Dinsdag 22 september 2009
STRUINEN EN KLAUTEREN DOORHEEN EEN VULKAANLANDSCHAP
Het is nu weer een tijdje geleden ... In de plaats van 'jutten op het strand' ben ik nog eens gaan klimmen en kruipen doorheen de lavastroom. Deze duivelse rivier is hier niet ver vandaan, om de hoek, bij wijze van spreken. Je kunt er struinen, klauteren en vooral sluipen want overal liggen er monsters op de loer ;-)))
Volgens recente opvattingen is het eiland La Palma geen overblijfsel van een in de oceaan verdwenen klein continent (de Atlantis-hypothese) maar is het integendeel door vulkanische werking uit de oceaan omhoog gerezen. Bij tochten over het eiland bemerken we ondanks de vulkanische oorsprong een grote verscheidenheid aan landschappelijke vormen. Naast een vlakte rijzen hoge bergen op waarvan de toppen enkele dagen per jaar met sneeuw bedekt zijn. De berghellingen zijn begroeid met bomen en struiken en kenmerken zich door een weelderige groene vegetatie. Naast de groene bananenplantages kent La Palma geurende pijnboombossen en groene palmoasen. (Het Groene Eiland). Desalniettemin is de vulkanische oorsprong van het eiland heel duidelijk te zien. Op vele plaatsen treffen we minder of meer verweerde lava velden aan en bovendien uitgestrekte basaltkliffen aan de kusten.
De werking van de vulkanen op La Palma zijn nog niet helemaal uitgeblust, maar de erupties hebben minder en met steeds langere tussenpozen plaats. De laatste uitbarsting die 200 mensenlevens eiste had plaats op Tenerife in 1826. Minder zwaar was de uitbarsting van 1909, ook op Tenerife. Daarna in 1949 op La Palma. Mijn buurvrouw vertelde me, dat er toen alleen lava, verder zwaveldampen en gassen werden uitgestoten. De laatste uitbarsting was hier op de zuidpunt van het eiland, een nieuwe vulkaan (Teneguia) ontstond onder donderend geweld en het spuwen van vuur.
Volgens recente opvattingen is het eiland La Palma geen overblijfsel van een in de oceaan verdwenen klein continent (de Atlantis-hypothese) maar is het integendeel door vulkanische werking uit de oceaan omhoog gerezen. Bij tochten over het eiland bemerken we ondanks de vulkanische oorsprong een grote verscheidenheid aan landschappelijke vormen. Naast een vlakte rijzen hoge bergen op waarvan de toppen enkele dagen per jaar met sneeuw bedekt zijn. De berghellingen zijn begroeid met bomen en struiken en kenmerken zich door een weelderige groene vegetatie. Naast de groene bananenplantages kent La Palma geurende pijnboombossen en groene palmoasen. (Het Groene Eiland). Desalniettemin is de vulkanische oorsprong van het eiland heel duidelijk te zien. Op vele plaatsen treffen we minder of meer verweerde lava velden aan en bovendien uitgestrekte basaltkliffen aan de kusten.
De werking van de vulkanen op La Palma zijn nog niet helemaal uitgeblust, maar de erupties hebben minder en met steeds langere tussenpozen plaats. De laatste uitbarsting die 200 mensenlevens eiste had plaats op Tenerife in 1826. Minder zwaar was de uitbarsting van 1909, ook op Tenerife. Daarna in 1949 op La Palma. Mijn buurvrouw vertelde me, dat er toen alleen lava, verder zwaveldampen en gassen werden uitgestoten. De laatste uitbarsting was hier op de zuidpunt van het eiland, een nieuwe vulkaan (Teneguia) ontstond onder donderend geweld en het spuwen van vuur.