HET EINDE VAN DE BANAAN - I - ISLA LA PALMA

Dubbellog (2)

Veel tijdens ons leven staat in het teken van enerzijds het tegengaan van de vergankelijkheid en
daar tegenover het bevorderen van het verval. Wat we willen behouden kunnen we veilig stellen,
bijvoorbeeld door onderhoud en willen we dat iets vedwijnt wordt het blootgesteld aan de
vergankelijkheid.

















                Bespiegeling (zeer persoonlijk en hoeft dus niet gelezen te worden  )

                                                                       ***

Toch komt er een soort oerverdriet bovendrijven bij het aanschouwen van deze vervallen 
bananenserres. Wat is eigenlijk het gevoel van oerverdriet. Heeft het te maken met de dood? 
Met het ethisch appél van de ander? Volgens de Frans-Joodse filosoof Emmanuel Levinas
(1906-1995) is "de ander" een weerloos schepsel dat appél doet op mijn verantwoordelijkheid. In wezen is de relatie met de ander dus ethisch van aard.
Levinas geeft met andere woorden fundamentele kritiek op het steeds trachten in te kapselen van
de Ander in de eigen filosofie. Hij spreekt in dit verband over egologie. Egologie is dus een vorm
van denken die het ego, het autonome 'ik' als centrale instantie beschouwt. In de Westerse
denktraditie is dit al gaande sinds Descartes. Het 'ik' is het centrum, de medemens is enkel een
belemmering voor de persoonlijke ontplooiing. Het spiegelbeeld noemen we ontologie, waar het
'ik' juist onderworpen wordt aan het allesomvattende Zijn, het (nood)lot. Dit laatste was volgens
Levinas nog erger omdat de individuele subjectiviteit totaal verdwijnt. Dit was/is bijvoorbeeld
het geval bij het communisme. Bij zowel egologisch als ontologisch denken is er sprake van een
totaliserend monistisch denken want de totale werkelijkheid wordt steeds onder één noemer
gevat. Het werkelijk anders-zijn is in dit denken een bedreiging en dient zo vlug mogelijk te
worden ingepast in het eigen denken.
De beelden van deze vervallen plastic tenten doen denken aan ziekte en lijden, aan aftakeling en
veroudering, aan vergankelijkheid en kwetsbaarheid. Desalniettemin vind ik het leven op dit
eiland nog steeds zinvol en heb ik de hoop dat uiteindelijk alles goed komt.

Meer over Levinas : http://nl.wikipedia.org/wiki/Emmanuel_Levinas


 

 
  Een kijkje binnen een plastic bananen serre ( bananentent heeft een dubbele betekenis )

                                                                      ***

Als men over de Aridane vallei vliegt vallen niet alleen de toename "verspreide bebouwing" van
de laatste jaren op maar vooral het grote aantal overdekte bananenplantages (zie gisteren).
Bananententen zijn in de vallei erg bepalend voor een beeld van het dal. Het landschap is wel
grondig ontsiert door al dat 'plastic'. La Palma heeft jaren geleden moeten kiezen tussen;
Overspoeld worden door massatoerisme of de landbouw, in dit geval de monoteelt van bananen.
De met plastic en nylondoek overdekte plantages zijn daar een uitwas van. Het overdekken was
noodzakelijk om een betere oogst te krijgen. De bananenplanten kunnen daarbinnen ongestoord
groeien en hebben geen last van de wind die af en toe heel heftig kan huishouden over het dal.
 

                                    
                                            La Palma "Isla Bonita" anders bekeken

                                                                        ***

Twee en twintig jaar geleden was er niet één bananentent en was het Aridane dal een groene
vlakte bananenplantages.

                                                                        ***

La Palma staat bekend als La Isla verde ("het groene eiland") en als La Isla bonita ("het mooie
eiland"), doordat ze het gehele jaar door is bedekt met groene vegetatie. Het eiland dankt al het
groen aan de passaatwinden die de wolken aan de loefzijde van het eiland brengen en die boven
het eiland losbreken of dichte nevelvelden op de bergen laten zien. Verscheidene plantensoorten
profiteren van het vocht van de wolken. Het eiland kent een aantal vegetatiezones van lavavelden
over mediterrane droogvegetatie van naaldbossen op de hoogvlakten en op de noordoostzijde
tevens loofbossen. Onder de plantensoorten op La Palma zijn er 170 inheemse, typisch
Canarische soorten, waarvan onder andere de befaamde drakenbloedboom.
Het landschap beeldt een contrast van zwart (basalt), rood en groen (vegetatie) in het Atlantische
blauw uit. In het noorden van het eiland de barranco's, diepe uitgesneden kloven, die het water
van de bergen naar de zee dragen, de bossen op de centrale bergen van het eiland en de
vulkanische activiteit in het zuiden, de lavavelden en vulkaankegels.

Bron: Wikipedia

Zonsopkomst over het strand van Tazacorte.

De open kooien voor de kust van Tazacorte zijn verankerd aan de bodem van de oceaan maar ze
staan niet op een plaats die beschut is tegen storm of hoge golven.Vanwege de grote densiteit in
de kooien hebben de kweekvissen last van stress en zijn daardoor vatbaar voor infecties
schimmels en ziektes. Infecties verspreiden zich snel, niet alleen naar de vissen in de kooien.
Parasieten en ziekten kunnen eenvoudig overspringen naar wilde vissen en omgekeerd. Dit leidt
tot overmatig preventief gebruik van bestrijdings- en geneesmiddelen, met het risico van
verspreiding van deze middelen in het natuurlijk ecosysteem. Resten van deze medicijnen
kunnen in de vis achterblijven en worden dus geconsumeerd. De overtollige geneesmiddelen
komen in het zeewater terecht. Dat geldt ook voor het teveel aan voedsel en de uitwerpselen van
de kweekvissen. Dit valt door de netten/kooien heen naar beneden en zorgt voor overbemesting
van de zeebodem. Het afbraakproces onttrekt zuurstof aan het water en veroorzaakt overmatige
algengroei die het leefmilieu aantast. Af en toe ontsnappen de  kweekvissen omdat de netten
gemakkelijk beschadigen tijdens Atlantische stormen. Ontsnapte kweekvissen, die een beperkte
genetische variëteit bezitten, doorkruisen de genetische samenstelling van wilde vissen en
beïnvloeden daardoor de variëteit en het overlevingsvermogen van deze wilde vis. Ze dringen de
plekken van wilde soortgenoten binnen en concurreren om ruimte en voedsel. Nog erger wordt
het als de ontsnapte kweekvis genetisch gemanipuleerd is. Genetisch gemanipuleerde forellen
groeien acht keer sneller dan hun natuurlijke soortgenoten en zalm wordt tot zes keer zijn normale
omvang. Genetische gemanipuleerde snelgroeiende (heil)bot en tilapia zijn in de maak. Bij mijn
weten is de zeebaars (lubina) en  goudbrasem (dorada), de twee soorten die voor de kust van
Tazacorte worden gekweekt nog niet genetisch gemanipuleerd.  

In het midden bevindt zich de zogenaamde "Muellito", een grote rots op het strand die gebruikt
wordt om te vissen. Het gebied is erg in trek bij kantvissers vanwege de goede vangst. Vroeger
mochten de kinderen van de rots springen en duiken, dit is onlangs verboden, het verbodsteken
is nog nieuw.
La Palma heeft geen witte stranden, ze hebben zwart lavazand en/of keien. Het zwarte zand is
zeer heet aan de voeten, daarom zijn er houten boardwalks. Het is aanbevolen voor kinderen
om slippers te dragen in het hete zand en plastic sandalen voor de rotsen in het water.
Volwassenen kunnen die natuurlijk zelf kopen ;-)
Charco Verde is een geweldige plek om een 'zon'dag door te brengen.

Het strandje Charco Verde is gelegen in een kleine gezellige baai met een lengte van ongeveer
250 meter en een gemiddelde breedte van 75 meter. Het ligt midden in de bananenplantages.
Een geliefd strandje bij Palmeros, residenten en toeristen die het hebben ontdekt. Meestal is de
oceaan rustig en is er bijna geen golfslag. Om het te bereiken rijd men iets verder door naar het
zuiden voorbij Puerto Naos. Met de weekends is het iets drukker en in de zomermaanden juli en
augustus druk! Voor de rest van het jaar is het er 'aangenaam-niet-te-druk' zeker 's morgens.
Palmeros gaan naar het strand in de laten namiddag. Hoewel de infrastructuur van het strand
zeer compleet is ziet de omgeving er wild en ruw uit. Er is een snackbar met terrasje en er zijn
uitstekende toegangswegen, ook voorgehandicapten. Er is een bushalte van de lijn Los Llanos-
El Remo.
Morgen wandelen we verder op het strandje van Charco Verde...

Ik heb een tijd wieldoppen gefotografeerd. Afgedankte of verloren plastic wieldoppen aan de
kant van de weg in de berm is een gekend fenomeen net als lege blikjes afkomstig van bier of
frisdrank, een dagtaak om die te fotograferen, daarentegen kom je wieldoppen maar af en toe
tegen op het eiland.

In principe kun je werkelijk met alles creatief zijn. Een Engels kunstenaar zoekt en verzamelt
plastic wieldoppen langs de kant van de weg. Eenmaal in zijn atelier maakt hij er alle mogelijke
dieren van.
Zie : http://www.hubcapcreatures.com/

             
                                                           NUNCA ME OLVIDE2

                                                                            ***

Ik kom hier bijna elke dag voorbij, zonder er op te letten. Op een dag viel het mij op. Er stond
iets geschreven op die bananenmuur daar in de verte. "Nunca me olvides2" staat er (vergeet me
nooit). De s van olvides staat omgedraaid en lijkt op een 2.
Ik google dus naar "een s of een 2" en in 0,25 seconden krijg ik meer dan 25 miljard resultaten
waar ik niet wijzer van word. In de Spaanse Google (un s o un 2) krijg ik dezelfde miljarden
resultaten maar het duurde iets langer namelijk 0,27 seconden ...

Een kardinaal (afkomstig van het Latijnse cardo = deurhengsel, zodoende "scharnierfiguur") is
een "rang" (eigenlijk meer: een waardigheid) in de hiërarchie van de rooms-katholieke Kerk.

Bron : Wikipedia.





Assemblage gelast ijzer, hoogte 47 cm.

Zondag op aarde

Argual is de naam van het antieke gedeelte van het stadje Los Llanos en ligt daar iets buiten.
Op het grote plein "Plaza de Sotomayor" wordt iedere zondag een vlooienmarkt gehouden.
Op deze plek is de economische geschiedenis van de Aridane Vallei begonnen. Een tijd van
pracht en praal dankzij het water uit de Caldera om de suikerriet plantages te irrigeren. Nu is
het plein omringd door bananen. Rondom het plein staan vier oude herenhuizen uit de 17de
en de 18de eeuw. Het casa (huis) Massieu Van Dalle. Het huis Ontanilla Vélez. Het Poggio
Maldonado huis en het casa Sotomayor.

Een twintigtal jaren geleden toen er Europees geld ter beschikking was, kwam het plein steeds
in aanmerking voor renovatie (beton), maar zoals zo dikwijls op La Palma is een groot gedeelte
van het plein nog immer privé bezit. De eigenaars laten de zondagse rommelmarkt oogluikend
toe en het plein heeft nog altijd zijn charme...  

 
                                                      "Why do we love the sea?
                                                        It is because it has some potent power
                                                        to make us think things
                                                        we like to think."
                                                                                             Robert Henri
_____________________________________________________________________________


Zoals ik gisteren al zei: "het is niet ongewoon voor zeeglas verzamelaars om hun stranden te
fotograferen". Het strand van Tazacorte is mijn plek waar ik op zeeglas jaag. Telkens ik daar
s' morgens kom om de wandeling te lopen is het net even anders. Het leven verloopt er ook
niet van dag op dag of van uur tot uur maar van sfeer naar stemming. Elke dag geeft het strand
een veschillende belevenis (dus nikske saai het alledaagse leven op een eiland, ver weg van waar
het te "doen" is). Mijn favoriet plek op aarde is het rustgevende strand met blik op oneindig ...
daar waar water en hemel zich samen voegen.

                                                       Ingrediënten voor een vehaal

                                                                           ***

Zeeglas wordt meestal gevonden in "schilderachtige" delen van de wereld waar zee, zout, zand
keien, in combinatie met door de mens in het verleden veroorzaakte afvaldumps, havens of pieren
en steigers aanwezig zijn. Het is niet ongebruikelijk dat zeeglas verzamelaars hun stranden maar
ook hun vondsten in sito, voor en na sortering en soms ook tijdens, fotograferen. Als gevolg van
het internet zijn er sociale gemeenschap websites waar zeeglas jagers van over gans de wereld
hun collecties door middel van foto's vergelijken.
Ik hou er van om het zeeglas te gebruiken als ingrediënt voor "schilderachtige" 3D scrapbook
foto's met een verhaal dat de beschouwer zelf kan invullen.

       
                                                   Bart, wielrenner op Isla de La Palma

                                                                            ***

Fietspaden zijn er niet op La Palma maar voor de wielrenner zijn er een groot aantal kronkelige
asfaltwegen. Op de kleinere wegen is er over het algemeen weinig verkeer, wel is het landschap
grillig en uitdagend door zijn vele bochten en hellingen. Het is een hele sportieve manier om het
prachtige eiland te ontdekken. Denk er om, zonder fietspaden zijn de kleinere wegen smal voor
auto's en fietsers. De Palmeros rijden over het algemeen snel in de onoverzichtelijke bochten,
dus goed uit je doppen kijken is de boodschap!

Een week geleden heeft onze Bart hier op het eiland een bijzondere prestatie geleverd dat bij
mijn weten tot hiertoe nog maar weinigen hebben gepresteerd.

Start :
Dos Pinos - Los Llanos de Aridane, door de Barranco de Las Angustias naar Tijarafe,
Puntagorda, voorbij Hoya Grande de LP-4 naar boven. Een zeer stijle weg met "duizend"
bochten naar de telescopen van de Roque de Los Muchachos (+/- 2400m.).
Daarna via Los Andenes en Pico de la Cruz de daling ingezet naar Santa Cruz de La Palma
(zeeniveau) om verder richting San Jose via de LP-301 de klim in te zetten om de Cumbre over
te steken (De Túnel de la Cumbre is verboden voor wielrenners en fietsers in het algemeen) -
El Pilar (1455m.) Wederom de daling ingezet via een zeer slecht en gevaarlijk stuk van de
LP-301 dat aansluit op de LP-3 naar El Paso - terug naar Dos Pinos.

Proficiat Bart!
Dit is een geweldige prestatie.















"I was here" foto's door Bart met zijn mobieltje.

Aeropuerto de La Palma.

"Small was beautiful ....
Wij missen het elke keer, maar gelukkig is het zicht naar Santa Cruz niet veranderd."
Stond er in een reactie op het log van het gebroken raam van enkele dagen geleden ...

Wat ik persoonlijk spijtig vind is,: "Vroeger kon men vanuit het restaurant-cafetaria de
vliegtuigen zien landen en opstijgen en kon ik mijn 'wanenolie' uit het vliegtuig zien stappen
telkens zij terugkwam van familiebezoek in België, dat is nu verleden tijd."

_____________________________________________________________________________

            Telkens een foto in de oude luchthaven gevolgd door het equivalent in de nieuwe.
                                                                  Vroeger en nu

                                                                          ***
Ingang luchthavengebouw
Vroeger


Nu


_____________________________________________________________________________

Incheckbalies
Vroeger


Nu


_____________________________________________________________________________

Indoor speeltuin
Vroeger


Nu


_____________________________________________________________________________

Roltrappen
Vroeger


Nu


_____________________________________________________________________________

Cafetaria
Vroeger


Nu


_____________________________________________________________________________

Even omhoog kijken
Vroeger


Nu


_____________________________________________________________________________

Restaurant
Vroeger


Nu

            
                                                 Santa Fe kleuren - Santa Fe colors

                                                Een verhaal van kleuren en drijfhout
                                                                   
                                                                          ***

Diep verzadigde natuurlijke kleuren, roestige, bloed-oranje rood, eye popping turkoois blauw,
adobe, klei, oker en oogverblindend goud-gele zon.
_____________________________________________________________________________

(Van) iedere dag een kunstwerk maken is al inspannend genoeg, al was het maar te weten dat
je "het" aan't doen bent

Géén photoshop! Niet te geloven maar waar