - The Kinks om er maar enkelen te noemen.
En o ja, ik had nog 'n tweede doel. Dat was effe binnenspringen bij mijn kleinzoon om er 'n foto te nemen van hun kippen. Dat was ook een van de doelstellingen die ik kreeg bij mijn 70ste verjaardag. Het is 'n kort ritje geworden maar wel best aangenaam, ondanks de regen op het einde.
Dat was me wat gisterenavond, Lanaken dat +/- 88 liter water per vierkante meter te verduren kreeg, vooral de deelgemeente Veldwezelt is getroffen geweest. Maar ook in Lanaken zijn er kelders ondergelopen. Wijzelf hebben geen schade gehad, alleen, ... onze moestuin is nu kletsnat. We hadden al achterstand met het zaaien van groenten, daar zullen nu nog enkele dagen bijkomen tot alles weer opgedroogd is. Ook deze voormiddag heeft het nog geregend, het mag nu eindelijk gaan stoppen.
Na het middagmaal zag het er naar uit dat het droger ging worden. Tegen 13u00 ben ik vertrokken voor 'n wandeling, weliswaar met nog wat gemiezer. Maar 'n minuut op tien later werd het helemaal droog. Mijn bestemming was vandaag Neerharen. Achter en naast de Kinderboerderij, kon ik zelf zien hoe stevig het wel geregend heeft gisterenavond.
Via de Neerharenweg met Stoeterij Zangersheide en villa Violette, was ik dan in Neerharen. Op de Heirbaan zie je nog vele oude herenhuizen, allemaal even charmant. Vervolgens ging het naast de sluis van Neerharen richting dat kleine haventje waar er al enkele boten te water zijn gelaten. In de winter liggen ze daarnaast in het droogdok. En langs het jaagpad is het altijd rustig wandelen, daarom kom ik er ook zo graag.
Aan de sluis van Lanaken, op dat weggetje richting de tunnel, is het oppassen geblazen om geen slakken te pletten. Als wandelaar kan ik nog kijken waar ik mijn voeten zet, maar als fietser heb je daar geen oog voor. En het is niet zo dat je er maar enkelen ziet, na die regen van gisteren lag de weg vol met die rode wegslakken.
Iets verderop, nog ene stevige babbel met wat buren uit mijn omgeving. Altijd plezant om wat te "klessebessen" (wat 'n woord ... ). Bijna terug thuis vroeg ik aan mijn overburen of ze het droog gingen houden, ze vertrokken pas per fiets en de lucht achter hen zag er verdacht donker uit. Ik denk toch dat ze geluk gaan hebben.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.