|
Het is met 5°C een kille grijze start van week 7. Niet getreurd, denk ik, ik zal me wel warmen door hevig te supporteren voor al de atleten, of zijn het waaghalzen?, van de O.S. In ieder geval heb ik dit weekend eens goed gekeken want veel van die wintersporten ken ik niet. Ik ben geen voorstander van de sportieveling uit te hangen bij frisse, koude, natte temperaturen op een bevroren ondergrond. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat me dat niet interesseert, als ik in de warmte die sportieve prestaties kan bekijken. Er zijn ook veel sporten die alleen bij de Olympische Spelen worden uitgezonden op televisie. De rustigste aller sporten is ongetwijfeld 'curling'. Ik kan me niet voorstellen dat daar iemand bij gekwetst geraakt tenzij zijn/haar schouder uit de kom komt bij het bezemen van de ijspiste. Geen geroep, geen getier, rustig vertier. Daarna weet ik niet wat ik bekeken heb: rodelen of skeleton. Waaghalzen in een plastieken schelp, zoals gebruikt om bij rugpatiënten een comfortabele houding te geven na een ingreep. Daar zoeven die rodelaars of skeletonaren (?) tegen 130km/u, in een ijstunnel mee naar beneden. Kim Meylemans is onze grote hoop voor deze sport, want onlangs won ze een medaille in een wereldbeker manche. Wat heb ik nog met verbazing zitten bekijken? Snowboarden, met 'big air' en 'slopestyle'. De 15 jarige Belgische Sky Remans kon als jongste deelneemster aan deze spelen, geen finale plaats halen en moest tevreden zijn met een 27e plaats. Waaghalzerij is deze sport. Maar het grootste accident deed zich voor bij een vrouw van 41 die in het Guinnessbook of Records wilde komen als oudste deelnemer in de discipline 'Afdaling', op 2 latten wel te verstaan. Ze komt zeker en vast in de boekskes met haar falikant afgelopen afdaling. Haar beendergstel hing al met haken en ogen aan elkaar: invoor de ene knie met gescheurde kruisbanden, moest ze een brace aandoen voor steun, terwijl er in haar andere knie al een prothese zit. Ik noem dat 'onverantwoord en niet kunnen ouder worden'. Enfin, ze was met de helikoptervlucht vlugger in het dal dan ze gedacht had en ook met veel meer pijn. Die zien we niet meer op de latten verschijnen.
De cultuursector heeft vorige week zijn laatste prijzen uitgereikt, ditmaal de filmsector met de 'Ensorprijzen'. Iedereen weer gelukkig, die een beeldje of wat dan ook gewonnen heeft. Natuurlijk is een prijs winnen een appreciatie voor zijn/haar kunnen. Net zo min als ik al de prijsboeken lees of de nieuwste cd's aanschaf die in de prijzen vielen, ga ik ook niet naar de cinema gaan voor een cultfilm te bekijken. Ik zal wel eens naar de Gaanderijen gaan en kijken wie er op den Dijk een tegel heeft gekregen. De politiek moet zichzelf gaan heruitvinden want heel hun bij nachte uitgedachte BTWsysteem kon het daglicht niet verdragen. Misschien dat ze nu, zoals gewonen mensen, eens overdag de handen uit de mouwen steken. Ze zitten er dan wel met opgerolde mouwen, maar steken geen poot uit. Tot morgen
|
