Woensdag 3 augustus 2011
PLAYA DE LA VETA - I - ISLA LA PALMA
Men zegt wel eens : "Een booteigenaar is twee dagen een gelukkige bezitter, de dag dat hij de
boot koopt en de dag dat hij hem verkoopt".
Het was toch de "goede oude tijd" toen ik met Jan van Barbarossa tot tweemaal toe per week
ging varen. (Jan is na een 20tal jaren als eilander, terug naar Antwerpen, misschien leest hij dit
en laat hij nog eens iets van zich weten. Internet was toen nog niet deel van ons leven).
We vertrokken gewoonlijk uit de haven van Tazacorte richting noorden langsheen Cueva Bonita
om zo via de Piratenbocht voor anker te gaan bij "Playa de la Veta". Dit is een klein smal zwart
strandje met enkele zomerhuisjes, helder blauw water, ideaal om te zwemmen, te snorkelen en
kokkels te verzamelen tussen de rotsen aan de kleine aanlegplaats.
Vanaf de boot zag ik toen wat een heksentoer je moest uithalen om vanaf hoog op de klif
helemaal naar beneden te wandelen om zo het paradijslijk strandje te bereiken. Ik zag hoe de
auto's bijna vertikaal naar beneden reden tot aan een kleine parkeerplaats.
Nu zoveel jaren later heb ik het ook op deze manier ervaren, en ik moet eerlijk bekennen,
met adembenemende vergezichten.
Morgen gaan we te voet verder naar beneden.











boot koopt en de dag dat hij hem verkoopt".
Het was toch de "goede oude tijd" toen ik met Jan van Barbarossa tot tweemaal toe per week
ging varen. (Jan is na een 20tal jaren als eilander, terug naar Antwerpen, misschien leest hij dit
en laat hij nog eens iets van zich weten. Internet was toen nog niet deel van ons leven).
We vertrokken gewoonlijk uit de haven van Tazacorte richting noorden langsheen Cueva Bonita
om zo via de Piratenbocht voor anker te gaan bij "Playa de la Veta". Dit is een klein smal zwart
strandje met enkele zomerhuisjes, helder blauw water, ideaal om te zwemmen, te snorkelen en
kokkels te verzamelen tussen de rotsen aan de kleine aanlegplaats.
Vanaf de boot zag ik toen wat een heksentoer je moest uithalen om vanaf hoog op de klif
helemaal naar beneden te wandelen om zo het paradijslijk strandje te bereiken. Ik zag hoe de
auto's bijna vertikaal naar beneden reden tot aan een kleine parkeerplaats.
Nu zoveel jaren later heb ik het ook op deze manier ervaren, en ik moet eerlijk bekennen,
met adembenemende vergezichten.
Morgen gaan we te voet verder naar beneden.

