Berichten van 31 maart 2011

Gisteren lagen er aan de kade in de haven van Tazacorte oceaan vissersboten, twee
zogenaamde 'longliners'. Een longliner vist met een lange lijn waaraan veel lijntjes met aas
zitten. De hoofdlijn of longline kan vele zeemijlen lang zijn met soms wel meer dan 2500
haken met aas. Op de oceaan worden zwaardvis (die hier bijna niet meer voorkomt), tonijn en
haai gevangen. Deze visserij is berucht om de bijvangst van zeevogels, zeeschildpadden en
zeldzame haaien.

Omdat de tonijn op de rand van het uitsterven is door overbevissing wordt hij sinds de jaren
'90 ook gekweekt in open water (aquacultuur). Jonge exemplaren worden in het wild
gevangen en in daarvoor bestemde visboerderijen vetgemest met ook in het wild gevangen
haring, sardienen en inktvis. Door de grote aantallen (hoge dichtheid), productie van
uitwerpselen en het gebruik van antibiotica zijn de tonijnboerderijen te vergelijken met de
bioindustrie aan land. Een stap verder maar wel veel moeilijker, is het kweken van tonijn van
ei tot volwassen vis waardoor er in het wild gevangen jonge tonijn niet meer nodig zijn.
Er wordt tevens geëxperimenteerd met plantaardig voedsel om het op zee gevangen voedsel
te ontzien.