GRAFFITI ON THE ROCKS

Boven de wolken.

***

Het meest bepalend voor La Palma is het systeem van de passaatwinden. Door zijn tocht over de
oceaan bevat de passaat veel waterdamp. Aangekomen bij La Palma wordt deze nooroostelijke
luchtstroom gedwongen op te stijgen tegen de bergketens van het eiland. Daarom zijn er in het
noordoosten van La Palma tussen de 600 en 1500 meter bijna steeds wolken. Hierboven  bevindt
zich een droge luchtlaag die voor een scherpe overgang zorgt. Wanneer je dan boven de 1800 m
komt zie je in de verte de eilanden La Gomera en Tenerife liggen.



In de verte het Eiland La Gomera




Aan de horizon, "El Teide" op het eiland Tenerife.




Eenmaal boven de boomgrens kom je in een andere vegetatiezone met gespecialiseerde planten.

De botten verzamelaar - The bone collector.

***

Op het strand vindt men hier af en toe botten. Anders dan vaak wordt gedacht zijn de meeste
botten die aan de vloedlijn worden gevonden niet van walvissen, schildpadden of dolfijnen maar
van runderen, varkens een paarden (tanden). Het gaat dan meestal om slachtafval dat door
schepen overboord is gegooid. Daarnaast worden er ook botten gevonden van geiten en andere
huisdieren die in de Caldera zijn doodgegaan en tijdens de regens door de Barranco de Las
Angustias zijn gestroomd, om vervolgens door de branding terug op het strand te worden
geworpen. Slechts in een zeldzaam geval wordt een fossiel gevonden (Natuurhistorisch Museum
Santa Cruz). Ikzelf heb tot op heden nog geen fossiel bot gevonden. 






Orakelbotten
Gevonden botten op het strand. Het lijkt wel een hoopje orakelbotten

Als men het eiland La Palma bezoekt dan bevindt men zich op een tussenstop tussen de hemel
en de aarde. De patroonheilige van het eiland en in het bijzonder van het dorp Tazacorte is de
aartsengel Michaël. Het eiland heet dan ook voluit "San Miguel de La Palma". Overal wordt
men er aan herinnerd dat de "Fiesta's" gevierd worden rondom of in naam van het Heilig Kruis,
de Maagd of de aartsengel Michaël. Carnaval staat volgend jaar in het teken van Afrika.

Het bronzen beeld van de aartsengel Michaël staat in het centrum van het dorpje Tazacorte en
is ingehuldigd op 29 september 2007. Michaël die houder is van een groot aantal kerkelijke
tittels, is die dag tot Eeuwigdurende Ere-Burgemeester van het socialistisch dorpje benoemd.

Het standbeeld is van de hand van de Palmese gerenommeerde kunstenaar Luis Morera en zijn
vriend Natán Teutsch. Het beeld is in brons gegoten in Tenerife.

























Christelijke legende.

Michaël komt voor in de 'Legende van het Heilige Kruis'. Volgens een legende kreeg Seth van
de aartsengel Michaël een tak van de verboden boom om zijn vader Adam te genezen toen die
op zijn sterfbed lag. Toen hij terugkwam, was zijn vader echter al dood. Seth plantte de tak op
Adams graf. De boom die daaruit groeide, zou uiteindelijk het hout leveren voor het kruis
van Jezus.



Koran

In de Koran wordt Michaël slechts eenmaal genoemd. Soera 2:99 luidt: 'Al wie een vijand is van
God en Zijn engelen en Zijn boodschappers en Gabriël en Michaël, God is een vijand van zulke
ongelovigen.' (God is nooit vijand van iets of iemand, men kan deze soera beter vertalen als:
God is niet met zulke ongelovigen.)

De turkse tortel komt ook veel voor op La Palma en vooral in de buurt van mensen. Zij woont
graag in de dorpen van het eiland, waar ze vooral veel voedsel kan vinden en het steeds lente is.

Scrappants - scrapjeans

Verzamelen als inspiratie.

***

Wat hebben inspirerende denkers zoals moraalfilosoof Jaap Kruithof die met liefde allerlei
spulletjes verzamelde...

Leflamand die miniatuur tanken en tegeltjes verzamelt.

De wetenschapper Darwin die kistenvol naturalia verzamelde, niet alleen op de "Beagle"
maar ook thuis.

De beeldhouwer Henry Moore die alles verzamelde wat maar enigzins als inspiratie kon dienen
zoals wervels van walvissen, drijfhout, kiezels, schelpen enz...

Het veilingshuis Sotheby's had negen dagen nodig om Andy Warhol's verzameling van kunst en
prullaria te veilen. Andy Warhol verzamelde eigenlijk alles wat hij in het dagelijks leven tegen-
kwam om als persoonlijk en maatschappelijke objecten in zijn "Time Capsules" te bewaren.

Op zijn vele reizen rond de wereld raakte Desmond Morris gefascineerd door mascottes en
amuletten, verzamelde ze, en schreef er een boek over.

Wat hebben die kunstenaars, wetenschappers, schrijvers, archeologen, enz gemeen?
Zij verzamelen en worden daardoor gestimuleerd. Vreemd genoeg observeren ze de wereld
op dezelfde manier door te vergelijken, observeren en catalogeren en analyseren en oog te
hebben voor patronen. Als je dingen gaat verzamelen kijk je automatisch op een ander manier
naar de wereld om je heen. Verzamelen maakt creatief, zolang het niet in verzamelwoede
uitbarst, want dan kom je in "Man bijt Hond".






Titel van het werk: "The Junk Collector"
De objecten met sporen van erosie en het zeeschroot zijn gevonden en verzameld op het
strand van Tazacorte.
Het werk is een poëtische ontmoeting tussen alledaagse materialen die een spanning creëren
tussen natuur, industrialisatie en cultuur.
Hoogte: 105 cm.
Breedte: 73 cm.























































Bijna-Junk-Status
In october ll heeft kredietbeoordelaar Standard & Poor's Spanje afgewaardeerd tot
bijna-junk-status. Moody's heeft Spanje in juni afgewaardeerd tot vlak boven junk.
Sindsdien blijft Spanje daar hangen. Zal Spanje het redden?









Toeschouwer in het Guggenheimer museum New-York (grapje)

ZON-dag

***

Deze tijd van het jaar zijn er vaak mooie zonsondergangen met impressionant ogende wolken.

Regenboog over El Puerto (Tazacorte).

***

Boven de wolken.




Zicht op Barlovento met rechts nog een klein stukje van de laguna, het grootste water
spaarbekken van het eiland. Het is momenteel leeg, er is een lek ...
De "Laguna" (zoals het spaarbekken heet) met zijn gigantische watervoorraad heeft een
opslagcapaciteit van 3 miljoen m3. De laguna blijft lekken na een breuk opgelopen in 2010
toen zich een scheur opende in het waterdichte bassin. Maar geen nood, wat betreft de
regulering bezit het waterleidingsysteem van het eiland over 6000 elementen voor opslag
met de mogelijkheid 11,4 kubieke hectometer te bewaren.




Op de voorgrond groeit de endemische plant Tajinaste azul. De naam komt van de Guanche taal.




Tajinaste is een algemene naam voor een plant van het geslacht Echium.

Tijdens de ochtendwandeling een uitzonderlijk mooi stuk tea hout gevonden en mee naar huis
gesleurd. Mooi voor in de tuin of als decoratief element op het terras.

***

Tea
...... Geen houtworm die het waagt zijn tanden te zetten in tea (spreek uit thee-ja), zoals het
keiharde kernhout van de pijnboom liefdevol op de Canarische Eilanden wordt genoemd.
De pijnboom groeit dermate langzaam dat de cellen nog voordat ze helemaal tot ontwikkeling
zijn gekomen verstenen. En dat maakt het hout van de Canarische pijnboom ideaal voor het
bouwen van schepen en bruggen en voor het maken van meubels en huizen. Pas na 100 jaar
vormt een pijnboom (Pino Canariensis) voldoende hars om rond de kern het typische tea hout te
vormen. Een dikke oude pijnboom kan in de stam bestaan uit twee soorten hout. Het met hars
vol gezogen kernhout is de tea en het zachtere en blanke hout wordt op het eiland riga genoemd.
De teahouten planken waarvan de antieke voordeur van ons huis is gemaakt, zijn iets te ruim
afgezaagd. Om het roodbruine teahout is nog een randje riga zichtbaar. De riga is aangevreten
door de houtworm en het teahout is nog volledig onbeschadigd. Tea was zo geliefd dat er een
wet moest worden aangenomen om alle pijnbomen te beschermen tegen houtkap ..........

Zo beschrijft Siepko van

http://www.oceaanzicht.nl/

het hart, hard hout van de Canarische pijnboom
in zijn nieuwe "Reisgids La Palma"
(Ontdek de verbogen schatten van La Palma)

Vanaf het uiterste puntje in het zuiden van La Palma (zie gisteren) helemaal naar het
noordelijkste puntje van het eiland. Punta Juan Adalid of is het Punta Rabisca, ze liggen beide
ongeveer op dezelfde hoogte aan de Caleta de la Zorzita. Dit is een kreek in het verlengde van
de Barranco de Domingo Diaz die uitmond in zee. In dit gebiedje staan veel "Euphorbia" van
een soort die hier Tabaiba Dulce heet. Het lijkt alsof er een tuinarchitect is langs geweest,
niets is minder waar. Het is puur natuur in een streek met algehele stilte en totale eenzaamheid.

De laatste vulkaanuitbarsting op de Canarische Eilanden was die van de Teneguía op het eiland
La Palma en vond plaats op 26 october 1971. (Feitelijk was er nog een recentere, namelijk die
van de vulkaan El Hierro die onlangs onder het wateroppevlak van de oceaan plaats vond en
bijgevolg minder spectaculair was). De Teneguía spuwde langs twee belangrijke gaten lava uit.
Een in de richting van de zuidpunt van het eiland en een andere (waarop we ons bevinden) in
zuid-westelijke richting. Deze stroom bereikte de zee in de nacht van 26 op 27 october. De
volgende dagen wisselden de uitbarstingen van de vulkaan zich af met explosies die grote
hoeveelheden lapilli (korrelig fijn gesteente) en lavabommen over grote afstanden de lucht in
wierpen.


De vulkaan Teneguía op de achtergrond.







De uitgespuwde lavabrokken die meegesleurd worden in de lavastroom zijn heet en rijk aan
gassen, die gassen ontsnappen en laten de blokken exploderen waarbij scherpe lavapunten
achterbleven die de explosies benadrukken.





Dit gebied is sinds de uitbarsting van de Teneguía een van de belangrijkste toeristische attracties
van het eiland geworden. Vanuit een ooghoek zie ik in een flits een toeristenbus voorbij rijden.
Niet iedereen heeft de tijd en zin om in dit door God verlaten gebied rond te struinen ;-)




Producten van de vulkaanuitbarstingen.
Op het eiland La Palma komt de wandelaar ze allemaal tegen.














De lapilli is materiaal dat tijdens vukaanuitbarstingen uitgeblazen wordt en terug op aarde
terecht komt, soms wel kilometers verder weg. 




Met lapilli worden in de vulkanologie alle stukjes brokkelig lava bedoeld tussen de 2 mm en de
64 mm groot. Fijner dan 2 mm wordt bestempeld als vulkaanas.














Een grote vlakte lapilli.

Detritus afgezet op het strand van Tazacorte door oceaanstromingen.

***

Detritus deposited on the beach of Tazacorte by ocean currents.





De schrootverzamelaar

Zon-dag

*
*    *

















Terwijl ik over de oceaan de zon zag zakken onder de horizon, draaide ik me om en zag ik dit ...

"The Old Pallet and the Sea"
by, Ernest H(ocean)way.

***

De oude man en de zee (oorspronkelijke titel The Old Man and the Sea) is een novelle van de
Amerikaanse schrijver Ernest Hemingway. Het boek werd geschreven in 1951 en uitgegeven in
1952. Het was het laatste grote werk dat Hemingway tijdens zijn leven gepubliceerd zou zien.

Dit bekende verhaal van Hemingway gaat over een bejaarde Cubaanse visser die, na een
onsuccesvolle periode, in gevecht raakt met een enorme zwaardvis, die hij koste wat kost binnen
wil halen. Aangenomen wordt dat het karakter van de hoofdpersoon, Santiago, gedeeltelijk is
gemodelleerd naar de Cubaanse visser Gregorio Fuentes. Fuentes werd in 1897 geboren op
Lanzarote op de Canarische Eilanden, en verhuisde op 6-jarige leeftijd naar Cuba, waar hij
Hemingway in 1928 ontmoette. In de jaren 1930 huurde Hemingway hem in om voor zijn boot
te zorgen. Vanaf 1940 woonde Hemingway op Cuba en er ontstond een vriendschap tussen de
mannen. Bijna 30 jaar lang deed Fuentes dienst als kapitein op de boot en zorgde er ook voor als
Hemingway er niet was. Fuentes overleed in 2002 op 104-jarige leeftijd. Het schip, de 'Pilar', liet
hij na aan de Cubaanse regering. Het boek heeft hij nooit gelezen.
Bron: Wikipedia.

De aanwezigheid van steekvliegen op La Palma staat nergens vermeld in de vakantiebrochures.
Zelfs als je googelt met "vliegen die steken op la palma" krijg je aanbiedingen voor goedkope
vliegtickets (hopelijk komt er met dit postje verandering in ;-). Steekvliegen kom je bijna overal
tegen op La Palma. Hoe dichter bij een bananenplantage hoe meer steekvliegen. Als je op bezoek
bent bij iemand die bij een bananenfinca woont, krijg je gegarandeerd een vliegenmepper
toegestoken bij het drankje op het terras. Zelfs op het strand kom je ze tegen, en eenmaal in de
aanval zijn ze zo hardnekkig als kamikazes. Dus meppen dan maar...


























Droedel

Indianenverhaal.

***

Heel lang geleden toen ik nog Indiaan was droeg ik veren op mijn hoofd. In die tijd speelden we
Cowboy en Indiaantje en koos ik altijd voor de Roodhoofd.  Misschien komt daar mijn fascinatie
voor pluimen vandaan. Door het sigarenroken van mijn vader begon ik de sigarenbandjes met
Indianenkoppen van Cogétama te verzamelen. Later kwam Sitting Bull in beeld en Little Bighorn
met "General Custer's last stand". Niet chronologisch in de tijd maar wel in mijn leven kwam
"De Nobele Wilde" van Jean-Jacques Rousseau. Toen ... het bloedbad en de bezetting van
Wounded Knee. Tout-court... Ontelbaar zijn de "Indianenverhalen" van Karl May met "Winnetou
en Old Shatterhand. Ze komen tot leven door het vinden van enkele veren op het strand, bos en tuin  

De Canarische Eilanden hebben sinds 1960 bij mij een enorme aantrekkingskracht gehad. En dat
was niet voor niks. Het hele jaar door kan je genieten van de "Eeuwige Lente". Sinds die tijd zijn
we vele malen op de eilanden op vacantie geweest, tot we eind jaren '80 gingen uitzoeken welk
eiland voor ons het meest geschikt was om te wonen. La Palma bleek algauw het uitverkoren
eiland te zijn. Het "groene eiland"! En waar veel groen is, regent het ook. Door het bergachtig
gebied op La Palma komen er ook enorme weersverschillen voor. Dat zomer en winter op zo'n
klein eiland hand in hand kunnen gaan hadden we al snel door. De westkant en specifiek de vallei
van Aridane tot op een maximale hoogte van ongeveer 300 meter leek ons het beste klimaat te
verschaffen om winter en zomer te wonen. Onder die hoogte heb je in de winter ook geen
doorlopende verwarming nodig. Op enkele dagen per jaar een uurtje de bijzet-gasfles-kachel
aan of een blokje hout op de haard is ruim voldoende. Er zijn zelfs winters geweest waarin we
helemaal geen verwarming nodig hadden. Toen we de finca kochten zag hij er droog en dor uit.
"Wacht maar tot de regens komen dan veranderen de wegen in rivieren", vertelden de buren ons.
En inderdaad, er is een regenseizoen (hadden we tot dan toe nog niet meegemaakt . Er zijn
droge en natte jaren. Dagenlang achter mekaar regen zonder ophouden hebben wij hier in al die
jaren nog niet meegemaakt, maar wel flinke buien afwisselend met zonneschijn en de temperatuur
is steeds aangenaam.

***

De foto's zijn van gistermorgen tussen 8.30 en 10.30 uur.
Op: http://wolken.buienradar.nl/ce kun je goed volgen wanneer je terug in de zon op het terras
koffie kunt drinken. Interessant voor toeristen die in dit seizoen een tablet of notebook bij hebben.

Driftwood - drijfhout - juthout - wrakhout - aangespoeld hout.

***

Zoals ik al zei gisteren,: "Wie eerst komt, eerst maalt". In de nacht van zaterdag op zondag was
er aardig wat materiaal uit de Caldera de Taburiente aangespoeld op het strand. Wij waren er
zondagochtend vroeg bij om enkele mooie stukken teahout te verzamelen en mee te nemen naar
het atelier. Tea (té-ja) is het "hart" hard hout van de Canarische pijnboom. Een stuk tea is zo
zwaar als een steen van dezelfde grootte. Houtworm, bacteriën en paalwormen hebben er geen
vat op. Het 'versteende' hout leent zich goed om te rollen in de golven, die er dan gave, gepolijste
mini sculpturen van maken.

Beachcombers paradise
Strandjutters paradijs

***

Vroeger dacht men dat de Caldera (Spaans voor kookketel) een zogenaamde instortingskrater
was. Tegenwoordig is men van mening dat deze grootse krater met een doorsnee van 9 km en
een diepte van 1500 m een erosiekrater van vulkanische oorsprong is.

Na en tijdens de regens kan men in de Barranco goed zien hoe groot de eroderende kracht van
het regenwater kan zijn. In het zuid-westen van de Caldera is het riviertje de Angustias dat het
merendeel van het jaar droog staat, veranderd in een kolkende massa water dat aarde en alles
wat enigzins los zit met zich meesleurt naar de oceaan. Regelmatig vinden er aardverschuivingen
plaats in de Caldera. Stenen en wortels van de Canarische den rollen van de steile rotswanden
naar beneden in het snelstromend water en komen terecht op het strand van Tazacorte. Het strand
is dan omgetoverd in een strandjutters paradijs en zoals altijd, wie eerst komt eerst maalt.