Onze diertjes die naar de regenboogbrug gegaan zijn
Hallo bezoeker,
welkom op het blog van de Mailgroep Huisdieren, een hechte groep Dierenvrienden-SeniorenNetters, die er zijn voor, door en met elkaar.
Op dit blog kunnen jullie kennismaken met onze dieren, tips vinden over de verzorging en de gezondheid van de dieren, dierengedichten en dierenartikels lezen, werkjes in verband met dieren bekijken, enz.
Veel kijk- en leesplezier!
15-02-2009
Over bloemekes en bijtjes.
De North Eastern beekeeper assosation is gelegen te Khon Kaen, en houdt zich bezig met onderzoek naar de Aziatische honingbij.
Gewapend met een rookpot, mogen we een kijkje nemen achter de schermen, of liever in de bijenkasten, met deskundige uitleg van een personeelslid.
Ik ben geen imker, dus de gegeven uitleg ga ik hier niet vertalen, hier kan je de grondbeginselen nalezen op Wikipedia.
Toch enkele gegevens. De bijen worden zowat overal in het land ingezet om vooral fruitbomen te bevruchten. Hierdoor worden verschillende soorten honing bekomen. Per kast heb je een opbrengst van 30 kilo, waar buiten de honing verschillende producten voor de cosmetica gemaakt worden.
Opgave: zoek de Koningin.
Greets from Thailand
Farang
..... tussen die duizenden bijen is de koningin duidelijk herkenbaar.
Nog iets meer uitleg over deze bijensoort.
Nieuws uit Thailand
De Aziatische honingbij (Apis cerana indica) of " ผึ้ง " of " pêung " is een angelloze bijensoort, al eeuwenlang ingezet voor de productie van honing en voor de bestuiving van fruitbomen. Hiertoe worden de bijenvolken gehouden en onderhouden door imkers. De werksters noemt men dan weer " ผึ้งงาน " of " pêung-ngaan "
Guppy, de naam van een siervisje die ik in een ander leven in België in mijn aquarium had zitten, gedijt zich hier opperbest in gans andere omstandigheden. In België, werd het aquarium op een constante temperatuur gehouden.... voortdurend verversing van het water met de meest complexe filters... Bij minste onregelmatigheid hierin had je te kampen met massale vissterfte en of ziektes... In Thailand zijn deze visje mijn gedacht iets sterker... Bijna overal waar je een waterkruik ziet staan in Thailand, spartelen ze in rond. Bij aanschaf van stenen kruiken om de tuin wat op te vrolijken werden er onder mijn argwanend oog enkele van deze zoetwatervisjes uitgezet. Temperatuur: nooit constant.... filtering van water: totaal ontbrekend.... en toch...... ondertussen krioelt het hier van deze kleurrijke beestjes..
Nog goed om te weten is dat deze visjes destijds massaal en succesvol uitgezet werden ter bestrijding van de malariamug in Afrika....
Kan ik hier rustig in mijn bloot bovenlijf rondlopen....
Mannelijke guppy te herkennen aan het "gonnopodium" (soort van penis) onderaan zijn buik
vrouwtje (minder kleurrijk)
hier voelen ze zich op hun best...
Greets from Thailand
Farang
Hier krijgen ze wekelijks wat extra voeder, een beetje als snoepje te aanschouwen... in die kruiken en vijver zit er genoeg organisch materiaal dat ze hun honger kunnen stillen. Nu, in Thailand worden deze visjes eigenlijk niet gehouden om hun sierwaarde, maar net zoals in Afrika tegen de malariamug, hier tegen de larven van de Zebramug/Tijgermug die de Dengue ziekte veroorzaken.
Hoe ontstaat dengue? Dengue ontstaat nadat iemand is gestoken door een mug die het dengue-virus bij zich draagt. Dit is een kleine zwart-wit gestreepte ‘zebramug' die overdag steekt (vooral in de vroege ochtend en namiddag). Door de muggensteek komt het virus in uw bloed. Er zijn vier types van het dengue-virus.
Wat zijn de verschijnselen? Na besmetting met het virus kan het twee tot veertien dagen duren voordat u ziek wordt. De verschijnselen verschillen van een grieperig gevoel tot plotseling koorts met koude rillingen, vaak met heftige hoofdpijn en pijn achter de ogen. Uw hele lichaam kan pijn doen: spieren, botten en gewrichten, vooral onder in uw rug. U kan huiduitslag krijgen op uw borst (romp), armen, benen en gezicht. Na een paar dagen kunt u misselijk worden en overgeven. Ook hoesten, keelpijn en smaakverandering komen voor. Nadat u wat hersteld bent, kan er een tweede koortsperiode optreden, ook weer met eventueel huiduitslag.
(De Aedes Aegypti, ook wel tijger- of zebramug genoemd)
In een klein aantal gevallen verloopt de ziekte veel ernstiger: na de tweede tot vijfde dag ontstaan er dan puntvormige donkerrode vlekjes op de huid, neusbloedingen en tandvleesbloedingen. Dit kan leiden tot shock, bewusteloosheid en de dood. Deze vorm heet dengue hemorragische koorts. Meestal komt deze laatste vorm alleen voor bij mensen die reeds eerder door het dengue-virus zijn besmet.
Thailand heeft uiteraard zijn soorten van deze sprinkhanen. Enkele van de soorten die ik voor de lens kreeg zijn deze:
Rechtvleugelig insect van het geslacht mantis, met lange sterke achterpoten waarmee het ver kan springen. Er bestaan verschillende soorten van en ze komen voor in diverse groottes. Een bepaalde, grotere soort wordt door sommige Thais gegeten en vindt men op voedselmarkten over geheel Thailand. Ze smaken naar verluidt wat naar noten. Vaak gezien is de grote bidsprinkhaan (fig.), een roofinsect dat zijn voorpoten vouwt zoals men de handen vouwt in een gebed. In het Latijn wordt wordt deze soort mantis religiosa genoemd en in het Thais: takkataen tam khao, wat vertaald 'rijst verpulverende bidsprinkhaan' betekent.
Alleen het mannetje tsjirpt. Daarbij wrijft hij met de voorvleugels snel over elkaar. Het dient om de vrouwtjes te lokken.Het grotere vrouwtje is te herkennen aan de 'sabel' aan haar achterlijf. Dat is een legboor waarmee ze haar eitjes in de grond deponeert. Ze heeft vrij droge grond nodig om haar eitjes af te zetten.
In Thailand wordt de commerciële waarde van eetbare sprinkhanen geschat op 6 miljoen US dollars per jaar.
Ook hebben we nog de Oosterse langkop sprinkhaan (Acrida cinerea antennata) die met 10 cm lengte (voor de vrouwtjes) één van de grootste is onder hun soort.
Er bestaan hier nog meerdere exemplaren..... 't is een kwestie van ze eens voor de lens te krijgen hé.
Een poesje is samen met een familie uit Massachusetts 160 kilometer ver gereisd onder de motorkap van de wagen. Wonder boven wonder overleefde het beestje het avontuur.
"Onwaarschijnlijk" Stephanie Cooke hoorde een vreemd geluid toen ze aankwam in Mount Sunapee voor haar jaarlijkse skivakantie. Ze ging op het geluid af en kwam uit bij de motorkap van haar Hummer. Ze kon haar ogen nauwelijks geloven toen ze haar poesje op de motor zag zitten. Cooke haalde opgelucht adem en nam Maddie in haar armen. "Ik kon mijn ogen niet geloven. Ik nam haar meteen in armen en groot was mijn opluchting toen ik zag dat ze oké was. Ze zat ruim anderhalf uur onder de motorkap en toch overleefde ze het!", aldus Cooke. "Ah ja, katten hebben negen levens maar na dit avontuur denk ik dat ze nog maar een leven te goed heeft." (vsv)
Ben je Coca-Cola of Pepsi beu? Heb dan nog even geduld want het alternatief komt eraan en dan nog wel uit India waar de nationalistische hindoebeweging de laatste hand legt aan een nieuwe limonade op basis van koeienpis.
"Anders dan klassieke limonade" In het land van de heilige koe werkt de grootste en oudste nationalistische hindoebeweging aan de nieuwe godendrank. De nieuwe lekkernij krijgt de naam 'Koeienwater' en de bereiding ondergaat de finale labotests. "Nog voor het einde van het jaar moet het drankje in de winkelrekken liggen", hoopt Om Prakash. "Het zal zeker niet naar koeienurine ruiken en het zal lekker smaken", belooft hij vanuit Hardwar, een van de vier heilige steden langs de Ganges. "Het wordt ook een gezond drankje, dus anders dan alle klassieke limonades." Voor de hindoes zijn koeien heilig en het slachten van de viervoeters is verboden in het grootste deel van India. De uitwerpselen gebruiken ze er vaak als brandstof en de urine wordt door de laagsten in de hindoekaste gebruikt als reinigingsmiddel. (vsv)
Wetenschappers hebben het mechanisme ontdekt dat de normaal onschadelijke sprinkhanen aanzet zich te verzamelen in enorme zwermen, die volledige oogsten kunnen vernielen.
Sprinkhanen leven normaal solitair, maar in sommige omstandigheden verenigen ze zich in enorme zwermen die een ware plaag zijn voor boeren in ontwikkelingslanden. De zwermen kunnen een spoor van vernieling achterlaten waar geen plant overleeft.
Tot voor kort waren wetenschappers in het ongewisse over het mechanisme achter die plagen, maar een studie in het wetenschappelijke tijdschrift Science brengt opheldering. Het gedrag van de sprinkhanen blijkt veroorzaakt te worden door serotonine, een chemische stof die ook in mensen voorkomt.
Socialer
Als sprinkhanen elkaar ontmoeten, komt er serotonine vrij waardoor hun gedrag verandert van ontwijking naar sociale interactie. Toen de onderzoekers veel sprinkhanen bijeenbrachten in een kleine ruimte, bleek dat ze binnen de twee uur meer sociaal gedrag begonnen te vertonen. Hoe meer serotonine er geproduceerd werd, hoe socialer de sprinkhanen zich gedroegen.
Het nieuwe onderzoek kan bijdragen tot het indammen van de plagen, maar het is weinig waarschijnlijk dat er op korte termijn grote vooruitgang mogelijk is. Er bestaan wel al middelen om serotonine te neutraliseren, maar die kunnen niet binnendringen in het lichaam van de sprinkhaan. Bovendien zouden dergelijke stoffen toegediend moeten worden tijdens het solitaire leven van de sprinkhanen, op een moment dat ze nog verspreid leven over enorme gebieden.
Charles Darwin én zijn liefde voor de natuur.... (Yradja)
Biografie
De engelse natuurkundige Charles Darwin werd geboren in 1809. Hij studeerde geneeskunde en theologie. Darwin was een hartstochtelijk natuuronderzoeker en verzamelaar van planten, dieren, fossielen en gesteenten. Na zijn studie begon Darwin aan een lange onderzoeksreis naar Zuid-Amerika met het schip ‘Beagle’. Zijn reis duurde 5 jaar. Op basis van de bevindingen tijdens deze reis ontwikkelde hij zijn evolutietheorie. Zijn bekendste werk is ‘On the Origin of Species’ waarin hij de evolutie van leven op de aarde beschrijft. Zijn theorie was omstreden, omdat deze in contrast stond met het ontstaan van de aarde volgens de leer van de kerk. Toch wordt deze theorie nog steeds gezien als één van de belangrijkste uit de hedendaagse wetenschap. Darwin overleed in 1882 en werd begraven in Engeland.
Theorie
Volgens de evolutietheorie is al wat leeft, ontstaan door evolutie. Dieren en planten hebben zich ontwikkeld uit voorgaande organismes. Elke soort organisme heeft zijn eigen eigenschappen, waarvan elk lid een variatie van deze kenmerken bezit. Alle mensen hebben bijvoorbeeld twee ogen, maar sommige hebben blauwe en andere bruine ogen. Organismen kunnen door de loop van de tijd veranderen doordat natuurlijke selectie plaats vindt. De omgeving beïnvloedt de overlevingskans van een lid van een bepaalde soort. De overgeblevene zijn de ouders van de nieuwe generatie van deze soort en geven hun genen (en dus hun kenmerken) door. Voorbeeld: neem een bepaalde soort eenden, waarvan de helft alleen kan zwemmen en de andere helft kan zwemmen en kan vliegen. Doordat ze in een gevaarlijk gebied leven, is het belangrijk om snel te kunnen vluchten. Helaas kunnen de eenden die niet kunnen vliegen niet tijdig vluchten, waardoor ze steeds door roofdieren in hun omgeving worden opgegeten. De overgebleven, vliegende eenden krijgen kinderen. Hun genen worden zo doorgeven. Uiteindelijk zullen er dus steeds meer eenden overblijven die ook kunnen vliegen. Bepaalde eigenschappen kunnen dus verloren gaan en andere worden gehandhaafd of evolueren zelfs.
Onderzoeken en experimenten
Tijdens de ontdekkingsreis van Darwin met het schip ‘Beagle’ kwam hij onder andere op de Galapagoseilanden, een eilandengroep bij Zuid-Amerika. Hier deed hij onderzoek naar de variaties tussen de vinken op de verschillende eilanden. De vogels leefden geïsoleerd van elkaar, waardoor onderzoek goed mogelijk was. Darwin merkte op dat er bepaalde eigenschappen waren die vinken op het ene eiland niet hadden en op het andere eiland wel. De vinken op het eiland waar alleen noten, zaden en andere harde soorten voedsel waren te vinden hadden bijvoorbeeld een puntige harde snavel ontwikkeld. Op het eiland waar veel bessen waren te vinden hadden de vogels juist brede en stompe snavels. Darwin vond nog veel meer variaties van eigenschappen. De vogels die in het begin gelijk aan elkaar waren hadden zich in de loop van de tijd ontwikkeld. Doordat de vinken zich aan de verschillende omgevingen op de verschillende eilanden hadden aangepast en doordat ze geïsoleerd leefden, konden de soorten evolueren. De genencombinaties die in de omgeving het sterkst bleken hadden meer kans om te worden doorgegeven, zodat bepaalde kenmerken op het ene eiland wel waren te vinden en op andere eilanden juist niet. (bron : Psyonline-hall of fame)
Ook duizenden dieren door branden Australië gedood (Yradja)
Vrienden, dit zijn toch verschrikkelijke beelden, niet? Al die dieren die levend verbrand zijn of nog met brandwonden rondlopen. Wat moet er toch van hen geworden. En dan ook al die mensen die met deze inferno te maken krijgen en al die doden!!! Hoe erg toch allemaal.....
Ook duizenden dieren door branden Australië gedood
Naast ruim 130 mensen zijn er ook duizenden dieren omgekomen door de bosbranden in Australië. Dat hebben organisaties voor natuurbeheer vandaag laten weten.
Pat O'Brien van de Wildlife Protection Association of Australia repte van een groot verlies aan onder meer kangoeroes, koala's en buidelratten. "In alle berichten wordt gesproken van dieren die al zijn omgekomen, voordat de vlammen hen hadden bereikt."
Verkoolde runderen Ook schapen en andere soorten vee hebben zwaar te lijden van de branden. Getuigen spraken over karkassen van schapen en over verkoolde runderen langs door brand verwoeste wegen.
Overlevenden van de branden lieten weten dat veel mensen halsoverkop op de vlucht sloegen. Honden, katten en andere huisdieren moesten ze noodgedwongen achterlaten. "Ik zag een brandend schaap door een stal rennen... het was afgrijselijk!", zei een brandweerman in de krant Sydney Morning Herald. (anp/sps)
Nu ook euthanasie-commissie voor depressieve honden -
Nu ook euthanasie-commissie voor depressieve honden -
ANTWERPEN- Naar menselijk voorbeeld moeten de Antwerpse dierenasielen elk een euthanasiecommissie invoeren. Die moet erover waken dat de instellingen niet te kwistig met het spuitje omspringen.
De verplichte euthanasiecommissie staat in het charter voor dierenasielen dat de Antwerpse gemeenteraad wellicht maandag goedkeurt. De Adviesraad Dierenwelzijn Antwerpen onder voorzitterschap van Gaia-voorzitter Michel Vandenbosch dokterde een charter uit waaraan dierenasielen moeten beantwoorden. Een belangrijk hoofdstuk daarvan gaat over het euthanasiebeleid. Er is geen discussie wanneer een hond of kat 'duidelijk lijdt, geen waardig bestaan meer kan leiden en de kans op herstel minimaal is.' Dan kan de dierenarts zelf beslissen om het dier te laten inslapen.
Moeilijker is het wanneer een andere reden dan gezondheid tot euthanasie noopt, bijvoorbeeld met gevaarlijke of ernstig gedraggestoorde dieren die geen adoptiefamilie vinden. Dan mag alleen de euthanasiecommissie de knoop doorhakken. Die bestaat uit een beheerder van het asiel, een dierenarts en een onafhankelijk expert, zoals een gedragstherapeut, een euthanasiedeskundige of een ethicus. De beslissing tot euthanasie moet door de drie leden van de commissie genomen worden en duidelijk gemotiveerd zijn. (krg)
Klein lichtpunt in tragedie: brandweerman redt koala (Colombine)
Toch een positief bericht vanuit Australië. Colombine
Een Australische brandweerman heeft een koalabeertje gered uit de gloeiende resten van een afgebrand terrein. Het was een klein lichtpuntje in de bosbrandtragedie in de Australische staat Victoria.
Toen brandweerman David Tree met zijn ploeg langsreed om eventuele nieuwe opflikkeringen van het vuur de kop in te drukken zag hij hoe het diertje zich een weg zocht tussen de gloeiende stoppels. Hij zette de vrachtwagen aan de kant en ging er achter aan.
'Ik houd van de natuur en ik heb vaker met koala’s te maken gehad', zei hij dinsdag. 'Het zijn niet de vriendelijkste dieren, maar ik wilde hem helpen.' De koala, die duidelijk pijn leed, stopte toen hij zag dat Tree achter hem aan kwam. 'Het was verbazingwekkend, hij keerde zich om, ging op zijn achterste zitten en keek me aan alsof hij zeggen wilde ’verlos me uit mijn lijden’. Toen Tree het diertje een fles water aan de lippen zette pakte het de fles aan alsof het heel gewoon was. 'Hij bleef naar de fles reiken, bijna als een baby.'
Medewerkers van faunabeheer die de koala onder hun hoede namen meldden Tree en zijn collega’s dat Sam, zoals ze hem hebben gedoopt, het goed maakt. En dat hij een ’zij’ blijkt te zijn.
Bij de branden ten noorden en oosten van Melbourne zijn al 181 mensen omgekomen. Zo’n duizend huizen zijn verwoest en duizenden hectaren bos en akkers afgebrand. Ook talloze dieren kwamen om, terwijl andere in paniek vluchtten. De dierenbescherming zei opvang te regelen voor vee en huisdieren.
De meest verloren van alle dagen is de dag waarop men niet heeft gelachen.
06/02 Modefanaat én dierenliefhebber? Dan zijn de nieuwe handtassen van dierenkapster Danelle German misschien wel iets voor jou. De Amerikaanse duizendpoot recycleert het honden- en kattenhaar van haar klanten en maakt er trendy tassen van.
German haar klanten zijn grote dierenliefhebbers met een hart voor hun lievelingshond of -kat. Ze willen zo vaak mogelijk bij hun beestjes zijn en zoeken constant naar een gepast eerbetoon voor hun trouwe viervoeter.
"Als dierenkapster kwam ik erachter hoeveel dierenhaar ik op een dag wel niet verzamelde. Plots kwam ik op het idee om daar een draad van te spinnen. Als een Angorakonijn zo'n mooie wol kon voortbrengen, dan moest ik van katten ook iets moois kunnen maken", vertelt German.
Van de gesponnen draad maakte de kapster een trendy tas. "Ik kreeg meteen complimenten over het tasje, mensen geloofden me niet als ik vertelde dat het uit kattenhaar bestond." Toch zijn niet alle reacties lovend, velen vrezen ook dat de harige tasjes niet erg hygiënisch zijn, een onjuiste redenering volgens German. "De dieren zijn net voor het knippen gewassen, achteraf wordt het nog drie keer gewassen voor ik begin te spinnen. Mensen dragen toch ook wol en andere dierlijke vezels. Maar desondanks krijg ik toch ontzettend veel bestellingen. Veel mensen vinden dat mijn tassen een grote sentimentele waarde hebben."
Soms krijg je op de vreemdste plekken inspiratie voor een nieuwe column. Zo wandelde ik met mijn hond in een uitlaatgebied. Mijn oog viel op drie verdroogde stukjes poep, die op de stoep lagen. Iemand had de poep omcirkeld met roze krijt en er stonden allemaal scheldwoorden bij, zo van ¨vuile hond¨ en aso's! Dit zou het geval geweest zijn als het drie verse hoopjes waren, maar in dit geval vergt het toch wat meer inlevingsvermogen en kennis)... in de natuur. Een poep praatje dus.
In de mensenwereld wordt er tegen poep aangekeken als iets vies. Als iets om van te walgen of om lacherig over te doen. Nou is mensenpoep in veel gevallen ook niet zo van voedzaame waarde als je kijkt wat sommige mensen niet naar binnen werken, maar in de dierenwereld wordt daar heel anders tegenaan gekeken. Hier wat voorbeelden hoe nuttig (dieren)poep kan zijn.
Ziet u op de stoep stukjes poep liggen zoals hierboven beschreven, dan kun je er zeker van zijn, dat een kraai, kauwtje of ekster er mee aan de haal geweest is. De hond doet netjes zijn hoopje ver op het uitlaatveld, maar deze alleseters kijken daarna of er nog iets van voedingswaarde inzit. Het eten van poep is in de natuur iets heel gewoons.
Tijdens een wandeling in Botswana werd ons duidelijk hoe alles in de natuur samenhangt. Zo eten olifanten takken, bladeren, gras, vruchten, wortels en ze halen schors van bomen. Ze kunnen zelfs de jonge blaadjes aan de bovenste takken eten. Een olifant eet heel veel en poept dus ook veel. Tien olifanten poepen in één dag wel 500 kilo mest.
Op deze manier gaan de zaden weer op andere plaatsen groeien en andere dieren (termieten, vogels etc.) halen de, voor hun, bruikbare ingrediënten uit de olifantenpoep.
Mensapen eten (met name in gevangenschap) ook vaak ontlasting. Met een wetenschappelijk woord wordt dit coprofagie genoemd. Als dieren niet in staat zijn eten te zoeken stillen ze hun honger met hun eigen ontlasting. De voedingsstoffen worden op deze manier nogmaals gebruikt.
Het is ook niet nieuw dat plantenresten - in de ontlasting van herbivoren - als bron voor biobrandstof dienen. Al sinds de oudheid wordt gedroogde koeienmest of olifantenmest als brandstof gebruikt.
Poep kent ook zijn keerzijde in de natuur. Door poep van dieren komen gassen als methaan in de atmosfeer. Deze ¨broeikasgassen¨ zijn vervuilend en mogelijk de oorzaak van geleidelijke opwarming van de aarde. Hoe het precies in elkaar zit weet niemand maar het is duidelijk dat het klimaat er niet beter van wordt.
Zo zie je dat poep meer is dan vies en lachwekkend. Wist u bijvoorbeeld dat er peperdure koffie gemaakt wordt van kattenpoep? Civetkatten eten bonen poepen ze later weer uit? Het ingrediënt van een lekker bakkie koffie, voor mensen met geld dan.
Dus niet gelijk beginnen te schelden als u poep ziet liggen, maar denk even terug aan dit Poep Praatje. Eet smakelijk!
Dat in Antwerpen zal binnenkort wel volgen zeker, hopelijk gaat daar ook alles vlot verlopen.
Olifantje geboren in Blijdorp
Vannacht (10/2) om 1.15 uur is olifant Douanita in de olifantengroep van Blijdorp bevallen van een gezond jong. Het is een meisje, Tonya genaamd. Ze is vernoemd naar Ton Dorresteijn, de vertrekkend directeur van Blijdorp (per 1 maart). De bevalling verliep uiterst snel en zonder menselijke hulp. Om 12.55 uur begon de eerste wee en twintig minuten later lag het jong al op de grond. De eerste stapjes volgden snel, geholpen door moeder Douanita en tante Irma. Binnen drie uur had zij gedronken. De vader van het jong is Alexander die momenteel in Amersfoort verblijft. Irma, de oudste olifant in de groep, gedraagt zich van het begin af aan als een zorgzame tante en ook haar dochter Bangka ontfermt zich met alle liefde over de boreling. Throng Nhi, de dochter van Douanita moet er nog even aan wennen. Zij zal de komende tijd wat minder aandacht krijgen van haar moeder. In Blijdorp zijn in totaal 12 olifanten geboren. De allereerste olifant die ooit in een Nederlandse dierentuin is geboren was Bernhardine die in 1984 in Blijdorp ter wereld kwam. Blijdorp coördineert al vele jaren het Europese fokprogramma van de Aziatische olifant.
Tonya blijft de komende dagen in het binnenverblijf van Taman Indah. Zolang alles goed blijft gaan, kunnen de bezoekers vandaag op kraamvisite. Dan worden zij getrakteerd op beschuit met muisjes. Ook is er in Taman Indah gedurende twee weken een infopunt tussen 12.00 - 14.00 uur waar het publiek terecht kan met vragen over de olifanten. Via een nieuwe webcam kunnen de bezoekers live mee kijken bij de olifantenfamilie.
Douanita neemt een bijzondere plaats in binnen de Blijdorpse olifantenkudde. In 1988 werd zij, als 1-jarige, in bijzonder slechte conditie aangetroffen op een schip in de Rotterdamse haven. Op basis daarvan nam de douane het jonge olifantje (afkomstig uit Vietnam en onderweg naar Tsjechoslowakije) in beslag en bracht haar ter verzorging onder in Diergaarde Blijdorp. Ze kreeg de naam Douanita en werd soepel opgenomen door de andere olifanten in de Diergaarde en ontwikkelde zich zelfs tot een belangrijke schakel binnen de Rotterdamse kudde.
Op 26 januari 2000 bracht Douanita haar eerste kalf ter wereld, een laatste herinnering aan de beroemde olifantstier Ramon, die na de dekking van Douanita een herseninfarct kreeg en dood neerviel. Helaas stierf Douanita's zoon tijdens de bevalling. Douanita's tweede kalf werd geboren op 23 mei 2003: Trong Nhi, een gezonde dochter van bul Alexander. Zij is nu ruim 5 1/2 jaar oud en maakt nog steeds deel uit van de Blijdorpse kudde.
Dolfijn Kwisa uit dolfinarium Harderwijk krijgt in ziekenhuis St Jansdal een CT-scan. Foto ANP
HARDERWIJK - Dolfijn Kwisa uit dolfinarium Harderwijk krijgt donderdagavond in ziekenhuis St Jansdal een CT-scan. Kwisa is in de avonduren behandeld om zo de planning van de reguliere ziekenhuis patiënten niet te storen.
De dolfijn kwakkelde de afgelopen maanden met de gezondheid. De medische controles in het Dolfinarium gaven wel wat inzicht in de aard van de klachten van de dolfijn, maar om nog beter in het lichaam te kunnen kijken is besloten een CT-scan uit te voeren.
Bij een CT-scan kunnen, naast de botstructuren, ook de weke delen in het lichaam zichtbaar gemaakt worden. De scan maakt een soort doorsnede van het lichaam doordat deze in plakjes gescand wordt.
Om deze scan te maken is de dolfijn tot de rugvin in het apparaat geschoven en moest het dier zo rustig mogelijk blijven liggen. De beelden van de scan worden de komende dagen nader geanalyseerd.
Kwisa zwemt inmiddels weer tussen de andere dolfijnen in het Dolfinarium. (ANP)
Er zijn 4 capybara's geboren in Planckendael! (Yradja)
Er zijn 4 capybara´s geboren in Planckendael!
Het is al de 3e keer dat deze mama werpt. De moeder en haar jongen maken het goed en er wordt goed voor ze gezorgd. De beestjes zijn aardig actief. Je kan ze gaan bekijken op continent Zuid-Amerika. Benieuwd of het jongens of meisjes zijn? Nog even afwachten… Het geslacht is pas na 6 maanden bekend.
De capybara is het grootste knaagdier van de wereld. Deze reuzencavia komt oorspronkelijk uit Zuid-Amerika. Hij is verzot op groenten, erg gezond dus! Het liefst zijn ze de hele dag in het water, ze zijn namelijk keigoede zwemmers.
WOEF! Hij kan blaffen als een hond! MIAUW! Hij kan spinnen als een kat!
Wist je dat… een baby capybara meteen kan lopen, zwemmen en duiken? Wist je dat… capybara’s vroeger groter waren dan grizzlyberen?
Watoetsi Tisser heeft een mooi witbruin gevlekt kalf op de wereld gezet. Het blijkt een stiertje te zijn en zijn naam is Kojo. Dit betekent “maandag” in het Afrikaans. Hij is genoemd naar de dag waarop hij geboren is.
Watoetsirunderen komen in de natuur voor in Europa, Noord-Afrika en grote gebieden in Azië. Ze worden gemiddeld 180 cm, dat is even lang als een volwassen man. Ze zijn net als vrouwen 9 maanden zwanger. Ze leven “gezellig” in een kudde waar de nieuwe kalveren beschermd worden door hun moeder. Als de jongen ouder zijn, verlaten zij de kudde of zoeken zij een dominant mannetje.
De hoeven van deze runderen zijn net als vingerafdrukken: geen één is hetzelfde. Het menu van een Watoetsi bestaat uit gras en planten. In Planckendael krijgen zij ook hooi, gras, takken en bieten.
Bron : nieuwsbrief Planckendael hier een fototje van een watoetsirund. Niet deze in Planckendael. 'k kreeg het niet gecopieerd, vandaar.....
Speciaal voor vrouwtje Maili is hij helemaal vanuit Amerika naar ons park gekomen. Voorlopig zullen Kedar en Maili eerst aan elkaar wennen en hopelijk zijn er binnenkort gevlekte luipaardjes op komst. Vanaf vandaag verkent Kedar zijn nieuwe perk in het Aziatisch continent. Eind deze week krijgt hij het gezelschap van vrouwtje Maili...
Kedar is hier heen gekomen om papa te worden en is bijna geslachtsrijp. Hij brengt namelijk een nieuwe bloedlijn in het Europese kweekprogramma, daarom is het van belang om met hem te kweken.
Sneeuwluipaarden komen mijlenver in Centraal Azië in de natuur voor. Het zijn echte bergbeklimmers. Sneeuwluipaarden zijn heel schuw en worden nauwelijks gevonden in de natuur. Vroeger werd er op ze gejaagd. Er zijn nog maar 4000 exemplaren van deze bedreigde diersoort over. Gelukkig mag erop jagen nu niet meer.
Wist je dat… de staart van een sneeuwluipaard even lang is als zijn lichaam? Wist je dat… de sneeuwluipaard hele grote sprongen kan maken? Wel 15 meter ver en 5 meter hoog!
Iets meer uitleg over de medebewoners van de toekomstige olifantenmoeder in de Zoo van Antwerpen. Als je op de foto's klikt, krijg je een prachtige uitvergroting te zien. Veel leesplezier en nog een fijne dag gewenst voor mens én dier !.
Yu Yu Yin betekent ‘1979’ in het Birmaans, zij zag op 15 februari 1979 het levenslicht. 2890 kilo is haar bescheiden gewicht. Ook zij komt net als Phyo uit een werkkamp in Birma en kwam via Rhenen, Rotterdam en Lympne (Groot-Brittannië) naar Antwerpen. Op haar billen prijkt een gebrandmerkte ster, zo kan je haar zelf herkennen. Hieraan kan men nog zien in welk werkkamp zij te werk was gesteld. Yu Yu Yin heeft twee jongen gehad, waarvan eentje doodgeboren. Ze is superintelligent, dat merk je aan veel dingen. De eerste dag dat het net met voeding hoog in de stallen werd opgehangen, hadden Phyo en Dumbo er geen verstand van hoe ze daarbij konden komen. Yu Yu Yin bekeek het even, schopte toen de grote speelbal tegen de muur, zette haar poot erop en voilà, ze kon bij het eten. Yu Yu Yin is zeer attent voor de verzorgers en zeer zorgzaam van natuur. Ze stelt zich ook bijzonder beschermend op tegenover May Tagu. Zo aanvaardt ze wel dat Dumbo de ‘baas’ is, zolang die zich maar niet bemoeit met May Tagu. Zal het nieuwe jong ook zo gekoesterd worden?
Khaing Phyo Phyo, betekent ‘1981’ in het Birmaans en is vernoemd naar haar geboortejaar. Noteer 31 augustus op je kalender, want dan verjaart Phyo. Met haar 3620 kilo legt ze wat gewicht in de schaal. Ze is geboren in een werkkamp in Birma en kwam via Rhenen, Rotterdam en Port Lympne (Groot-Brittannië) naar Antwerpen. Als je haar wil herkennen, zoek dan naar een klein, rond, dik olifantje. Phyo heeft al drie jongen gehad en is dus met deze zwangerschap niet aan haar proefstuk toe. Haar eerste twee kalveren waren bulletjes, de laatste was een meisje en werd geboren in Port Lympne: May Tagu. May vind je altijd dicht in haar buurt. Omdat Phyo al heel haar leven samen met Yu Yu Yin leeft, hebben ze een goede band. Maar nu brengt Phyo veel tijd door met Dumbo, blijkbaar zijn die twee boezemvriendinnen aan het worden. Phyo’s grootste hobby is eten en ze kan flink gulzig schrokken. Ze heeft een fel temperament, wordt gemakkelijk boos, maar heeft toch een klein hartje.
Bij olifanten zwaaien vrouwtjes de plak. Maar om een baby’tje te maken, hebben we natuurlijk wel een stevige man nodig. Wat dacht je van 5500 kg sympathieke Alexander? Hij logeerde in 2007 enkele maanden in de zoo en is de papa van onze toekomstige baby K. Alexander heeft in Antwerpen elke koe uitvoerig ‘betast’ om te ruiken of hij al aan de slag moest. Tony en Jonas gingen hem in Amersfoort het blijde nieuws melden dat hij opnieuw papa wordt! Bekijk het filmje in ons YouTube venster.
De labrador van een gezin in Zuid-Afrika houdt van baby's. En het maakt zelfs niet uit over welke soort baby's het gaat. Lisha speelde al surrogaatmoeder voor dertig dieren. Nu zorgt ze voor een paar kleine tijgertjes. In het verleden 'adopteerde' de hond ook al een nijlpaard en een stekelvarken. Dat schrijft de Daily Mail.
Speciale gave Lisha leeft bij een gezin in een Zuid-Afrikaans natuurreservaat. Al kort na de geboorte werd duidelijk dat de labrador een speciale gave had om het vertrouwen van andere dieren te winnen. In tegenstelling tot andere hond schrikt Lisha er niet van terug om contact te leggen met een kat, een nijlpaard en zelfs een stekelvarken.
Uniek Nu zorgt ze voor drie kleine tijgers die na geboorte door hun moeder verstoten zijn. "Ze likt ze alsof ze haar eigen kinderen zijn", zegt eigenaar Nadine Hall. Toch zal Lisha maar heel even voor de jonge tijgers mogen zorgen. Het blijven uiteraard gevaarlijke dieren voor een hond.
Bekijk hier de familiefoto's van deze unieke hond. (gb)
mailgroep huisdieren
hier een fototje van een watoetsirund. Niet deze in Planckendael. 'k kreeg het niet gecopieerd, vandaar.....
