CACTUS - DROEDELEN MET COCHENILLE

Hey mannen! Wat zijn jullie aan 't doen?
"Wij zijn deze luizen aan't verzamelen voor onze vrouwen".
Verdienen jullie daar geld mee?
"Ach nee, we doen dit vuile werkje om onze vrouwen goed gezind te houden, zij gebruiken de
kleurstof om hun natuurzijde te verven. Dit is zuiver een hobby".
Hebben jullie enig bezwaar dat ik foto's maak?
"Ga gerust je gang man".




















De geschiedenis herhaalt zich.


***


De introductie van de cochenille insect (het nieuwe goud) uit Mexico begon in 1825 en werden
de eerste systematische experimenten van acclimatisatie gerealiseerd. Aanvankelijk ondersteunde
de officiële instanties de cochenille-industrie met het oprichting van een handelsagentschap voor
de overname van de totale productie van het insect voor de prijs van 30 reales per 46 kg.
(omgerekend naar escudos en dan naar pesetas en vervolgens naar euro's zijn 30 reales
+/- 5 eurocent).

Er is dus niets nieuws onder de zon. Telkens er een nieuwe munteenheid geïntroduceerd werd
zijn ze in de korste keren veel minder waard dan de oude. Zo zullen er waarschijnlijk 10 nieuwe
zeuro's nodig zijn om 1 oude te kopen. Spanje kent dit spel maar al te goed. De Spaanse peseta
 devalueerde maar liefst viermaal in niet minder dan 3 jaar tijd. In september 1992 met 5 %, twee
maanden later op 22 november nog eens 6 %. Daarna volgde weer een devaluatie met 8 %
in mei 1993 en tenslotte op 6 maart 1995 met nog eens 7 %.
 
Het succes van de handel in het rode goud in de zestiger jaren van de 19de eeuw werd
omschreven als een stadium van productieve koorts. Het keerpunt kwam echter snel. Door
toedoen van de Frans-Pruisische oorlog, de opeenstapeling van de voorraden op de Europese
markten en de ontwikkeling van het chemische verf proces, aangekondigd op de wereld-
tentoonstelling van 1862 in Londen, brachten een progressieve daling van de prijs van de
 cochenille kleurstof met zich mee. Dit leidde tot een kolossale sociaal economische crisis op
de eilanden en voor La Palma in het bijzonder. De gevolgen van deze ramp waren onder andere
de ondergang van de kleine producenten, de toename van de werkloosheid, de daling van de
salarissen en de intensivering van de emigratie naar Cuba en Venezuela. In deze context van
voortdurende verslechtering was de schatplichtige druk op de volksklassen onhoudbaar en
manifesteerde er een algemeen verzet om nog belasting te betalen.

Waar heb ik dit tegenwoordig nog gehoord ...

Hier en daar op verwaarloosde stukjes grond naast antieke huisjes staan er schijfcactussen die
met witte vlekken en poeder zijn bedekt. Deze witte bolletjes zijn de "Cochinilla" Spaans voor
cochenilleluizen ook wel scharlakenluizen genoemd. Dit beestje werd in het begin van de 19de
eeuw vanuit Zuid-Amerika op La Palma ingevoerd. Enkele decenia lang heeft deze luis de rode
verfstof geleverd en alzo voor een inkomen van de lokale bevolking gezorgd, tot dat de
chemische industrie deze hoogwaardige kleurstof overbodig maakte. Analine was veel
goedkoper dan het oogsten, drogen en malen van cochelillaluizen tot rood poeder.
































Morgen verder ...

Schijfcactus (Opuntia ficus-indica)

***

Schijfcactussen ziet men hier massaal langs de wegen staan en eigenlijk een beetje overal. Voor
een of andere reden wordt er in de reisgidsen weinig aandacht besteed aan de tuna, Spaans voor
cactusvijg, woestijnvijg of vijg van Barbarije. Het is een vrucht van de cactussoort "Oppuntia
ficus-indica". De vruchten zijn rijp zodra de groene bedoornde vruchten geel of rood verkleuren.
De smaak is zoetig, soms aan de zure kant en lijkt enigszins op die van een peer, de rode hebben
een aparte smaak en zijn heel zoet. Men eet de pitjes mee op. De kleine doorns hebben
weerhaakjes en kunnen bij mensen een geïrriteerde huid veroorzaken.

Een goede manier om een cactusvijg te eten,
zie: 
https://blog.seniorennet.be/schetsblog/archief.php?startdatum=1222639201&stopdatum=1222725601











Op onderstaande foto kan men goed zien dat vanwege de droogte dit jaar de cactusschijven er
slap bijhangen, ook ziet men hier en daar een witte veeg, dat is de befaamde cochenille, een
beestje waar we het morgen over hebben.














Deze knalrode "tunas" staan in onze tuin en zijn een waarlijke delicatesse!

Nikonische bosgeesten.

**

Om bosgeesten tegen te komen moet je tijdens de wandeling neerhurken bij de kleine
natuurwonderen en kijken naar de subtiele kleurverschillen van rots- en korstmossen.




Aandacht vergt aandacht




On the road into the wild ...




Van niets iets maken














Door de verbondenheid met mijn electronische middelen kan ik primitief gaan.

Zondag

Zwart lintje voor Puerto Naos.

***

Gisterochtend voor de afwisseling naar Puerto Naos geweest om een kijkje te nemen naar de
werken aan de nieuwe promenade. In weerwil van de crisis gaan de werken gestaag verder.
Alhoewel de Canarische Eilanden vrijdag ll in totaal 756,8 miljoen euro hebben gevraagd aan
de centrale regering om hun schulden en rekeningen te kunnen betalen.

Aangekomen aan de Mirador de Las Hoyas kon ik goed het zustereiland El Hierro zien liggen.
Het eiland is momenteel aan't stijgen door vulkanische activiteiten, maar met het blote oog zie
je daar natuurlijk niets van ;-)))




De boulevard van Puerto Naos geeft blijk van een rouwproces en draagt een zwart lintje ;-)




Sin Barreras.
"Een zomer zonder hekken" staat er op de aangebrachte kennisgeving. Momenteel is de boulevard
één grote versperring. Ik moest wel even glimlachen.




Niet de moment voor een appartementje op de zeedijk te huren om vakantie te vieren. Veel stof
en getakketakketak van de betonhamers. Ontbijt op het terras met zand tussen de tanden ;-)




"De rots" trekt zich er niets van aan.




Voor alle duidelijkheid, deze bijzondere evenwichtige steenmannetjes zijn niet door mij gemaakt
maar zijn van de vaste hand van de man die de ligstoelen verhuurt op het strand. Hij heeft
waarschijnlijk meer tijd nu door minder toeristen en dagjesmensen tengevolge van de werken.
Het was nog vroeg en de steenmannetjes zijn waarschijnlijk al van de dag ervoor.









Een gezicht

Wonen met passie in de lava.

***

Het pad aflopen vanaf El Remo naar het strand van La Florida is steeds een belevenis. Het was
nog vroeg in de ochtend, geen mensen, een nieuwe dag begon, het was stil en je hoorde het
grindpad knarsen onder je stappers. Midden in de lavastroom stond een onderkomen. De hemel
was al enigzins verlicht maar de zon bevond zich nog achter de kim. De ochtendschemering aan
deze kant van het eiland duurt langer want tussen het oosten (waar de zon opkomt) en hier
ligt de bergketen Cumbre Nueva. Ik maakte enkele foto's. Het was helder weer maar de lucht
was nog geel. Ik nam me voor om later die dag terug te keren en het pad te zoeken dat leidt naar
het mysterieuze onderkomen. 















Ik vond de toegang. Langsheen een terrasje met planten leidde een pad naar het "vakantiehuisje"
dat verder niets bijzonders was. Maar een grenadilla die verwant is aan de passievrucht maakte
het plaatje compleet, : "Wonen met passie in de lava"







Ook "de verleiding" is onlosmakelijk verbonden met deze vrucht. Er wordt zelfs beweerd dat de
granaatappelboom dezelfde is als de boom der kennis van goed en kwaad uit het bijbelboek
genesis. Het zou de granaatappel zijn geweest die tot de verbanning van Adam en Eva uit het
aardsparadijs heeft geleid.

De Hondeneilanden.

***

In de eerste eeuw van onze jaartelling zou koning Juba van Mauretanië uit handelsoverwegingen
een poging gedaan hebben de Canarische eilanden te veroveren. De expeditie was echter geen
succes geworden, dankzij het kordate optreden van de honden der Guanchen.

De Romeinse schrijver en natuurvorser Plinius de Oudere, die in 79 de dood vond tijdens de
uitbarsting van de Vesuvius, beschreef deze honden in zijn "Naturalis Historia" als groot, waaks
en sterk. Het volksgeloof heeft er later vervaarlijke bloedhonden van gemaakt, wild als tijgers en
groot als jonge olifanten.

Juba II had waarschijnlijk een sprookje verzonnen om daarmee de Romeinen af te schrikken als
ze de eilanden ooit zouden willen veroveren. Toen zijn vloot de kusten van de eilanden naderde,
hadden zijn soldaten, volgens het verhaal, het woedend geblaf gehoord van duizenden bloed-
honden. Dat blaffen was niet bedoeld als welkomstgroet, maar als een waarschuwing niet aan
land te gaan.

Zijn verhaal had succes. En Plinius, die de eilanden nooit heeft bezocht (hij had het verhaal uit
de tweede hand) vond er aanleiding in om aan de bestaande naam van Gelukzalige Eilanden een
nieuwe toe te voegen, namelijk die van Canaria of Insulae Canum, hetgeen betekent Honden
Eilanden ( Het Latijnse woord canis betekent hond). Deze naam werd later door de Spanjaarden
verbasterd tot Islas Canarias, Canarische Eilanden zoals ze nu nog heten. 

We kunnen veilig aannemen dat de honden van Plinius nooit hebben bestaan. Wel zijn er op de
eilanden, op La Palma vooral, heel wat goedmoedig lijkende honden (althans 25 jaar geleden);
ze hebben veel weg van Deense doggen en kunnen 's nachts geweldig tekeer gaan, misschien
wel om de naamgeving van hun archipel in herinnering te houden.
Bron: Dominicus Reeks.





Vandaag 4 october 2012 Dierendag.

De huidige Canarische dwergbanaan is rond 1900 uit het toenmalige Frans Indochina over-
gebracht naar de archipel. Men noemt ze de Cavendishii of Cavendish-banaan en ze is lekkerder
sappiger en smakelijker dan de in Noord-Europa geïmporteerde langere "Goldfinger" banaan die
duidelijk meer een appel of rapensmaak heeft. De bananenteelt op La Palma is gericht op de
export naar het vaste land van Spanje maar heeft moeite om verder door te dringen naar het
noorden van Europa. Af en toe kan men daar wel een Canarisch banaantje op de kop tikken in
een delicatessen winkel. De concurentie met de grotere, aan de buitenkant mooiere en
goedkopere Amerikaanse banaan is te groot. Een tijdje geleden ontmoette ik iemand die mij 
vertelde: " Mijn kinderen lusten jullie banaantjes niet, ze zijn gewend aan de raapsmaak van 
onze Chiquitas en vinden de smaak van de Canarische banaantjes te sterk".

Ook dat nog ...
Ooit zat ik eens in een vliegtuig met een Belgische minister van Agalev (de groenen) en zij vroeg
me,: "Die sterke chemische smaak van jullie banaantjes, komt dat door het overdreven gebruik
van pesticiden?"

En tenslotte ...
Banaan is Arabisch voor "vinger".

 

Verweerde structuren en kleuren.

Ik zag in de uitstalraam van een parfumerie in Puerto Naos, een reklamebord over parfum van
het lifestyle merk "Carolina Herrera".  Deze modeontwerpster is geboren in Caracas en dus van
Venezuelaanse origin, zie: bijlage.
Een feit dat niet onopgemerkt voorbij gaat, hier op het eiland La Palma. Alleen al tussen '40 en
'75 van verleden eeuw emigreerden er meer dan 30.000 Palmeros naar Venezuela. De
Venezuelaanse sporen zijn over het hele eiland nog steeds te merken. Als we met Palmeros van
gedachten wisselen over Venezuela, spreken we over een tweede vaderland, en dit omdat de
meeste mannen vertrokken met de intentie terug te keren of later hun gezin over te laten komen.
Velen keerden terug naar hun geliefde eiland, vele anderen keerden nooit terug. Daarom heeft
bijna elk gezin op La Palma verwanten in Venezuela ... Maar ik dwaal nu een beetje te ver van
het onderwerp af ... Euh... Wat ik eigenlijk wou vertellen is dat ik een tijdje geleden iemand
zag voorbij peddelen op een surfbord, enkele dagen later zag ik dezelfde persoon vertrekken
vanaf het strand van Tazacorte. In combinatie met het reklamebord van "Carolina Herrera" dacht
ik,: "Dit is een nieuwe sport" en na enig googelen kreeg ik de bevestiging.
De sport heet Stand Up Paddle Surfing ...
Weer een nieuwe lifestyle








Stand up paddle surfing (ook wel suppen of peddelsurfen) is een vorm van golfsurfen op een
golfsurfplank met een lengte van minimaal tien voet (3 meter) en een peddel.




SUP staat voor Stand Up Paddle en is ontstaan in Hawaii. Surfleraren aldaar stonden op hun
board met een peddle om zo bij hun leerlingen te blijven en instructies te geven.









In tegenstelling tot gewoon golfsurfen, waar liggend of knielend met de armen gepeddeld wordt,
wordt bij een stand up paddle board gebruikgemaakt van een peddel. Deze peddel is zo'n 180 cm
tot 200 cm lang. De surfer staat daarbij op de surfplank. De peddel kan gemaakt zijn van hout,
van kunststof of van aluminium en is drijvend.
























De surfplank die gebruikt wordt is langer dan 3 meter en heeft een volume van minstens 80 liter,
om er voor te zorgen dat de golfsurfer stabiel genoeg op de plank kan staan zonder van de plank
af te vallen.




Standup paddle surfing kan gedaan worden in zowel grote golven, kleine golfjes als op binnenwater.

De dageraad van donderdag laatstleden.

***

Al maanden lang had het niet meer geregend. OK! We hebben hier een droogseizoen maar
ditmaal wel extreem lang. Het groene eiland is het gele eiland geworden. Volgens de weer-
berichten zouden we van woensdag op donderdag laatstleden een nachtje en een morgend
100% regen krijgen . Tijdens de dageraad kregen we welgeteld tien minuten hemelwater.
De week die komt voorspellen ze nog wat regen ... Duimen maar.

Mar de fondo.

***

 Ze komen en gaan de golven van de oceaan.

 ***

De oceaangolven zijn een van de krachtigste natuurlijke verschijnselen op onze planeet.
Ze hebben een aanzienlijke invloed op de vorm van de kusten. De golven die ontstaan in de
brandingszone breken op de kust en transporteren grote hoeveelheden zand en andere
sendimenten. Essentieel voor de opbouw van de stranden, maar soms wordt het strand bijna
totaal terug meegesleurd in zee.

De krakersgrotten van El Puerto de Tazacorte.

***

Tegen de klif die vertikaal omhoog gaat bevinden zich langsheen een wandelpad uitgehakte
grotten. Enkelen zijn pre-Spaans waar archeologische dierenbotten en potscherven zijn gevonden.
In de vijftigerjaren van verleden eeuw waren de grotten een onderkomen voor kroostrijke arme
gezinnen. De meesten zijn geëmigreerd naar Zuid-Amerika. Vervolgens brak er een tijd van
leegstand aan, tot ze begin van deze eeuw ontdekt werden door hippies en bijgevolg gekraakt
werden.

In een van de grotten woonde een Duitse hippie met baard en lange blonde haren. Hij kreeg door
de lokalen de bijnaam "El Vikingo". Deze man had Gaudi aspiraties en in zijn "vrije" tijd creëerde
hij een "fantasy world". Een soort sanctuarium voor de Madonna van het eiland.

Op geregelde tijdstippen hadden de gemeentebestuurders plannen met de grotten. Een daarvan
was om er een archeologische site van te maken met het familiale leven van de oerbewoners
afgebeeld in de grotten. Maar de dorpskas was leeg. Hoedanook, tegelijkertijd begonnen de
hippies, die meestal uit buitenlandse wereldreizigers bestonden, voor overlast te zorgen. De hele
omgeving lag vol afval, om niet te spreken over de geuren van latrines. De hippies hielden zich
niet aan de regels van het samenleven met buren en toeristen die verbleven in de gekleurde
appartementsgebouwtjes aan de boulevard. De druppel die de emmer deed overlopen was de val
van een kraker naar beneden met als gevolg zwaar hoofdletsel en een brand die uitliep.
Men schatte dat er ongeveer een veertigtal mensen in de grotten verbleven en wekelijks kwamen
er nieuwe met de bus of via autostop. Er werd Nederlands, Slowaaks, Roemeens, Frans, Duits en
Engels gesproken. Er werden feesten met vreugdevuren en luide muziek georganiseerd die het
leven van de "normale" toeristen verstoorden. Afgezien van deze incidenten werden de strand-
douches gebruikt om kleren te wassen en werd er gebedeld. Het gemeentebestuur had daardoor
besloten op te treden alvorens het probleem groter werd en de grotten te ontruimen. De grot-
ingangen werden met aaneengelaste betonijzers gebarricadeerd.

Ziehier, foto's van toen de hippies nog in de grotten woonden:

https://blog.seniorennet.be/schetsblog/archief.php?startdatum=1297140240&stopdatum=1297226640

en hier:

https://blog.seniorennet.be/schetsblog/archief.php?startdatum=1290875891&stopdatum=1290962291 

Cerro del Cerradero - Schildwacht van de Oceaan.


***


Op het noordelijkste puntje van La Palma staat de "Cerro del Cerradero" - De heuvel van de
Hoeder of Bewaarder - De berg is 305 m. hoog en staat daar eenzaam in het woeste landschap
als een schildwacht van de oceaan, alsof hij ons milde klimaat wil behoeden tegen de striemende
kou uit het noorden. De Canarische Eilanden vormen het enige stukje Europa waar de winter
geen vat op heeft. Op de top van de heuvel staat een kapel met kruis. Het eiland Benahoare werd
op 3 mei 1493 (de dag van de Heilige Kruisvinding) overwonnen en gekerstend door de
Conquistadores, Hiermede verdween een levenswijze en cultuur van 2000 jaar oud. 

Verweerd,
verbleekt,
versleten,
verschoten,

geschoten
in San Andrés.

Bolder monument.

***

Op het strand van Tazacorte ligt half bedekt onder het zwarte lavazand een stuk kade met bolder.
Dit "zandoever monument" is een herinnering aan de tijd dat deze kleine haven werd gebruikt
om bananen te vervoeren over zee naar de ander kant van het eiland, naar de haven van Santa
Cruz de La Palma (gebeurt nu met grote vrachtwagens over de weg) om van daaruit de reis te
maken naar het vaste land van Spanje.















In de verte, de nieuwe zeehaven van Tazacorte.



De kustlijn in handen van de betonlobby.

Op zoek naar bosgeesten.

***

Ik hou van wandelen over het strand, maar af en toe een verkenning door het bos op zoek naar
bosgeesten is ook spannend.