Stel dat wolken gevoelige voelende wezens zijn en op hun mysterieuze manier in staat zijn tot intilligente actie, dat zich aanpast aan veranderende omstandigheden om handig te manuvreren doorheen de hemel.
Laten we ons dan ook eens voorstellen dat we op onze rug liggend, in momenten van inspiratie en inzicht in staat zijn, de taal der wolken te spreken en te communiceren. Ja, Wat dan...
Zou het dan eindelijk tot me doordringen dat ik weblogverslaafde ben en dat ik lijd aan de nieuwe weblogneurose. Voor mensen met dezelfde neurose, googelen naar weblogneurose en in Wikipedia is er een interssante lectuur over je alter-ego.


