Onze diertjes die naar de regenboogbrug gegaan zijn
Hallo bezoeker,
welkom op het blog van de Mailgroep Huisdieren, een hechte groep Dierenvrienden-SeniorenNetters, die er zijn voor, door en met elkaar.
Op dit blog kunnen jullie kennismaken met onze dieren, tips vinden over de verzorging en de gezondheid van de dieren, dierengedichten en dierenartikels lezen, werkjes in verband met dieren bekijken, enz.
Veel kijk- en leesplezier!
02-05-2009
Op stap met "oeioei, amai en aiai" naar Buriram
Prasat Ku Suan Taeng, soms ook Ku Suan Daeng geschreven, is een Hindoe tempel gebouwd in Khmer-stijl en bestaat uit 3 baksteen prangs rustende op dezelfde lateriet basis. Geen mens te bespeuren in de wijde omgeving, onze kroost kan ongestoord rondlopen.
Recht tegenover het prangs, liggen de ruïnes van de rest van het gebouw, zoals de lotus-vormige basis en de ante spanstukken bestaande uit een 6-koppige Naga (slang). De vondsten uit Prang Ku Suan Taeng worden tentoon gesteld in het Phra Nakhon en Phimai Nationale Museum. Prang Ku Suan Taeng is veronderstel gebouwd te zijn in de 12e eeuw daar de draagconstructies dezelfde artistieke ontwerpen hebben als die gevonden in de Angkor Wat-stijl.
Tijd om onze kroost van verfrissing te voorzien en de landkaart te raadplegen voor de kortste weg naar de volgende bezienswaardigheid.
Op stap met "oeioei, amai en aiai" naar Maha Sarakham
Op stap met "oeioei, amai en aiai" naar Maha Sarakham
Nieuws uit Thailand
Net zoals de provincie Khon Kaen er prat op gaat een Pattaya 2 te hebben, heeft de provincie Maha Sarakham er ook een die in de volksmond "Pattaya Isaan" genoemd wordt. Het อ่างเก็บน้ำห้วยค้อ of het Huai Kho reservoir is een aangename plaats om onderweg een rustpauze te houden. Toen wij er waren, was er geen kat.... dus konden we ongestoord met de honden rondlopen.
Phra Thatat Na Dun, het Boeddhistische Park van Isaan (พระธาตุนาดูนพุทธมณฑลแห่งอีสาน) staat in het gebied dat ooit de oude stad Champasi was. Vele archeologische artefacten die er gevonden zijn worden nu bewaard in Khon Kaen National Museum. De belangrijkste gevonden objecten zijn relikwieën van de Heer Boeddha bewaard in goud, zilver en brons.
Een prachtige tempel met mooi aangelegde tuin waar onze viervoeters de nodige verfrissing vonden en waar naar verluid telkens op วันวิสาขบูชา of Visakha Bucha er 's avonds rond deze tempel een "massa" slangen zich zou verzamelen.... afspraak terug aldaar op 8 mei dus om dit te aanschouwen.
วันวิสาขบูชา of Visakha Bucha is de belangrijkste herdenkingsdag van zowel de geboorte, verlichting en overlijden van Boeddha. In Thailand is dit een nationale feestdag die dit jaar valt op 8 mei.
Muurschildering van de สุบินนิมิต of openbaring die de moeder van Boeddha Maha Maya kreeg in een droom. Een witte olifant die haar zij aangeraakte kondigde de geboorte van Boeddha aan.
In onze Isaanstreek lopen vele koeien rond. Dagelijkse kost om te moeten stoppen op een snelweg om een kudde te laten oversteken. Tijd om de veemarkt eens te bezoeken om wat meer te weten te komen over de verschillende soorten die de Thaise zon dienen te trotseren.
De meest voorkomende rassen in de Isaanstreek zijn: วัวชาโรเล่ห์ of wua chaa roh lay,
Hanenvechten, hoe omstreden het ook is, een "sport" die wereldwijd menige toeschouwer en/of goklustige trekt. Daar het toch echt wel tot de Thaise cultuur hoort wil ik, desondanks het risico dierenactivisten op de hals te halen, hier een bijdrage over leveren.
Over het al dan niet legaal zijn van deze bijeenkomsten is me verteld dat er zowel legale en niet legale wedstrijden zijn... de juiste wetgeving hieromtrent kon ik vooralsnog niet vinden op het www Hierbij speelt denkelijk het gokverbod in Thailand een grote rol, waarover later in dit topic meer uitleg.
In elk geval, de plaats die we bezochten zou legaal moeten wezen.... bij aankomst dadelijk gevraagd of er mocht gefotografeerd worden, wat totaal geen probleem was en toch enigerlei het legale karakter ervan beaamd. De plaats zelf is eigenlijk een heus stadion met één grote en verscheidene kleinere pistes waar, onder luid gejoel van de omstaanders, de hanen elkaar te lijf gaan.
Net zoals bij paardenrennen heb je verschillende boxen waar elke deelnemer zijn haan kan voorbereiden op de wedstrijd.
Bij deze voorbereidingen zie je eigenlijk pas hoe zeer de eigenaars om hun dieren begaan zijn. De oplettende kijker ziet dadelijk dat er tegen deze hanen, net zoals bij een hond, onder constant aaien voortdurend gepraat wordt.
Vooraleer ze hun vechtlust mogen demonstreren, worden ze nog opgetooid door nieuwe veren in hun vederdracht te kleven.
Nadat elk zijn haan inschrijft aan het loket, loopt langzaam maar zeker de arena vol met toeschouwers....
Net voor de hanen het strijdtoneel dienen te betreden, worden ze door hun baasje nog afgekoeld met water....
om dan met hun rivaal samen te komen waar onderling het maximum aantal rondes af te spreken dat ze zullen strijden.... elke ronde duurt 20 minuten, met telkens een pauze van evenveel minuten, terwijl er een andere kamp met nieuwe hanen start.
Over diervriendelijkheid gesproken, ten slotte word door een speciaal bevoegd persoon de sporen van de hanen voorzien van tape om elkaar niet te beschadigen....
De wedstrijd zelf..... gezien de snelheid van de hanen en er in de arena geen flits mocht gebruikt worden brengt dit geen al te bijstere beelden op. Een filmpje brengt echter meer klaarheid.
Klik hier voor het filmpje. (zelfs voor gevoelige kijkers)
Voor alle duidelijkheid, ik heb géén bloed gezien, geen gewonde of dode dieren, zelfs geen pluim in het rond zien vliegen. Met het verschil dat deze dieren hier bewust samengebracht worden, is dit naar mijn inzicht een pure strijd der uitputting tussen twee dieren zoals het er in de natuur tussen alle dieren die hun territorium beveiligen of paringsdrift ook aan toe gaat..... als mens zijn we niet veel beter.....
Na hun strijd worden de hanen als beloning nog extra verwend door ze een bad te geven met "geheime kruiden" dat reeds op voorhand stond te pruttelen.
Legaal of illegaal? Voorlopig hou ik het erop dat het hanenvechten niet verboden is, het gokken echter wel. Getuige hiervan is dat ik in tegenstelling tot paardenrennen, geen "baar geld" zag verhandelen.... alle gokken die je in het filmpje duidelijk hoort, worden onderling netjes opgeschreven in een boekje dat je samen met een pen ontvangt bij binnenkomst van de arena.....
bedenking hierbij.... waarom werd die toeganspoort met een zwaar hangslot afgesloten bij aanvang van de kampen?
We komen niet toevallig terecht bij een kweker van Thaise vechthanen, waarvan we gezien er illegale kampen gehouden worden de locatie niet mogen vrijgeven. Niet meer als normaal te beschouwen daar er toch vele baht's mee gemoeid gaan. De man in kwestie, die ook liever niet op foto kwam, houdt er zo een 1000 vechthanen op na die variëren in prijs van een 2500 baht voor een kuiken tot 300.000 baht (55€ tot 6500€) voor een eersteklas vechthaan met meerdere palmares op zijn naam. Als alles goed gaat en er foto's/film mag genomen worden, zijn we deze middag en op een andere plaats getuige hoe het er aan toe gaat in het besloten wereldje van deze Thaise gevederde gladiatoren.
Lumphini Park in Bangkok is wat mij betreft het park van de watervaranen. Je ziet ze tot wel 160cm als ze niet groter zijn.
Deze watervaranen zijn niet bang van mensen, en sommige mensen niet van hen zoals je ziet op de foto.
Ze zwemmen rustig door het water:
Ze planten zich er ook voort getuige deze van een centimeter of 30.
Tot slot nog wat algemene info welke ik vond op internet:
Het mannetje van de watervaraan kan maximaal 3 meter lang worden. Daarmee is het een van de grootste hagadissoorten ter wereld. Het gemiddelde volwassen exemplaar is zo'n 1,5 meter lang, waarbij het mannetje meestal groter en zwaarder is dan het vrouwtje. De varaan is meestal donkerbruin tot zwart van kleur met gele plekken aan de onderkant. Deze gele plekken vervagen naarmate ze ouder worden. De watervaraan heeft een lange nek, met een grote spitse kop. De staart is afgeplat en ze hebben grote sterke poten, waarmee ze zich verbazingwekkend snel kunnen voortbewegen. Wanneer watervaranen in gevaar zijn, kunnen ze met hun sterke poten zelfs in een boom klimmen.
Watervaranen kunnen zo'n 15 jaar oud worden.
Greets from Thailand
Farang Geplaatst met toestemming van de webmaster.
Ze zijn er niet meer, onze drie straathonden waar we dagelijks eten aan gaven. Steevast en trouw stonden ze 's morgends klaar aan onze poort om hun portie kip met rijst en hondenbrokken op te eisen. Deze morgend echter, niets te bespeuren. Tijdens een ochtendwandeling met onze Amai, Oei oei en Ai ai zag ik ze liggen... Hoogstwaarschijnlijk vergiftigd door de kippenkweker in het naburig dorp die al eens liet weten dat ze 's nachts kippen kwamen stelen bij hem..... Het harde en droeve lot van vele "straydogs" hier in de omgeving. Een der volgende dagen zullen er wel een paar andere komen opdagen om hun terein te afbakenen en de kringloop begint opnieuw.
De Black banded Trevally of pla samli of "ปลาสำล" is een zout- en brakwatervis die voorkomt in een tropisch klimaat. De soort is voornamelijk te vinden in zeeën en koraalriffen. De diepte waarop de soort voorkomt is 20 tot 150 m onder het wateroppervlak.
Het dieet van de vis bestaat hoofdzakelijk uit dierlijk voedsel, waarmee het zich voedt door te jagen op macrofauna (het is een roofvis).
De barracuda's (Sphyraenidae) vormen een familie van baarsachtige vissen en is de "pijlsnoek" van het koraalrif. Van kop tot staart een ideale roofvis. Met vervaarlijke tanden in de kaken, een slank torpedovormig lichaam en een staart gebouwd op voortstuwing. In sommige delen van de wereld worden ze meer gevreesd dan haaien, maar meestal zijn dergelijke verhalen sterk overdreven. Er zijn slechts weinig betrouwbare getuigenissen van ongevallen, al of niet met dodelijke afloop, ten gevolge van een aanval van barracuda's.
Papierwespen zijn de bekendste groep van wespen vanwege de grootte, de vaak zwart/gele kleuren en het feit dat een aantal soorten vrij agressief kan zijn en dan snel steekt. De naam is te danken aan de nesten, die van houtvezels worden gemaakt. Omdat de wespen de vezels fijnkauwen en in dunne laagjes aanbrengen, lijkt het nest van papier te zijn gemaakt.
Greets from Thailand
Farang Geplaatst met toestemming van de webmaster.
Deze morgend kon ik dit exemplaar fotograferen... na nazicht blijk het een Common Birdwing te zijn, waar ik volgende gegevens van vond: een dagvlinder uit de familie Papilionidae, de grote pages. De spanwijdte bedraagt tussen de 160 en 180 millimeter.
Greets from Thailand
Farang Geplaatst met toestemming van de webmaster.
Thailand kent Pasen of paaseieren niet, mar toch wil even deze bijdrage leveren.
Deze pink kleurige eieren, " ไข่เยี่ยวม้า " of " kài-yîeow-máa " of duizendjarige eieren, worden gemaakt door het ei te plaatsen in een mengsel van klei en water; de klei hardt uit om het ei, en wordt geacht het ei gedurende een tamelijk lange periode (3 à 4 maanden) te preserveren. De kleur van de eieren trekt wel aan tot nieuwsgierigheid.
Na een periode van circa drie maanden is de klei opgedroogd tot een harde korst, en zijn de eieren gereed voor consumptie.
Mijn nieuwsgierigheid is geblust, zou best lekker kunnen zijn..... mijn oog heeft er echter een afkeer van
In tegenstelling tot Pasen, hebben we hier in Thailand nu het Thaise Nieuwjaar..... geen paaseitjes, maar dolle waterpret! `Songkran ` is het Thaise nieuwjaar en wordt op 13 april in Thailand en Laos gevierd. Het Thaise woord `Songkran ` komt uit het Sanskriet en betekent: "verplaatsen" of "van plaats veranderen". In dit geval verandert de zon haar positie. In de grote steden duurt het vaak drie dagen tot een week. In deze periode gaan de bewoners uit de grote steden terug naar hun eigen provincies om samen met hun families dit feest te beleven. De moderne Songkran wordt ook wel "het feest van het water" genoemd omdat gedurende de drie dagen iedereen elkaar nat mag gooien met water. Langs de weg staan hele families met emmers water, tuinslangen en waterpistolen klaar om voorbijgangers nat te gooien. Pick-up trucks rijden langzaam rond, vol met mensen die in hun midden een groot watervat hebben. Met bakjes gooien ze iedereen nat die ze maar tegenkomen. Vaak hebben ze ergens een groot blok ijs opgehaald om het water ijskoud te maken. Vooral mensen met paraplu’s en nog droge mensen zijn het mikpunt. Sommigen hebben bakjes met wit menthol poeder vermengd met water bij zich om mensen vegen in hun gezicht te geven. Iedereen heeft veel lol en doordat het zo warm is, is het vele water een welkome verkoeling. In de ochtend wassen de monniken de boeddhabeelden (om genoeg regen voor de rijstvelden af te smeken) en vaak worden kleine dieren uit hun kooi vrijgelaten. Ook worden tijdens deze dagen de grootouders, oudere familieleden en leraren geëerd door de jongere generatie. Met de handpalmen tegen elkaar gieten de jongeren geparfumeerd water over de handen van de ouderen. In ruil hiervoor krijgen ze wensen voor goede gezondheid, een lang leven en welvaart.
Geen woorden... veel beelden....
nb. bij de voorlaatste foto... de schaars geklede meiden.... zijn geen meiden maar mannen .
Buiten dat de rijstoogst in Thailand afhankelijk is van de weersomstandigheden, zijn er de onnatuurlijke invasieve belagers die de rijstplanten belagen. Onnatuurlijk omdat ze eigenlijk niet in het biotoop thuishoren, maar destijds (1980 in Taiwan) ingevoerd werden ter consumptie (escargot). Dit laatste gegeven bracht me echter in twijfel naar de juiste benaming, daar de slakken die we vinden in onze rijstvelden naar verluid niet eetbaar zouden zijn.... je wordt ziek en krijgt er hoofdpijn van zeggen ze hier. Verder onderzoek bracht me dan op een gegeven dat het grootste aantal van de slakken hier besmet zouden zijn met een parasiet die door ratten overgebracht wordt ( Angiostrongylus cantonensis of rat longworm).
Voorlopig hou ik het hier bij twee gevonden soorten, namelijk "หอยโข่ง" of hŏi-kòhng (Pila ampullacea) en "หอยเชอรี่" of hŏi-cherry (Pomacea canaliculata), waarbij ik als leek uiterlijk geen onderscheid kan tussen maken.
Dit is het droeve einde van deze slakken op onze rijstvelden..... een massagraf van duizenden exemplaren. Spijtig dat je er hoofdpijn van krijgt
Gekweekt onder gecontroleerde omstandigheden krijg je hiervan geen hoofdpijn. Het is omdat een groot percentage hier besmet is met die Angiostrongylus cantonensis of rat longworm (waarvan je onder andere hoofdpijn krijgt) dat ze niet gegeten worden.
Thailand zal er wel meerdere kennen, echter in de Isaanstreek is bij mijn weten dit de enigste plaats waar paardenrennen gehouden worden. Als volledige leek toch een reden om eens een kijkje te gaan nemen.
Het Khon Kaen horse race track is elk weekend open van 13u tot 18u. Aangekomen dien je 20 baht te betalen voor de parking. Of je ook inkom dient te betalen voor de tribune op de piste zelf... geen idee. Ondergetekende wou eerst de stallen bekijken en is via daar naar de piste gegaan. Hier krijgen de paarden van hun stalknecht een afkoeling vooraleer ze onder het Thaise zonnetje hun kunde moeten bewijzen.
Een half uurtje voor het hun buurt is, worden ze naar de paddock gebracht om de spieren al een beetje los te gooien.
Ondertussen zijn de loketten waar er kan gewed worden op jouw winnende paard druk bezet.... ieder op zich denkt/hoopt de combinatie van aankomst gevonden te hebben.
De tribune geraakt ondertussen overvol.
Terwijl de opgezadelde paarden met een lichtgewicht jockey als berijder naar de startlijn gebracht worden.
Net voor de start zag ik nog duizenden Baht van eigenaar veranderen bij de niet officiële bookmakers.
De spanning stijgt, terwijl voor elke ren een trofee staat te wachten, begeeft iedereen zich naar de piste om zijn paard aan te moedigen.
Onder luid geroep/gejuich hebben de paarden een explosieve start genomen, om slechts een half minuutje later over de finish te vliegen.
นกกระติ๊ดขี้หมู of Muskaatvink (Lonchura punctulata) is een veel geziene gast in onze tuin. Nu het terug wat warmer wordt is het tijd om aan gezinsuitbreiding te denken. Vorig jaar kreeg het nest na het uitkomen van de jongen elke dag bezoek van een slang of Gekko om hun buikje vol te eten. Dit jaar hebben ze hun schuilplaats/liefdesnestje gekozen in een Zilver Bismarck palm ... afwachten of dit nu de veilige plaats is.
Greets from Thailand
Farang Geplaatst met toestemming van de webmaster.
De legende van ช่องสามหมอ of chông săam mŏr gaat over de heldendaden van drie dokters in Chaiyaphum, amphoe Khon Sawan die een afgrijselijke mensenetende krokodil gedood hebben. De krokodil lag steeds op de loer in de rivier ห้วยสามหมอ of hûay săam mŏr die diende doorwaad te worden om zich van het ene naar het andere dorp te begeven. Uiteraard dienen er voor deze moedige daad de nodige standbeelden opgezet te worden.
Thailand onder de zeespiegel deel 1, de Horsmakreel
Selaroides leptolepis is een straalvinnige vis uit de familie van horsmakrelen De vis kan maximaal 22 cm lang en 625 gram zwaar worden. Komt in zeewater en brak water voor. De vis prefereert een tropisch klimaat en heeft zich verspreid over de Grote en Indische Oceaan. De diepteverspreiding is 1 tot 25 m onder het wateroppervlak. Makreel is voor de visserij van aanzienlijk commercieel belang.
วัดอุุดมคงคาคีรีเขต of Wat Udom Khongkha Khiri Khet is een afgelegen maar prachtig onderhouden tempel gelegen in weelderige bossen van Tambon Ban Khok, Mancha Khiri district.
Slechts enkele stoffelijke restanten getuigen nog van een zekere Luangpu Phang, een bekende overleden boeddhistische monnik in meditatieleer, die hier ooit woonde.
Groot was mijn verwondering dat er in het door ons geliefde Isaan, nog van deze exemplaren in het wild voorkomen.
Op enkele vijvers bij deze afgelegen tempel zagen we deze waarschuwingsborden met het opschrift: ระวังจระเข้ดุ of rá-wang jà-rà-kây dòo, wat zoveel betekend als opgepast onvriendelijke krokodillen.
De Siamese krokodil (Crocodylus siamensis) is een krokodil uit de familie echte krokodillen (Crocodylidae).
Met een lengte van maximaal vier meter voor de grotere mannetjes is deze soort een gemiddelde krokodil, de meeste exemplaren blijven onder de drie meter.
mailgroep huisdieren
is het tijd om aan gezinsuitbreiding te denken. Vorig jaar kreeg het nest na het uitkomen van de jongen elke dag bezoek van een slang of Gekko om hun buikje vol te eten. Dit jaar hebben ze hun schuilplaats/liefdesnestje gekozen in een 
