Onze diertjes die naar de regenboogbrug gegaan zijn
Hallo bezoeker,
welkom op het blog van de Mailgroep Huisdieren, een hechte groep Dierenvrienden-SeniorenNetters, die er zijn voor, door en met elkaar.
Op dit blog kunnen jullie kennismaken met onze dieren, tips vinden over de verzorging en de gezondheid van de dieren, dierengedichten en dierenartikels lezen, werkjes in verband met dieren bekijken, enz.
Veel kijk- en leesplezier!
Lumphini Park in Bangkok is wat mij betreft het park van de watervaranen. Je ziet ze tot wel 160cm als ze niet groter zijn.
Deze watervaranen zijn niet bang van mensen, en sommige mensen niet van hen zoals je ziet op de foto.
Ze zwemmen rustig door het water:
Ze planten zich er ook voort getuige deze van een centimeter of 30.
Tot slot nog wat algemene info welke ik vond op internet:
Het mannetje van de watervaraan kan maximaal 3 meter lang worden. Daarmee is het een van de grootste hagadissoorten ter wereld. Het gemiddelde volwassen exemplaar is zo'n 1,5 meter lang, waarbij het mannetje meestal groter en zwaarder is dan het vrouwtje. De varaan is meestal donkerbruin tot zwart van kleur met gele plekken aan de onderkant. Deze gele plekken vervagen naarmate ze ouder worden. De watervaraan heeft een lange nek, met een grote spitse kop. De staart is afgeplat en ze hebben grote sterke poten, waarmee ze zich verbazingwekkend snel kunnen voortbewegen. Wanneer watervaranen in gevaar zijn, kunnen ze met hun sterke poten zelfs in een boom klimmen.
Watervaranen kunnen zo'n 15 jaar oud worden.
Greets from Thailand
Farang Geplaatst met toestemming van de webmaster.
19/04 Er waren 25 brandweermannen en twee hovercrafts nodig om zeven koeien uit een modderige rivier te redden.
De koeien waren naar de rivier gelopen omdat ze opgeschrikt werden door onweer. Toen het even later begon te regenen, raakten de koeien vast in de modder.
Een Britse hulporganisatie kwam in actie om de dieren te redden. Er waren 25 brandweermannen aanwezig om de beesten met touw, tractors en zelfs hovercrafts uit de modder te helpen. De koeien konden na enkele uren bevrijd worden.
Zuid-Afrikaanse labrador ontfermt zich over tijgerwelpen en stekelvarkens
Zuid-Afrikaanse labrador ontfermt zich over tijgerwelpen en stekelvarkens
maandag 20 april 2009
De Zuid-Afrikaanse labrador Lisha is wel een heel aparte moeder. Hoewel ze zelf nog geen puppies heeft gehad, ontfermt ze zich elke week over 'weesjes' van een andere diersoort.
Op haar lijstje van 'geadopteerde kinderen' staan jachtluipaard- en tijgerwelpen, hangbuikzwijnen, een dwergnijlpaard, een stekelvarken, en zelfs een kerkuil. Lisha voert haar job hondstrouw uit in het wilddierenpark 'Oudtshoorn Cangoin' in Zuid-Afrika. Bekijk hieronder enkele familiekiekjes:
Link tussen dieren en mensen
Haar taak bestaat eruit de dieren op te vangen als ze aankomen in het park. Daarna leert ze hen omgaan met mensen. "Lisha is de link tussen onze dieren en de mensen. Ze passen zich gemakkelijker aan haar aan", zegt Rob Hall, directeur van 'Oudtshoorn Cangoin'.
Lisha zal binnenkort ook in de Amerikaanse televisieshow van Oprah Winfrey verschijnen.
Frans van Knapen, professor Veterinaire Volksgezondheid aan de universiteit van Utrecht, zal dinsdag tijdens een persconferentie verklaren dat hondenpoep schadelijker is dan gedacht. Dat meldt Het Belang van Limburg.Tien tot vijftien procent van alle mensen zou besmet zijn met de parasiet toxocara, een schadelijke spoelworm die via uitwerpselen van honden of katten op de mens overgebracht wordt. "De besmette patiënt kan op lange termijn ziek worden en heeft een grote kans om allergieën te ontwikkelen. In sommige gevallen kan het leiden tot ernstige aandoeningen zoals ontstekingen van lever, longen of gewrichten. En in Nederland worden elk jaar enkele kinderen blind door toxocara." (DWM)
Communicatie tussen ondergrondse en bovengrondse plant-etende insecten.
Ecoloog Roxina Soler en haar collega's hebben ontdekt dat ondergrondse en bovengrondse plant-etende insecten met elkaar kunnen communiceren door planten als telefoons te gebruiken. Ondergrondse insecten geven via de bladeren van de plant chemische waarschuwingssignalen af. Bovengrondse insecten weten zo dat de plant al 'bezet' is.
Bovengrondse, blad-etende insecten geven de voorkeur aan planten die nog niet bezet zijn door ondergrondse, wortel-etende, insecten. Ondergrondse insecten geven chemische signalen via de bladeren van de plant, die bovengrondse insecten waarschuwen over hun aanwezigheid. Deze berichtgeving stelt ruimtelijk gescheiden insecten in staat om elkaar te vermijden, waardoor ze geen strijd hoeven te leveren om de plant.
In afgelopen jaren is ontdekt dat verschillende soorten bovengrondse insecten zich slecht ontwikkelen wanneer ze zich voeden met planten die ook ondergrondse bewoners hebben en omgekeerd. Het lijkt erop dat via natuurlijke selectie een mechanisme ontwikkeld is dat de ondergrondse en bovengrondse insecten in staat stelt elkaar te detecteren. Zo wordt onnodige competitie vermeden.
Groene telefoonlijnen Via de 'groene telefoonlijnen', kunnen ondergrondse insecten ook communiceren met een derde partij, namelijk de natuurlijke vijand van rupsen. Parasitaire wespen leggen hun eieren in bovengrondse insecten. De wespen profiteren ook van de vluchtige signalen die worden afgegeven door de bladeren, omdat ze daardoor weten waar ze goede gastheren kunnen vinden voor hun eieren. De communicatie tussen ondergrondse en bovengrondse insecten is slechts bestudeerd in een aantal systemen. Het is nog onduidelijk hoe algemeen dit verschijnsel is.
Dit onderzoek is uitgevoerd in het Nederlands Instituut voor Ecologie (NIOO-KNAW), door Roxina Soler, Jeffrey Harvey, Martijn Bezemer, Wim van der Putten en Louise Vet. Het PhD-project, waarin dit onderzoek is uitgevoerd, is een project uit de Vrije Competitie van ALW.
Primeur in de geschiedenis van de Zoo: er is een baby takin geboren! Dit Tibetaans hoefdiertje vertedert iedereen op de Himalayaberg in het uiterste hoekje van de Zoo. In levende lijve is het nog schattiger dan op de foto.
Een tweede boomstekelvarkentje werd gisteren geboren! Het eerste baby’tje is een meisje en dat krijgt er nu dus een speelkameraadje bij.
Ook bij de neusbeertjes zijn er jongen gesignaleerd. Ze piepen dat het een lieve lust is in hun knusse nestbox. Binnen een viertal weken klimmen ze in de boomtakken.
Bij de Humboldtpinguïns hebben we al tot 10 kunnen tellen. Zoveel jongen zijn er al uit hun ei gekipt.
En we blijven natuurlijk in volle verwachting van onze baby-olifant, waarbij de natuur ons parten speelt. De datum van bevruchting ligt later dan we vermoedden. De tweede bevallingsdatum nadert met rasse schreden…
HULDENBERG- Grote aantallen bijen die van de ene dag op de andere verdwijnen. Sinds een jaar of vijf is het een probleem dat almaar groter wordt. Ook in Vlaams-Brabant.
De verdwijningsziekte of colony collapse disorder maakt dat imkers wereldwijd met de handen in het haar zitten. Miljoenen bijen zijn de afgelopen jaren op onverklaarbare wijze verdwenen en gestorven. In 2007 was zeventig procent van de bijen in onze Zwalmstreek verdwenen. In de VS waren er dat jaar zelfs regio's waar negentig procent van de beestje spoorloos was en in Duitsland verdween dat jaar een derde van de totale bijenpopulatie.
Marc Ferdinand is een imker in Neerijse en verloor nog niet zo lang geleden één van zijn volkeren. 'Plots lagen ze allemaal dood op de grond', vertelt Ferdinand. 'Nochtans zijn we in deze regio altijd redelijk goed gespaard gebleven van de verdwijningsziekte en de plotse onverklaarbare dood van de bijen.'
Naar de precieze oorzaak van het probleem heeft Ferdinand het gissen: 'Vermoedelijk gaat het om verschillende factoren. Zeker de varroamijt is een grote boosdoener. Dat is een spinachtige die zich voedt met het broed van de bijen met misvorming of de dood tot gevolg. Er wordt ook vaak een beschuldigende vinger uitgestoken naar de pesticiden en insecticiden. Die zouden er eventueel voor kunnen zorgen dat de bijen oriëntatieproblemen krijgen. Een andere oorzaak is misschien het genetisch gemanipuleerde maïs. Het stuifmeel daarvan zou waardeloos zijn en aangetast door de producten die aan de genetisch gemanipuleerde maïs zijn toegevoegd. Ook het feit dat er wordt geprobeerd om de beste bijen te kweken, kan ze vatbaar maken voor bepaalde ziektes en dus niet resistent tegen de varroamijt.'
Ferdinand is ondertussen naar verschillende congressen geweest. 'Een wereld zonder bijen is vrijwel ondenkbaar', vertelt Ferdinand met grote zekerheid. 'Zij zorgen immers voor de bestuiving. Het fruit zou bijvoorbeeld misvormd zijn en helemaal niet meer zo lekker. Daarom moet er volgens mij dringend meer onderzoek gedaan worden naar de rol van de pesticiden, want dat er iets scheelt lijkt me wel duidelijk. Toch ligt een deel van de verantwoordelijkheid ook bij de imker zelf', denkt Ferdinand. 'Je kan die beesten wel hun honing afnemen, maar ze moeten dan iets in de plaats krijgen. Ik zorg goed voor mijn beesten en misschien is het ook daarom dat ik voorlopig van het grootste leed bespaard blijf.'
Ze zien er vaak fascinerend uit of boezemen een zekere angst in. Leguanen, agamen, hagedissen of slangen. Afzichtelijke creaturen volgens de ene, fantastische huisdieren voor de andere. Dierendokter RobLückerath bekijkt enkele van zijn exotische patiënten.
Een dierenarts kan zich al lang niet meer beperken tot klassieke huisdieren zoals honden, katten, geitjes of schapen. Hij moet een beetje een wereldreiziger zijn, wil hij voor al zijn patiënten een gepaste behandeling vinden. Je zal maar een slang op huisbezoek krijgen die zich niet al te best voelt. Of een leguaan wiens buik vol zit met (onbevruchte) eieren die er dringend uit moeten.
'Exotische dieren als deze behandelen betekent ook voor ons, dierenartsen, vaak heel wat bijkomend studiewerk', zegt Rob Lückerath. 'We moeten ervoor te rade gaan bij echte specialisten want zo'n exoot vraagt om een aparte aanpak.'
Je vraagt je af waarom mensen een slang of een leguaan in huis willen. 'Reptielen doen een beetje denken aan de oertijd met hun prehistorisch lijkende kop en lijf', zegt Rob Lückerath. 'Voor de liefhebbers stralen ze een zekere rust uit. Zoals ze daar zitten, nauwelijks bewegend, af en toe een hoofdknik of langzaam voortglijdend, genietend van de warmte.'
Toch waarschuwt de dierendokter om heel goed na te denken voor je een terrarium in je woonkamer installeert. Je moet heel goed weten wat de behoeften zijn van de dieren om hen een aangename en ruime omgeving te geven.
'Reptielen zijn koudbloedig, dat betekent dat ze hun lichaam opwarmen door de zon', zegt Rob Lückerath. 'Je hebt dus behoorlijk wat elektriciteit nodig om het terrarium op de juiste temperatuur te houden. Veel van die reptielen komen uit woestijngebieden en hebben dus heel veel warmte nodig.'