Onze diertjes die naar de regenboogbrug gegaan zijn
Hallo bezoeker,
welkom op het blog van de Mailgroep Huisdieren, een hechte groep Dierenvrienden-SeniorenNetters, die er zijn voor, door en met elkaar.
Op dit blog kunnen jullie kennismaken met onze dieren, tips vinden over de verzorging en de gezondheid van de dieren, dierengedichten en dierenartikels lezen, werkjes in verband met dieren bekijken, enz.
Veel kijk- en leesplezier!
29-05-2009
Natuurlijk afgestorven jakobskruiskruid niet giftig
Natuurlijk afgestorven jakobskruiskruid niet giftig
26/05/2009 11:55
Gedroogde resten van jakobskruiskruid die na de bloei in het weiland blijven staan, zijn na verloop van tijd ongevaarlijk voor grazende dieren. Van nature gestorven jakobskruiskruid verliest namelijk voor het volgende voorjaar zijn giftige stoffen. Dit blijkt uit onderzoek van het Louis Bolk Instituut.
De uitslag van het onderzoek is opvallend omdat gemaaid, gedroogd gras zijn giftigheid niet verliest. De onderzoekers vermoeden dat de gifstoffen uit de natuurlijk afgestorven stengels spoelen of dat de gifstoffen tijdens de wintermaanden worden afgebroken.
In het Britse Durham loopt een ezel rond die wel eens de kleinste ter wereld zou kunnen zijn. De twee weken oude Pedro is slechts 50 cm groot, en wordt waarschijnlijk niet groter dan een labrador.
De grootte van het dier is zo uitzonderlijk dat Eigenares Maisie Watson vreest dat dieven Pedro wel eens zouden willen ontvoeren. "Hij wordt zeer waardevol, dus ik hou hem goed in het oog," zegt ze in The Sun. (sam)
Meisje hele leven opgesloten tussen honden en katten
Meisje hele leven opgesloten tussen honden en katten
De Russische politie heeft een vijfjarig meisje gevonden dat al haar hele leven in een flat tussen honden en katten verblijft. Het meisje spreekt niet en gedraagt zich zoals de honden en katten waarmee ze samenwoonde.
Nooit buiten geweest De flat is gelegen in de Oost-Siberische stad Chita. "Vijf jaar lang werd het meisje opgevoed door honden en katten. Ze is nog nooit buiten geweest", stelt de politie in een verklaring. Het meisje droeg vuile kleren en was niet gewassen. De flat beschikt immers niet over verwarming, warm water of een afvoersysteem.
Dierlijk gedrag Het meisje, dat de naam Natasha heeft, wordt door psychologen opgevangen in een weeshuis. Haar moeder werd ondervraagd, maar de vader is nog spoorloos. Het gedrag van het meisje is eerder dierlijk te noemen: ze weigert met een lepel te eten en vertoont veel van de eigenschappen van de dieren waarmee ze samenleefde.
Mowgli Als de verzorgers haar kamer verlaten, springt het meisje naar de deur en begint ze te blaffen. Haar gedrag staat in wetenschappelijke kringen bekend als het Mowgli-syndroom. Mowgli was een jongetje dat in het 'Jungle Book' van Rudyard Kipling werd opgevoed door wolven. Voor deze kinderen is de overgang van een dierlijk naar een menselijk bestaan uiterst traumatisch. (gb)
Ik weet niet wat er zo bijzonder is aan het feit dat ze van verschillend geslacht zijn? Veel meer bijzonder is het feit dat de tweelingdracht tot een goed einde gebracht werd. Ik weet van mijn lievelingsdierenarts Marian dat het bij meerlingendracht zowel voor de merrie als voor het veulen qua gezondheid zeker wenselijk is die dracht te herleiden tot één veulen. Hieronder plak ik een interessant artikel daarover :
“Tweelingdracht”
Het is hoogst zelden dat een merrie een gezonde, levende tweeling krijgt. Een paard is er nou eenmaal niet op gebouwd om een tweeling te dragen. Bij andere diersoorten, zoals koeien, honden, etc, is de placenta van ieder jong slechts vastgehecht aan een deel van de baarmoeder. Bij een merrie moet de placenta vastzitten aan de gehele oppervlakte van de baarmoeder om te zorgen voor de juiste support aan een enkel veulen. Bij een tweelingdracht is hier geen ruimte voor en dit resulteert meestal in een zuurstof- en voedseltekort voor de veulens, waardoor normale groei en ontwikkeling belemmert wordt. Meestal eindigt een tweelingdracht bij een paard in een miskraam doordat geen van de veulens genoeg voedsel en zuurstof krijgt om te overleven. Zelfs als beide tweelingen de dracht een paar maanden overleven en een van hen sterft, worden meestal beide embyo’s afgestoten. Soms komt het voor dat een van de veulens in het begin van de dracht sterft en de ander uitgedragen wordt. Dit kan leiden tot een vroeggeboorte, een uitgedragen dracht maar onderontwikkeld veulen, of een volslagen normaal veulen. In de enkele gevallen waarin beide veulens levend ter wereld komen, is het zeldzaam dat ze ook beiden sterk en gezond genoeg zijn om te overleven ; vaak sterft 1 of beide veulens na verloop van tijd alsnog. Een tweelingdracht kan gezien worden door de merrie te scannen in de eerste maand van de dracht. In het geval van een tweeling kan in deze periode 1 van de vruchten door de veearts worden “weggeknepen”, waarbij de ander in 90 % van de gevallen gewoon blijft zitten en kan worden uitgedragen. Sommige mensen vinden het “speciaal en bijzonder” als hun merrie drachtig is van een tweeling, en besluiten “de natuur haar gang te laten gaan”. Zoals al eerder gezegd, resulteert dit in bijna alle gevallen tot de dood van 1 of beide veulens. Het mag dan misschien “bijzonder” zijn, wenselijk is het bepaald niet !
Hier is nog een andere rups: de rups van de Sint-Jacobsvlinder, die zich voedt met het giftige Sint-Jacobskruiskruid... Het tast de lever aan en kan zelfs dodelijk zijn. En zo ziet hij eruit als hij verpopt is: De Sint-Jacobsvlinder... Groetjes, Runne.
Idealen zijn als sterren; we bereiken ze nooit, maar zoals de zeelui doen, richten we onze koers naar hen.
Na al eerder andere plaatsen in Nederland te hebben geteisterd, zijn de rupsen van de Spinselmot nu ook in Rotterdam in steeds grotere getale aanwezig. Aan de Spuikade hebben de beestjes een aantal bomen ingepakt met hun witte net van draden. Ook een auto is helemaal bedekt met het goedje van de spinselmot, wat er spookachtig uitziet.
Deze motten doen zich ongeveer zes weken tegoed aan de bladeren aan de boom, verpoppen zich dan in de spinsels en veranderen vervolgens in een witte vlinder met zwarte stippels. Wanneer de boom geen bladeren meer heeft, gaan de rupsen op zoek naar nieuw groen en dan kunnen ze met duizenden tegelijk over een fiets of een auto die onder die boom staat geparkeerd kruipen.
Ondanks de vele klachten grijpt Gemeentewerken Rotterdam niet in. De rupsen zouden vanzelf binnen vier weken verdwijnen. Wel wordt overwogen de omgeving tijdelijk af te zetten om persoonlijke schade te beperken. (odbs)
Wie deze dagen in de duinen wandelt zal het zeker opvallen: alle kardinaalsmutsstruiken en meidoorns zijn helemaal overdekt door een dicht spinsel. En ook sierkersen, populieren en wilgen in stadsparken en in de polder kunnen er door bedekt zijn. Bij populieren en wilgen kan het zelfs zo sterk zijn dat je de indruk krijgt alsof de kunstenaar Christo aan het werk is geweest: de hele stam en de kaal gegeten kroon zijn omgeven door een witte lijkwade van spinsels. In sommige jaren is er weinig aantasting, in andere, zoals nu, is de aantasting heel sterk.
Bron: www.kulak.ac.be
Dit is het werk van de rupsen van stippelmotten , soorten van het geslacht Yponomeuta. In Nederland komen zeven soorten voor, ieder met hun eigen gastheer. Op de kardinaalsmuts alleen leven drie verschillende soorten, op de meidoorn, appel, pruim, sleedoorn, populier en wilg één soort. Dit zijn bomen en struiken, bij wijze van uitzondering fungeert ook het kruid hemelsleutel voor één soort als gastheer.
Bescherming De rupsen zijn in de spinsels goed beschermd tegen eventuele vijanden, maar eigenlijk is dat niet eens nodig. Voor vogels zijn ze giftig. Er zijn wel sluipwespen die hun eieren op de rupsen leggen maar die kunnen door de spinsels de rupsen moeilijk bereiken.
Verpoppende larven Op een gegeven moment zijn de larven volgroeid en gaan ze verpoppen, dat zal in de tweede helft van juni zijn. Dan zie je ze in grote hoeveelheden langzaam aan spinseldraden uit de bomen zakken. De rupsen kruipen de grond in en verpoppen daar. In augustus komen de vlindertjes of motjes te voorschijn. Het zijn kleine, tere dieren met witte vleugels met zwarte stippen, vandaar hun naam: stippelmotten.
Sint Janslot De rupsen vreten de bomen volledig kaal. Dat is natuurlijk geen fraai gezicht. Vandaar dat een sterke aantasting de aandacht trekt van zowel terreinbeheerders als publiek. Het kan echter geen kwaad. De verpopping vindt plaats voordat de bomen en de struiken voor de tweede maal uitlopen. Dat gebeurt rond 21 juni, het feest van Sint Jan, het tweede lot van een boom of struik heet dan ook het Sint Janslot. En half juli is er niets meer dat herinnert aan de kaalgevreten bomen en struiken.
Een nieuwkomer in de familie zorgt voor de nodige commotie. De rangorde in de groep moet opnieuw bepaald worden. Voorlopig zijn de olifanten nog niet helemaal tot rust gekomen. Kai-Mook wordt door iedereen met de nodige zorgen omringd. Zus May Tagu is na de eerste opwinding bij de geboorte tot rust gekomen en probeert zelfs al met het kleine olifantje te spelen. Zowel Yu Yu Yin als mama Phyo Phyo zorgen voor de melkvoorziening van baby K. In het begin maakten we ons zorgen omdat de voedzame biestmelk enkel door Phyo Phyo gegeven kon worden. Onze onrust was niet gegrond want Kai-Mook blijkt kerngezond en heeft voldoende energie. Nu geniet ze ten volle van 4 volle tepels. Enkel Dumbo, de matriarch van de groep, is bang van de kleine Kai-Mook. Ze ontwijkt het jong en zoekt geen contact. Als Kai-Mook toevallig voor haar poten durft te komen en ze schrikt, dan dreigt Dumbo of gaat ze lopen. Ook May Tagu krijgt regelmatig een lesje van tante Yu Yu Yin. Zij maakt haar duidelijk ze nu als volwassen olifant haar rangorde in de groep moet kennen. Het rommelt nog in onze olifantenfamilie nu de onderlinge verstandhoudingen nog niet duidelijk zijn. Voorlopig blijft er continu iemand van de olifantenverzorgers bij het buitenperk om de olifanten in het oog te houden.
Ziezo, de hoefsmid heeft weer de nodige druppeltjes gezweet en Holcus en Billy hebben weer hun "voetjes" als nieuw.
Wat doet die hoefsmid nu eigenlijk, zal je je misschien afvragen als je geen paardervaring hebt. Eerst even nog dit: de paarden laten dit heel gewillig doen, ze ondervinden er helemaal geen hinder of pijn van, in tegendeel ze hebben er echt baat bij dat het heel regelmatig gedaan wordt.
Bij het bekappen haalt de smid een rand van de hoef af, de hoef van een paard groeit namelijk ongeveer een hoeflengte per jaar.Als een paard niet op tijd bekapt wordt, dan kunnen de volgende problemen ontstaan:
1. Het paard kan struikelen of onregelmatig gaan lopen 2. Er kunnen peesblessures ontstaan 3. Er kunnen scheuren in de hoef ontstaan
Onder het toeziende oog van Luna (vanop het dak van de volière)
Terwijl Yucca ligt te smullen van de afgekapte hoef. Honden zijn daar over het algemeen gek op, maar ze .... braken het daarna vaak uit en je kan ze echt niet beletten er met een stuk vandoor te gaan...
Een hoefijzer is een metalen bescherming voor de hoeven van een hoefdier (meestal een paard of ezel ). Het is een vlak stuk ijzer met gaten, waardoorheen door een hoefsmid spijkers worden geslagen (hoefnagels genoemd) om het ijzer onder de hoef te bevestigen. Dit werk heet beslaan . De vorm van een hoefijzer volgt de rand van de hoef, met aan de achterzijde een opening.
Hoefijzers voorkomen dat de hoeven worden beschadigd. Vooral in streken met een vochtige grond die de hoeven relatief zacht maakt, voorkomen ze beschadigingen die tot infectie zouden kunnen leiden.
Types
Er zijn speciale hoefijzers voor verschillende functies. Er bestaan hoefijzers met punten aan de onderzijde, waarmee een paard op het ijs kan lopen en zo een slede of ar over het ijs kan voorttrekken. Het paard komt dan "goed beslagen ten ijs", iets wat in een Nederlands gezegde is verwerkt.
Materialen
Ieder paard heeft zijn eigen soort beslag. Er kunnen voor de hoefijzers verschillende materialen worden gebruikt. De materialen die gebruikt worden hebben allemaal een eigen functie. Het meest gebruikte materiaal
Een baasje heeft het leven van zijn hond gered. Hij zoog het slangengif uit de neus van zijn viervoeter.
Maar Bobby Jenkins uit Cheyenne werd zelf ook ziek. Na het bezoekje aan de veearts met zijn hond Tank moest hij naar het hospitaal en kreeg er een antigif. De kop van zijn hond was drie keer groter geworden. Ook Tank kreeg een antigif en beide zijn volledig hersteld van het slangenavontuur. (vsv) (HLN)
De Nederlandse asielen vangen steeds meer honden op die 'uit de mode zijn'. Tegenwoordig is het 'in' om een kleine 'makkelijke' hond te hebben, waardoor veel grote soortgenoten als herders en boxers op een baasje wachten.
Ook de kleine en felle Jack Russel moet het ontgelden. "Deze modehond is weer uit", liet directeur Frank Dales van de Nederlandse Dierenbescherming weten.
De organisatie merkt verder dat het aantal dieren in asielen is toegenomen. Vorig jaar zaten ruim 78.000 honden en katten in de opvang. De dierenasiels vingen vorig jaar meer zwerfkatten en -honden op. De Dierenbescherming maakt zich zorgen en lanceert een campagne om baasjes te werven. (anp/sam)
Dolfijnen hebben mensen vaak geholpen om te ontkomen aan haaien.
Eén van de verschillen tussen mens en dier, zo hebben we geleerd, is dat wij beschikken over een 'moreel kompas': dat we weten wat goed en kwaad is en de dieren niet. Volgens de Sunday Telegraph klopt dat echter niet, want ook dieren beschikken over het vermogen om een onderscheid te maken tussen wat juist en wat verkeerd is. Dat schrijft professor Marc Bekoff, een ecoloog die is verbonden aan de universiteit van Colorado in Boulder, in een controversieel nieuw boek. Morele overwegingen, stelt Bekoff in 'Wild Justice', zitten in de hersenen van alle zoogdieren en vormen de 'sociale lijm' die zelfs van nature agressieve en competitieve dieren in staat stelt samen te leven in groepen.
Aangeboren gevoel Bekoff onderbouwt zijn stelling met talloze gegevens die aantonen dat verschillende diersoorten wel degelijk beschikken over een aangeboren gevoel voor wat eerlijk is, dat ze empathie tonen en andere dieren in nood helpen. Daaruit leidt hij af dat de aloude stelling dat alleen de mens een moreel wezen is, niet klopt. "Net als bij mensen verschillen ook bij dieren de morele nuances van een bepaalde cultuur of groep. Morele codes zijn specifiek voor elke soort, dus je kunt die moeilijk met elkaar of met mensen vergelijken", schrijft Bekoff.
Groepsverband Bekoff is ervan overtuigd dat de morele eigenschappen die dieren ontwikkelen, helpen hun gedrag te reguleren, vooral bij dieren die in sociaal groepsverband leven zoals wolven of mensapen. "Want die codes helpen samenwerkingsgedrag te bevorderen of interne strijd binnen een groep te beteugelen", luidt het.
Structuren Deze conclusies sluiten aan bij recent neurologisch onderzoek dat aangeeft dat zoogdieren als dolfijnen en walvissen dezelfde structuren in hun brein hebben die bij mensen verantwoordelijk worden geacht voor het hebben van empathie. Bekoff, die zijn boek schreef samen met filosofe Jessica Pierce, bevestigt dit door te wijzen op gevallen waarbij dolfijnen mensen hebben geholpen om te ontkomen aan haaien en olifanten die een antiliope hebben geholpen te vluchten. "Hoewel moeilijk met zekerheid kan worden gezegd dat hier sprake is van empathie tussen de verschillende soorten, kun je evenmin met stelligheid beweren dat dit niet het geval is", klinkt het. (belga/lpb)
mailgroep huisdieren
Slakkenhoogmoed
