Onze diertjes die naar de regenboogbrug gegaan zijn
Hallo bezoeker,
welkom op het blog van de Mailgroep Huisdieren, een hechte groep Dierenvrienden-SeniorenNetters, die er zijn voor, door en met elkaar.
Op dit blog kunnen jullie kennismaken met onze dieren, tips vinden over de verzorging en de gezondheid van de dieren, dierengedichten en dierenartikels lezen, werkjes in verband met dieren bekijken, enz.
Veel kijk- en leesplezier!
Agressie? Interessante mail, want tijdens het lezen kreeg ik al het vermoeden dat hier iets heel anders aan de hand was dan agressie. Varkens zijn namelijk prooidieren - en vluchten dus in plaats van aan te vallen. Wilde zwijnen kunnen soms mensen aanvallen als ze biggen hebben en zich bedreigd voelen, en soms ook huisvarkens in uitzonderlijke gevallen. Bijvoorbeeld mijn Maximiliaan, die op Het Beloofde Varkensland terecht kwam, nadat hij opzettelijk was mishandeld door een groep studenten. Daar komt bij dat hij hier als ongecastreerde beer voor het eerst van z'n leven vrouwtjesvarkens rook. De combinatie van zijn opgelopen trauma en zijn op hol geslagen hormonen maakte hem wild en hij probeerde mij aan te vallen. Het is allemaal goed gekomen. En Miss Universe was wel fel tegen vreemden toen haar Zwarte Prins geboren was, maar dat was meer dreigen dan echt aanvallen.
Blijdschap! Hier moest dus iets anders aan de hand zijn. Telefoonnummer gevraagd en gebeld. 'Is het je eerste varken?' was mijn eerste vraag. Dat bleek zo te zijn. Niet helemaal verstandig dus om dan meteen met een drachtige zeug te beginnen, als je nog geen kennis hebt van het enorme scala aan verschillende gedragingen van varkens. En een drachtig varken heeft - net als mensen - last van verschillende stemmingen. Moeilijk in te schatten dus als je het varken daarvoor nog niet kende. Maar na wat doorvragen was het 'probleem' snel opgelost. Bessie kwam uit een vrij kleine behuizing met een geringe uitloop. Nu beschikt ze ineens over een weitje van 2000 vierkante meter. Dus wat deed ze tijdens die bewuste 'aanval'? Bessie ging op dat moment helemaal uit haar dak van blijdschap! Ze besefte ineens wat een ruimte en vrijheid ze had, maakte een sprint en wist van gekkigheid niet hoe hard ze moest rennen. Daar blafte ze luid bij, want ze was helemaal door het dolle heen.
Een gelukkig varken... Mijn vermoeden was dus juist. Varkens kunnen ineens vanuit het niks luid gaan blaffen en enorm hard rennen. Als je dan toevallig in de buurt staat, en niet bekend met varkens, kun je daar erg van schrikken. Het heeft dus niks met agressie of aanvallen te maken, maar alles met uitbundige blijdschap. En omdat varkens van nature slechte ogen hebben, stormen ze een kant uit en kan het lijken of ze het op jou gemunt hebben. De arme mevrouw die in paniek over het stroomdraad sprong, kan dus weer gerust ademhalen. Er is niks aan de hand. Integendeel. Ze heeft te maken met een heel gelukkig varken. Ze zou haar varken nog gelukkiger kunnen maken door keihard met haar mee te rennen en de blijdschap te delen. Eens kijken wie er harder kan. Ik denk haar Bessie...
Straks biggen en wat daar allemaal bij komt kijken... Bessie gaat straks een stel prachtige biggen op de wereld zetten. De bedoeling is dat die anderhalf jaar blijven leven en dan naar de slacht gaan. De beertjes worden niet gecastreerd (bravo!) maar wat dat voor consequenties heeft als die broers en zussen allemaal bij elkaar blijven, daar heb ik haar al vast voorzichtig op gewezen...
We houden contact... Daar had ze nog niet over nagedacht. We hebben afgesproken dat we af en toe contact zullen houden, en wie weet ga ik ze opzoeken, al is Duitsland niet direkt naast de deur. Maar het is de moeite waard om haar te begeleiden in haar nieuwe status van varkensboerin...
Tips Weet u wat u moet doen in geval van een ziek of gewond dier in de natuur? (Yradja)
Noodgevallen
Weet u wat u moet doen in geval van een ziek of gewond dier in de natuur?
Hantering van dieren in het wild NIET proberen een levende das, hert of vos te hanteren. Ze kunnen ernstige verwondingen veroorzaken. U kunt deze grotere zoodgieren beschermen tegen verdere verwonding door een auto met de alarmlichten en koplampen aan achter het dier te plaatsen om zo andere weggebruikers te waarschuwen (indien dit u of andere weggebruikers niet in gevaar brengt).
Wees voorbereid. Het kan handig zijn een stevige kartonnen doos (of dierenkooi), een zaklamp, een handdoek en een paar dikke tuinhandschoenen in de kofferbak van uw auto te vervoeren in geval van een nood. Houd het telefoonnummer van het dichtstbijzijnde dierenasiel bij de hand. Wij raden aan het nummer bij de telefoon en in de auto te houden.
Stress reduceren Het bedekken van een gewond dier zal helpen de stress te reduceren en het warm te houden, maar hanteer dier of vogel niet te veel. Plaats het ergens waar het stil, donker en warm is. Wilde dieren worden niet gekalmeerd door het contact met mensen. Door hen te aaien en tegen hen te praten wordt de stress alleen maar erger.
Wees voorzichtig Houd alle vogels uit de buurt van uw gezicht. Langgebekte en langgenekte vogels (met name reigers en futen) zullen naar alles pikken wat glanst, met uw ogen een duidelijk doelwit. Kijk uit voor de klauwen van roofvogels (uilen, torenvalken, sperwers enz.) aangezien dit hun meest gevaarlijke wapen is. Gooi een handdoek over de vogel en pak het op met behulp van dikke handschoenen.
Nooit… Elk wild dier is in staat verwondingen te veroorzaken. Probeer dan ook nooit een dier aan te raken zonder deskundig advies. Plaats uzelf nooit in een gevaarlijke situatie - laat experts die hiertoe zijn opgeleid deze noodgevallen behandelen.
In de Vlielandse duinen graast een kudde van 20 Schotse Hooglanders. Twee daarvan hadden dringend behoefte aan een pedicurebehandeling. De hoeven waren te lang en vlot lopen was er niet meer bij. Ook het publiek gaf met regelmaat zijn mening hierover. Begin december 2007 stapte ik, na een aantal keren uitstel, met een ruime hoeveelheid materialen en geweer op de boot naar Vlieland. Gezien de weersomstandigheden was deze dag een grote gok, maar de weergoden waren ons mild gestemd deze dag. Tussen storm- en regendagen door was deze dag relatief rustig, in ieder geval droog en een matige wind.
Ter voorbereiding maakte ik vroeg in de ochtend twee spuiten met mijn geheime narcosemiddel klaar. Het is niet zo makkelijk om voldoende narcosemiddelen in een pijl van 5 ml (ongeveer zoveel als twee theelepels) te krijgen voor een (halfwilde) koe van ca. 700 kg. Om een zeer geconcentreerd mengsel te verkrijgen, wordt een oplosbaar narcosemiddel gemengd met twee narcosemiddelen in poedervorm. Het mooiste scenario is natuurlijk dat je in één keer raak schiet maar voor de zekerheid nam ik reservemiddelen mee. Omdat de schietafstand relatief groot zou zijn (ca. 20-25 m) koos ik ervoor mijn verdovingsgeweer te gebruiken.
Na kennismaking met het team van Staatsbosbeheer onder het genot van een kop koffie, en het maken van een plan van aanpak, gingen we op pad. Anke, Arno, stagiair en ik in de pickup om met het geweer en de spuiten naar het startpunt aan de voet van de duinen te rijden; Carl in een soort golfkarretje waarmee hij verder de duinen in kon rijden, met de rest van de spullen.
We gingen de duinen in op de plek waar de runderen vroeg in de ochtend nog waren gelokaliseerd. Anke, geheel gekleed in het 'Staatsbosbeheergroen', als akela voorop om met de verrekijker te speuren en te turen, en wij volgden op gepaste afstand. Het werd een flinke zoektocht. Na het trotseren van vele duintoppen en het vinden van diverse groepjes runderen zonder de beoogde kandidaten, werd de eerste kandidaat gevonden: een koe van ca. 700 kg met grote, rechtopstaande afgezaagde hoorns.
Liggend, half achter een duintop, kon ik tegen de wind in de kleine groep die 5 m lager liep, benaderen tot een meter of 25. In alle rust en stilte kon ik het eerste schot lossen en het was meteen raak. De dikke haardos en flinke speklaag vingen probleemloos de inslag van de pijl op. We hadden goed zicht op waar de dame heen liep, en toen ze na 5 minuten goed begon te wankelen, konden wij met een gerust hart op zoek gaan naar het tweede slachtoffer.
Deze was inmiddels ook gelokaliseerd een paar honderd meter verderop. Wederom rust en stilte, sluipend tegen de wind in, en ja hoor weer in één keer raak! De stagiair kreeg de opdracht deze koe te volgen zodat we wisten waar ze door de knieën zou gaan.
Gedrieën gingen we, in gepaste draf, terug naar de eerste kandidaat waar Carl inmiddels met mijn belangrijke 'blauwe koffer' was aangekomen. De koe was al in diepe slaap met zware snurkgeluiden, want ze lag wat ongelukkig in een kuil. Haar nek was niet helemaal gestrekt, wat de kans op verstikking vergrootte dus was haast geboden. Handdoek over de ogen, touwen om de hoorns en een achterpoot die voor de zekerheid werden vastgehouden (voor het geval dat.) en snel aan de slag.
Met een grote klauwentang van bijna een meter met dubbele overbrenging en een kleinere snoeischaar werden de hoeven ongeveer 8 cm ingekort, en de stand zo aangepast dat er weer normale slijtage van de hoef mogelijk is. Dat was hard werken, want je komt maar niet zo door de harde hoornlaag heen. Gelukkig dat Arno met zijn hele sterke armen erbij was!
Belangrijk is dat de narcose zo kort mogelijk duurt om 'oplopen van de pens' te voorkomen en de kans op verslikken te verminderen. Deze loslopende herkauwer heeft natuurlijk niet 24 uur gevast voor de narcose! Na een half uur kon de koe weer bij worden gebracht met een spuit Antisedan in de staartader, waarmee een deel van de narcose wordt opgeheven. Binnen 5 minuten maakte ze duidelijk aanstalten om op de staan. Dit was voor ons het sein om te vertrekken naar kandidaat 2. Onderweg konden we zien dat ze weer op de poten stond.
Duin op duin af.
Dame 2 bleek aan de rand van een poeltje te liggen. Gelukkig is ze niet half verdoofd het water ingelopen; dat had een dooie kunnen opleveren. Wel een mooi plaatje, maar ook niet ideaal bij het bijkomen. Hetzelfde scenario als bij de eerste koe. Carl was al weer in het karretje gearriveerd en we konden direct aan de slag. Ondertussen kwam ook de lokale huisarts een kijkje nemen in het kader van zijn nevenfunctie als dierenarts op dit eiland.
Het bijkomen uit de narcose was nu dus wat risicovoller met dat poeltje op de achtergrond. We gingen met z'n allen tussen koe en water staan om er voor te zorgen dat ze er niet in wankelde. Eenmaal op de poten, en na ons een tijdje vol verbazing aan te hebben gestaard, vertrok ze in de goede richting. Ze liep wel een beetje ongemakkelijk, alsof ze nieuwe schoenen aan had. Inpakken en wegwezen!
Terug in het dorp zaten we om 14.00 met het hele team aan een stevige en welverdiende lunch in de haven. Na een interessante rondrit over het eiland tot besluit, waarbij Anke veel informatie gaf, was het al weer tijd voor de boot terug om 17.00 uur.
Een telefoontje de volgende dag om zeker te weten dat de koeien, net als ik, weer goed geland zijn op deze aarde.
Herkomst Verenigde Staten. Stokmaat Ligt tussen de 1,45 en 1,60 meter. Kleur Komt voor in alle effen kleuren. Karakter Ze hebben over het algemeen een uitstekend temperament en een hoge intelligentie. Ze zijn betrouwbaar en rustig in de omgang. Exterieur Het hoofd van het Quarter horse is klein, met een breed voorhoofd, een brede kaak en grote, expressieve ogen. De rug vertoont nauwelijks schoft. Het heeft vooral in de achterhand en de binnenkant van de achterbenen zeer sterk ontwikkelde spieren. De sterke spronggewrichten staan goed onder het lichaam. Gebruiksmogelijkheden Ze zijn zeer geschikt voor het western-rijden. Beweging Ze zijn snel, goed in evenwicht en zeer wendbaar. Door zijn gespierde achterhand en goed ontwikkelde achterbenen kan het dier snel en evenwichtig wegsprinten, wenden en stoppen. Bijzonderheden Het Quarter horse is het oudste en populairste Amerikaanse paardenras. Het ras is ontstaan door Arabische rassen, die door de Spanjaarden naar Amerika werden gebracht, te kruisen met rond het jaar 1600 ingevoerde Engelse volbloeds. In de zeventiende en achttiende eeuw waren paardenraces een geliefde bezigheid in Amerika. Omdat er echter zelden echte racebanen waren en lange, rechte wegen nauwelijks voorkwamen, werden de races gehouden over een korte afstand in de 'dorpsstraat'. De afstand bedroeg zelden meer dan een kwart mijl (quarter of a mile = ongeveer vierhonderd meter). Een winnend paard moest dus binnen zeer korte tijd op topsnelheid komen. Omdat het ras op deze afstand sneller was dan welke volbloed ook, kreeg het de naam Quarter horse.
De streepstaartslang of Elaphe taeniura is het grootste Aziatische lid van het geslacht en is met haar lengte van twee tot 2,5 meter mogelijk de grootste Elaphe ter wereld. Ze heeft een slank lichaam en een smalle, sierlijke kop met grote ogen. Er bestaat een verscheidenheid aan vormen, waaronder ten minste zes ondersoorten, waarvan E.t.friesei het meest verkrijgbaar is, tenminste als in gevangenschap geboren jong dier. De verscheidene ondersoorten kunnen olijfgroen, bruin of koperkleurig zijn maar de tekening is ingewikkelder. Het opvallendste kenmerk is een zwarte streep die over het oog loopt. De bovenkant van de kop en de nek zijn effen, maar het voorstel deel van haar lichaam heeft een tekening van smalle zwarte dwarsstrepen. Verder naar achteren komen er op de flanken even smalle overlangse strepen bij, die geleidelijk breder worden totdat ze het grootste deel van de flanken bedekken. Op deze plek, het achterste deel van het lichaam en staart, vervagen de dwarsstrepen en bestaat de tekening uit een centrale gele, bruine of bronskleurige streep die grenst aan opvallende donkere strepen op de flanken. E.t.ridleyi uit Maleisië en Sumatra is interessant omdat ze in grotten leeft en zich grotendeels voedt met vleermuizen. Ze is lichtgrijs, bijna wit, waarbij de tekening sterker is gestreept dan bijvoorbeeld bij E.t.friesei. Bij alle ondersoorten is de tong donkerblauw met lichtblauwe randjes. De fok is vrij eenvoudig : na een korte afkoelingsperiode tot ongeveer vijftien graden Celsius paren de dieren en het vrouwtje legt ongeveer een maand later vijf tot tien eieren. Deze komen na ongeveer zestig dagen bij 28 graden Celsius uit en de broedlingen zijn 35-40 cm lang. Ze eten meteen pasgeboren muizen.
Wakker worden en vogels in de tuin horen zingen. Midden op de dag een merel een bad zien nemen. 's Avonds luisteren naar het geluid van mussen die een plek voor de nacht zoeken. Wil jij dit? Kijk dan naar Een tuin vol vogels en leer hoe je je tuin vogelvriendelijker kan maken.
Vrijdag 7 maart Aflevering 1: Winter Mag u vogels het hele jaar door voeren? En hoe kunt u zorgen dat grote vogels niet alles opeten zodat er voor kleine zangvogels genoeg overblijft? En aan welke voorwaarden moet een vogelvriendelijke tuin voldoen? Nico de Haan, Anna Kemp, Kor de Kruif en Lars Soerink geven tips voor een vogelvriendelijke tuin.
Vrijdag 14 maart Aflevering 2: Vroege voorjaar Het vroege voorjaar kunt u niet alleen zien, u kunt het vooral horen. Een tuin met veel variatie wordt een vijf sterrenrestaurant voor vogels, die er vrolijk op los zingen. Kijken, luisteren en vooral genieten in zo'n vogelvriendelijke tuin. Maar ook uw balkon of dakterras kunt u aantrekkelijk maken voor vogels.
Vrijdag 21 maart Aflevering 3: Voorjaar Het voorjaar is de tijd van het paren. Hoe doen vogels het en waarom leggen vogels eigenlijk eieren en baren ze niet levend? Net als mensen hebben vogels hun eigen voorkeur wat betreft nestkasten. Zo heeft een boomkruiper een nestkast met twee deuren nodig. In deze aflevering geven we natuurlijk weer tips over hoe u uw tuin vogelvriendelijk kunt maken.
Vrijdag 28 maart Aflevering 4: Zomer Water is voor vogels onontbeerlijk, maar zweten vogels als het warm is? En mag een drinkschaal midden in het gazon staan? Hoe maakt u trouwens een foto van een vogel in de vijver zonder dat de camera nat wordt? Allerlei tips over water in een vogelvriendelijke tuin.
Vrijdag 4 maart Aflevering 5: Nazomer In het voorjaar en de zomer kunt u hele vogelconcerten beluisteren, maar in de nazomer is het stil. Hoe dat komt, ziet u in deze aflevering. U ziet ook welke struiken en planten belangrijk zijn voor tuinvogels. En hoe maakt u zelf een vogelfilm?
Vrijdag 11 april Aflevering 6: Herfst In de herfst gaan veel vogels in groepjes zwerven. Dat is te zien bij mezen, mussen en spreeuwen. Waarom maken spreeuwen zo'n mooie wave? Nestkasten zijn in de herfst opeens weer interessant en wat moet u in de tuin doen in de herfst en wat vooral niet?
In "De beste hond ter wereld" werden vier Nederlandse paren gevolgd tijdens hun voorbereidingen en deelname aan Crufts in Engeland. Crufts is de grootste hondenshow ter wereld, die elk jaar in het Engelse Birmingham wordt georganiseerd.
Honderdtwintigduizend hondenliefhebbers met meer dan vierentwintigduizend honden, verdeeld over honderdachtenzeventig rassoorten doen mee aan competities, demonstraties en ander hondenvertoon. Hoofdprijs: het winnen van de titel 'de beste hond ter wereld'.
De kandidaten Angelique & Yvette Vriendinnen Angelique Postma (35) en Yvette van Tryp (25) doen samen voor de eerste keer mee aan Crufts.
Betty Smit-Kamerbeek Van de deelnemers in 'De beste hond ter wereld' is Betty Smit -Kamerbeek uit Amstelveen misschien wel de meest professionele.
Familie Kluiters "Als ik moet kiezen tussen mijn man Wim of de honden, dan kies ik voor de honden. Daar hoef ik geen moment over na te denken. Kijk mijn man redt zich wel alleen, maar de honden die hebben mij gewoon echt nodig."
John & Annet John (37) en Annet (44) Cawley wonen in Bergen op Zoom. Ze runnen samen een kapperszaak en hebben allebei één grote passie: honden. Ze hebben vier keeshondjes: Cloe (1 jaar), Harvey (2 jaar), Toby (5 jaar) en Tedje (6 jaar).
De Shamo is van oorsprong een ras uit Japan. Shamo's zijn vechtlustige hoenders en is een héél oud ras en erg imposant. De kleurslagen van de Shamo's zijn tarwe, roodhalzig zwart, zilverhalzig zwart, wit, blauw gezoomd, roodporselein, zwart, patrijs, zilverpatrijs en meerzomig zilverpatrijs, . Shamo's leggen ongeveer 70 eieren per jaar en het gewicht van het ei is circa 60 gram en de kleur van het ei is bruin. Als nut ras hoort de Shamo onder de vleesrassen. De Shamo heeft een erwtenkam. Het gewicht van de haan is ongeveer 6000 gram en van de hen 4000 gram. De ringmaat is voor de haan 20 mm. en voor de hen 18 mm.
Voor meer informatie over het ras Shamo dan kunt u even gaan kijken bij de onderstaande link(s)
Een vijf meter lange python heeft in de Australische staat Queensland een chihuahua opgegeten. Het dier liet zich niet afleiden door het gezin, dat hem met stoelen en andere meubelstukken bestookte om hem op andere gedachten te brengen.
Eerder waren de kat en de hamsters van hetzelfde gezin al ten prooi gevallen aan dezelfde python. De eigenaar van het hondje, Daniel Peric, vreest dat nu zijn kinderen aan de beurt zijn. "Ik ben misschien paranoïde, maar mijn grootste vrees is dat een slang een van mijn kinderen aanvalt", zo vertrouwde hij toe aan een plaatselijke krant.
De python is gevangen. Het dier zal zich nu twee dagen gedeisd moeten houden om het hondje te kunnen verteren. Daarna komt hij weer in beweging en zal hij worden vrijgelaten in een natuurreservaat.(gva)
Door een van onzer verslaggevers, In de Wetenschapsbijlage plaatst Ina Eggink bij het artikel ‘IJs op Noordpool smelt dramatisch’ een foto van een ijsbeer op een ijsschots in het water. Onderschrift: Een ijsvrije Noordpool is een ramp voor de ijsbeer. (Telegraaf 23/2; blz.TA10)
Echter, een bezoek aan een dierentuin, bijv. Ouwehands in Rhenen, leert ons iets anders. Daar fokt men namelijk ijsberen. Dat doet men, volgens de website, omdat dit “zeer belangrijk is voor het in standhouden van deze bedreigde diersoort.”
Dat is precies waar al die dierentuinen zo druk mee zijn: met fokprogramma’s. IJsberen hebben de Noordpool niet meer nodig. Ze zijn allang verhuisd, o.a. naar Nederland: Rhenen (3), Amsterdam (1) en Mierlo (6).
Verhalen Tuinenoorlog, landje pik hond en kat ? (Yradja)
Tuinenoorlog, landje pik hond en kat?
Sinds vier jaar woon ik samen in een nieuwbouwwijk in de Haarlemmermeer. Een leuke wijk met veel jonge mensen. Toen ik hier kwam wonen was er eigenlijk nog niets anders klaar als een aantal blokken met huizen. Geen bomen, geen tuinen of aangelegde grasstrookjes. We zeiden wel eens voor de grap, we wonen in een woestijn. Het heeft ook lang geduurd voor de mensen in het blok wat aan hun achtertuin hadden gedaan, dus we hebben heel lang in een soort bungalowpark gewoond. Als je in de tuin stond kon je alles om je heen zien. Niemand had een schutting en alle tuinen waren grote zandbakken. Op zich was het wel heel apart, maar toen we eindelijk met het hele blok samen de schuttingen hadden gekocht en geplaatst waren we toch wel blij.
Dat was ook heel fijn voor onze katten want toen de schutting stond mochten ze naar buiten. Ik hoopte dat ze de tuin niet uit zouden gaan, zodat ze geen andere mensen lastig zouden vallen of dat ze iets kon overkomen. Geweldig was het toen ze voor het eerst in de zandbak konden lopen, er was behoorlijk wat onkruid gegroeid en we hadden er nog niets aan gedaan. We moesten immers toch de hele tuin nog gaan verbouwen. Twee van die kleine katjes die tussen de enorme bossen onkruid liepen te snuffelen en alles te bekijken.
Toen we een jaar in het huis woonden hebben we de achtertuin eindelijk gedaan. We waren die grote berg zand wel zat, hoewel het voor de katten betekende dat hun enorme kattenbak verdween. Een deel van de tuin is betegeld en we hebben een stukje gras aangelegd. De katten vinden het heerlijk. Ondanks dat je vaak hoort dat katten in de tuin van de buren steeds hun behoefte gaan doen, gebruiken onze katten nog steeds alleen hun eigen tuin. Gelukkig maar, want je hoort ook wel eens andere verhalen. Over wat mensen ook niet voor maatregelen verzinnen om de katten tegen te houden. Ik kan me voorstellen dat mensen het heel vervelend vinden als hun tuin wordt vernield of de vijver wordt leeggevist. Het probleem is dat je er in feite niet zoveel aan kan doen. Ik had gehoopt dat onze katten in de tuin zouden blijven door de schutting, maar goed, de kleine Houdini's ontsnappen overal wel uit. Ik heb de buren in onze straat gezegd dat wanneer ze last hebben van de katten ze hen natuurlijk weg moeten jagen. Alleen dan wel op een diervriendelijke manier, gooi een emmer water over ze heen, maar geen gemene dingen. Gelukkig heeft niemand echt last van ze, ook al lopen ze natuurlijk wel eens bij andere mensen in de tuin. Natuurlijk zullen ze ook wel eens iets uithalen, maar de buren vinden het eigenlijk wel gezellig. De katten komen soms even buurten en miauwen hele verhalen tegen ze.
Er wonen ook veel katten in de buurt en er wordt aardig wat afgeknokt onderling om het territorium uit te breiden. Vooral onze kater komt regelmatig gehavend terug. Ook is hij al tientallen bandjes kwijt geraakt. Onze katten zijn dan wel allebei gechipt, ik vind het wel een prettig idee dat ze ook een bandje met adresgegevens om hebben. Onze kater heeft een grote vijand wonen een blok verderop. Een grote grijswitte kater die gewoon onze tuin bij zijn gebied wil hebben. Soms zie ik hem al aan komen lopen en dan kan ik erop wachten tot het gekrijs weer begint. Tot nu toe houden onze katten aardig stand, hun tuin is hun tuin en er is geen kat die naar binnen mag komen. Natuurlijk zijn ze zelf er ook schuldig aan om andermans tuinen in te pikken want ik zie ze regelmatig in de omringende tuinen rond paraderen alsof ze het volste recht hebben daar te zijn.
Zo hebben de buren op de hoek een Golden Retriever, de goedheid zelf, maar de katten mijden zijn tuin als de pest. Ze zijn doodsbang voor hem. Zijn eigenaar vertelde me dat onze kater altijd voor de schutting gaat liggen rollen, terwijl hij zit te loeren naar de hond. Hij weet best dat hij niet bij hem kan komen en vindt het geweldig om hem uit te dagen.
Van de week heb ik erg moeten lachen, onze buren zijn op vakantie en de hond is mee en dat hadden mijn katten al snel in de gaten. Ik stond boven en keek uit het raam en zag onze poes hoog in de boom zitten bij de buren in de tuin. Onze kater lag lekker te rollen op de tegels naast de vijver. Alsof ze echt daarmee aan wilden geven dat ze nu ook die tuin tot hun territorium hadden gemaakt. Ik vraag me af hoe ze het zullen vinden als de buren met hond volgende week weer terug zijn?
Vogels 'Vetbollen en pinda's zijn uit den boze' (Knudde1)
'Vetbollen en pinda's zijn uit den boze'
door Mark Boomsma
NIJMEGEN - De Dierenambulance Nijmegen (DAN) en Vogelbescherming Nederland adviseren iedereen de komende maand te stoppen met het bijvoeren van vogels met pinda's en vetbollen. De pasgeboren vogels kunnen namelijk stikken in het voedsel.
"In de winter kan bijvoeren geen kwaad", aldus Jacqueline Bouwhuisen van DAN. "Maar in het voorjaar heb je veel jonge vogels en die hebben een speciaal dieet nodig. Vet eten is niet goed voor ze. Je moet van vogels geen mensen maken." Omdat de lente voor de deur staat en veel vogels dankzij extra voer de winter hebben overleefd komen er de komende maanden veel vogels bij.
Ruud van Beusekom van Vogelbescherming Nederland erkent het probleem, hoewel het bijvoeren volgens hem niet helemaal hoeft op te houden. "Vetbollen en pinda's zijn uit den boze. Daar kunnen jonge vogels in stikken", zegt ook hij. De vogelvriend moet daarom overwegen wat hij de dieren voorschotelt. "In dierspeciaalzaken kan men voedsel krijgen dat wèl geschikt is tijdens de lente."
Omdat de natuurlijke voedselbronnen nu nog schaars zijn, adviseert hij wel te blijven voeren. De zaden zitten nog niet aan de bomen en in de lente is er voor de jonge vogels veel eten nodig. " Vooral in de stad is de voedselvoorziening schaars. Vaak zijn de dieren door het leven in de stad van slag en gaan ze sneller broeden", zegt Van Beusekom. "Er komen dan veel jonge vogels op een moment dat er nog niet genoeg eten is. Bijvoeren kan dan geen kw
De eerste goudvis is volgens Chinese bronnen rond 300 na Chr. ontdekt. Met de kweek ervan wordt ruim 1000 jaar geleden begonnen. De goudvis stamt af van de zilverkroeskarper. Met de oranje- en geelkleurige jonge kroeskarpers wordt verder gekweekt. Hieruit ontstaat de gewone goudvis. In de 17e eeuw is deze vis in Europa geïntroduceerd.
De goudvissen worden volgens de traditie in ondoorzichtige bakken van aardewerk gehouden. Zo is er geselecteerd op kenmerken die het kijkgenot van boven af verhogen. Zoals uitpuilende ogen, een compact lichaam of dubbele staartvinnen. Inmiddels zijn er ontzettend veel varianten op de gewone goudvis door jarenlange kweek. Zo is er de Hemelkijker, die de ogen boven op de kop heeft, of de Sluierstaart-Oranda met een grote neerhangende staartvin. De blaasoog heeft met water gevulde zakken onder zijn ogen.
Denk na
Als u een goudvis wilt kopen, bedenk dan van tevoren dat deze vissen wel 20 jaar oud kunnen worden. Helaas bereiken veel goudvissen een leeftijd van niet meer dan een paar weken of maanden door slechte verzorging. Hoewel de goudvis één van de gemakkelijkste vissen is ¨in het onderhoud¨, is er toch een basiskennis nodig om het dier goed te kunnen verzorgen. Zolang het vis in uw bezit is zult u er dus dagelijks de nodige aandacht en zorg aan moeten besteden.
Overweeg of u dagelijks de tijd heeft en wilt nemen om de vis(sen) te verzorgen. Daarnaast kost het schoonmaken van het aquarium of de vijver wekelijks zo'n 2 tot 3 uur. Houd er rekening mee dat u voor vervanging zorgt, als u zelf een paar dagen weg gaat of op vakantie bent.
Huisvesting: Als een vis in het water
Wie goudvis zegt, denkt waarschijnlijk aan een viskom. Kommen zijn niet geschikt voor goudvissen. Ten eerste is de zuurstofuitwisseling door de nauwe hals van de bolronde kommen zeer gering. De vissen kunnen hierdoor ernstig zuurstofgebrek hebben en een langzame verstikkingsdood sterven. Ten tweede is een kom vaak te klein voor de vis(sen). Tenslotte verontreinigen ze veel sneller dan een aquarium.
Schepnet
Gebruik een schepnet om de vis uit het water te halen. Deze zijn er in alle soorten en maten. Hoe groter het net is, hoe gemakkelijker de vis te vangen is. Zorg ervoor dat de goudvis aan het net gewend raakt. Leg er bijvoorbeeld wat voer in en volg de vis vanaf de zijkant van het aquarium en niet van bovenaf.
Aquarium
Goudvissen zijn bewegelijke vissen die veel ruimte nodig hebben. Een technisch ingewikkeld aquarium is overbodig, maar een goudvis in een kom leidt een slecht leven. Er is een regel die zegt dat een vis per centimeter lichaamslengte 1.8 liter water nodig heeft. Een goudvis met een lengte (van neus tot staartwortel gemeten) van 8 centimeter heeft dus minstens 14,4 liter water nodig. Heeft u meerdere vissen, dan neemt het benodigde watervolume dus toe met het aantal centimeters 'vis'. Een andere bron vermeldt dat goudvissen met een totale lengte van 15-20 centimeter minstens een aquarium van 200 liter nodig hebben (100x40x50 cm). Zolang ze nog jong zijn is een bak van 80 liter voldoende (80x35x40 cm). Zeer belangrijk is in ieder geval een groot wateroppervlak, zodat er voldoende zuurstof beschikbaar is.
Voor een bak met een lengte tot 80 cm. is een binnenfilter met een membraanpomp geschikt. Grotere bakken hebben een waterpompfilter nodig. Het is de bedoeling dat hierbij de inhoud van het aquarium één keer per uur het filter passeert.
Daglicht of verlichting
Plaats het aquarium op een koele plaats en niet bij een venster op het oosten, zuiden of westen in verband met fel zonlicht. Als het aquarium niet bij een raam staat is kunstmatige verlichting nodig. Diverse lampen zijn geschikt. Halogeenlampen hangt u vrij boven de bak. Tl-buizen met de lichtkleuren nr. 21, 22, 31 en 37, plaatst u in een houder boven op het aquarium. Per liter water is 0.5 tot 1 watt nodig, anders komen de waterplanten om. Zorg dat de lampen een veiligheidskeurmerk dragen.
Let op dat het water niet door invloeden van buitenaf extra kan opwarmen. De beste temperatuur ligt tussen de 10 en 22 graden Celsius. Goudvissen zijn koudwatervissen en hebben dus geen water met tropische temperaturen nodig. Ook hebben ze geen speciaal zeewater nodig. Vissen zijn koudbloedig. Ze kunnen hun eigen temperatuur niet regelen en nemen de temperatuur aan van het water waarin ze leven. Een plotselinge temperatuursverandering van het water maakt dat hun eigen temperatuur ook snel toe- of afneemt.
Varianten op de gewone goudvis zijn vaak moeilijker te verzorgen. De sluierstaart heeft zo bij voorkeur een watertemperatuur van 22-24 graden Celsius nodig. Bij deze temperatuur is het dier actiever. Hiervoor is elektrische staafverwarming of een verwarmingskabel met een laag voltage nodig. Vraag hiervoor altijd om advies bij de speciaalzaak. Leg een drijvende thermometer in het water om de temperatuur te controleren. Zorg ervoor dat de stekker uit het stopcontact is alvorens het water aan te raken.
Dek het aquarium af met een kap, zodat niet te veel water verdampt en geen stof of dampen in het water terechtkomen. Bedek de bodem met fijne kiezelsteentjes of grind (1-3 mm). Strooi vervolgens een laagje grovere kiezels (5-8 mm). De kiezels moeten rond zijn, zodat de goudvis zijn mond niet beschadigt. Zorg ervoor dat ze schoon zijn, door ze eerst in een emmer grondig te spoelen.
Een aantal decoraties in het aquarium is leuk, maar laat ook ruimte voor de vis over. Zorg ervoor dat deze accessoires niet scherpe randen hebben. Plaats ook een aantal waterplanten (zie plantaardig voedsel). Vul de bak als laatste met water (de vis volgt als allerlaatste!). Gebruik hiervoor gewoon leidingwater. Het mag echter niet direct uit de kraan komen en moet eerst een dag staan. Gebruik geen gechloreerd water.
Vijver
De aanleg van een vijver kost aanmerkelijk meer voorbereiding dan de aanschaf van een aquarium. Houd echter rekening met het volgende. Een vijver heeft per dag 4 tot 6 uur zonlicht nodig en mag niet in de buurt van vallende bladeren liggen. Als u wilt dat de goudvissen ook in de winter in de vijver overleven dan heeft u een diepwatergedeelte nodig van 1 vierkante meter met een diepte van 80 cm. Voor meer informatie over vijvers verwijs ik onder andere naar de genoemde literatuur in de bronvermelding.
Van belang is verder de reigerstand bij u in de buurt. In veel gevallen zal u vijver worden gecontroleerd op door ¨de luchtmacht¨en uw felgekleurde vissen zijn snel aan de beurt. Een net over de vijver of draden langs de kant en/of over het water wil vaak helpen.
Voeding
Wat vissen eten hangt van de vissoort af. Goudvissen hebben een specifiek voedselpatroon. Afwisseling in de voeding draagt mede bij aan een goede weerstand. Zorg dat de dieren niet te vet of te mager worden.Geef de vissen twee keer per dag, bij voorkeur op vaste tijdstippen, droogvoer. Geef zoveel als de dieren in ongeveer vijf minuten kunnen opeten.
In een vijver is het moeilijk te controleren of de vissen het voer daadwerkelijk opeten. Het kan ook naar de bodem zakken, waar het kan bederven. Gebruik daarom een houten raamwerkje of een voederring waarbinnen u het voedsel in de vijver strooit. Zo is beter te controleren wat de vissen eten en of het voldoende is. Geef in de dierenspeciaalzaak aan of u de vissen in een vijver of aquarium heeft. Er is speciaal vijvervoer.
Bewaar het droogvoer op een zo koel en droog mogelijke plaats. Let bij aankoop op de productie- en houdbaarhiedsdatum. Voer, ouder dan een half jaar, verliest zijn voedingswaarde.
Levend voer
Geef goudvissen een paar keer per week levend voedsel. Dit bestaat uit watervlooien, zoetwatergarnalen en rode en zwarte muggenlarven. Pas op voor het overbrengen van ziekteverwekkers, met name maagdarmwormen. Ga met een schepnet naar een visvrije poel op zoek naar deze diertjes. Zorg dat de diertjes tijdens het vervoer voldoende zuurstof kunnen krijgen, zodat ze levend de vijver of het aquarium bereiken. In dierenwinkels zijn ook tubifexwormen en rode muggenlarven verkrijgbaar.
Diepvriesvoer
Diepvriesvoer is een goede vervanger voor levend voer. Hiermee voorkomt u de kans op besmetting met parasieten. Diepvriesvoer bevat onder andere rode muggenlarven en krill. Deze diertjes bevatten veel natuurlijke kleurstoffen die een gunstige invloed op de kleur van de vis hebben. Bewaar dit voer nooit langer dan een paar maanden en ontdooi het in koud water alvorens te voeren. Met warm water blijft slechts drab over.
Plantaardig voer
Plantaardig voer bevat koolhydraten, welke belangrijk zijn voor de vissen. Zorg dat altijd verse waterplanten in het aquarium aanwezig zijn. Denza en Cacomba zijn bijvoorbeeld geschikte planten. Goudvissen eten graag algen. Algen leven in een vijver, maar ontbreken meestal in het aquarium. Geef aquariumvissen af en toe wat kropsla of spinazie. Was het eerst goed en koop bij voorkeur biologische (=onbespoten) groenten. Of strooi eens wat havervlokken in het water. Op plastic waterplanten groeien ook algen. Deze kunt u ook in de bak plaatsen.
Gezond als een vis
Goudvissen worden niet snel ziek als u ze goed verzorgt. Naast de voeding is een schoon aquarium of schone vijver erg belangrijk. Ververs het water en de eventuele filter van het aquarium regelmatig. Ververs iedere week ongeveer 1/5 deel van het water. Steek een stuk slang in het water en zuig kort aan het andere uiteinde tot de slang zich vult. Vang het water op in een emmer. Ga met de slang over de bodem om het vuil op te zuigen.
In één keer alles verversen kan wel, maar dan moet het schone water eerst een aantal dagen staan voordat de vissen er weer in kunnen. Zorg er bij het verversen van het water dan ook voor dat de temperatuur van het ververste water dezelfde temperatuur heeft als het oude water. Doe dit met behulp van een thermometer.
Als u een tijd het water niet ververst of als het aquarium te vol is stijgt het nitraatgehalte. Ook als u te veel voert kan dit gebeuren. In een vijver werkt plantgroei het teveel aan nitraat weg. Deze planten en dode bladeren moet u regelmatig inkorten en verwijderen. Dode planten produceren juist nitraat. U merkt dat het nitraatgehalte te hoog is, doordat de vissen lusteloos zijn. Wordt de waarde tè hoog, dan zullen de dieren uiteindelijk sterven. In een speciaalzaak zijn meetvloeistoffen verkrijgbaar. Reinig de filter maandelijks.
Aanschaf
U kunt een goudvis het beste in de aquarium- of dierenspeciaalzaak met een aquariumafdeling kopen. Let er echter op dat het water waar de vis in de winkel in zwemt helder en schoon is. Dus geen veralgde ruiten, uitwerpselen in het water of een water dat een sterke geur verspreidt. Kijk ten tweede of de vis goed levendig is en geen ingevallen buik heeft. Als het dier rustig maar wel nieuwsgierig door de bak zwemt en eetlust heeft, dan voelt hij zich prettig. Dit laatste is echter moeilijk te controleren, daar de verzorger niet op elk moment van de dag de vissen kan voeren.
Let er tenslotte op dat het dier geen ziektes heeft. Koop geen vis met een kromme rug, vinnen die tegen het lichaam aanliggen, witte aanslag op de huid, huidzweren of een gezwollen buik met afstaande schubben.
De vis krijgt u mee in een, voor een deel met water gevulde, plastic zak. De verzorger perst de lucht er van boven uit en pompt zuurstof in de zak. Plaats de zak(ken) in een met kranten gevulde kartonnen doos. De reis kan dan best een paar uur duren. Bedenk echter wel, dat het dier zich in een vreemde situatie bevindt en hoe eerder thuis hoe beter.
Te water laten
Eenmaal thuisgekomen legt u de zak 30 minuten gesloten in het aquarium of de vijver om de temperatuur gelijk te krijgen. Laat daarna langzaam wat water uit het aquarium of de vijver in de plastic zak, zodat het water kan mengen. Als het voldoende is gemengd mag de vis uit de zak. Omdat vissen koudbloedig zijn, is het van groot belang dat ze niet in water met een groot temperatuursverschil komen(zie huisvesting).
Kweken
Misschien wilt u zelf gaan kweken met uw vissen. Dit kan en met goudvissen is dit niet moeilijk. Houd er wel rekening mee dat de verzorging dan optimaal moet zijn. Bedenk van tevoren of u ruimte genoeg heeft en of u de zorg van nog meer vissen op u wilt nemen. Om in een paar zinnen het kweken te bespreken is te beperkt. Hierover is echter voldoende uitgebreide informatie te vinden (zie bronvermelding). Verdiep u eerst hierin alvorens te beginnen.
Kostenplaatje
Hier volgt een overzicht van de belangrijkste benodigdheden voor het houden van goudvissen. De prijzen zijn bij een willekeurig dierenspeciaalzaak opgevraagd. Deze kunnen variëren. Globaal zijn dit echter de kosten die de aanschaf van een goudvis met zich meebrengt. Heeft u al een aquarium of vijver dan vervallen de kosten hiervoor.
Gewone goudvis:
1.45 euro
Sluierstaart goudvis:
2.05 euro
Aquarium 40 liter, incl. verlichting:
53.90 euro
Aquarium 40x25 cm. zonder deksel
29.75 euro
Plantjes(Cacomba)
0.30 euro
Accessoires :
variërend van 3 tot 9 euro
Filter:
3.55 euro
Aquarium zand-grint (8 kg, 3-6 mm):
3.60 euro
Steentjes (1 kg):
2.25 euro
Schepnet groot/klein:
2.10/1.95 euro
Algensteker:
4.25 euro
Thermoregulator:
18.50 euro
Aquachrystal (zorgt voor zuurstof en reinigt water):
3.95 euro
Tubifex 100 ml:
3.70
Rode muggenlarven 100 ml:
6.95
Visvoer 1000 ml:
variërend van 9.70 tot 15.95 euro
Tenslotte
Na dit artikel gelezen te hebben, weet u wat meer over goudvissen. Dit artikel is echter een handleiding voor het houden van goudvissen, maar omvat lang niet alle informatie. Onderwerpen als kweek en de diverse soorten goudvissen heb ik slechts kort genoemd. Toch hoop ik een beeld geschetst te hebben, wat het houden van deze vissen inhoudt. Bent u nog steeds enthousiast en wilt u de verantwoordelijkheid voor de zorg van deze dieren op zich nemen voor de komende jaren, dan wens ik u veel plezier met uw ¨gouden parels in het water¨.
Bronvermelding:
Goudvissen in aquarium en tuinvijver. Alles over aanschaf, verzorging, voeding. Dieter Jauch. Tirion Natuur. Vertaling van Goldfische und Kois in Aquarium und Gartenteich. ISBN 9051211503.
Ons eerste aquarium. Alles over basisuitrusting, de inrichting en onderhoud. Jorg Vierke. Vertaling van Unser erstes Aquarium. ISBN 900390166X.
Goudvissen. Zien en kennen serie. Mary E. Sweeney. Vertaling van ¨Goldfish¨. ISBN 9072718968.
Sommige honden eten wel eens hun eigen poep of die van andere honden op. Een smerige gewoonte die je hem eigenlijk het liefst zo snel mogelijk wilt afleren. Hoe doe je dit? Maar waarom doet hij het eigenlijk?
Vitaminetekort Het kan zijn dat je hond een vitaminetekort heeft. Wanneer hij niet de juiste of genoeg voedingstoffen uit zijn eten kan opnemen, zal hij zelf proberen dit uit alternatieve voedingsbronnen zoals poep te halen. Geef je hond daarom een compleet hondenvoer, zodat er geen vitaminetekort kan ontstaan. Vaker is het eten van poep echter een gedragsprobleem.
Iets vervelends Het afleren van het eten van ontlasting is niet eenvoudig. Je moet je hond op het moment dat hij eraan wil beginnen laten weten dat het fout is. Dit kun je doen door hem dan te laten schrikken bijvoorbeeld door hard "nee" te roepen. Ook kun je bijvoorbeeld in de buurt van je hond met een krant op de grond slaan. Hij zal dan schrikken en het eten van poep associëren met iets vervelends. Sla niet op je hond, daarmee breng je hem alleen maar angst voor jou bij.
Je verwacht niet dat honden van gras houden. En dit is ook niet zo. Honden hebben een reden om gras te eten. Een hele goede zelfs.
Maag Sommige honden eten gras, omdat ze een brandend en pijnlijk gevoel in hun maag voelen. Door de vezels in het gras kunnen ze gaan braken of wordt de inhoud van de maag eerder in de darmen 'geduwd'. In beide gevallen verlicht dat de pijn.
Voer Als je hond eens per week wat gras eet dan is er niet zoveel aan de hand. Wordt het meer dan is het verstandig dat je van voer verandert en het voer over meerdere porties per dag verdeelt. Meestal voldoet 4 keer per dag wat eten geven.
Aarde Als je hond ook aarde gaat eten, moet je hem dat meteen verbieden. Dit is een soort gedragsafwijking die je hem zo snel mogelijk moet afleren.
Nieuws pas op toeristen: geen betaalde interactie met roofdieren (Knudde1)
Pas op toeristen: geen betaalde interactie met roofdieren!
Er werd altijd al grof geld verdiend aan toeristen die met leeuwtjes, cheeta's en andere roofdieren op de foto willen, maar tegenwoordig tellen rijke mensen zelfs grote bedragen neer om op leeuwen te mogen schieten (binnen een omheind gebied). Het zogenaamde ¨Canned Hunting¨. De leeuwen worden hier speciaal voor gefokt. De vraag is amper bij te houden. Vandaar dat de vraag vanuit Zuid-Afrika naar leeuwen, vooral met de hand opgevoed, groot is en ¨overschotten¨ uit andere landen hier altijd terecht kunnen.
Bij deze willen we alle toeristen waarschuwen om niet mee te werken aan betaalde ¨interactie¨ met grote katten (en andere wilde dieren) in Zuid-Afrika en andere landen. Werk niet mee aan het in stand houden van deze mishandeling van dieren, hoe verleidelijk ook. Bedenk goed wat een leed hierachter schuilt!
mailgroep huisdieren
Herkomst 
De streepstaartslang of Elaphe taeniura is het grootste Aziatische lid van het geslacht en is met haar lengte van twee tot 2,5 meter mogelijk de grootste Elaphe ter wereld. Ze heeft een slank lichaam en een smalle, sierlijke kop met grote ogen. Er bestaat een verscheidenheid aan vormen, waaronder ten minste zes ondersoorten, waarvan E.t.friesei het meest verkrijgbaar is, tenminste als in gevangenschap geboren jong dier. De verscheidene ondersoorten kunnen olijfgroen, bruin of koperkleurig zijn maar de tekening is ingewikkelder. Het opvallendste kenmerk is een zwarte streep die over het oog loopt. De bovenkant van de kop en de nek zijn effen, maar het voorstel deel van haar lichaam heeft een tekening van smalle zwarte dwarsstrepen. Verder naar achteren komen er op de flanken even smalle overlangse strepen bij, die geleidelijk breder worden totdat ze het grootste deel van de flanken bedekken. Op deze plek, het achterste deel van het lichaam en staart, vervagen de dwarsstrepen en bestaat de tekening uit een centrale gele, bruine of bronskleurige streep die grenst aan opvallende donkere strepen op de flanken. E.t.ridleyi uit Maleisië en Sumatra is interessant omdat ze in grotten leeft en zich grotendeels voedt met vleermuizen. Ze is lichtgrijs, bijna wit, waarbij de tekening sterker is gestreept dan bijvoorbeeld bij E.t.friesei. Bij alle ondersoorten is de tong donkerblauw met lichtblauwe randjes.
Een tuin vol vogels
Vooral onze kater komt regelmatig gehavend terug. Ook is hij al tientallen bandjes kwijt geraakt. Onze katten zijn dan wel allebei gechipt, ik vind het wel een prettig idee dat ze ook een bandje met adresgegevens om hebben. Onze kater heeft een grote vijand wonen een blok verderop. Een grote grijswitte kater die gewoon onze tuin bij zijn gebied wil hebben. Soms zie ik hem al aan komen lopen en dan kan ik erop wachten tot het gekrijs weer begint. Tot nu toe houden onze katten aardig stand, hun tuin is hun tuin en er is geen kat die naar binnen mag komen. Natuurlijk zijn ze zelf er ook schuldig aan om andermans tuinen in te pikken want ik zie ze regelmatig in de omringende tuinen rond paraderen alsof ze het volste recht hebben daar te zijn.
Sommige honden eten wel eens hun eigen poep of die van andere honden op. Een smerige gewoonte die je hem eigenlijk het liefst zo snel mogelijk wilt afleren. Hoe doe je dit? Maar waarom doet hij het eigenlijk?
Je verwacht niet dat honden van gras houden. En dit is ook niet zo. Honden hebben een reden om gras te eten. Een hele goede zelfs.
