GUANCHEN COLLIERS - V

Thema week
Guanchen halssnoeren met houtjes en botjes - Deel 4

***

De eerste twee foto's zijn wederom research en heb ik genomen in het museum MAB
(Museo Arqueológico Benahoare) in Los Llanos de Aridane.

Wat de tand des tijds doorstond waren botjes en houtjes met gaatjes er in. Somige houten kralen
zijn speels, slechts ingegeven door het eenvoudige verlangen zich te verfraaien. Van de botjes
in het museum vind ik echter dat zij voortgekomen zijn uit een dieper gevoelen. Ik kan mij
voorstellen dat een onbekende handwerker die de botjes met inkervingen bewerkt heeft, deze
beschouwde als een tovermiddel om meer vat te krijgen op zijn eigen bestemming.
Wat hem ook al tot zijn werk kan hebben gedreven; Eerst moet hij de artistieke waarde van de
botjes tussen het slachtafval hebben ontdekt en het vermogen hebben verworven de eigen
schoonheid van gewone botjes van dieren te waarderen om er halssnoeren van te maken.







Ik ben in de bestaande schaarse literatuur gaan zoeken naar de creativiteit van de Benahoaritas.



























































Wordt vervolgd ...

Thema week
Guanchen hanger met basalt - Deel 3

***

Snijgereedschap van de Benahoaritas
De eerste twee foto's zijn research en heb ik genomen in het museum.







De mens is in de wereldgeschiedenis in uiteenlopende mate voortgeschreden. Op het eiland La
Palma is het niet de tijd maar de conquistadores die een einde heeft gemaakt aan een primitief
bestaan dat fundamenteel gedurende ontelbare generaties onveranderd was gebleven. Zo'n 500
jaar geleden leefden de Benahoaritas nog in het stenen tijdperk. Zij kenden geen ijzer en ze
ontwikkelde  steenbewerking voor het maken van eenvoudige instrumenten, waarschijnlijk
gebruikt bij het villen van dieren en de bewerking van huiden. De grondstof die hier werd voor
gebruikt was obsidiaan en basalt. Vandaag de dag worden er nog steeds bij opgravingen platte
stenen werktuigen gevonden.






















Kernen van basalt en obsidiaan - basalt messen - eigen collectie.

Wordt vervolgd ...

Thema week
Guanchen halssnoeren met rode schelpen - Deel 2

***

De eerste drie afbeeldingen zijn research foto's die ik heb genomen in het museum.









De stukken rode schelpen heb ik gevonden tijdens het jutten. Denk nu niet dat je deze
"wabi sabi's" zo maar overal vindt op de kusten van La Palma. In al de jaren dat ik hier
woon heb ik er maar een tiental gevonden. Blij dat ik was dat ik ze nu kon gebruiken in
twee authentieke facsimile Guanchen halssnoeren.





























Wordt vervolgd ...

Thema week
Juwelen van de Benahoaritas - Deel 1

***

De pre-Spaanse bewoners van het eiland La Palma waren de Benahoaritas, Auaritas of Awares.
Guanchen is de naam die men geeft aan al de oerbewoners van de Canarische Archipel. Men
gelooft dat de Benahoaritas reeds zo'n 2000 jaar leefden op La Palma alvorens in 1493 Alonso
Fernández de Lugo het eiland veroverde en de oerbewoners zich mengden met de nieuwe
immigranten.

Vele bladzijden uit de geschiedenis van La Palma zijn nog onbeschreven en zullen dit misschien
wel altijd blijven. We weten niet 'precies' hoe de eerste bewoners er uit zagen, noch het tijdstip
waarop ze voor het eerst op het eiland verschenen en vanwaar zij kwamen (er zijn wel allerlei
theorieën  over). Wat we wel weten, is dat hun esthetische capaciteiten een graad van
ontwikkeling hadden bereikt die hen in staat stelden juwelen en kralen voort te brengen. 

Fantasie is niet altijd voldoende om de Guanchen halssnoeren na te maken, research is ook
nodig. Daarom toog ik naar het MAB (Museo Arqueológico Benahoare) in Los Llanos
 "on a fact finding mission"  om te bestuderen hoe zij hun halssnoeren maakten.




















Zonder twijfel hadden de Benahoaritas reeds grassen, zaden, veren, huiden en ander vergankelijk
materiaal samengevoegd tot kunstige combinaties die te teer waren om het langer dan korte tijd
uit te houden. In het museum zijn wel enkele voorbeelden van gevlochten sisaltouw te zien.




Wat wel de tand des tijds doorstond zijn kralen van gebakken klei, waarvan men er velen heeft
gevonden.









Om parels te bakken, lijkt het dat men kuilen in de grond maakten waarin ze gelegd werden,
samen met andere gebruiksvoorwerpen en met aarde toegedekt. Hierover werd dan voldoende
brandhout gelegd om ze te bakken.




Ik liep door het museum met de woorden van Audrey Hepburn indachtig;
...." Living is like tearing through a museum. Not until later do you really start absorbing what
you saw, thinking about it, looking it up in a book, and remembering - Because you can't take
it all at once"....  en zij kende het internet nog niet.




Zoals te verwachten was van een samenleving gericht op levensonderhoud was er niet veel
literatuur over halssnoeren, maar toch voldoende om replica's te maken.




Na wat zoeken vond ik een ferreteria (een winkel waar men bijna alles verkoopt wat ge denkt
nodig te hebben) een bol natuurlijke sisal touw. Het was wel een grote bol, maar kom...
misschien begin ik nog wel eens met macramé en dan heb ik het materiaal in huis.




Nog wat voorbereidingen en het uitproberen van enkele "try-outs" alvorens aan het echte werk
te beginnen.




Parels van gebakken klei in een open kuilvuur.









Wordt vervlogd ...

Toemaatje

***

Deze morgen op het strand van Tazacorte. Een poging om de meeuwen in hun vlucht vast te
leggen met de camera. De meeuwen zijn zo mensenschuw dat men ze niet al te dicht kan
benaderen. Ik ben al enige dagen aan't oefenen en dit is tot hierto zo wat het beste resultaat.
Het is vandaag bewolkt en en met af en toe een buitje maar het is wel T-shirt weer ;-)

ZON-dag

La Palma is het wandeleiland bij uitstek, er worden dus veel schoenen versleten

Een zwerver met een doorleefde blik  

Heerlijk om te beginnen vanuit je woonwensen en die stuk voor stuk te verwerken in je
droomhuis op La Palma

Multiple project

's Morgens hangen er lekker verse broodjes aan de deur.
Ik zie dat nog niet gebeuren in Brussel of Amsterdam 

Notenkrakers Ballade

***

Land-Art, achtergelaten door notenkrakers,
hebben zij een goede indruk achtergelaten of is het vervuiling?

De oerbewoners van La Palma hadden het wiel nog niet uitgevonden er is dus geen gevaar het
opnieuw uit te vinden. De eilandbewoners kraken nog steeds amandelnoten met steenslagen,
met als gevolg een blauwe duim of andere vingers ;-). Zij weten in ieder geval een plek uit te
kiezen waar ze in alle rust tijdens het werk kunnen genieten van het mooie uitzicht.






















Foto genomen in het museum.














Foto genomen in het museum.














Tijdens het seizoen van de "Mar de Fondo's" en dat is deze tijd van het jaar, beuken de golven
op de kliffen er op los.

Schemering

***

Schemering of deemstering is een toestand waarbij de overgang van licht naar donker plaats
vindt. Dit gebeurt zowel bij dageraad (ochtendgloren) als bij zonsondergang (valavond). Tijdens
de schemering is de hemel enigszins verlicht, maar bevindt de zon zich onder de horizon.

Windfinder, zie: http://www.windfinder.com/forecast/la_palma voorspelde voor gisterochtend
"Mar de fondo" met golven tot 4,70 meter. Mar de fondo is Spaans voor Grounswell (Engels)
of hoge deining met opzwellende golven, in het Nederlands gewoon "Zeedeining".

Mar de fondo is een door wind gegenereerd golfpatroon aan het wateroppervlak van de zee of
oceaan. In tegenstelling tot zeegang wordt het niet langer gevoed door wind. Hoe verder van de
oorsprong  (waar de deining als zeegang ontstaan is)  hoe langer de periode en de golflengte, en
hoe langer en rechter de golfkammen worden, terwijl de golfhoogte langzaam afneemt.

En dus ging ik naar Puerto de Tazacorte om te proberen het fenomeen met een fotoshoot vast te
leggen, hetgeen ik al meerdere malen in dit blog heb gedaan.





Daar aangekomen vóór negen uur was er nog niet veel te beleven. Ik zag een stukje Beach-Art
dat de moeite waard was te fotograferen. 



Er was al wel een golf geweest die het strandje had omgetoverd in een meertje



en het is maar zelden dat men de gekleurde huisjes weerspiegeld ziet op het strand



en een enkeling zat geduldig te wachten op wat komen zou



en het kwam ...



In alle hevigheid barste het fenomeen los.




























Spectaculair!

Dit fenomeen gebeurt alle jaren maar het is steeds impressionant om naar te kijken.

Kinder Land-Art op het strand van Puerto Naos.

***

Het is wel even wennen! Zwart zand! La Palma heeft geen parelwitte stranden met wuivende
palmbomen, zoals in de Bounty reclame. De stranden zijn klein, bedekt met keien en gitzwart
vulkanisch zand. Het heeft ook zijn charme; De stranden worden niet overspoeld door toeristen.
Men geniet van de ruimte en 's morgens voor 10 uur wandelt men vaak alleen op het strand.
Mensen associëren zwart met vuil maar niets is minder waar (het tegendeel is het geval).
Het zwarte zand is proper, laat geen sporen van vuil achter en blijft ook niet plakken op de huid,
men moet er alleen even aan wennen. Kinderen hebben daar in de regel weinig problemen mee.



Kinderen spelen graag op het strand met schepjes en emmertjes en wat vinden zij nu altijd het
leukst op vacantie aan het strand? Precies, zandkastelen bouwen. Het is maar zelden dat ik een
zandconstructie tegenkom en dit door de eenvoudige reden dat zwart lavazand niet blijft plakken.
Ik verdenk de bouwer ervan lijm te hebben toegevoegd

Verbleekt, versleten, verweerd (3)

Marcel Duchamp met zijn fietswiel 1913.
Op een bepaalde manier was het erg vergelijkbaar met wat de Dada mensen deden (Anti-art).
Het nemen van iets en het nutteloos maken, Marcel Duchamp was daar vrij goed in.
Bijvoorbeeld zijn 'Fietswiel' onder de noemer "geen doel".

Hangmatten in de tuin.

***

Het leuke aan een blog is dat je de wereld om je heen vastlegt en op het net zet. En wat nog leuker
is, is dat je bijleert. In de plaats van "Een web in de tuin" als titel aan deze post mee te geven ben
ik gaan Googelen en er bestaan matwebben, wielwebben, kaardewebben, struikeldraden, galg-
webben, hangmatwebben en een worldwideweb ;-). Zo ontdekte ik dat deze webben in onze tuin
een mooi voorbeeld zijn van de hangmatwebben.













Hangmatspinnen (Linyphiidae) hangen ondersteboven aan de onderkant van hun web. Dat web
heeft een bijzondere vorm. Het lijkt op een matweb, zoals dat van de huisspinnen, maar bevat niet
zo veel lagen. Bij veel hangmatwebben zijn er ook nog verticale draden gesponnen van het web
naar overhangende takjes. Die hebben dezelfde functie als bij de Gewone doolhofspin (zie
'Matwebben'): wanneer er een insect over het web vliegt, ziet het de verticale draden vaak niet en
vliegt het er tegenaan. Het insect valt vervolgens naar beneden op het matachtige gedeelte. Als de
prooi in de verticale draden blijft hangen, schudt de hangmatspin aan haar web tot de prooi
loskomt en hij naar beneden tuimelt.

De spin kruipt dan nog steeds aan de onderkant van het web (dus niet aan de bovenkant zoals de
doolhofspin) tot vlak onder de prooi. Nu bijt ze, door het web heen, in het slachtoffer en injecteert
ze snel het gif. Bij gevaarlijke prooien laat ze snel weer los. Die kunnen namelijk wel eens een
angel hebben en dan vormt de spin, daar zo hangend onder het nijdige insect, een gemakkelijk
doelwit. Het gif doet snel zijn werk en als de prooi verlamd is, kan de spin aan haar maaltijd
beginnen.

Je hebt deze webben in alle formaten en vooral wanneer er dauw in hangt, valt het vaak goed op
met hoeveel de hangmatspinnen wel niet zijn.

Meer lezen en weten over spinnen ga naar de website van Arabel - Arachnologica - Belgica
http://www.arabel.ugent.be/nl.php



















Dit is de spin die ondersteboven in een hangmatweb zat, een hangmatspin dus. Ik heb zo mijn
twijfels dat dit wel een typìsch voorbeeld is van een Europese hangmatspin. Zoals zovele dieren
(en planten) op La Palma zal de spin waarschijnlijk wel een subsoort zijn. Zo geworden door het
geïsoleerd leven op een eiland. Als je maar lang genoeg op La Palma woont dan wordt je een
Eilander en Palmero en dat is een subsoort van het menselijke ras ;-)))