Woensdag 28 december 2011
ZEEGLAS EN OUDE BOEKEN
Zeeglas is in feite een afval product. Strandglas is ontstaan door het-alle-daags-gebruikt glas
dat in zee terecht is gekomen. Ook al blijft het afval, voor strandwandelaars heeft het een
aantrekkingskracht. Door aantasting van zout en golven krijgt het iets van de oneindigheid
van oceanen en daardoor spreekt het tot de verbeelding zoals verre horizonten en oude boeken.
Het duurt namelijk enkele tientallen jaren alvorens er een mooi rond stuk zeeglas wordt
gecreëerd door de zee.
***
dat in zee terecht is gekomen. Ook al blijft het afval, voor strandwandelaars heeft het een
aantrekkingskracht. Door aantasting van zout en golven krijgt het iets van de oneindigheid
van oceanen en daardoor spreekt het tot de verbeelding zoals verre horizonten en oude boeken.
Het duurt namelijk enkele tientallen jaren alvorens er een mooi rond stuk zeeglas wordt
gecreëerd door de zee.
***
“1. Never think photography is easy. It’s like poetry in that it’s easy enough to make a few rhymes, but that’s not a good poem.
2. Study photography, see what people have achieved, but learn from it – don’t try photographically to be one of those people.
3. Photograph things you really care about, things that really interest you, not things you feel you ought to do.
4. Photograph them in the way you feel is right, not the way you think you ought to.
5. Be open to criticism – it can be really helpful – but stick to your core values
6. Study and theory is useful, but you learn most by doing. Take photographs – lots of them – be depressed by them, take more, hone your skills and get out there in the world and interact.”
Chris Steele-Perkins
