Berichten van 3 mei 2012

Dubbellog (1)

                     In La Palma kunnen bananentelers niet kostendekkend produceren

                                                                     ***


In La Palma is in opdracht van de overheid een onderzoek gedaan naar de stijgende kostprijs
en dalende verkoopprijzen van bananen. Voor de productie van een kilo bananen liggen de
kosten tussen de 83 cent en €1,09. Telers ontvangen voor dezelfde bananen 34 tot 61 cent.
Dit betekent dat telers €150 miljoen spenderen aan kosten en hier maar €90 miljoen voor
terugkrijgen. Niet kostendekkend dus.
Bron: El Dia

Het staat in ieder geval vast dat het laatste woord hierover nog niet is gezegd of geschreven.

Dubbellog (2)

Veel tijdens ons leven staat in het teken van enerzijds het tegengaan van de vergankelijkheid en
daar tegenover het bevorderen van het verval. Wat we willen behouden kunnen we veilig stellen,
bijvoorbeeld door onderhoud en willen we dat iets vedwijnt wordt het blootgesteld aan de
vergankelijkheid.

















                Bespiegeling (zeer persoonlijk en hoeft dus niet gelezen te worden  )

                                                                       ***

Toch komt er een soort oerverdriet bovendrijven bij het aanschouwen van deze vervallen 
bananenserres. Wat is eigenlijk het gevoel van oerverdriet. Heeft het te maken met de dood? 
Met het ethisch appél van de ander? Volgens de Frans-Joodse filosoof Emmanuel Levinas
(1906-1995) is "de ander" een weerloos schepsel dat appél doet op mijn verantwoordelijkheid. In wezen is de relatie met de ander dus ethisch van aard.
Levinas geeft met andere woorden fundamentele kritiek op het steeds trachten in te kapselen van
de Ander in de eigen filosofie. Hij spreekt in dit verband over egologie. Egologie is dus een vorm
van denken die het ego, het autonome 'ik' als centrale instantie beschouwt. In de Westerse
denktraditie is dit al gaande sinds Descartes. Het 'ik' is het centrum, de medemens is enkel een
belemmering voor de persoonlijke ontplooiing. Het spiegelbeeld noemen we ontologie, waar het
'ik' juist onderworpen wordt aan het allesomvattende Zijn, het (nood)lot. Dit laatste was volgens
Levinas nog erger omdat de individuele subjectiviteit totaal verdwijnt. Dit was/is bijvoorbeeld
het geval bij het communisme. Bij zowel egologisch als ontologisch denken is er sprake van een
totaliserend monistisch denken want de totale werkelijkheid wordt steeds onder één noemer
gevat. Het werkelijk anders-zijn is in dit denken een bedreiging en dient zo vlug mogelijk te
worden ingepast in het eigen denken.
De beelden van deze vervallen plastic tenten doen denken aan ziekte en lijden, aan aftakeling en
veroudering, aan vergankelijkheid en kwetsbaarheid. Desalniettemin vind ik het leven op dit
eiland nog steeds zinvol en heb ik de hoop dat uiteindelijk alles goed komt.

Meer over Levinas : http://nl.wikipedia.org/wiki/Emmanuel_Levinas