NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Zoeken in blog

BBrutal
OOrderly
JJoyful
AAccurate
KKeen
OOld

Name / Username:

Name Acronym Generator
From Go-Quiz.com
Laatste commentaren
  • generic viagra canada price (BrianDus)
        op terug van weggeweest ....
  • buy cheap viagra online (Dustinwhipt)
        op terug van weggeweest ....
  • blueforce viagra (Albertref)
        op terug van weggeweest ....
  • viagra 100mg tablets retail price (DanielBup)
        op terug van weggeweest ....
  • soft viagra 100mg tablets (PabloTaw)
        op terug van weggeweest ....
  • viagra super active plus review (Jaimeappow)
        op terug van weggeweest ....
  • viagra pas cher au canada (PabloTaw)
        op terug van weggeweest ....
  • viagra cost per tablet (RamiroDot)
        op terug van weggeweest ....
  • viagra phizer (Ellistwimi)
        op terug van weggeweest ....
  • cheap quality viagra forum (Brianzed)
        op terug van weggeweest ....
  • hello hello hello - nice to see you, please visit again!
    hallo, olà, doei, bonjour, bedankt voor je bezoekje!
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    NABORAM
  • Hier vind je informatie over borstkanker : website Antwerpen
  • een moeder aan de computer
  • dear son...
  • The good old days.

    Foto
    New Page 1

     

    this picture shows a line of little girls holding hands facing the immensity of ocean waves.
    Alone they might be washed away, but together they stand strong.
    Thank you each for holding my hand somewhere along the way when I was facing a wave of my own.
    I hope you will reach for my hand when your own wave threatens.

     All of us girls,

    Old and young,
    Near and far,
    Hold special memories of good times we've shared.
    We've had our share of hard times when our friends were there to make us feel better.
    We've shared...
    our hearts,
    our time,
    our secrets ,
    our fears,
    our hopes

    and our dreams.
    Let us never break the chain of friends!


    Mrs.Bo and Mr. Silver

    16-03-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mr. Silver, ridder zonder paard …
    .


    Na al deze jaren

    Ben jij nog steeds die ene

    Na al deze jaren

    Wil ik nog steeds bij jou zijn

    Meer dan bij iemand anders

    Ik wil nog steeds met je lachen

    Met je wandelen, met je lezen, met je spelen,

    Stil zijn met je,

    Lawaai maken, plannen met je maken

    Het verleden en de toekomst met je bespreken.

    Na al die tijd

    Ben jij nog steeds degene die mij blij,

    tevreden, enthousiast en rustig maakt.

    En na al die tijd is onze liefde niet alleen gebleven

    Maar is zij sterker dan ooit


    (Susan P. Schutz)


    Dit gedicht stond op de kaart die ik gisteren voor mijn vijfenzestigste verjaardag kreeg van mijne zilveren.
    (ik pink weer effe een traantje van ontroering weg)


    Geef toe dat een mollige, grijsharige vrouw op mijn leeftijd, na een huwelijk van vijfenveertig jaar van minder een traantje zou wegpinken.


    Vervolgens duwde hij een pakje in mijn handen.   Mijn cadeautje was wat ik echt graag wou: een mini I-Pad.    Mijn dag kon niet meer stuk en ’t was nog maar pas begonnen.

    Wanneer je met zo’n Padje begint te spelen, dan vliegen de uren vooruit en voor ik het wist was het middag en zat ik nog steeds in mijn kamerjas.


    Op de agenda had ik een handgeschreven notitie gelezen :  'vanavond goed eten'.


    Mr. Silver vertrok met Molly voor haar middagwandeling en ik trok naar boven om een lekker, lang bad te nemen.  

    Ik nestelde me onder het welriekend schuim met links mijn kopje munt/gember thee en rechts het boek dat ik momenteel lees : Penmarric van Susan Howatch, een magneet van een boek.


    Wanneer ik lees ben ik helemaal weg van de wereld.   Af en toe vulde ik het badwater bij met warm water door met mijn grote teen de kraan te bewerken en af en toe keek ik op mijn horloge om te zien hoe laat het was …. tijd zat, dus ik las rustig verder.


    Plots hoorde ik de stem van Mr. Silver : “SHOE!  ZITTE GIJ NU NOG ALTIJD IN'T BAD? ALLES IS TOCH GOE? 

    Ik brulde lief terug : “JAJA ALLES IS OK,  SPANNEND BOEKSKE!”

    Hij kwam de badkamer binnen, keek met een frons op zijn horloge en zei : “ik denk dat ge vandaag het wereldrecord bad nemen gebroken hebt, we moeten bijna vertrekken.”


    Ik schrok en vroeg hoe laat het was,  verstond half zes en we moesten om halfzeven vertrekken….

    Ik keek nog eens naar mijn horloge en ja hoor … die stond natuurlijk stil, zo kan een namiddag natuurlijk eeuwig blijven duren.


    Waarschijnlijk heb ik niet alleen het wereldrecord bad nemen gebroken, maar ook het wereldrecord afdrogen en aankleden, want een half uur later stond ik gekleed, gekapt en geschminkt beneden in de hall, klaar om te vertrekken.


    Voor hij vertrok op de wandeling had ik gevraagd welke kleren toepasselijk waren en hij had geantwoord : iets chiquer dan anders, maar niet té.


    Toen ik de living binnenkwam zat hij nog rustig de krant te lezen en ik zei : “hewel…ik ben klaar zenne, ik moet nog enkel mijne frak (*mantel) aandoen.”

    Hij keek me verwonderd aan en zei : “maar ’t is nog maar half zes, we vertrekken maar om half zeven.”


    Blijkbaar had ik hem door de zenuwen verkeerd begrepen en had hij twintig voor zes gezegd en niet halfzes…wie ben ik om hem tegen te spreken?


    Omdat er dan toch nog zoveel tijd was vroeg hij me waar ik mijn gratis tram abonnement had gelegd dat een paar weken geleden was toegekomen.


    Jaja lieve mensen, ik mag nu gratis op de tram, maar let op mijn woorden :  al heel mijn leven schaffen ze altijd alles af, net wanneer ik er gebruik van kan maken.  't Zal niet lang meer duren vooraleer ze het afschaffen.


    Maar ik wist nondepippel niet meer waar ik met die kaart was gebleven.

    Samen gingen we op zoek en uiteindelijk vonden we de kaart.  
    Het is serieus niet meer te doen als je ziet hoeveel kaarten een mens tegenwoordig moet meesleuren. 
    Je bankkaart, je Visa kaart, je SIS kaart, je identiteitskaart, je rijbewijs, je kaart van het ziekenhuis, etc. om dan nog te zwijgen van al de kaarten die je krijgt van de winkels.

    Maar kom, ik dwaal weer af.


    Het werd eindelijk half zeven en ik was stikbenieuwd waar we naartoe gingen.

    Buiten woei er een ijskoude wind en het regende een beetje.  
    Voor alle veiligheid stak ik een muts en een paraplu in mijn handtas, want ik wist niet hoever ik zou moeten lopen van de wagen naar het restaurant.


    Mr. Silver trok de voordeur toe en ik stapte al richting garage.

    “Hélàba, naar waar gaat ge?” vroeg hij “kom… we gaan naar de bushalte!”


    Mijn mond viel letterlijk open… “naar de bushalte?   Waarom?” vroeg ik verwonderd.

    “Awel omdat ge nu gratis met de bus moogt rijden natuurlijk!” antwoordde hij met uitgestreken gezicht.    (daarom had ik natuurlijk naar die verdomde kaart moeten zoeken)


    Ach kom, ik ben al meer gewoon van hem,  maar ik trippelde toch iets minder vrolijk mee door de kou en de regen naar de dichtstbijzijnde bushalte.


    Om de avond niet te bederven mompelde ik : “eigenlijk hadden we dit wel beter eens uitgeprobeerd op een mooie, zonnige lentedag niewaar?” waarop hij bloedserieus antwoordde : “ja maar nu kan ik drinken”.


    Ik voelde een van mijn dodelijke blikken opkomen, maar moest vechten tegen de slappe lach.   De slappe lach won!


    Hij keek me totaal onbegrijpend aan….zeker omdat ik op de bus nog steeds de slappe lach had.

    “Wa hedde gij nu?” vroeg hij lichtjes geïrriteerd.  

    “Niks shoeke, maar na vijfenveertig jaar weet ge mij nog altijd te verbazen.  Het eerste jaar dat we getrouwd waren vroeg je of ik matjes voor de auto als verjaardagsgeschenk wou en nu word ik hier dooreengerammeld op een bus omdat gij dan kunt drinken…leven met u is en blijft een mysterie, ik weet nooit wat het volgende is dat ge gaat doen.” 


    Naar een pretpark hoeft ge niet te gaan om op een goede ride te zitten, neem in Antwerpen een bus en ’t is precies of ge in de achtbaan zit, ge vliegt van jut naar jaar.  Wie leert er in hemelsnaam die buschauffeurs rijden?

    Soit.


    Uiteindelijk stapten we uit aan de eindhalte op de Groenplaats.  
    Het kon me niet meer schelen, alles was goed en ik trok mijn wintermuts goed diep over mijn oren, ’t was koud en veel wind, hoe mijn kapsel er nadien zou uitzien kon me een worst wezen.


    Mr. Silver trok me zachtjes mee aan de arm over de Groenplaats en na een korte wandeling stopte hij aan de Vlaaikensgang.


    Daar zag ik het restaurant …. Sir Anthony van Dijk ….WOW… het koud zweet brak me plots uit.  
    Nu had ik die verdomde muts opgezet en mijn haar lag al niet zo bijster goed toen we thuis vertrokken en uiteindelijk had ik voor zo’n chique restaurant wel nog betere kleren kunnen aantrekken… maar ja dan was de verrassing er natuurlijk niet geweest.


    Ik keek vertederd naar mijne zilveren Ridder zonder paard.

     

     

     

     

     

    ….wordt vervolgd …

     


     

     

    16-03-2013 om 12:56 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (6)
    06-03-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.rommelpotterij...rommelpotterij....
    ... geef me ne cent en ik ga voorbij,
    'k heb geen geld om brood te kopen,
    daarom moet ik met de rommelpotten lopen
    rommelpotterij, rommelpotterij
    geef me ne cent en ik ga voorbij ....


    Voor de zoveelste keer heeft Mr. Silver samen met zijn kompanen een succesvolle rommelmarkt georganiseerd in onze parochiezalen…

    …en voor de zoveelste keer heb ik me weer laten overhalen om één dagje een stand open te houden.

    Ik had een tafeltje vol rommel, overschotjes die broer 2 en schoonzus niet mee wilden verhuizen naar hun nieuwe woonst aan zee en een beetje rommel en boeken van een blogvriendin die grote kuis houdt/gehouden heeft/zal houden …


    Zelf had ik grote kuis gedaan in mijn kleerkasten en ondanks de hartepijn deed ik, af en toe een traantje wegpinkend, afstand van alle kleding uit mijn iets magere periode.  

    Indien ik toch terug zou vermageren,  dan koop ik nieuwe kleding… nèh.


    Onvoorstelbaar wat je allemaal ziet op zo’n rommelmarkt.

    Ik had mijn eerste bananendozen nog niet uitgepakt of gretige handen zaten er in te rommelen alsof ik er een klomp goud in verstopt had.

    Ik wou alles netjes etaleren, maar kreeg verdorie de kans niet.  


    Op een rommelmarkt komen vooral mensen die rommel willen kopen, maar dat wisten jullie al vast en zeker.

    Maar er lopen ook kenners rond (antiquairs) en die herken je omdat die alles zevenzeventig keer ronddraaien en daarna lang bekijken met een speciale loupe.

    Ik had niets bij voor antiquairs … op mijn stand was er enkel en alleen pure, echte, onvervalste rommel te verkrijgen.


    Verder heb je de (beroeps) standhouders,  diegene die op elke rommelmarkt staan, (ik kan het weten, want Mr. Silver sleurt me dikwijls mee naar rommelmarkten, het is één van zijn vele hobby’s) – die habitués doen het niet slecht, die kennen hun prijs en verkopen niet onder de waarde, ze weten toch dat het waarschijnlijk ooit verkocht geraakt op een volgende rommelmarkt.


    Neeje… de échte rommelmarkt standen zijn de standen zoals die van mij … gewone mensen die écht van hun rommel vanaf willen geraken, want wat overblijft gaat rechtstreeks naar de kringloopwinkel of naar Oxfam.


    Rijk wordt een amateur rommelmarkter niet, want ik vraag amper twee euro per stuk rommel en dan pingelen ze af tot vijftig cent en vragen er nog iets bij voor de moeite,  zoals een dame die drie redelijke tefalpannen kocht voor anderhalve euro en er dan nog gratis drie snijplanken bij vroeg.  
    Ach...i
    k denk dan bij mezelf …weg is weg … en ik geef er nog gratis een zak van den Aldi bij waar ik voor betaald heb.   
    Netto opbrengst : nul … ik ben echt geen goede zakenvrouw

     

    Ik sta er ook slechts één dag omdat mijn rug slechts bestand is tegen één dag rechtop staan.

    Zondag moest ik het natuurlijk bekopen, ik heb de hele dag plat in de zetel gelegen met rugpijn.

    Een lieve vriendin heeft me onlangs de raad gegeven om een speciale rugband te laten maken zoals ze er zelf een heeft.   De band wordt op maat gemaakt en volgens mijn vriendin heb je het gevoel dat je gedragen wordt  omdat je rug ondersteund wordt door de baleinen die erin verwerkt zitten.

    Ik ga toch eens informeren bij mijn huisarts, want het zou kunnen dat het ook via de ziekenkas kan en dan is het niet zo duur.

     

    Maandag was het een schitterende zonnige dag, de eerste lentezon was er eindelijk en net zoals altijd … kort voor mijn verjaardag.   Ik had het aan iedereen voorspeld, want elk jaar maken we dit fenomeen mee.

     

    Ik kon nog niet tot aan de hondenwei wandelen, dus we zijn er met de auto naartoe gereden.  Molly was ongelooflijk blij, want er waren heel veel hondeneigenaars,  die net zoals wij wilden profiteren van de eerste zonnestralen, dus ze had honden genoeg om achter te crossen.


    Daarna gingen we iets verder een terrasje doen en je hoorde en voelde onze huid de zonnestralen opslorpen.

    Wat ook opviel was de glimlach op de gezichten van alle mensen….heerlijk, want al lange tijd loopt iedereen depressief rond!

     

    Gisteren was het nog steeds mooi weer en vooraleer Mr. Silver weer de deur uit was heb ik hem bij zijne schabbernak vastgegrepen en heeft hij onder zachte dwang de hogedrukreiniger bovengehaald en ons terras gekuist.   Nu de tuinmeubelen nog proper maken en dan zijn we weer klaar voor de zomer….

     

    Toedeloekes !  


    oeikes ... nu vergeet ik bijna het vervolg van de Cliffhanger te vertellen...ofwel was het gewoon een kwestie van principe, ofwel heeft hij lang gesukkeld maar niet te erg geklaagd, maar het heeft tot na de rommelmarkt geduurd vooraleer Mr. Silver bezweek en zijn eerste Duvel dronk...of was het nu rode wijn... ik begin zelf te twijfelen!    

     

     

    06-03-2013 om 17:15 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (6 Stemmen)
    » Reageer (13)
    21-02-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.vervolg Cliffhanger ...
    Ik snap er niets van ...  Mr. Silver is weer springlevend, maar heeft nog geen druppel alcohol aangeraakt.

    Oftewel heeft hij stiekem mijn blog gelezen en wil hij niet door iedereen aanzien worden als een alcoholieker, ofwel is hij aan zijn jaarlijks dieet bezig.

    Jaja ... na de feestdagen was zijn tonneke ferm rond geworden en ik weet niet hoe het bij jullie is, maar wanneer HIJ één week wat minder eet en zeker wanneer hij één week geen alcohol drinkt, dan zijn er op z'n minst vijf kilo af ... iets wat bij MIJ niet lukt zelfs als ik mezelf verhonger.

    Toch benieuwd hoe lang hij het nog zal volhouden ... na die eerste Duvel volgt héél snel de tweede en ondertussen besparen we wat aan drank, 't is tenslotte voor iedereen crisis nietwaar?

    Soit ....de Cliffhanger van de week blijft dus steeds nog van tel.

    Toedeloekes! 

    21-02-2013 om 12:53 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (12)
    17-02-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Cliffhanger .. Ardennen …griep …

     

     

    Eerst en vooral ga ik zeggen wat ik vorige keer wou zeggen, maar nog niet mocht zeggen omdat ik niet wist of ik dat van hen wel mocht  zeggen…

     

    Awel ...
    Broer 2 en mijn allerliefste schoonzusje gaan deelnemen aan de beroemde witte vlucht … weg, foetsjie, ze verhuizen binnenkort van Antwerpen naar ’t zeetje.  

    Voor hen is het goed, zij zijn gelukkig, maar wij zien ze met lede ogen vertrekken.

    Broer 1 vertrok een vijftal jaren geleden ook van Antwerpen om in de Ardennen te gaan wonen en zus woont far away in Engeland.

     

    En ik ben nu helemaal alleen, ouders allebei dood, alle broers en zussen ver weg, ik voel me verweesd …..  maar kom:  godzijdank hebben we onze kinderen en kleinkinderen dicht bij ons om de pil te verzachten.

     

    And now for something completely different …

     

    Elk jaar plannen we een lang weekend met onze kinderen en kleinkinderen in de Ardennen en elk jaar vinden we het heerlijk en genieten we ervan.

    Dit jaar hing het aan een zijden draadje of zoon 2 en familie zouden meekunnen, want kleinzoon 3 had zijn elfendertigste virusinfectie.   Hoge koorts, snottebellen en een hoestje.

    Gelukkig zorgde zijn engelbewaarder voor een spoedige genezing en zijn ze iets later toch kunnen komen.   Zonder hen had het niet hetzelfde geweest.

     

    Maarrrrrrr (rollende franse rrrrrr)   ….
    Ons (b)engeltje had deze keer zijn vies virusje doorgegeven aan zijn *doeshka (*opa).  

    Gelukkig waren we net terug thuis.

    Ik kan me niet herinneren wanneer Mr. Silver nog eens ziek is geweest, maar deze virus was er eentje van acht op de schaal van richter.

    Hij kreeg koorts, keelpijn, hoofdpijn, ‘het snot’ – zijn bloeddruk ging op en neer als een jojo … mijn arme rots in de branding was veranderd in een zielig hoopje blubber.

    Niets, maar dan ook niets is te vergelijken met een man die ziek is, (zeg dat ik het u gezegd heb. )  

     

    Maar ik was niet vergeten hoe goed hij mij verzorgd had toen ik ernstig ziek was en ik trok mijn Florence Nightingale schoenen en schortje aan en zorgde ervoor dat hij niets tekort kwam.

    Ik trotseerde ijs en sneeuw en baande me een weg naar de apotheker op de hoek van de straat voor zijn medicamenten. 


    Vandaag voelt hij zich eindelijk een beetje beter.   
    Hij is nu met Molly naar de hondenwei, maar ik zal pas volledig overtuigd zijn van zijn genezing indien hij straks een Duveltje drinkt, want hij heeft sinds hij ziek werd nog geen druppel alcohol over zijn lippen laten glijden, zelfs geen glaasje wijn bij het eten.

     

    Ik eindig dus weer op een Cliffhanger …. Zal hij straks wanneer hij thuiskomt een Duveltje drinken of niet?   

    Ik hou jullie op de hoogte!

     

    Toedeloekes!

     

     

     

     

    17-02-2013 om 15:12 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (9)
    05-02-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.lactose-auto's-hondjes-pokkeweer....
    Snel snel even mijn blog bijwerken nu ik toch onder druk van Mr. Silver de werking terug heb uitgetest van mijn stickje van Mobile Vikings...
    Indien deze tekst op mijn blog komt, dan werkt het ...jochei...jochei... Mr. Silver kan op zijn twee oorkes slapen en met gerust gemoed samen met mij vertrekken naar de Ardennen.

    Jaja, het jaarlijks weekend met onze kinderen en kleinkinderen is weer in aantocht. 
    Omdat hij ( Mr.S.) weer vakantie- onthoudings- verschijnselen begint te vertonen staat nu  mijne corridor al vol met veel zaken die hij denkt nodig te hebben voor een weekendje weg. (ze staan er al van vorige vrijdag - hij had van de gelegenheid gebruik gemaakt dat ik met mijn blogvrienden op stap was).
    Om de haverklap krijg ik een lijst onder mijn neus geduwd met zaken die al of niet nog moeten ingepakt worden.
    Boven staat de beautycase al gedeeltelijk gevuld, wachtend op wat ik er nog wil insteken....
    Jaja ... lachen jullie maar, jullie zijn er niet mee getrouwd.   Zelfs de menu's voor het weekend heeft hij neergepend (dezelfde als vorig jaar).

    Ik moest en zou het vandaag doen of zijn zenuwen hielden het niet langer vol.   Dat ik niet eerder deze verbindings stick heb uitgetest of zijn lijst heb nagekeken is ook deels te wijten aan hemzelf.

    Enfin, dat is niet mooi van mij .... het was heel goed bedoeld.
    Zoals jullie weten maakt hij deel uit van de technische ploeg van ons gemeentelijk amateur theater (Dion theater) en bij elke laatste voorstelling wordt er gevierd in de cafetaria.
    Deze keer was het met croque monsieurs.

    Hoewel ik niets doe dan  kijken naar de opvoeringen mocht ik toch ook mee en die crokskes zagen en roken ongelooflijk lekker, dus ik heb er twee naar binnen gespeeld met enorm veel plezier.  

    Vrijdag had ik me ook laten verleiden om aan de kaasblokjes te zitten, dit ondanks een verwijzend vingertje van ons allerliefste Lipske.

    Resultaat : gisteren de hele dag krom gelopen van de krampen ... lactose lactose .... o wee die verdomde lactose en waarom moet dit nu bij mij zijn, ik die zo ontzettend graag kaas lust.

    Soit...na een dagje platte rust (en geen gefoeffel met Mobile Vikings en geen inpak en geen nazicht van vakantie lijsten) ben ik er weer bijna bovenop.

    Vorige zaterdag heb ik ook eindelijk eens plaatsgenomen achter het stuur van onze nieuwe ottomobiel ... wow ... knap bakske, al zeg ik het zelf.   
    Het ruikt zoals een nieuwe auto moet ruiken, het rijdt zoals een nieuwe auto moet rijden en het remt zoals een nieuwe auto moet remmen .... we vlogen bijna door de voorruit bij mijn eerste ernstige rempoging.

    Ondanks het vreselijk pokkeweer hebben de twee hondjes toch nu en dan onze tuin onveilig gemaakt (en ons gazon vertrappeld cfr. Mr.S)  
    Zoon 2 moest een voordracht geven en Bobby kwam weer een dagje op bezoek.
    Hij is nu volop aan het puberen en zijn hormonen draaien op volle toeren.  
    Ons Molly heeft vandaag geen wandeling meer nodig.   Ze ligt hier nu compleet strijk na het afwijzen van al de felle avances van Hitsige Bobby.

    Bobby zelf kon geen pap meer woefen en ik denk dat er vanavond ijsblokjes op zijn flieterke moeten gelegd worden.

    Op het nieuws gezien dat er delen van Oost en West Vlaanderen geteisterd werden door een windhoos, dan zullen wij maar niet klagen zeker...
    Roll on springtime... nog één maand en half en de lente komt terug in't land.
    Ik ben nu eenmaal een eeuwige optimist.

    Gisteren nog een beetje slecht nieuws gekregen... allez....voor hen is het goed nieuws maar voor ons niet, maar ik mag of kan er nog niets meer over schrijven, dat komt nog.... een blog moet tenslotte soms ook kunnen eindigen op een cliffhanger zoals men dat in de volksmond pleegt te zeggen.

    Ik ga nu inpaklijsten controleren en al of niet mijn goedkeuring geven wat betreft de geplande menu's en aankooplijsten alvorens de zenuwen van mijne zilveren het begeven.

    Toedeloekes ;-)

    05-02-2013 om 16:34 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (12)
    28-01-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.parfum en andere dingens ....

    Het einde van de maand nadert weer met rasse schreden.    

    De sneeuw is gesmolten maar toch voelt het binnen nog koud aan.   Nochtans spreken ze op het nieuws van een overgang van -10°C tot + 10° C - :  een typisch Belgische winter, maar gelukkig schijnt er een stralend zonnetje en zien we buiten blauwe lucht…meer moet het voor mij niet zijn.

    In Brisbane Australia zijn er nu hevige overstromingen en dit na een helse hittegolf – zopas vernomen via het nieuws en via mijn nichtjes op facebook.

    Voilà tot daar het weerbericht.  

     

    Vorige week was kleindochtertje nog eens ziekjes en kleinzoon 4 vond dat hij van de gelegenheid ook moest gebruik maken… hij toog ’s ochtens héél vroeg naar het bed van zijn ouders en zei : “ikke ben ook ziek” – hij kuchte een paar keer voor de goede orde en zei: “ en ikke moet ook naar nana”.  

    Ik zond dan maar een derde SMS naar zoon 2 waarin ik zei : “breng Bobby de hond dan ook maar mee, zo heeft ons Molly ook nog iemand om mee te spelen.”

    ’s Middags na een onverwacht middagdutje zat kleinzoontje nog met kleine oogjes op mijn schoot, zijn hartje sliep nog – zo zeggen we dat hier in Antwerpen.

    Hij lag rustig met z’n hoofdje tegen de heuveltjes van nana genesteld en plots keek hij omhoog en zei : “nana ruik goe.”  

    “Ruikt nana goed schatje” vroeg ik vertederd.

    “Ja…da’s paffuim eh?” knikte hij alwetend terwijl hij met z’n neusje nog eens goed aan mijn trui snoof.

    “Ja zoeteke, dat is parfum” zei ik en ik gaf hem nog een extra kus op zijn blond bolleke.  

    Meer heeft een mens toch niet nodig hé? 

     

    Gisteren hebben we het laatste nieuwjaarsfeestje gevierd.  

    Met schoonbroer en schoonzus zee hadden we nog niet gevierd dit jaar en ze brachten Schwiegermutti mee, die mocht ook nog eens mee feesten.   Negentig wordt ze in maart en ze is nog kloeker en in beter gezondheid dan ik en veel van onze vrienden.   Zo hebben ze er maar ééntje gemaakt en nadien de matrijs weggegooid denk ik.

     

    Mr. Silver is nu weg om onze spiksplinternieuwe ottomobiel te halen.   Ik zag dat hij zenuwachtig was.  Een duur stuk nieuw speelgoed dat hopelijk even lang en even zorgeloos zal rijden als zijn voorganger….ik ben benieuwd!

     

    Toedeloekes !   

     

     

    28-01-2013 om 14:37 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (12)
    20-01-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.berichtje facebook stijl ...
    Het sneeuwt en men raadt iedereen aan om binnen te blijven.   Spijtig genoeg heb ik een verplichting en moet ik er straks toch door met de auto... pffft...
    Gelukkig is het nog met onze oude auto, de nieuwe is er nog niet.

    M'n rug is weer eens naar de knoppen, maar heb zo'n warmte patch erop en dat doet wel deugd.   Gisteren waarschijnlijk weer een verkeerde beweging gedaan.

    Vader van schoondochter 2 heeft gisteren een trofee gewonnen voor heel veel jaren vrijwilligerswerk!  Proficiat Bob .... dik verdiend.
    http://www.gva.be/regio-antwerpen-stad/wilrijk/bob-le-duc-ontvangt-geitetrofee-voor-vele-jaren-vrijwilligerswerk-op-het-valaar.aspx

    Moet nu bijna vertrekken, dus ....

    toedeloekes

    20-01-2013 om 16:11 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (7)
    16-01-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.tijdelijk onbeschikbaar ...
    • wegens ....


      familie bezoek
      tandarts bezoek
      ziekenhuis bezoek/diëtiste
      vrienden bezoek
      aankoop  nieuwe auto
      voor- voorlaatste nieuwjaarsreceptie
      drie kleinkinderen bezoek
      2de drie kleinkinderen bezoek
      vrienden helpen verhuis bezoek
      honden bezoek-baby(honden)sit
      andere kleinkinderen bezoek/oppas

      en nog openstaande vraag voor morgen kleinkind oppas / ziekte
      ...dit onder voorwaarde ...
      want nu hebben Mr. Silver en ikzelf 'het snot' en keelpijn ....

      zodra mogelijk terug op blog!


      Toedeloekes! ;-)



    16-01-2013 om 12:03 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (5)
    02-01-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gelukkig nieuwjaar....
    Wij wensen jullie een gezond, voorspoedig en gelukkig nieuwjaar .... maar dan wel met de persoonlijke woordenschat van onze jongste kleinzoon ...

    02-01-2013 om 15:24 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (17)
    29-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kerstmis en koopjes ...

    Kerstdag is weer voorbij maar nog lang niet vergeten.

    Mr. Silver – mijne sous-chef - had op kerstdag zelf en de dag ervoor fantastisch meegeholpen met alle voorbereidingen voor het kerst diner.  Traditioneel natuurlijk zoals ik al schreef.  Kalkoen met ‘all the trimmings’ tot en met de Christmas crackers en de onnozele hoedjes….het hoort bij een Engelse kerst.  J

    Tussendoor eindeloos veel pakjes gegeven en gekregen, waarvoor dank lieve schoon en andere kinderen.

    Wat mijne sous-chef nog niet geleerd heeft is.... dat het diner niet eindigt voor de chef en hemzelf wanneer het etenstijd is.

    Voor hem was op dàt ogenblik zijn taak volbracht en met een voldane glimlach nestelde hij zich met de anderen aan tafel en nuttigde hij zijn eerste glas rode wijn…de apertiefjes had hij al binnen.

    Godzijdank heb ik nog zonen en schoondochters die me helpen.

    De volgende dag liet ik als straf de volledige opruim voor hem - jaja ik kan wreed zijn, ik weet het - en er was vééééél opruim…het leek alsof er een bom in huis ontploft was.

    Ik nestelde me – ook met een voldane glimlach – in de zetel en zag dat alles goed was.

    Ondanks het feit dat het gisteren nog altijd oude wijven regende besloten we toch om na de middag naar de koekenstad te trekken.   We dachten dat er niemand zo gek zou zijn om dit ook te doen…. Mis poes !  We konden op de koppen lopen…heel Holland liep er rond.

    We hebben nieuwe kerstlichtjes voor buiten kunnen kopen aan -50% en we hebben ook mijn boetiek bezocht,  die me per mail had laten weten dat er voor trouwe klanten ‘speciale’ prijzen waren.   Zoiets kan men niet zomaar laten gaan nietwaar?   

    Weer met een héél voldane blik èn pijnlijke knoken zijn we thuisgeraakt, maar wel met enkele mooie koopjes! J

    En nu aftellen naar de nieuwjaarsfeestjes….

     

    Toedeloekes! 

    29-12-2012 om 13:06 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (13)
    24-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zalig kerstfeest ....
    .






    thalig kerthsfeeth lieffe friende en friendinne .... hik ... pardon ...

    24-12-2012 om 00:00 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (3)
    23-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de dag nadien ....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen






    Grootvader de dag na de babysit ....



     Nee hoor, het waren niet de kleinkindjes die hem deze prachtige blauwe ket hebben bezorgd, maar Bobby het hondje was bijzonder uitbundig bij z'n begroeting 's ochtends. 

    De pijnlijke neus was wèl te danken aan een goed gemikte shot van kleinzoon 4 toen hij wakker werd

    23-12-2012 om 12:53 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (6)
    21-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.kleinkindjes en hondjes ...
    Ik neem mezelf voor om kalm te blijven, niet zenuwachtig te worden, rustig elke dag te nemen zoals het komt...
    Eergisteren kregen we het nieuws dat kleindochtertje tijdens de turnles gevallen was en haar duimpje had gebroken.   Rechterhand in de plaaster.
    De dag daarop lag vast : ze moest naar het ziekenhuis om een voetzool wrat te laten verwijderen...
    Voor haar mama en papa zijn het nu heel drukke dagen, want ze staan allebei in het onderwijs.
    Schoondochter had ocharme bijna geen stem meer, maar vond niet dat ze nu kon thuisblijven.   Haar kindjes op school verwachten hun kerstfeest en de ouders verwachten het oudercontact.
    Idem dito met zoon 2.
    Gevolg : Bobby de hond werd hier daarnet gedeponeerd mèt bench om te blijven slapen.
    Straks - na school - gaan we de kleinzoon 3 en 4 halen en die blijven ook slapen.
    Kleindochtertje gaat wat bekomen van alle doorstane emoties bij de andere grootouders.
    En wij ... wel euh ... wij vervelen ons niet.
    Gisteren in ijltempo nog de laatste kerstgeschenkjes gekocht en ons kalkoen besteld.
    Morgen, wanneer de kindjes terug naar huis zijn kunnen we de andere boodschappen doen.
    Het is nu bijna middag en de wereld is nog altijd niet vergaan en via Facebook vernam ik van mijn familie in Australië dat zij ook nog leven
    Geen tijd dus om lang over deze tekst na te denken, dus lieve vrienden ...

    Toedeloekes xxxx

    21-12-2012 om 11:50 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (4)
    17-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.back in the running ...

    Eindelijk weer wat beter.

    Vorige week ziek kleinzoontje 3 opgepast, maar ik denk niet dat het zijn virus was dat ik overgenomen had.  

    Hij had wat wij ‘het snot en een hoest’ noemen en ik bracht mijn tijd door op “de pot” – helemaal iets anders dus en niet dezelfde maag- en buikpijn die ik voel wanneer ik per abuis lactose heb binnengekregen, dus naar mijn bescheiding mening : een of ander virus.

    Die stomme virus deed me wel mijn maandelijkse blogmeeting missen en ik kijk er altijd zo naar uit.   Het doet zo’n deugd om m’n blogmaatjes allemaal weer te zien.

    Enfin, ’t zal voor volgend jaar zijn en dan maar hopen dat iedereen weer present is.

    Nu sta ik ook hopeloos achter wat de kerstvoorbereidingen betreft.   Ik had al gelukkig wel al een deel cadeautjes gekocht, maar voor enkele moeten we nog naar de winkel.

    Kerstdag wordt bij ons gevierd en onze kinderen hebben allen gekozen voor de traditonele Engelse kerstdiner, dat maakt het gemakkelijk voor mij … ik hoef er niet over na te denken.

    Kalkoen, groentjes, geroosterde aardappeltjes en pastinaak, Yorshire puddings en ‘the trimmings’ ….

    De kerstversiering hangt, de boom staat en Molly heeft iets tegen de onderste balletjes aan de boom, ze wil ze persé te pakken krijgen.   We barricaderen daarom de boom nu, want één van de dagen ligt ze omver.

    Deze namiddag gaan we proberen onze lieve kennis:  Mevrouw Maat te bezoeken in het ziekenhuis, de operatie is achter de rug.   We hopen maar dat alles goed komt met haar.

    Zo, nu weten jullie allen dat ik nog leef en terug gezond en wel ben en langs deze weg bedankt voor al jullie lieve, bezorgde berichtjes en telefoontjes.

     

    Toedeloekes …. 

    17-12-2012 om 12:17 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (9)
    05-12-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.agressie ....

    Jakkes ...‘t is weer koud, grijs en miezerig weer, maar ik ga mijn best doen om het niet aan mijn hart te laten komen.   

    Ik kan eindelijk terug lachen, want maag en darmen zijn na twee jaar afzien nog altijd pijnvrij en dit, denk ik, dankzij  het suiker- en lactosevrije dieet dat ik nu volg.   Ik feliciteerde gisteren mijn huisarts omdat zij aan lactose had gedacht, daar waar twee specialisten dit zelfs niet ter sprake hadden gebracht.      Het is wel moeilijk om nu een menu samen te stellen, maar er zijn heel veel lactose-vrije producten op de markt en dat went allemaal…   Wat niet zo goed went is het glas melk met maïzena ’s avonds voor ik ga slapen, dàt is nog elke keer doorbijten om het binnen te krijgen.


    Morgen is het sinterklaas en dan verjaart mijn jongste broerke.   Ook hij stapt op tram zes en dit gaan we morgen met hem vieren.

    Bij onze kleinkindjes komt sinterklaas enkel bij hen thuis en niet bij ons.   Ik vind dat de kinderen tegenwoordig al veel te veel hebben.  

    Kerstmis daarentegen wordt bij ons altijd uitbundig gevierd en dan liggen er wel veel pakjes onder de boom en dit zolang den bruine het nog kan trekken.     Aftredende parlementsleden die ongelooflijk hoge uitstap premies krijgen!!!  't Is schrijnend, zeker wanneer je dan bij Huismusje leest dat men daar komt kijken of ze wel écht blind genoeg is om de broodnodige hulp te krijgen die ze nodig heeft. Nee ...de toekomst ziet er echt niet rooskleurig uit – indien er na 21 december nog een toekomst is natuurlijk. 

    Hoewel niemand gelooft dat de wereld zal vergaan is het toch opmerkelijk hoeveel mensen erover spreken.   Blame it on the media.

    Van media gesproken : onze nieuwe burgermeester- in- spe krijgt al serieus op zijn donder en hij moet ocharme nog beginnen te burgermeesteren, wat gaat dat zijn wanneer hij echt van wal steekt?

    Verder las ik over jonge voetballers die een lijnrechter dood kloppen … je gelooft je ogen en je oren niet meer.   Oude dames die nu ook in onze buurt tegen de grond worden gesmeten om hun handtas, waar waarschijnlijk slechts tien of twintig euro in zit en een hoop rommel, enfin bij mij is dat toch zo.

    Mensenlief, waar gaan we naartoe?    Hopelijk doet onze burgermeester-in-spé daar wat aan, want al dat zinloos geweld moet super dringend aangepakt worden.

    Neem nu gisteren:  Mr. Silver ging naar de dichtstbijzijnde kleine hondenwei in onze buurt en hij werd de toegang tot de wei geweigerd door een agressieve heerschap met een even onappetijtelijke en agressieve vechthond die met z'n tanden de omheining probeerde te vernielen.

    “Ge moogt hier niet binnen, want mijnen hond bijt ! ” riep de man boos.  

    Ten eerste is die hondenwei voor de gemeenschap en niet het privé eigendom van meneerke agressie  en zijn woeste hond en ten tweede moet meneer dringend stappen ondernemen om de agressiviteit van zijn hond onder controle te krijgen… iets wat niet mogelijk is, want een hond is maar wat zijn baasje ervan maakt.    Agressieve man  staat gelijk aan agressieve hond.

    Al die agressie …. Is het iets in de lucht … in het eten ….in het drinkwater?    Ik weet het echt niet, maar hopelijk komt er snel verandering in.

    “Allemaal terug naar den troep, terug discipline leren…” zou mijn vader zaliger gezegd hebben…. Soms denk ik dat dit wijze woorden waren. 

     

    Zij die dringend moet vertrekken naar de koekenstad groet u … ;-)

     

    Toedeloekes !

     

     

     

    05-12-2012 om 12:51 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (15)
    30-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.toe brei or not toe brei...

    Mijn nieuwe ‘oude’ hobby slorpt tegenwoordig het meeste van mijn vrije tijd op.   

    Met een heel dikke, heel oude, handwerk boek voor me op de salontafel probeer ik opnieuw de kunst van het breien onder de knie te krijgen.

    Zoals de meeste vrouwen van mijn leeftijd werd deze nijvere bezigheid ons aangeleerd in de lagere school omdat men toen nog dacht dat wij vrouwen allemaal thuiswerkende moeders gingen worden en omdat de moeders van toen al onze truien, sokken, borstverwarmerkes, debardeurkes, badpakken etc.etc. zelf breiden.   

    Ik zie het nog zo voor me : alle vrouwen in de familie zaten ’s avonds te breien, het ijverig geklik van de breinaalden stoorde de TV niet, want er was geen TV.

    Bovendien werden alle gebreide truien die te klein geworden waren uitgetrokken, de wol werd gewassen en terug opgerold en terug gebruikt.  Op al mijn jeugdfoto’s sta ik met een gestreepte, gebreide trui.

    Enfin, met allemaal restjes wol van moeder zaliger – een verwoede breister – brei ik nu vierkante lapjes om al de destijds aangeleerde steken terug uit te proberen.

    Omdat het crisis is ga ik deze al of niet foutloos gebreide lapjes aan elkaar haken om er een TV dekentje van te maken.   Tenhuize Bo wordt er zelden iets weggegooid, dat werd me ook door m'n moeder zaliger aangeleerd ... recyclage avant la lettre!

    De simpele steken gingen vanzelf:   het is zoals fietsen, blijkbaar verleer je de basisbegrippen nooit,  maar bij een ingewikkeld maneuver durft er al eens iets misgaan.

    Mijn eerste kabel motief leek wel op een kabel, maar het leek helemaal niet op de prent in mijn boek, net zoals veel van mijn vorige lapjes wel mooi waren, maar niet leken op de prenten in mijn boek.

    Soit … ik geef niet snel iets op en begon aan een volgende kabel patroon en toen zag ik het :

    Voor de kenners onder u …

    Er stond : 1ste rij - brei  *3st av en 6 st av.* huh ??????

    Ik zette m’n bril goed en keek nog eens en vroeg aan Mr. Silver die in de zetel naast me zat te dommelen: “Shoeke ... gij kunt goed tellen hé, drie steken averechts en zes steken averechts, dat zijn toch negen steken averechts hé?” 

    Hij keek me aan alsof hij het in Keulen hoorde donderen en vroeg op die bijzonder intelligente manier van hem  : “ huh ...watte? “

    Nadat ik het hem nog eens had uitgelegd, maar dan wat gemakkelijker zei hij : “jaja  drie en zes is negen ja”.

    “HUH .....Ik dacht het al, nie moeilijk dat mijn lapjes op niets trekken! ” antwoordde ik terwijl er een Eureka lampje boven mijn hoofd begon te branden en ik mompelde verder : “ hetgeen tussen de asterix staat moet je steeds weer opnieuw herhalen, maar als ik voortdurend negen steken averechts moet breien, waarom staat er dan niet : brei de eerste rij averechts. ???  dedju dedju mijn boek staat vol fouten.”

    Ik voelde me opgetogen, blij, uforisch, uitzinnig van geluk, want ik was op school nooit een uitblinker bij handwerk geweest, o contreere … ik breide ooit sokken en die leken meer op slaapmutsen al zeg ik het zelf, bij de hiel liep er altijd iets mis en ik weet nog steeds niet wat. 

    Vol moed begon ik op eigen houtje en delvend in de diepe spelonken van mijn geheugen,  kabels te breien zoals ik dacht dat ze moesten gebreid worden en voorwaar …. ik heb nog nooit zo’n mooi lapje gezien, het gaat een pronkstuk worden in mijn lappendeken, het enige lapje zonder fouten (tenzij er nog iets misloopt natuurlijk) J

     Zij die verder gaat breien groet u ... toedeloekes! 

     

     

    30-11-2012 om 12:12 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    » Reageer (5)
    23-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Miserie alom ...


    Mensenlief toch, het stopt maar niet … is het omdat we een dagje ouder worden?    ’t Ja dat zal wel de oorzaak zijn zeker, maar het lijkt alsof we elke dag slecht nieuws horen.

    Gisteren was het een prachtige herfstdag en Mr. Silver en ik gingen wandelen met Molly.  Nog even genieten van het herftszonnetje, want voor de volgende dagen werd regen voorspeld.

    Mr. Silver gaat ondanks weer en wind bijna elke dag met Molly naar de hondenwei en heeft daar nu zijn trouwe vrouwenclubje + hondjes.  

    Eén van die dames was zo lief om af en toe op Molly te passen indien we eens een nachtje weg waren, zoals bv. onze laatste weekend naar Engeland.   We noemen ze  mevrouw Maat (Maat is de naam van haar hondje) en ze kloeg enkele weken terug over een blijvende, zeurende oorpijn en ging naar een NKO specialist.

    Gisteren zagen we haar, ze heeft niet lang moeten wachten op de uitslag van de scan, ze werd opgebeld door het ziekenhuis  … op zes december moet ze geopereerd worden wegens kwaadaardige mondkanker.

    Mannekes toch …ik kan me niets erger indenken maar zij hield zich ongelooflijk flink.

    Bovendien is ze een alleenstaande vrouw zonder kinderen.   ’s Nachts lag ik in bed me af te vragen bij wie zij terecht zal kunnen na haar operatie.   Wie zal haar bezoeken, verzorgen en troosten zoals mijne zilveren dat bij mij gedaan heeft twee jaar geleden…

    Wij zullen in elk geval ons best doen om er te zijn voor haar indien nodig en ik merkte dat ze veel vriendinnen had gemaakt door daar elke dag op de hondenwei op de bank te zitten met haar hondje Maat.

    Haar grootste zorg was : wie zorgt er voor mijn Maat, maar er waren al drie dames bereid om hem op te vangen en ik heb haar gezegd dat in geval van nood hij ook altijd nog bij ons terecht kan tot ze weer thuis is…


    23-11-2012 om 12:38 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (5 Stemmen)
    » Reageer (8)
    21-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Terug van weggeweest …

    Even een korte blogvakantie genomen en hier ben ik weer.

    Na het onverwacht overlijden van onze lieve, jonge vriend Peter was ik geruime tijd van mijn melk, maar ach…we moeten nu eenmaal verder en we moeten van elke dag proberen te genieten alsof het onze laatste is, dat besef ik hoe langer hoe meer.

    Vanmorgen ben ik terug op controle bij de diëtiste geweest.  

    Ik heb het door haar voorgeschreven dieet héél braaf gevolgd, een voedings-dagboek bijgehouden en het resultaat is bijna verbijsterend.

    Na twee jaar hevige buik krampen en misselijkheid ben ik nu tenminste al verlost van de krampen.   Ik kan zelfs mijn medicatie ervoor volledig laten.   Minstens zes pillen per dag minder!  

    Het  is een medisch dieet, geen afslank dieet, ik val dan tot mijn grote spijt ook geen microgram af. Suiker en lactose zijn taboe,  maar ik moet vaker eten dan voordien.  Heb ik bv. zin in een banaan, dan is dat goed, maar ik moet er wel een sneetje bruin brood bij eten of een parovita.  Bovendien moet ik ook nog iets eten rond 21 uur en nèt voor ik ga slapen (dat berucht slecht koud maïzena papje met soyamelk ) en zo hopen de diëtiste en ik dat de ochtendmisselijkheid mettertijd ook zal verdwijnen.

    Volgende afspraak met haar na de feestdagen.

    Vorige week verjaarde zoon 1 en vandaag verjaart  kleinzoon 1.  Hoera ....de feestdagen zijn begonnen…enfin, bij ons is het precies het hele jaar door feest.   Beter zo dan anders hé! J

    Ring ring … de deurbel … tiens tiens ... wie zou dat zijn?

    Een Ierse bouwvakker stond daarnet aan de deur met de vraag of hij een werkje bij ons kon opknappen.

    Huh ….Hij had best aan een andere deur gebeld.   Ik verwittigde hem beleefd doch assertief dat men bijna elke dag op TV en in de krant waarschuwde voor Ierse en Britse werkmannen die heel goedkoop hun diensten aanboden.

    Flegmatiek en met uitgestreken gezicht zei hij me geen Brit of Ier was, maar een Schot …‘van Edinburgh’.  

    Nu moet je weten dat ik op amper een uurtje rijden van Edinburgh geboren ben, dus in mijn beste ‘Geordie’ ( noord-oost-engels dialect dat heel hard lijkt op het Schots)  zei ik dat hij geen Schots accent had maar wel degelijk een Iers.  (mijn schoonbroer is een Ier,  dus ik kan het weten).

    Met een vriendelijke:  ‘Have a nice day’ vertrok hij snel.

    Twee nanoseconden later belde hij terug aan.

    Verwonderd deed ik terug de deur open en hij stond er met z’n paspoort in zijn handen om me te bewijzen dat hij wel degelijk  in Edinburgh was geboren maar van een Ierse vader en daarna in Ierland had gewoond.

    Hoopte hij nu dat ik me zou laten vermurwen en hem toch zou binnenlaten, dan had hij zich nog altijd serieus vergist.    Ik hm’de en ha’de, zei dat het plezant was om een landgenoot te ontmoeten,  maar dat ik een Handige Harry in huis had die de nodige werkjes zelf nog aan kon.

    Oeps...Handige Harry hoor ik net binnenkomen, dan is het tijd om voor de innerlijke mens te zorgen.  Zou hij Parovita’s met gerookt vlees een geschikte maaltijd vinden?   J

    Ik denk het niet….

     

    Toedeloekes !  

     

     

     

     

     

     

    21-11-2012 om 17:21 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (3)
    13-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.dag lieve vriend ...

    vandaag namen we diepbedroefd afscheid van onze lieve vriend Peter.  Hij werd slechts 50 jaar.  

    Niet enkel wij maar ook de wetenschap verliest een geniaal man.   

    Dank je lieve Peter voor al wat je voor ons betekend hebt.

    13-11-2012 om 16:08 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (9)
    07-11-2012
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.mijn nieuw dieet en hobby ...

    Schrijversblok

    Inspiratieloos

    Tijdsgebrek

    Teveel andere hooby’s

    ik was er even niet, de reden ?   kies zelf maar hierboven...!

     

    Vannacht werd ik weer rond drie uur wakker, geplaagd door hevige krampen en misselijkheid.  Het was enkele dagen te goed geweest om waar te zijn. 

    Het was zelfs zoooo goed dat ik mijn medicatie niet genomen had om eens te kijken hoe het zou zijn zonder.


    Braafjes volg ik ook zo goed mogelijk het voorlopig dieet dat me werd voorgeschreven door de dietiste van het UZA.

    Voorlopig proberen we ‘het dumping syndroom’ onder de knoet te krijgen en moet ik suiker en lactose vermijden.   Suiker vermeed ik al lang maar lactose is nieuw.


    Binnen drie weken ga ik naar haar terug en dan gaan we verder kijken hoe we mijn vorm van ‘het prikkelbare darm syndroom ofte PDS’ kunnen bestrijden via dieet.


    Ik hou nu een voedingsdagboek bij om te kijken of ik daar baat bij kan hebben.

    Nochtans vond de eerste UZA specialist dit niet nodig.  Hij zei me dat het zoeken naar een naald in een hooiberg was, maar de tweede UZA specialist raadde me wel een dietiste aan en verwees me door.

    Pfft… baat het niet, dan schaadt het niet hé.

    ’t Is wel een duur grapje, want zelfs indien je door een arts naar een dietiste verwezen wordt, dan nog komt de ziekenkas niet tussen.


    Hola Pola ...ik merk dat het tijd is voor mijn verplicht tussendoortje … enkele droge parovita koekjes opknabbelen ...


    …Krak krak crumble crumble … voilà die stukken karton zitten er weer in….


    ’s Avonds voor het slapen gaan is het nog erger, dan moet ik een glas –ofwel water ofwel sojamelk – met twee eetlepels maïzena nuttigen.  Lekkerrrrrr….. !!!


    Aangezien Mr. Silver regelmatig boodschappen doet moest hij op zoek naar al deze (voor hem) nieuwe voedingsmiddelen. 
    Ik heb hem het doosje Maïzena getoond en toch kwam hij weer thuis met Maïzena roux … die staat nu bij de vier vorig miskoop dozen.

     

    Die bewuste maïzena smurrie was ik gisteren vergeten te drinken en dàt was waarschijnlijk de reden van die verdomde darmkrampen.

    Soit … ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om vanuit mijn bed de overwinning van Obama mee te kunnen vieren.  Spannend jongens ....whoehaa.....!!!


    Eens ik wist dat hij gewonnen had kon ik eindelijk terug inslapen.  ’t Zal stress geweest zijn denk ik.   
    Stel je voor dat Romney had gewonnen. 
    Hadden ze mij om raad gevraagd, dan had ik hun daar in Amerika gezegd dat het nu tijd was voor een ‘serieuze’ vrouw à la Hilary Clinton inplaats van weer een schatrijke man die geen flauw idee heeft hoe de rest van de bevolking leeft, maar ja … ze vragen mij nooit om raad hé en nu is het voor hen om zeep.

     

    Ach …nu onze Antwerpse overwinnaar Bartje  -hij is tenslotte nog maar de helft van de vroegere BART-  nog aan het werk krijgen en dan zijn we hier in Antwerpen ook vertrokken.  

    Momenteel is er in Antwerpen nog steeds een haantjesgevecht aan de gang.  

    Tch tch tch … die mannelijke testosteron toch. 
    Patrickske  wil niet weg van het stadhuis en ik dacht dat hij in de privé zoveel meer kon verdienen… maar ja .... macht geeft je zoveel meer status nietwaar?

     

    Voilà, mijn dagboekje is bijgewerkt en mijn nieuwe (oude) hobby roept me … ik hoor de priemen klikken.   

    Na een onderbreking van meer dan twintig jaar heb ik het plezier van breien terug ontdekt en ik ben nu volop vierkantjes aan het breien om al de verschillende steken uit te proberen.

    Nadien ga ik misschien terug een trui breien,  zo’n Ierse met veel kabels.  Prachtig toch?

     

    Zij die nu een verplicht suikervrij yoghurtje gaat eten en een pot verse munt en gember thee gaat zetten groet u …

     

     

    Toedeloekes !

     

    07-11-2012 om 14:32 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (10)


    Inhoud blog
  • Olà
  • een kat op een hete tinnen dak ...
  • lalalalala....die mooie zomer ....
  • to blog or not to blog ...
  • warm en koud en besparingen ...
  • het moet niet altijd serieus zijn .... :-D
  • een stadje doen ...
  • nooit gedacht dat ik zo iets zou posten ...
  • Op verzoek van veel vrienden hervat ik mijn blog …
  • eventje terug ...

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek
  • nice
  • Happy New year 2076
  • Bhojo Gobindo
  • Phagun Bou
  • https://videopk.net/watch-video-phagun-bou-20th-july-2018-full-episode-123-watch-online/

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    100%
    150%
    200%
    LOEP


    Foto

    kleinzoon 1


    Foto

    kleinzoon 2
    Foto

    kleindochter
    Foto

    kleinzoon 3


    Foto

    kleinzoon 4


    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    sheila
    blog.seniorennet.be/sheila
    Startpagina !

    Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • HUISMUSJE 1

  • Zoeken met Google




    Archief per maand
  • 01-2017
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006
  • 11-2006
  • 10-2006
  • 09-2006
  • 08-2006
  • 07-2006
  • 06-2006
  • 05-2006
  • 04-2006
  • 03-2006
  • 02-2006
  • 12-2005
  • 11--0001

    ik zou niet nee zeggen indien ze het moesten vragen...
    maar ze vragen het niet......

    I wouldn't say no if they asked me....
    but they don't ask me.....


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • voor info over dyslexie moet je bij sprankel zijn!

  • Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • of voor nederland bij Balans


  • Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • kING OF THE CASTLE

  • Je zet bij 'King of the castle ' wel best eerst mijn blogmuziekje af en wacht even tot het bestand gedownload is...de tekst is bangelijk.
    Before you open this link, turn off my blog music at the top right!
    Wait until it opens...listen to what he sings - it's worth it!


    Zoeken in blog



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!