aantal stappen: 2.151.333 +/- 10.000 stappen = 7,5 km
aantal wandelingen: 174
aantal fietstochten: 57
Zoeken in blog
14-08-2023
Langs de boorden van de Maas.
Af en toe moet je afspraken maken in je gezin, al zijn wij maar met twee meer. De kinderen zijn de deur uit. Zo kwam het dat ik vandaag in de voormiddag thuis bezig was in de tuin om na het middagmaal te gaan fietsen. Het weer was goed, weinig wind en redelijk wat zon. Tijd dus om nog eens 'n ritje te maken langs de boorden van de Maas.
Deze keer vertrokken via Maastricht en de Noorderbrug om wat verderop in Rothem te passeren langs enkele mooie gebouwen. Eerst villa Kruisdonk, gebouwd in 1880 en naderhand langs het landgoed Vaeshertelt gereden. Dit landgoed heeft 'n eeuwenoude geschiedenis. Tussendoor, even moeten wachten tot de trein gepasseerd was.
In Stein, even gestopt aan 'n idyllisch plekje. Verder was het druk op de fietspaden, zeker als je 'n grote groep 15/uur senioren moet voorbijsteken op 'n smal pad. Dan sta je bijna sil, zeker gelet op de tegenliggers. Je kunt zo'n groep niet snel voorbij, je moet aan je eigen veiligheid denken en aan de veiligheid van al die senioren met ver uitstaande spiegels op hun stuur. En dan doorgereden tot in Ohé en Laak. Daar fietste ik langs kasteel het Geudje. Het gebouw is vermoedelijk van 1548, de gevel met jaartal 1651, is waarschijnlijk in dat jaar vernieuwd. In dat dorp moest ik de Maas over naar Ophoven. Het was effe aanschuiven, er kunnen maximaal 12 fietsers gelijk over. Aan de overkant, de Belgische kant, heb je horecazaak de Spaenjerd.
Honger en dorst zijn problemen die opgelost kunnen worden in Heppeneert. De terrassen zaten vol maar binnen was ruim plaats. Hierdoor werd ik ook snel geholpen, 'n goed stuk taart en 'n tas koffie. Mijn weg vervolgde ik langs bekend terrein. In Vucht even gestopt op de plaats waar 'n Duits vliegtuig 'n noodlanding maakte met aan boord, papieren die het begin van WO II aankondigde op 17 januari 1940. Doordat het Belgisch leger die papieren in handen kreeg, werd het begin van de oorlog uitgesteld tot 10 mei 1940. In Kotem, 'n achtergebleven tank van WO II. En in Kotem-dorp, bijna mijn handen spontaan omhoog gestoken. Straks is er 'n wielerwedstrijd voor jongeren U23.
Zo, ik ben tevreden over mijn rit. 22,4 km/uur over 'n aftand van 103 km.
Het is zoals ik schrijf, "op zijn zondags", niet te ver, niet te rap en toch nog iets gezien willen hebben. Dat is zowat de samenvatting van mijn wandeling van deze voormiddag.
Eerst nog even gaan bankieren - ik ben nog van 'n generatie die toch altijd wat cash geld op zak wil hebben - om vervolgens langs het gemeentehuis en de kerk daarachter, aan mijn wandeling te beginnen. Achter de fiets- en wandelbrug, links af naar het onverharde jaagpad naar de brug van Tournebride.
Daar de brug over en rechts de Rode Kruisstraat in om op het einde van de straat, links het pad naar het Domein Pietersheim te nemen. Via de pilaren en de mooiste dreef van Lanaken, over dat brugje dat nieuwe leuningen gekregen heeft. Op die plaats kun je ook gezellig picknicken. In het toeristisch seizoen, kun je ook altijd de burchtruïne binnen. Op de wallen, 'n foto van het kasteel en binnen in een der publieke ruimtes, was juist 'n film bezig over het ontstaan van de burcht, het leven door de jaren heen en het verval. Enkele toeristen waren aandachtig aan 't volgen.
En het domein verlaat je niet zonder te genieten van die bloemenpracht.
Dat was het weer voor vandaag. Deze namiddag verder lezen in een mijner boeken, ontleend in de bib. En o ja, een aandachtige lezer zal gemerkt hebben dat mijn Strava-account mij 'n beetje in de steek gelaten heeft. Die dwarsstreep op mijn kaartje, heeft niks met mijn wandeling te maken.
Wat was me dat vandaag allemaal, deze voormiddag regen en deze middag kregen we felle buien over ons heen. Zo kwam het dat ik pas om 14u00 op wandel kon.
Maar eerst mijn verhaal van deze ochtend. De wekker liep vandaag af om 6u30, of anders gezegd, onze kleinzoon stond op dat uur aan ons bed, helemaal wakker en met veel honger. Tja weekend dus, en al om 7u00 aan het ontbijt. Nadien vond hij het nodig om ons te vermaken met 'n pillamp en mooie schaduwen op de muur. Rond 10u30 is zijn mama - onze dochter - hem komen halen en werd het weer rustig in huis.
En dan mijn wandeling, deze keer nog eens richting Neerharen. Eerst langs de Neerharenweg met foto kort aan de hondenclub, dan langs villa Violette op de Schuttershofstraat om iets verderop, ene zwerm vogels te zien die noordwaarts ging. En dan een der oudste straten van Neerharen in, de Kasteelstraat. Je hebt er verschillende mooie en goed onderhouden woningen. Ook het Gastenverblijf 't Klein Gerigt hoort daarbij.
Aan de sluis van Neerharen was juist 'n plezierboot binnengevaren. Terugkeren deed ik via de langere route langs het kanaal. Aan de sluis van Lanaken, rechts af het centrum in om in het park de relatieve hoge waterstand te zien van de Langkeukelbeek.
Zo, mijn wandeling zit er weer op. Aan jullie om mijn verslag te lezen en mijn foto's te bekijken. Tot morgen.
Dag vriendinnen en vrienden, nu ik dit schrijf is de kleinzoon juist toegekomen. Hij blijft deze nacht logeren. We hebben wel nog moeten zeggen dat hij niet te vroeg zou toekomen, want bompa wilde deze morgen eerst nog wandelen om vervolgens toch nog wat ongestoord in de tuin te kunnen werken. Dat is bij deze gebeurd, rap mijn verslag maken en mij in het kindergeweld storten.
Mijn wandeling was vandaag simpel, langs de Industrieweg en de Tweekronenlegerweg naar de brug van Veldwezelt. De laatste straat verwijst naar de Spaanse successieoorlog in het begin van de 18de eeuw. Onderweg zag ik in de verte de brug van Briegden waarover ik bij mijn terugkeer zou stappen. En er is ook al flink gegraven door het baksteenbedrijf.
Aan de brug heten de Limburgers iedereen welkom. Aan de andere kant terug naar beneden tot waar het Albertkanaal zicht splitst. Links het Albertkanaal, rechts het verbindingskanaal naar de Zuid-Willemsvaart. Via de tunnel en de bloemen aan de sportoase terug naar huis. Het was 'n wandeling die zich sportief mocht noemen, zeker als jullie weten dat ik dat deed tegen 6,12 km/uur. Het zweet was navenant.
Een dagje uit naar De Weverland oftewel de stad Antwerpen, dat stond al 'n tijdje op ons to-do lijstje. Het weer was goed en het voornaamste doel van onze trip was ook al bepaald. We konden dus met ons beiden vertrekken.
Gezien wij afhankelijk zijn van het openbaar vervoer, namen we eerst de bus naar Bilzen om daar de trein te nemen met overstap in Aarschot. Geen klagen over de NMBS, de treinen waren goed op tijd. Omstreeks 11u30 kwamen wij toe in Antwerpen-Centraal, tijd om richting de Meir te wandelen waar wij meestal in The Bistro, gelegen naast het Rubenshuis, gaan eten. Je hebt zo van die vaste plekjes, zelfs in Antwerpen, waar het eten goed is en je blijft er dan ook klant.
En na het eten, 'n kort bezoekje aan de zaak van chocolatier Julius Persoone, zoon van Dominique, wereldberoemd met zijn chocolade.
Het eigenlijke doel van onze citytrip was de Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience. Een prachtige locatie met véél oude boeken die maar weinig licht kunnen verdragen. We hebben ons de ogen uitgekeken. Na dat bezoek, nog ene koffiestop op de Groenplaats. Op de Groenplaats ben ik in 'n vorige leven (tussen 1985 en 1989) werkzaam geweest bij de toenmalige Post in het kantoor Antwerpen 1. Nu is er in dat gebouw 'n Albert Hein gevestigd.
En wat doe je verder nog in 'n stad gelijk Antwerpen, .... wat kuieren tussen de toeristen, eens gaan kijken naar de Kathedraal, 'n wandeling naar de Schelde waar 'n waterboot aangemeerd lag, eens gaan kijken naar die aanbouw aan het Steen (linkerzijde), om ten slotte op het gemak terug te keren naar de Middenstatie oftewel het Centraal-Station. Het is mogelijk het best bewaarde oude station van België.
De terugweg verliep even vlot al was er in Bilzen wel 'n bus afgeschaft. Een half uurtje wachten dus, gelukkig konden wij even in 'n zaak 'n fris drankje nuttigen, het was nodig want het was verdorie warm geworden.
Vandaag stond 'n fietstocht op het menu. Mijn route lag klaar en mijn echtgenote had ik gebriefd waarheen ik zou gaan. Dat laatste doe ik altijd, kwestie dat ze weet waar ik zo ongeveer ben. Maar de natte wegen van deze ochtend, hebben mijn vertrek toch even uitgesteld tot 'n uur of tien.
En dan op pad. Eerst tot aan de brug van Briegden om mij via het Albertkanaal door Kanne en naar de sluis van Lanaye te brengen. Wat verderop aan de brug naar Moelingen, zag ik 'n hele zwerm ganzen. De weg naar Val Dieu is gekend, doorheen Moelingen, naar Warsage en dan naar Charneux waar de Abdij van Val Dieu ligt. Ik wilde daar pauzeren, maar omwille van werken, ben ik maar doorgereden.
De volgende gemeente waar ik doorheen fietste, was Aubel. En vanaf dat punt kun je op het fietspad "Ravel 38" naar Plombières fietsen. Onderweg prachtige vergezichten maar ook ... 'n vuile fiets. Omdat dit voormalige kolenspoor grotendeels doorheen de bossen loopt, was er bijna geen zon tot op de weg geraakt. Gevolg: vuile wegen.
Mijn halte heb ik genomen in Hombourg. Ik had er zo 'n voorgevoel dat pauzeren in Teuven (bij Moeder de Gans) wel eens voor problemen kon zorgen. Dus in Hombourg gestopt aan 'n voormalig spoorwegstation. De waard - die uitstekend Nederlands sprak - vertelde mij dat de weg naar Teuven nog altijd opgebroken is (sinds vorig jaar al). In mijn beste Frans heb ik met die mens ene fijne babbel gehad, en .... de appeltaart was lekker. En o ja, bekijk het bord eens goed, vooral de vertaling naar het Nederlands ...!
Het vervolg van mijn rit was er dus eentje met de natte vinger. Plantrekken noemen ze dat. Je komt dan af en toe 'n mooi kasteel tegen, kasteel van Beusdael, op de Rue de Beusdael. Een kuitenbijter van 3,4 km. Nog een kuitenbijter, de Piemert met stevige stijgingspercentages. In totaal toch 800 hoogtemeters vandaag, dat kan tellen.
Op weg naar Maastricht, nog even halt gehouden aan de militaire begraafplaats van Amerikaanse soldaten in Margraten. Ik ben niet binnen geweest, daarvoor was er te weinig tijd. En dan uiteindelijk, het mooiste fietspad van Maastricht. Je weet dat je dan bijna thuis bent maar ook dat je op 'n veilige wijze doorheen de stad rijdt.
En mijn laatste foto, uiteraard mijn vuile fiets. Dat wordt poetsen. Wat morgen brengt, ... dat laat ik nog even in het midden, dat lezen jullie achteraf.
Amaai, het was vandaag geen "zit-op-je-kont-dag". Het begon al vanmorgen toen onze dochter 'n berichtje stuurde of wij mee wilden naar de kindermarkt, voor één keer 'n onderdeel van de gewone wekelijkse markt. Wij mee dus. Terug thuis, 'n vol uur uitgetrokken om mijn gras te maaien en de boorden mooi recht te trimmen. Na het middagmaal, enkele uurtjes zoet geweest om wat planten- en bloemenborders onkruidvrij te maken. Vervolgens kwam onze zoon zich vergewissen of er wat groenten in onze tuin te scoren waren. En uiteraard laat je hem niet gaan zonder ene fijne babbel.
Zo kwam het dat ik pas nà 15u00 aan mijn wandeling kon beginnen. Het was naar en door het bos. Deze keer trok ik het bos in op het einde van de Bremstraat. Het is maar 'n smal pad en af en toe moet je over omgevallen bomen heen stappen. Dat paard trok mijn aandacht omdat het kortbij aan de afsluiting kwam staan. Nieuwsgierig van aard ... ?
In het bos zag ik 'n plant waarvan ik maar weer eens de naam niet kende. Volgens mijn App Obsldentify zou dat de Late Guldenroede moeten zijn. Je ziet deze plant nu overal in 't bos. Vervolgens de grote weg over om langs het rusthuis en het ziekenhuis, terug te keren naar Pietersheim. Daar aan de visvijver 'n jong gezinnetje opgemerkt. En dan naar huis, op tijd terug om nog de tafel te dekken voor het avondmaal.
Dat was het voor vandaag, druk-druk-druk. Dadelijk de benen omhoog en kijken naar Wim Lybaert op de VRT. Morgen, bij hopelijk droog weer, ga ik fietsen.
Eindelijk nog eens 'n relatief mooie dag, zeker na die desastreuze zondag gisteren. Het heeft toen maar één keer geregend, maar wel de hele dag. Ik ben nauwelijks buiten geweest en vandaag voelde dan ook aan als 'n ware opluchting.
Maar vanmorgen was er toch 'n kleine kink in de kabel, de chauffeurs van De Lijn, met stelplaatsen Tongeren en Lanaken, waren in staking gegaan. Het werd zelfs omgeroepen op de radio. En net vandaag wilde ik gaan wandelen vanuit Zutendaal. Het was dus even afwachten of de staking algemeen was of niet. Gelukkig kunnen we dat nu allemaal 'n beetje volgen via 'n App op de gsm. En ja hoor, mijn bus reed wel, meer zelfs, ze was precies op tijd.
In Zutendaal aan de halte 15 Augustusstraat, afgestapt om vervolgens door de wijk Gewaai te wandelen. En dan kom je aan dat mooi gebouw. Vroeger was dat het Oud Kantoor, 'n tolhuis en afspanning (herberg) uit de 1ste helft van de 18de eeuw op de baan Maastricht - Aken. In 1925 werd de woning herbouwd en sinds enkele jaren is de naam van de gevel verdwenen. Het gebouw is nu wel mooi gerestaureerd.
Vanaf dat punt heb ik mijn weg vervolgd via het fietspad naar Gellik. Ook hier zag ik weer vele paarden grazen. En in Gellik centrum, had deze jongen dorst. Een goei tas koffie met likeurtje en 'n frisse Duvel, konden mij zeker bekoren. Op het Kerkplein ook nog 'n foto gemaakt van de spiksplinternieuwe kiosk. Ze is gemaakt op verzoek van de plaatselijke bevolking.
Dag vriendinnen en vrienden, zondagmorgen 8u00, het regent en volgens de buienradar zit er voor de rest van de dag niet veel beterschap in. Hoe graag ik ook naar buiten zou willen trekken, helaas.
Er speelt ook 'n externe oorzaak mee, in de voormiddag moeten we op de kleine passen. Zijn mama en papa willen ongestoord gaan uitkijken voor wat nieuwe spulletjes in huis. En deze namiddag is er koers. Benieuwd of een van onze landgenoten met de hoofdprijs kan gaan pronken.
Het wordt dus 'n rustdag, tenzij ......... het vanmiddag toch nog even zou opklaren, dan lezen jullie het wel achteraf.
Maar om jullie niet in de steek te laten, wil ik jullie toch 'n speciale gemeente voorstellen. Ze ligt niet zo ver van Lanaken en ik kom er per fiets geregeld. Het gaat hier om de gemeente Voeren. Voeren werd in 1963 aangehecht bij het Vlaams Gewest en ondergebracht in de provincie Limburg. Het is 'n gemeente met faciliteiten voor de Franstaligen. De gemeente ligt in het noorden van de provincie Luik maar behoort sinds oudsher tot het groter Limburgstalig gebied. Wij Belgen kennen allemaal de politicus José Happart.
Voeren bestaat uit de dorpen 's Gravenvoeren, Sint-Martens-Voeren, Sint-Pieters-Voeren, Teuven, Remersdaal en Moelingen. Daarnaast zijn er nog heel wat woonkernen met 'n eigen naam zoals Schoppem, De Plank, Sinnich en verschillende anderen.
Waarom fiets ik er graag? Ten eerste, het is 'n zeer mooie streek, er zijn heel wat hellingen en de toerist komt er zeker aan bod. Een aanrader dus om te bezoeken. Om al wat kennis te krijgen van die dorpen, hier 'n selectie van oude postkaarten, veelal nog met de Franstalige benaming. En waarom Franstalig? De kaartjes zijn van het begin van de 20ste eeuw toen de dorpen nog behoorden tot de Franstalige provincie Luik. Nog ene fijne zondag.
Oef, droog terug thuis geraakt. Dat was niet zo vanzelfsprekend, zeker met al die donkere wolken die ik onderweg gezien heb.
Maar eerst "first things first", muilezel van dienst zijn bij het winkelen. Dat moet bij ons allemaal per fiets gebeuren en met die pijnlijke schouder en nek van mijn echtgenote, was het raadzaam mee te gaan om al die zware fietstassen te dragen.
Daarna was er tijd voor 'n fietstocht, een rit met de stadfiets. De vertrekrichting had ik al in mijn hoofd, beginnen in Smeermaas aan de Maas. Daar vind je 'n bord met de verhalen over Hilarion Thans. Wat me ook opviel is dat de Maas 'n stuk hoger staat dan 'n aantal dagen geleden. Het is dan ook 'n regenrivier.
In Herbricht zijn de verstevigingswerken van de dijk, blijkbaar tot 'n goed einde gekomen. Vele tonnen breuksteen werden er aangebracht. En wat verderop in Uikhoven heb ik het lot laten beslissen. Ik zag fietsers aangereden komen die juist van de andere kant van de Maas kwamen. Het bootje lag dus aan Belgische kant en het leek me wel 'n goed idee om naar Ned. Limburg te trekken. De schipper heeft nog 'n ogenblik gewacht maar is uiteindelijk met mij alleen vertrokken, 'n privécruise op de Maas. Tegenwoordig is het ook nog eens gratis.
Aan de overkant even gestopt aan 'n gedenkteken van de grote overstroming van juli 2021 in Meerssen. En natuurlijk zie je aan Nederlandse kant mooie kastelen zoals Meerssenhoven en dat van Borgharen. Ook in Borgharen wordt al melding gemaakt van 'n fietsbrug naar Maastricht. Dat zal voor ons fietsers 'n mooie oplossing zijn, want de brug zal dan te nemen zijn, even de grens over in Smeermaas. We hoeven dus niet meer doorheen Maastricht of over de Noorderbrug te rijden.
Vandaag in Maastricht nog 'n foto gemaakt van 'n mooi terras aan 't Bad. Bij Lumière zit het bij goed weer altijd vol. Aan de oude spoorbrug met zijn torentjes, verlaat je dan Nederland en rij je België binnen via Smeermaas.
En zoals gezegd, het was droog, het bleef droog en het is nog altijd droog (14u00).
Je kunt me in feite alle dagen doorheen Pietersheimbos laten wandelen, het verveelt nooit, er is altijd wel iets moois te zien. Ik bekijk het zo, jarenlang heb ik volleybal gespeeld in 'n sportgroep, trainingen en wedstrijden. Uiteraard hadden wij 'n eigen zaal om te spelen, maar ook de verplaatsingen gingen doorgaans door in dezelfde zalen. Of we nu promoveerden, of 'n reeks zakten, we speelden meestal in de ons vertrouwde zalen. Verschillende ploegen hadden 'n A-ploeg en 'n B-ploeg, sommigen zelfs 'n C-ploeg. Het maakte dus niet uit in welke reeks we speelden, de zaal was ons vertrouwd. En nee, dat verveelde dus niet in dezelfde zalen te moeten spelen. Zo dus ook met mijn wandelingen.
Maar ik ging dus nog eens naar Pietersheim. Aan het kasteel, de linkse bocht genomen en doorheen de burchtruïne gestapt. Wat foto's gemaakt bovenop de wallen. Ook mijn neus even binnengestoken in de kapel. En via de achterkant - waar je kunt picknicken - en het kabouterhuisje, op het einde van de dreef met zijn pilaren, rechtsaf gewandeld naar de tunnel richting de brug van Tournebride.
Onderweg op verschillende plaatsen, reuzenzwammen gezien, niet te verwonderen met dit natte weer. En dan de brug over en rechts het onverharde jaagpad genomen langs het Verbindingskanaal. Aan de fiets-en wandelbrug, terug naar het centrum, om bijna thuis zijnde, dreigende wolken te zien boven Zutendaal.
En of ik het onderweg droog gehouden heb ...? Yep, op enkele druppels na.
Na die fietstocht van gisteren, ... trouwens, ik haalde 162 hoogtemeters over 'n afstand van nauwelijks 35 km., heb ik mijn sportieve gegevens wat verruimd aan de linkerzijde. Ik zit ten andere ook in de sportieve groep van blogs.
Vandaag werd het weer 'n boswandeling. Die begon aan het verlengde van de Sprokkelstraat om in 'n rechte lijn, door te gaan tot aan het ziekenhuis en het rusthuis. Die bloemenpracht is te zien naast het rusthuis. Aan de andere kant van de grote weg, enkele paddenstoelen gezien die blijkbaar als naam hebben: grote parasolzwam.
En dan moet je in het bos op 'n bepaald punt links af. Ik zag daar 'n heel oud bord in 'n boom hangen. De toegang tot die paden is al lang gegarandeerd, maar de spaarzame hertjes en reeën die er lopen, blijven gevrijwaard van de jacht. Maar goed ook.
Het bos heb ik verlaten aan de Kewithstraat. Nog eens 'n foto gemaakt van hetgeen van het oude kasteel Kewith te zien is. Het gebouw is echt aan 't verkommeren, spijtig want aan het begin van de 20ste eeuw zag het er zo uit. De kern van het kasteel dateert van +/- 1700 en het huidige uiterlijk is van de 2de helft van de 19de eeuw. De familie Breuls was toen eigenaar van het gebouw. Een van hen was burgemeester van Gellik tussen 1845 en 1875.
Mijn laatste kilometers wandelde ik over en langs de velden van Op de Puin. Bijna op het einde had ik wat medelijden met dat eenzaam paard. Paarden horen met meerderen te zijn.
En de laatste vraag - die jullie vermoedelijk stellen - hoe was het weer? Wat denken jullie, ... gemiezer en regen onderweg. Gelukkig liep ik op die momenten in 't bos onder de bomen, dat scheelde dus heel wat water. Én, ... ik ben vertrokken en terug thuis aangekomen mét droog weer. Dat mag ook gezegd worden. Maar nu, 13u23 is het weer stevig aan 't regenen in Lanaken.
Twee vliegen in één klap vandaag, eerst 'n fietstocht en vervolgens enkele uurtjes werken in de tuin totdat ..... - ja, ik moet er geen tekening bijmaken - het omstreeks 15u00 begon te regenen, 'n korte stevige bui. Ik heb er toen maar de brui aangegeven, mij opgefrist en aan mijn fietsverslag begonnen.
Eerst wat boodschappen gedaan vanmorgen (oa. naar de bakker op de markt, apotheek, nieuw grasmachine voor de kin ...) en ná de koffie, zag ik 'n fietstocht wel zitten. Het zou droog blijven, maar de wind was wel spelbreker. Om met de koersfiets op pad te gaan, waaide het te hard. Met de stadsfiets ging dat wel lukken.
Eerst naar Gellik waar ik in de achtergrond 'n bivakkamp zag. Hopelijk hebben ze geen last van de koeien. En dan naar Eigenbilzen waar ik toch even wilde stoppen aan dat mooie huis met zijn bloemenpracht. En dan door het veld naar de kerk van Hees. Op dat punt verder het fietsroutenetwerk gevolgd. Ook 'n foto op het - vermoedelijk - hoogste punt van de gemeente. Maar dan die plassen, niet één keer, niet twéé keer, maar zeker ene keer op zeven ben ik door die plassen moeten fietsen. Uiteraard telkens op het laagste punt. En zonnebloemen genoeg onderweg.
Terugkeren deed ik via die stevige bomenrij tussen Kesselt en Veldwezelt. Aan de brug, rechts af naar het fietspad richting Smeermaas. Ook daar zijn de schaapjes aan 't grazen. In Smeermaas nog even rechts af naar de Zuid-Willemsvaart om via de sluis van Neerharen terug naar huis te fietsen. Ik kon direct aanschuiven aan 'n restjesmenu, doorgaans - en ook nu - altijd héél lekker klaargemaakt.
En of het helemaal droog gebleven is ....? Wat dacht je, ... tussen Eigenbilzen en Mopertingen wat gemiezer maar gelukkig geen natte bedoening.
Je energie kwijt geraken, al moet dat dan maar in de regen.
Links of rechts lees ik al eens dat iemand 'n winterslaap houdt in de zomer. Nu, mij zul je daar niet op betrappen, ik heb niet voor niks mijn blog ondergebracht in de sportieve groep. En ja, ik weet het, het weer is kl ..te (sorry voor het woord), maar binnenblijven ligt toch niet in mijn aard. Een mens moet toch zijn energie kwijt geraken ...!
Ik vertrok met gemiezer en op het einde begon het zelfs te regenen. Het eerste deel van mijn wandeling ging oa. langs de Pastoorslindestraat en de paarden aan de Kewithdreef. Op dat punt ben ik nog eens naar rechts gegaan, de Zavelstraat in om even verder naar links te wandelen, de Kerkstraat. Ik maakte oa. foto's van die mooie kruiwagen, op het Kerkplein en aan de trappen met zicht op de Wijerdijk.
Terugkeren deed ik via de kletsnatte wegen van de Kounterstraat. Aan de Sportoase waren de kinderen toch bezig aan hun voetbaltraining. Tja, als je wil voetballen, dan moet dat in België in alle weersomstandigheden. En dat het geregend heeft (of nog doet), dat zie je aan de Langkeukelbeek. Er zit weer water in de beek. En die vlag ....? Wel, je hebt Belgische of Vlaamse vlaggen, maar ook deze.
Wat deze week nog brengt? Om te fietsen zijn de kansen eerder klein. We zullen wel zien.
Zelden heb ik op 'n paar uur tijd, zoveel mensen gezien als deze voormiddag. Wielertoeristen, dagjesfietsers, joggers en wandelaars, het was precies of iedereen aan 't profiteren was van enkele uren zonneschijn en 'n droog moment. En dat was natuurlijk ook mijn gedacht, effe de fiets op voor 'n kort toerke.
Ver kon ik niet gaan, ik was eerst sous-chef in de keuken met als taak, groenten te snijden die daarna de diepvries in moesten. Het was dus pas na de koffie dat ik kon vertrekken.
Eerst richting de Industrieweg waar ik naar het jaagpad kon langs het Albertkanaal. Daar kwam ik al verschillende grotere groepen wielertoeristen tegen, allemaal met de wind in de rug. In Vroenhoven zag ik vele joggers, langs het kanaal maar ook op de brug, vermoedelijk 'n georganiseerde activiteit.
En 'n mens mag ook al eens geluk hebben, ergens bij het begin van het jaagpad, reed mij 'n viertal voorbij op elektrische fietsen. Het waren vier senioren, zo te zien toch wat jaren jonger dan ikzelf. Ik heb mij - ongevraagd - in hun zog genesteld, ze hadden de juiste snelheid en ik kon met hun meedrijven tot in Kanne waar ik toch enkele foto's wilde maken.
Aan de sluis van Lanaye ben ik linksaf gereden naar Petit Lanaye. Aan die opstelling van witte fietsen kon ik maar moeilijk voorbij zonder foto. Juist daartegenover zag ik iets wat ofwel 'n kapel of kerkje geweest is en nu, zo te zien, 'n privé woning. Aan de voormalige ENCI veel volk gezien die 'n kijkje wilde gaan nemen aan die uitkijkpost. Zelf ben ik er nog niet geweest, het wordt eens tijd dat ik er werk van maak.
Via de Sint-Servaesbrug in Maastricht en de sluis op de Bosscherweg, kwam Smeermaas al rap dichterbij. Kijkende op mijn klok zag ik dat ik nog wat respijt had eer ik aan het middagmaal verwacht werd. Het werd dus nog 'n lus doorheen het bos van Hochter Bampd en doorheen domein Pietersheim.
En geloof het of geloof het niet, tijdens mijn laatste twee kilometers begon het zowaar te druppelen. Ik had dus weer effe geluk dat ik - eer het erger werd - tijdig thuis geraakte.
En deze namiddag ...? De benen omhoog en we maken het met ons twee gezellig.
Zaterdagavond, iets na 18u00. Deze jongen had zijn wandelschoenen al aangetrokken en zich klaar gemaakt voor 'n toerke richting Gellik. Maar gelukkig had ik wat getalmd bij het vertrek, er viel opeens 'n stevige bui. Ik heb dus letterlijk onder ons terras, het einde van de bui afgewacht om te kunnen vertrekken.
Met de donkere wolken richting Maasmechelen, vertrok ik oa. door de Pannestraat waar 'n deel was afgezet voor 'n straatfeest. De Bosstraat links, stond ook vol auto's, daar was 'n privéfeest bezig. De dj liet de hele buurt meegenieten van de opzwepende muziek.
Na de onverharde uitloper van de Bosstraat kwam ik langs Hoeve Kiewit. En via de Kewithdreef met zijn paarden, mooi op 'n rij, keerde ik terug langs de Dorpsstraat in Gellik. En o ja, heel even toch nog mijn paraplu nodig gehad voor 'n klein buitje.
In Lanaken op de Stationsstraat nog 'n laatste foto genomen waar ooit Henri Martin woonde. Hij was burgemeester van onze gemeente van 1944 tem. 1952. Omwille van zijn verdiensten werd 'n straat naar hem genoemd.
Dat was het zo ongeveer. Vanmorgen heb ik gebruik gemaakt van 'n droog moment om wat onkruid te wieden. Ben er toch 'n drietal uur mee bezig geweest. En het kon niet uitblijven, omstreeks 14u00 viel de eerste regen. Dan maar naar de mooie overwinning van Remco gekeken. Tot morgen.
In principe had ik vandaag 'n droge wandeling moeten maken, maar driewerf helaas, op mijn terugweg begon het toch weer te miezeren.
Tja, op de buienradar is niet alles te zien, dus ook dat gemiezer niet. Maar goed, ik moest naar de bakker en met 'n omweg zou ik toch aan mijn kilometers komen. Ik vertrok nog eens doorheen de velden naar De Puin, genoemd naar 'n historische hoeve. Vandaar via de Kounterstraat over het oude spoor naar het jaagpad aan het kanaal. Op die plaats reden 'n viertal wielertoeristen aan mij voorbij. En in de verte, onze industrie, soms wordt er toch het een en ander de lucht ingeblazen.
Via de sluis kwam ik voorbij aan de fietsbrug, en .... diezelfde wielertoeristen. Eentje had blijkbaar "platte tube" want hij was zijn voorwiel terug aan 't plaatsen. Na mijn bakkersbezoek, nog 'n laatste foto in het Uilenspiegelpark.
En dadelijk, ... ik had geen goesting om af te drogen vandaag (lees: wel om elders te gaan eten), we gaan het ons dus gemakkelijk maken en steunen daarbij de plaatselijke horeca.
Met de paraplu in de hand terug vanuit Maastricht.
Regen, regen en nog eens regen, 'n mens wordt er zenuwachtig van, ik toch. Maar na het middagmaal heb ik in mezelve toch even "foert" geroepen en mij klaar gemaakt om te gaan wandelen. De bedoeling was om de bus naar Maastricht te nemen en te voet terug te keren.
Uiteraard nam ik mijn paraplu mee en die had ik al nodig om tot aan de bushalte te geraken. In Maastricht zou ik wel zien of terugkeren mogelijk zou zijn.
Uitgestapt ben ik aan het spoorwegstation om even verder in het stadsdeel Wijck, 'n mooi beeld te zien. Het was precies of dat kereltje zijn hoed nog wat meer op het hoofd drukte om zich te beschermen tegen de regen. En regen of niet, in Maastricht is het bijna altijd over de koppen lopen.
Voor ik aan mijn terugtocht begon, nog even 'n tas koffie gedronken in de boekenkerk. En geloof het of geloof het niet, er was ineens 'n droog moment, natuurlijk het sein om met de benenwagen naar Lanaken te wandelen. Juist voor de grens, even 'n klein pad rechts ingeslaan. Ik was daar nog nooit geweest. Blijkbaar kun je daar door 'n poortje 'n wandeling maken langs de boorden van de Maas. En die Maas zelf, met wat goede wil kun je zelfs te voet naar de andere kant, zo laag staat hij. Het is nochtans 'n regenrivier en met al die regen nu, had ik hem toch wat hoger verwacht. Die uitkijkpost is 'n privé-initiatief van de mensen die daar achter wonen. Mooi gemaakt.
Tja, en thuis komende, maar direct in andere kledij gekropen. Gaandeweg was het gemiezer overgegaan in regen. Ondanks de paraplu had ik toch 'n natte broek en de rest was ook vochtig, maar dat had meer te maken met het zweten. Ik denk altijd maar zo, er valt altijd meer regen langs je dan op je.
De meeste weersvoorspellers en buienrardars gaven voor vandaag, en vooral deze voormiddag, grote kans op buien. Deze morgen om 7u10 toen ik naar de bakker ging voor brood en pistolets, was het weer nochtans veelbelovend, zon en weinig of geen wind. En jullie kennen mij onderhand wel 'n beetje, als er kans is om te fietsen, dan zal ik die kans niet rap laten liggen. Mijn route lag trouwens al klaar sinds gisterenavond.
En dus werd er gefietst, ondanks die veeleer negatieve weersvoorspellingen. En wat denken jullie, op letterlijk twee druppels na - ik heb ze geteld - is het volledig droog gebleven. Slechte weersvoorspellers of geluk gehad ...?
Mijn fietstocht heb ik voornamelijk afgelegd door de bossen. Dat begon al in Zutendaal. Mooi waren die muurschilderingen onder 'n brug, kort aan de Molenvijvers in Genk. En dan verder noordwaarts via de Abdijhoeve in Kelchterhoef en de brouwerij De Dool in Helchteren. Ergens onderweg, even 'n korte halte om mijn boterhammen op te eten. Een van de vele kapellen onderweg, was het Kapelleke van het Bomen in Peer. Opgetrokken in 1857 en gerestaureerd in 1976, vandaar dat jaartal op de gevel. Ook in Peer, de vele reproducties van 'n schilderij van Pieter Bruegel de Oude langs de wegen die telkens een der opmerkelijke onderdelen van het schilderij in de kijker zet. In dit geval, het boomklimmen.
En als je zo iets moois ziet zoals in Wijshagen - Oudsbergen, dan moet je uiteraard stoppen voor enkele foto's. Die paarden zijn gemaakt met héél veel hoefijzers. Prachtig toch. Mijn pauze nam ik vandaag onder de brug in Tongerlo-Bree langs de Zuid-Willemsvaart. Een koffie met appeltaart en 'n cola voor 8,40 euro. Toevallig zat daar ook 'n ex-collega van het werk op het terras, samen met zijn vrienden. Robert en zijn maten wonen in Veldwezelt.
De terugweg was 'n makkie, gewoon langs het kanaal met oa. 'n zicht op het haventje van Eisden en 'n ingepakte brug tussen Eisden en Maasmechelen. Ik dacht dat inpakkunstenaar Christo al lang overleden was ...? Op mijn laatste foto's was toch 'n dreigend wolkendek te zien, voor ene keer dus maar rechtstreeks naar huis.
Ben blij met mijn rit, 'n stevige afstand, 'n redelijk tempo en met overschot van energie.
Tja, het weer dezer dagen, op verschillende foto's kunnen jullie zien hoe het was vóór mijn wandeling en tijdens mijn wandeling. De wolken liegen niet. En inderdaad, ergens halverwege passeerde weer 'n bui. Gelukkig was ik juist in Pietersheimbos onder de bomen. Ik ben dus nauwelijks nat geworden.
Vandaag begon ik pas laat aan mijn dagelijkse uitstap. We hebben de hele dag op onze kleinzoon moeten passen en het was dus pas ná het avondeten dat ik 'n stapje in de wereld kon zetten.
Ver ben ik niet gegaan, zeker gelet op die dreigende wolken. Gewoon via de Heuvelstraat en de nieuwe wijk, grenzende aan de oude woonkern van Pietersheim. Nu, nieuw is relatief, de wijk is toch al - denk ik toch - 50 jaar oud. Vervolgens langs de burchtruïne, de voorkant en de loopbrug achteraan, om het domein ten slotte te verlaten aan de tunnel in Tournebride.
En toen ik langs het jaagpad aan 't terugkeren was, hoorde ik al de muziek van de Vintage Chroom Meeting op de parking achter het Cultureel Centrum. Ik ben er in de rapte eens gaan kijken. Er waren vele zware motoren tentoongesteld, er was eten en drinken en 'n leuk coverbandje gaf het beste van zichzelf. En de publieke belangstelling was groot, 'n pluim dus voor de organisatoren.
Ik ben er niet lang gebleven, mijn verslagje diende nog gemaakt te worden, morgen vroeg op om naar de bakker te gaan en bij droog weer ga ik daarna fietsen.
Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Over mijzelf
Ik ben Eddy Meuris
Ik ben een man en woon in Lanaken (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
Ik ben geboren op 03/03/1954 en ben nu dus 70 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: wandelen - fietsen - genealogie - schaken.