Berichten van 5 september 2011

Het woordje 'zeeglas' staat nog niet in (mijn) dikke van Dale. Google kent het woord wel, en
onder de benaming "sea glass" vindt men het in Wikipedia onder :
http://en.wikipedia.org/wiki/Sea_glass

Zeeglas wordt omschreven als zeemeermin tranen, strandglas, strandgoed, jutglas enz ...
Hoe je het ook noemt, sinds de mens de zeeën gebruikt als dumpplaats, ligt het al honderden
jaren op onze kusten. Na verloop van de tijd, het rollen in de branding, schurend tegen zand en
kiezels en de werking van het zout water, ontstaat er een ding van schoonheid.
 
Mensen over de hele wereld begonnen het zeeglas te verzamelen en met het internet ontstaan
er zeeglas verenigingen die "weetjes" over hun hobby uitwisselen. Het zijn sociale netwerken
met een taxidriver uit Nieuw Zeeland, een gepensioneerde beursspeculant uit Schotland, de
vrouw van een eerste stuurman op een cruiseschip, een makelaar uit Spanje, een verpleegster
uit Kaapstad, een huisvrouw uit Bogota, een havenarbeider uit Halifax, allemaal mensen met
één gemeenschappelijke interesse . "Sea glass hunting" of "Sea glass loving".

Ze fotograferen niet alleen hun vondsten maar ook de meestal spectaculaire stranden waar
ze hun "kroonjuwelen" vinden.
http://seaglasslovers.ning.com/