Archief

Gisteren deze drie fotokes van ons bezoek aan de GranTeCan ontvangen uit Zuid-Amerika,
op de valreep publiceer ik ze vooralsnog. 

Wat betekent en welke taal staat er gedrukt op mijn vriend zijn T-shirt ?
Antwoord, klik op bijlage.




Hier in de reisgids van Siepko, zie:  http://www.oceaanzicht.nl/ staat wel degelijk dat de GTC
de grootste spiegeltelescoop van de wereld is.




AI SE EU TE PEGO!
http://www.youtube.com/watch?v=xoCfOR8Dt64 

De GranTeCan (GTC) telescoop heeft een gesegmenteerde spiegel van 10 of 10,20 of 10,40 m.
al naar gelang de bron. In ieder geval was de telescoop bij de inhuldiging op 24 juli 2009 de
grootste telescoop ter wereld. Sindsdien zijn de Keck telescopen (1993 en 1996) op Hawaii er
bij gekomen met elk spiegels van 10 meter diameter. Omdat centimeters tellen blijft de GTC
met zijn 20 of 40 cm. grotere spiegel alsnog de grootste ter wereld. Het aantal grote telescopen
neemt gestaag toe. De European Extremely Large Telescope (E-ELT) is een telescoop die nog
gebouwd moet worden. De spiegel wordt maar liefst iets meer dan 39 meter. In 2010 besloot
de ESO (Europese Organisatie voor Astronomisch Onderzoek, in het Zuidelijk Halfrond) dat
deze supertelescoop gestationeerd zal worden op de Cerro Armazones in Chili. De Roque de
Los Muchachos op ons eiland is als locatie overwogen maar La Palma is buiten de boot gevallen.


***


Alvorens we het heilige der heiligen (de plek waar de telescoop staat) mogen betreden krijgen
we van onze gids eerst een woordje uitleg over de spiegel.





Iedereen in onze groep krijgt een veiligheidshelm ingeval van vallende sterren ;-)









Het romantisch door een telecoop naar de nachtelijke hemel kijken is niet meer van deze tijd.
Nu zitten de gluurders in hun witte paddestoelen achter (vuil) glas en hun computerschermen.




Om elk willekeurig segment van het heelal te kunnen bestuderen is het hele gevaarte
gemonteerd op een draaischijf. Deze was gevoelig voor trillingen en uiteraard mochten
we daar niet op lopen.









De mand waar de spiegel in ligt.














De "moment suprème" was wanneer de gids opdracht gaf aan een technieker om de telescoop te
kantelen zonder dat de koepel openging. Iedereen keek naar boven en wou het gebeuren filmen
of fotograferen. Door het draaien en kantelen kun je de telescoop keurig richten op een object.
Door de draaing van de aarde wordt dit steeds bijgesteld. En zo kwamen we aan het einde van
het geleide bezoek aan de GTC.



















Steunstructuur van een spiegelsegment met pistons (zie pijl). De spiegelsegmenten vervormen
tijdens het richten van de telescoop, de hierdoor onstane afbeeldingsfouten worden gecorrigeerd.




Wie is de gids? ;-)

Om een bezoek te brengen binnen in de indrukwekkende paddestoel van de GranTeCan telescoop
dient een aanvraag formulier te worden ingevuld dat te vinden is hier:
http://www.iac.es/eno.php?op1=2&op2=420 
Na een tijd van wachten krijgt men via e-mail een bevestiging samen met een satelietfoto van
het meetingpoint en een waarschuwing: Vergeet niet dat u, om naar de sterrenwacht te rijden u
een hoge bergweg moet rijden met vele slingerende bochten enz... 














De plaats van afspraak was één van de zeven aangelegde helikopterplatforms. Waarom zeven?
Om tijdens de opening van het IAC in 1985 de Spaanse koninklijke familie en de zes Europese
staatshoofden niet in verlegenheid te brengen konden zij allen precies op hetzelfde moment
landen en hadden zij allen het voorrecht om als eerste "voet aan wal" te zetten op de Roque
de los Muchachos. De dag van de opening kon er niet geland worden doordat een wolkendek
het zicht op de landingsplaatsen ontnam. De VIPS moesten alsnog al slingerend met de bus
naar de hoogste top van het eiland.




De afspraak met de gids was dus op het platform dichtbij de twee enorme Magic spiegels. Deze
telescopen onderzoeken het heelal door middel van gamma-stralen (electromagnetische straling
van hoge energie) De spiegels zijn fotogeniek en de grootste in hun soort met een diameter
van 17 meter. MAGIC staat voor Major Atmospheric Gamma-ray Imaging Cherekov en niet
voor 'magie' zoals ik lange tijd gedacht heb ;-))) 




Midden in een landschap van grootsheid op een hoogte van 2.200 meter staan de
Magic telescopen.




Het zijn geen optische telescopen. In de plaats van zichtbaar licht waar te nemen, gaan ze op
zoek naar gammastraling. Het addertje onder het gras is dat de gammastralen niet door de
atmosfeer van de aarde geraken. De 1.000 spiegels van elk 50 cm2 zijn eigenlijk op zoek naar
de cascade van deeltjes veroorzaakt door de gammastralen in de bovenste atmosfeer.









De mand.
De hele mand weegt 60 ton en heeft een zwenkmogelijkheid om zich binnen de twintig seconden
op een punt in de hemel te richten. Dit is belangrijk want de uitbarstingen van de gammastralen
duren slechts een paar minuten.




Een kijkje van dichtbij hoe de mand waarin de spiegels gemonteerd zijn er uit ziet.




De magic telescoop heeft een spiegelend oppervlak van 236 m2.






















Een half uurtje later rijden we in de volle zon als ganzen achter elkaar naar boven, naar de
GranTeCan, waar het in feite om te doen was. Morgen meer...

Waar vind men het meeste zeeglas

Een goede plek om te beginnen is op stranden in de buurt van oude zeehavens en nieuwe
havenwerken want daar is in het verleden veel glasafval in zee gegooid dat door de baggerwerken
terug naar boven komt. Stranden gelegen bij oude stortplaatsen zijn ook bronnen van "afgewerkt"
zeeglas.

***

Afgewerkt zeeglas 

Zeeglas wordt steeds zeldzamer vanwege de overgang naar plastic en het recycleren van glas.
Mensen gooien hun afvalglas niet meer zomaar in zee. Er is zeer oud zeeglas gevonden dat
dateert uit de 16de eeuw afkomstig uit gezonken schepen of overboord gedumpte glazen flessen.
Ik vind het een leuk idee om als echte zeeglasverzamelaar het "onvoltooide" zeeglas met hier
en daar een scherpe hoek of rand terug te geven aan de zee, zodat zij nog een tijdje haar werk
kan doen ...

Tot de jaren zestig van verleden eeuw werden er alleen bananen verbouwd in gebieden met
natuurlijk water. Zoals de Vallei van Aridane, San Andrés y Sauces in het noord-oosten van het
eiland en in mindere mate rond de hoofdsad Santa Cruz de La Palma. Na de zestiger jaren
 begonnen Palmero's gebieden in cultuur te brengen die tot op dat moment gekend waren als
"slecht land". Door de enorme inspanningen die men hiervoor moest verrichten kan men deze
taak wel historisch noemen. Het grootste probleem was dat deze gebieden geen plantaardig
materiaal in de bodem hadden maar bestonden uit onproductieve vulkanische rotsen. De rotsen
moesten eerst gelijk gemaakt worden, daarna werd er een laag kiezel uitgestrooid op de onder-
grond, dat nodig is om de bodem doorlaatbaar te houden. De laag stenen en kiezel werd bedekt
met aarde. De vruchtbare grond moest met vrachtwagens aangevoerd worden vanuit ver gelegen
streken. Er was ook water nodig dat door kanalen en allerlei buizen van uit het noorden tot aan
Fuencaliente werd gebracht. Omdat de bananenplant met zijn brede bladeren erg windgevoelig
is werden de plantages ommuurd: Muren met grote grove gaten erin. Als de ommuurde plantages
op terrassen boven elkaar werden gebouwd, geven ze van op afstand de indruk van versterkte
vestingen.





















Om het terrein plat en horizontaal te maken moesten er reusachtige stenen muren worden
gebouwd die de arbeid nog moeilijker en kosbaarder maakten. De ronde tank boven de
plantage bevat water om de bananen te besproeien door zwaartekracht.

Zonsondergang op zondag.

Even de wind checken en oefenen met de parapente op het strand van Puerto Naos.

(Dubbellog 1)

 
Beach-Art op het strand van Puerto Naos.

(Dubbellog 2)


Op aanvraag van vele blogbezoekers, die regelmatig hun vakantie doorbrengen in Puerto Naos,
nog enkele foto's over het slopen van de terrassen op de Paseo Maritima.








































Vóór en na.

We nemen van dit zuidelijke deel van La Palma de indruk mee van een vulkanisch maan-
landschap, kaal en bijna niet begroeid. Hier en daar ontsiert een bananentent het landschap,
maar daar is mee te leven ;-). Het is in ieder geval beter dan torenhoge flats en "aardige" hotels
met appartementen. De azuurblauwe zee langs de rotsachtige baaitjes met strandjes van zwart
grof zand zouden in het 'niets' verdwijnen. Men kan hier nog steeds niet zonnen op stranden met
opgespoten Saharazand, tenissen, boogschieten of waterscooteren en 's avonds in de bars en
nachtclubs van "Mar-Azul-del-Sur" gaan botellonen ;-) Voor dit soort vakanties moet je op
Tenerife of Gran Canaria zijn.





































Niet ver hier vandaan is er de geneeskrachtige bron, La Fuente Santa herontdekt en er is sprake
van om in de toekomst een balnéair kuuroord te bouwen naast deze heilige bron. 




La Palma,: "Het laatste bastion van natuurlijke schoonheid".
Laten we dat zo houden.