STEENMANNETJE

Dit cactusje heeft de drang om de natuur te vieren en komt oogluikend kijken.












Ondanks veel menselijke schade blijft de natuur leven. Wel en mooi. Om ons voortbestaan
te bestendigen zit er diep in ons de noodzaak om deze wilde vreugde te loven.

Het meeste drijfhout op het strand van Tazacorte spoelt aan tijdens de winter als door de regens,
takken en wortelhout met de stroming van de rivier via de Barranco de Las Angustias in open zee
terechtkomen en vervolgens met springtij aanspoelen op de kust. Het is dan de moment om het
strandhout te verzamelen want dit gebeurt maar een a twee maal per jaar.








Zee-eend, bergeend of gans











Houten blokjes gereed gemaakt om te dienen als sokkel voor toekomstige drijfhout assemblages. 

Nieuwjaarsmenu
2013

***

Lauwwarme carpaccio van zeegras, rode waterplasbiet, strandnoot & zilte-nat rapen.

***

Cocktail van vochtige grijze passaat, heldere zon en zwart zand.

***

Zeeschimmel met een snuifje oceaanzout.

***

IJs met witte zeeschuimparfait.

***

Mogelijkheid voor iedereen om te surfdansen.

***
_____________________________________________________________________________

 
Gefotografeerd en geconsumeerd in situ op het strand van Tazacorte.


Fijne nieuwjaarsdag en een gelukkig, suc6vol en gezond 2013

La Nadadora - De Zwemster.

***

Assemblage van aaneengelaste stukken ijzerafval. Hoogte 31 cm. lengte 41 cm.

ZON-dag.

Rainbow Warrior (1955)

De Rainbow Warrior was het Nederlandse vlaggenschip van de milieu-organisatie Greenpeace,
dat in de haven van Auckland door de Franse geheime dienst tot zinken werd gebracht.

Meer lezen over:
Rainbow Warrior I (1955)
Rainbow Warrior II (1957)
Rainbow Warrior III (2011)

http://nl.wikipedia.org/wiki/Rainbow_Warrior

***



Tijdens mijn ochtendwandeling over het strand kwam deze vloermat aanspoelen, waarschijnlijk
overboord geslagen van een plezierjacht, zeilboot of vissersschuit.
De kleuren deden me denken aan de vlag van Greenpeace.

Een verhaaltje over meeuwen en drijfhout...
Van water en zand en kiezel en zon.
Van de branding en de oceaan.













Op het lavastrand aangespoeld drijfhout heeft soms prachtige vormen en met een beetje fantasie
zie je er een meeuw in. Ruw, grof, uitgebeten door de zoute oceaan. 



Meeuwen krijsen "krieh" of "kweeen", schelle kreten maken ze

Het beschermde landschap "Barranco de Las Angustias"

***

Deze immense kloof is de natuurlijke afwatering van de Caldera de Taburiente, een gigantisch
ketelvormig gat dat ongeveer in het geografische midden van het eiland ligt. De kloof herbergt
de grootste rivierbedding van de Canarische Eilanden. 's Winters na de regens stromen er enorme
hoeveelheden water met natuurlijk materiaal naar de oceaan en dan ligt het strand van Tazacorte
vol drijfhout.

Aruacaria Heterophylla.

***

Van de 19 soorten slangenden ook wel apenboom genoemd is dit de Araucaria Heterophylla.
Deze conifeer komt van nature niet voor op La Palma. De boom is endemisch op het eiland
Norfolk dat ontdekt werd in 1774 door kapitein Cook, die de boom meebracht naar Europa.
Oorspronkelijk bedekte de boom een groot deel van Norfolk en de naburige eilanden Nepean en
Philip, gelegen tussen Australië, Nieuw-Zeeland en Nieuw Caledonië, maar sinds de boom in
1774 door James Cook gezien werd als een uitstekende boom om masten van te maken, is de
populatie sterk geslonken (achteraf bleek de boom toch ongeschikt om als mast te gebruiken).
De boom prijkt nog steeds op de vlag van Norfolk als nationaal symbool.

In de gemeente Los Llanos de Aridane staan er enkele uitzonderlijke hoge exemplaren.
Ze hebben een massieve stam en kunnen hoogtes bereiken van 50 - 70 meter.  Als kamerden in
pot worden ze hier op het eiland ook wel eens gebruikt als kerstboom om daarna in de tuin te
belanden en zoals te verwachten valt, uitgroeien tot enorme exemplaren.
  







Onder de majestueuze conifeer van Argual staat geschreven op een plaquette:
" Naast een kanaal (aquaduct) dat water droop langs de kant van de weg, ben je opgegroeid
op een weelderige helling van varens en bloemen". Geschreven door Olivia M. Stone.
Maar wie was die Olivia Stone eigenlijk? Zij was een Britse schrijfster die met haar man van
september 1883 tot februari 1884 de Canarische Eilanden bezocht met als doel de 7 eilanden
te belopen. Zij schreef uiteindlijk een boek over hun ervaringen en observaties  (gepubliceerd
in 1887) in twee delen van ongeveer 1000 paginas. Het boek is een collector's item en staat nog
steeds op een bevoorrechte plaats bij de Canarische reisliteratuur. Olivia Stone beschrijft hoe
ze werden ontvangen door de aristocratische familie Sotomayor in hun huis op de Plaza de
Argual, niet ver van de boom. Titel van het boek : "Tenerife and its Six Satellites".









De omtrek van de stam kan 1,25-1,75 m bedragen, maar ik heb de indruk dat dit majestueus
exemplaar toch een pak dikker is.



Deze twee 'slangenden' staan aan de Calle Manuel De Falle.
Araucaria heterophylla is erg herkenbaar door zijn symmetrische groeiwijze bij jonge
exemplaren, die niet meer zo duidelijk is bij oudere bomen (na 40 jaar).









Een uit de kluiten gegroeid exemplaar in een voortuintje van de Avenida Tanausú.




De vrouwelijke kegels bevinden zich meestal bovenaan de boom zijn bolvormig. Ze bevatten
80-200 grote, eetbare zaden, gelijkaardig aan zaden van dennen maar dan groter. De mannelijke
kegels zijn kleiner, smal, langgerekt en cilindrisch.














Net eindjes slang, daarom wordt de boom ook slangenden genoemd.

Prettige feestdagen!

































Vrolijk Kerstfeest!

Zeg het met ...

Voor je vijand met pijn-appels.
Voor je tegenstander met kegelvruchten.
Voor je vriend(in) met gouden dennenappels.
Voor de Vlamingen met mastentoppen.
Voor de Limburgers met mastendollekes.
Voor iedereen met menslievendheid.














De dennenappel kan ook dienst doen als primitieve hygrometer. Bij vochtig weer sluiten de
schubben. Bij droog weer openen ze.

Elke gemeente op La Palma heeft een kerstkribbe (Belén in't Spaans). Buiten de stal, in dit geval
de grot van Bethlehem, komt er heel wat meer bij kijken. De voorstelling van het gebeuren wordt
uitgebreid opgezet en heeft gewoonlijk een thema. In Tazacorte was het thema dit jaar :
"De landing op het strand van Tazacorte door de veroveraar Alonso Fernández de Lugo".
De verovering (kerstening) wordt hier in dit religieuze tafereel, op zijn zachts gezegd, wel heel
vredelievend voorgesteld. In werkelijkheid gebeurde de landing goed voorbreid met meerdere
schepen en een leger van strijders met het zwaard in de hand (het zwaard heeft ook wel de vorm
van een kruis). Al wie niet gekerstend wilde worden werd een kopje kleiner gemaakt, maar op
de kust van Tazacorte ondervonden de veroveraars weinig tegenstand. Deze onverwachte en
gemakkelijke situatie was te verklaren door de contacten die toen al bestonden tussen de
kolonisten van het eiland El Hierro, dat al veroverd was, en de oorspronkelijke bewoners van
La Palma, die de weg effenden voor de binnenvallende vijand. De landing was het begin van de
gedwongen verdwijning van een cultuur van 2.000 jaar oud.


























De Palmeros hebben een speciaal gevoel voor humor.




De sprong van de herder wordt uitgevoerd met en lange houten stok met ijzeren punt (lanza),
die de herders gebruikten om veilig de steile hoogteverschillen van de rotsen te overbruggen.
Door het teruglopen van de geitenherders, probeert men deze gewoonte niet te verliezen, en
wordt dit stokspringen momenteel onderricht als sport en vrijetijdsbesteding. 




Kiezen voor siliconenborsten was een ingrijpende beslissing toendertijd














In El Puerto de Tazacorte is er niets meer te bespeuren over de landing. Geen monument, alleen
deze plaquette met de datum van de landing.

Met Kerst eten we kalkoen



Assemblage: drijfhout, ijzer, pluimen, 35 x 42 x 15 cm. 

 Een verhaal geschreven door Meeuw in het zwarte lavazand op het strand en gebaseerd op haar landen en opstijgen.

Alle ochtenden loop ik langs het strand op zoek naar bruikbaar materiaal om te assembleren.
Ik kom wel eens mensen tegen die mij zeggen: "Ik vind nooit wat!". Het is een manier van
kijken. De rommel op het strand brengt bij mij associaties teweeg. Ik neem de "troep" mee naar
huis en als ik dan eens vijf minuten tijd heb maak ik er wat van .... ;-) .

Tijdens het assembleren komt het wel eens voor dat het stuk dat ik die ochtend had zien liggen
(maar niet meegenomen) goed zou kunnen gebruiken. De volgende ochtend ga ik daar nog eens
kijken en met een beetje geluk ligt het er nog, anders heb ik brute pech ;-).

Vandaag is de laatste dag van de herfst. De astronomische winter begint morgen om 12.12 uur.
Hier bij ons lopen de seizoenen zowat door mekaar. De gemiddelde jaartemperatuur bedraagt 12º.
De gemiddelde temperatuur in de maand januari bedraagt 17º en voor augustus is dat 24º. Dat zijn
gemiddelden, dus overdag is de temperatuur hoger en 's nachts lager, maar zelden zal het kwik
overdag boven de 30º stijgen en 's nachts beneden de 10º zakken. De temperatuurschommeling
tussen de warmste en de koudste maand bedraagt gemiddeld +/- 7º. Deze getallen gelden voor
de gebieden aan de westkant van het eiland tot op een hoogte onder 300 meter. Als je hier
verblijft leef je min of meer in een eeuwige lente. "Ho! Ho! Ik hou van de seizoenen en het vallen
van de  bladeren", hoor ik mensen zeggen. Geen probleem, op La Palma zijn verschillende
leefstijlen mogelijk. Wonen boven de 800 meter en je kunt daar in het winterseizoen op sommige
dagen genieten van de Europese kwakkelherfst met grijze regenwolken en het typische guur
herfstweertje. Hogerop, boven de 2000 meter kun je op bepaalde dagen wandelingen maken in
de sneeuw. En dat alles terwijl de liefhebber bijna het ganse jaar door een duik in zee kan wagen
en men iedere dag van het jaar kan luieren op een openluchtterras.  

Zicht op de hoofdstad Santa Cruz de La Palma vanaf de Cuesta de La Encarnación. Het kruis is
nooit ver weg op La Palma, reden is, omdat het eiland door Alonso Fernández de Lugo werd
veroverd in naam van en op de dag van het Heilig Kruis. Hij stichtte de stad op 3 mei 1493, eerst
als "Villa del Apurión" maar algauw werd het Santa Cruz. Het pleintje is een lommerrijke plaats
waar men in alle rust zijn lunch kan verorberen en tegelijkertijd genieten van het uitzicht.

Bij deze afgelegen boerderij eindigt het asfalt.




Indien men de oceaan wil bereiken moet men te voet verder en een weg zoeken doorheen de
Barranco del Salto. Maar dit is geen wandeling meer. Met een lokale gids en bokkepoten zou
het misschien nog wel lukken ;-)




In het landschap overheerst de Cardón - Euphorbia Canariensis, algemeen bekend als
de Canarische Kandelaar Wolfsmelk.




Een plantensoort die men op meerdere lagere gebieden tegenkomt en die gebruikt wordt
in parken en tuinen.




De bloei is in januari - februari.


Het sap van deze plant heeft de kleur van melk en is giftig. Eén flinke druppel in je oog kan al
tot blindheid leiden. De Benahoarites (Oorspronkelijke bewoners van La Palma) gebruikten het
witte, stroperige sap van deze plant om vissen in ondiepe baaitjes aan de kust te verdoven waarna
ze eenvoudig de vis uit het water konden pakken.



Huismiddeltje tegen wratten.
Dip voor het slapengaan een druppeltje wolfsmelk op de wrat en herhaal dit enkele dagen.





Deze wolfsmelk groeit in mijn tuin. Ik vemoed dat het een subsoort is met veschillende
bloeiwijze, ofwel zijn er mannelijke en vrouwelijke bloemen, ik ben er nog niet uit, moet het
nog opzoeken op het net.

Baby gekko in huis.

***

Gekko's kennen meestal geen vorm van broedzorg. In huis moeten de jongen uitkijken voor de
ouderdieren. Gekko's staan bekend als vrij kanibalistisch. Zij maken geen verschil tussen een
jong en een insect. Het beste is dus, de kleintjes op de een of andere manier te pakken krijgen en
ze buiten zetten, want binnen worden ze gegarandeerd opgevreten door hun ouders. In huis
worden onze gekko's getolereerd en gewaardeerd om hun insectenetende levenswijze. Een goede
remedie tegen de muggen s'avonds is; Enkele gekko's houden in huis. Het zijn onschuldige en
absoluut ongevaarlijke diertjes en bovendien brengen ze volgens de Palmero's geluk in huis.





Een baby gekko op de arm de de hand van mijn "Wanenonlie".



In een gevecht (op leven en dood) heeft deze baby gekko reeds een stuk van zijn staart verloren,
die inmiddels alweer is aangegroeid.

Schemering

***

Schemering of deemstering is een toestand waarbij de overgang van licht naar donker plaats
vindt. Dit gebeurt zowel bij dageraad (ochtendgloren) als bij zonsondergang (valavond). Tijdens
de schemering is de hemel enigszins verlicht, maar bevindt de zon zich onder de horizon.