LENSWOLK - ALTOCUMULUS LENTICULARIS

Branding met zonneharp.

***

De drakenbloedboom is een plant die van nature voorkomt op de Canarische Eilanden,
Kaapverdië en Madeira. Momenteel is de plant vrijwel niet meer in wilde staat te vinden, maar
op La Palma staan er nog veel. Het eiland bezit zelfs een drakenboombos aan de rand van het
gehucht La Tosca in het noorden van het eiland. Het 'bosje' bestaat uit een twintigtal bomen.
De tot 12 m hoge boom (het is eigenlijk een plant) wordt gekarakteriseerd door een of meerdere
stammen met een dichte, parapluvormige kroon met dikke bladeren. Het is een langzaam
groeiende plant, die er tien jaar over doet om een hoogte van 1 m. te bereiken. De leeftijd van de
plant kan alleen geschat worden aan de hand van het aantal vertakkingen. Van de planten wordt
aangenomen, dat ze duizenden jaren oud kunnen worden.

***

De drakenboom komt ook veelvuldig voor op het eiland Socotra (Oost-Afrika), een eind uit de
kust van Jemen. Meer zie bijlage.

***

Voor meer foto's van de drakenbloedbomen op La Palma, zie hier :

https://blog.seniorennet.be/schetsblog/archief.php?startdatum=1228258801&stopdatum=1228345201

en hier :

https://blog.seniorennet.be/schetsblog/archief.php?startdatum=1235807097&stopdatum=1235893497

en hier :

https://blog.seniorennet.be/schetsblog/archief.php?startdatum=1243751698&stopdatum=1243838098

en hier :

https://blog.seniorennet.be/schetsblog/archief.php?startdatum=1315889416&stopdatum=1315975816


 




Deze "drago" zoals wij de boom hier noemen heb ikzelf geplant in de tuin. Het plantje was toen 
amper 10 cm hoog. Vraag me nu niet hoelang dat geleden is, in ieder geval meer dan 20 jaar. 




De bladeren worden af en toe met de hand verwijderd en dienen als voeder voor de geiten. 




Een drakenboombloem. Als de bloem is uitgebloeid krijgt de stam vertakkingen.




Zaden en enkele gedroogde bladeren.














Een "piernicorto" een dwerg drakenboom, staat op een plantsoen in El Puerto de Tazacorte. 




Wat zat er in de vaten? Te veel wijn en hij is er aan kapot gegaan ;-)




Op het zondagse marktje in Argual staan kraampjes met halssnoeren gemaakt met zaden.

Brand!

***

Op de terugweg van Juan Adalid, aan de afslag naar San Antonio del Monte, in vogelvlucht niet
zo heel ver weg van het benzinestation, op een hoogte van +/- 1000 meter, in de mist van de lage
bewolking, zag ik vlammen oplaaien. Er gaan dan verschillende scenario's door je hoofd. Snel
doorrijden nu het nog kan? Stoppen en gaan kijken? De 112 of de 080 bellen?
Op een plaats waar ik dacht veilig te staan deed ik mijn raampje open om een paar foto's te
maken. Stond daar een man die mij toeriep. "No pasa nada" (er gebeurt niets) "Ik heb het hier
allemaal onder controle". "Ik ben niet blind hoor! Zou het een pyromaan zijn" dacht ik. Of
gewoon een keuterboer die zijn veld afbrand? 's Avonds naar tv gekeken, er was geen bosbrand
op het eiland.  

Wasknijpers - wassspelden - wasspellen

***

Het regende gisteren, dan hebben we maar een 'wasspelletje' gedaan

Het stuk autoweg op de rand van de Caldera tussen "Pico de la Cruz" en "Fuente Nueva" is in
meerdere opzichten een spectaculair hoogtepunt van de rit naar de Roque de Las Muchachos".
De kleuren van de bergwand zijn schitterend. Op een heldere dag rijdt je door een maanlandschap
van gestold gesteente met intense kleuren.

PS: Foto's van dit stuk weg hebben hier op dit blog nog de revue gepasseerd, wel met een andere
camera. Telkens ik hier voorbij kom kan ik het niet laten om foto's te nemen ;-)

Het grote strand van Puerto de Tazacorte wordt niet machinaal gereinigd, het is dus puur natuur,
zolang men er niet met graafmachines en vrachtwagens zand en keien komt delven om er beton
mee te maken. "Geen meter beton meer bij" zeggen de groenen, maar die hebben in Tazacorte
niets te zeggen.  Het strand van Puerto Naos wordt bijna alle dagen grondig onder handen
genomen (blauwe vlag). Op het kleine strand van El Puerto heb ik in de zomer ook mannen zien
rondlopen om sigarettenpeuken te verzamelen. Een rook(st)er denkt: " Het kan geen kwaad",
maar ze beseffen niet dat vele kleintjes één groot maken. Eén  sigarettenpeuk heeft meer dan
twee jaar tijd nodig om te vergaan. Meeuwen op het strand aanzien het als voedsel en sterven
van honger met een volle maag. Laatst zag ik iemand die een speciaal doosje bij had om de
peuken in te steken maar dat was een "zeldzaam geval" die er de moeite voor deed. Zoals ik al
zei, wie op schattenjacht wil trekken moet een vloedlijn van niet gereinigd strand opzoeken.
Op de druk bezochte toeristische stranden vindt men nagenoeg geen biologisch afval want
strandtoeristen houden daar niet van.

ZONdag

***

Ik was de zonsondergang aan het fotograferen en ik draai me om naar de bergen. Er is voor
alles een eerste keer. Nog nooit had ik een regenboog gezien bij zonsondergang

Zeeschuim afkomstig van Fytoplankton.

***

Gisterochtend tijdens " l'heure bleue " (het magische moment tussen licht en duister of de tijd
tussen de lichte dagzijde en de donkere nachtzijde) waren de kleuren mooi.

Door de woelige zee kwamen de golven over het strand en lieten zeeschuim achter. Dit schuim
wordt veroorzaakt door dode plaagalgen, een ééncellig fytoplankton. De zee klopt deze algen-
eiwitten op tot een schuimende massa. Op een ondergrond van goed doorlaatbaar lavazand
verdwijnt het schuim relatief vlug maar het laat wel mooie abstracte schilderijtjes achter op
het zwart lavastrand.

Groenten en fruit uit eigen tuin.

***

'Sin veneno' (zonder gif) zijn voor ons magische woorden. Wie denkt dat de groenten en fruit
geen gif bevatten komt bedrogen uit. Deze Kalebassen, avovado's en fruit komen uit onze tuin
en zijn tot wasdom gekomen zonder bestrijdinsmiddelen. Ze zien er misschien niet zo groot en
plastic-achtig uit als in de suppermarkt en ze hebben allemaal verschillende groottes en vlekjes,
maar ze smaken des te beter

Update: Regen op zee.

***

Na een zeer lange periode van droogte hebben we een traktatie gehad van enkele buitjes, er was
er zelfs eentje bij van 15 minuten lang. De meeste wolken regenen uit over zee. Ook al doe je
allerlei offergaven aan de Goden, ze willen maar niet aan land komen
 
Vanaf zaterdag tot het einde van de maand "belooft men" nog meer regen. We zullen zien...
Hoop doet leven ;-) Het is echt nodig dat het eens goed doorregend.
Sky's the limit, maar momenteel is hij wel blauw hierboven.
















Tijdens het schemeruur van gisteravond.

"location Scouting"

***

De landtong ten noorden van het gehucht El Mudo en Juán Adalid is bereikbaar met de auto en
is een dik uur rijden van mijn huis. Telkens ik dit gebied bezoek lijkt het alsof ik een etmaal
gevlogen heb, om dan in een totaal verschillende streek te belanden en aan "location scouting"
te doen voor een of andere natuurfilm.

Auto aan de kant en dan begint het voetenwerk. Stapschoenen met goede grip aan want sommige
paden, die amper paden zijn, lopen vervaarlijk dicht tegen de ijzingwekkende afgronden van de
kliffen. Het is dus oppassen geblazen.

Een groter contrast in landschappen op zo'n klein eiland is op andere plaatsen op de wereld bijna
ondenkbaar. Niet iedereen zal dit landschap weten te waarderen maar voor mij geeft het een
gevoel van de ontdekkingsreiziger. Het lijkt erop alsof je de eerste bent die dit gebied betreedt.
Niets is minder waar, af en toe ontmoet je wel een verdwaalde toerist die met hetzelfde gevoel
rondstruint over de geitenpaden langsheen de rotskust van het noorden.

Jagen op zeeglas en andere schatten op het strand van Tazacorte.









De Canarische mossel (Haliotis Tuberculata Coccinea)

De Canarische mossel, ook Zee-oor, Abalone, Oorschelp en of Venus-oor, is een soort eetbare
zeeslak die totaal is uitgestorven rond La Palma. Evenwel zijn ze nog te vinden op de Britse
Kanaal Eilanden onder de benaming "Green ormer". Daar worden ze nog beschouwd als een
grote lekkernij. Overbevissing heeft geleid tot een dramatische afname van het bestand, daarom
is het verzamelen strikt gereglementeerd. 




My "Wanenonlie" op het strand van Tazacorte, op zoek naar zeeglas en andere verborgen schatten




Hier op het eiland La Palma is de Canarische mossel volledig uitgestorven. Het is dus een wonder
dat ik dit mini exemplaar vond tijdens de wandeling op het strand. Onlangs heb ik gelezen dat
men in het "Instituto Canario de Ciencas Maritimas" en aan de universiteit van Las Palmas de
Gran Canaria onderzoek doet naar de herintroductie van de Canarische mossel in de wateren van
de Archipel. Tot op heden heeft men 2000 exemplaren van deze mossel uitgezet op vier locaties
bij Gran Canaria, waarvan 1% heeft weten te overleven (20 stuks dus). Het is een duizendste luk
dat ik er eentje heb gevonden op een plaats waar zij praktisch totaal uit de natuur zijn verdwenen. 









Deze Abalone schelp heb ik gevonden heel lang geleden aan de kust van California, even ten
noorden van San Francisco. Abalone schelpen werden in mijn hippie tijd gebruikt om salie in
te branden. De link dat deze schelp heeft met het water van de oceaan sugereert dat er een
krachtige reiniging van uitgaat. De schelp werd toendertijd gebruikt door goeroes tijdens allerlei
spirituele en creatieve spelletjes, een louter subjectieve kwestie. Vandaag de dag is de schelp het
huis van een bedreigde diersoort en bijgevolg beschermd. Een visser met vergunning mag slechts
één abalone per maand vangen en op overtreding staan gevangenisstraffen. Het is ook verboden
zonder toelating een wilde abalone te bezitten (ze worden tegenwoordig ook gekweekt). Je moet
dus tijdens de wandeling aan de verleiding weerstaan, "Take only pictures, leave only footprints"
Door de verzuring van de oceanen zullen volgens wetenschappers binnen 10 á 20 jaar de abalones
uitgestorven zijn.

Rookvrij sinds 23 october 2007 om 16.00 uur

***

Vandaag op 23 october 2012 om 16.00 uur wordt het vijfde achtereenvolgende (voor mij)
rookvrij jaar en daarmee het eerste lustrum beleefd.

Rondwandelen in het gehucht "Playa del Faro"

***

Onder de vuurtorens op het zuidelijkste punt van La Palma staan een paar eenvoudig gebouwde
huisjes rond een haventje, eigenlijk meer een aanlegplaats. Een wet (Ley de la Costa) die de
bewoning tot 50 meter vanuit de kust verbiedt, heeft daar als een brutale golf reeds toegeslagen.
Het restaurantje van Josefina op het strand is reeds afgebroken. De bewoners waren verbolgen
en hielden hun hart vast. Ze lieten duidelijk merken dat ze er niet mee akkoord gingen.
"Tenemos derecho a vivir junto al mar" staat er geschreven (Wij hebben het recht om aan zee
te leven). Verdere afbraak van het gehucht lijkt op de lange baan te zijn geschoven. Waarom nu
juist het restaurantje moest verdwijnen is mij een raadsel. In tijden van crisis is elk initiatief
voor werkgelegenheid welkom.

Update:
Op de kleine parking naast het strandje staat er een autobar onder de naam "El Faro" met enkele
stoeltjes en tafeltjes. Daar bakt Josefina haar wereldberoemde tonijnkroketten.

Deze morgen was er op het strand van Puerto Naos een wedstrijd voor strandvissers. Plezierig
voor de vissers maar minder leuk voor de toeristen die een duik in zee willen nemen. Een toerist
trok er zich niets van aan en ging tussen de vishaken het water in. Uiteindelijk won de toerist het
pleit en moesten de vissers afdruipen.































Een toerist ging het water in




en de strandvissers inpakken en wegwezen ... einde wedstrijd ...

Zondag

Verweerd
Verbleekt
Verschoten
Versleten

Geschoten
in de smalle straatje van El Puerto de Tazacorte.

Gedurende de uitbarsting van de vulkaan Teneguía (1971) ontwikkelden zich twee grote lava-
stromen. Een in westelijke richting en een naar de zuidelijk gelegen Faro. Tengevolge van het
grote hoogteverschil bereikte de westelijke kolkende lavarivier de zee al vrij vlug. Door de
werking van het water van de oceaan met de gloeiende vulkaanslakken werd de lava op een
bepaalde plaats opeen geworpen. Zo vormde zich nieuw land. Een strand met de toepasselijke
naam "Playa Nueva" (nieuw strand). Meer dan veertig jaar later kan men zich goed voorstellen;
Het inferno dat de impact van de gloeiende lava met de oceaan veroorzaakte. De overige
vulkanen zijn van oudere datum. De Cumbre Vieja vormt een keten van 120 kraters en kegels
die als een ruggegraat van de Caldera de Taburiente naar de zuidelijke punt van het eiland loopt.
In de laatste vijfhonderd jaar zijn hier zeven vulkanen actief geweest. Lavastromen van diverse
erupties strekken zich uit richting de oceaan, waar de lavarivieren in zee delta's hebben
gevormd. Het vlieveld van Santa Cruz de La Palma ligt op zo'n lavadelta.
 













































Droedel tijdens de lunch met een beetje koffie gemorst uit de thermos ;-)

De lucht deze morgen was nog indrukwekkender dan gisteren. Het was een beetje vroeger dan
gisteren en de opkomende zon kleurde de wolken. Er is weersverandering op komst, maar of er
een buitje voor ons bij zit? Dat is nog maar de vraag. Hoop doet leven
Een dagje regen is nu van levensbelang voor het eiland.




































Ik had m'n rug nog niet gedraaid of het was weer een gans ander landschap.