Archief

De graja

***

Op het eiland komen 36 vogelsoorten voor waarvan een groot aantal ook elders in Europa leven,
maar zich op La Palma tot specifieke ondersoorten hebben ontwikkeld, zoals de hop, tjiftjaf en
torenvalk. De graja (foto's) is een kraaiachtige met fel rode snavel en poten en is endemisch
voor La Palma. Deze uitzonderlijk slimme vogel leeft in grote getallen in de bergen en rond de
hoogste toppen van de Caldera. Hij weet verduiveld goed dat elke auto die stopt een maaltijdje
voor hem kan betekenen. Hij is dol op de restanten van je lunchpakket. Hij komt aangevlogen
met een luide roep "riaaaa riaaa". Het is geen bange vogel, met zijn komische grote stappen
probeerde hij verstoppertje te spelen rond de auto







Volgens een wet van de Canarische Eilanden zijn de symbolen van het eiland La Palma
de graja en de Canarische den.

In de Griekse mythologie waren de Argonauten vijftig helden die met Jason uitzeilden toen die
op zoek gingen naar Gulden Vlies. De Grieken kenden ook het zeedier dat wij kennen als de
Argonaut of Papiernautilus, een soort inktvis die eieren afzet in een witte flinterdunne schelp en
waarbij het vrouwtje deze bebroedt. Hieruit ontstond een tweede mythe die tot vrij recente datum
bleef bestaan, gebaseerd op de vorm van twee armen (tentakels) van het vrouwtje. De Argonaut
is slechts een verre verwant van de zeekat: een verschil tussen beide is dat een zeekat tien armen
heeft en de Argonaut acht. Bij de vrouwelijke Argonaut zijn twee van deze armen lepelvormig
en men meende dat zij in haar schel zat als in een boot en deze afgeplatte tentakels omhoog stak
om als zeil te dienen. Dit dacht de Griekse geleerde Aristoteles. Bovendien verklaarde hij dat de
andere armen gebruikt werden als roeispanen. Tweeduizend jaar geleden was de Argonaut dus
bekend als een sierlijke kleine zeevaarder die de zeeën bezeilde in een schelp.







De Argonauta is het enige nog levende geslacht uit de familie van de Argonautidea en bevat
11 soorten, waaronder deze papiernautilus. Gevonden op het strand van Tazacorte. 









De schelpen van de papiernautilus zijn geen echte schelpen, maar papierachtige eikapsels
waarin het vrouwtje haar eitjes legt. Ze zijn heel fragiel en het is maar zelden dat men op het
strand een onbeschadigd exemplaar vindt.

"Hey Wim! We hebben een zwaan in de tuin!"
Riep mijn 'Wanenonlie' gisteren.
Ja? Waar??
"Daar!"
"Die had ik ook al gezien en het wordt nu wel stillekes aan tijd om er foto's van te maken."

























De naam van deze plant is 'Attenuata', het is een soort Agave, ook wel bekend als Leeuwenstaart,
 "Zwanenhals" of Vossenstaart. Meer weten over deze plant, zie :
http://en.wikipedia.org/wiki/Agave_attenuata




Onderstaande foto komt uit mijn archief en is van voor de bloei van de agave. Op de voorgrond
staat een steenmannetje. Hij is gemetst met betonijzers er in.

Zon, zee, zand, keien en drijfhout ...
(Niet noodzakelijk in die volgorde)

Oud zeeglas ziet er uit alsof het bedekt is met een laagje rijp gevormd door vorst. Als het nat is
heeft het een innerlijke gloed en zijn de stukjes glas zo aantrekkelijk als edelstenen. Sommige
mensen oliën hun zeeglas maar dan verdwijnt permanent het laagje vorst (frosted).
Dit is natuurlijk een kwestie van smaak.

Schemering over de Cumbre.

Tekenen in het zand (6)

***

De wereld van het abstract schilderen is boeiend en uitdagend om te exploreren, maar het is voor
mij geen houding waar ik een leven lang aan zou wijden. Ik ben een multidisciplinaire kunstenaar.
Ik schilder, beeldhouw, assembleer, doe aan land-art enz... en hou van het verkennen van alle
ideeën en materialen. Ik kan me niet inbeelden dat ik zou vast zitten in een "isme". Om de
abstracte week af te sluiten ben ik naar het strand getrokken om daar ook ff lyrisch te worden ;-).
Dus ditmaal geen hartje tussen I en You en de naam van je geliefde, maar gewoon even abstract
en dan de golven die het wegvagen zodat je weer opnieuw kunt beginnen met iets anders




















Wat wel is opgevallen, nu ik me een weekje heb ondergedompeld in het lyrisch abstract
schilderen, is dat schilderen met je verstand op nul en alleen met je gevoelens, de figuratieve
wereld even vergeten zonder rekening te houden met het resultaat niet zo gemakkelijk is als
het lijkt. Zelfs het boegbeeld Jackson Pollock vond resultaat belangrijk.

More Masterpieces ;-) (5)

***

Het eiland La Palma is een waar wandelparadijs. Het verschil in landschappen en vegetatie
zones op zo'n kleine oppervakte is enorm. Wandelen in de pijnbossen zonder dat ik de oceaan
kan zien stemt mij melancholisch, maar telkens ik in Juan Adalid kom (een verlaten en vergeten
gebied) gelegen op de meest noordelijke landtong van het eiland, heeft dit landschap een andere
uitwerking op mij. In de zomer voel je iets broeierig onder de aardkorst en zie je de getande rug
van de draak naar boven komen. In de winter met wolken, wind en storm op komst krijg je het
wilde gevoel van rusteloosheid. Het verschil in contrasten van het landschap tussen een milde
zomerdag en midden winter is ontzaglijk, net zoals het verschil tussen harmonie en disharmonie,
de rustige oceaan op zomerdagen en de beangstigende krachten van de branding tegen de rotsen
op sommige winterdagen.

Terug in mijn atelier met de herinnering, de fantasie en de schetsen die ik in dit veranderlijk en
verraderlijk gebied gemaakt heb, probeer ik de ziel van de plaats en de emotionele reactie die
het gebied op mij teweegbracht uit te werken.
 

Acryl op karton (acrylic on cardboard) 1,95 m x 0,95 m.

Abstracte verhalen over juan Adalid.

Deze werken zijn een emotionele en fysieke reactie op de wildernis van de noord westelijke
kustlijn van La Palma. Een streek waar men kan roepen en tieren en zichzelf zijn, zonder angst
te hebben voor gek versleten te worden ;-). Tussen de diepe kloven en de scherpe rotsen die
knagen aan de azuurblauwe oceaan wilde ik een rots zijn zonder vast te houden aan de bodem.
In de plaats van na te denken over de eenzaamheid van het landschap heb ik rauw gereageerd
met verwarring, kwetsbaarheid, onzekerheid, angst en de spanning van een innerlijk conflict.
Lyrisch abstract schilderen oefent een onweerstaanbare aantrekkinskracht uit op iedereen die de
moed heeft de populaire maatstaf voor mooi en lelijk te verwerpen en te zoeken naar waarden
die meer persoonlijke betekenis hebben. In vele opzichten is het een veeleisend medium. Het
vraagt diepere emotionele betrokkenheid dan eenvoudig een object of voorwerp in klei te
boetseren of iets te schilderen. Het is een zeer uitdagende manier van expressie.

Mixed media op karton (mixed media on cardboard) 122 cm x 80 cm. (Verkocht)




Detail.




Detail.




Acryl op karton (acrylic on cardboard) 122cm x 80 cm. (verkocht)




Detail.




Detail.




Acryl op karton (Acrylic on cardboard) 1,95 m x 0,95 m.

More abstract masterpieces ;-) (4)

***

Om enig resultaat te hebben tijdens het lyrisch abstract schilderen kun je je penselen het best
gebruiken als toverstokken om met emotionele schildersgebaren een meesterwerk te maken ;-)
Dit proces is van betekenis omdat "het maken" belangrijker is dan het eindresultaat, alsof de
vlekken (tachisme), verfstrepen en dripping hun eigen weg zoeken. Let wel, deze wijze van
schilderen is geen hedendaagse kunst. Abstract expressionisme is reeds meer dan 70 jaar oud
en werd beoefend sindsdien door vele naoorlogse artiesten, zelfs vandaag is het nog een 'isme'
dat in trek is. Nog steeds zijn er mensen die abstract expressionisme extreem vinden en de
culturele gebruiken van die oude garde niet kunnen relativeren.








Acryl op karton (Acrylic on cardboard) 1,95 m x 0,90 m. (Verkocht)




Acryl op karton (Acrylic on cardboard 1,95 m x 0,90 m.




Detail.




Detail.




Acryl op karton (Acrylic on cardboard) 1,95 m x 0,90 m.




Detail.




Detail.




Detail.




Acryl op karton (Acrylic on cardboard) 1,95 m x 0,90 m. (verkocht)




Detail.




Detail.




Acryl op karton (Acrylic on cardboard) 1,95 m x 0,90 m.

Simply another abstract masterpiece (3)

***

Deze post gaat over: Er op uittrekken met de camera om je vertrouwd te maken met het concept
van het automatisme en de schoonheid van willekeurige gevonden abstracte combinaties in de
wereld om je heen. Terug in het atelier zijn de foto's hulpmiddelen om te proberen rechtstreeks
het onbewuste aan te spreken zonder tussenkomst van de bewuste geest. Als dit al lukt, kun je
als kunstenaar beelden oproepen die niets te maken hebben met de fysieke werkelijkheid. Zo
benader je resultaten in het abstract of lyrisch expressionisme. Je kunt dan kunst scheppen in
een onderbewuste automatische reactie op een thema zoals bijvoorbeeld : Het verlangen of
koopkracht, en dit vertalen in een kleurige warboel dat zo kenmerkend is voor het abstract
expressionisme.

Morgen gaan we uit ons dak met verf en borstels