Onze diertjes die naar de regenboogbrug gegaan zijn
Hallo bezoeker,
welkom op het blog van de Mailgroep Huisdieren, een hechte groep Dierenvrienden-SeniorenNetters, die er zijn voor, door en met elkaar.
Op dit blog kunnen jullie kennismaken met onze dieren, tips vinden over de verzorging en de gezondheid van de dieren, dierengedichten en dierenartikels lezen, werkjes in verband met dieren bekijken, enz.
Veel kijk- en leesplezier!
12-07-2009
Christine Thurner (55) wordt al voor de vierde keer uit haar woning gezet
Christine Thurner (55) wordt al voor de vierde keer uit haar woning gezet
“Ik kan niet meer”, zucht Christine na ons gesprek. “Ik ben depressief en zit financieel volledig aan de grond.” Christine Thurner wordt al voor de vierde keer in evenveel jaar tijd uit haar woning gezet. Reden? Haar twee prachtige Schotse langharige collies. “Alleen omdat ik van dieren houd, word ik zo behandeld.”
Je professionele muziekcarrière moeten opgeven omwille van een rugletsel, wat later maagkanker overwinnen en de zin in het leven terugvinden door je te ontfermen over twee honden.
Maar de liefde voor de twee trouwe viervoeters blijkt nu opnieuw het leven van Christine overhoop te gooien. Hoeveel kan een mens eigenlijk hebben ?
Gepest door buren
Samen met de honden ging ze in een appartement in Oostende wonen. “Op de derde verdieping, zonder lift. Met mijn rugletsel was het onmogelijk om steeds alle trappen te doen. Daarom verhuisde ik in 2005 naar de Madridstraat naar een appartement met lift.”
In het huurcontract stond duidelijk dat honden toegelaten waren, mits ze geen lawaaihinder veroorzaakten.
“De buren klaagden. Mijn honden zijn nochtans zeer stil. Het ging van kwaad naar erger, op de duur werd het gewoon pesten.” Christine kreeg te horen dat ze het appartement binnen de drie maanden moest verlaten.
Vredegerecht
Ze verhuisde naar de Frère Orbanstraat, een appartement op het gelijkvloers.
“Daar was ik heel gelukkig, maar de eigenaar heeft dat geluk in de grond geboord.” In het huurcontract stond opnieuw dat honden toegelaten waren.
“Het appartement was niet meer in goede staat. Met mijn laatste spaarcenten heb ik de woning gerenoveerd, ter waarde van 3500 euro. Ik heb die centen nooit gezien van de eigenaar. Wel kreeg ik een aangetekend schrijven dat ik het appartement moest verlaten omdat verscheidene buren klaagden.”
De zaak kwam voor het vredegerecht. “Ik was echt naïef, ik had geen advocaat bij me. De zitting heeft twee minuten geduurd. De eigenaar kon zijn verhaal doen, maar ik niet.” De uitspraak viel in zijn voordeel.
Onder bruggen
Een gerechtsdeurwaarder kwam op 24 juni 2008 haar inboedel in beslag nemen. “De helft van mijn spullen ging verloren tijdens de verhuis en door de opslag in een vochtige ruimte.”
De kosten van dit debacle kwamen op haar rekening. “De huurdersbond adviseerde me de honden te laten ‘verwijderen’.” Christine spuugt de woorden uit.
Onbegrijpend staart ze een tijdlang voor zich uit. Zachtjes zegt ze : “Ik was dakloos. Dankzij mijn vrienden werd me een verblijf onder de bruggen van Oostende bespaard.”
Na drie maanden zoeken vond ze haar huidige appartement in de Bosweg. “Het OCMW heeft de verhuisfirma betaald. Nu heb ik daar ook schulden.”
Leugentje om bestwil
In het appartement zijn honden toegelaten, maar met mate. Daarom vertelde Christine ten einde raad aan de eigenaar dat het om een kleine en grote hond ging. Het duurde nog geen jaar voor er nieuwe problemen de kop opstaken.
“Een officieel schrijven verplicht me de woning vóór 24 september te verlaten.”
“Alleen omdat ik van dieren hou, word ik zo behandeld”, zucht Christine, zichtbaar aan het eind van haar Latijn.
Darwin zat ver weg op de Galapagos-eilanden toen hij inzicht kreeg in het proces van natuurlijke selectie. Maar ook in de moderne stad selecteert de natuur levensvormen die beter geschikt zijn voor deze omgeving. Lukt dat anno 2009 alle soorten?
Should I stay or should I go now? Dat is niet alleen een rock-meezinger, maar ook een prangende biologische kwestie, voor zowat iedere levensvorm.
Doen een roodborst, stekelbaars of mossel er goed aan dicht bij hun geboorteplaats te blijven, of is het een betere keuze om de biezen te pakken en elders hun geluk te beproeven? Zitten er onder onze dieren en planten ook Christoffel Columbussen die er op uit zijn om een nieuwe wereld te ontdekken? Of zijn beesten en bloemen toch eerder van het conservatieve type?
Vele soorten zweren sinds mensenheugenis bij slechts één bepaald leefgebied (bijvoorbeeld een heide of eikenbos). Maar er zijn ook soorten die na een lange periode van trouw aan een leefgebied andere horizonten opzoeken. Dat vergt flexibiliteit en aanpassing.
Een voorbeeld van een fraaie levensvorm die met brio een compleet nieuwe wereld heeft veroverd is de merel. Minder dan een eeuw geleden was hij nog een overtuigde bosbewoner. Nu weerklinkt zijn melancholische zang van op een straatlantaarn in het hartje van de stad. Zijn donkere pluimage bood hem steeds een prima schutkleur bij het zoeken naar proviand tussen de dorre bladeren op de bosbodem. Maar nu zien we hem wel erg afsteken op stoepen en gazons. Wat is er nodig om een schuwe bosbewoner om te bouwen tot een stoutmoedige stadsmus?
Recent biologisch speurwerk wijst op enige verandering in de lichaamsbouw. Niet spectaculair, maar wel meetbaar. Stadsmerels zijn wat groter en hebben een kortere, dikkere bek dan bosmerels. Een korte, dikke bek is beter geschikt om op harde bodems voedsel op te pikken.
De veranderingen in het gedrag zijn nog meer uitgesproken. Bosmerels zijn vaker zwerflustig, stadsmerels zijn meer honkvast. Stadsmerels kunnen ook beter om met stress. Bij stress pieken de stresshormonen in het bloed van bosmerels veel hoger dan die van stadsmerels. Bosmerels slaan al op aanzienlijke afstand alarm als er wandelaars in het bos passeren. Stadsmerels zetten zich er daarentegen ongestoord bij op een terrasje.
De stad is geen vanzelfsprekende leefomgeving voor wilde dieren, maar kan ook onverwachte voordelen bieden. Zo hebben merels in de stad veel minder last van teken en andere parasieten dan hun kompanen in het bos. Stadsmerels vinden we tegenwoordig in heel Europa, van Berlijn tot Montpellier, en van Praag tot Sheffield. Het bos werd evenwel niet geruild voor de stad. De merel heeft er de stad bijgenomen en dat heeft tot een nieuw type geleid. Merels halen in de stad zelfs hogere aantallen dan in het buitengebied.
Hoe anders zijn bos- en stadsmerels als we naar genetische kenmerken kijken? Maken we het ontstaan mee van een nieuwe soort, de stadsmerel? Dat is moeilijk te voorspellen en zo ver zijn we nog lang niet. Maar in principe zou dat kunnen. Stadsmerels blijken minder genetische diversiteit te kennen dan bosmerels.
Is de merel een unicum? Neen, de houtduif is bijvoorbeeld ondertussen ook een stadsmus geworden. Ook bij bosvlinders hebben we een 'merel'. Het bont zandoogje is ondertussen de hitparade van de tuinvlinders binnengetrokken, ook in een stedelijke omgeving. Ook deze vlinder veranderde recent in bouw en gedrag.
Maar nieuwe werelden succesvol inpalmen is niet iedereen gegeven. Het blijkt om de happy few te gaan. Biologen zoeken naarstig naar de eigenschappen die voorspellen of een soort voorbestemd is voor een bestaan in een door de mens gedomineerde omgeving. Het gros van onze biodiversiteit blijkt deze flexibele sleutel tot succes alleszins te ontberen. De ene soort is de andere niet, en dat zorgt voor boeiende biologische ingewikkeldheid, ook in de stad.
Hans Van Dyck is hoogleraar gedragsbiologie en natuurbehoud aan de Université catholique de Louvain (UCL). In deze zomerserie kijkt hij naar onze biodiversiteit door de bril van Darwin.
Een Brits koppel moet wel heel wanhopig zijn om hun verloren hond terug te vinden. Ze besloten namelijk een urinespoor aan te leggen om de hond terug naar huis te lokken. Ze hopen dus dat hun trouwe viervoeter in staat is om de urinegeur van zijn baasjes te herkennen, meldt de Britse Mirror.
Hondendetective Jonathan en Louise Balthesz vonden het advies op een website van hondendetective Jane Hayes. "Een hond kan tot 3.000 keer meer ruiken dan mensen. Terwijl wij elkaar op basis van zicht herkennen, gebruikt de hond zijn neus", legt ze uit. Thuis vullen Jonathan en Louise flesjes met urine die ze op lantaarnpalen en bomen in hun omgeving uitgieten.
Urineren in het openbaar Louise kreeg de hond als pup en hoopt dat de vreemde strategie iets zal opleveren: "Het klinkt misschien beschamend, maar het werkte bij andere mensen." Is urineren in het openbaar echter niet verboden? De politie laat het voorlopig gebeuren, omdat ze eigenlijk niet letterlijk urineren. Pas als er klachten komen, zal de politie toch ingrijpen. (gb)
De fastfoodketen KFC hoort al jaren bij de Amerikaanse traditie. Inmiddels duiken er ook in Nederland steeds meer vestigingen op. Tijdens een recente studie over KFC aan de Universiteit van New Hampshire, kwamen de onderzoekers schokkende feiten tegen.
Het was al wat mensen opgevallen dat de fastfoodreus haar naam had gewijzigd. Kentucky Fried Chicken werd KFC. In eerste instantie werd gedacht dat de naamsverandering te maken had met de "fried" voedselzaak. Ten onrechte. Nu is duidelijk wat de werkelijke reden is.
Kentucky Fried Chicken heet KFC omdat de keten het woord 'kip' niet meer mag gebruiken. KFC gebruikt geen echte kippen, maar genetische gemanipuleerde organismen. Deze zogenaamde "kippen" worden in leven gehouden door middel van slangetjes in hun lichamen om het bloed en voeding door hun lichaam te pompen. Ze hebben geen bek, geen veren, en geen voeten. Hun botstructuur is dramatische gekrompen zodat ze meer vlees produceren.
Voor KFC scheelt dit natuurlijk een hoop geld in de productie kosten. Er hoeven geen veren geplukt te worden en geen bek of poten verwijdert te worden. De overheid heeft KFC opgelegd al de menukaarten te veranderen, ze mogen nergens meer het woord kip noemen. Samen kunnen we er misschien voor zorgen dat KFC weer echte kip gaat gebruiken in plaats van genetische gemanipuleerde organismen.
Waar of niet waar?
Het verhaal is niet waar. De naamsverandering heeft te maken met de internationale aspiraties van KFC. Met een cynische ondertoon zou je eraan toe kunnen voegen dat KFC gelukkig nog steeds gewoon legbatterij-kippen gebruikt voor de productie van haar vlees.
Het is overigens wel zo dat er wereldwijd op grote schaal door wetenschappers wordt geëxperimenteerd met de productie van vlees zonder dat er dieren aan te pas komen. Het zal echter nog wel een tijdje duren voordat dit 'vlees' werkelijk op de markt komt.
Als niet paardenkenners hoor je die paardenliefhebbers hier (ja, want die edele viervoeter is toch ook een "huisdier") misschien wel eens van die vreemd klinkende woorden gebruiken. Daarom even iets meer over dat paardenjargon. En een blauwe klik leert je nog meer. Prettige ontdekkingsreis !
Anatomie
achterhand - dat deel van het paardenlijf achter het zadel
appelschimmel - grijs paard met donker gekleurde 'appels' (cirkels)
benen - de poten van een paard worden door sommige paardenliefhebbers 'benen' genoemd, omdat ze vinden dat paarden 'edele dieren' zijn.
borst - gedeelte aan de voorkant tussen de voorbenen.
bruin paard - paard met bruin lijf en met zwarte manen, zwarte staart en zwarte onderbenen
droge benen - 'vel over been' op de benen, de gewrichten, spieren en aderen zijn goed zichtbaar; dit wordt erg gewaardeerd; men spreekt wel over 'glashard beenwerk'
hoef - harde hoorn om de laatste anderhalve vinger/ teenkootjes. Te vergelijken met de menselijke nagel.
hoefgewricht - het gewricht binnen in de hoef tussen het 2e en 3e vinger/teenkootje
hoofd - kop van een paard (zie opmerking bij 'benen')
koffer - het gedeelte van het lichaam tussen de voorhand en de achterhand, bijvoorbeeld: een paard kan 'een diepe koffer' hebben, d.w.z. een brede borstkas.
koot - onderste gedeelte van het been nèt boven de hoef, anatomisch gezien twee vinger- of teenkootjes
kogel - gewricht, plm. 10 cm boven de hoef (bij een mens: de knokkels tussen handrug en vingers/ voet en tenen)
koudbloed - zwaargebouwd trek- of werkpaard met een rustig (koelbloedig) temperament
maantop - langere haren (manen) vooraan boven op het hoofd en tussen de oren
manen - rij langere haren in de mediaanlijn van de nek tot de schoft.
nek - een gedeelte van ongeveer vijf centimeter net achter het hoofd; de rest van de nek heet bij een paard 'de hals'. Het is het gewricht tussen schedel en eerste halswervel.
schoft - de kleine welving waar de rug overgaat in de hals, 'schouderhoogte'.
schofthoogte - afstand van de grond tot de schoft, ook stokmaat genoemd.
spronggewricht - gewricht halverwege het achterbeen; de 'enkel' van het paard, aan de achterbenen. Veel leken zouden dit de knie noemen maar dit gewricht buigt de andere kant op. De achterknie zit hoger, tegen de romp aan. Paarden lopen in feite op de toppen van hun tenen.
volbloed - paard met edelste kenmerken van de 'arabier' (woestijnpaard), slank en lichtvoetig. Renpaarden noemt men Engelse volbloeden.
voorhand - voorste ledematen, dat deel van het paardenlijf voor het zadel
voorknie - de pols van het paard halverwege het voorbeen. De elleboog zit weer hoger.
vos - roodbruin paard, ook aan de benen en de staart. (maar zie: bruin paard).
warmbloed - tussen koud- en volbloed in; een veelvoorkomend en veelzijdig kruisingsproduct, bijvoorbeeld gebruikt in de springsport , de mensport en in de dressuur
tact : dressuurterm, die vaak met 'snelheid' wordt verward. De tact is het ritme waarin de hoeven op de grond komen. Een dribbelstap heeft een hoge/ snelle tact, maar omdat het stap is, een relatief lage snelheid. Kalmeert het paard, dan kan de snelheid gelijk blijven, maar met de ruimere passen krijgt het dier een correcte, lagere tact.
telgang - gang waarbij twee benen links tegelijk worden verplaatst, gevolgd door twee benen rechts, zoals ook bij kamelen.
07/07 Plantenetende dino's zijn gigantisch groot kunnen worden dankzij hun grote luiheid. Ze hadden een efficiënte energiehuishouding en voedsel in overvloed. Moesten dino's even energie-efficiënt geweest zijn als reptielen, zouden ze - in theorie - misschien beesten van 330 ton geworden zijn.
Tot deze conclusie komt Brian McNab van de University of Florida in het vakblad Proceedings of the National Academy of Sciences. Je bent wat je eet gold blijkbaar ook in de voorhistorie. Hoe hoger de energie-efficiëntie hoe groter een dier kan worden. McNab heeft statistische gegevens over de energiehuishouding van bestaande vogels, reptielen en zoogdieren geëxtrapoleerd naar dino's.
Hagedissen
Wat energie-efficiëntie betreft zitten dino's tussen zoogdieren en reptielen. Ze verbruiken een vijfde van de energie van zoogdieren, maar nog drie keer zoveel als hagedissen.
Brontosaurus
De grootste dinosaurussen, genre Brontosaurus, hebben naar schatting een gewicht bereikt van 100 ton. Maar nieuwe rekenmodellen trekken dat gigantische gewicht in vraag. Het theoretische gewicht van ongeveer 330 ton dat ze met een verbrandingsmotor van een reptiel zouden bereiken, is dan ook wel zeer hypothetisch. Ondermeer de bloedtoevoer naar de hersenen zou bij dergelijk tonnage problematisch worden.
OOSTENDE/NIEUWPOORT- Inktvissen komen steeds vaker voor in de Noordzee, en dus vind je ze steeds meer in de viswinkels aan onze kust.
Inktvissen duiken steeds vaker op aan onze kust. 'Soorten zoals de zeekat of de pijlinktvis leven al langer in de Noordzee en het kanaal', zegt mariene bioloog Francis Kerckhof, 'maar we zien inderdaad dat inktvissen steeds beter gedijen in onze wateren. Een van de oorzaken is de opwarming van de aarde en van ons zeewater, maar ook zijn er in de Noordzee steeds minder natuurlijke vijanden van de inktvis, zoals tonijn, haaien, dolfijnen en zelfs zeehonden.'
Aan onze kust hebben nog maar weinig vissers zich op de vangst van inktvis toegelegd. Alleen Luk Louwagie uit Nieuwpoort vist specifiek naar zeekat. Hij heeft vierhonderd potten aan lange touwen op de zeebodem liggen. Daarmee haalt hij gemiddeld vijf à tien dieren per pot boven waarvoor hij op de veiling zo'n twee euro per kilogram krijgt.
Hoewel er meer inktvis in de Noordzee leeft, zal die toch nog niet zo snel de zeldzamer wordende tong, rog, kabeljauw of tarbot op ons bord vervangen. 'De prijzen zijn zeker betaalbaar', weet vishandelaar Romeo Rau uit Nieuwpoort. 'Voor pijlinktvis betaalt de consument ongeveer 9 euro per kilogram, zeekat kost tussen de 3 à 4 euro per kilogram. Maar de Vlaming kent de inktvis nog niet goed en dus is er nog niet zo veel vraag naar. Jammer, want een goed klaargemaakte zeekat of pijlinktvis is om van te smullen.'
Geldt hier ook "zo het baasje, zo het hondje" of is het eerder "elk pondje gaat door het mondje" ? Ik wens jullie allemaal, mens én dier, een fijne dag vanuit een stormig (bestaat dit woord wel?)Nederland,
Ciska
Een op de drie Vlaamse honden is te dik - 09/07/2009 12:18:30
Een op de drie honden in Vlaanderen is te dik. Dat blijkt donderdag uit een onderzoek van de hondencommunity www.icareformydog.be bij zowat 500 honden van verschillende rassen.
Vooral teefjes kampen met overgewicht: ongeveer 37 procent moet een pak overtollige kilo's meezeulen. Bij de reuen is ongeveer een kwart (24 procent) zwaarlijvig.
Opmerkelijk is dat er ook duidelijke regionale verschillen zijn. Zo sukkelen honden uit Vlaams-Brabant het vaakst met overgewicht (36 procent). In Limburg lijken de honden dan weer het best in conditie: daar weegt slechts een op de vijf honden te veel.
Voorts blijkt ook ondergewicht regelmatig voor te komen bij honden. Om en bij de 12 procent van de viervoeters wordt daarmee geconfronteerd.
Tijdens het onderzoek werd onder de meer de hoogte en het gewicht van de hond gemeten. Aan de hand daarvan werd een Body Score Index (een soort Body Mass Index, maar dan voor honden) berekend.
VERL - Een dierenasiel in Verl in de Duitse streek Westfalen doet aan leeftijdsdiscriminatie.
Daarover klaagt een 62-jarige vrouw die er geen hond meekreeg omdat zij te oud zou zijn. Dit heeft Bild, de grootste Duitse krant, vrijdag gemeld. Margret Schukies had gehoord van vijftien puppy's die door de douane uit handen van malafide dierenhandelaren waren bevrijd. Zij wilde een jong hondje een nieuw thuis bieden. Zij heeft al drie honden en een groot huis met tuin.
Nadat Schukies in het dierenasiel een formulier had ingevuld, zei de directrice: ,,Dat kunt u wel vergeten. U bent te oud voor een puppy. Wie garandeert dat u langer leeft dan de hond?'' Schukies voelt zich vernederd. ,,Ik heb mijn hele leven honden gehad, ga drie keer per dag met ze naar buiten, fiets, ben gezond en studeer informatica aan de universiteit.'' (ANP)
Het enige varken dat Afghanistan rijk is, mag weer vrij rondlopen in de zoo van Kaboel. Het dier werd twee maanden geleden in quarantaine geplaatst uit vrees voor de Mexicaanse griep. Dat meldt het persagentschap Reuters.
Unicum Het varken, een unicum in het moslimland, krijgt zijn vrijheid terug omdat het gevreesde H1N1 virus enkel via mensen kan doorgegeven worden. "Andere dierentuinen hebben ons verzekerd dat we ons geen zorgen moeten maken", zegt zoodirecteur Aziz Gul Saqib. "Daarom besloten we om 'Khanzir' uit quarantaine te halen. In Afghanistan is tot dusver geen enkel geval van Mexicaanse griep vastgesteld. (eb)
In Groot-Brittannië heeft een haan een kip doodgewipt.
Haan Elvis liet kip Berol suf achter na een stomende vrijpartij. Het dier was er zo erg aan toe dat het afgemaakt moest worden.
Voor Elvis worden het eenzame nachten want de andere drie kippen uit zijn harem werden eerder door ratten doodgebeten.
"Hij is een kleine geile duivel", lacht eigenares Katherine Cooke. "Al wat hij wil is een nieuwe harem." De vrouw probeert de haan nu dan ook elders onder te brengen.
PIETERBUREN - Medewerkers van de zeehondencrèche in Pieterburen hebben in de Dollard minstens vier oranje zeehonden aangetroffen. De dieren hebben vlekken op verschillende delen van hun lichaam. Hoe ze daar aan komen, is niet bekend, zo zei een woordvoerster van de crèche donderdag.
ARCHIEFFOTO
De vlekken zitten onder andere op hun kop, rug en buik. Behalve zeehonden met oranje vlekken, zijn er ook dieren met een gekleurde waas over hun vacht aangetroffen. ,,Het is nog een raadsel waarom juist deze zeehonden vlekken hebben, en andere niet. We vermoeden dat het een soort ijzeroxide is. Dat kan komen doordat er veel industrie in de buurt van de Dollard zit, maar het kan ook een natuurlijke oorzaak hebben'', aldus de zegsvrouw. Omdat de dieren geen last van de vlekken hebben, gaat de zeehondencrèche ze niet onderzoeken. ,,We observeren veel in dat gebied, maar hebben geen afwijkend gedrag gezien. We gaan ze niet uit hun natuurlijke omgeving halen om onderzoek te doen naar de oorzaak.''
Reizen met honden, katten of fretten en andere huisdieren is voortaan op Europees niveau gereglementeerd voor alle lidstaten. Zorg ervoor dat Felix en Max in orde zijn, als je problemen aan de grenspost wil vermijden.
Binnen de Europese Unie
Sinds 1 oktober 2004 moet elke hond, kat of fret uit de EU die reist naar een andere lidstaat van de EU gechipt of getatoeëerd zijn, gevaccineerd worden tegen hondsdolheid en in bezit zijn van een standaardpaspoort dat is ingevuld door de dierenarts.
Het paspoort is uniform voor alle EU-lidstaten, en het vervangt de modellen en gelijkaardige documenten die tot op heden in gebruik waren. Het paspoort vermeldt het ID-nummer (van de chip of van de tatoeage), een beschrijving van het dier en de naam en het adres van de eigenaar. Het wordt afgeleverd vanaf het moment dat het dier ingeënt is tegen hondsdolheid. Het document wordt dus ingevuld door een dierenarts.
Het paspoort bestaat uit twee delen. Het eerste bevat alle relevante informatie over de gezondheid van het dier, een beschrijving, het adres van de eigenaar, de vaccinaties en de medicijnen die het dier worden toegediend. In het tweede deel schrijft de eigenaar informatie over zichzelf.
Dierenbezitters die hun hond, kat of fret willen meenemen op reis, zijn dus verplicht hun dier te laten chippen of tatoeëren. In België wordt de microchip gebruikt, die onderhuids ingeplant wordt door de dierenarts. Naast de chip wordt voorlopig de (leesbare!) tatoeage nog toegestaan, behalve voor wie naar het Verenigd Koninkrijk of Malta wil reizen.
Honden, katten en fretten moeten ingeënt worden tegen hondsdolheid. Wanneer u uw dier van drie maand of ouder wil meenemen op reis zonder dat het gevaccineerd is, moet u zich eerst informeren bij de autoriteiten van het land van bestemming. Zweden, het Verenigd Koninkrijk, Ierland en Malta weigeren bijvoorbeeld formeel om niet-gevaccineerde dieren het land in te laten wanneer die ouder zijn dan drie maanden.
Wanneer u de grens overgaat, moeten de papieren van uw huisdier absoluut in orde zijn. Indien dit niet het geval is, riskeert u dat het dier in quarantaine wordt geplaatst in afwachting van een paspoort, dat het weer naar huis wordt gestuurd of, erger: geëuthanaseerd wordt.
Voor meer inlichtingen: FOD volksgezondheid Contactpersoon: Willem D’Hooghe Tel: 02/210.52.55 - fax 02/210.52.64 E-mail: willem.dhooghe@health.fgov.be
Dierenrechtenorganisatie BLID wordt overstelpt met klachten en vragen.
De vzw Belgische Landelijke Inspectiedienst voor Dierenwelzijn (BLID) wordt naar eigen zeggen overstelpt met klachten en vragen van mensen over de verzorging van dieren in extreme hitte. De klachten gaan onder meer over konijnenhokken en dieren in de weide die in de brandende zon staan, zonder schaduw en water. Ook meldingen van honden die worden vervoerd in oververhitte auto's zijn schering en inslag, zegt BLID.
Water en schaduw De vzw vraagt elke eigenaar om goed voor de dieren te zorgen en de nodige voorzorgsmaatregelen te nemen. Voldoende water en schaduw zijn daarbij erg belangrijk, luidt het. Inspecteurs van de BLID proberen tijdens deze warme dagen zoveel mogelijk extra aandacht te geven aan mogelijke mistoestanden.
Honden Voor honden is het belangrijk dat ze zo weinig mogelijk vervoerd worden in warme auto's. "Honden achterlaten in een auto is op dit moment uit den boze. De dieren raken dan oververhit en gaan dood. Zorg voor voldoende water en schaduw en maak niet te lange wandelingen met de hond", aldus de dierenorganisatie.
Schapen scheren Voor katten is het probleem minder groot, die zoeken wel een schaduwplekje in de tuin. Voor knaagdieren is het erg belangrijk dat de hokken, die gewoonlijk buiten staan, in de schaduw worden gezet en dat er voldoende water aanwezig is. Ook voor de dieren die permanent buiten in de wei staan, zoals paarden, pony's, koeien, geiten en schapen, is schaduw en drinkwater volgens de BLID noodzakelijk. Voor schapen is het ook nuttig dat ze zijn geschoren. "Wie nu nog zijn schapen moet scheren, doet dat best niet in de felle zon. De dieren zouden kunnen verbranden", luidt het. (belga/kh)
AMSTERDAM - Een op de zes honden heeft last van reisziekte. Dat komt omdat de honden tijdens het autorijden niet naar buiten kijken.
Foto: ï¿?Fotoburo Jos Schuurman 2008. Alle rechten voorbehouden. Zonder
Dankzij de open grenzen binnen Europa is steeds makkelijker om je hond of kat mee op vakantie te nemen. Het meenemen van je huisdier op vakantie lijkt echter makkelijker gezegd dan gedaan want veel honden hebben last van reisziekte.
Reisziekte komt vaak voor bij honden die tijdens het autorijden niet naar buiten kijken. Er ontstaat dan een verschil tussen de werkelijke bewegingen die een hond maakt en de bewegingen die hij waarneemt. Een hond die bijvoorbeeld bij zijn baasje op schoot ligt, kan die werkelijke beweging niet zien. Dat veroorzaakt desoriëntatie, waardoor het braakcentrum in de hersenen geactiveerd wordt. Maar braken is niet het enige symptoom. Honden die last hebben van reisziekte zijn ook erg onrustig en opgewonden en speekselen overmatig.
Veel hondeneigenaren proberen dat op te lossen door thuis met middeltjes te experimenteren, terwijl andere hun hond gewoon thuislaten. Wat veel hondenbezitters niet weten, is dat hun dierenarts een effectief en veilig middel tegen reisziekte voor kan schrijven. Omdat één tabletje minstens twaalf uur werkt, is het middel ideaal voor lange afstanden. En dat is voor veel hondenbezitters dé uitkomst nu de zomervakantie voor de deur staat.